Lënda: Kërkesë për rivendosjen e sundimit të ligjit, mbrojtjen e të drejtave të mia kushtetuese dhe shqyrtimin institucional të rastit tim

I nderuar zoti Kryeministër,

Po ju drejtohem si qytetar i Republikës së Kosovës, jo për të kërkuar privilegje, favore apo trajtim të veçantë, por për të kërkuar zbatimin e parimit themelor mbi të cilin mbështetet çdo shtet demokratik: sundimin e ligjit.

Quhem Mehmet Lajqi.

Historia ime nuk është thjesht një mosmarrëveshje pronësore. Është historia e një qytetari që për shumë vite u përpoq t’i mbronte të drejtat e tij ekskluzivisht nëpërmjet rrugëve ligjore dhe institucioneve të Republikës së Kosovës, por që, me kalimin e kohës, humbi besimin se ato institucione ishin në gjendje t’ia garantonin mbrojtjen juridike që Kushtetuta dhe ligjet ua premtojnë të gjithë qytetarëve.

Gjithçka filloi gjatë ndërtimit të autostradës “Ibrahim Rugova”, si dhe të disa rrugëve magjistrale e urave, kur një pjesë e pronës sime u përdor për realizimin e projekteve infrastrukturore me interes publik.

Si qytetar, gjithmonë e kam konsideruar ndërtimin e infrastrukturës publike si një interes të përgjithshëm shoqëror. Mirëpo, po aq themelor është edhe detyrimi kushtetues dhe ligjor i shtetit që çdo qytetar, prona e të cilit merret ose konfiskohet për nevoja publike, të kompensohet në mënyrë të drejtë, të plotë dhe në kohën e duhur.

Për këtë arsye iu drejtova institucioneve kompetente, duke ndjekur ekskluzivisht rrugën ligjore. Besova se gjykatat, prokuroria dhe administrata shtetërore do ta trajtonin rastin tim me objektivitet, paanshmëri dhe profesionalizëm dinjitoz.

Fatkeqësisht, përvoja ime rezultoi krejt ndryshe.

Procedurat u zvarritën dhe procesverbalet u zhduken për vite me radhë. Vendimet u vonuan ose munguan plotësisht. Dokumentet dhe provat që dorëzova, nuk u shqyrtuan me kujdesin dhe seriozitetin e kërkuar. Me kalimin e kohës krijova bindjen se rasti im po humbiste në labirintin burokratik dhe se zëri im nuk po arrinte më tek institucionet përkatëse që kishin detyrimin ligjor dhe moral të më dëgjonin.

Në atë periudhë krijova bindjen se persona me ndikim politik, përfshirë ish-kryetarin e Grupit Parlamentar të PDK-së, Adem Grabovcin, ish-ministrin e Infrastrukturës, Fatmir Limajn, si dhe kryetarin e Komunës së Pejës, Gazmend Muhaxherin, ushtronin ndikim mafioz në segmente kyçe të institucioneve komunale dhe shtetërore.

Unë nuk pretendoj ta përcaktoj përgjegjësinë penale apo institucionale të askujt. Kjo është kompetencë ekskluzive e organeve të pavarura të drejtësisë. Megjithatë, si qytetar i prekur drejtpërdrejt, krijova bindjen se këta persona dhe rrethi i bashkëpunëtorëve të tyre besnikë e penguan dhe e sabotuan përmes servilëve të tyre në prokurori, polici dhe gjyqësor trajtimin profesional dhe të paanshëm të rastit tim.

Pikërisht për këtë arsye kërkoj një verifikim të pavarur, objektiv dhe profesional të të gjithë procesit.

Për ta bërë publik padrejtësinë që ndjeja se më ishte bërë, iu drejtova mediave.

Fillimisht disa gazetarë më dhanë mundësinë ta paraqisja rastin tim. Megjithatë, raportimi nuk pati vazhdimësi si pasojë e drejtpërdrejtë e presioneve politike dhe ndikimeve të tjera negative. Si qytetar që ndihesha i pambrojtur përballë një rrjeti të organizuar ndikimesh të paligjshme dhe mafioze, krijova përshtypjen se zëri im po tentohej të heshthej dhe se interesimi publik për rastin tim po zbehej qëllimisht.

Një kthesë vendimtare ndodhi pas paraqitjes sime në emisionin e gazetares Jeta Xharra, ku fola hapur për përvojën time dhe për dyshimet që kisha lidhur me mënyrën se si ishte trajtuar rasti im.

Pas këtij emisioni mora kërcënime serioze për jetën.

Pasojat psikologjike dhe familjare ishin shkatërruese.

Për afro dy vjet jetova pothuajse i izoluar në shtëpinë time, nga frika për jetën time dhe të familjes sime. Gjatë kësaj kohe humba pothuajse gjithçka: kursimet e mia, sigurinë ekonomike dhe, në fund, edhe besimin se shteti im ishte në gjendje të më mbronte.

Kur nuk më mbeti më asnjë rrugëdalje, u detyrova të largohem nga Kosova së bashku me familjen time.

Në Francë kërkova siguri për jetë. Pas shqyrtimit të plotë të rastit tim, autoritetet kompetente franceze ma njohën të drejtën e refugjatit.

Për mua, ky nuk ishte një moment krenarie, por një dëshmi e dhimbshme se mbrojtjen që nuk arrita ta gjeja në shtetin tim, u detyrova ta kërkoja në një shtet tjetër demokratik.

I nderuar zoti Kryeministër,

Ju keni deklaruar vazhdimisht se Kosova duhet të jetë një vend ku qytetarët dhe diaspora mund të kthehen me besim, të jetojnë të sigurt, të investojnë dhe të mbështeten te drejtësia.

Edhe unë e ndaj këtë vizion.

Megjithatë, besimi nuk ndërtohet vetëm me deklarata politike.

Ai ndërtohet kur qytetarët shohin se ligji zbatohet njësoj për të gjithë, se prona mbrohet në mënyrë efektive, se institucionet veprojnë të lira nga çdo ndikim i paligjshëm dhe se askush nuk qëndron mbi ligjin.

Nëse qytetarët krijojnë bindjen se lidhjet politike peshojnë më shumë se ligji, atëherë nuk dëmtohet vetëm individi, por cenohet vetë besueshmëria e shtetit.

Për këtë arsye, me respekt, kërkoj:

– që rasti im të shqyrtohet në mënyrë të pavarur, profesionale dhe të paanshme nga institucionet kompetente;

– të sqarohet pse procedurat e mia kanë mbetur për vite të tëra pa një zgjidhje efektive;

– të konstatohet nëse të drejtat e mia pronësore janë cenuar dhe nëse më takon kompensimi i parashikuar me ligj;

– të verifikohet nëse gjatë trajtimit të rastit tim ka pasur ndikime të papërshtatshme ose shkelje procedurale dhe, nëse ato konstatohen, të merren masat e parashikuara me ligj;

– të forcohen mekanizmat institucionalë që garantojnë pavarësinë e drejtësisë dhe mbrojtjen e çdo qytetari nga çdo ndikim i paligjshëm.

Unë nuk kërkoj hakmarrje.

Nuk kërkoj trajtim të privilegjuar.

Kërkoj vetëm atë që garanton Kushtetuta e Republikës së Kosovës dhe parimet universale të shtetit të së drejtës: barazi para ligjit, mbrojtje efektive të pronës private, proces të rregullt ligjor dhe drejtësi të pavarur e të paanshme.

Historia ime nuk duhet parë vetëm si drama personale e një qytetari.

Ajo mund të shërbejë si një mundësi për të dëshmuar se Republika e Kosovës ka forcën institucionale për të korrigjuar padrejtësitë, për të rikthyer besimin e qytetarëve dhe për të provuar se askush nuk mbetet i pambrojtur kur kërkon drejtësi.

Besueshmëria e një shteti nuk matet me mënyrën se si sillet ai me njerëzit e pushtetshëm, por me mënyrën se si e mbron qytetarin e zakonshëm kur ai kërkon drejtësi.

I nderuar zoti Kryeministër,

Ka edhe një arsye tjetër pse po ju drejtohem pikërisht sot.

Gjatë viteve të fundit kam ndjekur me vëmendje dhe respekt përpjekjet e institucioneve të Republikës së Kosovës për ta shtrirë sovranitetin dhe rendin kushtetues në çdo cep të vendit. Si qytetar, kam ndier krenari sa herë që kam parë shtetin tim të ushtrojë autoritetin e tij në mënyrë të barabartë në të gjithë territorin e Republikës.

Këto veprime kanë forcuar bindjen time se një shtet i fortë nuk ndërtohet mbi forcën e individëve, por mbi forcën e institucioneve.

Megjithatë, pikërisht këtu qëndron edhe zhgënjimi im më i madh.

Nëse Republika e Kosovës ka arritur ta shtrijë sovranitetin në çdo cep të territorit të saj, atëherë besoj se ajo duhet ta shtrijë me të njëjtin vendosmëri edhe sovranitetin e ligjit në çdo institucion dhe për çdo qytetar, pa dallim.

E pranoj me sinqeritet se kam pasur pritshmëri të mëdha nga qeverisja juaj.

Kam besuar se ndryshimi politik do të sillte edhe guximin institucional për t’i rishikuar padrejtësitë e së kaluarës, për t’i trajtuar ato me paanshmëri dhe për t’u dëshmuar qytetarëve se askush nuk është mbi ligjin.

Pikërisht për këtë arsye më dhemb fakti që, edhe pas gjithë këtyre viteve, rasti im vazhdon të mbetet pa një zgjidhje të drejtë dhe efektive.

Ky zhgënjim nuk buron nga mungesa e respektit ndaj jush apo ndaj institucioneve të Republikës.

Përkundrazi.

Ai buron nga shpresa e madhe që kam pasur dhe që ende nuk e kam humbur plotësisht.

Njeriu nuk zhgënjehet nga ata prej të cilëve nuk pret asgjë. Ai zhgënjehet vetëm nga ata tek të cilët ka besuar.

Prandaj po ju drejtohem sot.

Jo për t’ju kërkuar të ndërhyni në punën e gjykatave apo të prokurorisë.

Përkundrazi.

Besoj fuqishëm se pavarësia e drejtësisë është themeli i çdo shteti demokratik.

Por besoj po aq fuqishëm se është përgjegjësi kushtetuese e çdo Kryeministri të sigurojë që institucionet e shtetit të funksionojnë pa ndikime të paligjshme, me përgjegjësi, transparencë dhe në shërbim të qytetarëve.

Unë nuk kërkoj një vendim politik për rastin tim.

Nuk kërkoj favore.

Nuk kërkoj privilegje.

Kërkoj vetëm që ligji të lihet të veprojë i lirë, i pavarur dhe i barabartë për të gjithë.

Nëse shteti ynë dëshiron që diaspora të kthehet, të investojë dhe t’i besojë së ardhmes së Kosovës, atëherë qytetarët duhet të kenë bindjen se drejtësia nuk varet nga emri, pozita politike apo ndikimi i askujt.

Vetëm atëherë besimi në shtet bëhet realitet dhe jo vetëm premtim.

Me shpresën se kërkesa ime do të trajtohet me përgjegjësi institucionale, profesionalizëm dhe paanshmëri, ju shpreh respektin tim më të thellë.

Me respekt,

Mehmet Lajqi