Në diasporën shqiptare, arti dhe muzika kanë qenë gjithmonë ura që lidhin zemrat me atdheun. Përmes këngës, valleve dhe aktiviteteve kulturore, shumë artistë shqiptarë kanë ruajtur gjallë identitetin kombëtar edhe larg trojeve shqiptare. Njëri ndër ta është edhe këngëtari dhe veprimtari i njohur kulturor Bardh Ramadani, i cili prej vitesh kontribuon në jetën artistike të shqiptarëve në Zvicër.

Si udhëheqës i grupit artistik “Hareja” në Gjenevë, ai ka arritur të mbledhë rreth vetes artistë, të rinj e dashamirë të kulturës shqiptare, duke sjellë në skenë atmosferën, traditën dhe shpirtin shqiptar. Me përkushtim dhe dashuri për artin, Bardh Ramadani vazhdon të jetë një zë i rëndësishëm në promovimin e muzikës dhe kulturës sonë në mërgatë.

Në këtë intervistë ai rrëfen për rrugëtimin e tij artistik, sfidat dhe sukseset në diasporë, si dhe për misionin e grupit “Hareja” në ruajtjen e trashëgimisë kulturore shqiptare.

Rrugëtimi artistik

NM: Ku i ka rrënjët Bardh Ramadani ?

Bardh Ramadani: Rrënjët e mia janë thellë të lidhura me tokën shqiptare, me familjen, traditat dhe vlerat që më janë përcjellë që nga fëmijëria. Pikërisht këto vlera më kanë formuar si njeri dhe si artist, pavarësisht se jeta më ka çuar larg atdheut.

Kam lindur në Prishtinë. Shkollën fillore e kam ndjekur pjesërisht në Prishtinë dhe pjesërisht në fshatin Nerodime e Epërme, ku jam rritur pranë gjyshit dhe gjyshes, në një ambient të mbushur me dashuri, edukatë dhe tradita shqiptare. Gjimnazin e kam përfunduar në Ferizaj, ndërsa studimet në Fakultetin Juridik i kam nisur në Prishtinë. Megjithatë, për shkak të rrethanave të kohës dhe largimit nga Kosova, nuk arrita t’i përfundoj ato.

Vij nga një familje ku arsimi, arti dhe kultura kanë qenë gjithmonë pjesë e rëndësishme e jetës. Gjyshi im, Munish Ramadani, ishte ndër mësuesit e parë dhe veteran i arsimit në komunën e Ferizajt. Kontributi dhe veprat e tij përfaqësojnë me krenari jo vetëm familjen tonë, por edhe Ferizajn dhe mbarë Kosovën. Babai im ka qenë gazetar në RTP, ndërsa nëna ime juriste. Pikërisht ky mjedis familjar, i mbështetur në dije, kulturë dhe përkushtim, ka ndikuar fuqishëm në formimin tim personal dhe artistik.

NM: Zoti Bardh Ramadani, si lindi dashuria juaj për muzikën dhe këngën shqipe?

Bardh Ramadani: Dashuria ime për muzikën dhe këngën shqipe lindi që në fëmijëri, në ngrohtësinë e shtëpisë familjare, aty ku kënga dhe folklori jetonin bashkë me ne çdo ditë. Gjyshja ime, Nana Sadi, me zërin e saj të ëmbël dhe plot dashuri, më këndonte ninulla dhe këngë të vjetra shqiptare, duke mbjellë në shpirtin tim farën e parë të muzikës dhe emocioneve artistike.

Ajo ishte fansja ime e parë, forca ime e heshtur dhe mbështetja ime më e madhe në çdo hap të jetës. Përmes saj mësova se kënga nuk është vetëm melodi, por kujtesë, shpirt dhe identitet.

Për mua, muzika ka qenë dhe mbetet gjuha më e pastër e ndjenjave, ura që më lidh përjetësisht me rrënjët, kulturën dhe identitetin tim shqiptar.

 NM: Cilat kanë qenë hapat e parë në rrugëtimin tuaj artistik?

Bardh Ramadani: Hapat e parë në rrugëtimin tim artistik i kam bërë në aktivitete kulturore lokale, në mbrëmje festive familjare dhe në ngjarje të ndryshme ku kënga shqiptare ishte pjesë e pandashme e atmosferës. Që në moshë të re ndjeja një lidhje të veçantë me muzikën dhe skenën, ndaj çdo interpretim për mua ishte një emocion dhe një motivim për të ecur më tej.

Me kalimin e kohës, ky pasion u kthye në një përkushtim serioz artistik. Në moshën 14-vjeçare realizova albumin tim të parë, një hap shumë i rëndësishëm që shënoi fillimin e rrugëtimit tim në muzikë dhe më dha besimin për të vazhduar ëndrrën time artistik.

NM: Kush kanë qenë figurat apo artistët që ju kanë frymëzuar më shumë gjatë karrierës suaj?

Bardh Ramadani: Gjatë rrugëtimit tim artistik jam frymëzuar nga shumë këngëtarë dhe artistë të muzikës popullore dhe patriotike shqiptare, të cilët me zërin, interpretimin dhe përkushtimin e tyre kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në kulturën tonë kombëtare. Ata kanë ditur të ruajnë autenticitetin, shpirtin shqiptar dhe vlerat tradicionale në çdo këngë, duke e kthyer muzikën në një mision për ruajtjen e identitetit kombëtar.

Për mua, këta artistë kanë qenë jo vetëm shembuj profesionalë, por edhe burim frymëzimi dhe motivimi për ta dashur dhe kultivuar muzikën shqipe me zemër dhe respekt.

NM:Çfarë përfaqëson muzika për ju në jetën personale dhe profesionale?

Bardh Ramadani: Muzika për mua është shumë më tepër sesa art; ajo është frymëzim, qetësi shpirtërore dhe një mision i pandashëm i jetës sime. Përmes saj shpreh ndjenjat, kujtimet dhe emocionet më të thella, duke gjetur gjithmonë forcë dhe motivim.

Në jetën personale, muzika ka qenë streha ime shpirtërore në çdo periudhë të jetës, ndërsa në atë profesionale është bërë rruga përmes së cilës komunikoj me publikun dhe përcjell mesazhe dashurie, kulture dhe identiteti kombëtar.

Ajo mbetet ura më e fortë që më lidh me njerëzit, me atdheun dhe me vetveten.

 NM: Sa e vështirë ishte të ruhej identiteti artistik shqiptar në diasporë, veçanërisht në Zvicër?

Bardh Ramadani ;Ruajtja e identitetit artistik shqiptar në diasporë, veçanërisht në Zvicër, nuk ka qenë aspak e lehtë. Jeta në mërgim sjell shumë sfida kulturore, shoqërore dhe shpirtërore, sidomos kur përpiqesh të ruash gjuhën, traditat dhe frymën shqiptare larg atdheut.

Megjithatë, dashuria për kulturën dhe muzikën shqiptare ka qenë gjithmonë më e fortë se çdo vështirësi. Me përkushtim, punë të vazhdueshme dhe vullnet për ta mbajtur gjallë identitetin tonë kombëtar, kam arritur ta vazhdoj rrugëtimin artistik edhe në diasporë.

Për mua, arti dhe muzika kanë qenë një mënyrë për të qëndruar pranë vendlindjes dhe për t’ua përcjellë brezave të rinj dashurinë për kulturën shqiptare.

 Grupi artistik “Hareja”

NM: Si lindi ideja për krijimin e grupit artistik “Hareja” në Gjenevë?

Bardh Ramadani : Ideja për krijimin e grupit artistik “Hareja” në Gjenevë lindi në kuadër të KShGj-së – Komunitetit Shqiptar në Gjenevë, pjesë e të cilit është edhe grupi ynë artistik. Edhe unë jam anëtar i kryesisë së këtij komuniteti, ku prej vitesh kontribuojmë për ruajtjen dhe promovimin e kulturës shqiptare në diasporë.

Falë punës së palodhur, vullnetit të jashtëzakonshëm të bashkatdhetarëve dhe angazhimit të sinqertë të shumë aktivistëve, u bë i mundur themelimi i grupit “Hareja”. Ky grup u krijua nga mërgimtarë shqiptarë me një qëllim të qartë: ruajtjen, kultivimin dhe promovimin e trashëgimisë sonë kulturore e artistike larg atdheut.

“Hareja” është bërë një hapësirë e përbashkët artistike dhe shpirtërore, ku shqiptarët në diasporë ndihen më pranë gjuhës, traditës, muzikës dhe identitetit të tyre kombëtar. Përmes këngës, valleve dhe aktiviteteve kulturore, ne synojmë t’i mbajmë gjallë vlerat shqiptare dhe t’ua përcjellim ato brezave të rinj.

NM:Pse u zgjodh pikërisht emri “Hareja” dhe çfarë simbolike mbart ai?

Bardh Ramadani : Emri “Hareja” u zgjodh sepse bart në vetvete një domethënie të veçantë shpirtërore dhe kulturore për ne shqiptarët. Ai simbolizon gëzimin, bashkimin, mikpritjen dhe shpirtin festiv shqiptar, vlera që kanë qenë gjithmonë pjesë e traditës sonë kombëtare .Përmes këtij emri kemi dashur të përcjellim mesazhin se arti dhe kultura janë forcë bashkuese për komunitetin tonë në diasporë. “Hareja” përfaqëson atmosferën që ne synojmë të krijojmë në çdo aktivitet artistik e kulturor: gëzim, energji pozitive, dashuri për kulturën shqiptare dhe ndjenjë uniteti mes bashkatdhetarëve.

Ky emër është gjithashtu një simbol i afërsisë shpirtërore me vendlindjen, një kujtesë se, edhe larg atdheut, kultura dhe traditat tona vazhdojnë të jetojnë përmes këngës, valleve dhe aktiviteteve tona artistike.

NM: Cili është misioni kryesor i këtij grupi artistik?

Bardh Ramadani : Misioni kryesor i grupit artistik “Hareja” është ruajtja, kultivimi dhe promovimi i kulturës shqiptare në diasporë, si dhe transmetimi i saj te brezat e rinj. Përmes muzikës, valleve, aktiviteteve kulturore dhe artistike, synojmë të mbajmë gjallë gjuhën, traditat dhe identitetin tonë kombëtar edhe larg atdheut.

Një ndër qëllimet tona më të rëndësishme është që fëmijët dhe të rinjtë shqiptarë të lindur e rritur në diasporë të mos shkëputen nga rrënjët e tyre, por ta njohin dhe ta ndjejnë me krenari kulturën shqiptare.

“Hareja” nuk është vetëm një grup artistik, por edhe një urë bashkimi për komunitetin shqiptar, një hapësirë ku kultura, arti dhe dashuria për atdheun bashkojnë zemrat e bashkatdhetarëve tanë.

NM: Çfarë aktivitetesh organizon “Hareja” dhe si priten ato nga komuniteti shqiptar në Gjenevë?

Bardh Ramadani : Grupi artistik “Hareja” organizon dhe merr pjesë në shumë aktivitete kulturore, artistike dhe tradicionale, si mbrëmje kulturore, koncerte, festa kombëtare, manifestime artistike dhe aktivitete që promovojnë kulturën shqiptare në diasporë. Përmes këtyre veprimtarive synojmë të ruajmë dhe të përcjellim te brezat e rinj traditat, muzikën dhe vlerat tona kombëtare.

Gjithashtu, jemi mbështetës dhe bashkëpunëtorë të shumë organizimeve të komunitetit shqiptar në Gjenevë, në Zvicër dhe më gjerë, duke kontribuar me përkushtim në çdo aktivitet që promovon identitetin dhe kulturën shqiptare.

Aktivitetet tona priten gjithmonë me shumë dashuri, respekt dhe përkrahje nga bashkatdhetarët, sepse ato krijojnë atmosferë bashkimi, krenarie dhe afërsie me atdheun. Për ne, ky vlerësim nga komuniteti është motivimi më i madh për të vazhduar punën tonë artistike dhe kulturore.

NM: Sa është i rëndësishëm roli i grupeve artistike në ruajtjen e kulturës dhe traditës shqiptare në diasporë?

Bardh Ramadani : Roli i grupeve artistike në ruajtjen e kulturës dhe traditës shqiptare në diasporë është jashtëzakonisht i rëndësishëm, madje jetik. Përmes artit, muzikës, valleve dhe aktiviteteve kulturore, ato mbajnë gjallë identitetin kombëtar dhe krijojnë ura lidhëse mes brezave të rinj dhe rrënjëve të tyre shqiptare. Pa këtë angazhim të vazhdueshëm, ekziston rreziku që kultura dhe traditat tona të zbehen me kalimin e kohës dhe të humbasin te brezat e ardhshëm.

Prandaj, është e domosdoshme që të punojmë dhe të angazhohemi vazhdimisht për ta ruajtur dhe promovuar trashëgiminë tonë kulturore, duke i afruar sa më shumë fëmijët dhe të rinjtë me gjuhën, muzikën dhe traditat shqiptare.

Në këtë rrugëtim kemi fatin të bashkëpunojmë ngushtë me shumë shoqata dhe organizata shqiptare në diasporë, si: LAPSH – LEPA, Ansambli “Gëzuar”, Rinia Contact, Shoqata e Studentëve Shqiptarë (AEAUG/ShSShGj), Ilirët dhe Iliria. Gjithashtu, bashkëpunojmë edhe me grupe dhe artistë të njohur muzikorë, si Art Band, Grupi Ocarina, si dhe me kitaristin Ilir Papazi dhe shumë aktivistë e artistë të tjerë, të cilët japin një kontribut të çmuar në edukimin, ruajtjen dhe promovimin e kulturës sonë kombëtare.

NM:A ka interesim nga të rinjtë shqiptarë për t’u bërë pjesë e aktiviteteve artistike?

Bardh Ramadani : Po, fatmirësisht ka interesim nga të rinjtë shqiptarë për t’u bërë pjesë e aktiviteteve artistike, dhe kjo na jep shpresë të madhe për të ardhmen e kulturës sonë kombëtare në diasporë. Është një ndjenjë e veçantë krenarie dhe emocioni kur sheh të rinj e të reja, të lindur e të rritur në mërgatë, të angazhohen me aq dashuri dhe pasion në këngë, valle, muzikë dhe veshje tradicionale shqiptare.

Ky interesim dëshmon se, pavarësisht largësisë nga atdheu, lidhja me rrënjët dhe identitetin shqiptar vazhdon të jetojë te brezat e rinj. Për ne, kjo është një motivim i madh për të vazhduar punën tonë artistike dhe kulturore, duke krijuar hapësira ku të rinjtë mund të mësojnë, të shprehen artistikisht dhe të ndihen krenarë për origjinën e tyre shqiptare.

NM: Cilat janë sfidat më të mëdha në drejtimin e një grupi artistik në mërgatë?

Bardh Ramadani: Drejtimi i një grupi artistik në mërgatë shoqërohet me shumë sfida, të cilat kërkojnë përkushtim, durim dhe sakrificë të vazhdueshme. Ndër sfidat më të mëdha janë koha, financimi dhe ruajtja e motivimit të anëtarëve në mënyrë të vazhdueshme.

Shumica e anëtarëve janë të angazhuar me punë, familje dhe obligime të përditshme, prandaj gjetja e kohës për prova, organizime dhe aktivitete artistike nuk është gjithmonë e lehtë. Po ashtu, organizimi i aktiviteteve kulturore kërkon mbështetje financiare, e cila shpesh sigurohet falë vullnetit dhe kontributit të vetë komunitetit.

Megjithatë, sfida më e bukur mbetet ruajtja e entuziazmit dhe dashurisë për artin dhe kulturën shqiptare. Kur ekziston vullneti dhe dashuria për traditën, çdo vështirësi bëhet më e lehtë për t’u përballuar. Pikërisht kjo ndjenjë përkatësie dhe dashurie për kulturën tonë na mban të bashkuar dhe na jep forcë për të vazhduar përpara.

Muzika dhe identiteti kombëtar

NM: Mendoni se kënga shqipe në diasporë ka marrë dimension tjetër krahasuar me vendlindjen?

Bardh Ramadani : Po, mendoj se kënga shqipe në diasporë ka marrë një dimension të veçantë krahasuar me vendlindjen, sepse ajo bart një ngarkesë shumë më të madhe emocionale dhe identitare. Larg atdheut, kënga nuk është vetëm argëtim apo art, por bëhet mall, kujtim dhe lidhje shpirtërore me vendin, gjuhën dhe rrënjët tona.

Për shqiptarët në mërgatë, çdo këngë shqipe zgjon emocione të veçanta dhe krijon ndjenjën e afërsisë me familjen, traditat dhe kulturën shqiptare. Ajo shndërrohet në një mënyrë për të ruajtur identitetin kombëtar dhe për t’ua transmetuar atë brezave të rinj që rriten larg vendlindjes.

Prandaj, në diasporë kënga shqipe ka një mision edhe më të madh: të bashkojë njerëzit, të mbajë gjallë kujtesën dhe të forcojë ndjenjën e përkatësisë kombëtare.

NM: Sa ndikon muzika në ruajtjen e gjuhës shqipe tek brezat e rinj?

Bardh Ramadani : Muzika është një nga mjetet më të fuqishme për ruajtjen e gjuhës shqipe dhe forcimin e ndjenjës kombëtare te brezat e rinj në diasporë. Përmes këngës, fëmijët dhe të rinjtë jo vetëm që dëgjojnë dhe mësojnë gjuhën shqipe, por lidhen emocionalisht me kulturën, traditat dhe historinë e popullit të tyre.

Shpeshherë, muzika arrin aty ku fjalët nuk mjaftojnë. Ajo krijon afërsi shpirtërore me atdheun dhe zgjon krenarinë për identitetin shqiptar. Vetë fakti që në koncerte dhe aktivitete kulturore mblidhen mijëra mërgimtarë shqiptarë nga të gjitha trojet shqiptare është një sukses dhe dëshmi e fuqisë bashkuese që ka muzika.

Përmes këngës shqipe, brezat e rinj arrijnë ta ndjejnë gjuhën jo vetëm si mjet komunikimi, por edhe si pjesë të shpirtit dhe identitetit të tyre kombëtar.

NM: Çfarë emocionesh përjetoni kur interpretoni këngë patriotike apo folklorike para bashkatdhetarëve?

Bardh Ramadani : Kur interpretoj këngë patriotike apo folklorike para bashkatdhetarëve, përjetoj emocione shumë të forta krenarie, mallëngjimi dhe dashurie për atdheun. Në ato momente, muzika bëhet më shumë sesa interpretim; ajo shndërrohet në një lidhje shpirtërore mes nesh, një kujtesë e rrënjëve, historisë dhe sakrificave të popullit tonë.

Shpesh, gjatë interpretimit ndiej emocionet e publikut, mallin për vendlindjen dhe dashurinë që shqiptarët në diasporë mbajnë në zemër për atdheun. Kjo krijon një atmosferë të veçantë, ku kënga bashkon zemrat dhe na bën të ndihemi më afër njëri-tjetrit dhe më pranë tokës sonë.

Për mua, këto janë ndër momentet më të bukura dhe më të vlefshme të jetës artistike, sepse aty ndjej fuqinë e artit dhe shpirtin e pathyeshëm shqiptar.

NM: A mendoni se arti i bashkon shqiptarët më shumë në diasporë?

Bardh Ramadani : Pa dyshim, arti është një nga faktorët më të fuqishëm që i bashkon shqiptarët në diasporë. Përmes muzikës, valleve, aktiviteteve kulturore dhe traditave tona, ne krijojmë hapësira ku bashkatdhetarët ndihen më afër njëri-tjetrit dhe më pranë atdheut.

Arti ka fuqinë të tejkalojë distancat, dallimet dhe sfidat e jetës në mërgim, duke na bashkuar përreth gjuhës, kulturës dhe identitetit tonë kombëtar. Në çdo koncert, manifestim apo aktivitet kulturor, shohim se si shqiptarët nga të gjitha trojet mblidhen me të njëjtin emocion, krenari dhe dashuri për vendin e tyre.

Për këtë arsye, besoj se arti nuk është vetëm argëtim, por edhe një forcë e madhe bashkuese që mban gjallë shpirtin dhe unitetin e komunitetit shqiptar në diasporë.

Projekte dhe e ardhmja

NM: Me cilat projekte po merret aktualisht grupi “Hareja”?

Bardh Ramadani : Aktualisht, grupi artistik “Hareja” është i angazhuar në përgatitjen e aktiviteteve të reja kulturore, koncerteve dhe mbrëmjeve artistike për komunitetin shqiptar në diasporë. Përmes këtyre projekteve synojmë jo vetëm të ruajmë dhe kultivojmë kulturën shqiptare, por edhe ta promovojmë atë tek komunitetet e tjera që jetojnë në Zvicër dhe më gjerë.

Në aktivitetet tona përfshihen këngë, valle tradicionale dhe programe kulturore që prezantojnë vlerat, traditat dhe identitetin shqiptar. Një rëndësi të veçantë po i kushtojmë edhe përfshirjes së të rinjve, në mënyrë që ata të jenë pjesë aktive e ruajtjes dhe promovimit të kulturës sonë kombëtare.

Për ne, çdo projekt artistik është një mundësi për të afruar njerëzit, për të forcuar lidhjet mes bashkatdhetarëve dhe për ta prezantuar kulturën shqiptare me dinjitet dhe krenari para botës.

NM: A keni plane për koncerte, festivale apo bashkëpunime të reja artistike?

Bardh Ramadani : Po, kemi plane konkrete për koncerte, festivale dhe bashkëpunime të reja artistike, të cilat kanë për qëllim promovimin e kulturës shqiptare në diasporë dhe më gjerë. Këto aktivitete janë shumë të rëndësishme për ne, sepse përmes tyre prezantojmë traditat, muzikën dhe identitetin tonë kombëtar para publikut shqiptar dhe ndërkombëtar.

Në muajin qershor jemi të ftuar të prezantohemi në një aktivitet kulturor para një publiku multikulturor në Gjenevë, gjë që për ne përbën një mundësi të veçantë për ta përfaqësuar kulturën shqiptare me dinjitet, krenari dhe profesionalizëm.

Po ashtu, gjatë këtij viti kemi planifikuar disa koncerte dhe prezantime artistike në bashkëpunim me KShGj-në – Komunitetin Shqiptar në Gjenevë dhe me shoqata të tjera shqiptare që veprojnë në diasporë. Këto bashkëpunime janë shumë të vlefshme, sepse na ndihmojnë të forcojmë lidhjet kulturore ndërmjet bashkatdhetarëve dhe të përcjellim edhe më fuqishëm vlerat tona kombëtare te brezat e rinj dhe te komunitetet e tjera.

 NM: Çfarë ëndërroni të arrini ende në jetën artistike?

Bardh Ramadani:  Në jetën time artistike, ëndrra ime më e madhe është që kultura shqiptare të vazhdojë të jetojë dhe të kultivohet fuqishëm në diasporë, brez pas brezi. Dëshiroj që të rinjtë shqiptarë, edhe pse të lindur e të rritur larg atdheut, ta ndjejnë me krenari identitetin e tyre dhe ta vazhdojnë rrugën e ruajtjes së këngës, valleve, gjuhës dhe traditave tona kombëtare.

Për mua, suksesi më i madh nuk matet vetëm me skenën apo duartrokitjet, por me faktin që arti dhe kultura shqiptare të mbeten të gjalla në zemrat e njerëzve. Ëndërroj që përmes punës sonë artistike të lëmë një gjurmë pozitive dhe të krijojmë ura lidhëse mes brezave, në mënyrë që trashëgimia jonë kulturore të mos humbasë kurrë

NM: Çfarë mesazhi do t’u jepnit të rinjve shqiptarë që jetojnë larg atdheut, por duan të ruajnë lidhjen me kulturën shqiptare?

Bardh Ramadani : Mesazhi im për të rinjtë shqiptarë që jetojnë larg atdheut është që të mos i harrojnë kurrë rrënjët e tyre dhe të jenë gjithmonë krenarë për identitetin, gjuhën dhe kulturën shqiptare, kudo që jetojnë.

Ruajtja e gjuhës, traditave, këngëve dhe zakoneve tona është mënyra më e bukur për të mbajtur gjallë lidhjen me atdheun dhe me historinë tonë kombëtare. Edhe pse jeta në diasporë sjell shumë sfida dhe ndikime të ndryshme kulturore, është shumë e rëndësishme që të rinjtë ta njohin origjinën e tyre dhe ta ruajnë atë me dashuri dhe krenari.

I inkurajoj të marrin pjesë në aktivitete kulturore, artistike dhe shoqërore shqiptare, sepse përmes tyre jo vetëm që forcojnë lidhjen me kulturën tonë, por edhe krijojnë një ndjenjë bashkimi dhe përkatësie me komunitetin shqiptar.

Kultura shqiptare është një pasuri e madhe, dhe ruajtja e saj është përgjegjësi dhe krenari për secilin prej nesh.

Pyetje personale dhe emocionale

NM: Çfarë ju bën më krenar në rrugëtimin tuaj?

Bardh Ramadani : Ajo që më bën më krenar në gjithë rrugëtimin tim artistik dhe jetësor është fakti se, sado pak, kam arritur të jap kontributin tim në ruajtjen dhe promovimin e identitetit tonë kulturor e kombëtar.

Për mua, është një ndjenjë e veçantë krenarie kur shoh se përmes muzikës, aktiviteteve artistike dhe angazhimit në komunitet kemi arritur të mbajmë gjallë gjuhën, traditat dhe shpirtin shqiptar në diasporë. Edhe më shumë më gëzon fakti kur të rinjtë afrohen me kulturën tonë dhe e vazhdojnë këtë rrugëtim me dashuri dhe përkushtim.

Kjo më jep bindjen se puna dhe sakrifica jonë nuk kanë qenë të kota, por kanë lënë gjurmë pozitive në ruajtjen e vlerave tona kombëtare.

NM: A ka ndonjë moment të paharrueshëm artistik që e ruani veçanërisht në zemër?

Bardh Ramadani: Po, kam shumë momente të paharrueshme gjatë rrugëtimit tim artistik, por ato që i ruaj më së shumti në zemër janë emocionet që kam përjetuar para bashkatdhetarëve të mi. Çdo duartrokitje, çdo buzëqeshje dhe çdo moment kur publiku këndon bashkë me ne mbetet një kujtim i veçantë dhe shumë i çmuar për mua.

Në ato çaste ndiej jo vetëm vlerësimin për artin, por edhe dashurinë dhe lidhjen shpirtërore që shqiptarët në diasporë kanë me kulturën dhe muzikën e tyre. Janë momente që të mbushin me emocion, krenari dhe motivim për të vazhduar më tej.

Për një artist, nuk ka shpërblim më të madh sesa të prekë zemrat e njerëzve dhe të shohë gëzim në fytyrat e tyre përmes këngës dhe artit.

NM: Si e përjetoni duartrokitjen e publikut shqiptar në mërgatë?

Bardh Ramadani: Duartrokitjen e publikut shqiptar në mërgatë e përjetoj si shpërblimin më të madh për gjithë punën, përkushtimin dhe dashurinë që kam dhënë për artin dhe kulturën shqiptare. Ajo nuk është vetëm një vlerësim për interpretimin artistik, por edhe një dëshmi se muzika arrin të prekë zemrat e njerëzve dhe t’i bashkojë ata përreth identitetit dhe traditës sonë.

Kur shoh emocionin, buzëqeshjet dhe mallin në sytë e bashkatdhetarëve gjatë një koncerti apo aktiviteti kulturor, ndiej një kënaqësi dhe krenari të veçantë. Në ato momente kuptoj se arti ka fuqi të madhe shpirtërore dhe se çdo sakrificë merr kuptim.

Për mua, duartrokitja e publikut është motivim për të vazhduar më tej dhe për të dhënë gjithmonë më të mirën në shërbim të kulturës dhe komunitetit shqiptar në diasporë.

NM: Nëse do ta përshkruanit jetën tuaj me një këngë, cila do të ishte ajo dhe pse?

Bardh Ramadani : Nëse do ta përshkruaja jetën time me një këngë, ajo pa dyshim do të ishte një këngë për atdheun, sepse gjithë rrugëtimi im jetësor dhe artistik ka qenë gjithmonë i lidhur ngushtë me dashurinë për vendin tim, për gjuhën, kulturën dhe identitetin shqiptar.

Edhe pse jeta më ka çuar larg atdheut, zemra ime ka mbetur gjithmonë pranë tij. Malli, kujtimet dhe krenaria për rrënjët e mia kanë qenë frymëzim i vazhdueshëm në jetën dhe artin tim. Pikërisht për këtë arsye, një këngë për atdheun do ta pasqyronte më së miri shpirtin tim, emocionet dhe gjithë atë që kam përjetuar ndër vite.

Sepse, në fund, atdheu ka qenë dhe mbetet melodia më e bukur e jetës sime.

NM: Çfarë do të thotë për ju fjala “atdhe” sot, pas shumë vitesh aktiviteti në diasporë?

Bardh Ramadani : Për mua, fjala “atdhe” sot ka një domethënie edhe më të thellë pas shumë vitesh aktiviteti në diasporë. Atdheu është identitet, krenari dhe përgjegjësi. Është gjuha që flasim, kultura që ruajmë, traditat që përcjellim dhe dashuria që mbajmë në zemër, kudo që jetojmë.

Edhe larg vendlindjes, atdheu mbetet pjesë e pandashme e shpirtit tim. Ai është forca që më ka frymëzuar gjatë gjithë rrugëtimit tim artistik dhe njerëzor, duke më dhënë motivim për të kontribuar në ruajtjen dhe promovimin e kulturës sonë kombëtare në diasporë.

Shfrytëzoj këtë rast për të falënderuar nga zemra të gjithë aktivistët, artistët dhe shoqatat shqiptare për punën e tyre të palodhur dhe kontributin e jashtëzakonshëm që kanë dhënë ndër vite në ruajtjen e identitetit tonë kombëtar.

Uroj që edhe në të ardhmen të vazhdojmë me të njëjtin përkushtim, unitet dhe energji pozitive, për ta mbajtur gjithmonë gjallë kulturën dhe shpirtin shqiptar.

 

 

 

Gjenevë, 09, 05. 2026                                                  Nexhmije Mehmetaj