Ujqit vijnë me tufë

Natën, ditën
Nuk i zë vendi vend
S’i besojnë as hijes së vet
Mendjen e kanë
Si të fshihen
E të fshijnë
Me gjuhën e gjatë
Çdo gjurmë
Të shpirtit pa krah
që e bajnë në qafë
Nga frika
Kujt i mbet një pikë gjak
Në dhëmb, në trup
Një pikë
Vetëm një pikë
Bëhet dhe,
Fryma ik’
Zjarrin në sy e fik’
Për së gjalli
Njëri tjetrin e shqyejnë
Bëhen pre
E gjakut të vet
Që fikë çdo frymë mbi dhe.
Ujku vjen me tufë
Vetëm drita vjen
Vetëm.