PARAKALIMI I FUNDIT Poezi nga Gëzim Peshkëpia

January 9, 2026

Luaje dhinë, trokisje në derë

                                             ti,

Pa parë këmbën e ujkut, ta hapa

                                             Unë.

Bëje emër si i pazemër

                                               ti,

ngjitja ujin e trubulluar

                                              Unë,

pije gjak etjepashuar

                                                ti.

Jetim pa hak i vrarë

                                                 Unë.

Dridhje zinxhirin, mizor krekosur,

                                                  ti

Lidhur zinxhirash burgosur

                                                  Unë.

Mes ngjyrash gjaku në tribunë

                                                   ti,

serish eci në atë bulevard tabu

                                                   Unë

Përmjerre parakalove këtu zvarrash

si ke qene gjithmonë

                                                  ti.

si kam qenë gjithmonë

                                         Unë.

• twitter

  Follow
• facebook
• linkedin

Fjalë kyçe: Gëzim Peshkëpia, PARAKALIMI I FUNDIT