Më 20 qershor është Dita Botërore e Refugjatëve. Sipas raportit të fundit të OKB-së, më shumë se 82 milionë njerëz janë zhvendosur, megjithë mbylljen e kufijve nga shumë vende për shkak të pandemisë së koronavirusit. Ky është numri më i lartë i refugjatëve i regjistruar ndonjëherë.
“Ajo që është mjaft tronditëse është fakti se gjatë dhjetë viteve të fundit numri i njerëzve që janë refugjatë ose janë zhvendosur me forcë është dyfishuar. Rreth 48 përqind janë fëmijë ose të rinj, kështu që ne vërtet kemi breza fëmijësh të cilët janë larguar nga vendet e tyre të origjinës”, thotë Gillian Triggs, Ndihmës Komisioner i Lartë i UNHCR-së.
OKB-ja njofton se në përgjithësi, 1 në 95 njerëz janë zhvendosur me forcë, duke përfshirë më shumë se gjysmën e popullsisë së Sirisë, si brenda vendit ashtu edhe jashtë. Sirianët përfaqësojnë grupin më të madh të të zhvendosurve ndërkombëtarisht dhe ekspertët thonë se nevojat e tyre janë të shumta.
“Edukimi dhe shëndeti mendor janë çështje kryesore. Për shembull ne kemi shumë refugjatë sirianë të traumatizuar dhe ata nuk mund ta kuptojnë. Pra, ju duhet të punoni për shëndetin mendor, plus edukimin e tyre”, thotë Nancy Yarmout nga organizata “Rescue Me” .
Venezuelianët përbëjnë grupin e dytë më të madh, të njerëzve të zhvendosur me forcë.
Shumë prej tyre kanë shkuar në Kolumbi. Zhvendosja nga Amerika Qendrore është rritur 50 herë gjatë dhjetë viteve të fundit, me shumë refugjatë që drejtohen në veri për në Shtetet e Bashkuara.
“Besoj se është me të vërtetë e rëndësishme të mendosh për refugjatët jo si një barrë për shoqërinë, por të mendosh për ta si konsumatorë dhe kontribues, sepse ata në të vërtetë shtojnë rritjen ekonomike … shtojnë zhvillimin ekonomik”, thotë Richard Albright, nga Departamenti amerikan i Shtetit
Numri i fëmijëve të pashoqëruar në vitin 2020 po ashtu ishte i lartë, sipas raportit të OKB-së. Dhe ndryshimi i klimës ishte një nga faktorët që shkaktoi zhvendosje të njerëzve në gjithë botën.
“Nevoja për burime, ujë, tokë … Nevoja për ushqimin e bagëtive, për të shtuar të korrurat… Të gjitha këto preken nga ndryshimi i klimës, dhe çojnë në konflikt. Më pas konflikti sjell zhvendosje”, thotë Gillian Triggs, Ndihmës Komisioner i Lartë i UNHCR-së
Raporti i OKB-së tregon se 86 përqind e njerëzve të zhvendosur përtej kufijve janë pritur nga vendet në zhvillim.
Presidenti turk, Recep Tayyip Erdogan, foli në telefon me kryeministrin britanik Sir Keir Starmer, në lidhje me Iranin dhe situatën e konfliktit në Lindjen e Mesme.
Ai i tha Starmer se “ka ende gjëra që mund të bëhen për të krijuar një bazë për dialog dhe se përpjekjet e Turqisë për paqe vazhdojnë”, sipas një deklarate nga presidenca turke.
Erdogan tha se Turqia po ndjek procesin që filloi me sulmet ndaj Iranit dhe se ndërhyrjet e zgjatura mund të shkaktojnë dëme të mëdha në stabilitetin rajonal dhe global, thuhet në deklaratë.
Nga ana tjetër, Britania thotë se SHBA-të po i përdorin bazat e saj për ‘operacione mbrojtëse’
Ministria Britanike e Mbrojtjes tha se “Shtetet e Bashkuara kanë filluar të përdorin bazat britanike për operacione specifike mbrojtëse për të penguar Iranin të lëshojë raketa në rajon, gjë që vë në rrezik jetën e britanikëve.”
Gjithashtu shtoi se avionët luftarakë britanikë vazhdojnë të operojnë mbi Jordani, Katar, Qipro dhe rajonin më të gjerë “për të mbrojtur interesat dhe aleatët britanikë”. Panorama
Eleonora Ardemagni, Bashkëpunëtore e Lartë e Kërkimit në ISPI, komenton 28 minuta më parë Irani kërcënon me ndërhyrje në Ngushticën e Hormuzit
VOAL- Irani ka kërcënuar të mbyllë Ngushticën e Hormuzit, e cila lidh Republikën Islamike me Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Omanin.Një e pesta e naftës dhe gazit në botë kalon nëpër Hormuz.Vendimi i Iranit për ta mbyllur atë mund të dëmtojë ndjeshëm ekonominë globale. “Ne e kontrollojmë Ngushticën e Hormuzit, por nuk do ta mbyllim atë dhe të gjitha anijet do të jenë në gjendje të kalojnë nëpër të. Megjithatë, anijet amerikane dhe izraelite do të jenë në shënjestër të forcave iraniane”, tha zëdhënësi ushtarak iranian Abolfazl Shekarchi.Ky i fundit shtoi se “Irani nuk mund të ofrojë asnjë garanci në lidhje me sigurinë e anijeve nga të gjitha vendet dhe nëse ato do të kalonin nëpër Ngushticë, ato do të ishin përgjegjëse për çdo aksident për shkak të situatës së luftës”. Il Telegiornale i kërkoi Eleonora Ardemagni-t, një studiuese në Institutin për Studime Politike Ndërkombëtare (ISPI), një qendër kërkimore dhe think-tank italian, një analizë të situatës.“Irani mund të përdorë mina detare për të bllokuar lundrimin në Ngushticë, pa harruar atë që ndodhi vite më parë në Detin e Kuq gjatë luftës në Jemen: me ndërhyrjen ushtarake të Arabisë Saudite, rebelët Huthi përdorën mina detare. Nëse Irani do të bënte të njëjtën gjë për lundrimin në Ngushticë, do të ishte një problem serioz”, shpjegoi ekspertja. Anije shoqëruese përmes Ngushticës, siç propozoi Presidenti i SHBA-së Donald Trump?“Në fakt, tashmë ekziston një operacion amerikan që vepron në Detin e Veriut Arabik. Operacioni Sentinel ka qenë aktiv që nga viti 2019, pas sulmeve iraniane ndaj tankerëve dhe objekteve saudite të naftës.” RSI
Një bllok apartamentesh i shkatërruar në Tel Aviv, Izrael, pas një goditjeje me raketë balistike më herët gjatë javës.
Ray Furlong
Të fshehura në një rrugë të vogël në një lagje qendrore të qytetit, rrënojat e luftës shaqen si një lloj surprize. Në rrugët përreth, hipsterët mbushin kafenetë në ambient të hapur, skuterët Lime mbulojnë trotuaret dhe fëmijët luajnë nëpër parqe. Por mjafton të kthesh një qoshe dhe do të shohësh mure të nxira, dritare të thyera dhe makina të mbuluara me rrënoja.
Ky është pothuajse i vetmi vend në Tel Aviv që mban shenja të luftës, pas një sulmi iranian në natën e parë të konfliktit. Si i tillë, ai dëshmon fuqinë shkatërruese të raketave balistike të Teheranit. Por mungesa e vendeve të tjera të tilla nënvizon aftësinë e Izraelit për t’i rrëzuar ato.
Ky është një aspekt i luftës deri më tani që po ndikon thellësisht në mënyrën se si Izraeli i qaset asaj që vjen më pas.
“Pikëpamja izraelite është se, mirë, gjërat po kthehen pak a shumë në normalitet këtu. Ne thjesht kemi disa sirena në ditë. Dua të them, jemi mësuar me këtë. Mund ta tolerojmë”, i tha Radios Evropa e Lirë ish-deputetja Ksenia Svetlova.
“Iranianët tani po u mbarojnë raketat balistike dhe veçanërisht lëshuesit, por ata ende kanë dronë. Dronët nuk mund ta dëmtojnë shumë Izraelin. Ne dimë si t’i kapim”, tha Svetlova, tani drejtoreshë ekzekutive e një OJQ-je të quajtur ROPES – Organizata Rajonale për Paqe, Ekonomi dhe Siguri.
Ksenia Svetlova, drejtoreshë ekzekutive e një organizate jofitimprurëse të quajtur ROPES (Organizata Rajonale për Paqe, Ekonomi dhe Siguri).
Ka vërtet më shumë një atmosferë rutine sesa alarmi ndërsa njerëzit këtu zbresin drejt strehimoreve nëntokësore sa herë që alarmet bien në aplikacionet e tyre në telefon.
Kapaciteti i Izraelit për të kapur dronët dhe raketat hyrëse mund të matet nga numri i viktimave civile, me 12 të vdekur pas një jave konflikti. Ndërkohë, forcat izraelite dhe amerikane kanë “prerë kokën” e udhëheqjes iraniane dhe duket se e kanë ulur në mënyrë drastike kapacitetin ushtarak të Teheranit.
“Ne po godasim armikun, udhëheqjen e tij, regjimin e tij shtypës dhe objektiva të ndryshme”, tha kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu më 6 mars, gjatë një vizite në Beersheba, ku rreth 20 persona u plagosën në një sulm iranian më herët gjatë javës.
Toni i vendosur në komentet e tij për përparimin e luftës përputhej me simbolikën e vendosmërisë që shfaqet në rrugët këtu: flamujt izraelitë dhe amerikanë mund të shihen kudo, ashtu si edhe billboardet që paraqesin një Luan Ulërues — emri kod ushtarak i këtij vendi për operacionin që Uashingtoni e quan Epic Fury.
Sondazhet e opinionit tregojnë se izraelitët në masë dërrmuese e mbështesin luftën. Edhe kritikët e kahershëm të Netanyahut mendojnë të njëjtën gjë.
Politikani veteran i opozitës, Avigdor Liberman, i tha Radios Evropa e Lirë se lufta po shkonte “shumë mirë”, por se “rezultati përfundimtar” ishte çështja kryesore. Sipas tij, ky rezultat duhet të jetë “rrëzimi i këtij regjimi”.
Politikani i opozitës izraelite, Avigdor Liberman, flet me Ray Furlong nga Radio Evropa e Lirë në Tel Aviv.
Liberman, i cili ndër vite ka shërbyer si ministër i Mbrojtjes, i Punëve të Jashtme dhe i Financave në qeveri të ndryshme, tha se ishte i bindur se kjo mund të arrihej, por nuk shpjegoi se si.
“Skenari më i keq” do të ishte që Irani të zhytej në “kaos”, tha ai.
“Është vërtet një pyetje e madhe, sepse ajo që pamë në Libi, Irak, Siri është trazirë e vërtetë. Por nga të gjitha alternativat… alternativa më e keqe është nëse [autoritetet klerikale] do të vazhdojnë ta qeverisin Iranin”, tha ai.
Por gjeneralmajori në rezervë Yaakov Amidror, një ish-këshilltar për siguri kombëtare i Netanyahut që është përplasur me të për politikat ndaj Bregut Perëndimor, sugjeroi se bisedat për ndryshim regjimi mund të mos jenë serioze.
“Qëllimi i luftës është një marrëveshje shumë e fortë” mes Izraelit dhe Shteteve të Bashkuara, tha ai në një aktivitet të organizuar këtë javë nga Instituti i Jerusalemit për Strategji dhe Siguri (JSIS).
“Së pari, të eliminohet plotësisht çdo aftësi që lidhet qoftë me raketat, qoftë me projektin bërthamor. Çdo person që ishte i përfshirë, çdo ndërtesë që ishte e lidhur, çdo vend që ishte i lidhur, çdo kapacitet që nevojitet — gjithçka duhet të shkatërrohet plotësisht…. Mendoj se të dyja palët e kuptojnë se ndryshimi i regjimit është diçka që nuk mund të garantohet”, tha ai.
Duke pasur parasysh këtë, shtoi ai, qëllimi kryesor është thjesht të shkaktohet sa më shumë dëm që të jetë e mundur.
“Ajo që duhet të sigurohet nga operacioni, nga lufta, është që çdo regjim, ky apo një tjetër, të jetë shumë, shumë i dobët”, tha Amidror.
Qeveria izraelite gjithashtu nuk ka shpjeguar në detaje se si mund të arrihet ndryshimi i regjimit. Ditët e fundit ka pasur spekulime për milici kurde nga Iraku që mund të kalojnë kufirin dhe të nxisin një kryengritje.
Svetlova, e cila si ligjvënëse në Knesset ishte e angazhuar nga afër në marrëdhëniet me grupet kurde, tha se ato do të ishin “skeptike” ndaj kësaj ideje, të paktën në afat të shkurtër.
Kjo na kthen te strategjia afatgjatë. Më 6 mars, presidenti amerikan Donald Trump dha një afat prej katër deri në gjashtë javësh për arritjen e “dorëzimit të pakushtëzuar” të Iranit.
Qeveria izraelite shpreson “që lufta, para së gjithash, të zgjasë mjaftueshëm” për ta dobësuar në mënyrë të mjaftueshme kapacitetin mbrojtës dhe të sigurisë të Iranit, tha Svetlova.
“Në fund të ditës, ndoshta do të ketë një fillim të luftës civile në Iran, mes milicive të ndryshme të pakicave, forcave të Basijit, Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) natyrisht; protestat në Iran do të rifillojnë, dhe më pas regjimi do të duhet të luftojë në shumë fronte e jo vetëm në një… Mendoj se kjo është shpresa.”
SHBA po rrit prezencën e saj ushtarake në Lindjen e Mesme, ndërsa një tjetër aeroplanmbajtëse, USS George H.W. Bush, pritet të dërgohet në rajon për shkak të tensioneve në rritje me Iranin.
Sipas raportimeve të Fox News, USS George H.W. Bush përfundoi të enjten përgatitjet e fundit përpara nisjes. Policia e US Navy njoftoi se anija, së bashku me anijet shoqëruese dhe flotën ajrore, kreu një stërvitje komplekse të gatishmërisë operative, e cila është e domosdoshme për certifikimin e grupeve sulmuese të aeroplanmbajtësve para se të kryejnë misione operative.
Instituti Detar Amerikan thekson se kjo procedurë është parakusht bazë për t’u konsideruar një grup sulmues plotësisht i gatshëm për zhvillim.
USS George H.W. Bush pritet të dërgohet së shpejti drejt Mesdheut Lindor, duke forcuar më tej prezencën ushtarake amerikane në rajon.
Në të njëjtën kohë, USS Gerald R. Ford, aeroplanmbajtësja më e madhe në botë, u dërgua kohët e fundit në të njëjtën zonë gjeografike. Fotot e publikuara nga ushtria amerikane tregojnë anijen duke kaluar kanalin e Suezit për të vijuar drejt Deti i Kuq.
Ndërkohë, USS Abraham Lincoln vazhdon të operojë në Deti Arab, duke marrë pjesë në operacione të lidhura me konfliktin me Iranin.
Nëse USS George H.W. Bush do të dërgohet sipas planit, tre grupe sulmuese amerikane të aeroplanmbajtësve do të jenë në distancë të afërt nga Irani, duke treguar për rritjen e tensioneve dhe lëvizshmërinë ushtarake në Lindjen e Mesme. gsh
Kompanitë amerikane të naftës në Lindjen e Mesme kanë filluar evakuimin e stafit të tyre nga fushat e naftës në Irak.
Pamjet e mbledhura nga agjencia e lajmeve Reuters tregojnë stafin duke kaluar kufirin Safwan për në Kuvajt.
Një roje sigurie në firmën amerikane të naftës Halliburton, Mohamed Ta’meh, i tha agjencisë se “për shkak të situatës së sigurisë në Irak, stafi i huaj që punon në stacionet e naftës (në Irak) është larguar për në shtetin e Kuvajtit dhe prej andej do të shohin se ku do të shkojnë”.
Fushat e naftës kanë qenë një shënjestër gjatë konfliktit njëjavor, me një tjetër firmë amerikane të naftës, HKN Energy, që ndaloi prodhimin në një vend në Kurdistanin irakian të premten pas raportimeve nga qeveria rajonale për një sulm nga “grupet e jashtëligjshme në Irak”. bw
Forcat detare të Irani pësojnë humbje të mëdha gjatë javës së parë të sulmeve të SHBA dhe Izraelit, por sfidat për forcat aleate në rajon vazhdojnë.
Irani humbi të paktën shtatë anije të ankoruara në dy bazat e tij, së bashku me infrastrukturën kritike detare, dhe hyrja e një objekti nëntokësor detar në Shtretërit e Hormuzit u godit, sipas analizave të të dhënave satelitore dhe videove të New York Times.
Derisa sulmet kanë targetuar kryesisht flotën taktike të Iranit, e njohur si Flota e Republikës Islamike, Irani ka edhe një forcë tjetër detare nën drejtimin e Korpusit të Gardës së Revolucionit Islamik, e specializuar në luftë asimetrike. Përveç anijeve tradicionale luftarake, kjo flotë përfshin një numër të madh anijesh të shpejta dhe të pakomanduara që janë më të vështira për t’u goditur.
Forca detare e Gardës së Revolucionit është kryesisht përgjegjëse për sigurinë e Shtretërve të Hormuzit dhe Gjirit Persik. Praktikisht kjo do të thotë se SHBA duhet të kryejë goditje të fuqishme për të siguruar lundrim të plotë.
Analistë të sigurisë, si Nicholas Carl nga Washington, shprehen: “Shkatërrimi i anijeve të flotës taktike të Iranit është një përparim i madh, por Irani ende ka mënyra për të kërcënuar anijet, sidomos ato tregtare, në Gjirin Persik.”
Sipas analizës së New York Times, të paktën 10 anije tregtare janë sulmuar në Shtretërit e Hormuzit dhe ujërat që lidhen me ta, mes Gjirit Persik dhe Gjirit të Omanit. Shumica raporton goditje nga “predha të panjohura”, që sugjeron përdorimin e dronëve detarë ose anijeve të vogla.
Ishulli Kesme
Dëmi është i dukshëm në një bazë në ishullin Kesme në Ngushticën e Hormuzit. Baza përfshin një gji nëntokësor që strehon motoskafe me dhe pa pilot, duke përfshirë edhe anije vetëvrasëse të mbushura me eksplozivë, sipas një raporti nga Farzin Nadimi, një analist i sigurisë dhe mbrojtjes i specializuar në Iran dhe Gjirin Persik.
Bandar Abbas
Një bazë e madhe detare në Bandar Abbas, 10 milje në veri të Kesmes, pësoi gjithashtu humbje të rënda. Sulme të shumëfishta tregojnë se si marina iraniane ashtu edhe anijet e Gardës Revolucionare nuk ishin në gjendje të iknin në pritje të një sulmi.
Dje, ushtria amerikane goditi një transportues dronësh të Gardës Revolucionare pranë bazës. Zyrtarët amerikanë thanë se ishte goditur më parë, por vazhdoi të lundronte në zonën e Bandar Abbas pa dëme të dukshme të konsiderueshme.
Videot tregojnë një sulm ndaj njërës prej anijeve më të reja të Iranit, një korvetë katamaran me raketa Stealth. Garda Revolucionare ka vetëm katër nga anijet luftarake të përparuara, sipas The Military Balance 2026, një vlerësim i forcave të armatosura të publikuar nga Instituti Ndërkombëtar për Studime Strategjike.
Konarak
Shkatërrimi në bazën detare Konarak tregon se sa seriozisht sulmet amerikane e kanë degraduar marinën e rregullt të Iranit. Tre anije luftarake u fundosën atje ndërsa ishin të ankoruara në skelë, dhe imazhet satelitore tregojnë anije të përmbytura ose pjesërisht të fundosura.
Konarak është një seli rajonale detare përgjegjëse për operacionet në ujërat pranë bregdetit juglindor të vendit. Sulmet atje “i dhanë një goditje të konsiderueshme flotës sipërfaqësore të Marinës Iraniane dhe menjëherë filluan të zvogëlojnë praninë e tyre rreth Gjirit të Omanit”, tha Karl në një email.
Shkatërrimi i bazës ndodhi ndërsa grupi i sulmit të transportuesit të avionëve Abraham Lincoln i Marinës Amerikane po operonte pranë Gjirit të Omanit, në juglindje të Konarak.
Tetë ndërtesa në bazë, pranë anijeve të fundosura, u shkatërruan ose u dëmtuan, sipas imazheve satelitore. Ato gjithashtu treguan sulme ndaj bazave të afërta të dronëve dhe avionëve.
Dëmet ishin gjithashtu të dukshme në bazën detare Jask në Gjirin e Omanit dhe në një bazë detare në Asalouyeh në Gjirin Persik. gsh
Në një deklaratë të re të ndarë në X, linja ajrore Emirates thotë se “të gjitha fluturimet për në Dubai janë pezulluar deri në njoftim të mëtejshëm”.
“Ju lutem mos shkoni në aeroport”, thotë ajo.
Linja ajrore thotë se do të ndajë përditësime kur ato të jenë të disponueshme dhe se “siguria e pasagjerëve dhe ekuipazhit tonë është përparësia jonë më e lartë dhe nuk do të komprometohet”. bw
Ushtria izraelite njoftoi se më shumë se 80 avionë luftarakë kanë përfunduar një valë të re sulmesh ajrore kundër objektivave ushtarake në Teheran dhe në zona të tjera të Iranit qendror.
Në një deklaratë zyrtare, Forcat e Mbrojtjes së Izraelit (IDF) thanë se operacioni kishte në shënjestër infrastrukturë ushtarake, përfshirë lançues raketash dhe objekte të tjera që, sipas tyre, i përkasin regjimit iranian.
“Mbi 80 avionë luftarakë të Forcave Ajrore Izraelite kanë përfunduar një valë të mëtejshme sulmesh kundër infrastrukturës që i përket regjimit terrorist iranian”, thuhet në deklaratën e ushtrisë.
Sipas IDF-së, sulmet janë kryer ndaj disa objektivave strategjike në kryeqytetin Teheran dhe në rajone të tjera të Iranit qendror, si pjesë e operacioneve të vazhdueshme ushtarake.BW
Shtetet e Gjirit kanë raportuar se kanë kapur disa raketa balistike dhe dronë, ndërsa Irani dyshohet se ka nisur një valë të re sulmesh hakmarrëse në rajon.
Autoritetet në Emiratet e Bashkuara Arabe njoftuan se sistemet e mbrojtjes ajrore janë aktivizuar për t’iu përgjigjur një kërcënimi me raketa. Sipas një dëshmitari që foli për agjencinë e lajmeve Reuters, disa shpërthime të forta janë dëgjuar në kryeqytetin Abu Dhabi.
Ndërkohë, një burim i Sky News bëri të ditur se Aeroporti Ndërkombëtar Zayed në Abu Dhabi është evakuuar për arsye sigurie. Pasagjerët janë dërguar në zona strehimi nën tokë, ndërsa autoritetet po monitorojnë situatën.
Në Arabinë Saudite, autoritetet njoftuan se kanë rrëzuar katër dronë që po synonin fushën e naftës Shaybah. Ky është raportuar si sulmi i dytë ndaj këtij objekti strategjik brenda pak orësh.
Edhe në Dubai u raportuan shpërthime gjatë orëve të mëngjesit. Autoritetet e Emirateve të Bashkuara Arabe thanë se bëhej fjalë për “një incident të vogël” të shkaktuar nga mbetje që ranë në tokë pas neutralizimit të një objekti fluturues nga sistemet e mbrojtjes ajrore.
Zhvillimet e fundit vijnë në një moment tensionesh të larta në rajon, ndërsa vendet e Gjirit kanë rritur nivelin e gatishmërisë së sistemeve të tyre të mbrojtjes përballë kërcënimeve të mundshme ajrore.BW
Irani ka bombarduar masivisht dje (6 mars) Kuvajtin me dronë dhe raketa balistike.
Shënjestra ishin kryesisht bazat amerikane në atë vend. Sulmi sipas raportimeve nga terreni përfshinte deri edhe përdorimin e raketave kruiz.
Sulmet e sotme dhe të kohëve të fundit kanë vrarë dy anëtarë të forcave të armatosura të Kuvajtit dhe një fëmijë, ndërsa numri i ushtarëve të plagosur është 67.
Ushtria iraniane njoftoi zyrtarisht se përdori 15 raketa lundruese në sulmet që synonin bazën ajrore amerikane Ali Al Salem në Kuvajt, si dhe anijet në veri të Oqeanit Indian.
Mbrojtja ajrore e Kuvajtit konfirmoi se sot u përball me valë të reja “raketash dhe dronësh armiqësorë” që hynë në hapësirën ajrore të vendit. Në total, që nga fillimi i armiqësive, janë zbuluar dhe kapur më shumë se 212 raketa balistike dhe 394 dronë.
Imazhet video dhe satelitore tregojnë shpërthime dhe të paktën katër pika impakti në bazën Ali Al Salem. Dëmtime u raportuan në pistën e uljes dhe në një depo karburanti, ndërsa forcat e stacionuara atje (amerikane dhe italiane) u strehuan në strehimore të fortifikuara.
Baza ajrore Ali al-Salem në Kuvajt ishte në qendër të tensionit, ndërsa videot që qarkulluan në mediat sociale kapën një raketë që shpërtheu në një distancë të shkurtër nga objekti.
Baza strehon një numër të konsiderueshëm forcash amerikane dhe është një pikë qendrore për operacionet amerikane në Lindjen e Mesme.
Imazhet nga zona tregojnë momentin e shpërthimit të fuqishëm, duke ngritur shqetësime në lidhje me sigurinë e instalimeve ushtarake.
Shtetet e Bashkuara njoftuan mbylljen e ambasadës së tyre në Kuvajt, ndërsa sipas informacioneve, është duke u zhvilluar edhe procesi i evakuimit të një pjese të personelit. gsh
Duke këmbëngulur në “dorëzim pa kushte” nga regjimi iranian, Donald Trump duket se po përjashton mundësinë e një zgjidhjeje me negociata që mund ta çojë luftën në një përfundim të shpejtë të luftës.
Kur nisi sulmet e para ndaj Iranit, Trump spekuloi se konflikti mund të mbaronte brenda dy ose tre ditësh nëse Irani pranonte një marrëveshje ose mund të zgjaste për katër deri në pesë javë.
Por një reagim i presidentit Trump në rrjete sociale sinjalizon se SHBA-të kanë ndërmend të vazhdojnë luftën derisa qeveria në Teheran të kapitullojë plotësisht.
Trump gjithashtu po këmbëngul se duhet të ketë rolin e tij në vendimin se kush do të bëhet udhëheqësi i ardhshëm suprem i Iranit.
Ai ka thënë se duhet të jetë i përfshirë në emërim duke u shprehur se “pas… përzgjedhjes së një udhëheqësi të madh dhe të pranueshëm… Amerika do të punojë për ta bërë Iranin përsëri të madh”.
Mbetet për t’u parë se si do të përshkallëzohet situata në Lindjen e Mesme dhe nëse do shkohet drejt një zgjidhjeje të këtij konflikti. bw
E përditshmja amerikane Washington Post raporton se Rusia dyshohet se i ka dhënë fshehurazi Iranit informacione për vendndodhjen e forcave ushtarake të Shteteve të Bashkuara në Lindjen e Mesme.
Sipas tre zyrtarëve të cituar nga gazeta, Moska i ka ofruar Teheranit të dhëna për shënjestrimin e instalimeve ushtarake amerikane, përfshirë anije luftarake dhe avionë, që nga fillimi i luftës fundjavën e kaluar. Burimet kanë folur në kushte anonimiteti për shkak të ndjeshmërisë së çështjes.
Nëse këto pretendime konfirmohen, ato do të tregonin një përfshirje indirekte të Rusisë në konflikt, pavarësisht se zyrtarisht Moska ka bërë thirrje për përfundimin e luftimeve dhe e ka cilësuar situatën një “agresion të armatosur të paprovokuar”.
Ndërkohë, Departamenti i Mbrojtjes i SHBA dhe CIA kanë refuzuar të komentojnë mbi raportimet për ndihmën e mundshme ruse.
Vështirësitë e Iranit për të zbuluar forcat amerikane
Sipas zyrtarëve amerikanë, aftësia e Iranit për të identifikuar pozicionet e forcave amerikane është dobësuar ndjeshëm në ditët e para të konfliktit.
Megjithatë, Teherani ka ndërmarrë mijëra sulme me dronë dhe raketa ndaj bazave ushtarake amerikane, ambasadave dhe objektivave të tjera, ndërsa operacionet e përbashkëta të Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit kanë goditur më shumë se 2 mijë objektiva në territorin iranian.
Zyrtarët amerikanë thonë se sulmet iraniane po synojnë kryesisht infrastrukturën e komandës dhe kontrollit, radarët e paralajmërimit të hershëm dhe instalime të përkohshme ushtarake.
Një nga sulmet goditi një objekt në Kuvajt, ku mbetën të vrarë gjashtë ushtarë amerikanë.
Ekspertja e forcave të armatosura ruse në Carnegie Endowment for International Peace, Dara Massicot, tha se sulmet e Iranit janë bërë më të sakta.
“Iranianët po godasin me saktësi radarët e paralajmërimit të hershëm dhe radarët me rreze të gjatë. Ata po kërkojnë strukturat e komandës dhe kontrollit”, tha ajo.
Sipas raportimit, Rusia mund t’i ketë dhënë Iranit edhe informacione satelitore dhe të dhëna të inteligjencës, pasi Teherani nuk disponon një rrjet të zhvilluar satelitësh.
Përfitimet e mundshme për Rusinë
Gazeta thekson se Kremlini mund të shohë përfitime strategjike nga një konflikt i zgjatur mes SHBA-së dhe Iranit. Mes tyre përmenden rritja e çmimit të naftës – që do të rriste të ardhurat e Rusisë – si dhe shpërqendrimi i SHBA-së dhe Evropës nga lufta në Ukrainë.
Megjithatë, zyrtarët rusë kanë deklaruar se konflikti në Lindjen e Mesme “nuk është lufta e Rusisë”, duke theksuar se prioriteti strategjik i Moskës mbetet situata në Ukrainë. bw
Komentet