Poezi nga Sami MULAJ

May 23, 2026

1. KU JAM

.

Në një kryqëzim,

dëgjoj një pyetje…

Dikush e pyeste veten:

Ah ! Ku jam ?

.

Dukej se ishte homeles,

në xhepat e tij nuk kishte asnjë çelës,

për të nuk kishte as adresë.

Pyetja e vetëvetes me afshamë Ah ! Ku jam ?!

A mos ishte për të pak shpresë.

.

Ku jam ?!

Të çmendurit kurr nuk e bejnë ketë pyetje.

Ata gjithmonë janë në vendin e ditur…

Ata i dinë të gjitha,

Nuk njohin kryqëzime në jetë.

.

Ku jam ?!

Ata që kanë humbur kujtesën,

kurr ketë pyetje nuk e bejnë.

Ata janë të lumtur,

edhe ata pa kryqëzime

janë gjithë ditën,

edhe kur flejnë.

.

Po, ata në parajsë…

edhe ata ketë pyetje nuk e bejnë,

tanimë, vendin e kërkuar

e kanë gjetë..

Në qiellin e shtatë

janë duke fluturuar

me flatra lehtë, lehtë.

.

Po, në të tjerët,

të vetmit me një çelës shtëpie…

.

Ah, ku jam ?!

Ndoshta vetëm për ne

kjo pyetje do të ishte e drejtë.

.

Ah, ku jam?!

.

2. MË PRIT

.

Krejt çfarë kam

janë kujtime,

pa ty ngjitë

pa të ardhmen mbeta,

është bosh

pa rrugën time.

.

Krejt çfarë kam

janë kujtime,

jam një lumë pa ujë

lotët nuk rrjedhin më,

shpirt i zbrazur

pa brigje.

.

Krejt çfarë kam

janë kujtime,

mbeta në ëndrra

nuk dua të zgjohem,

pa ty ngjitë

nuk nis dita ime.

.

Nuk mund të them Eja,

Ti nuk mund të ndahesh në copa

edhe për ata që ikën prej teje.

Ti u mban mend vetëm shpinën.

.

Nuk mund të them

as më prit,

në dhera të tjera

degë e filiza rrita.

.

Të lutem mos më ik

në ëndrra,

aty eja të më shohësh.

.

3. E VËRTETA

.

Mbeti rrugës

e ne rrugëve duke ikë prej saj

.

Mbeti mbyllë midis dhembëve

në majë të gjuhës së prerë

.

E plasaritur në buzët e vrejtura prej kafshimit të egër

.

Në mendjet e holla duke u perdredhë si e përdalë

.

Të tjerët nuk e t’hollojnë

t’vërtetën e kanë busull në ballë.

.

Po ne,…

Me t’pa vërtetat lumturohemi,

e dritën e ndalim me dalë.

.

4. E TRETA HERË

.

Po e humbim Shqipërinë ?!

.

Para gjashtëqind vjetësh

e humbëm bashkë me Ballkanin,

gjashtëqind vjet fajin ja lamë stepave e sulltanëve të Turqisë.

.

E humbëm në luftën e dytë, copë copë e shkyem,

tetëdhjetë vjet fajin ja lamë carëve e marshallëve të Rusisë.

.

Po e humbim tani

për të tretën herë,

fajin do ja lamë kaubojsve të Amerikisë…?

.

Të kuptojmë vetëm njëherë

o shqiptarët e mi.

Nuk do të ketë

kurr më të katërt herë…

Po e humbim Shqipërinë

prej marrëzisë !

.

5. NUK TË NDALON MOSHA

.

Të ndalemi për gjëra të reja se mos është vonë ?!

.

Pyetje që nuk merr përgjigje as nga gjunjtë

as nga mungesa

e gjumit të plotë.

.

Kurr nuk është vonë,

për gjëra të reja

në jetën tonë.

.

Gjithë jetën dashurova

me shpirt

tani,në të shtatëdhjetat si diçka të re

provoj përsëri.

.

Dashuria bashkë me ëndrrat

që kurr nuk mbarojnë

nuk e njeh moshën,

gëzimin e jetës e mban në gji.

.

6. E DASHURA MË BESNIKE

.

Është poezia…

Ka sy të kaltër e të bukur

me flatra si flutur

.

Pas më vjen gjithnjë

tek ulëm në gjunjë

në gurrë kur në grushta të saj, ujë pi.

.

Në degë të kumbullës

shkundet nga era,

e çdo mëngjes më futet në gji.

.

Ditët mi mbush aromë,

netëve si hëna sjell dritë,

në ëndrra bashkë mbështillemi

e bëhem një.

.

Nuk u martuam kurr,

si dashnorë të mirë

jetën e kaluam pa kunorë,

por emrin tim nuk e dyshove, të gjithëve jua tregove në sy,

e mbajte gjerdan në qafë,

shkruar në unazë të dorës

të rri.

.

7. RRUGA PA FUND

.

Më thoni

A ka ndonjë rrugë që nis e kurr nuk mbaron ?

Tokësore nuk ka,

as në qiell e ujore jo se jo….

.

Po, po është vetëm një,

është vetëm një rrugë,

rrugë pa fund.

.

Po, po është vetëm një,

është vetëm një rrugë,

rrugë pa kthim.

.

…me emrin Emigrim.

.

8. MBURRJA

.

Sytë me vështrim nga dritarja me një shikim bosh,

dëshirë për tu mburrur

një çmim krejt,

krejt i vogël,

një çek pa vlerë

sa një letër e zhubrosur hedhur në tokë.

.

Kujtimet dhe Dituria

si uji në rubinetë të prishur harxhohen e shkojnë kot.

.

Pse përpiqemi o Zot!

.

 9. HESHTJA E QYTETIT TIM

.

Kur një gurrë nuk gurgullon

Kur një strehë nuk pikon

Kur një oborr nuk gumëzhon

Kur një shtrungë nuk blegëron

Kur një kumbull nuk lulëzon

Kur një oxhak nuk tymon

 Kur zilja e shkollës pushon

E bejnë gjoksin tim të dridhet,

zemra rrahjet i shpeshton

.

Çdo heshtje…

Ah,

heshtja e qytetit tim

me shëtitoret pa hapa

sa shumë trishton.

.

10. TRE VARGËSH

.

* E DIELA

.

Si hëna gjysmë e zhveshur,

dy gisht mbi gjunjët e saj

ngulur sytë e mi

.

* KUJTIMET

.

Vasha të bukura

krejt të zhveshura

vërbojnë ëndrrat e mia.

.

* PRANVERË

 Vesa e mëngjesit

lag qerpiktë e petaleve, Parajsa e qiellit zbret në tokë.

.

• twitter

  Follow
• facebook
• linkedin

Fjalë kyçe: Sami Mulaj