Justifikime të tilla si:

• “procedura”

• “kompleksiteti”

• “konteksti”

Nuk merren më si përgjigje (Dumani fliste për vjedhje intelektuale).

Koha bëhet kriter.

Nuk pyetet më:

• “a po punohet?”

Pyetet:

• “pse ende s’ka lëvizje?”

Mbrojtja bëhet selektive:

• vepron → mbrohet

• zvarrit → ekspozohet

Kjo është pika më e rrezikshme për pushtetin.

Heshtja interpretohet si mosbashkëpunim.

Në këtë fazë:

• mungesa e veprimit = sinjal negativ

• neutraliteti nuk ekziston më

Përkthimi:

“Keni pasur kohë. Tani kemi ne kohën.” Durimi si tolerancë ka mbaruar. Ka mbetur vetëm durimi si vëzhgim”.

Dhe ai është shumë më i rrezikshëm.

Në këtë pikë vendimi është marrë. Nuk është më çështje e fatit politik të një sistemi apo individi. Është çështje e reputacionit të SHBA dhe BE.

Do të ishte një shembull i keq, pasi nga autokratucë të vegjël do interpretohej si “procesi mund të thyhet”. “Procesi mund të blihet”.

Pra SHBA dhe BE do goditeshin fort në forcën e tyre. Shembulli s’do ishte vetëm për rajonin. Anëtarësimi në NATO s’mund të jetë koperturë për regjime kriminale, përkundrazi!

Në kushtet që është Shqipëria, krimi ka arritur në ato nivele sa është cenuar rendi kushtetues, duke të kujtuar jo vetëm sistemet komuniste, por shkon edhe më tej…

Ky nuk do jetë vetëm një dënim për sistemin kriminal që ka ndërtuar dhe ka ngritur alarmin e sigurisë kombëtare për SHBA/BE, por shërben edhe si shembull për matrapazët politikë provincialë që mendojnë se me asetet, me paratë e taksapaguesve, me shërbime seksuale sipas midese të lloj-lloj perversësh që na vijnë këtu, kërkojnë të blejnë mbështetje personale për të mbajtur pushtetin.

Kjo me Ramën merr fund!

Ah, sa për atë ftesën e famshme të 19 shkurtit, s’ka asnjë mundësi të shkojë. Madje kam përshtypjen se edhe vizën sikur ia kanë hequr. Le të shkojë ta testojë një herë.

Besoj e patë, Ivanka fshiu edhe fotot e Shqipërisë nga profili i saj. Thjeshtë ka mbaruar