Spitali jeton me urgjencë e mjekë,

me barna dhe ekg., me shtretër

dhe dritare të puthitura mirë,

jeton me dhoma t’ajrosura,

më wc të spërkatura herët.

 

Ngrehina jeton me sëmundjet dhe me njeriun.

Kur njeriu del shëndoshmirë nga oborri i saj

(në më të keqen ndrron banesë, )

ngrehina është po aty përhera

veshur me tjera lara familjare,

ushqyer mirëkeq, ftohtë

ftohtëngrohtë.

 

Spitali jeton me kothere e gjalp.

 

E moshuara ha pak mëngjes, bëhet

zevzeke në drekë duke i llomotitur

pjatës që i sjellin, darkën nuk

e përtyp, e fut në komodinë.

Ka frikë se mos ia vjedhin.

Ç’do t’i vjedhin ?

Thartirën?

 

Sa dëgjon harmonikën ajo çelet e pikon

fjalë të kota e lotë. Jeta këtu shkel mbi

mbeturina, i flak tej ato. Përditë lan

fytyrën e saj kjo jetëzë, fytyrën,

e cila asnjëherë nuk na shfaqet

gazhidhtë si një ditë më parë.

 

(Kjo jetë – jetëzë me kobure në brez

dhe vath në vesh endet diku, herë

herë edhe afër kësaj vorbulle

spitalore, rrethrrotull.)

 

Kjo ngrehinë të sëmurësh,

shpesh, më e sëmurë vet.

 

 

Ata që dolën nga kjo ngrehinë

dhe që shpejtvonë ndërruan

vendbanim i merr malli

t’kthehen ndonjëherë

në shtëpitë e tyre

të dikurshme.

 

Ata që banojnë aty mund

t’i presin të ikurit e tyre

një natë e një ditë,

jo më shumë.

 

Është ftohur njeriu me të gjallët,

edhe  te vdekurit rrasathyer

u duhen atyre, të  vdekurit

pleh, mikrobe e ngrica.

 

Atëhere, të ikurit kthehen kokulur

këtu, tek ngrehina e shiringave

shtrihen në krevate e flenë

ndonjë natë qameti.

*

E moshuara

paska vënë buzëkuq,

të kuq faqeve e në hundë. !!!

 

Nata, këtu, i ngjan e nuk i ngjan tjetrës.

Nesër. ngrehina e shëndetit dhe e

therrmave të njeriut ka tjerë sy,

tjetër gjuhë, tjetër dëgjim.

 

Jeta e së moshuarës gëzon pak

harmonikë. Do të eci vet ose

me karrocën çalamane.

 

Spitali ndez qirinj, nën qerpikët e qiriut

shkruan letra. E moshuara e ka

harruar shkrimin.

 

Jeta trazohet  me tinguj e tehe,

me muzikë të  qeshur,

muzikë funebre.

 

Gjuhëzat e k’saj harmonike mbushen

me frymën e njeriut. Q’ andej dalin

tingujt si prej flladi. I moshuari

ende nuk është aq i moçmë

sa duket gjersa luan e luan

akoma në veglën frymore

sa një gjys’ pllambe.

 

Spitali jeton plot pluhura, pisllëqe.

Gjithë ditën e ditës e moshuara

tështin, shfryn hundët.

 

Jeta, këtu, merr frymë thellë, pengohet

rrëzohet keqas, pendohet s’pendohet

pse erdhi e hyri kokëulur tek kjo

ngrehinë ndonjëherë me dimër

edhe në pranverë e verë.

 

Në spital shpesh erëmojnë lule të  freskëta.

Ato thahen, shkërmoqen. Kjo ngrehinë

ndrit, vezullon g’njeshtra plot ndryshk.

 

E moshuara nuk ndjen asnjë aromë.

E kripura i duket e ëmbël.

Ajosot  i gëzohet vetëm

lotit të saj e tingujve

të harmonikës.

 

Spitali ngryset me psherëtima,

me ofshama, grindje,

pështirosje.

 

Spitali tymos hapur fshehtas

të shara dhe duhan,

zgjohet pikëllim

me arkivol.

 

Mos u bëfshi për spital !!!

 

Ti don të qetësohesh, tjetri fishkëllen,

don t’lexosh, tjetri shkrep çakmakun

e tymos. Ty të mjegullohen sytë

të zë kolla.

 

Turfullon me kokën nënkresë.

 

Spitali jeton me harmonikë

vetëm nën një dritare.

E vetmja dritare

me tinguj.

 

E moshuara gërhet, pëshpërit,

tështin, plas kokën krevatit,

bërtet, qan, jargavitet…

 

Sa nis harmonika poshtë dritares

ajo qesh, belbëzon njëherazi

si e budallallepsur, fërkon

pëllëmbët, duartroket.

 

Ajo nuk ka fuqi të duartrokas.

 

Duke u mbajtur tek balli i hekurt

i krevatit ecën ngadalë, afrohet

tek dritarja zgjat kokën jashta.

 

Harmonika ngjit

përpjetë tinguj, ngjit

përpjetë flutura, cicërima.

 

Në spital nuk lejohet

të hyjë askush

veç rrëmujës.!!!

 

Spitali ka të shtrënguar fort

në krahun e tij një shirit

urgjence.

 

I moshuari me harmonikë ka marr

leje t’i bjerë veglës nën dritaren

e të moshuarës së vet.

 

Kështu e lajmëron se erdhi,

kështu e afron tek dritarja,

kështu ia qeton

paksa dhimbjet.

 

E moshuara ka pak kujtesë .

 

Harmonika ia zgjon

kujtesën e parë,

kujtesa e parë –

i moshuari

i vet.

 

Sa do rrojë kjo harmonikë?

Sa do rrojë kjo e moshuar

në spitalin me pizhama

lara – lara?

 

I moshuari nën dritare

do ta kapërcejë urgjencën

për të hyrë ndonjëherë brenda?