Deri sot, nuk e di a kanë pasë ndonjëherë dëftesë që kanë pagu anëtarësinë e LDK-së.

Rastësisht u bënë Kryeministra, se shefat e tyne ua dhanë mundësinë – por nuk ditën me e mbajtë.

E tash, i njëjti ish-Kryeministër, që postin e ka gëzu falë mentorit të vet, mendon se mund ta udhëheqë LDK-në, kur përveç pozitës që ka pasë ose komunës prej kah vjen, ka veç 3.178 vota.

Jo, jo… nuk bën.

Kur e ke pasë rastin një herë e s’ke qenë i zoti me e çu përpara, rasti i dytë nuk vjen me automatizëm.

O zotni, ka bre ky guxim e kjo ambicie?

Unë nuk jam trim, por kurrë s’jam tutë me e thënë të vërtetën.

Amanet shumë e kush – prej vitit ’92, me detyra, me folklor a me karrierizëm – s’kanë mujtë me e fundos LDK-në.

Mos harro: LDK ka jetu edhe pa ty, ka me jetu edhe pa mua.

E po, që e ke shpallë kandidaturën, po e shpalli edhe unë.

Të paktën kam ma shumë kohë anëtar i LDK-së, edhe pse s’kam pasë asnjë funksion nga komuna qe vijë qe 18 vite – e megjithatë kemi më shumë vota se ju.

LDK nuk është rastësi.

LDK nuk është privilegj.

LDK nuk është ferr me lujtë.