VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Zëri i Amerikës: Një i ri shqiptaro-amerikan në garë për asamblenë e shtetit Nju Jork (video)

By | September 30, 2019

Komentet

Zëri i Amerikës: Nderimet e fundit për veprimtarin shqiptaro-amerikan Marash Mernaçaj

Sot në Nju Jork iu bënë nderimet e fundit veprimtarit shqiptaro-amerikan Marash Mernaçaj, i arratisur gjatë viteve të diktaturës së komuniste nga Shqipëria, i cili vdiq javën e kaluar në moshën 93 vjeç.

Marash Mernaçaj lindi në Kelmend me 21 Dhjetor te vitit 1921 dhe u arratis në vitin 1959 me gjithë pjestarët e familjes për t’i shpëtuar persekutimit komunist, pas arrestimit të vëllait të tij të madh, Nikollë. Pas një periudhe në Jugosllavinë e atëherëshme, ai u vendos në New York, rindërtoi jetesen, me familjen e tij, bashkëshorten dhe gjashtë fëmijët. Humbja e djalit te tij Nike Mernaçaj në një aksident automobilistik ndërsa kthehej nga demonstratat antikomuniste qe po zhvilloheshin kundër regjimit të Tiranes dhe një vit më pas në vitin 1989 e të vëllait Nikollë, vetëm pesë ditë pasi doli nga burgu, ishin dy goditje të forta për Marashin. Me një punë intensive në New York, ai arriti të krijojë një biznes të suksseshëm e shitblerjes së banesave. Zoti Mërnaçaj ishte një figurë e respektuar që ka kontribuar për komunitetin shqiptar në Nju Jork. Familja dhe komuniteti shqiptar i Nju Jorkut i japin atij sot lamtumirën e fundit.

Një imam shqiptar, kapelan në policinë e Nju Jorkut

Imam Tahir Kukaj i qendrës Islamo-Kulturore në Staten Island të Nju Jorkut, ka tani një detyrë të re. Ai shërben edhe si kapelani mysliman i policisë së Nju Jorkut. Kolegu ynë Ilir Ikonomi ishte në qendrën ku shërben imami dhe e pyeti atë rreth komunitetit mysliman shqiptar si dhe për rolin e tij të ri në policinë e Nju Jorkut.

Qendra Islamo-Kulturore në Staten Island të Nju Jorkut njihet për tolerancën fetare.

“Qendra jonë është një prej qendrave më me famë, jo vetëm në qytetin e Nju Jorkut por besoj edhe në pjesën lindore të Amerikës, për aktivitetin ndërfetar, për marrëdhënie të mira me hebrejtë, me të krishterët dhe komunitetet e tjera.”

Tahir Kukaj, i cili shërben si imam në këtë qendër ka edhe një rol tjetër, siç mund ta shihni edhe nga uniforma. Duke filluar nga qershori i këtij viti, ai është kapelani mysliman i policisë së Nju Jorkut. Detyra e tij nuk është të predikojë fenë në polici, sepse shteti është laik. Por ai kujdeset për njerëzit që kanë nevojë në aspektin shpirtëror dhe emocional.

“Dje shkova për të vizituar një polic që kishte patur një goditje të vogël. Ishte hera e parë që shihte një kapelan. Kur i tregova se kush isha, u ngrit në këmbë dhe më tha: kam nevojë për lutjet tuaja.”

Departamenti i policisë ka gjithsej 11 kapelanë dhe zoti Kukaj është i vetmi që përfaqëson shqiptarët dhe komunitetin mysliman në këtë njësi.

Dhe nuk është e rastit, sepse imami shërben në një qendër fetare që njihet për tolerancën e saj.

“Muajin mars dhe prill e kemi caktuar si muajin kur komuniteti mblidhet së bashku. Ata vijnë e falen në xhami, ne falemi në kishë, apo në sinagogë. Rinia dhe popullata e komuniteteve të ndryshme dalim dhe pastrojmë rrugët, shkojmë në spitale, vizitojmë njerëzit e sëmurë dhe të moshuarit, pa dallim besimi.”

Kjo është një traditë e filluar që nga viti 1999 dhe u zgjerua katër vjet më vonë.

“Në aspektin ndërfetar, ne nuk thellohemi në atë se sa fetar je ti. Ne kemi parasysh se çfarë kontribuon për qytetin, na intereson lidhja e shëndoshë, marrëdhëniet e shëndosha njerëzore. …Por çështje tjetër që është prioritare në jetën time si person dhe si imam dhe tani si kapelan në policinë e Nju Jorkut, është të krijoj marrëdhënie ndërnjerëzore të shëndosha, me respekt reciprok, të respektohet kultura e secilit, të jemi të barabartë.”

Imami thotë se ka ofruar lutje fetare nëpër të gjitha sinagogat në Staten Island, edhe në sinagogat kryesore në qytetin e Nju Jorkut. Ai e vlerëson shumë respektin për besimin e tjetrit:

“Xhamia nuk është objekt fetar vetëm i myslimanëve. Xhamia është objekt ku njerëzit i luten Zotit… Respekti për besimin e tjetrit është fondamental në besimin islam… Në xhaminë tonë janë falur të krishterët, hebrejtë dhe njerëz të besimeve të tjera.”

“… Ne jemi mes themeluesve, që i kemi motivuar qendrat e tjera islame që të kenë besim reciprok me forcat ligjore. Kjo është forma se si mund ta luftosh besimin e devijuar dhe ideologjinë e gabuar që thirret në emër të Islamit por nuk ka të bëjë asgjë me Islamin.”

Radikalët, thotë imami, mund të funksionojnë vetëm në errësirë.

“Në policinë e Nju Jorkut, ne vetëm mundohemi që nëpërmjet besimit të lidhim marrëdhënien njerëzore… Unë kur falem, apo kur shkoj në kishë, bëj gjithë ato rituale. Por nëse këto rituale nuk reflektohen në humanizëm, ai besim është i shterpë.”

Imam Kukaj thotë se shqiptarët e Amerikës janë krenarë që jetojnë dhe punojnë këtu.

“Ne si shqiptarë, në përgjithësi jemi krenarë më shumë se çdo komunitet tjetër, duke patur parasysh marrëdhëniet shumë të mira mes popullit shqiptar dhe SHBA, qysh nga Wilsoni. Ne e kemi parasysh se çfarë ka bërë Amerika për popullin shqiptar deri në çastet e fundit. Ne punojmë natë e ditë për të mirën e këtij vendi dhe kjo është një formë e thënies faleminderit.”

(Fotoreportazh) Mbresa nga koncerti në Boston i tre artistëve të shquar shqiptarë: Inva Mula, Olen Cesari dhe Genc Tukiçi- Nga Fuat Memelli/DIELLI

RRETH BOTËS ME MUZIKË

“Rreth botës me muzikë ” kështu ishte titulluar koncerti që dhanë të martë në mbrëmje tre artistët e shquar shqipttarë: sopranoja Inva Mula, violinisti Olen Cesari dhe pianisti e kompozitori,Genc Tukiçi . Është një titull që i shkon koncertit të tyre, pasi prej vitesh ata krahas Shqipërisë, japin koncerte edhe nëpër botë. Në këtë mënyrë kanë nderuar jo vetëm veten, por edhe Shqipërinë, duke u bërë ambasadorë të kulturës e artit shqiptar. Koncerti i tyre në Boston, ishte i gjashti i dhënë në kontinentin amerikan, ku 2 prej tyre ishin në Kanada dhe 4 në Amerikë. Salla e “Regent Theater” ishte mbushur si rrallë herë. Rreth 500 shqiptarë kishin ardhur për të parë koncertin e bashkëatdhetarëve të tyre, nga Bostoni e qytetet e tjerë rreh tij. Të them të drejtën në fillim kisha një merak se vallë do kete shumë shqiptarë, pasi ata ( mendoja unë) pëlqejnë më shumë muzikën e lehtë dhe atë popullore, por isha gabuar. Pjesëmarja e tyre e madhe , dëshmoi se ata e duan edhe muzikën operistike, edhe pianon. Krahas shqiptarëve kanë ardhur edhe shtetas të kombësive të tjera, miq të shqiptarëve. Fjalën e rastit e mbajti Edlira Athanas, e cila tok me Shoqatën “ Mass.Besa” ishin organizatorët e këtij koncerti. Para 4 ditësh Edlira përcolli për në botën e përtejme, babain e saj, tenorin e shquar, Gjoni Athanas .Kanë qënë ditë të ngarkuara për të, por ajo me kurjao i përballoi këto dy ngjarje të rëndësishme. Pianisti e kopmpzitori, Genc Tukiçi, ishte i pari që çeli programin. “Në fillim do të luaj një pjesë që ia dedikoj xhaxhait tim” theksoi ai. Më pas mësova se ai e quante xhaxha Gjoni Athanasin, shokun e ngushtë të babait të tij, Ibrahim Tukiçi. Gishtat e tij fluturojnë mbi tastierë. Rrugën artistike Genci e ka nisur që në vogëli. I ritur në një familje artisti dhe i diplomuar në Akademinë e Arteve në Tiranë dhe pastaj në Shkollën e Muzikës në Paris, kariera e tij njohu ngjitje të suksesëshme. Krahas Shqipërisë, Davidi ka lualtur edhe në salla koncertesh të njohura si në Paris, Zvicër,Vjenë, Neë York, Romë, Londër, Luksenburg, etj.

Më pas e ka rradhën violinist dursak, por edhe me nënshtetësi italiane, Olen Cesari. Luan në fillim një potpuri për violinë. Edhe ai tashmë nuk i përket vetëm Shqipërisë.Veç koncerteve në vendin tonë, ka dhënë edhe në Itali, Vjenë, Paris, New York, Madrid, Brazil,etj. Ai ka luajtur në violinë para tre papave si Gjon Palit të dytë, Ratzinger dhe papa Franceskut. Është fitues i disa çmimeve si ai i Komunitetit Europian, i çmimit ” Music Global Award” etj. Olen Cesari është një nga shëmbujt e emigrantëve shqiptarë që kanë shkëlqyer nëpër botë pas viteve ’90.

Skena është pastaj për artisten e madhe me famë botërore, sopranon Inva Mula.e cila pritet me duartrokitje.”Jam e lumtur që kini mbushur sot këtë sallë. Unë do të këndoj në fillim këngën “Globi rrotullohet”.Të gjithë emigrantët më duken sot sikur kanë hipur në një glob që rrotullohet”. Në sallë jehon më pas zëri i bukur i sopranos. Kjo këngë e kompozuar nga babai i saj, artisti i madh, Avni Mula, na çon vite larg kur ajo u këndua në një nga festivalet e Radio Televizionit Shqiptar dhe u bë aq e dashur për publikun. Të gjithë e njohin sopranon tonë, vajzën e dy artistëve të shquar, Avni dhe Nina Mula, por dua them shkurt disa fjalë për karierën dhe vlerësimet për të. Pasi mbaroi Konservatorin e Tiranës e dha disa shfaqje të suksesëshme në Shqipëri, në vitin 1993 mer pjesë në një shfaqje të organizuar në Paris nga këngëtari i shquar Plaçido Domingo dhe fiton çmimin e parë si soprano. Interpreton role të rëndësishme të operave botërore dhe jep shfaqje krahas Shqipërisë edhe në Francë, Itali, Los Angelos, Bon, Washington, New York, , etj. Në Shqipëri krahas interpretimit si soprano, në dy pjesë ka qënë edhe si regjisore. Në vitin 2012 është nderuar nga presidenti i Republikës me titulline lartë “Nder i Kombit” , ndërsa në vitin 2016 është vlerësuar nga qeveria franceze me titullin “ Kalorëse e artit dhe letrave”, që është një titull shumë prestigjioz për artistët. Programi vazhdoi me një gërshetim të bukur të pjesëve shqiptare me ato të muzikës botërore. Olen Cesari na çon larg, duke luajtur në violinë një tango argjentinase, ndërsa Genci luan në piano “Marshin turk” aq i njohur në botë. Inva na çon në muzikën italiane, duke interpretuar “Karuzon” të kompozitorit të shquar, Luçio Dala. “Karuzo ishte një emigrant, thotë Nina dhe nëpërmjet tij kompozitori na sjell dashurinë e mallin e mërgimtarit për vendlinjen e tij, Italinë”

Një nga momentet kulmore të programit ishte homazhi që u bë për artistin Gjoni Athanas, ndarë nga jeta para disa ditësh në Boston.”Kam qënë e vogël kur e kam njohur Gjonin, tha Inva. Ai ka kënduar me dy prindërit e mi, ka kënduar edhe më Ibrahim Tukiçin, si dhe me Gjoni Athanasin. Ai u largua nga kjo botë por për ne do mbetet i paharruar”..Në një ekran të madh jepet pastaj një video montazh i përgatitur nga vajza e tij, Edlira. Ai këndon në fillim vetëm e pastaj me dy miqtë e tij, Avni Mulën e Ibrahim Tukiçin. Në mbyllje Gjoni këndon nga ekrani këngën “Lule borë”, e cila vazhdohet pastaj në skenë nga Inva dhe Edlira. Ka qënë amanet i Gjonit që kjo këngë të këndohet në koncertin e Invës dhe vajza e tij, Edlira, ia plotësoi dëshirën. Megjithë dhimbjen për babain, Edlira këndoi. Kështu u ka ndodhur edhe disa artistëve tanë si dhe nëpër botë::u ka qëlluar të këndjnë ose luajnë në teatër, ditën që kanë patur vdekje në shtëpitë e tyre.

Në mbyllje Inva shoqëruar në piano e violinë nga dy miqtë e saj, këndoi potpuri këngësh korçare si dhe këngën e bukur” Vjata kalova, gjithë Arbërinë”. Tok me të këndon e gjithë salla. Programit prej afro dy orësh, i vjen fundi e artistët largohen por salla brohoret: “Duam prapë!”.Inva dhe muzikantët rikthehen e vahzdojnë edhe disa minuta. Duartrokitjet si dhe buqedat me lule, ishin shpërblimi më i madh për ta.

Shumë pjesëmarrës nuk largohen pa bërë foto me Invën dhe artistët e tjerë. Para largimit i mora një intervistë Invës për mbresat nga kjo shfaqje:” Ka qënë një koncert që më emocionoi shumë, mua dhe kolegët e mi. Ishte një publik i jashtzakonshëm. Bostoni është një qytet që ka një histori të pasur dhe një sharm të veçantë. Ishte hera e parë që vija këtu, jo vetëm unë por edhe kolegët e mi. Homazhi që bëmë për Gjoni Athanasin, i shtoi edhe më tepër emocionet për ne. Ai ka qënë shok, mik , bashkëudhëtar në skenë me babanë e nënën time si dhe me babanë e Davidit. Kjo lidhje e Gjonit me prindërit tanë si dhe me dy vajzat e tij, Edlirën, Mirelën, ishte një emocion i dyfishtë”.’

I morëm ndonjë mbresë edhe disa nga pjesëmarrësve. Mark Kosmo, kryetar i Shoqatës “MassBesa”: Qe një koncert i jashtëzakonshëm. Ai më bëri që ta dua më shumë jetën.Tre artistët na dhanë energji të gjithëve dhe na bënë të jemi më të motivuar”.

Kubanezi Cesar Perez-Rodriguez, ish student i Universitetit të Harvardit, i martuar me Gledisin, vajzë shqiptare, u shpreh “ Ishte hera e parë që merja pjesë në një koncert të artistëve shqiptarë. U kënaqa shumë nga interpretimi i tyre dhe nga gërshetimi i bukur i muzikës shqiptare me atë botërore”.

Sterjo Shkodrani, piktor:” Na kishte munguar një koncert i tillë në Boston. Ata na sollën pranverë në këtë stinë të vjeshtës”. Mirupafshim Inva, Olen dhe Genc! Ju presim përsëri në Boston!

 

 

TURNEU ‘RRETH BOTES ME MUZIKE’ NE NJU JORK Nga Rafaela PRIFTI

Tri artistë të kalibrit më të lartë të muzikës Inva Mula, Genc Tukiçi, Olen Cezari e sollën artin e tyre në Nju Jork, si pjesë e turneut të vjeshtës 2019. Pas shfaqjeve të mirëpritura nga komuniteti në tri qytete kanadaze Toronto, Ottava, Montreal, dhe suksesit të koncertit të tyre në Roçester, Miçigan, në fund të muajit shtator, trioja e ambasadorëve të njohur të artit shqiptar ngriti peshë spektatorët në Nju Jork-ut në datën 5 Tetor. Programi i mbrëmjes i konceptuar si një udhëtim muzikor përmban polivalencë kuptimore dhe emocionale si për artistët edhe për publikun. Në fillim të shfaqjes sopranoja prestigjioze Inva Mula doli në skenën e Grand Prospect Hall dhe u përshëndet me duartrokitje të forta. Kur ajo i falenderoi pjesëmarrësit me dashamirësi dhe tha se do ta fillonte programin me këngën ‘Globi rrotullohet’ kënduar në Festivalin e Fëmijëve në Shkodër, një entuziast nga salla nuk u përmbajt dhe foli me zë të lartë: “E mbajmë mend!” Ashtu vërtet! Artisja e skenave më të mëdha të botës nuk ka qenë kurrë larg mendjes dhe zemrës së bashkëatdhetarëve, Shfaqja në Nju Jork vetëm se e përforcoi praninë e përhershme të saj mes nesh! Midis të ftuarve dhe spektatorëve që hynin në sallën e Grand Prospect Hall, ishin anëtarë të trupit diplomatik, biznesmenë, funksionarë, artistë shqiptarë e amerikanë, të gjithë adhurues të trios me karierë artistike ndërkombëtare.

Preludi i koncertit me potpurinë shqiptare të aranxhuar për piano nga mjeshtëri Genc Tukiçi, dhe në vijim, kompozimet e interpretimet virtuoze nga violinisti i talentuar Olen Cezari burojnë nga një pikë e globit: vendlindja e të tre artistëve shqiptarë me famë botërore. Kabaja e jugut, jaret shkodrane, serenatat korçare janë pikënisja dhe pikëlidhja e të gjithë neve që sot jemi pjesë e një komuniteti të madh jashtë atdheut. Odeta Hoxha, asistentja e artistes së famshme operistike dhe bashkëorganizatore e turneut në Montreal, thotë se në kohën kur e kemi dëgjuar “Globin” si fëmijë në Shqipërinë e mbyllur nuk mund ta imagjinonim se ne do ishim ata që do bëheshim ‘shtegtarë të këtij rruzulli’. Atëherë shtegtimi si tema e turneut bëhet shprehje e unit tonë të përbashkët.

Në vetë konceptimin e koncertit, udhëtimi e gjen shprehjen artistike tek repertori i përzgjedhur mirë. Pjesë muzikore italiane të tilla si Cinema Paradiso për piano dhe violinë janë ‘një duet intrumental’ i dy maestrove, Genc Tukiçi dhe Olen Cezari të cilët janë në gjendje të transportojnë publikun në kohë dhe hapësirë. Intrepretimet unike të disa baladave klasike si ‘Parla piu piano’ dhe ‘Non ti scordar di me’ nga sopranoja Inva Mula janë të pashoqe. Meqë në atë ndërtesë të Grand Prospect Hall kishte kënduar tenori i madh i të gjitha kohërave Enrico Caruso, në program u këndua balada e kompozuar nga kantautori dhe bashkëatdhetari i tij Lucio Dalla, i cili e ka vlerësuar Olenin si ‘gjeniun e violinës’ dhe ka pasur disa bashkëpunime me të. Pra, siç tha Inva, kënga Caruso ishte “homazh” kushtuar nga artistët për artistin dhe gjithë artistët. Më tej, ajo ftoi në skenë sopranon shqiptare Dëshira Ahmeti-Kërliu me të cilën interpretoi në duet këngë qytetare korçare. Kërliu këndoi solo arian Summertime nga Gershwin. E lindur në Shkup dhe e ngjitur në skenat e operave botërore prej njëzet e pesë vjetësh, Dëshira ka pasur fatin të edukohet si artiste nën drejtimin e sopranos Nina Mula në Tiranë. Për pjesën e turneut në Nju Jork, Dëshira, e cila ishte organizatore bashkë me bashkëshortin, tha se “ka shumë për të thënë lidhur me këtë pikë” dhe do ulemi të bisedojmë sapo të jetë e mundur. Një artiste tjetër u ftua në skenën e koncertit në Nju Jork. Ana Golja, aktore dhe këngëtare me prejardhje shqiptare nga Toronto, si një yll në ngjitje në fushën e filmit dhe muzikës.

Duke u nisur nga ajo pikë e vogël në rruzullin tokësor, udhëtimi muzikor kalon nëpër Itali, Argjentinë e Francë dhe përsëri kthehet në viset jugore të Italisë aty ku ‘gjaku ynë i shprishur” – il nostro sangue sparso – ka krijuar xhevahirë si ‘O e bukura More’ dhe ‘Lule Lule’. Në pjesët e programit si tek këngët qytetare korçare, Margjelo dhe Eja, eja lule borë, Inva i fton spektatorët të këndojnë nga salla dhe me ëmbëlsi bëhet drejtuese e një korri entuziast.

Të lidhur nga respekti për mjeshtërinë artistike të njëri-tjetrit dhe dashurinë për artin e muzikës, të tre artistët e mëdhenj i paraqitën talentet e tyre në çdo pjesë të mbrëmjes duke lejuar të shkëlqente secili në artin e vet.

Pas përfundimit të koncertit, miqtë dhe spektatorët adhurues prisnin me radhë të përshëndesnin artistët dhe fotografoheshin me ta. Ishte një maratonë me aparate dhe blice të kamerave të publikut që kishin marrë pjesë në udhëtimin rreth globit me tri artistët shqiptarë dhe donin ta fiksonin momentin në përjetësi.

Baritoni i njohur shqiptar Kreshnik Zhabjaku i cili ka një karierë të bujshme skenike, kujton paraqitjen koncertale në Town Hall, Nju Jork, ku ai interpretoi me artistë si Inva Mula, tenori Riad Ymeri, soprano Dëshira Ahmeti-Kërliu. Të lidhur me profesionin dhe njohje familiare, nëna e Kreshnikut, Nermin Zhabjaku, pianiste e shquar e Teatrit të Operës dhe Baletit, ka shoqëruar me piano edhe prindërit e Invës, artistët Nina e Avni Mula. Duke shprehur adhurim dhe kënaqësi për koncertin në Nju Jork, baritoni Kreshnik Zhabjaku thotë se ata janë “artistë të mrekullueshëm që dinë t’i japin kënaqësi të veçanta publikut. Një koncert që me ëmbëlsinë dhe virtuozitetin në skenë më dhanë edhe një herë bindjen pse unë si këngëtar klasik bëj këtë punë që kam zgjedhur. Shkëlqimi në sytë e spektatorit është pagesa më e vyer për artistin. I uroj suksese të mëtejshme grupit!”
—————————————————————————————-
Shënim nga editori: Pas Nju Jorkut turneu shkon në Arligton, Massachusets ku me datën 8 tetor do të jepet shfaqja në Regent Theater nën kujdesin e organizatores Edlira Athanas Joseph në emër të Shoqatës Shqiptare-Amerikane BESA. Dielli publikoi shkrimin e kolegut tonë Fuat Memelli për koncertin e trios së famshme shqiptare aty.

Photo credit Ilir Rizaj

A Letter of Appreciation to the Bronx Borough President Mr. Ruben Diaz Jr. By Elida Buçpapaj

Honorable Ruben Diaz Jr.,

 

I feel very honoured by your act of appreciation in the name of  more than 1.4 million citizens of Borough Bronx, NYC, where also resides the Albanian-American Community, for which you have done so much.

America has always been and will remain a Country of Hope, also for the Albanians.

I have had special ties with America a long time ago.

My grandfather, Mr. Gane Shyti, during the early years of the twentieth century, when he was a teen, emigrated to America. Like many Albanians of his times, he started working in one of Ford’s factories in Detroit and after more than a Decade, he returned to Albania to marry an Albanian girl, my grandmother, with the intention to return right after to the USA.

His wish to return to the States remained unfulfilled, for he died young and left my grandmother a widow. My grandmother loved America without ever having been there, affected by my grandfather’s love for it.

When Albania was isolated under a cruel dictature and the communist regime had nothing but curses left for America, my grandmother and my mom secretly were speaking to me of America as the place where dreams come true. While the Albanian communist regime cursed, my grandmother blessed America. My grandmother would have ended up in prison, if someone were to spy on her. I’ve grown up between this cursing and blessing. As a child I imagined America being like a fairy tale. When the dictatorial regime convicted my father also, I started, in secret, to yearn for America too.

I’ve inherited my sympathy for America from my paternal grandfather too, who sent my uncle to the Harry Fultz’s American school. A major part of the school’s students were imprisoned or executed, as soon as the communist dictature came to power.

But regardless of the dictature’s aggressive propaganda, in the psyche of Albanians, America was envisaged after the lines of the poet, translator and orthodox priest, Fan Noli: “Be brave Mother (Mother means Albania- Motherland – my explanation E.B.), don’t fret, for your sons are in America”, as the saviour of the country, because there lived the best sons of Albania, ready to save their native land from every kind of evil.

Poets are prophets and Fan Noli’s prophecy came true: America was and will remain Albania’s Saviour.

America became my grandfather’s haven in the early twentieth century;

America became also the haven of the family of your friend Esad A. Rizai in the middle of the twentieth century, when his family, like many other Albanians, fled from the terrors of communism in Albania.

America has also become the haven of thousands and thousands of emigrants from Albania, Kosovo and North Macedonia in the end of the twentieth century and during the two decades in the beginning of twenty-first century.

And the “Sons of the Mother” who were prophesied by Fan Noli, came to the USA and became a bridge between America and Albania, between America and ethnic Albanians, in some states of the Balkan.

Without this uniting bridge, it wouldn’t have been possible to overthrow the dictature regime in Albania;

Without this uniting bridge between America and Albanians:

it wouldn’t have been possible to stop the ethnic cleansing and genocide in the 1998/99 conflict in Kosovo;

Without this uniting bridge between America and Albanians:

it wouldn’t have been possible to stop the anti-Albanian racial segregation that ended the conflict of 2001 with the Agreement of Ohrid in North-Macedonia.

This uniting bridge, with strong names like Joe DioGuardi, Congressman with Arbëreshian roots,(Arbëresh are Albanians who fled from Albania after the death of Skanderbeg – my explanation E.B.) born in the Bronx and more

enabled the Albanian cause to reach the American people and the highest American administration;

so that the Albanian cause became the concern of the most powerful men and women of the USA, who give honour and glory to the American nation.

who made work their influence to affect to the most powerful statesmen of western Europe, who are USA’s allies;

this uniting bridge brought to Washington DC all Albanian politicians, who were factorized, but sadly to accept they have abused the trust of American administration, as well the trust of the Albanian-American community in the USA and the Albanian people, where ever lives!

This holy bridge has created also collaborations and very serious and loyal liaisons with the local administrations of the USA,

as it has created strong ties of collaboration and mutual and reciprocal trust with you, Mr.Ruben Diaz Jr.

The Bronx is like the headquarters of the Albanian-American community in America because here live the greatest in numbers of Albanian-American in the entirety of the USA; because in Bronx there are many important Albanian-American associations, many Albanian-American businesses developing their activities;

who are deeply grateful to you, as I am too.

 

because you:

Mr. Ruben Diaz Jr., while having close to you the most excellent of the Albanian-Americans, you did for the Albanians what the Albanians wouldn’t do for themselves.

I take advantage of the opportunity to express my gratitude in the name of the whole community:

 

because you:

renamed a block in Lydig Avenue, between Holland Avenue and Wallace Avenue, in “Mother Teresa Way”;

 

because you:

declared in the Bronx the 26th of August 2019, the birthday of the Saint Teresa, the “Mother Teresa Day”!

 

because you:

have displayed on the Albanian National Day the Albanian flag throughout the municipality of the Bronx.

 

because you:

have honoured many distinguished Albanian-Americans for their contributes to the different fields of life;

 

because you:

have honoured also me, a journalist who does her duty, having as inspiration models likes of Marie Colvin and Christiane Amanpour;

 

because you:

have created wonderful ties with the Albanian-American Kommunity, through the most patriotic Albanian-Americans,

who love America but also love Albania and Kosovo,

These Albanian-Americans are the “Sons of the Mothers” who where prophesied by Fan Noli, destined, wherever and whenever is needed, to save their Motherland –

Albania and Kosovo –

who to this day suffer from misrule, corruption, organized crime, the abuse of power and the grim heritage of communism!

You who comes from a family with rich tradition and a brilliant career in the public high administration,

while winning for the third time, because you have dedicated all your positive energy to improve the lives of the people of the Bronx, which also includes the Albanian-American community;

 

For your support you deserve the highest appreciation of Albanian people and the governments in Albania and Kosovo;

like that of the all Albanian-American community in BROX and States!

 

God bless you Mr. Ruben Diaz Jr.and your Family, like father like son,

 

I personally wish you success in your work, life and in politics,

 

because by helping the Albanian people, a small nation with a history of suffering, even if one of the oldest of Europe,

 

are showing  you are not only a man full of moral and spiritual values, but also a brave and worthy Son of the USA!

I hope we’ll see you as soon as possible in Washington DC!

Higher and higher!

This should also be a goal of the Albanian-American Community!

Because you deserve it!

 

Sincerely yours,

Elida Buçpapaj

LULE LULE MACA MACA Nga Anila Erindi

Janë pikërisht këto vargjet e kengës 600 vjeçare Arbereshe, që më bëjnë të hedh lot gezimi, lotë  malli sot dhe t’ju tregoj rrugëtimin e këtij koncerti magjik në Montreal, të Canadasë.

Jane këta emra Inva Mula, Genc Tukiçi dhe Olen Cesari, emra të fuqishëm, emra që të bejnë të ndiesh një “coup de foudre” dashuri me shikim të parë, ose më saktë një dashuri me ndigjim të parë, janë këta emra që e veshin me nder, krenari dhe hijeshi titullin ambasadorë të kulturës shqiptare në botë.

Dëgjova se ata, do të vinin në Toronto të ftuar nga Pasqyra Shqiptare që e drejton Ilir Lena. Dhe menjëherë nisa të mendoj, ose më saktë e hodha në letër këtë ide. E vërtetë, s`e mendova gjatë, disa sekonda e bluajta dhe aq mbaroi. E e dija fare mirë se ç’mund të krijonte bashkimi i tre artistëve të mëdhenj në një sallë, një trio e tillë me të vërtetë magjepse. Duart të shkrira në piano, shpirti, talenti dhe pasioni i pianistit/kompozitorit të madh Genc Tukiçi, karisma, virtuositeti, dhe gjithë talenti i violinistit të njohur Olen Cesar, të ngjizura këto të gjitha se bashku me zërin drithërues, zërin e magjishëm, mimikën dhe gjëndjen emocionale të fuqishme të sopranos tonë të mrekullueshme me famë botërore, e njohur anembanë globit për shume se një çerek shekulli, të nderuarës, Inva Mula.

E njihja mirë elementin e gjithësecilit e dija ç’energji, ç’emocione , dhe ç’force shprehte muzika e tyre. E kisha parë nga fare pranë punën e tyre veç e veç me dy koncertet e organizuara në vitin 2016 në Montreal, në muajin Prill me Inva Mula dhe Genc Tukiçi dhe në muajin Dhjetor Olen Cesari me trio Lavinia Marcusi dhe Michael Rodi, të organizuar nga Shoqata Kulturore Shqiptare të Montrealit, ndërkohë unë isha kryetare.

Nisa të bluaj menjëherë idenë e kërkimit të sallave ku organizoheshin kocerte dhe dërgova mesazhe tek të tre artistët. Ashtu me thjeshtësinë time dhe me buzëqeshje ju premtova se do të bëja të pamundurën, të organizoja një koncert ashtu siç e meritojnë ata yjet e kulturës shqiptare në botë. Ata shumë shpejt m’u përgjigjën, – “organizoje ti dhe vijmë ne me shumë kënaqësi”.

Këtë nisme e mora e vetme si Anila, dhe thashë me vete – do t’ia dal mbanë. Nisa të telefonoj shqiptarët e komunitetit në Montréalit, nisa të postoj lajmin në rrjetet sociale. Në çdo moment që e mendoja, kisha pafund emocione, thoja – e pabesueshme do të vijnë përsëri në Montreal!

Më datën 24 Shtator, një ditë përpara koncertit të Montréalit, isha e ftuar nga Ambasadori i Shqipërisë në Canada shkëlqesia e tij z.Ermal Muça në Ottawa në një koncert me tre artistët tanë. Repertori i këtij koncerti ishte repertor për Shqipërinë, i  titulluar “Homeland”. Në këtë koncert ishin të ftuar pjesëmarrës të mbi 40 missioneve diplomatike të Canadasë.

Ishte një perlë e vërtetë ky koncert, një prekje delikate e muzikës shqiptare dhe një servirje e asaj muzike në një “plateau” tabaka të artë klasike.

Orkestrimi i pjesës “Tukiçi March” nga Genc Tukiçi i bëri të ftuarit në sallë të shkojnë nëpërmjet artistit në shtete të tjera dhe më në fund të ulen në tokën e tyre, të Canadasë. Notat e vargjeve “Jam, jam .. i mire ” nga e madhja diva Inva Mula e bënë publikun të këndojë shqip,edhe pse pa e njohur gjuhën tonë, shqipen e bukur. Larmia e notave të violinës së Olen Cesarit e mbushën sallën plot emocione, plot buzëqeshje.

Erdhi, mëngjesi i 25 shtatorit, emocionet që gjatë 3 muajve kishin qënë në fluturim në ajër tashmë po binin në tokë, por binin me një shpejtësi të katapultë.

Koncerti filloi në Montreal, pas skene gumëzhinin zëra të ëmbël, artistët po bëheshin gati për në skenë, grimi ishte gati, dritat gati, piano qendronte në vendin e saj, dhe heshtje ….

Fillon muzika, tinguj të njohur … dhe pasojnë vargjet”  rreth e rreth përqark”, del e artistja e madhe Inva Mula, salla u emocionua nga kjo këngë gati 50 vjeçare – kënduar në festivalin e fëmijëve nga artisti David

Tukiçi, ishte kjo këngë që pati prekur gjithë brezat dhe ende vazhdon t’i prekë, dhe atë mbrëmje preku gjithë publikun në sallë!

Atë mbrëmje salla buçonte, repertori i larmishem me muzikë na mori në krahe dhe na bëri të “bridhnim në vende të ndryshme të botës.” Siç tha edhe artistja jonë Inva Mula.

Genc Tukiçi e nisi repertorin e tij me lojën në piano të një Potpurie Shqiptare, interpretimi i tij , i shkrirë me muzikën, i bërë njësh me pianon e tij, ku seicila notë muzikore ishte e përpirë nga tjetra.

Olen Cesari, e nisi udhëtimin me një kaba për violinë, tingulli i tij fluturonte nga një tel violine në tjetrin, ato xixat, shkëndijat e violinës e mbushën sallën plot emocione, ne ndjeheshim brenda një salle të mbushur me flutura shumëngjyrëshe, ku edhe muzika fluturonte në duart e tij.

Më tej vazhdoi ndoqëm një repertor italian “Parla piu piano” dhe pjesen “Non ti scordar di me” të interpretuara nga Inva Mula dhe Genc Tukiçi. Genci dhe Inva, një duo solide, profesionalisht, artistikisht, shpirtërisht e bazuar në një miqësi brezash familjare, prej më shumë se 50 vjeçare, një lidhje kimike e pandarë dhe me një reaksion kimik shpërthyes.

Më pas një pjesë e titulluar “Oblivion“ e luajtur nga Olen Cesari dhe Genc Tukiçi, një harmoni e ëmbël mes tyre, një lojë e ndërsjelltë aq e bukur dhe aq e lartë profesionalisht dhe artistikisht e shkrirë në një carisma mes violinës dhe pianos, dhe të dy e rrëmbyen sallën në disa shkallë njeheresh ngjitjeje.

Repertori u ndal tek La Bohème, një nga pjesët më të njohura operistike, të cilën artistja Inva Mula e ka kënduar vite më parë, ndërsa atë mbrëmje, ajo e hedhur me nota të tjera, ngjyra harmonike prej violine dhe pianoje të bashkangjitura me zërin e saj të madh tek La Bohème.

Asaj mbrëmjeje koncerti nuk mungoi, as recitimi i poezisë së Nënë Terezës dhe më pas kënduar ky Vals Hyjnor i kushtuar Nënë Terezës, kompozuar nga Genc Tukiçi, kënduar nga Inva Mula dhe shoqëruar nga loja në violinë e Olen Cesarit. Një vals vërtetë nobël, élégant, me një ton të paqtë hyjnor.

Emocionet në sallë shpërthenin hërë pas here, zërat e gëzuar dhe duartrokitjet e pafundme. Publiku u ngrit disa herë në këmbë dhe shoqëroi zërin e magjishëm të Invës me këngën Margjelo, shoqëruar nga tingulli violinës Olen Cesari dhe nga ritmi melodioz në piano nga maestro Genc Tukiçi. Magjia e të treve së bashku ishte një rrufe e ngjizëse pvr shpirtin me një goditje t’amël muzikore, siç do thoshte Genci. Kjo magji ishte një tjetër “Fifth Element” që na krijoi një intonacion të jashtëzakonshëm, të mbushur me akordime ngjyrash, që na dhanë një ndjesi të veçantë, tejet origjinale dhe shqiptare.

Dashuria per muzikën, artin e kulturen, passioni, talenti, energjia, përkushtimi, zëri magjiplotë, emocionues, drithërues i divës Inva Mula, loja mrekulluese me një botë të pasur shpirtërore në piano e maestro Genc Tukiçit, dhe tingujt “out of this world” jashtë kësaj botë të maestro Olen Cesarit e kthyen atë mbrëmje të 25 shtatorit në një mbrëmje të paharruar për ne shqiptarët e Montrealit.

Ju falenderoj me gjithë zemër, e juaja Anila.

Faleminderit! –

Nje ndihme te madhe financiarisht me kete koncert më dha sponsori im kryesor Mirela’s Restaurant, qe diten e pare qe kerkova ndihmë për koncertin, Mirela ishte me mua në mbeshtetje te këtij projektit. I jam shumë mirenjohese për mbeshtetjen sepse pa ndihmën e saj nuk do te mund te realizohej projekti.

Ndihme tjeter financiare më dhane edhe dy biznset shqiptare Pizza Gourmande me Prend Tanushi dhe Foccacio Restaurant me Sotiraq Sheganin, keta dy bashkatdhetare i kam pasur mbeshtetje edhe ne projekte te tjera, ju jam mirenjohese.

Ndihme me dhane edhe miqte e tjerë Emi me flowers, Kristiana makeup artist, Barbies Restaurant, La Campagnola Restaurant pâtisserie Chez Gael, Ilir Lena me Odeta Hoxhen mbeshtetjen për koncertin me detajet dhe infirmation.

Nje ndihme te madhe më dha Cloé Kati per pergatitjen e programit dhe info per web.

Ju jam shumë mirenjohese për mbeshtetje !

Gjithashtu jam shumë mirenjohese publikut per pjesemarrjen!

Ju jam mirënjohëse të gjithë shqiptarëve dhe miqve të Montrealit për mbështetjen e këtij projeti.

Photographer Melodi Bergeron

Përplasje fizike mes shqiptarëve dhe stafit të regjisorit serb në New York (videot)

Shfaqja e filmit dokumentar “The Weight of Chains 3”- “Pesha e zinxhirëve 3”, që simbas regjizorit serb, paraqet mënyra aktuale me të cilat mund të rebelohemi kundër padrejtësive të sistemit në të cilin jetojmë”, nuk është pritur aspak mirë nga shqiptarët e Amerikës, të cilët për afro dy orë protestuan fuqishëm pra kinemas SVA, në qendër të Nju Jorkut.

Dokumentari në fjalë zgjatë 54 minuta dhe është realizuar në shtator të vitit të kaluar. Për filmin dokumentar patën reaguar edhe autoritet e Kosoves– që e dënuan një dokumentar të tillë ku Kosova , paraqitet me një imazh të keq.

Ndersa, reagimi Presidentit te Serbise, Aleksander Vuqiq, shefit te dilomacise Ivica Daqiq, dhe reagimi i Marko Gjuriq – Drejtorit të Zyres për Kosovën – per kete film dokumentar eshte ai që ata e mbështetin filmin dhe realizimin e tij, deri edhe financierisht, pra me para per propogande serbe.

Kurse, sot ne mbremje, dhjetra forca të policisë njujorkeze,nga NYPD, rrethuan dy anët e rrugës përball kinemas SVA- e cila ndodhet në rrugën 23-Street, në Mahattan – NYC, duke vendosur barrikada dhe bënë thirrje me megafonë për qetësi, në kohen që në Kineman SVA po shfaqej filmi “The Weight of Chains 3”- “Pesha e zinxhirëve 3”, i regjizorit serb .

Situata ne kete proteste disa orshe, nisi të tensionohet, kur një pjestar i stafit të regjisorit serb, arriti të provokojë rende shqiptaret.

Ai se bashku me dy te tjer, njeri i races rome i shoqëruar, nga një grup policësh, shpalosi një flamur te nacionalitetit serb – ku në qendër të flamurit, ishte vizatuar harta e Kosovës, me mbishkrimin ne gjuhen serbe, me gërma të mëdha “Nema Predalje(Kosovo)” – “Nuk e japim(Kosovën)”.

Ky ishte dhe momenti që çojë deri në atë që bëri të tensionohet situata në rrugën përball hyrjes së kinemas.

Policia e NYPD, e cila erdhi duke u shtuar numerin me forcat e saja, ndërhyri duke thirrur në ndihmë forca të shumta të cilat dhe vendosën barrikada, për ndarjen e grupit të protestuesve shqiptar, nga ai i pjestarve te komunitetit serb, për nga hyrja drejt kinemase.

Mbas provokimit me flamurin serb, dhe ngritjen e tre-gishtave nga pjestarët e komunitetit serb, grupi shqiptarëve protesus, që ishin vënë në krye të protestës, Marko Kepi, Gjek Gjonlekaj, Gani Shehu, Mark Gjonaj, Xheladin Zeneli, Ahmet Velaj, Naser Nika, Sabri Gjoni, Agim Gino Selmanaj, dhe Belul Qoku, dhe disa shqiptar të rinjë, nisën të thirrisnin me forcë, dhe shkëmbenin me serbët sharje dhe ofendime.

Madje, anetari I keshillit te Bashkise, se Nju Jorkut, Mark Gjonaj, disa her beri thirrje me megaphone, duke ju kundervene serbve me argumentat e viktimave te luftes, dhe ndaljen e shfaqjes se filmit.

Shqiptarët, ne kor iu kundërpërgjigjen serbeve, vazhdimisht me thirrjet e forta ; “UÇK-UÇK”, “Kosova është Shqipëri!”, “Kosova është Shqipëri,” “Adem Jashari”- “Sërbia, është vrastare,” – “Ju jeni Vrasës-Vrasës,” “ Ju jeni kriminel” Ju jeni Përdhunues -Përdhunues, Ju jeni Terroristë – Terroristë!, Shame on You – Turp për Ju”- “Pse nuk kërkoni falje!” “Amerika, është me ne!- Amerika, është me ne!” – Faleminderit Policisë së Nju Jorkut! – “Thank You NYPD”.

Në një moment tensioni njëri prej protestuesve (Naser Nika nga Ulqini) arriti te çajë kordonin e policisë, dhe u përplas fizkisht me një pjestar të komunitetit serb, në ndërkohë , qe forcat e policisë e shtrinë ate për tokë, dhe, i vendosën prangat, duke e arrestuar dhe mbajtur disa orë në arrest, deri sa përfundojë protesta, dhe me pas e liruan.

Marko Kepi, Presidenti i organizates Rrenjet Shqiptare, i cili nëpërmjet rrejeteve sociale thirri kete proteste, komunikoje vazhdimisht me policine, dhe dha dekelerata per median njujorkeze ndersa sqaroje qetetaret duke ua treguar edhe arsyen se perse po protestonin shqiptaret.

Protestuesit, shqiptar, sa here qe pjestarët e komunitetit serb, hynin në kinema, hidhnin parrulla me thirrjet “Shame on You” – “Turp për Ju!” dhe këndonin këngë për Kosovën “Oj Kosove nena Ime”

Ndërkohë, që disa herë gjatë tensionit protestuesit shqiptar kanë tentuar të thyejnë barrikadat dhe hyjnë në kinemanë SVA ku po shfaqej filmi dokumentar “The Weight of Chains 3”- “Pesha e zinxhirëve 3”, e regjizorit serb Boris Maguarski, por janë shtyrë me forcë nga policia.

Gjeke Gjonlekaj, i cili qendronte ne krye te protestes, tha se shfaqja e nje filmi te till, nuk është aspak serioze : “E gjithë bota e di krimin dhe gjenocidin e tmerrshëm serb ndaj shqiptarve të Kosovës , kryer nga militarët dhe paramilitarët serb gjatë luftës”

Filma të till Gjonleka i quajti propogandë artistike, tê serbëve që përdorin për tju kundërvënë luftës për çlirimin dhe lirinë e Kosovës.

“Kjo eshte komplet propogande e njejte me ate te kohes se luftes ne Kosove, kur Millosheviqi, vrau mijera shqiptar, ndersa afro nje miljon i largoje nga shtepit e tyre, duke ua shkaterruar, djegur dhe ua plaçkitur, ndersa mijera gra ata i perdhunuan ne Kosove” , tha ish gazetari i Zërit të Amerikës, Gjek Gjonlekaj.


Protestuesit, ne fund zgjodhën spontanisht që ta mbyllin protestën me thirrjet e tyre ne kor “Thank You NYPD”, dhe kanë faleminderuar me këtë rast edhe policët Nju Jorkeze, që e mbajti nën kontroll situatën.

“Filmi, dokumentar “The Weight of Chains 3”- “Pesha e zinxhirëve 3”, është një shfaqje në të cilën regjisori dhe gazetari i famshëm serb Boris Malagurski, me banim ne Kanada, flet me një formë të propogandes, të papranueshme për tema që ngjallin më së shumti publicitetin në Serbi, rajon dhe botë, por nuk paraqet realitetin e luftes ne Kosove me 1999”, thane, shqiptaret.

Shqiptarët, argumentuan se në detin e informacionit, për atë çfarë ka ndodhur në Kosovë, gjatë luftës, duhet të zgjedhësh atë të duhuren, mbasi “Në këtë luftë,’ u thanë ata gazetarve dhe qytetarëve amerikan, “u dëbuan 800,000 shqiptarë nga territoret e tyre, u vranë 15,000 a me shume persona, nga të cilët 2,400 luftëtar të UÇK-së, e të tjerët qytetarë të thjeshtë. Gjatë luftës ne Kosove, janë zhdukur rreth 5,000 njerëz, fati i shumicës prej tyre, nuk është zbardhur deri tani, por i madh ka mbetur edhe numri i rasteve të pasqaruara, per, 15 mijë femra u përdhunuara, te cilat po kerkojne drejtesi,” thanë shqiptarët protestues.

Protesta, e cila zgjati më shumë se dy orë deri edhe me nje përplasje fizike, dhe tensione u mbyll paqesore, kur u larguan shqiptarët nga sheshi përpJorkut.ara kinemas SVA në Manhattan – qytetin e Nju Jorkut.

VATRA MIREPRET ARTISTEN INVA MULA NE TURNEUN E SAJ “AROUND THE WORLD WITH MUSIC” Nga Rafaela PRIFTI

Sopranoja shqiptare e përmasave ndërkombëtare Inva Mula vizitoi selinë e Federatës Vatra.

Ajo ka ardhur në një nga kryeqendrat e botës së artit disa herë dhe është mirëpritur nga publiku artdashës në skenat e njohura si Metropolitan Opera dhe Carnegie Hall të Nju Jorkut, por kjo ishte hera e parë që hynte në dyert e Vatrës. Dritan Mishto, Kryetari i Federatës Pan-Shqiptare të Amerikes Vatra e përshendeti dhe uroi mirëseardhjen sopranos Inva Mula si edhe violinistit Olen Çezari. Me pak humor, ai vërejti se për dallim nga vizitat e autoriteteve e mysafirëve të nderuar, në pritjen për Inva Mulën në Vatër kishte prani të dukshme të gjinisë femërore.

“Nuk e kam ditur që këtu është një shoqatë që të pret me krahët dhe dyert hapur,” iu tha artisja të gjithë pjesëmarrësve në takimin e mbrëmjes së ditës së merkurë. Duke buzëqeshur ajo shtoi se përpara kësaj vizite nuk e dinte që njihte prej kohe shumë anëtarë e funksionarë të Federatës Vatra, si Ambasadorin Mal Berisha, Anëtaren e Kryesisë Marjana Bulku, Koordinatorin e Aktiviteteve Frederik Ndoci e shumë Vatranë të tjerë.

Spektakli i quajtur “Around the World with Music” u konceptua vetvetiu pasi tre artistët, Inva, Oleni dhe Genc Tukiçi ishin gjendur bashkë në shfaqje të paraqitura nga organizatorë të ndryshëm. Sopranoja me status botëror Inva Mula dhe dy instrumentistët e mirënjohur Genc Tukiçi dhe Olen Çezari kishin afinitet dhe komunikim aq të mirë sa ideja e spektaklit lindi natyrshëm, tha artistja.

Ata e filluan turneun në Kanada me koncertet në Ottawa, Toronto dhe Montreal. Emocionet e përcjella nga salla ndaj ekzekutimit të një repertori ‘fluid’ që i përgjigjet emocioneve të momentit, sipas përshkrimit të violinistit Olen Çezari, janë të pastra dhe të papërsëritshme. Artisja Inva Mula tregoi se një nga momentet më prekëse të shfaqjes në Toronto ishte ‘ritakimi në sallë’ me mësuesen e saj të Liceut Artistik Jordan Misja në Tiranë, znj. Paparisto.

Aty për aty ajo kujtoi dhe këndoi së bashku me të pikërisht këngën e mësuar në kanto “Kenke nur’ i bukurisë’ gati tri dekada më parë. Nga Kanadaja, turneu udhëtoi në Miçigan, ku prezantoi një spektakël të suksesshëm.

Krahas me përshkrimin e turneut, sopranoja tregonte për përjetimet e saj në takimet me komunitetin shqiptar. Për Detroitin, ajo u shpreh se ishte ‘parathënia’ e vizitës në selinë e Vatrës sepse takimi me drejtuesit e Degës së Vatrës aty kishte qenë shumë mbresëlënës. Për spektaktin në Nju Jork, organizatorja Dëshira Ahmeti Kërliu dhe bashkëshorti i saj Arian Kërliu duan të kenë rastin të kënaqin sa më shumë spektatorë në sallën gjigante të stilit Viktorian të ndërtuar në fund të shekullit 19. Spektakti jepet ditën e shtunë me datë 5 tetor në Grand Prospect Hall në Bruklin.

Mbyllja e vizitës u shoqërua me një potpuri të këngëve të njohura të interpretuara në duet nga artisja Inva Mula dhe Frederik Ndoci dhe pastaj me shoqërim të gjithë të pranishmëve në sallën e mbushur të selisë së Vatrës.

 

 

Kongresmeni Joe DioGuardi dhe Ambasadori Walker bashkë me Komunitetin në mbështetje të gjithë të Marko Kepit Nga Asllan Bushati

VEC MËSHTETJES SË MARKO KEPIT…
Në mesditën e 29 shtatorit 2019, (sic është bërë e ditur nga shumë media) qindra pjesëtarë te komunitetit shqiptaro amerikan, u tubuan së bashku për t’i dhënë mbështetjen e duhur Marko Kepit për Asamblist të Shtetit të NY. Ai është nje djalë i ri nga Shkodra, i ardhur në SHBA që në moshën pesëmbëdhjetë vjeç, i mirëedukuar, shumë atdhetar, i përkushtuar, i lidhur fort me komunitetin, “Rrënjët Shqiptare” e Vatrën.

Marko vazhdimisht është shquar si organizator e udhëheqës i “Paradës Shqiptare” dhe aktiviteteve të rëndësishme në NY, duke çfaqur ndjesi, forcë, karakter e mentalitet prej prijësi e në të njejtën kohë një menaxhues mjaft i mirë i çeshtjeve të komunitetit. Kështu ai jo vetëm e meriton plotësisht mbështetjen e komunitetit, por dhe vetë komunitetit ka nevojë të domosdoshme të mendojë e mbeshtesi lidershipin e ri në zgjedhjet vendore e pse jo edhe ato qëndrore në Kongres e në Senat.

Një tjetër risi e këtij tubimi ishte pjesmarrja e dy personaliteteve të shquara amerikane të cilët kanë kontribuar shumë për Kombin Shqiptar këtu në SHBA. Ata janë ish Kongresmeni Joseph DioGuardi dhe Ambasadori William Walker. Unë pata rasitin, së pari të takoja dhe ta falenderoja përzemersisht Ambasadorin Walker duke i ritheksuar atij se:” Ju do të mbeteni përjetë në historinë e Kombit Shqiptar si personaliteti që ndryshuat rrjedhat e ngjarjeve të Historisë së Kosovës me deklaratën për Recakun. Ju jeni histori e gjallë për gjithë Kombin tonë dhe heroi i Kosovës”.

Me DioGuardin jemi miq të vjetër (që nga 1992 kur shërbeja si Komandant Divizioni në Vlorë) me rastin e 80 vjetorit të pavarsisë. Pas ardhes time këtu në NY takohemi shpesh (me atë dhe bashkshorten e tij Shirly) ku me miqtë e përbashkët diskutojmë për shumë problem të shqiptarisë në tërësi dhe të komunitetit në veçanti.

Për mu mendimet e përvoja e tij janë shumë të vyera (shpresoj se të të njejtit mendim janë edhe shumë të tjerë).

Por ajo që dua të theksoj në këtë moment është se DioGuardi ka qenë e është “Noli e Konica” i ditëve tona këtu në SHBA.

Askush nuk mund t’i afrohet atij me ato që ai ka bërë e bën vazhdimisht. Prania e tij në tubimin për Marko Kepin dhe fjala e tij e zjarrtë e ngriti peshë adrenalinën e pjesmarrësve. Ai tashmë është rreth tetedhjetave dhe nga ne kërkon më shumë respekt e ndiesi shpirtërore se është arbresh, është gjaku ynë. Vetëm kur të mos e kemi DioGuardin do të mendojmë se çfarë humbje e boshllëku do të na krijojë.

Prandaj duke mbështetur Morko Kepin do të kemi DioGuardët e rinj që shpresojme se do t’i sherbejnë më fort e më mirë Kombit e komunitetit shqiptaro amerikan.
ASLLAN BUSHATI

Mirënjohje për Z. Ruben Diaz Jr., Kryetarin e Bashkisë të Bronx, NYC Nga Elida Buçpapaj

 

I dashur Z.Ruben Diaz Jr.,

Jam ndjerë shumë e nderuar me vlerësimin tuaj në emër të më tepër se 1.4 milionë banorëve të Bronx, NYC, ku midis tyre jeton edhe Komuniteti Shqiptaro-Amerikan, për të cilin Ju keni bërë aq shumë.

Amerika ka qenë dhe mbetet Toka e Shpresës edhe për Shqiptarët.

Me Amerikën kam lidhje të herëshme.

Gjyshi im, Mr.Gane Shyti, në vitet e para të shekullit XX, kur ishte një teenager, erdhi emigrant në Amerikë. Si shumë shqiptarë të asaj kohe, ai nis punën në fabrikat e Fordit në Detroit dhe, pas më tepër se një dekade, ai vjen në Shqipëri të martohet me një vajzë shqiptare, gjyshen time për t’u rikthyer rishtas në SHBA.

Dëshira për t’u kthyer në States mbetet e parealizuar, sepse vdes i ri dhe gjyshes time i mbeti pengu i jetës. Gjyshja ime e deshi Amerikën pa e vizituar kurrë, sepse këtë dashuri ia kishte ushqyer gjyshi im.

Kur Shqiperia ishte e izoluar nën diktaturën mizore dhe Amerika vetëm mallkohej nga regjimi komunist, gjyshja dhe nëna më flisnin fshehtas për Amerikën si vendi ku realizoheshin ëndërrat. Regjimi komunist e mallkonte Amerikën, gjyshja ime e bekonte. Gjyshja ime mund të përfundonte në burg nëse e spiunonte dikush. Unë jam rritur midis këtij mallkim-bekimi. Fëmijë Amerikën e perfytyroja si nje fairy tale. Kur regjimi komunist më dënoi edhe tim atë, atëhere Amerikën e desha fshehtas edhe unë.

Simpatinë për Amerikën e kam të trashëguar edhe prej gjyshit nga babai që e dërgoi xhaxhain tim të studionte në shkollën Amerikane të Fullcit, shumicën e nxënësve të të cilit diktatura komuniste sa do të vinte në pushtet, do t’i burgoste e pushkatonte.

Por pavarësisht propagandës së egër të diktaturës, edhe në psikën e shqiptarëve, Amerika përfytyrohej sipas vargjeve të poetit, përkthyesit dhe priftit orthodoks Fan Noli “Mbaju Nëno mos ki frikë, se ke djemtë në Amerikë” si shpëtimtarja e kombit, pasi aty jetonin djemtë më të mirë të Nënës Shqipëri, të gatshëm të shpëtonin Atdheun e tyre nga robëria komuniste.

Poetët janë profetë dhe profecia e Fan Nolit është vërtetuar: Amerika ka qenë dhe mbetet shpëtimtarja e shqiptarëve.

Amerika u bë strehë e gjyshit tim në fillim të shekullit XX;

Amerika u bë strehë edhe për Familjen e mikut tuaj Esad A. Rizai në mes të shekullit XX, kur u arratis si shumë shqiptarë të tjerë, nga terrori komunist në Shqipëri;

Amerika është bërë strehë edhe për mijra e mijra emigrantë nga Shqiperia, Kosova e Maqedonia në fund të shekullit XX dhe gjatë këtyre dy dekadave të para të Shekullit XXI.

Dhe “Djemtë e Nënave” që profetizonte Fan Noli, vijnë në SHBA e bëhen urë lidhëse midis Amerikës dhe shqiptarëve në trojet e tyre, qoftë në Shqipërinë londineze, qoftë në trojet etnike shqiptare, që shtrihen në disa shtete në Ballkan.

Pa këtë urë lidhëse, rrëzimi i diktaturës në Shqipëri do të ishte i pamundur;

Pa këtë urë lidhëse midis Amerikës dhe shqiptarëve

do të ishte e pamundur të ndalej spastrimi etnik dhe genocidi në konfliktin e 1998/99 në Kosovë;

apo segregacioni racor antishqiptar që mbylli konfliktin e 2001 me Marrëveshjen e Ohrit në Maqedoninë e Veriut.

Kjo urë lidhëse, me emra të fuqishëm si Joe DioGuardi, Kongresmeni me rrënjë arbëreshe, që ka lindur në Bronx e të tjerë

bëri që çështja shqiptare të shkonte deri tek populli Amerikan dhe administrata më e lartë Amerikane;

që me çështjen shqiptare të merreshin burrat më të shquar të SHBA, që janë nderi i kombit Amerikan,

të cilët me plotfuqishmërinë e tyre do të ndikonin tek burratshtetet më të fuqishëm të vendeve të Europës Perëndimore;

kjo urë lidhëse solli në Washington DC të gjithë politikanët shqiptarë, që i faktorizoi, të cilët mjerisht e kanë shpërdorur besimin si të administratave Amerikane, si të komunitetit shqiptaro-amerikan në SHBA, ashtu edhe të popullit shqiptar!

Kjo urë lidhëse ka krijuar bashkëpunime dhe lidhje shumë serioze dhe luajale me administratat lokale të SHBA,

sikur kanë krijuar lidhje të forta bashkëpunimi dhe besimi të ndërsjelltë e reciprok edhe me Ju z.Ruben Diaz Jr..

Bronx është si një kuartier gjeneral i komunitetit Shqiptaro-Amerikan në SHBA. Aty kanë selinë shumë shoqata të rëndësishme shqiptaro-amerikane, aty e kanë selinë shumë biznese shqiptaro-amerikane, aty gjallon një komunitet i fuqishëm shqiptaro-amerikan më i madhi në numër në të gjithë SHBA;

i cili ju është shumë mirënjohës ju, sikur ju jam edhe unë,

sepse Ju,

Z.Ruben Diaz Jr. duke patur rreth vetes shqiptaro-amerikanë të shkëlqyer, bëni për shqiptarët atë që shqiptarët nuk e bëjnë për veten e tyre.
Përfitoj nga rasti, dhe në emrin e të gjithë komunitetit ju shpreh mirënjohjen:

që Ju:
riemëruat një bllok të Avenue Lydig midis Holland Avenue dhe Wallace Avenue, si “Mother Teresa Way” – “Rruga Nëna Tereza”;

që Ju:
e shpallët në Bronx 26 Gushtin 2019, ditëlindjen e Shenjtores Tereza, si Ditën e Nënë Terezës”!

që Ju:
në Festën Kombëtare të shqiptarëve keni bërë që flamuri shqiptar kuq e zi, me shqiponjën dykrenore, të valvitet në Bashkinë e Bronx-it;

që Ju:
keni nderuar shumë Shqiptaro-Amerikanë të dalluar për kontributin e tyre në fusha të ndryshme të jetës;

që Ju:
më keni nderuar edhe mua, një gazetare që bëj detyrën time, duke patur si ikona Marie Colvin dhe Christiane Amanpour;

që Ju:

keni krijuar lidhje të mrekullueshme me Komunitetin Shqiptaro-Amerikan përmes Amerikano-Shqiptarëve më patriotë,

që e duan Amerikën por e duan edhe Shqipërinë e Kosovën,

këta janë “Djemtë e Nënave” që profetizon Fan Noli, që janë të destinuar ta shpëtojnë Nënën e tyre,

që edhe sot vuan nga keqqeverisja, nga korrupsioni, nga krimi i organizuar, nga shpërdorimi i pushtetit dhe nga trashëgimia e egër komuniste!

 

Ju që vini nga një Familje me plot tradita dhe që keni një karierë brilante në administratën e lartë publike,

duke fituar për të tretën herë, sepse i keni përkushtuar gjithë energjitë

përmirësimit të jetesës të popullit të Bronx, ku përfshihet edhe Komuniteti Shqiptaro-Amerikan;

 

për mbështetjen Tuaj meritoni mirënjohjen më të lartë të Shqipërisë, Kosovës;

sikur edhe të komunitetit Shqiptaro-Amerikan!

 

Zoti t’ju bekojë Z.Ruben Diaz Jr, Ju dhe Familjen tuaj, like Father like Son,

unë personalisht Ju uroj suksese në punën tuaj dhe në politikë,

sepse të ndihmosh shqiptarët, një komb të vogël e shumë të vuajtur, por nga më të vjetërit të Europës, tregoni se jeni jo vetëm njeri me plot me vlera morale dhe shpirtërore, por edhe guximtar si një bir i denjë i SHBA!

Uroj që t’ju shohim sa më shpejt në Washington DC!

Ky duhet të kthehet edhe në synim të Komunitetit Shqiptaro-Amerikan!

Në institucionet vendimmarrëse qendrore!

Lart e më lart!

Sepse e meritoni!

 

Me respekt

Elida Buçpapaj

 

Z.Ruben Diaz Jr, Kryetari i Bashkisë të Bronx, NYC nderon Elida Buçpapajn për kontributet e saj në gazetari dhe poezi

MARKO KEPI OFFICIALLY ANNOUNCES BID FOR NEW YORK STATE ASSEMBLY Rafaela Prifti, Dalip Greca

 

Sunday, September 24 – MARKO KEPI, known in the community as a leading activist from the Albanian Roots, announced that he will be running for a Republican seat in the New York Assembly. Launching Mr. Kepi’s campaign from the district of East Shore Staten Island and Bay Ridge Brooklyn, there were two former United States Representatives of New York, Joe DioGuardi and Michael Grimm. Each are taking on important roles in Marko Kepi’s race to Albany. Former Republican Congressman Joe DioGuardi also the founder of the Albanian American Civic League since 1989 announced that he will be the Treasurer and the one-term Representative from Staten Island, Michael Grimm announced that he is the Campaign Chairman. Speaking as the guest of honor, Joe DioGuardi emphasized the Albanian background and the American upbringing of Marko Kepi. The census data shows that the District that will be electing the Republican Member for the New York State Assembly in November 2020 is inhabited by a sizeable Albanian community.

At the rally on Hylan Boulevard, there were hundreds of supporters, young and old, from numerous Albanian organizations and associations in New York, holding signs and cheering for Marko. During the announcements, Mr. DioGuardi acknowledged the presence of “a hero of the Albanians” at the rally, Ambassador William Graham Walker, a career US diplomat, whom he invited at the podium.

The former head of Kosova Verification Mission with OSCE, who is widely popular among Albanians, was asked by Dielli why he was at the rally. Ambassador William Walker said that he has met Marko only a few times. Then he made the point that Marko is running as a Republican in a Staten Island district with a sizeable Albanian community. While Mr. Walker does not have the same party affiliation as Marko, he stated: “Any time I have the chance to promote the political aspirations of someone from the Albanian American community I would give my support regardless from what party they are from. That’s why I am here today!”

Dielli spoke with a number of Albanians at Marko Kepi’s announcement rally who told us that they fully support him as Albanian-American. The political persuasions are irrelevant to them. They see Mr. Kepi as a fellow Albanian and a proponent of Albania’s progress at home and here at their adopted country. In particular, for the Pan-Albanian Federation of America Vatra, where Marko volunteers his time as advisor, it was an opportunity to demonstrate the appreciation by the association that has historically advocated for the rights of the Albanians in the United States. Vatra’s Secretary Nazo Veliu, Members of the Executive Council: Marjana Bulku, Besim Malota, Board Members like Gezim Nika, Frederik Ndoci, Dielli’s Editor Dalip Greca, and upstanding representatives like Asllan Bushati were at the rally to show their support for Marko. A few days prior, Dielli’s Editor had released a statement affirming the credentials and the reasons why Marko is the best candidate for Albany, which read:

WHY SUPPORT MARKO KEPI STARTING THIS SUNDAY?

 

– It would be a shame if we don’t make Marko the winner of the electoral race. Aren’t we constituents in his district? It will be right to repay him a moral debt that we owe him for all the years of activism on behalf of our national interests in the United States of America.

 

-This Sunday will be an assessment not only for Marko but also for the whole community in the eyes of the Party of his affiliation as well as the US media that examines the strength of each candidate. At what level will be the organization, what will be the turnout, how do we represent ourselves on Sunday, will be factors in the determination of the Republican Party whether or not to get behind our candidate.

Our compatriot Marko Kepi ought to be supported in his race for the New York Assembly because he is qualified and competent, an admired Albanian and a respected US citizen. The race that launches on Sunday September 29, is ultimately in the interest of the Albanian people whereas it requires sacrifices from Marko.

 

We are all witness of his love for Fatherland. For more than a decade, he leads us in the Annual Parade, where Sixth Avenue is covered with Albanian flags and the intense spirit of Albanians. At the front of it is Marko and the Albanian Roots, the young men and women who accomplish much more than the Albanian governments.

 

It would be on us if we don’t get Marko to win the electoral race. It is said that in his New York State assembly district which includes is East Shore of Staten Island and Bay Ridge Brooklyn, there are about 30,000 Albanians. Marko needs only 1,500 to 2,000 votes. Failure would be unacceptable. We ought to answer the call of our duty to deliver.

 

All the Albanian organizations in the Tri-State area but more specifically the ones that are located in his district ought to be there with all their members and their families. The same goes for the Albanian schools. The turnout is an important factor for the campaign kick-off.

 

This Sunday will be an assessment not only for Marko but also for the whole community in the eyes of the Party of his affiliation as well as the US media that examines the strength of each candidate. At what level will be the organization, what will be the turnout, how do we represent ourselves on Sunday, will be factors in the determination of the Republican Party whether or not to get behind our candidate.

A good beginning is half the battle. Let’s show our strength at the announcement rally for Marko Kepi. Bring the children along on this special day. Our artists will be there to perform and fire up the campaign launch.  Let’s repay him the moral debt that we owe him for all the years of activism on behalf of our national interests in the United States of America!

 

GOOD LUCK, MARKO KEPI – SON OF ALBANIA!

 

MARKO KEPI’S EXCLUSIVE WITH DEILLI’S ENGLISH EDITOR:

DIELLI: Mr. DioGuardi introduced you as a man who is not afraid to take initiative, and Mr. Grimm said that as a marine you are someone who is ready and willing to sacrifice. For years now, the community knows you for your activism with Albanian Roots, as Vatra Federation appreciates having you on Board as an advisor. What else do you want the constituency to know about you as a candidate for Albany?

MARKO KEPI: I am not going to stop fighting for them. I am not going to take the easy road out. Whatever fight may be, I am going to take that fight because as a marine, we are told to fight till the end. There is no such thing as you can’t do it! There is always a way and there is always a how. And I am going to make sure I get that done!

The Press Release of the campaign partially states: “Kepi, a Republican, and United States Marine, resides in Grant City. He graduated from John Jay College of Criminal Justice and earned his Executive Master of Business Administration (MBA) from Wagner College. Kepi worked for Senator Marty Golden in Brooklyn, where he helped constituents resolve quality of life issues.

If elected, Kepi will be the first ever Albanian American elected to office from Staten Island.”

Marko Kepi hapi fushaten elektorale për në Asamblenë e New York-ut – Fotoreportazh nga Keze Kozeta Zylo

Staten Island një ishull plot diell dhe ujë të bekuar mirëpriti komunitetin shqiptaro amerikan në fushatën elektorale për Marko Kepin lider plot perspektivë në politikën amerikane.

Qindra shqiptarë u mblodhën në sheshin përballë farmacisë “Alba Rex” një sukses tjetër i një shqiptari, pronë e njëshqiptaro amerikani Dr.Pharmacist Erald Zylaj.

Kjo ditë ishte një festë e bukur për Diasporën shqiptaro amerikane ngase një bir i denjë i tyre hidhte kandidaturën si asambleist i shteti të Nju Jorkut. Një bir tjetër, krenari kombëtare, shqiptaro amerikan kishte fituar më parë këte vend në Asamblenë e shtetit të Nju Jorkut z.Mark Gjonaj.

Moderatorja e kësaj fushate ishte gazetarja Kozeta Turishta, e cila drejtoi me elekuencë dhe plot profesionalizëm.

Në këtë dite përshëndetën dhe suportuan kandidaturën e z.Marko Kepi si: ish kongresisti amerikan arbëreshi Joe Di Guardi, ish kongresisti amerikan Mikhael Grim si dhe Ambasadori William Walker.

Në këtë ditë të fushatës elektorale argëtuan artistë të komunitetit, si Haxhi Maqellara, Frederik Ndoci, Gezim Nika, Alma Velaj dhe Deshira Ahmeti Kërliu.

Marko Kepi ka udhë të gjatë ndonëse herë të bukur dhe herë të vështirë, por jam e sigurtë se do të arrij në Parlamentin e Nju Jurkut në Albany. Ai ështe nje lider i shkëlqyer, me plot energji dhe dinjitet, kulturë, pune te jashtëzakonshme për Diasporën dhe Amerikën, ai ka dhënë prova me plot sukses, prova që votuesit do t’i japin votën e padiskutueshme birit të denjë të tyre.

Fitorja e Marko Kepit do të jetë një sfidë për greko-amerikanen Nicole Malliotakis e cila deri tani është në vendin e asambleistes në shtetin e Nju Jorkut.

 

Shume urime MARKO KEPI!

 

(Së shpejti TV “Alba Life” me producent Qemal Zylo dhe kameraman Elton dhe Arta Xhaferri do të sjellë kronikën e përgatitur enkas për këtë ditë të shënuar shqiptare.)

 

29 shtator, 2019

Staten Island, New York