VOAL- Zotat e lashtë, pasi kanë humbur magjinë e tyre dhe kanë marrë maskën e fuqive jopersonale, dalin nga varret e tyre, duke aspiruar të dominojnë jetën tonë dhe duke rifilluar luftën e tyre të përjetshme.

Demokracia është në rregull, por në vendin e saj. Mësimi shkencor […], megjithatë, është një çështje e aristokracisë shpirtërore.

Janë interesat (materiale dhe ideale), jo idetë, që dominojnë menjëherë veprimin njerëzor. Por “pikëpamjet botërore”, të krijuara nga “idetë”, shpesh kanë përcaktuar – si dikush që drejton një ndërrues hekurudhor – shinat përgjatë të cilave dinamika e interesave e ka lëvizur këtë aktivitet.

Burokracia është ndër strukturat shoqërore më të vështira për t’u shkatërruar.

Një vështrim në statistikat profesionale të një vendi me besime të përziera zbulon me frekuencë të habitshme një fenomen që është diskutuar vazhdimisht dhe gjallërisht në shtyp, letërsi dhe në konferencat katolike në Gjermani: karakteri kryesisht protestant i pronës dhe ndërmarrjes kapitaliste, dhe i elitave më të arsimuara të klasës punëtore, veçanërisht personelit më të lartë teknik dhe tregtar në bizneset moderne.

Nga çfarë ndërthurjeje rrethanash ka ndodhur që pikërisht në tokën perëndimore, dhe vetëm këtu, qytetërimi është shprehur në manifestime që – të paktën siç na pëlqen ta imagjinojmë – kanë qenë pjesë e një zhvillimi me vlerë dhe rëndësi universale?

Fitimi konsiderohet qëllimi i jetës njerëzore dhe jo më një mjet për të kënaqur nevojat materiale. Ky përmbysje e marrëdhënies natyrore, e cila është plotësisht e pakuptimtë për kuptimin e zakonshëm, është qartësisht një motiv themelor i kapitalizmit, ashtu siç është i huaj për njeriun i paprekur nga ndikimi i tij.

Rendi kapitalist i sotëm është një kozmos i madh, në të cilin individi zhytet që në lindje, dhe i cili i jepet atij, të paktën si individ, si një mjedis praktikisht i pandryshueshëm në të cilin ai detyrohet të jetojë.

Kapitalizmi i sotëm, pasi ka arritur hegjemoninë në jetën ekonomike, krijon dhe edukon, përmes përzgjedhjes ekonomike, subjektet ekonomike – sipërmarrësit dhe punëtorët – që i nevojiten./Elida Buçpapaj