Me bashkëpunimin Vjosa-Albini, me veprimtarët tjerë, reciprokisht përfituan në karrierë. Ndërsa Kosova dhe populli i saj përfituan shumë në shtetësi. Ata bënë ndryshimin e madh dhe cilësor: Largimin nga pushteti i përgjakur të “komandantëve” profanë , mujsharë dhe zullumqarë. Ata, falsifikueshëm, u thirrën në akronimin prej tri germave “UÇK”,  në luftën e pa bërë. Realisht, prej 4 (katër) të akuzuarve në Hagë, 3 (tre) prej tyre nuk ishin fare pjesë e luftës. Përkundër, luftën e kishin parë në televizor, nga “Blloku i Zi” i Tiranës. Nuk ishin as krerët dhe as bishti i UÇK-së.

      Këtë e thonë edhe anëtarët e hershëm të kryesisë të LPK-së dhe themelues të “UÇK-së të LPK-së”, madje me gojë dhe shkrim. Po citoj me emër vetëm njërin syresh, Prof. Dr. Muhamet Kelmendin, në shkrimin: “Shkatërruesit e UÇK dhe të LPK”, duke akuzuar: “Hashim Thaçin, Azem Sylën, Xhavit Halitin, Kadri Veselin, me intrigimt e Shqipërisë, Francës, Serbisë dhe të grupeve greko-serbe”.

      Gjatë luftës, me shantazh dhe kërcënim banditesk, dhunshëm e përgjakshëm, grabitën milionat e Fondeve të Mërgatës. Pas luftës, të instruktuar nga sigurimsat banditër të Enver Hoxhës, ekzekutuan ushtarakët luftë bërës të FARK-ut të Ibrahim Rugovës; kuadrot dhe veprimtarët e LDK-së; për ta përvetësuar luftën e tyre. Ekzekutuan gazetarët e luftës, të cilët denoncuan krimet e “komandantëve” pa ushtarë. Eliminuan, gjithnjë, prapa shpines, veprimtarët e hershëm, brenda llojit, pra, të LPK-së, për ta shmangur konkurrencën e pritshme në Kosovën e lirë.

     Me qeverinë e komponuar nga zyrtarët e lartë social-komunistë të Tiranës, huazuan metodat regjimit fashist të Enver Hoxhës, për t`i eliminuar fizikisht kundërshtarët politikë, me gjak e terror, për ta nënshtruar popullin e Kosovës. Shqiptarët e Kosovës, të cilët ishin përballur me soldateskën serbo-sllave, “të armatosur deri në dhëmbë”, tashmë, në liri, ishin bërë si “pula të lagura”. Sepse ishin të pambrojtur, rrastë të rrezikuar, ngaqë po ekzekutoheshin në oborrin e tyre, në hyrjen e shtëpisë, të banesës! Në shtëpitë

e kulturës, në qytete dhe fshatra, ishte hequr fotografia e Presidentit Rugova, duke u zëvendësuar me fotografi të “gjeneralëve” të vetëshpallur!

     Filluan zhvatjen e Kosovës, me tenderime abuzive dhe privatizime korruptive të pasurive të brezave shqiptarë. Dhe, zbatharakët dhe brekëgrisurit e djeshëm, u bënë multi-milionerë të sotëm. Uzurpuan troje e toka, nëpër qytete, në veçanti, në kryeqendrën e Kosovës, në Prishtinë, duke ngritur vila e pallate, me paratë abuzive qeveritare, me haraçin e vjelur përgjakshëm. Pallatet e ndërtuara i dhanë me qira të majme, madje edhe shtetit, për Institucionet shtetërore, edhe Ministri! Shantazhi dhe kërcënimi, për zyrtarë që mbronin pronën e shtetit, kushtonte me jetë.  Arkitekti dinjitoz dhe me integritet, Rexhep Luci, u ekzekutua në mes të Prishtinës dhe askush nuk dha llogari për krimin makaber!

     Siç e pranojnë eksponentët e OVL të UÇK-së, madje me mburrje, se PAN-i pagoi milionat, për t`i marrë nga Haga dosjet penalizuese të katërshës. Ato ua sollën në paketa nga Beogradi, duke ia besuar Zyrës Qendrore të OVL të UÇK-së në Prishtinë, për t`i publikuar në media dhe shpërndarë në popull. Qëllimi ishte i dyfishtë: I pari, pengimi i drejtësisë në Hagë, përmes frikësimit të dëshmitarëve; se dyti, nxitja e gjakderdhjes ndër-shqiptare. Të paktën, qysh në muajin e parë, janë shënuar dy vrasje, me bazë dosjet e denoncuara.

     Urtësia na mëson: “Një krua (burim) që ka rrjedhur gjithmonë, nëse nuk rrjedhë më, të paktën, ai do të pikojë”. Kjo vlen për fenomenin – presidenten Vjosë Osmani. Ajo është mbesa e Kolonel Sylejman Vuçiternës, nga Vebovci, i Vushtërisë, i arratisur në Shqipëri, me not përmes Lumit Buna. Në Elbasan mbaroi Shkollën Normale, kurse në Torino të Italisë kreu Akademinë Ushtarake. Ishte emëruar në krye të Komandës së Përgjithshme të Ushtrisë Kombëtare Shqiptare. Ishte i martuar me vajzën e një familje të njohur, kishte 5 (pesë) fëmijë, jetonte në Tiranë.

     Në Luftën e Dytë Botërore (LBD), Sylejman Vuçiterna u kthye në Kosovë dhe u priu luftëtarëve nacionalistë, në mbrojtje të Kosovës dhe të Sanxhakut. Ishte dënua me vdekje nga Qeveria jugosllave, por iku në Shqipëri, në vjeshtën e vitit 1944. U arestua më 14 nëntor 1944. Më 15 tetot 1948, në “Gjyqin Special”, të bërë në sallën e kinema “Kosova”, u dënua me 30 vjet burg. Në sallën e gjyqit ishte edhe vetë Enver Hoxha! Vuajtjen e dënimit e bënte në kampin-burg të Vloçishtit, me punë të detyruar në tharjen e “Kënetës të Maliqit”. Nga tmerret e trajtimit në burg, tentoi vetëvrasjen, duke prerë gishtat e këmbës me bel (hashov, lopatë e mprehtë). Mjeku i burgut kërkoi dërgimin në spital, për kurim. Komandanti i burgut, Tasi Marko, nuk e lejoi, por udhëroi varrosjen për së gjalli, në kanalin ku Koloneli Vuçiterna punonte. Familja e tij u nxor nga shtëpia dhe u internua.

     Historinë e trishtme të Sylejman Vuçiternës e mësova nga shokët e tij, në vitet `80-a, në Burgun e Burrelit, siç njihet në literaturën botërore, si “Burgu i Vdekjes”. Në vizitën e parë të Vjosë Osmanit, në cilësinë e Presidentes të Kosovës, rrëfimin për gjyshin e shpalosi në sallën e Parlamentit shqiptar. Deputetët e Partisë Socialiste (PS), të cilët kurrë nuk kërkuan falje dhe as nuk u distancuan, për krimet e etërve të tyre, e konsideruan si “provokim të rëndë dhe keqpërdorim të foltores të Parlamentit shqiptar”!

      Megjithatë, ajo denoncoi krimin e madh të Qeverisë së parë komuniste, të kryesuar nga filo-sllavi Enver Hoxha, me byroistët e saj kriminelë, përmes vrasjes makarbe të familjarit të saj, Kolonel Sylejman Vuçiterna.

     Shtetarë e pushtetarë të qeverive paraprake, si dhe argatët e tyre, mercenarë mediatikë, analistë dhe banalistë rrugaçë, tashmë, të zbuluar si agjentë të shteteve armike të Kosovës, për ta denigruar figurën e presidentes Vjosë Osmani, kanë shpikur dhe shpifur, sikur babai i saj, Raif Osmani, përmes një zyre civile komunale, i ka shërbyer pushtetit monist serb. E vërteta është se Raif Osmani është nga anëtarët e parë të grupimit të Forcave të Armatosura të Republikës të Kosovës (FARK), të themeluar nga Dr. Ibrahim Rugova. Për këtë veprimtari, ai është arrestuar, burgosur dhe dënuar me grupin e ushtarakëve, nën komandën e Gjeneral Hajzeraj, në cilësinë e ministrit të parë të Mbrojtjes në Kosovë.

      Dy akuza bazë, që i bëhen presidentes Vjosë Osmanit, janë: “Presidentja ka aprovuar veprimet e kryeministrit Kurti në verin e Kosovës, respektivisht, çmontimin e strukturave paralele të Serbisë brenda territorit të Kosovës”. Përgjigja e saj është e qartë: “Për të gjitha veprimet në veri jemi konsultuar dhe dakoorduar me kryeministrin Albin Kurtin, sepse kanë qenë veprime të duhura dhe shumë të nevojshme, ngaqë strukturat ilegale serbe kanë qenë të paligjshme”.

      Akuza e dytë, po kaq bajate dhe banale, është se “presidentja Vjosë Osmani e caktoi datën e zgjedhjeve, pikërisht, kur mërgimtarët do të vinin për Vitin e Ri dhe dhe do të votonin masivisht për LVV”! Opozita të gjitha vendimet e Qeverisë Kurti i dërgonte në Gjykatën Kushtetuese dhe vonesat në përgjigje, burokratike apo edhe objektive, kushtonin në kohë, ditë dhe javë. Opozita e papërgjegjshme dhe krejt e budallme, “si breshka ke nallbani”, e çoi vendin në zgjedhje! Dhe, pacipërisht e kriminalisht, për këtë e akuzonte pozitën!

      Ishin dy data të mundshme zgjedhore: 21 apo 28 dhjetor? Udhtimi nga Mërgata, për në Kosovë, është sa i mundimshëm, aq edhe i kushtueshëm. Bota Perëndimore dhe botërore, dihet, ajo me zhvillim për punësim të emigracionit, ka rregulla strikte dhe pushime të afatizuara. Mërgimtarët donin të përfitonin në kohë, në ditë. Vjosa vjen nga bota akademike dhe është mençurake me taban. Këtë e thonë edhe pedagogët e saj. Prandaj presidentja plotësoi dëshirat dhe nevojat e mërgimtarëve, për t`u çmallur me familjarët dhe Kosovën e lirë, të munguar në vite e dekada, përgjatë mërgimit të tyre dhe jo për interesat të krerëve të veçantë partiakë.

      Tashmë, presidentja Vjosë Osmanit, në të gjithë veprimtarinë e saj politike, ka dëshmuar se nuk bënë kompromis me krimin dhe kriminelët. Për vetë faktin se Vjosa e mbylli mandatin e parë presidencial, pa qenë pjesë e ndonjë subjekti politik, qoftë edhe simbolikisht, tregon se ka pasur paanëshmëri absolute partiake, pa u merakosur për mbështetjen e nëvojshme, për mandatin e dytë presidencial. Ky fakt domethënës, demanton bindshëm, se ajo nuk punoi për ta siguruar karrieren e saj presidenciale, por i shërbeu me përkushtim Atdheut-Kosovë, përtëritjen e miqësive, në nivel ndërkombëtar. Ajo, me inteligjencën dhe maturinë diplomatike, në mendjet dhe zemrat gjithë shqiptare, po na sjell imazhin e urtakut të papërsëritshëm, Presidentit historik, Dr. Ibrahim Rugova.

    Simpatia masive e shqiptarëve është provuar me votimin plebishitar, të 14 shkurtit 2021, me 300 mijë votues për atë, Vjosen. Të gjitha sondazhet të shqiptarëve vendorë dhe botërorë, regjistrojnë edhe sot 80 % mbështetje për Vjosë Osmanin, presidente të ardhshme. Kjo përzgjedhje referendumtare, po i tmerron ziliqarët dhe inatçinjtë infektivë.

     Sidoqoftë, anashkalimi i Vjosë Osmanit, nga çfarëdo kalkulimi të mundshëm i Kurtit, me partitë e tjera, do të ishte një pabesi dhe humbje morale e Albin Kurtit. Por, mbi të gjitha, do të kishte kosto të lartë humbëse për Kosovën. Sepse, lidhjet, tashmë, të krijuara me Qendrat e Vendosjes të politikës ndërkombëtare, rezultojnë të suksesshme për Kosovën. Dhe, kjo, jo vetëm që nuk është pak, përkundrazi, është kulmore.

     Andaj, duhet stimuluar dhe mbështetur, presidentja e sotme dhe e nesërme, Vjosë Osmani, jo nga një parti politike, por nga i gjithë spektri politik, djathtas dhe majtas. Dhe, këtë ia kemi borxh, parasë gjithash, Kosovës, popullit të saj të shumëvuajtur, të cilin, disa nga politikanët e kanë përgjakur dhe zhvatur pamëshirshëm dhe mizorisht.

     Ju, kuvendarë, mos abuzoni me një Kushtetutë, të hartuar nga miq të Serbisë, në koordinim aprovues me ndoca pushtetarë të Kosovës, rrastë të shantazhuar me dosje kriminale   penalizuese dhe kushtëzime të rënda. Pavarësia e Kosovës, do të shpallej edhe pa Kushtetutën e Presidentit Ahtisari. Kësaj radhe lë të vazhdohet me pazaret e pista kuvendore. Por, kjo Kushtetutë, me halle shumë për Kosovën, duhet ndryshuar, përfshirë edhe zgjedhjen e drejtpërdrejtë të Presidetit/es nga sovrani, populli. Ashtu siç duhet ndryshuar edhe rregulloren-ligj, votimin – Kosova me një zonë zgjedhore -. Sot, deputeti është “elektron i lirë”, voton me urdhër të shefit të tij partiak, nuk i jep llogari askujt dhe, kinse, është  përfaqësues i popullit!? Kësaj i thonë: “Hajde rrenë, hajde”!

       Është provuar se inati është humbës në politikë. Zgjedhjet inatçore, ju, opozitë hallakamë, përkundër vullnetit të popullit, i provuat dhe e pësuat, rëndshëm dhe turpshëm, duke i shkaktuar humbje buxhetit të shtetit miliona euro dhe mijëra ditë dhe orë m‡simi të humbura! Një stërmundim inatçor dhe idiotesk, “përrallë me tupan”! Përsëri, edhe po të bëhen zgjedhje, sot apo nesër, opozita aktuale, do të jetë humbëse përsëritëse, pavarësisht përmasës humbëse apo përmirësuese të rezultatit, në raport me LVV dhe aleatët e saj në pozitë. Përsëri Kurtin kryeministër do ta keni, sepse diferenca në përqindje votash, është dhe do të mbetet fatale, tmerruese, madje shpresë-humbur për fitore të afërme, derisa bashkëjetoni me krimin dhe kriminelët, brenda subjekteve politike të juaja. Dhe, me këtë kokë të pamend, do të vazhdoni të mbeteni opozitë e sotme dhe e nesërme.

     Pavarësisht deklarimit, deri në betim të opozitës, se “nuk votojmë dhe as nuk qëndrojmë në sallën kuvendore, për zgjedhjen e Vjosë Osmanit presidente të serishme”, kujtoni referencën se “politika është art i së mundshmes” dhe përmbyllni odisejadën zgjedhore në këtë fillim marsi 2026, duke e zbutur trishtimin tuaj të skajshëm.

     I mençuri anonim ka thënë se “xhelozia brenë dhe shkatërron edhe dashurinë më hyjnore!” Por, në rastin konkret, kur është fjala për presidenten Vjosë Osmanin, xhelozia kundërshtare, nuk do të arrijë ta zvetnojë, dashurinë dhe admirimin e shqiptarëve të kudondodhur. Dhe, ky vlerësim vjen për integritetin, personalitetin dhe qëndrueshmërinë proverbiale, për të arritur qëllimet fisnike, gjithherë, për të mirën e Atdheut-Kosovë, të vajzës mitrovicase dhe nuses preshevare, Vjosë Osmani-Sadriu.