Nuk është aq e bukur sa duket dëbora,

Nuk është aq e pafajshme sa na thonë,

Ta dini: ajo është katile e tmerrshme,

Ta dini: një zog i vogël dha shpirt në borë!…

Nuk fluturoi më dot në qiell me shokë,

Vocërraku kishte rënë në mes të rrugës,

I kishte ngrirë zemra simbolit të lirisë,

Përmbysur e gjeta kur kthehesha pas punës.

Në nënshtrimin e tij ndaj fatit, më dukej

Aq i mrekullueshëm, sa e mora në dorë,

E vendosa të prehej mes një gjelbërimi,

Iku nga jeta, i shkreti zog. Ah, moj borë!…