Gjatë kongresit mujor feminist, udhëheqësja u flet grave të pranishme:

“Është koha që burrat tanë të bëjnë punët e shtëpisë dhe ne të shkojmë në punë për të ushqyer familjen! Duhet t’i bëjmë gratë të barabarta me burrat! Kur të ktheheni në shtëpi sonte, dua që të gjitha ju të bëni një punë të mirë për burrat tuaj dhe ta bëni atë të kuptojë se ju jeni lideret e shtëpisë!”

Të gjitha gratë poshtë brohorasin për iniciativën. Udhëheqësja më pas thërret:

“Muajin tjetër, do t’ju kërkoj të paraqisni rezultatet e kësaj iniciative.”

Një muaj më vonë, udhëheqësja thërret tri gra për të paraqitur rezultatet.

E para:

“Pas fjalimit tim, ai u mbyll në dhomën e tij, dhe ditën e parë nuk e pashë fare, por ditën e dytë ai filloi të punonte në shtëpi çdo ditë, dhe tani po jetoj një jetë të mirë!”

Të gjitha gratë duartrokasin.

E dyta: “Pas fjalimit tim, edhe im shoq u mbyll në dhomën e tij. Ditën e parë nuk e pashë fare, as të dytën, por ditën e tretë ai filloi të bënte të gjitha punët e shtëpisë, dhe tani unë jam lidere e shtëpisë!“

Salla është pothuajse e mbushur me duartrokitje.

E treta, nga Siçilia, krejt e dëshpëruar:

“Pas fjalimit tim, ditën e parë nuk pashë asgjë, ditën e dytë as të tretën, por ditën e katërt fillova të shihja përsëri diçka në syrin tim të majtë…”