Nga Klodian Tomorri

Në kryeqytetin austriak, në njërën nga degët e shumta të Bankës Raiffeisen atje, është hapur një llogari bankare. Zotëruesi i llogarisë është kompania Bankers Petroleum Albania.

Ndonëse në pamje të parë ky duket si një veprim normal, që bizneset bëjnë në veprimtarinë e tyre të përditshme, kjo llogari është qendra e një aktiviteti të madh kriminal, i ngritur qëllimisht për të zhdukur miliardat e naftës së Patos Marinzës duke lënë në Shqipëri gropat e mëdha të borxheve dhe taksave të papaguara.

E gjitha kjo bëhet me bekimin e autoriteteve shqiptare dhe thelbi i skemës kriminale është i thjeshtë. Bankers Petroleum arkëton miliarda euro nga shitja e naftës që nxjerr në Marinzë, por në Shqipëri nuk vjen asnjë qindarkë.

Të gjitha paratë shkojnë në llogarinë e Austrisë dhe prej aty treten duke i pamundësuar qeverisë shqiptare dhe kreditorëve të tjerë të ekzekutojnë borxhet që Bankers nuk paguan.

Në katër vitet e fundit, Bankers Petroleum Albania arkëtoi rreth 900 milionë dollarë nga shitja e naftës së nxjerrë në Patos-Marinzë. Për cdo pagesë eksporti, paratë derdhen në llogarinë e Vienës dhe prej aty Bankers i administron si të dojë. Problemi është se Bankers ka qindra milionë dollarë borxhe në Shqipëri në formën e taksave të papaguara ndaj buxhetit të shtetit dhe detyrimeve për nënkontraktorët privatë.

Por për shkak se paratë shkojnë në Austri përmbaruesit xhirojnë bosh me vendimet e gjykatave dhe titujt ekzekutivë në duar. Sepse në Shqipëri Bankers nuk ka asnjë llogari me gjendje parash që të mund të bllokohet për te ekzekutuar borxhin.

Situata është rënduar së tepërmi veçanërisht gjatë vitit të fundit, kur Bankers filloi të mos paguajë praktikisht asgjë dhe askënd duke akumuluar me shejtësi borxhe të mëdha

Mal me borxhe

Aktualisht Bankers Petroleum ka 80 milionë dollarë borxhe të papaguara ndaj nënkontraktorëve shqiptarë, të cilët kanë kryer punime në puset e Patos Marinzës. Shumica e tyre tashmë kanë vënë peshqirin në kokë dhe qajnë me oi për golin që hëngrën nga skema kriminale e kinezëve. Por ndonëse në rastin e nënkontraktorëve privatë, rreziku dhe kostot janë të tyret, problemi qëndron tek borxhet publike.

Bankers Petroleum duhet të paguajë minimalisht 100 milionë dollarë për buxhetin e shtetit. Kjo faturë është finale, e certifikuar me vendim të formës së prerë nga Gjykata Ndërkombëtare e Arbitrazhin në verën e vitit 2024. Mosmarrëveshja, e çuar në arbitrazh nga Bankers, lidhej me procedurën e rikuperimit të kostove në lidhje me operacionet në fushën naftëmbajtëse të Patos Marinzës. Vendimi i Gjykatës refuzoi mbi 236 milionë dollarë kosto të pretenduara nga Bankers dhe të kundërshtuara nga AKBN.

Por përtej kësaj fature që është borxh final, autoritetet fiskale shqiptare kanë pretendime edhe për 300 milionë dollarë të tjera, që Bankers duhet të paguajë në shtet. Këtu bëhet fjalë për gjobën e famshme të doganave, e konstatuar në vitin 2019, por e zyrtarizuar vetëm në tetor të vitit të kaluar. Detyrimi buron nga mospagesa e akcizës për holluesin e përdorur në nxjerrjen e naftës. Së bashku me gjobën e doganave dhe detyrimet e llogaritura nga Tatimet bëhet fjalë për plot 300 milionë dollarë.

Por qeveria shqiptare nuk mbledh dot asnjë qindarkë nga këto borxhe sepse paratë nga shitja e naftës shkojnë në Austri.

E gjitha kjo ngre një pikëpyetje që është më shumë se flagrante. Llogaria në Austri ëshë e ligjshme dhe ka vite që funksionon. Por si e lejon qeveria shqiptare në situatën e tanishme Bankersin që paratë nga shitja e naftës shqiptare të mos i sjellë fare në Shqipëri, por t’i çojë lirshëm në Austri duke i hequr buxhetit mundësinë të rekuperojë borxhet dhe detyrimet e papaguara?

Çfarë e pengon qeverinë të urdhërojë që çdo para e arkëtuar nga shitja e pasurisë publike të shqiptarëve të vijë në Shqipëri? Kjo nuk është lajthitje nga padija, por e qëllimshme. Sepse një skemë e tillë nuk bëhet dot pa shkeljen e syrit nga autoritetet, duke përfshirë doganat, Tatimet, ministrinë e Financave dhe atë të Energjisë.

Toka e djegur

Ajo që po ndodh me Bankers është tashmë e qartë. Një grup i strukturuar kriminelësh kinezë, të ndihmuar nga zyrtarë të korruptuar në Shqipëri, janë duke lënë pas tokën e djegur.

Krijimi me shpejtësi i borxheve gjatë vitit të fundit nuk është i rastësishëm apo për shkak se kompania nuk ka para. Kinezët janë duke i nxjerrë të gjitha paratë jashtë, nga Austria në Kaakistan, Kinë apo vende të tjera, pasi kanë kuptuar që fusha e Patos Marinzës po mbaron dhe qëndrimit të tyre në Shqipëri po u vjen fundi. Një situatë që Edi Rama dikur e pati përkufizuar me termin KÇK, kap ça të kapësh, për të përshkruar atë që po ndodhte me gjykatësit dhe prokurorët para Vettingut.

Por tashmë këtë po e bëjnë një grup kinezësh, drejtues të Bankersit, të cilët po vjedhin aksionerët e tyre, por mbi të gjitha shqiptarët duke nxjerrë miliarda dollarë jashtë dhe duke lënë miliarda të tjera borxhe këtu brenda. Gjithçka nën hundën e qeverisë dhe me shumë gjasa, pasi kinezët të kenë tharë edhe pikën e fundit të dollarit nga nafta shqiptare do të shkojnë në arbitrazh për t’i venë kapak pusetës së qelbur dhe për të garantuar imunitetin e tyre nga skema kriminale që ngritën.

Ky është një grup i madh keqbërësish, i cili përbëhet nga maskarenj kinezë në rolin e drejtuesve të Bankers dhe batakçinj shqiptarë në rolin e zyrtarëve, avokatëve, por edhe bankierëve, të cilët kanë lejuar ose ndihmuar tretjen e parave jashtë dhe shmangien e pagesës së detyrimeve nga kompania në Shqipëri. gsh