Udhëheqësi suprem i Iranit mund të jetë i vdekur, por do të ketë një të ri. Komandantët e tij ushtarakë të vrarë do të zëvendësohen. Një sistem qeverisjeje i ndërtuar gjatë 47 viteve nuk do të shpërbëhet lehtë vetëm nën sulmet ajrore. Irani ruan aftësinë për t’iu kundërvënë sulmeve ajrore amerikane dhe izraelite, dhe rrjedha e luftës është e paqartë.

Edhe nëse regjimi nuk bie, ky sulm masiv ka të ngjarë të ketë pasoja strategjike në Lindjen e Mesme të krahasueshme me rënien e Bashkimit Sovjetik. Ajatollah Ali Khamenei, udhëheqësi suprem i cili u vra të shtunën në mëngjes, mbajti një antagonizëm të fortë ndaj Izraelit dhe Shteteve të Bashkuara, të cilat ai vazhdimisht i quante “Satani i Madh”.

“Republika Islamike siç e njohim ne nuk do t’i mbijetojë kësaj”, tha Sanam Vakil, drejtoreshë e Programit të Lindjes së Mesme dhe Afrikës së Veriut në Chatham House, një qendër kërkimore me seli në Londër. “Lindja e Mesme nuk do të jetë kurrë më e njëjtë “, tha ajo. ”

“Për 47 vjet, Lindja e Mesme ka jetuar me një regjim armiqësor dhe një forcë destabilizuese që fillimisht u përpoq ta izolonte dhe më pas ta menaxhonte.”

Tani, tha ajo, regjimi mund të shpërbëhet dhe diçka e re dhe e ndryshme mund të dalë në pah. Ky lidership mund të jetë edhe më pak miqësor ndaj Uashingtonit, veçanërisht nëse dominohet nga Trupat e Gardës Revolucionare Islamike.

Kushdo që të marrë frenat, Irani do të dobësohet rëndë në afat të mesëm, do të jetë më i mbyllur në vetvete dhe i përqendruar në konkurrencën politike, sigurinë e brendshme dhe kaosin ekonomik, tha Vakil. Megjithatë, në ditët në vijim, Irani mund të shkaktojë më shumë kaos afatshkurtër, ndërsa lidershipi i tij aktual përpiqet t’i japë fund luftës duke shpëtuar regjimin. bw