VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

CARL BILDT – BASHKIMI EVROPIAN T’I PËRKUSHTOHET ME SHUMË BALLKANIT

By | May 13, 2015

Komentet

Kosova kushtëzon marrëveshjen finale me çështjen e të pagjeturve

Bekim Bislimi

Pa kapitullin për zbardhjen e fatit të personave të zhdukur gjatë luftës në Kosovë, nuk mundet dhe nuk do të ketë marrëveshje përfundimtare me Serbinë, kanë deklaruar zyrtarët e Komisionit Qeveritar për Personat e Pagjetur në Kosovë. Deklaratat e tilla janë bërë gjatë mbledhjes të së hënës të këtij Komisioni. Por, përfaqësues të Fondit për të Drejtën Humanitare si dhe të shoqatës “Zëri i prindërve”, qendër kjo e familjarëve të personave të pagjetur në Kosovë, kanë ngritur dyshimin se a do të zgjidhet fati i personave të pagjetur në rast se nuk do të arrihet marrëveshja përfundimtare ndërmjet Kosovës dhe Serbisë.

Sipas deklaratave të palëve në dialogun në Bruksel, çështja e të pagjeturve është njëra prej pikave për të cilën është arritur harmonizimi i qëndrimeve.

Por, pa një marrëveshje përfundimtare nuk mund të zbatohet asnjë pikë, veç e veç, për të cilat pajtohen palët, ka deklaruar për Radion Evropa e Lirë, Kushtrim Gara, udhëheqës i njësisë në kuadër të Komisionit Qeveritar për Personat e Pagjetur.

“Përkundër pajtimeve, megjithatë është thënë që nuk do të ketë marrëveshje për tema specifike pa u arritur marrëveshja në tërësi”, ka thënë Gara.

Të njëjtën gjë e ka thënë më herët edhe kryeministri i Kosovës, Avdullah Hoti, më 12 tetor, në Kuvendin e Kosovës, në interpelancën lidhur me rrjedhën e deritashme të procesit të dialogut me Serbinë, të ndërmjetësuar nga Bashkimi Evropian. Hoti theksoi se “çdo dakordim, për cilado elemente të marrëveshjes, është dakordim vetëm parimor, sepse nuk ka pajtim për asgjë përderisa nuk ka pajtim për çdo gjë, përkatësisht përderisa nuk ka pajtim për njohje reciproke”.

Parimet për çështjen e të pagjeturve

Deri më tash, para se çështja e të pagjeturve të bëhej temë në dialogun e Brukselit, për zbardhjen e fatit të personave të pagjetur ka punuar Grupi punues, i cili përbëhet nga dy delegacionet, të Kosovës dhe Serbisë.

Në mbledhjen e Komisionit Qeveritar për Personat e Pagjetur në Kosovë, më 19 nëntor, Ibrahim Makolli, kryesues i delegacionit të Kosovës për bisedime për çështjen e të pagjeturve në grupin punues, ka theksuar se në dialogun e Brukselit është aritur pajtimi për shtyllat, që janë parime, për çështjen e të pagjeturve.

“Është krijimi i një komisionit të përbashkët, i udhëhequr nga një i emëruar special i Bashkimit Evropian, mekanizëm ky i cili do të jetë përgjegjës për mbikëqyrjen dhe mbështetjen e procesit të zbardhjes së fatit të personave të zhdukur. Ndërkaq që mekanizmat e tjerë në terren, do të jenë po të njëjtit, të cilët kanë vepruar deri më tash. E dyta, është qasja e pakufizuar në të gjitha arkivat vendore dhe ndërkombëtare, duke përfshirë edhe ato të ushtrisë, policisë dhe të forcave të tjera të Serbisë, të cilat kanë marrë pjesë në kryerjen e krimeve në Kosovë dhe fshehjen e trupave të të vrarëve dhe të masakruarve”, ka thënë Makolli.

Ai gjithashtu ka shtuar se realizimi i gjithë këtij procesi parashihet të kryhet brenda afatit kohor prej 18 muajve, që nga hyrja në fuqi e marrëveshjes përfundimtare evetuale. Por, pajtimi për këto parime, siç ka thënë ai, do të hyjë në fuqi vetëm nëse arrihet marrëveshja përfundimtare ndërmjet Kosovës dhe Serbisë.

Kushtëzimet dhe dilemat

Bekim Blakaj nga Fondi për të Drejtën Humanitare thotë për Radion Evropa e Lirë se për procesin e dialogut në Bruksel, përfshirë këtu edhe çështjen e pesonave të pagjetur brenda këtij procesi, nuk ka pasur transparencë. Megjithatë, sipas tij, kushtëzimi i realizimit të qëndrimeve të harmonizuara të dy palëve për çështjen e të pagjeturve me marrëveshjen përfundimtare, ngrit dilema.

“Po besoj që opinioni duhet me qenë koshient dhe nuk e di se a do të realizohen pritjet, në rend të parë të familjarëve të zhdukur. Do të ishte dëm i madh në rast se nuk arrihet marrëveshja përfundimtare. Kjo do të thotë që edhe pikat në atë marrëveshjen e vogël (për të pagjeturit) nuk do të zbatohen. Është paksa një situatë e çuditshme, sepse kjo lë për të kuptuar që palët mund të kontribuojnë më shumë për zbardhjen e fatit (të pagjeturve), mirëpo nëse nuk arrihet marrëveshja përfundimtare, nuk do t’i kryejnë ato zotime”, theksoi Blakaj.

Bajram Qerkini, drejtuesi i shoqatës “Zëri i prindërve”, qendër kjo e familjarëve të personave të pagjetur në Kosovë, thotë për Radion Evropa e Lirë që informacionet se për çfarë janë pajtuar palët në Bruksel lidhur me çështjen e të pagjeturve, kanë munguar. Megjthatë, ai nuk beson se çështja e të pagjeturve do të zgjidhet në rast se ajo mbetet peng i një marrëveshjeje përfundimtare gjithpërfshirëse ndërmjet Kosovës dhe Serbisë.

“As nuk besoj që kanë për të nënshkruar një marrëveshje apo kanë për ta realizuar atë. Sikurse deri më tash, e gjejnë një tjetër problem, i cili e stagnon edhe për një vjet, pastaj prapë edhe një vjet dhe kështu me radhë. E kemi një optimizëm dhe një besim që Amerika ka ndërhyrë me qëllim, më duket, jashtëzakonisht të mirë.”, tha Qerkini.

Blakaj: Dini diçka dhe nuk doni të kryeni punë?

Çështja e të pagjeturve gjithashtu është pjesë e dokumenteve të nënshkruara, më 4 shtator, nga kryeministri i Kosovës, Avdullah Hoti dhe presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq në Uashington, në prani të presidentit amerikan, Donald Trump. Të dyja palët janë zotuar se do të përshpejtojnë përpjekjet që të lokalizojnë dhe identifikojnë mbetjet e personave të zhdukur.

Por, pse duhet pritur një marrëveshje përfundimtare dhe gjithpërfshirëse në Bruksel, në mënyrë që të shkohet drejt zbardhjes së fatit të personave ende të pagjetur, në rast se palët kanë informacione ?

Këtë pyetje e bën edhe Blakaj nga Fondi për të Drejtën Humanitare.

“Do të thotë, po dini diçka dhe nuk doni të kryeni punë përderisa nuk arrihet marrëveshja. Kjo është pyetje e thjeshtë. Po të ishte kjo çështje humanitare, absolutisht ishte dashur që moti të jepen këto informacione”, tha Blakaj.

Ai shtoi se deri më tash nuk ka pasur vullnet politik nga pala serbe për zbardhjen e fatit të personave të pagjetur. Sipas tij, Serbia ka dhënë informacione për varreza masive dhe i ka gjetur ato vetëm ku i janë dashur kreditë politike. Siç thotë ai, institucionet serbe e kanë ditur për ekzistencën e varrezës masive në Rudnicë dhe u janë dashur të paktën 13 vjet që të japin informacione për lokacionin e saj. Blakaj ka shprehur mendimin që ky është një lloj indikatori që mund të ketë informacione edhe për varreza tjera të mundshme në Serbi, por edhe informacione nga pala kosovare për varreza të tilla eventuale në Kosovë. Ato informacione, sipas tij, nuk jepen dhe janë të mbyllura në arkiva të ndryshme.

Por, Kushtrim Gara vlerëson që rastet e pazbardhura të personave të pagjetur, janë më të vëshirat të mundshme për t’u trajtuar dhe kërkohet më shumë informacion nga pala serbe.

“Në këtë rast, po aludoj në arkivat e ish-ushtrisë jugosllave dhe arkivat e ish-Ministrisë së Punëve të Brendshme. Kjo është mundësia që tani, por edhe më parë kur janë trajtuar këto raste, na duhet një përkrahje më e madhe nga bashkësia ndërkombëtare, sepse përvoja ka treguar se vetëm me një përkrahje të bashkësisë ndërkombëtare, sigurisht që mund të kemi më shumë rezultate në këtë proces”, theksoi Gara.

Më 14 tetor, kryetari i Komisionit për të Pagjeturit në Qeverinë e Serbisë, Velko Odalloviq, e ka vlerësuar si shumë të rëndësishme faktin që çështja e të zhdukurve është përfshirë në marrëveshjen e nënshkruar në Uashington. Ai ka theksuar që pala serbe do të vazhdojë të bëjë kërkime në arkivat e veta, por që i është kërkuar edhe Prishtinës të ofrojë përgjigje për arkivat e ish-Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, që sipas tij, tash mund të jenë në pronësi të ndonjë institucioni në Kosovë.

Nga Fondi për të Drejtën Humanitare dhe nga shoqatat e familjarëve të personave të pagjetur në Kosovë, vlerësojnë se marrëveshja e arritur në Uashington, por edhe pajtimi i palëve në Bruksel për trajtimin e çështjes së të pagjeturve, nuk ka ndikuar akualisht në rezultatin e punës në terren. Por, nga Komisioni Qeveritar për Personat e Pagjetur, thonë se muajve të fundit është shtuar dinamika e punëve në terren, si dhe për adresimin e informacioneve të mundshme për vendndodhjen e personave të pagjetur. Gjatë muajve të fundit, sipas tyre, janë trajtuar pesë lokacione, të cilat kanë rezultuar me gjetje të mbetjeve mortore të të paktën katër personave. Në territorin e Serbisë, siç kanë theksuar ata, janë trajtuar dy lokacione të dyshuara për varreza masive, në Kozarevë dhe në Sjenicë, për të cilat janë paraparë mundësitë e rikthimit për të vazhduar gërmimet.

Gjatë luftës në Kosovë humbën jetën rreth 13,500 persona, ndërsa rreth 1,600 ende konsiderohen të pagjetur.

DËNIMI I DMITRIEVIT DHE CAQET E POLITIKËS SONË – Nga Giovanni Belardelli – Përktheu Eugjen Merlika   

 

            Ka kaluar pothuajse i pa vënë re në Vëndin tonë dënimi i fundit i rëndë me trembëdhjetë vite burg, i pësuar 29 shtatorin e shkuar nga Juri Dmitriev, historian rus dhe veprimtar i shoqatës Kujtesë. Vendimi ka shkaktuar protesta në Shtetet e Bashkuara dhe në Bashkimin Evropian, të bindur që mbas padisë së rreme të pedofilisë kundrejt të dënuarit fshihet vullneti për të goditur punën e  tij në mbrojtje të kujtesës së viktimave të stalinizmit. Në vitin 1997 Dmitriev qe një prej atyre që zbuluan në Sandarmoh, në pyjet e Karelisë në kufi me Finlandën, më shumë se dyqind varreza  të përbashkëta, në të cilat ishin hedhur trupat e mijëra njerëzve, të sapo pushkatuar me një plumb mbas koke. Vinin nga ishujt Solovki, i pari kamp për të burgosur politikë, i themeluar më 1923 në kohën e Leninit; më 1937 u vendos të mbyllej kampi dhe të asgjësoheshin të gjithë të burgosurit.

Në çastin kur ndodhi zbulimi i varrezave të përbashkëta autoritetet ruse dukej se mbështesnin këtë lloj kërkimi dhe bashkëndanin frymën që e përkrahte: në tetorin 1997, përvjetori i gjashtëdhjetë i vrasjes së tyre, viktimave të Sardamohut i u kushtua një ceremoni e më pas një përmendore, e paracaktuar të mbetej e para dhe e fundit e këtij lloji. Me ardhjen në fuqi të Vladimir Putinit gjëndja do të ndryshonte. Gjithënjë e më shumë e shkuara sovjetike (përfshirë edhe stalinizmi) gjykohej në mënyrë thelbësisht pozitive, mbasi përfaqësonte periudhën në të cilën Rusia ishte pohuar si një fuqi e madhe botërore. Kjo vazhdimësi e mëtuar për Rusinë e sotme dhe përvojën sovietike është aq më e fuqishme sa më shumë takon miratimin e sektorëve të gjërë të opinionit publik, prej kohësh i interesuar nga dukuria e – siç është quajtur – mallit sovjet. Beteja në mbrojtje të kujtesës së viktimave të komunizmit është bërë e vështirë (shoqata Kujtesa është quajtur “një agjente e huaj”) dhe sulmohet drejt për së drejti nga një histori zyrtare që priret të errësojë të vërtetën shtypëse e kriminale të regjimit komunist; madje është bërë e rrezikëshme dëshira për të dokumentuar vrasjet masive të ndodhura në epokën staliniane.

Në këtë kuadër rrjeshtohet e shpjegohet edhe ndodhia Dmitriev. I arrestuar në dhjetor 2016, në fillim u lirua më 2018, por në vitin e ardhshëm një tjetër proçes e dënonte me tre vjet e gjysmë burgim. Kjo duhej të thonte se, duke mbajtur para sysh periudhën e kaluar në burg, ai duhej të dilte prej tij në nëntorin e ardhshëm. Dënimi i ri i dhënë në fund të shtatorit – një “rrufe në qiell të kthjelltë” e ka përcaktuar Le Monde – i ndalon kthimin në liri të një historiani veçanërisht të zotuar në mbrojtjen e kujtesës së viktimave të Gulagut.

Mungesa n’Itali e kundërveprimeve zyrtare për çështjen Dmitriev shënon një cak të përhapur të klasës sonë politike si – edhe se mund të duket e pabesueshme tridhjetë vite mbas fundit të BRSS – përsa i përket gjykimit historik të dhënë komunizmit sovjetik, ashtu edhe qëndrimit për t’u mbajtur kundrejt Rusisë së Putinit. Sa i përket vështrimit të parë caku ka të bëjë më shumë me të majtën. Kujtoj, për shembull, se kur një vit më parë Parlamenti evropian miratoi një rezolutë dënimi si të fashizmit e të nazizmit po ashtu edhe të regjimeve komuniste, ANPI (Shoqata kombëtare e partizanëve italianë) protestoi ashpër duke kujtuar se si sovjetikët kishin qënë ”çlirimtarët” e Evropës (pohim i vërtetë, madje i afërmendshëm, por që harronte në të njëjtën kohë se brënda BRSS e kundrejt regjimeve të Lindjes, Pushteti sovjetik kishte ushtruar rolin e shtypësit e shpesh të xhelatit). Në anën tjetër, n’atë të qëndrimit të marrë kundrejt “demokraturës” putiniane, dallohen – në një aleancë të nëndheshme verdh-jeshile – si Pesëyjet ashtu edhe Lega. Pak ditë më parë, në fakt, një dokument i Parlamentit evropian që kërkonte një hulumtim ndërkombëtar mbi helmimin e Aleksej Navalnit, mori votën e kundërt të Legës, ndërsa përfaqësuesit e L5Y kanë abstenuar së bashku me ata të Fdi (Vëllezërit e Italisë). Nuk është për t’u  habitur pra që, për një arsye apo për një tjetër, fati i njërit si Juri Dmitriev që lufton për të shpëtuar gjurmët e viktimave të komunizmit i intereson pak ose aspak politikës italiane, që megjithatë nuk le rast t’i kalojë për të na ftuar (ndoshta në mënyrë pak hipokrite) në detyrën e kujtesës.

 

“Corriere della Sera”, 10 tetor 2020     Përktheu Eugjen Merlika

           

Mjekja Aurora Dollenberg nga Gjermania: 80% e të infektuar me COVID-19 janë me simptoma të lehta ose asimptomatik

voal. ch – Së fundmi nga Gjermania vjen një studim i mirëfilltë i mjekes shqiptaro-gjermane, njëkohësisht dhe nënkryetare e Federatës së Mjekëve shqiptarë në Evropë, doktoreshë Aurora Dollenberg.

Studimi i saj është bazuar mbi të dhënat e pacientëve që ajo ka trajtuar që prej shfaqjes së pandemisë, pacientë gjermanë dhe shqiptarë.

Rezultatet e studimit tregojnë se rreth 80% e të infektuar me COVID-19 janë me simptoma të lehta ose asimptomatik dhe shërimi tek këta pacientë është pa efekte anësore.

Të tjera të dhëna interesante nga ky studim janë: –

Pothuajse gjysma e pacientëve (48%) rezultoi se nuk kishin sëmundje të tjera shoqëruese – 6% e pacientëve ishin burra në raport me 3% që ishin gra. -10% thotë studimi të infektuarve janë të moshës mbi 25-30 vjeç dhe 70% të infektuar të moshës mbi 65-70 vjeç Doktoreshë Aurora Dollenberg e cila ka kryer dhe këtë studim ishte sot me ne për të na njohur me detajet e këtij studimi.

 

 

 

Kosovë: Qëllohet me armë zjarri makina e gazetarit Shkumbin Kajtazi

Në Kosovë shoqata e gazetarëve, misioni i Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë dhe udhëheqës institucionesh e partish politike, bënë thirrje për hetimin e shpejtë dhe vënien para drejtësisë të atyre që qëlluan më armë zjarri mbi makinën e gazetarit Shkumbin Kajtazi.

Zoti Kajtazi nga gazeta në internet Reporteri.net, tha se të shtunën mbrëma makina e tij është qëlluar me armë zjarri në qendër të Mitrovicës.

Policia tha se po e heton rastin si “shkaktim i rrezikut të përgjithshëm”, por ende nuk ka njohuri për autorët apo motivet e mundshme të kësaj ngjarjeje.

Asociacioni i Gazetarëve të Kosovës e dënoi ashpër sulmin, duke e cilësuar atë “tejet shqetësues dhe rëndon jo vetëm klimën e të bërit gazetari, por rrezikon edhe jetën e kolegëve tanë. AGK fton organet kompetente që ta hetojnë sa më shpejtë këtë rast, në mënyrë që personat që kanë kryer këtë akt të dalin para drejtësisë”.

Në reagimin e kësaj shoqate thuhet se “është shqetësues fakti se si brenda një periudhe prej katër muajsh kanë ndodhur dy sulme në drejtim të gazetarit Shkumbin Kajtazi. Secili sulm në drejtim të gazetarëve është sulm ndaj interesit publik dhe demokracisë në vend”, thuhet në reagimin e Asociacionit të Gazetarëve të Kosovës.

Duke i bërë jehonë këtij reagimi, misioni i Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë e dënoi “këtë akt të frikësimit” dhe iu bashkua thirrjeve për hetimin e sulmit dhe ndjekjen e atyre që janë përgjegjës.

Kryeministri i Kosovës, Avdullah Hoti u shpreh i shqetësuar me lajmin për sulmin.

“Liria e medias dhe liria e shprehjes janë të garantuara me ligj dhe do të mbrohen në secilën rrethanë. Prandaj, kërkoj nga organet e rendit që ta trajtojnë rastin e Shkumbinit me prioritet të lartë dhe t’i zbardhin rrethanat e sulmit. Sulmet ndaj gazetarëve dhe mediave janë sulme direkte ndaj vlerave demokratike, prandaj edhe do të trajtohen me prioritet nga organet e rendit në Republikën e Kosovës”, shkroi ai në llogarinë e tij në facebook.

Ndërsa kryetari i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, Ramush Haradinaj shkroi se “liria nuk është e plotë pa të drejtën e fjalës”, duke e cilësuar lajm të keq për vendin sulmin ndaj gazetarit Kajtazi.

“Organet e sigurisë duhet të merren më seriozisht me mbrojtjen e gazetarëve, veçanërisht atyre hulumtues. Ata që po tentojnë që Kosovën ta paraqesin si një vend të pasigurt, ku cenohet fjala e lirë, përmes sulmeve qyqare, duhet të zbulohen dhe të ndërpritet veprimtaria e tyre shumë e dëmshme për vendin”, shkroi ai.

zëri i amerikës

Lufta për minierat e Trepçës dhe roli i Presidenti Rugova – Nga XHAFER LECI

                            Rugova dhe Blair

Në Säntis-die Eiswelt të Zvicrës, shqip ( Santis-Bota e akullit), Zvicra në trezorët e arkivave të veta, ruan llojet e gurëve të Trepçës.
Lufta e diplomacisë polike serbe, në tavolinat ndërkombëtare për bisedime nuk ka të ndalur, për ricoptimin e Kosovës!

Kur Presidenti Dr. I. Rugova u ndante-dhuronte burrështetasëve të Botës gurë te minierave të Trepçes, për tu treguar atyre, në heshtje, se Kosova është pushtuar nga Serbia, me ndihmën e Rusisë, në Kongresin e Berlinit me 1878. Dhe kjo është bërë, pikërisht, për pasuritë e Trepçes dhe shumë minierave tjera, në territorin e Kosovës.

Edhe tani, më 1998-1999 po luftohet, për të njëjtat pasuri dhe jo pse Kosovën serbët, rrejshëm, e quajnë “djep i Serbisë “!

Shikoni në fotografi, Predidentin Rugova, duke ia dhuruar një gur të Minierës së Trepçës ish Premierit anglez, Toni Bler. Qëllimi ishte për t`ia bërë me dije, se kjo është pasuria jonë, përmes së cilës, mund t`ua shlyejmë, sadopak, borxhin, për të mirat që keni bërë ju për neve.

Por, jo t`ia falim Serbisë pasuritë tona nëntokësore të Trepçës, të cilat mund t`i kalojnë edhe kufijtë e Kosovës, si dhe Liqeni artificial Ujmani, ose i Gazivodës, siç e quajnë serbët.

Pasuritë e minierave të Trepçës së Mitrovicës, sipas ekspertëve të huaj dhe vendorë,si bie fjala Akademiku Apollon Baçe:  Llogariten mbi 500 miliardë dollarëshe.

Disa politikanë e ushtarakë të vetëshpallur dhe fare të papjekur, në fushën e dipomacisë, para, gjatë, dhe pas luftës 1998-1999, talleshin se si Presidenti Rugova po shpërndante guraleca diplomatëve të huaj!

Këtu mund të shihni disa lloje të gurëve të Trepçes, të cilët ruhen në trezorët, thesarët e arkivave Zvicërane.

Ky vend është vizituar nga vëllai im Shukri Leci dhe, kushëriri Bajram I. Leci. Fotografitë mi dërgoj vëllai im Shukriu.

Në Säntis-die Eiswelt të Zvicrës, (shqip: Santis-Bota e Akullit)

RRUGA

Lartësia e stacionit të luginës (platformës) 1350.50 m

Lartësia e stacionit malor (platformës) 2472.98 m

Lartësia e majës së malit 2502 m

Diferenca në lartësinë 1122.48 m

Pjerrësia mesatare 55.87%

Pjerrësia më e madhe 90.44%.

Marshimi i grave amerikane në mesin e pandemisë

Marshimi i grave në Uashington (17 tetor 2020)

Marshimi i Grave u rikthye të shtunën në Uashington dhe qytete të tjera në të gjithë Shtetet e Bashkuara me qëllimin për të inkurajuar amerikanët që të votojnë për largimin e Presidentit Donald Trump dhe të protestojnë ndaj emërimit në Gjykatën Supreme të gjykatëses konservatore Amy Coney Barrett pas vdekjes së gjykatëses liberale Ruth Bader Ginsburg.

 

Një kundër-protestë e organizuar nga një grup konservator i grave po zhvillohet gjithashtu të shtunën para Gjykatës së Lartë. Forumi i Pavarur i Grave planifikon një tubim “Unë jam me të”, në mbështetje të konfirmimit të zonjës Barrett.

 

“Nuk është vetëm sa për të thënë që ne do të ndalojmë Trump-in”, tha drejtorja ekzekutive e Marshimitt të Grave, Rachel O’Leary, në fillim të tubimit në Uashington. “Është më shumë për të thënë se do të duhet të përmbushim premtimin e këtij vendi për të gjithë ne. Dhe i takon secilit prej nesh të inaugurojmë veten, për ta bërë atë të ardhme realitet. Lejojeni!”.

 

Sipas një autorizimi të lëshuar nga Shërbimi Kombëtar i Parqeve, organizatorët prisnin që midis 6’000 dhe 10’000 njerëz të mblidheshin në Freedom Plaza në Uashington për një tubim të mesditës, pasuar nga një marshim në Gjykatën Supreme dhe duke përfunduar me një teleton (një “maratonë” mesazhesh telefonike). Organizatorët e marshimit thonë se qëllimi është dërgimi i 5 milionë mesazheve që inkurajojnë njerëzit të votojnë në zgjedhjet presidenciale të 3 nëntorit.

 

Organizatorët e Marshimit të Grave thanë se ata po inkurajojnë veshjen e maskave dhe distancimin fizik për shkak të pandemisë. Ata gjithashtu thonë se po dekurajojnë pjesëmarrjen nga njerëzit që jetojnë në vatrat e nxehta të koronavirusit dhe po u kërkojnë njerëzve në të gjithë vendin që të bashkohen në marshimet lokale, në vend që të udhëtojnë në distanca të gjata.

 

Qindra tubime dhe ngjarje të ngjashme po ndodhin të shtunën në të gjithë vendin, me disa që zhvillohen virtualisht ose nëpërmjet karvanit të makinave për shkak të pandemisë. Një marshim po mbahet gjithashtu në Universitetin Cornell, ku gjykatësja Ginsburg ndoqi kolegjin.

 

Marshimi vjen ndërsa republikanët në Senat planifikojnë të fillojnë votimin javën e ardhshme për konfirmimin e zonjës Barrett, e cila, nëse konfirmohet, do t’i jepte gjykatës një shumicë konservatore 6 me 3. Demokratët kanë shprehur shqetësimin se gjykatësja Barrett mund të votojë për të përmbysur vendimin në çështjen Roe v. Wade, një vendim i rëndësishëm që mbështet të drejtën e gruas për abort.

 

Marshimi i parë i grave u mbajt në vitin 2017, kur miliona njerëz u mblodhën për të protestuar për inaugurimin e Presidentit Trump. Marshimet e mëvonshme janë përqendruar në zgjedhjen e më shumë grave në poste lokale, shtetërore dhe kombëtare. zëri i amerikës

BETEJA E DYTË E KOSOVËS NUK ISHTE TJETËR POS NJË DISFATË E PRITUR E HUNIADIT… – Nga JUSUF BUXHOVI

Edhe pse beteja e Kosovës e vitit 1389 për shumëçka mbetet e pasqaruar dhe pjesë e një miti historik të shekullit XIX , që u riaktivizua për qëllime politik të hegjemonizmit serb për t’ia krijuar platformën e paqenë historike shtetit serb të pranuar në kongresin e Berlin, megjithatë, ajo e vitit 1448 që ngjau midis forcave katolike të drejtuar nga Hunijadi dhe atyre osmane nga Mehemti II, nuk mund të thuhet se ishte as historike e as vendimtare për fatin e Europës në luftë kundër Osmanëve. Përkundrazi, po qe se shikohen raportet e forcave që prodhoi fushata ushtarake e Mehmetit të II në planin ushtarak në pjesën evropiane kur pas betejesë së Varnës (1444), me përjashtim të rezistencës së Skënderbeut në Shqipëri, i ishin hapur dyert për depërtime të reja në gjithë Ilirikun për të shkuar tutje kah veriu, përpjekjet e Huniadit për të organizuar ndonjë kryqëzatë të re të krishterë mbeteshin vetëm një orvatje strategjike e vendeve katolike të Europës që me anën e “betejave” të shkëputura të fitonin paksa kohë drejt gjetjes së një kundërpërgjigje (diplomatike ose politike) që mund t’u jipej osmanëve pasi që të kenë marrë bastion e fundit të krishterimit, Konstandinopojën e rrethuar që pas pesë vitesh do të bjerë përfundimisht në duart e osmanëve. Në këtë prizëm duhet parë edhe luftën që bënte Skënderbeu në Shqipëri, pasçka se ajo, në planin ushtarak fitoi një dimension tejtër dhe, mbase do të mund të kthehej në një front të ri antiosman, po qe se për këtë do të ishin të interesuara vendet katolike të Europës, të cilat, siç do të shihet, në përputhje me interesat e tyre të ngushta (të Vendedikut në radhë të parë), në vend të luftës së përbashkët, duke shfrytëzuar kryengritjet e shkapërderdhura të feudalëve të Ilirkut, lidhnin aleanca të fshehura me osmanët. Kjo sjellje kishte të bënte me përcaktimin e njohur në njërën anë të vasaliteteve të feudalëve të krishterë me osmanët dhe interesat e tyre që t’i ruanin pronat e tyre ose edhe t’i shtonin dhe, në tjetrën anë, të kishës ortodokse që osmanët t’i shikonte si aleatë në luftë kundër katolicizmit, strategji kjo që do të dalë në pah pas rënies së Kostandinopojës kur Kisha Ortodokse do të lidhë utoqefalinë e saj me Perandorinë Osmane, ku jo vetëm ruajti pozicionet e saj, por, si dihet, fitoi edhe privilegje në qeverisjen vendore nga Porta e Lartë. Në këto rrethana, veprimet e Huniadit për një aleancë të re kudnër osmanëve, ishin të dështuara, edhe pse një kohë të gjatë do të kremtohen si ngjarje historike që po “të mos ishte tradhtia e Brankoviqëve” edhe do të mund të arrihej!
Natyrisht se këto kundrime janë më shumë pjesë e opinioneve politike se sa fakte shkencore, ngaqë osmanët tashmë ia kishin dalë që të krishterët ortodoks të Ilirikut t’i fusin në kuadër të sistemit të tyre perandorak, ndërsa me vendet e caktuara katolike (sidomos Venedikun) të lidhnin aleanca të caktuara, që kishin edhe bekimin e Papatit, nga fakti i vetëm se vendet katolike ushtarakisht asokohe nuk ishin në gjendje t’u bënin ballë osmanëve. Natyrisht, se historiografia shqitare, luftën e dytë të Kosovës duhet ta rivlerësojë në përputhje me rrethanat e kohës, pra si përpjekje dëshpruese të Huniadit dhe assesi prej saj të krijojë një mit të ri që do të rivalizonte me atë serb për betejën e vitit 1389.

Aksident në Gjermani – vdesin katër shqiptarë nga Ferizaj

Kryediplomatja e Kosovës, Meliza Haradinaj-Stublla, ka njoftuar para pak çastesh se ka vdekur edhe personi i katërt si pasojë e aksidentit në Gjermani nga i cili mbetën të vdekur 3 anëtarë të familjes Krasniqi nga Ferizaj. Personi i katërt gjithashtu ka shtetësi kosovare, megjithatë nuk dihet nëse është pjesë e familjes Krasniqi.

Të premten për Express, policia gjermane ka konfirmuar se në aksidentin e ndodhur dje kishin mbetur të vdekur tre persona, dy me shtetësi kosovare dhe një me zvicerane, por të tretë me mbiemër të njejtë.

Ambasada e Republikës së Kosovës në Gjermani kanë njoftuar që sot ka ndërruar jetë edhe shqiptari i katërt në aksidentin e rëndë në Landin e Baden Württemberg.

Në këto çaste të vështira për të gjithë ne ku për vetëm një javë u shuan tragjikisht 6 jetëra të bashkëatdhetarëve tanë, shprehim pikëllimin e thellë për të gjitha tragjeditë e tmerrshme që rënduan fatin e diasporës sonë sidomos javën e fundit, duke u shprehur ngushëllimet e sinqerta në emër të Ministrisë së Punëve të Jashtme dhe Diasporës të Republikës së Kosovës.

Duke qenë të vetëdijshëm që jeta në mërgim nuk është e lehtë, dua të shprehë mirënjohjen time të thellë për të gjithë bashkëkombësit tanë në diasporë që nuk e harruan asnjëherë gjakun, atdheun, dhe kombin, dhe kështu mbesin pjesë e pandashme e jona, pavarësisht se ku ndodhen fizikisht.

MPJD dhe misionet e saj diplomatike e konsullore janë në kontakt të vazhdueshëm me autoritetet e shteteve pritëse dhe në shërbim të qytetarëve tanë kudo.

Albumi i kompozitorit shqiptar Thoma Simaku në Top Ten në revistën prestigjoze Fanfare në SHBA –

Artistët shqiptarë në botë shkëlqejnë me artin e tyre. Art me identitet shqiptar.

 

Lajmi më i fundit që voal.ch ka nderin ta bëjë me  dije është se albumi i kompozitorit shqiptar Thoma Simaku Solos & Duos qe doli ne treg nga shtepia diskografike Naxos Records me 2019, eshte zgjedhur ne dhjeteshen me te mire te vitit nga kritiku James H. North ne revisten prestigjoze Fanfare ne Amerike. Ne kete liste perfshihen CD me vepra nga Beethoven dhe Bartok, si dhe dy kompozitore te tjere te shekullit XXI nga Hollanda dhe SHBA.

Artikulli botohet ne numrin 44:2 te revistes (nentor-dhjetor 2020).

Duke e renditur kompozitorin shqiptar nder kompozitoret e medhenj te shekulli XXI, kritiku amerikan shkruan:

“Secila veper e kompozitorit shqiptaro- anglez Thoma Simaku eshte mahnitese. Ky eshte albumi i tij i dyte ne Naxos, dhe kjo eshte hera e dyte qe ai zgjidhet ne listen time. Nje numer veprash te tjera qe gjenden ne YouTube dhe gjetiu jane po aq stimuluese”.

Te kater instrumentistet angleze Peter Sheppard-Skaerved, Roderick Chadwick, Joseph Houston dhe Chris Orton kane nje aktivitet te gjere nderkombetar. Midis veprave te tjera, ne kete album perfshihen dhe kenga arbereshe Moj e Bukura More, si dhe vepra Soliloquy V – Flauto Acerbo e cila fitoi cmimin ‘Kompozitorit i Vitit’ nga Akademia e Kompozitoreve Britanike (BASCA), te cilen juria e cilesoi si e cilesuar nga juria si vizionare dhe krejtesisht origjinale.

Muzika e kompozitorit shqiptar eshte ekzekutuar ne mbare Evropen, ne SHBA dhe me gjere per tre dekada, dhe eshte vleresuar me nje seri cmimesh nderkombetare per cilesite e saj ekspresive dhe mpleksjen e vecante te intensitetit muzikor dhe modernizmit.

Nder veprat kryesore perfshihen Koncerit per Orkeser Simpfonike qe fitoi çmimin Lutosławski Prize me 2013 ne konkurisn nderkombetar i shpallur me rastitn e 100 vjetorit te kompozitorit polak te shekullit XX, vepra per Orkester Harqesh The Scream (2017) e bazuar ne pikturen e famshme te Edvard Munch; si dhe nje cikel veprash virtuoze per instrumenta te ndryshem solistike. Kenga Moj e Bukura More ne versionin per violin & piano mund te degjohet ne YouTube.

 

I përndjekur nga regjimi, ish-deputet e ‘Nderi i qarkut’ Fier, shuhet në moshën 85-vjeçare shkrimtari Faslli Haliti

Fatmira Nikolli

Ndahet nga jeta në moshën 85-vjeçare shkrimtari i njohur nga Lushnja Faslli Haliti. I përndjekur nga regjimi komunist, ish-deputet dhe nderi i qarkut Fier dhe qytetar nderi i Lushnjës Faslli Haliti është autor i mbi 20 librave, kryesisht me poezi.

Ai lindi në Lushnjë, më 5 dhjetor 1935. Mbaroi Liceun Artistik për pikturë dhe u diplomua për gjuhë dhe letërsi shqipe në Universitetin e Tiranës. Ka punuar mësues vizatimi dhe letërsie në Lushnjë 1961-1973. Nga viti 1973 – 1983, për gabime ideore në krijimtari dhe veçanërisht në poemën Dielli dhe rrëkerat, ka punuar si kooperativist i thjeshtë në një kooperativë bujqësore të rrethit Lushnjë e në Komunale.

Gjatë gjithë kësaj periudhe konvaleshence ideologjike iu hoq e drejta e botimit. Gjatë viteve 1998-2001 ka qenë deputet në Kuvendin e Shqipërisë. Që nga viti 1969 ishte anëtar i LSHASH. Është nderuar me çmime kombëtare e ndërkombëtare. Është përfshirë në disa antologji në gjuhë të huaja si italisht, anglisht, gjermanisht, greqisht. Është dekoruar me Urdhrin “Naim Frashëri” të klasit III, të klasit I si dhe me Urdhrin “Naim Frashëri” i Artë. Është Qytetar Nderi i qytetit të Lushnjës. Është Nderi i Qarkut Fier. Ka fituar çmimin e madh “Poeti më i mirë i vitit” – 2017, dhënë nga Fondacioni Kulturor “Harpa”.

Humb jetën nga Covid gazetari dhe historiani i njohur shqiptar Nuri Dragoi

Covid merr një tjetër jetë ditë e sotme. Bëhet me dije se ka ndërruar jetë gazetari dhe historiani i njohur shqiptar Nuri Dragoi.

Lajmin e hidhur e kanë bërë me dije familjarët dhe të afërmit e tij përmes postimeve të bëra në rrjete sociale.

Dragoi ishte i prekur me Covid-19 prej disa ditësh por fatkeqësisht gjendja e tij shëndetësore nuk është përmirësuar dhe e ka humbur këtë betejë.

Miku i tij Tomorr Laze në postimin e tij në rrjete sociale shkruan se Dragoi ka ndërruar jetë sot në orët e para të mëngjesit.

Sot në orët e para të mëngjesit, pushoi së rrahuri zëmra e mikut tim të mirë, shkrimtarit të njohur, Nuri Dragoi. Kur Nuriu merte pjesë në gëzime e dasma tek dajllarët e tij në fisin LAZE, në Buzuq të Skraparit, ato 2-3 orë gjumë pas dasme, do ti bënte i qetë në dhomën time…

U prehsh i qetë në gjumin e përjetshëm, i dashur Nuri ! I paharruar kujtimi yt, vëlla ! (Foto të 8 viteve më parë, në një nga aktivitetet në Shoqata Tomorri Durres , gjatë promovimit të librit ” Sfidat e Poetit” me autor Nuri Dragoi, kushtuar poetit të madh, presidentit të shoqatës Tomorri, të madhit Xhevahir Spahiu)”, shkruan në rrjete sociale miku i tij Tomorr Laze“, shkruan ai.

Shiheni dhe dëgjojeni: Kënga e Ilir Shaqirit: Atdheu i Shqiptarëve – Grushti do të bjer’ përmbi krye të zuzarve, koha është e maskarenjve po Atdheu i shqipëtarve!

Poezia: Ali ASLLANI – Muzika: Naim GJOSHI – Orkestrimi: Xhevdet GASHI – Këndon: Ilir SHAQIRI

 

Po ku jeni dredharake?
Ju me zemra aq te nxira
Ju dinake e ju shushunja
Ju gjahtare ne erresira

Ç’na pa syri? ç’na pa syri?
hunda juaj ku nuk hyri
Te i miri, te i ligu
Te spiuni me i ndyri

Dallavera nëpër zyra,
dallavera në pazar,
dallavera me të huaj,
dallavera me shqiptar’
Vetëm, vetëm dallavera
dhe në dëm të këtij vendi
që ju rriti, që ju ngriti,
që ju ngopi, që ju dendi!

REF.:
Koha dridhet e përdridhet
do vij’ dita që do zgjidhet
dhe nga trasta pem’ e kalbur
doemos jasht’ do hidhet!
Ne kolltuk ku keni hipur
duke hequr nderin zvarr’,
ësht’ trikëmbshi që përdita
varet kombi në litar!
Grushti do të bjer’
përmbi krye të zuzarve,
koha është e maskarenjve
po Atdheu i shqipëtarve!

Mirpo ju që s’keni pasur
as nevoj’ as gjë të keqe,
më përpara nga të gjithë,
ju i thatë armikut: “Peqe!”
Ç’na pa syri? ç’na pa syri?
hunda juaj ku nuk hyri
Te i miri, te i ligu
Te spiuni me i ndyri

Dallavera nëpër zyra,
dallavera në pazar,
dallavera me të huaj,
dallavera me shqiptar’
Vetëm, vetëm dallavera
dhe në dëm të këtij vendi
që ju rriti, që ju ngriti,
që ju ngopi, që ju dendi!

REF.:
Koha dridhet e përdridhet
do vij’ dita që do zgjidhet
dhe nga trasta pem’ e kalbur
doemos jasht’ do hidhet!
Ne kolltuk ku keni hipur
duke hequr nderin zvarr’,
ësht’ trikëmbshi që përdita
varet kombi në litar!
Grushti rend do të bjer’
përmbi krye të zuzarve
Koha është e maskarenjve
po Atdheu…
Koha është e maskarenjve
po Atdheu i shqipëtarve!

 

 


Send this to a friend