KORBAT E GAZIMESTANIT- Poezi nga ARIF EJUPI

July 9, 2026

Mitomanë e shejtanë

festojnë të ashtuquajturin Vidovdan,

fantazmë

të sajuar si triumf.

.

Ata,

në Gazimestanin e Kastriotit,

tubohen çdo vit,

si korbat

kur prishet moti.

.

Fare mirë e dinë

se nuk ringjallen

Mara Brankoviqi

dhe bukuroshet

e haremeve

të sulltanëve

dhe vezirëve.

.

Por i mbesin besnikë

amanetit të Ivo Andriqit

dhe Dobrica Qosiqit:

se me trillime

e gënjeshtra

duhet arritur

deri te qëllimi.

.

Të rinj e të reja të Serbisë,

të rritur e të frymëzuar

nga gjyshër të verbuar

prej miteve

dhe urrejtjes,

vazhdojnë avazin e vjetër.

.

Në vend të kërkimfaljes

për gjenocidin

dhe krimin,

prapë dëshirojnë

që Kosovën

ta mbërthejnë flakët

e ta mbulojë tymi.

.

Evropa nuk duhet

të bëjë sehir,

por duhet t’u thotë:

mjaft

epsheve ndjellakeqe

të qarqeve shoviniste të Serbisë,

që na përzunë

nga tokat tona stërgjyshore,

që nga Nishi

e deri në Merdar,

duke na plaçkitur

e vrarë.

.

Kryekasapi i Ballkanit,

në Gazimestan,

dha betimin

për Serbinë

e Car Dushanit.

.

Evropa

as që deshi

t’i dëgjonte

kërcënimet e tij.

–

Kur ndodhi krimi

dhe gjenocidi,

u dëgjua vetëm klithma:

“Uh, ç’u bë!”

.

Ai që nuk e pengon zjarrin,

fare lehtë

edhe vetë

mund të digjet në të.

.

ARIF EJUPI

• twitter

  Follow
• facebook
• linkedin

Fjalë kyçe: Arif Ejupi