Vetëm pesë ditë më parë, më 23 mars 1989, regjimi shtypës i Millosheviqit që po forcohej në Beograd mbi kurrizin e popujve të tjerë, ia suprimoi autonominë Kosovës. Kjo ndodhi nën masa të dhunës policore të aprovuara nga Serbia tre javë më herët, më 1 mars 1989, kur kishte vendosur gjendje shtetrrethimi në Kosovë. Pesë muaj pas ndryshimeve kushtetuese, konkretisht më 28 shtator 1989, Kuvendi i Republikës Socialiste të Serbisë e miratoi një kushtetutë të re, me të cilën Kosovën dhe Vojvodinën i degradoi në njësi territoriale regjionale të Serbisë. Në Kushtetutën e Serbisë, Kosova u quajt me emrin “Kosova dhe Metohija”, kurse Serbia i përvetësoi pronat dhe pasuritë shoqërore të Kosovës duke e shpallur Serbinë si pronare të tyre.

Këtë pozicion arbitrar ekspanzionist dhe hegjemon konstitucional ndaj Kosovës, Serbia e ka ruajtur deri sot në kushtetutën e saj. Viti 1989 vijon të jetë thelbi i Serbisë shtetërore që nga atëherë e deri tash 35 vjet më vonë. Ndryshimet kushtetuese dhe kushtetutat e reja të imponuara dhunshëm dhe nën regjim policor nga Serbia më 1989, ishin faza për justifikimin dhe legjitimimin e pushtimit të Kosovës nga Serbia. Në dy vitet pasuese, përgjatë 1990 dhe 1991, Serbia e instaloi një regjim apartheidi me politika segregacioni në Kosovë, duke i përjashtuar shqiptarët e Kosovës nga vendet e punës dhe sfera publike, duke i diskriminuar, persekutuar, burgosur, helmuar dhe vrarë.

Nga vitit 1989 deri më 1999, mbi shqiptarët në Kosovë shteti i Serbisë ekzekutoi politika apartheidi dhe shtypi të drejtat dhe liritë e njeriut; burgosi arbitrarisht dhe dënoi me gjyqe politike; përndoqi, arrestoi dhe torturoi mijëra njerëz; i shkatërroi pasuritë natyrore dhe asetet ekonomike të Kosovës; helmoi nxënësit; mbylli shkolla dhe përjashtoi studentët e profesorët shqiptarë nga universiteti; ndaloi kulturën shqiptare e gjuhën shqipe; mbylli mediat dhe e shtypi mendimin e lirë dhe manifestimin publik të ideve politike; vrau, masakroi dhe zhduku me dhunë mijëra njerëz; plaçkiti, shkatërroi dhe djegu pasuri private dhe publike; dhunoi dhe torturoi civilë të paarmatosur dhe të pafajshëm; dëboi dhe depërtoi qindra mijëra njerëz; mori pengje dhe burgosi njerëz politikisht; kreu gjenocid dhe bëri çmos për ta fshehur atë bashkë me krimet e luftës duke i fshehur kufomat e të vrarëve dhe duke i zhdukur gjurmët dhe dëshmitë.

Por populli dhe shteti i Kosovës nuk harrojnë dhe nuk falin. Andaj i kujtojmë në përvjetore dhe për çdo ditë, për ta freskuar kujtesën tonë kolektive, për ta kultivuar lidhjen mes politikës dhe historisë dhe për t’i mbajtur aktive akuzat ndaj shtetit të Serbisë për fajet dhe përgjegjësitë e saj për gjithë çfarë ka bërë në Kosovë!

Duke i kujtuar ngjarjet në të kaluarën, për t’i sqaruar pozicionet në të tashmen dhe drejtuar qëllimet në të ardhmen politike të Kosovës!