VOAL

AFROHEMI…DUKE IKUR- Poemë nga RUZHDI GOLE

February 23, 2026

.

—————————————

.

1.

.

Tek sytë e çdo zogu

jeton një peisazh,

sytë e zogjve

flejnë

peisazhe

pa natë.

.

2.

.

Po ngjis kodrën….

shi bie, nuk m’i lag kryet

shiu përkrah ngjitem me mua

qeshim pa u lagur tej syve të botës…

.

Shiu përqafet me mua …

sëbashku

u ngjitëm kodrës

shiu me gjelbërimin në duar e sy

unë me zogjtë në sy e në duar.

.

3.

.

Në mëngjes herët

shpërndaj postën

e urimeve,

postën pa lamtumirë

të ditës së re.

Gjithë nata

vrullime

në kokën time

fluturoj

edhe shtrirë.

Mesnatave

hera herës

çohem ,

ç’të bëj … do çohem

kryej ndonjë shërbesë.

Në mëngjes

nxitoj

të shpërndaj postën fluturake

shtyp tastierën e qelqtë

por shoh që s’jam i pari

se më ka ardh’

më shpejt

me postë tjetër

një “mirëmëngjes

i freskët,

ngazëllues

nga dikush pa vrullime

po jo pa fluturime…

.

4.

.

Një herë ua ndërroj veshjet,

jo vetëm njëherë,

nuk varet

nga stina që ikën

varet nga çasti që çel…

.

Herë tjetër, përkrah tyre hutohem

më shohin, s’i shoh, më duket

sikur dëgjoj sirena porti

që këputen në çast,

s’di ç’vela

të ul, të ngre

nga kjo mëdyshje

kjo përhumbje

e frikshme

buzagaz…

.

5.

.

Rrugë bregu me luspa pluhuri

hapat drithmojnë lehtë,

rrufetë shkundin

veriget e fundit

të reve

shkunden dhe vet.

.

Jeta përqark plot gjemba iriqi….

e mbartim gjithkund

zë, premtim,

.

rrugëbregu

me bisht të syrit

sheh shpatullat e sfinksit

.

sfinksi shtrihet

mbi qytetin thëllim.

.

6.

.

Shiu nisur qysh mbrëmë

as sot s’ka ndërmend

këmbëve t’u verë fre,

.

shkoi një gjysmëhënë

.

agu rrënjëqullur

gjithandej

begatohet

a ndihet

i ve.?

.

Shira pafund squllin florën,

të plogët qiejt

zbardh’llojnë

ngadaltë….

.

I shkurtër shkurti … sa i gjatë…

.

7.

.

Çdo ditë, dikush m’i çon

përpara akrepat,

pyes bletën :

unë jo … – më gjegjet bleta,

unë mjaltin më të mirë të verës

e sjell tek ty, shpërndaj tek të tjerët.

.

Atëhere, çudie, pyes shiun …

ai shkund supet s’bën zë

është i pafajshëm ?,

ndoshta s’e kupton

habinë e njeriut.

.

Jo, jo ! – shiu gjegjet menjëherë

unë rrebeshëm jetoj më shumë

por bastunët e moshuar

përpiqem të mos i qull.

.

Ditën takoj në të njëjtën orë,

në diell, ernash dhe cikmë

në kodër ngjitemi bashkë,

asnjë cent nuk paguajmë

për fluturimin tonë ajror

Librin e Gjelbërimit

lexojmë kudo

përqark…

.

o, Zot, atëhere

kush m’i çon para

kaq shpejt akrepat ?

.

Ai orën time sheh

në qiellin e tij e të botës

.

takohemi tjetër herë –

më thotë vdekja.

.

8.

.

Mbi kryet e mia

po fluturon një shpend,

duket i vogël, më i vogël

nën madhështorin qiell…

.

Përhera mbi kryet e mia

fluturon një shpend…

.

9.

.

Po ikën, po ikën, frymon çastin e fundit

t’fundit çast don ende pak shpresë

tek të lumturit nuk hyn

as tek të shkundurit,

qëndistar s’është

as zjarrmëtar

rrufesh.

.

Buzëmbrëmjes

gjithçka

duket

se mpihet,

shëmbet

çast i mbramë vetiu,

.

në t’fundmin çast

tjetër hënëze

e ftohtë vëmendja

ndaj njeriut…

.

10.

.

Më dhimbset uji,

kuturu rrjedh

s’e mbajnë këmbët

po i këputen duart,

sy ëndërrt

ëndërr pa të këqiat

në gjuhë xix’llojnë ujërat.

.

Më vjen keq

ujërat ngjethen

një rreze u dridhet gisht,

stepen ujërat, mërziten me veten

s’mërziten me veten por me

ata që i çojnë theqafje në hiç.

.

Më dhimbsen ujërat

brenda trupit…

twitter
Follow
facebook
linkedin

Fjalë kyçe: RUZHDI GOLE

twitter
Follow
facebook
linkedin

Send this to a friend