KRIPË DHE CUNG- Poe-prozë nga RUZHDI GOLE

June 6, 2026

-Ç’të bëjmë me të qeshurën ? Ajo u gajas.

-Ta lemë të shkojë. Vjen tjetër buzagaz.

-Sikur gazi të ngryset, të rrudhet buza ?

-T’i  lemë hamendjet. Ato s’mbarojnë,

luten veç për gjethe flutura.

-Luten? Kjo lutje sjell mbarësi, praj,

-Po lutja mbaroi, kujt t’i lutemi pastaj?

A nuk e sheh si rrokullisen gurët…?

Edhe atyre po ua rrjepim lëkurën.

-Gurët paskam lëkurë, buzë, sy veshë?

O, ç’më gajase! S’më mban asnjë qivur,

përkrah më mban çdo shpresë. Zia gris gjithë partet.

-Ç’hyjnë këtu zia, qivuri? S’na duhet i

mrrudhuri. I mrrudhuri merr e ikën

njëherë njeriun e mbulon me kapak

pluhuri, njëherë merr e mbulon frikën.

Lëre mënjanë atë çka mënjanë të lë, një cope udhe të mban,

pastaj të shtrin nën dhe me heshtje të përzë. Heshtja jeton me dramë.

-Shih, shiko në kodër? Xhvoshk lëkura

e trungjeve, mbushur trungjet me

kripë, ngulur gozhdë.

-Gozhdë e kripë në trung? Kë kryqëzojnë përfund?

-Nuk e ditke ende, kripa dhe gozhdët

thajnë degët e pemëve.

-Pastaj, çka habi na çudit pastaj?

-Drurët thahen gjunjsh, pylli dergjet vaj.

-Po pastaj çka ngjet ?

-Pylli vuan për ujë, drurët gulçojnë për

ajër, ajri drithmon për bletë..

-Po pastaj kush vdiret ?

-Jeta e gjelbër prej nekrologjive.

-Oh, po kjo dhemb, dhembja më e

mprehtë. Si u varroska pylli gjelbërisht

gjoksnxehtë? Ku do thithim ajër të

pastër për mushkëritë.?

-Do ndërtojmë vila. Pylli mbështjell

brengë. Xhvesh nga çdo lirikë.

*

-Ku t’i gjej kepucët ? Dheu ma hëngri

shputën. Dëbora ma mpiu gjakun. Ku ta gjej flakën, xixat e merakut.?

-Gjeji nëpër pyll. Me një cung gdhend

këpucë. Asnjë me gungë.

-Mos rrëshqas e rripem, fatkeq kësaj

mesdite. Ende ngjethja ngjeth. Dielli mos ma djeg cungun sa gatitet për këpucë në shteg?

Ndoshta, në bjeshkë, me gishtrinjtë e mi grinden këpucët.

Dega e rrudhët kthehen tek pisha, ndoshta për t’u ngjall shpejt ngroh limfë tek buzët ?

-Thua, dega ende ka zë prej shpendi,

shpend është fluturimi.?

-Ne prit e prit pyjet me sëpatë thëllimi.

Pri, nëse duhet, por çka mbillet? Asnjë

farë e lume. Kuzhneni veçse shkimet.

*

Me gurë mbushim bregun, ndërkaq …

ngrejmë ca kolona me art kontrabandë.

-Kumi ku shkoi, pse u mvrejt vala ?

Pse s’marrin frymë, lajm pse nuk çojnë janë a s’janë të gjalla ?

-Ku ta gjejnë një gaz, buza t’u freskohet,

syri t’u xixojë pak? Veshi t’ju dëgjojë çfarë kris përreth.

E qeshura ku mënoi? S’vjen më të cicërojë zog haresh.

-Tek ky bregdet do ngrejmë njëfarsoj

kolona e kupola me kundra – art.

-Do ia zemë horizontin bregut, do ia

zemë syrin valës. Kund s’e gjen një varg.

*

-Me të vërtetë qeshim, tallemi mesvedi!

-Ç’të bëjmë me të qeshurën ?

-Ajo u vranua, ajo u gajas.

-Ta lemë veç të perëndoj.

-Ç’thëllime do na vijnë

buzaplas !!!!…

• twitter

  Follow
• facebook
• linkedin

Fjalë kyçe: RUZHDI GOLE