Disa ditë para Vitit të Ri në një zyrë postare të një qyteti të vogël, punonjësit gjetën një letër në kutinë e tyre postare me shënimin “Për Babagjyshin”.

Duke mos ditur se ku ta dërgonin, e hapën dhe lexuan: “I dashur Babagjysh i Vitit të Ri, jam një djalë shtatëvjeçar, emri im është Marko dhe do të doja të të kërkoja një dhuratë. Familja ime është shumë e varfër, kështu që nuk po kërkoj lodra, por që të dërgosh një mijë euro në adresën time, që edhe ne të festojmë Krishtlindjet me gëzim.”

Punonjësit e postës, të prekur nga ndjenjat e djalit, mblodhën para dhe, pasi mblodhën pesëqind euro, i dërguan faturat në adresën e djalit të varfër. Vitin pasardhës, afërsisht në të njëjtën kohë, në të njëjtën zyrë postare, punonjësit gjetën një zarf tjetër “Për Babagjyshin”.

E hapin dhe lexojnë: “I dashur Babagjysh, unë jam Marku, djali i varfër që të shkroi vitin e kaluar. Do të doja të të kërkoja të njëjtën dhuratë si vitin e kaluar, një mijë euro. Faleminderit që ma plotësove dëshirën vitin e kaluar, por këtë vit më dërgo një çek të pakthyeshëm, sepse herën e fundit ata hajdutë postarë më vodhën pesëqind euro!!!”