Të dashur anëtarë, aktivistë dhe simpatizantë të Lidhjes Demokratike të Kosovës,

E ndjej obligim moral, njerëzor dhe politik t’ju falënderoj secilin prej jush për besimin, sakrificën dhe qëndrueshmërinë që i keni dhënë LDK-së ndër vite.

Kësaj radhe nuk dua të flas për rrugëtimin tonë të përbashkët politik për më shumë se tri dekada e gjysmë. As për sfidat dhe sukseset e mëdha të bastionit të pathyeshëm të LDK-së dhe rugovizmit në Llap, deri para pesë vitesh.

Nuk dua të flas kronologjikisht as për goditjet ndaj meje dhe vetë degës në Podujevë në vitet e fundit nga lidershipi aktual i LDK-së, që erdhi në parti për ta administruar, jo për ta zhvilluar.

Nuk dua t’ua sjell në kujtesë as papërgjegjësinë e lidershipit që prodhoi përçarje të madhe dhe polarizim të skajshëm të anëtarësisë. E, nuk po përmend as humbjet e njëpasnjëshme zgjedhore dhe rënien drastike të elektoratit në Llap e kudo në Kosovë.

Dua të ndalem te momentumi aktual partiak, që po promovohet si “Bashkimi i madh”, e që çuditërisht po përfshinë të gjithë ata që u anatemuan dhe eliminuan nga lidershipi aktual: pra të mënjanuarit, të diferencuarit dhe të padëshiruarit u bënë të dëshiruar.

Nuk di në cilën kategori të “Bashkimit të madh” bëj pjesë unë, por e di që para zgjedhjeve të 28 dhjetorit 2025, publikisht pata shprehur vullnetin të jem pjesë e listës së kandidatëve për deputetë, me qëllim të mobilizimit dhe unifikimit të elektoratit. Por kryesia e Degës kishte refuzuar edhe ta nxjerrë në diskutim kandidaturën time, me arsyetimin se ishte “vendim i shefit të madh (Lumirit)” të mos jem pjesë e garës.

Ndërsa sot e njëjta kryesi, me bekimin e shefit, më paska propozuar të jem në listën e kandidatëve për deputetë. Madje pa më kontaktuar dhe pa më konsultuar fare.

Tash nuk di nëse paskam ndryshuar unë, apo ata?

Jo. As unë, as ata.

Kanë ndryshuar vetëm strategjitë për mbijetesën e tyre politike.

Ka ndryshuar edhe motoja, të cilën e solli në LDK e rikthyera nga aventuara e saj pesë vjeçare në kampin majtist. Ajo, bashkë me Lumirin, mashtrimin dhe përdorimin e madh e ambalazhuan në “Bashkim të madh të djathtistëve”.

Pikërisht për këto arsye, me respektin më të thellë për anëtarësinë e ndershme të LDK-së, deklaroj publikisht se refuzoj të jem pjesë e listës së kandidatëve për deputetë në zgjedhjet e 7 qershorit.

Unë nuk largohem nga LDK-ja, sepse është pjesë e jetës sime politike që nga themelimi i saj. Por, refuzoj të përdorem dhe të jem pjesë e një projekti që e largon partinë nga identiteti i saj institucional e shtetndërtues.

Jam i bindur se LDK do të çlirohet nga mentaliteti i OJQ-izimit politik dhe do të rikthehet në rolin e saj historik si forcë përgjegjëse shtetformuese.

LDK është më e madhe se interesat meskine të dy njerëzve.

Zoti e ruajt LDK-në!

See less

Kandidatja për presidente e Lidhjes Demokratike të Kosovës, Vjosa Osmani, më 10 maj u paraqit për herë të parë në një tubim pas marrjes së bekimit të Këshillit të Përgjithshëm për të qenë bartëse e listës së kandidatëve për deputetë të kësaj partie në zgjedhjet e parakohshme të 7 qershorit 2026.

Megjithatë, në “Tubimin e bashkimit” – siç u quajt ky tubim-  nuk u panë Avdullah Hoti, Hykmete Bajrami, Kujtim Shala e Janina Ymeri, deputetë të legjislaturës së dhjetë nga radhët e LDK-së.

Por, në tubim u panë figura tjera të LDK-së dhe kandidatë për deputetë që janë pjesë e grupit prej 20 personave që Osmani i ka përzgjedhur të jenë pjesë e listës së LDK-së.

Kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku në këtë takim ka thënë se në politikë mund të ndahesh por “kur duhet shtëpia politike, atëherë gjendet rruga për t’u bërë bashkë përsëri”.

“Sonte, pas shumë vitesh largimesh, zhgënjimesh e keqkuptimesh, po japim një mesazh të madh për Republikën. Ky mesazh na thotë se njerëzit e këtij vendi dinë të bashkohen kur Kosova ka nevojë. Dinë të kapërcejnë veten, e dinë të krijojnë momentume që definojnë kohë!”- deklaroi ai.

“Po kthehem në shtëpinë time”- ishin fjalët e presidentes së gjashtë, Vjosa Osmani, para mbështetësve të LDK-së.

Osmani ka falënderuar LDK-në për “kthimin e një besimi”- siç tha ajo. Ajo tha se njerëzit aty guxuan të bashkohen, jo për veten por për Republikën.

“Për ata që e kuptojnë rëndësinë e të vërtetës, jo të atyre që struken e zhyten në labirinthet e hijeve të errëta për të na humbur edhe shpresën.”- ka thënë Osmani në këtë tubim.

Pasi nuk arriti të rizgjidhet presidente e Kosovës, Vjosa Osmani negocioi me Lumir Abdixhikun e LDK-së dhe iu rikthye listës zgjedhore të kësaj partie.

Osmani për herë të fundit ishte pjesë e listës së LDK-së në zgjedhjet e parakohshme të vitit 2019 kur edhe ishte kandidate për kryeministre.

Pas atyre zgjedhjeve, në të cilat LDK doli e dyta, u krijua koalicioni qeveritar LVV-LDK e Qeveria Kurti 1 e asaj kohe – në vitin 2020 – u rrëzua pikërisht nga LDK-ja.

Osmani në atë kohë doli kundër partisë së saj për rrëzimin e qeverisë së Kurtit dhe nuk e votoi më pas qeverinë Hoti të LDK-së.

Kur refuzoi të mbështeste një kabinet të drejtuar nga LDK në qershor 2020, ajo u shkarkua nga të gjitha pozicionet e saj në parti.

Më pas ajo krijoi subjektin e saj politik, Guxo, i cili kandidoi me Lëvizjen Vetëvendosjen në zgjedhjet e shkurtit 2021. Një muaj më vonë, me LVV-në në pushtet, Osmani u zgjodh presidente. Por LVV nuk ia dha një mundësi të dytë për ta vazhduar edhe për një mandat pozitën e presidentes.

Thyerja me liderin e LVV-së, Albin Kurti, u pa nga LDK si mundësi për kthimin e saj në parti, ndonëse disa zyrtarë të lartë të kësaj partie – dikush publikisht e dikush në heshtje – nuk e kanë mirëpritur një gjë të tillë.

Avdullah Hoti e Hykmete Bajrami munguan edhe në Këshillin e Përgjithshëm të LDK-së, kur u vendos për kthimin e Vjosa Osmanit në parti.

Në garën zgjedhore, LDK do ta ketë si kandidat për kryeministër, Lumir Abdixhikun. kallxo.com

Moke, mos u idhno!

Nuk due me të dhanë hapësinë që egoja jote me marrë edhe ma shumë hov prej inatit që nuk munde me e marrë me vete edhe kolltukun e Presidentes, bashkë me këshilltaret tua.

Por deshta me të pyetë:

A mos ishe ti Kali i Trojës që zbarkoi para pesë vitesh, e prej barkut të atij kali zbriti nji llum njerëzish në oborrin e Kurtit?

Sepse shumë herë i kam shkrue:

— pastroje oborrin prej llumit të njerëzve me ambicie të kalbuna.

A mos je tash po ai kalë Troje që e futi prap në barkun e drunit atë llum njerëzish dhe u kthye atje prej nga erdhi?

Për këtë deshta me të pyetë, dhe deshta me t’kallxue se romani im “Bastardët” fillon me ty e pikërisht pse me Ty fillon, në Shtudgard njerëzit e LDK-së kan kërkue me djegë!

Sepse të kam mbështetë pa rezervë, se ishe e zonja me dredhë e me zhdredhë punët për mbarë.

Por s’e disha që etja për pushtet qenka kaq e madhe.

Nuk më ka shkue mendja se ke ambicie kaq të zeza, kaq të kalbuna e inatçore — me hujin e nji kali pa fre.

Bane mirë që Kalin e Trojës ma në fund e ktheve aty ku u ndërtue prej disa mjeshtërve çollakë.

E aq ma mirë që ia fshine oborrin Kurtit.

Madje bërllogun që e prune para pesë vitesh nuk e le në sokak, por e more me vete, tue e përkundë e tue i këndue ninulla.

E shihni sa mirë di me shkrue, kur krundet dalin në krye t’ujit?

Kur vlon qumështi e prej gufimit shkumbët e bardha ia shojnë zjarrin!

Edhe ti, moke, ma shuejte krejt mirësinë e dashuninë që e pata për ty.

Kuptohet — për hir të Kurtit, që të mori përdore e të nxori në skenë, kur LDK-ja ta dha shqelmin e ta mbylli derën, e Kurti me plotë hirësi na tha:

— kjo asht mbretnesha Presidente!

E shihni?

Unë s’muj me ju rrejtë.

Jam ai që kam shkrue në superlativë për mokën.

Por mokja e pështyni gjininë e vet para pesë vitesh, e tash u kthye te pështyma e saj, sepse ambicia e sëmurë për Presidencën mori flakë.

E unë s’e dija se ajo dashninë e paska pasë për pushtetin e luksin që sjell ai.

Motër!

I humbe ata që të votuen. Me vjen keq për ty!

Tani lirisht nisja e shaje dorën që të ngriti e t’uli në Presidencë dhe fol zi e ma zi për Binin, se tani të gjithë e dimë se je tue luftue për pushtet, jo për shtet.

Dhe… ma e keqja asht se e humbe fytyrën e nji shqiptareje që nuk tradhton për kolltuk e për luks!Por nejse!

10.05.2026

(Ky shkrim është botuar për herë të parë më 2011)

Gazetari i njohur Chris Stephen i gazetës The New York Times, pas vizitës në Gjakovë, menjëherë mbas luftës, ka botuar në këtë gazetë, poezinë e Yllkës me titull “Kënga e pranverës”. Poezitë e Yllka Domit, u kallën nga paramilitarët serbë bashkë me shtëpinë e saj, kurse ditari që e mbante me vete gjatë luftës, u zhduk sikurse edhe trupi i saj, prandaj ajo me plot të drejtë mund të quhet një Ana Frank shqiptare.

Asnjë mësimdhënës nuk e paramendon për të gjallë të tij, e as unë, se do ta përjetojë vdekjen e nxënësit apo nxënëses së vet. Aq më larg, se do të marrë pjesë në përcjelljen e fundit për në amshim të ndonjërit prej tyre .

Por ja që në jetë ndodh gjithçka.

Lajmin për vrasjen e ish-nxënëses Yllka Domi, vetëm 17 vjeçare, ma kishin kumtuar shoqet dhe shokët e saj, po ashtu ish-nxënës të mi, menjëherë pas ofensivës së madhe të forcave paramilitare dhe militare serbe në Kodrën e Çabratit, që zgjati prej 7 deri më 11 maj të vitit 1999. Isha i tronditur edhe më shumë kur u mor vesh se trupi i saj ishte zhvarrosur për së dyti nga kanibalët sllavë dhe se trupi i saj i njomë, pas gati katër viteve, (më 2003) ishte identifikuar, në varrezën masive në Batajnicë të Serbisë.

Lajmin për këtë e kishte dhënë, menjëherë pas luftës, gazetari i njohur Chris Stephen në gazetën The New York Times, pasi kishte vizituar personalisht Gjakovën, menjëherë pas luftës . Stephen fill pas kthimit në SHBA, në gazetën prestigjioze amerikane kishte botuar dhe poezinë e Yllkës me titull “Kënga e pranverës”. Dhe sot kur po mbushen 12 vjet nga vrasja barbare e saj, kur lulet e majit kanë mbuluar varrin e saj (nuk e di por për herë të parë ndjehesha disi ndryshe, më i qetë para një varri , mbase duke ditur se më në fund e dija unë dhe të tjerët se ku prehet trupi dhe shpirti i Yllkës), kujtimet më kthejnë para shumë viteve kur Yllka si nxënëse 10-12 vjeçare vinte me fletoren e saj përplot poezi dhe kërkonte mendimin tim për poezitë e saj, duke insistuar të merrte pjesë edhe në orët e shumta letrare që organizoja në atë kohë në shkollën ” Mazllum Këpuska”.

Dhe Yllka, mbesa e shkrimtarit të njohur gjakovar Kasim Domi (i cili kishte përjetuar edhe Goli Otokun), poezinë e kishte si ajrin, si jetën, si ujin, si bukën dhe nuk ndalej së shkruari.

Talenti dhe puna e saj e vazhdueshme e kishin bërë atë një poeteshë të pranueshme në qarqet letrare të qytetit, duke u shpërblyer me disa çmime letrare nga klubi letrar “GJ . N. Kazazi”. Por, të gjitha krijimet letrare të Yllkës, bashkë me ditarin e saj, ishin djegur bashkë me shtëpinë e saj nga barbarët serb në pranverën e vitit 1999. Atë e vranë një vajzë të mitur por nuk mundën ta vrasin kurrë shpirtin dhe poezinë e saj për dashurinë, lirinë, rininë, atdheun, jetën, vdekjen… Po edhe për vdekjen, sepse disi ajo kishte parandjenjë fatin e saj, se do të vdesë, e kjo më së miri del në poezinë e saj të fundit, për të gjallë, “Ti fluturon me dallëndyshet”.

Dhe tek pas vdekjes, më 2001, ishte po ky emër në krye të përmbledhjes me poezi të Yllkës, botim i “Lidhjes së Gruas Shqiptare të Kosovës” dhe falë punës së madhe të shkrimtarit Agim Byci, i cili arriti të mblidhte pozitë e saj nga shoqet, pastaj poetes së njohur Flora Brovina, shokët, mësimdhënësit dhe të afërmit e Yllkës. Amanetin e saj të fundit e kishte lënë mu në këtë libër.

Në vitin 2002, klubi letrar “Gj . N . Kazazi” botoi librin tjetër kushtuar Yllka Domit, me titull “Një yll i pashuar”, i cili përmban mbresa e kujtime nga miqtë dhe të njohurit e saj, pastaj krijime kushtuar asaj, si dhe disa poezi të pabotuara deri atëherë të Yllkës, të gjitha këto të mbledhura nga shoqja e saj Zana Bakalli, botuar nga klubi letrar “Gj. N. Kazazi”.

Ajo kishte sens për poezi, për aktrim, për vallëzim, recitim, e mbi të gjitha ishte një princeshë e poezisë dhe e bukurisë.

Për nder të saj, grupi letrar në gjimnazin “Hajdar Dushi” të Gjakovës, ku Yllka, deri para vdekjes, vijonte mësimet në vitin e tretë, mban emrin e saj. Për Yllka Domin, si poete shumë e talentuar dhe e cila premtonte shumë, pastaj si nxënëse dhe aktiviste e shumë fushave të artit dhe të kulturës, për virtytet dhe shëmbëlltyrën e saj, pastaj për familjen e poetes dhe martires Domi, e cila bashkë me prindërit e saj kishin dhënë ndihmesë të madhe për luftëtarët e lirisë në kodrën e Çabratit, në Gjakovë, mund të dëgjosh nga të gjitha anët e qytetit vetëm fjalët më të mira.

Ishte ideja e autorit të këtyre rreshtave, që në shenjë nderimi për këtë poeteshë të re shumë të talentuar, qyteti dhe bota letrare në Gjakovë ta themelojë një çmim letrar me emrin e saj, çmim i cili do t’i jepej për çdo vit krijueseve të reja për krijimtarinë e tyre poetike. Kjo iniciativë u mirëprit dhe hasi në mirëkuptim të plotë nga qarqet letrare të Gjakovës, sidomos nga shkrimtari dhe përkthyesi Agim Byci.

Dhe në mitingjet e organizuara deri më tani pas luftës, sikurse që është aktiviteti më i madh letrar në Kosovë, Mitingu i Poezisë, që mbahet çdo vit në Gjakovë, ky çmim, në bashkëpunim me klubin letrar “GJ. N. Kazazi” dhe shtëpinë botuese “Fan Noli” nga Gjakova, deri tani iu është ndarë tri poeteshave, Abetare Domit, Gentiana Muhaxherit dhe Xhevahire Izmakut.

Ndonëse qysh në vitin 2002, libri me poezi i Yllka Domit “Fluturimi i fundit me dallëndyshet”, është përkthyer në anglisht dhe në gjermanisht nga Agim Byci, edhe sot e kësaj dite, në mungesë të përkrahjes materiale, ky libër nuk është botuar ende. Mbase deri vitin e ardhshëm, në 13-vjetorin e vrasjes së saj, do të gjendet ndonjë mundësi apo ndonjë donator, dhe ky libër ta sheh dritën e botimit. Ky do të ishte nderi më i madh që qyteti i Gjakovës do t’i bënte Yllka Domit.

Yllka iku por, na la vlerat e vërteta prej njeriu dhe prej poeteje. Tek eci maje Çabratit dhe tek shkruaj këtë përkujtim për ish-nxënësen time më kujtohen vargjet e fundit të shkruara nga Yllka Domi, “Nuk dua përmendore”. Ti Yllka, me veprën tënde, e ngrite përmendoren e lirisë.

BLERIM VALLA

——

Mësohet se marrëveshja është nënshkruar sot, duke konfirmuar kështu vazhdimin e bashkëpunimit mes partive që aktualisht përbëjnë shumicën parlamentare. Mësohet se marrëveshja është nënshkruar sot, duke konfirmuar kështu vazhdimin e bashkëpunimit mes partive që aktualisht përbëjnë shumicën parlamentare.

KOSOVË-  Lëvizja Vetëvendosje ka zyrtarizuar sot koalicionin për zgjedhjet e 7 qershorit me tre parti të tjera, Guxo dhe Alternativa, të cilat janë bashkuar edhe PSHDK-ja.

Mësohet se marrëveshja është nënshkruar sot, duke konfirmuar kështu vazhdimin e bashkëpunimit mes partive që aktualisht përbëjnë shumicën parlamentare.

Përmes një postimi në rrjete sociale, Partia Guxo ka deklaruar se ky koalicion synon të ofrojë stabilitet dhe një qeverisje të përgjegjshme që në qendër të çdo vendimi ka qytetarin e Kosovës./Dosja.al

Deputeti i VV Agim Bahtiri reagon ndaj deputetes së LDK Jehona Lushtaku. Bahtiri krijoi një emër të mirënjohur kur ishte kryetar i Bashkisë së Mitrovicës i cili nuk lejoi ndërtimin e murit ndarës me veriun e Mitrovicës. Muri u rrënua përfundimisht në shkurt të vitit 2017 pas një rezolute të Kuvendit të Kosovës dhe bisedimeve të ndërmjetësuara nga Bashkimi Evropian. Pas rrënimit, Bahtiri deklaroi se qyteti më në fund “merr frymë lirshëm”.

Më poshtë po sjellim dekkarimin e Bahtirit në rrjetin social:

“Jehona Lushaku,

Shpifja jote se unë paskam qenë “gjysmë i dehur” atë natë kur kam ardhur t’i kërkoj nënshkrimet, është e ulët dhe e turpshme, dhe për të duhet të kërkosh falje publike!

Të akuzosh dikë pa asnjë fakt vetëm sepse nuk arrin ta fshehësh dështimin politik të LDK-së, tregon nivelin ku keni rënë. Atë natë unë isha në Kuvend për të kërkuar zgjidhje për zgjedhjen e Presidentit, ndërsa ju bredhnit korridoreve duke bërë kalkulime politike dhe duke u tallur para gazetarëve dhe para qytetarëve me një proces kushtetues që vetë e kishit bllokuar. Në mungesë votash dhe përgjegjësie, zgjodhët shpifjen dhe teatrin mediatik.

Mjaft më me përralla e gënjeshtra, se populli ua ka treguar vendin me votë, e me këto deklarata po tregoni se nuk keni edukatë e iu ka humbur rruga.

Zonja Lushaku i ka dy rrugë, ose kërkon falje për shpifjen se kam qenë “gjysëm i dehur” ose shihemi në gjykatë!

AB”

Publiku ka parë ndërkohë se deputeti Agim Bahtiri i bënte thirrje deputetëve të LDK të mblidhnin 15 firma për presidentin, ndërkohë që kryetari i LDK Lumir Abdixhiku thosh për media se i kishte 15 firmat, por 15 firmat nuk dukeshin askund.

Zëvendëskryeministrja dhe Ministrja e Drejtësisë në detyrë, Donika Gërvalla, sot mori pjesë në ceremoninë zyrtare të funksionalizimit të Gjykatës Administrative, gjykata e parë e specializuar në Republikën e Kosovës.

Në fjalën e saj, Ministrja Gërvalla tha se me funksionalizimin e Gjykatës Administrative po vihet në funksion një mekanizëm i ri i shtetit ligjor, duke e cilësuar ditën e sotme si një prej hapave të rëndësishëm në shërbim të një reforme të denjë, të thellë dhe të fuqishme në sektorin e drejtësisë.

“Gjykata Administrative është gjykata e parë e specializuar në vendin tonë, e cila do ta trajtojë konfliktin administrativ dhe kontestet e punës në sektorin publik. Kjo do të thotë se qytetari, zyrtari publik dhe institucioni do të kenë një adresë të qartë, më profesionale dhe më të specializuar për çështjet që lidhen me administratën publike”, u shpreh Ministrja Gërvalla.

Ajo nënvizoi se administrata publike prek jetën e qytetarit çdo ditë përmes vendimeve, procedurave, lejeve, të drejtave, detyrimeve dhe përgjegjësive, andaj çdo vendim administrativ duhet të jetë i ligjshëm, i arsyetuar dhe i kontrollueshëm.

Tutje, Ministrja theksoi se Gjykata Administrative po fillon punën me një barrë të madhe, me mbi 10 mijë lëndë të bartura, e cila përbën sfidë serioze, por njëkohësisht edhe një mundësi për të dëshmuar se një gjykatë e specializuar mund të sjellë më shumë rend, shpejtësi dhe cilësi në drejtësinë administrative.

“Vendimet tuaja nuk do të zgjidhin vetëm konteste individuale. Ato do të krijojnë standarde për administratën publike. Një vendim i mirë i kësaj Gjykate nuk mbetet vetëm në dosjen e një pale. Por, ai duhet të shërbejë si orientim për zyrtarët publikë dhe si garanci për qytetarët”, deklaroi Ministrja Gërvalla drejtuar gjyqtarëve të pranishëm.

Teksa përgëzoi Këshillin Gjyqësor të Kosovës për hapat e ndërmarrë në rekrutimin dhe transferimin e gjyqtarëve dhe stafit mbështetës, Ministrja Gërvalla theksoi se nga sot, fokusi kalon tek rezultatet.

“Sot e kemi ligjin. E kemi gjykatën. Kemi gjyqtarët. Dhe kemi pritjen e qytetarëve. Ajo që duhet të ndërtohet nga sot është besimi në këtë Gjykatë. Besimi nuk krijohet me ceremoni. Besimi krijohet me vendime të drejta. Me procedura të shpejta. Me praktikë të unifikuar. Me profesionalizëm dhe integritet”, nënvizoi Ministrja Gërvalla.

Duke uruar që në takimin e radhës të flitet për sukseset e Gjykatës së re Administrative, Ministrja Gërvalla u zotua se Ministria e Drejtësisë do të jetë gjithmonë pranë për ta mbështetur gjyqësorin në këtë proces, bashkë me pritjen që kjo Gjykatë të prodhojë rezultate konkrete.

Zyra për Komunikim Publik

Ministria e Drejtësisë