VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Virtyti i guximit intelektual të Arshi Pipës – Nga Mithat Gashi*

By | July 24, 2017

Komentet

Dënoj terroristët – Nga Keze Kozeta Zylo

 

Terroristët kanë fytyrën e djallit dhe nuk ka rëndësi nëjanë grekë, turq, arabë, amerikanë, shqiptarë, etj ata kanë emëruesin e përbashkët: terroristë, dhe për rrjedhojë dënohen nga gjithë bota e civilizuar.

 

Si shqiptaro amerikane aktive në Diasporë dhe si publiciste që me shkrimet e mia kam dënuar herë pas here krimet e qeverisë greke dhe te ekstremistëve në cdo sistem vajta në protestë për të denoncuar terrroristin grek Kostandinos Katsifas që u vra në tokën shqiptare nga policia se po terrorizonte me armë në dorë popullin e pafajshëm dhe qëlloi mbi policinë shqiptare në Bularat të Gjirokastrës.  Vajta atje të kundërshtoja federatën Laconian, Spartans, “Pan Hellenic” greke në Brooklyn e cila organizoi ceremoni për të nderuar terroristin grek Konstantinos Katsifas si një hero. Terroristi grek terrorizoi shqiptarët në Bularat të Gjirokastrës dhe qëlloi me armë mbi policinë shqiptare.

Une ishja atje për të denoncuar nga Tempulli i Lirisë në Botë grupet terroriste, grupet ekstremiste kundër popullit tim dhe popujve në botë, vajta atje për të denoncuar organizaten greke në New York që nderoi si Hero, terroristin grek Kostandinos Katsifas i cili u vra në tokën shqiptare.

Terroristet kanë fytyrën e djallit dhe nuk ka rëndësi në janë grekë, turq, arabë, amerikanë, shqiptarë, etj ata kanë emëruesin e përbashkët: terroristë, dhe për rrjedhojë dënohen nga gjithë bota e civilizuar.

Shkova atje tëdënoja gjithë padrejtesitë greke, filluar qysh në fillim të shekullit të kaluar me vrasje, dhunime, djegje, prerje kokash e deri në tragjedinë e tmerrshme came, nje genocid i pashoq ushtruar nga gjenerali grek famëkeq Napolon Zerva të cilët realizuan spastrimin e plotë etnik të shqiptarëve të Çamërisë së bashku me ushtarët e tij.

Unë shkova atje për të dënuar dhunimet barbare të zhvarrosjeve të eshtrave të të parëve tanë shqiptarë si në Kosinë të Përmetit, Boboshticë të Korcës se gjoja ishin kockat e grekëve ndihmuar nga Kalorësi grek i Kalit të Trojës Janullatos, që sot më tund pashaportën nëpër botë se është shqiptaro grek…  Noli po rrotullohet tek varri kur dëgjon këto krime barbare dhe zëvendësimin e një peshkopi shqiptaro ortodoks me grek duke e vënë në krye të Kishës autoqefale shqiptare…, sepse Noli dhe gjithë besimtarët patriotë që kanë mbi cdo gjë Shqipërinë luftuan fort kundër patrikanës greke që helmoi, vrau dhe therri nëpër natë atdhetarët e flaktë shqiptare, një pjesë të elitës së Kombit.

Janullatosi që pushtoi kishën autoqefale shqiptare të Fan Nolit ligjërisht, nuk mund t’i dilte shpirti pa parë të ndërtuar varrezën e ushtarëve grekë në tokën shqiptare, që ai dhe shpura e tij e quan tokë greke, toka e Vorio Epirit, ndërsa për Çamërinë as që i bie mendja fare…

Une vajta atje jo vetëm si shqiptare e bijë shqiptari që s’mund të heshtë, por kam dhe të drejtën morale dhe legjitime si bijë e Mezhgoranit ne Tepelene të flasë dhe te rrëfejë tmerret e luftës italo greke që na treguan prindërit dhe gjyshërit sa ishin gjallë, meqënse një pjesë e tragjedisë ka pasur për skenë Mezhgoranin që rri buzë Trebeshinës dhe që lag këmbët nga uji i bekuar i lumit Vjosa, ku u vrane u therren dhe ne fshat u be baterdia.

Opinionistët dhe sahanlëpirësit e qeverisë qe pasurohen ne saje te mashtrimeve te pabesa po e shesin luftën italo greke sikur të ketë qenë një show i “kryeqeveriut” të tipit “ERTV” dhe jo një luftë që mbushi fshatrat me viktima të pafajshme, me kufoma që s’kaloje dot në faqen e malit të Trebeshinës që quhet “Kumbulla”, me kufoma që tromaksën fëmijë e pleq.

Kur dëgjova se do të ngrihet varreza madhështore për ushtarët grekë, ose “vendprehje” meqënse grekët e kanë shumë për zemër këtë shprehje, pasi greket thone se atje ku prehen eshte toka e tyre, u drodha, u trishtova pamasë, por nga ana tjetër mora fuqi Anteu se një ditë shqiptarët do t’i çojnë në vendprehjen greke atje ku kanë atdheun e tyre dhe jo te nderohen ne Shqiperi me vendim qeverie. Mora fuqi si Anteu nuk do të mposhtem ose s’do të mposhtemi për sa kohë ne të Diasporës kemi kontakt me tokën, nënën tonë, Kombin.

Populli i qytetëuar, i lashtë dhe plot kulturë, varrezat e ushtarëve grekë dhe italianë në Sajmolë që është një fushë e bukur buzë Vjosës, i trajtuan me respekt, sepse është kodi: “Te vdekurin lëre të prehet i qetë, mos e ngacmo. Dhe plot 80 vjet eshtrat dhe varret e tyre s’u ngacmuan kurrë, toka nuk u prish, pasi ishte tokë buke, trupat e tyre nuk u prekën dhe kjo është mëse njerëzore”.

Por pabesia greke eshte e njohur ne gjithe boten dhe nuk cuditem aspak qe sot nje organizate greke “Pan Hellenic” ne zemer te Nju Jorkut nderon nje terrorist grek qe erdhi me arme ne dore ne Bularat ne diten qe me vendim te padrejte te qeverise shqiptare po nderoheshin ushtaret greke qe lane kockat ne token shqiptare.  Dhe keto jane tragjedite shqiptare akoma te pashkruajtura dhe te pa luajtura ne skenat boterore.

Kryebashkiaku I qytetit te Argons ne Mikene, Dimitris Kambosos ka propozuar t’I ngrihet nje bust dhe rruge ne emrin e tij, pra shikoni se cfare nderimi bejne politikanet greke per terroristet e tyre kur vrasin shqiptaret…

Une shkova atje per vrasjet barbare qe jane bere ne token greke per vellezerit shqiptare qe sipas statiskave jane 171 shqiptarë të vrarë në Greqi, ndersa 97 jane nga policia.  Vetem ne muajin nentor jane 4 shqipare.

Le te denoncojme se bashku dhe mos te heshtim kurre si shqiptare gjithe krimet greke dhe mbeshtetesit e tyre qe i terroristet i nderojne si heronj.

Rrofte Shqiperia jone etnike!

Rrofte Amerika vendi qe shpetoi Shqiperine!

 

Keze Kozeta Zylo, shkrimtare, publiciste dhe themeluese e Shkollave Shqipe ne New York

 

9 dhjetor, 2018

Brooklyn, New York

Protestë e shqiptarëve të Amerikës kundër federates greke “Pan Hellenic” që nderuan një terrorist grek si Hero – Fotoreportazh nga Keze Kozeta Zylo

Nga Keze Kozeta Zylo

Mbahu nëno mos ki frikë, se ke djemtë në Amerikë

“Mbahu nëno mos ki frikë, se ke djemtë në Amerikë!” do të shkruante Noli shekullin e kaluar.

Dhe kjo thënie proverbiale, ky varg lapidar do të vazhdojë të këndohet sa të ketë frymë shqiptari në Diasporën e Amerikës.

Sot një grup shqiptarësh të organizuar nga Presidenti i organizatës “Rrënjët shqiptare” z.Marko Kepi u mblodhën për të protestuar kundër shoqatës Laconian, Spartans, “Pan Hellenic” greke në Brooklyn e cila organizoi ceremoni për të nderuar terroristin grek Konstantinos Katsifas. Terroristi grek terrorizoi shqiptarët në Bularat të Gjirokastrës dhe donte të qëllonte me armë policinë shqiptare.

Si Shqiptarë që ishim mbledhur aty hodhëm parrulla kundër shoqatës “Pan Helenike” dhe gati u “Përleshëm” me drejtuesit e kesaj shoqate që nuk i kursyen fjalët fyese kundër nesh dhe popullit shqiptar. Shqiptarët patriotë si Sali Bollati me familjen e tij mbanin pankarta në duar që shkruanin për Camërinë, tokën e shenjtë të vjedhur nga grekërit, Esad Gjonbalaj, Zef Balaj, etj mbanin Flamurin Kombëtar, disa djelmosha të tjerë valëvisnin Flamurin e Shqipërisë etnike. Shqiptarët protestues hodhën parrullat si: “Shame on you” “Turp për ju”, Ju jeni terrorista, ju jeni rracista, Camëria është e jona! Policia amerikane merrte shpesh herë masat që mos të ndodhte ndonjë incident midis protestuesve dhe organizatorëve grek që nderonin si Hero një terrorist…

TV “Alba Life” së shpejti do të transmetojë protestën e shqiptarëve të Amerikës kundër organizatës Laconian, Spartans, “Pan Hellenic” greke në Brooklyn.

9 Dhjetor, 2018

Brooklyn, New York

“Kacifas një hero!” Shqiptarët përplasen me grekët e “Vorio- Epirit” në New York

Protesta ndodhi përballë qendrës kulturore Federata “Laconian” (Spartans), e cila pretendon se përfaqëson flamurin e Vorio Epirit, dhe qarqet ultra nacionaliste greke në Nju Jork dhe do të nderonte Kostandinos Kacifën, i vrarë më 28 tetor 2018, në një përplasje me armë automatike me policinë e Shtetit shqiptar në Bularat të Gjirokastrës.

Në protestë morën pjesë dhjetëra shqiptarë nga të gjitha trojet, në kushte të një të ftohti polar minus 10 gradë celsius, raporton IllyriaPress.

Ajo nisi me këngën patriotike “Shqipëri o Nëna Ime” dhe ishte mjaft paqësore, duke u mbajtur në distancën e vendosur nga forcat e ruajtjes së rendit nga NYPD, sipas rregullave të përcaktuara për lejen e protestave ne qytetin e Nju Jorkut.

Mes tensioneve të mëdha, u desh shtimi i numrit te forcave të policisë dhe “barrikada” mes të dy grupeve.

Anëtarë të Partisë Agimi i Artë, me flamurit e kësaj partie dhe disa eksponentë të organizatave që përfaqësojnë minoritetin grek, dhe organizatën Federata Laconian (Spartans), në SHBA kënduan himnin grek dhe hodhën parulla shoviniste kundër Shqipërisë dhe shanin shqiptarët si terroristë. Ndërsa 35-vjeçarin e vrarë në përpjekje me Policinë e shtetit shqiptar e cilësuan hero që sipas tyre ra për atdheun e tij.

Shqiptarët mbanin në duar flamuj amerikan e shqiptar, ndërsa këndonin këngë patriotike e thërrisnin “USA USA USA – Shqipëri Etnike – Shqipëri Etnike. Dënoni Terroristin – Dënoni Terroristin – Çamëria Çamëria” dhe trup për ju që nderoni dhe mbroni një terrorist, i cili ka qëlluar me armë automatike kundra Policisë së Shtetit”.

Përfaqësuesit e komunitetit grek, përfshirë edhe një grup të grave, përdorën sharje dhe hodhën parulla provokuese, ngritën flamurin e Agimit të Artë dhe Vorio Epirit, dhe më zë të lart thërrisnin :  “Konstantinos Kacifas, u vra se ka luftuar si shumë prej helenëve të shtypur të pambrojtur për të ruajtur identitetin e tyre grek, jugu i Shqipërisë është Greqi. Në Greqi nuk ka asnjë çam dhe nuk ekziston çështje çame – Harrojeni Çamërinë”.

Esad Gjonbalaj, nga Vuthaj një veprimtar i dalluar i komunitetit, tha se ky veprim është tepër provokues për ne shqiptarët. “Prandaj edhe unë kam ardhur në këtë protestë i nxitur nga kjo propagandë e egër e këtij komuniteti, kundër të gjithë ne shqiptarëve, kudo që jemi. Ata duke nderuar një njeri, i cili qëlloi me breshëri ndaj Policisë së shtetit shqiptar, dhe që duhet shpallur terrorist edhe kjo organizatë ultra nacionaliste me paturpësinë më të madhe në vendin më demokratik të botës, SHBA, shpallet “hero”. Trup për ju”, thirri ai.

Ndërkohë, kreu i Rrënjëve Shqiptare Marko Kepi tha se Konstantinos Kacifas, sipas raportit zyrtar të policisë është thënë se është vrarë pasi ka qëlluar drejt policisë dhe në çdo vend të botës ky akt dënohet, por ja që një organizatë greko-amerikane, që mbahet e taksat e këtij vendi, i del sot në mbrojtje mandej për paturpësi edhe e nderon atë si një “hero”. Ai tha se kjo nuk duhet të ndodhë në shekullin 21 dhe veçanërisht në Amerikë.

“Federata e Shoqërive Lakonike, duhet të organizojë një ngjarje që nderon gratë dhe fëmijët e pafajshëm të vrarë nga qarqet e ndryshme ekstremiste greke, ose për gjenocidin e çamëve, e jo të dalin e të mbrojnë e nderojnë ata që po vrasin çdo ditë nga një shqiptar. Të dënohen ata që kanë kryer siç dihet dhe një gjenocid kundër popullit të pafajshëm shqiptar të Çamërisë dhe jo të mblidhen në Amerikë vendin kampion të lirisë e demokracisë të nderojnë këtë kriminel i cili ka qëlluar kundër policisë sonë duke vënë në rrezik edhe jetën e forcave të ruajtjes së rendit”, tha ai.

Dr.Gjon Buçaj, Ish-Kryetari i Federates PanShqiptare të Amerikes VATRA: Lamtumirë Niko Kirkës!

Ish-Kryetari i Federates PanShqiptare te Amerikes VATRA, Dr. Gjon Buçaj komenton në rrjetin social largimin nga kjo jetë të Niko Kirkës:

Ja si shkruan Dr.Buçaj:

“Zonja Meri, Kris, Laura, John e gjithë familja e nderueme Kirka,
Asht për mue privilegj i dhimshëm por dhe privilegj krenarije, t’i jap lamtumirën e fundit Niko Kirkës, bashkë me ngushëllimet e thella familjes së pikllueme dhe farefisit kudo që janë, për humbjen e njeriut të tyne të dashtun, si dhe rrethit të gjanë shoqnor për humbjen e nji miku të sinqertë e të çmueshëm.

Ngushellimet duhet t’i shkojnë përgjithsisht shoqnisë shqiptare nacionaliste (që do të thotë atdhedashëse), por në mënyrë të veçantë, shtresës së ish të burgosunve dhe ish të përndjekunëvet, sepse me vdekjen e Niko Kirkës ajo shtresë humbë nji simbol të qëndresës pa përkulje kundër regjimit dhe ideologjisë komuniste, pa kompromis kundër trashigimisë së saj që, mjerisht, i ka ende në dorë fatet e kombit me pasojat e randa të cilat, me dhimje, po i vrejmë edhe sot jo vetëm në atdhe, por edhe këtu ndër ne.

Niko largohet fizikisht, por shpirtnisht ai do të jetë gjithmonë pranë familjes e miqve. Stafeta sot kalon në dorën e Kris, që mban edhe emnin e gjyshit të madh, bashkëthemeluesit të “Vatrës dhe të Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare, për të vazhdue traditën familjare e patriotike, ndërsa nga ne të gjithë Ai do të kujtohet gjithmonë si burr i cili u qëndroi besnik për jetë idealevet ma të nalta të shqiptarizmit.

Për gëzime tash e mbas! – 5 Dhjetor 2018”

VIDEO: Dita e Flamurit” përkujtimi i 106 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë në Uster – Nga ARDIAN MURRAJ

“Dita e Flamurit” përkujtimi i 106 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë në Uster u kurorëzua paraditen e së Djelës me një tjetër veprimtari nga bashkëatdhetarët.

 

Pas meshës së mbajtur në Kishën Orthodokse ” Fjetja e Shën Marisë” ora e kafesë që shpenzohet si koha e bisedave dhe përshëdetjeve mes shqiptaro-amerikanëve kishte ruajtur dy surpriza të këndëshme. Torta e Pavarësisë që nis zyrtarisht përgatitjet për Festivalin Shqiptar të 2019-ës dhe së dyti njohja me grupin e vajzave “Vallet Tona” që luajtën disa kërcime nga krahina të ndryshme të Shqipërisë. Me pjesmarrjet edhe më parë, ato janë brezi i pestë i të rinjve vallëtarë që çdo javë trajnohen nga z. Dhimitraq Demiri. Ruajtja e gjuhës, veshja e kostumeve popullore janë një pjesë e pandarë e kësaj bashkësie që mban dhe hershmërinë në SHBA të Festivalit Shqiptar me fillesë 3-4 dekadat e shkuara. Atmosfera festive shprehu edhe njëherë përkushtimin e nisur të bashkëatdhetarëve për të mobilizuar të gjitha grupet vullnetare që mbulojnë organizimin dhe mbarvajtjen e Festivalit i cili do të mbahet në Uster nga 31 Maj – 2 Qershor, 2019.

Përkujtimi i 106 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë në Uster – Fotoreportazh nga ARDIAN MURRAJ

“Dita e Flamurit” përkujtimi i 106 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë në Uster u kurorëzua paraditen e së Djelës me një tjetër veprimtari nga bashkëatdhetarët.

Pas meshës së mbajtur në Kishën Orthodokse ” Fjetja e Shën Marisë” ora e kafesë që shpenzohet si koha e bisedave dhe përshëdetjeve mes shqiptaro-amerikanëve kishte ruajtur dy surpriza të këndëshme. Torta e Pavarësisë që nis zyrtarisht përgatitjet për Festivalin Shqiptar të 2019-ës dhe së dyti njohja me grupin e vajzave “Vallet Tona” që luajtën disa kërcime nga krahina të ndryshme të Shqipërisë. Me pjesmarrjet edhe më parë, ato janë brezi i pestë i të rinjve vallëtarë që çdo javë trajnohen nga z. Dhimitraq Demiri. Ruajtja e gjuhës, veshja e kostumeve popullore janë një pjesë e pandarë e kësaj bashkësie që mban dhe hershmërinë në SHBA të Festivalit Shqiptar me fillesë 3-4 dekadat e shkuara. Atmosfera festive shprehu edhe njëherë përkushtimin e nisur të bashkëatdhetarëve për të mobilizuar të gjitha grupet vullnetare që mbulojnë organizimin dhe mbarvajtjen e Festivalit i cili do të mbahet në Uster nga 31 Maj – 2 Qershor, 2019.

Niko Kirka, ky dinosaur i vyer që na la të pikëlluar me largimin e tij Nga Pëllumb Kulla

Pëllumb Kulla: NIKO KIRKA, PATRIOTI DHE VEPRIMTARI I SHQUAR

In Memoriam

Sot në Nju Jork, në moshën 92 vjeçare mbylli sytë, Niko Kirka, miku im i shtrenjtë, një personazh vërtet i rrallë, shok i këtyre viteve amerikanë.

Nikoja pat lindur në truallin amerikan. Ishte bir i një patrioti shumë të fismë, Kristo Kirkës, njërit nga etërit e Vatrës, krahu i djathtë i Nolit, aktivist i shquar në emigracion sikurse dhe në atdhe pas kthimit familjarisht. Babai i Nikos shërbeu si përfaqësues në parlament dhe në detyra të ndryshme administrative, caktuar nga mbreti. Nuk u largua me ikjen e pushtuesve të huaj. Pagoi vetbesimin e tepëruar se meritat patriotike dhe e kaluara pa njollë ishin kredenciale serioze që do ta mbronin nga keqtrajtimi i mundshëm i “bijve të Stalinit” që erdhën në pushtet. dhe që Kristo Kirka, ashtu si edhe Fan Noli, i njihte mirë. Besim i kotë! Që në ditët e para komunistët atë e burgosën dhe plaku i shquar mbylli sytë në burgun famëkeq të Burelit.

Nuk e kalova masën me një jetëshkrim më tepër, teksa u ula të bëj homazh për birin e tij, Nikon. Por është dicka e veçantë, diçka e rrallë edhe kur tregon për shokun e tij të burgut. Babë e bir u bënë vërtet shokë burgu, sepse që në moshën 19 vjeçare, njeriut që u nda sot nga ne, iu hodhën hekurat. Nga burgu Niko Kirka doli pas katërmbëdhjetë vjetësh. La atje qelinë tok me babanë e tij të varrosur në humbëtirë dhe kaloi një jetë të mundimshme shtrënguar në punë të rënda në kanalet e komunales dhe vështruar shtrembër për ato që pat hequr prapa hekurave.

Nuk gjen dot kollaj një individ që të ketë sjellë kaq shumë histori kombëtare poshtë thinjave të tij të bukura. Në shoqërinë e tij të çmuar, miqtë e tij të ngushtë ku bëja pjesë edhe unë vetë, kemi mësuar më shumë se nga tërë librat e shkruar për vatranët, për autoqefalinë e Kishës Ortodokse, për Bostonin dhe “Diellin”, për pafundësinë e konflikteve shqiptaro-shqiptare mbi truallin e këtij vendi. Ky njeri të mahniste me kujtesën e tij fenomenale, me citimet e sakta me zhdërvjelltësinë e përmendjes së emrave të shumtë, datave të pagabuara që sillte ai në tregimet e tij. Ishin të shumtë njerëzit, që e vërenin me zili, siç e vëreja edhe unë, kulturën e tij historike, atë atdhetare, kulturën letrare dhe kulturën politike.

Niko Kirka është ndjerë i gjallë dhe i shqetësuar për shumë çështje që solli sidomos mënjanimi i komunizmit dhe transformimet që duhet të sillte tranzicioni. E kemi parë atë shumë luftarak, debatues dhe të papajtueshëm në qendrimin ndaj politikave paskomuniste për të përndjekurit, për mosdëshirën në rikthimin e pronave të grabitura, për mbajtjen kyçur pa skrupuj e pa shpjegim të dosjeve me mëkate, për dyfaqësinë e partive kryesore, pasardhëse të asaj enveriste…

Shëmbullor ishte angazhimi i tij pasional në kundërshtimin e përpjekjeve për të dëmtuar trashëgiminë e Peshkop Nolit dhe për mjegullimet e autoqefalisë së Kishës Ortodokse Shqiptare.

Dhe në shkrimet e Kirkës, (përmbledhur në vëllimin e tij dinjitoz “Për Mëmëdhenë”) lexuesit mund të venë re zhdërvjelltësinë e argumentimit, elegancën e shprehjes, gjuhën letrare dhe figurshmërinë si pajë e edukimit të shëndetshëm që mori ai në Liceun e Korçës. Aty çdokush shquan lehtësisht konseguencën e tij antikomuniste, përbuzjen ndaj inskenimeve katoviciane dhe keqardhjen për varfërinë e idealizmit, që Kirka nuk rreshtëte pa e nënvizuar edhe në intervistat e tij mbresëlënëse televizive dhe artikujt e mëvonshëm që i janë publikuar rregullisht.

Atdhetarizmi i këtij njeriu ka qenë gjithnjë i pashuar dhe frymëzues për ata që qarkonin rreth tij. Është interesant një episod në një takim me të ndjerin Ibrahim Rugova. Duke biseduar, Nikoja, pa kurrfarë bubullime, i rrëfeu atij se edhepse ishte korçar, e deshte Prishtinën po aq sa edhe Korçën. Rugova e falenderoi. “Falenderimi nuk shkon,” nuk iu ndënj pa thënë Kirkës, “Zotrote të më falenderoje po të isha francez!”
Presidenti Rugova e përqafoi dhe i kërkoi falje. Kjo dashuri e këtillë, shfaqur në brigjet e Nju Inglandit në sytë e të Parit të Kosovës e rriste personazhin tonë në përmasat e një dinosauri.

Dhe nuk kishte si të mos ishte Niko Kirka, një dinosaur nga ata që lindën në viset e Bostonit, nga ata që e morën atdhetarinë me qumështin e gjirit, dhe panë historinë e vendit, një herë që andej, pastaj nga dritaret e Liceut të Korçës, që prapa hekurave të burgut, nga fundi i kanaleve të komunales së Durrësit, nga grumbullimet plot ovacione të ndryshimeve sociale që solli fundi i shekullit… Me lirinë e fjalës si atribut i një njeriu të edukuar ashtu, i janë pranuar, herë me durim dhe herë me pezm, gërnjat kundër të metave të Vatrës së sotme, kundër Janullatosit, kundër figurave madhore shtetërore aktuale, edhepse kjo lloj drejtpërdrejtësie nuk i bënte hiç mirë interesave të tij të përditshme, atyre të këtushme dhe atyre në vendin ku lindi.

Por dinosaurët janë prehistorikë dhe duken pak të marrë, po aq sa dhe démodé duke qenë të rrallë dhe me vlera të padiskutueshme.

Ky dinosaur i vyer na la të pikëlluar me largimin e tij nga kjo jetë. Kolonia e shqiptarëve të Amerikës humbi një nga figurat karizmatike, që do të kujtohet gjatë si shëmbull për t’u ndjekur, si patriot që do të frymëzojë brezat e rinj të shqiptarëve që jetojnë fizikisht larg atdheut, por shpirtërisht nuk ndahen kurrsesi nga trualli arbëror dhe aspirojnë begatinë dhe prosperitetin e tij.

I qoftë dheu i lehtë këtij shqiptari të madh!

NIKO KIRKA NDËRROI JETË NË NJU JORK – SHKOI TË PUSHOJË ATDHETARI, ISH I BURGOSURI POLITIK, BIRI I BASHKËTHEMELUESIT TË VATRËS KRISTO KIRKA….

 

Familja Kirka në Nju Jork, njofton se ka ndërruar Jetë, atdhetari, ish i burgosuri Politik, qëndrestari i Diktaturës komuniste, Niko Kirka, që nuk u përkul as nga torturat në Hetuesi, as nga vuajtjet në burg, as nga vuajtjet në Kënetën e Vdekjes, as nga persekutimi dhe internimi i tij dhe i familjes.
Niko ndërroi jetë sot në mëngjes në orën 7 e 10 minuta në prani të Familjes, në Calvary Hospital, në Bronx, NY.
Shërbimet Mortore kryhen Ditën e Martë , 4 Dhjetor 2018, duke filluar nga Ora 4.00 PM deri në 9.00 PM në Shtëpinë Mortore Farenga Brother në adresën:
920 Allerton Ave, Bronx, NY 10469-Telefoni i Funeralit: 718) 654-0500….
Telefoni i Familjes: 718- 881-1863.
I ndjeri la pas bashkëshorten Meri Kirka, djalin Krist Kirka me bashkëshorten dhe djalin, vajzën Laura me të bijën si dhe nipër e mbesa në Masachusetss.
Niko pushoftë Paqë!
Ngushëllimet më të thella Familjes Kirka!

Dekorohen patriotë dhe aktivistë të njohur në NY Nga Klara Matja

Më datë 28 nëntor 2018, Presidenti i Bashkisë Bronx, Nju Jork, Ruben Diaz Jr, mbështeti festën e 106 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë. Ai po në këtë ditë në ndërtesën e Bashkisë Bronx “The Bronx County Building” griti për herë të parë Flamurin Kuq e Zi Shqiptar në ambjentet përreth godinës nën pjesëmarrjen e komunitetit shqiptar.
Veprimtaria u organizua dhe sponsorizua nga Fondacioni Shqiptaro-Amerikan, “Bijtë e Bijat e Shqipërisë në Amerikë” dhe Qendra e Bashkësisë Shqiptare.
Presidentit Ruben Diaz Jr, mikut të njohur të shqiptarëve në New York, i u dhurua me këtë rast një Çmim Nderi nga Kryetari i “Fondacionit Shqiptaro-Amerikan” Esad Rizai.
Përshëndetën aktivitetin Presidenti i qytetit të Bronxit Ruben Diaz Jr., Përfaqësuesja e Qeverisë së Shtetit të Nju Jorkut Kathy Hochul, Senatorja Alessandra Biaggi, moderoi programin avokati dhe mbështetësi i kauzës së shqiptarëve Stiv Kaufman.
Festa u hap me interpretimin e hymneve kombëtare shqitparë dhe amerikanë nga këngëtarja Merita Halili shoqëruar në fizarmonikë nga bashkëshorti i saj Maestro Raif Hyseni.
Gjatë kësaj ceremonie Presidenti Diaz Jr., nderoi me Proklamatë Nderi disa figura të spikatura e tepër aktivë të komunitetit tonë në SHBA, dhe ishin pikërisht Hajdin Alijaj dhe Mimoza Dajçi – të cilët njihen për kontributin e tyre të shquar në New York e më gjerë. Çmime gjithashtu ju ndanë pas vdekjes edhe patriotëve Ali Hadri dhe Idriz Seferi.
Përfaqësuesja e shtetit të Nju Jorkut Kathy Hochul, paraqiti një deklaratë nga guvernatori Andrew Cuomo ku deklarohej se 28 Nëntori shpallet Dita e Flamurit Kuq e Zi, si një festë zyrtare që njeh Pavarësinë e Shqipërisë, në shtetin e Nju Jorkut.

Interesante ishin edhe fjalët e Zj. Moza Dajçi e cila tha: “Z. President, ne ju falenderojmë për çfarë ju keni bërë për komuniteitn tonë, për vlerësimin e patriotëve shqiptarë, e veçanerisht ndalem tek figura e Isa Boletinit…. Prandaj tha ajo mendoj se, ka ardhur koha që edhe ju të viziotni Mitrovicën, Kosovën, pse jo të bëni edhe binjakëzim të Bashkisë që ju drejtoni me Bashkinë e Mitrovicës”. 

Presidenti Ruben Diaz Jr dha menjëherë premtimin e tij se, do të fillonte përpjekjet për këtë vizitë të mundshme në Kosovë, pasi në fakt ishte një kërkesë e përsëritur edhe kohë më parë e Zj. Dajçi pranë Presidentit Ruben Diaz Jr.
New York, Nëntor 2018

SHSHA në Çikago ngushëllon familjen Bush në Texas

Vdekja e Presindetit të SHBA-së George H. W. Bush ka pikëlluar diasporën shqiptare në Amerikë dhe në orët e dhimbjes e të kujtimit për angazhimet e tij për çështjen shqiptare në Ballkan për ndryshimet demokratike në Shqipëri dhe për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës, paraqesin në analet e kronikës historike të Amerikës që tash e një shekull i ka qëndruar në krah kombit shqiptar dhe trojeve tona etnike nga grabtija e fqinjve të boshtit pansllavist, thuhet në letrën e ngushëllimit të SHSHA-së në Çikago.
Diaspora shqiptare në Amerikë do të jetë për jetë të jetëve mirënjohës Njeriut me shpirtin e madh të vlerave të demokracisë e të lirisë që si gardianë Amerika tashmë është bërë fidanishte e saj dhe mikja e përjetshme për kombin shqiptar për Kosovën dhe Shqipërinë.
Në kohën më të rëndë kur regjimi fashist i Serbisë me kryekriminelin Sllobodan Millosheviq ia kishte mësyer për shfarosje të popullit shqiptar dhe të ,,Tokës së djegur,, të Kosovës, Presidenti George W.Bush i doli me fjalën e tij të madhe me ,,Vijat e kuqe,, kundër kryekriminelit Millosheviq dhe Serbisë që i kishte bërë gati skenarët vrastar për shqiptarët dhe Kosovën, përkujton me nderim SHSHA.
Tirana dhe Prishtina duhet të marrin përvojën shekullore nga Amerika mike se si duhet të bëhet shteti demokratik dhe ligjor, në mëyrë që kombi shqiptar në Ballkan të bëhet pjesë me vlerat e veta kombëtare në lashtësinë historike për participim me popujt në Evropë dhe me shtetin mik të përjetshëm të Amerkikës.
President George W.Bush lamtumirë dhe e paçi të lehtë dheune Tokës së Amerikës!Faleminderit për të angazhimin Tuaj për Kombin Shqiptar në Ballkan dhe për lirinë e Kosovës, thuhet në fund të letrës së ngushëllimit të SHSHA-së në Çikago.
Skënder Karaçica

Shoqata e ushtarakëve “Skënderbej”, NY të bashkuar rreth Flamurit – Fotoreportazh nga Keze Kozeta Zylo

 

Nderoi me pjesëmarrjen e Tij Këshilltari i Bashkisë së Nju Jorkut z.Mark Gjonaj

 

Mbi njatë Flamur Perëndija

Me dorë t’ vet Ai e ka shkrue:

“Per Shqyptarë do t’ jét Shqypnija;

Kush u a prekë, ai kjoftë mallkue!”  Gjergj Fishta

Festa e Flamurit është Dita më e shenjtë e Kombit shqiptar është Dita që mbledh shqiptarët së bashku.  Në një ditë të bukur Nëntori rrezet e diellit nën qiellin e lirë të Nju Jorkut i jepnin dhe më shumë shkëlqim kësaj feste kaq të bukur dhe kombëtare, saqë në secilën fije të rrezeve të shndritshme më dukej sikur ishte drita e ngrohtë e të gjithë patriotëve, burrave të mëdhenj të Kombit për Pavarësinë dhe të gjithë luftëtarëve që ranë për Lirinë e Shqipërisë kundër bishës naziste.

Ish Ushtarakë dhe anëtarë të shoqatës Shqiptaro Amerikane të Ushtarakëve në rezervë dhe në lirim “Skënderbej” së bashku me familjet e tyre vinin grupe grupe me simbolet kuq e zit të Flamurit Kombëtar në restorantin “Ricardo” në Queens.

Kryesia e shoqatës dhe grupi i punës nën drejtimin e kryetarit të saj z.Bashkim Shehu, n/kryetarit z.Mark Qehaja dhe Gëzim Shentolli anëtar, punuan me plot seriozitet dhe kulturë për të realizuar një program dinjitoz dhe për ta festuar me madhështi.

Ata u mblodhën të gjithë për të festuar 106 Vjetorin e Pavaresise së Shqipërisë, ditën kur Burrat e ndritur të Kombit me Plakun e urtë, Atin e Pavarësisë Ismail Qemal Vlorën ngritën Flamurin në qytetin historik në Vlorë.

Eshtë ditë e shenjtë kumbojnë vargjet e At Gjergj Fishtës si:

Mbi njatë Flamur Perëndija

Me dorë t’ vet Ai e ka shkrue:

“Per Shqyptarë do t’ jét Shqypnija;

Kush u a prekë, ai kjoftë mallkue!”

 

Ushtarakët në Atdheun e tyre kishin një detyrë shumë të rëndësishme një detyrë nga më të bukurat dhe më kombëtaren të mbronin Flamurin, edhe sot pse larguar ata përsëri e mbrojnë, e mbrojne me jetën e tyre, sepse e mbajnë në shpirt, në vatrat e tyre dhe këtu në Amerikë dhe kudo ku ka shqiptarë, sepse Flamuri është siç thotë Fan Noli:

O Flamur gjak, o flamur shkabë,

O vënd e vatr’ o nën’ e babë,

Lagur me lot, djegur me flagë,

Flamur i kuq, flamur i zi.

 

Moderatorja e programit, autorja e këtij shkrimi ftoi të gjithë të pranishmit të çoheshin  në këmbë për të kënduar së bashku dy Hymnet Kombëtare:  Amerikan dhe Shqiptar.

 

Fjalën e hapjes e mbajti kryetari i shoqatës Shqiptaro Amerikane të Ushtarakëve në rezervë dhe në lirim “Skënderbej”, z.Bashkim Shehu.

Z.Shehu i uroi të gjithë pjesëmarrësit në këtë aktivitet të rëndësishëm për festat e mëdha të Nëntorit.  Një falënderim special shkoi për anëtarët e rinj të shoqatës si dhe të gjithë të ftuarit që nderonin me pjesëmarrjen e tyre në këtë aktivitet.

Z.Shehu i uroi shoqatës punë të mbarë dhe qofshim të bashkuar pranë Flamurit!

 

Sekretari i shoqatës së ushtarakëve “Skënderbej” z.Bujar Hasani mbajti kumtesën për Ditën e Flamurit i cili tha:

 

Është një kënaqësi e veçantë për të gjithë ne që jemi mbledhur sot për të përkutjuar Ditën e Flamurit ku burrat e mëdhenj të Kombit me kryediplomatin e shquar Ismail Qemalin ngritën Flamurin në Vlorë.  Ne kremtojmë heroizmin e luftrave të të gjitha kohrave dhe nderojmë të gjithë dëshmorët e Atdheut.

Festën e bukur të Flamurit ne emigrantët e përjetojmë me një ndjenjë krenarie e gëzimi të veçantë, sepse e ndjejmë çdo ditë e në çdo kohë për vetë kushtet e jetesës larg Atdheut ku emocionet jane të pranishme ndaj kësaj dite të bekuar kombëtare më shumë se ne mërgimtarëve nuk mund t’i gëzohet askush tjetër.

Mergimtarët shqitarë ishin ata që ditën ta donin më mirë e më shumë Atdheun, sepse ata kishin marrë rrugët për shkak të luftërave me osmanllinjtë dhe ishin kurdoherë në shërbim të popullit dhe pëherë aktiv për Lirinë e vendit dhe përmirësimin e jetës shoqërore ekonomike e kulturore të shqiptarëve.  Nderojmë kontributin e veçantë të mërgimtareve dhe shoqatave të tyre në Amerikë, në Rumani, Bullgari, Egjypt e vende të tjera.

Përpjekjet shekullore dhe gjaku i derdhur për Liri edhe pas shpalljes së Pavarësisë nuk i permbushi plotësisht aspiratat e popullit të shumëvuajtur shqiptar për të cilat ai u sakrifikua dhe beri Luften Çlirimtare.  Ëndrra e saj për një bashkim kombëtar deri më sot nuk është bërë realitet ndaj duhen përpjekje ne situatat e tanishme te erës së ngrohtë të paqes dhe të sigurimit, kur edhe miqtë tanë të përhershëm siç janë Amerika dhe Euro Atlantiku po punojnë për zgjidhjen e gabimeve historike për moslejimin e shqiptarëve nën robëri dhe asimilimin e tyre nën shtetet artificiale të Ballkanit.

Flamuri do të mbetet një simbol frymëzimi, bashkimi patriotik dhe gjithmonë në ballë të vështirësive.  Prandaj të dashur kolegë, pjesëmarrës, bashkatdhetarë, me këtë rast festiv qe i bëjmë sot Flamurit tonë Kombëtar më lejoni t’ju shpreh juve urimet më të mira e më të përzemërta.

Gëzuar Festën e 28 Nëntorit ngritjes së Flamurit Kombëtar në Vlorë dhe të shpalljes së Pavarësisë së Shjqipërisë. Rroftë Kombi Shqiptar! Gëzuar 106 Vjetori i Pavarësisës së Shqipërisë.

 

UÇK-ja pershendet

 

Me duartrokitje të nxehta u mirëprit dhe përshëndetja e z.Shefki Mexhuani ish drejtor ekzekutiv i Fondit “Vendlindja thërret” për Amerikën dhe Kanadan, njëkohësisht dhe njeri ndër themeluesit dhe organizatorët kryesor të Batalionit “Atlantiku”.

Ai tha:

Të nderuar të pranishëm,

Zonja dhe zotërinj,

28 Nëntori është datë e shenjtë për historinë tonë kombëtare, sepse ngjarjet

më të mëdha të historisë sonë kanë ndodhur pikërisht në këtë datë.

Kjo datë e bujshme e historisë shqiptare ndërlidhet me kthimin e heroit tone Gjergj Kastrtiotit-Skënderbeut në Krujë, më 28 nëntor 1443, duke ngritur Flamurin Kombëtar Shqiptar, dhe i bashkuar të gjithë fiset shqiptare rreth një Flamuri dhe një ideali të përbashkët duke u bërë epiqendra e formësimit të mëvetësisë shqiptare.

Të nderuar të pranishëm,

Pas pesë shekujsh robëri, pikërisht, në 28 Nëntor 1912, në datën e fitoreve të mëdha përballë vuajtjeve dhe sakrificave të panumërta të shumë brezave, Ismail Qemali, duke bashkuar të gjithë atdhetarët shqiptar në Vlorë, shpalli Pavarësinë e Shqipërisë dhe të Shqiptarëve, duke u bërë themeluesi i shtetit të Pavarur Shqiptar.

28 Nëntori lidhet me vetë simbiozën shqiptare, u dëshmua edhe me çlirimin e Shqiperisë, në luften e dytë botërore nga pushtimi nazi-fashist, datë kjo që na jep poashtu krenari për renditjen e popullit shqiptar përkrah aleancës triumfale në luftën e dytë botërore dhe gjithashtu si një nga vendet e para të çliruara me forcat e veta.

Të nderuar bashkëkombas,

Sot, duke festuar 28 Nëntorin, ne rikujtojmë edhe datëlindjen e komandatit legjendar Adem Jashari, dhe 28 Nëntorin e vitit 1997, që shënon njërën nga faqet më të ndritura të historisë sonë kombëtare, daljen e parë në skenë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Të gjithë këto festa të nëntorit janë tregues i qartë se Liria jonë e arritur, është pasuria më e çmuar e kombësisë sonë,e cila u fitua me shumë punë e përpjekje, me shumë gjak dhe vuajtje brezash. Festat e Nëntorit janë festat e krenarisë sonë kombëtare, të cilat na dhanë forcë e kurajë dhe do të jetë përherë një pikë e shndritshme frymëzimi dhe orientimi për të gjithë

shqiptarët kudo që ndodhen!  Flamuri kombëtar, mbetet i lidhur mishërisht me rrugën dhe mbrojtjen e etnitetit tonë kombëtar, andaj, si i tillë do të jetojë gjithmonë, aq sa do të

jetojnë shqiptarët, në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi, Çamëri,Preshevë dhe disaporë, anë e kënd ku ka shqiptar nëpër botë!

Sot, detyra jonë e përbashkët dhe e çdo shqiptari kudo ku ndodhet është :

Ta lartësojmë Flamurin e Gjergj Kastriotit, Ismail Qemalit, Adem Jasharit!

T’i lartësojmë Shqiptarët!

Lavdi të gjithë heronjve tanë përgjatë historisë!

Rroftë Flamuri, Kombi Shqiptar dhe data e shenjtë e 28 Nëntorit!

Ju falemnderit!

 

Pranë shoqatës së ushtarakëve ishin dhe dy artistë të mirënjohur të Diasporës dhe kombit z.Shaban Lajçi dhe Tom Gjergji

Ata ishin në rolin e Ismail Qemal Vlorës dhe Isa Boletinit, interpretime që u realizuan mjeshtërisht prej tyre dhe Marigosë me Flamurin kuq e zi.

 

Nxënësja e vogël Simelba Xhaferi plot talent recitoi poezinë: Shqiponja e vogël,

Poeti krijues i disa këngëve folklorike z.Isa Brecani solli një poemë të pasur patriotike kombëtare.

Nxënësi shembullor me një shqipe të rrjedhshme Arelt Xhaferi recitoi poezinë:

Vjen Ismail Qemali!

 

Z.Mark Gjonaj, Këshilltar pranë Bashkisë së Nju Jorkut midis ushtarakëve “Skënderbej”

 

Me duartrokitje të fuqishme u mirëprit ardhja e z.Mark Gjonaj  ish ansambleist i shtetit të Nju Jorkut dhe këshilltar pranë Bashkisë së Nju Jorkut, i pari politikan shqiptar që zë vend nderi në politikën amerikane.  Gjithmonë më befason pjesëmarrja e Tij pothuajse në të gjitha aktivitetet e komunitetit, ndonëse ishte pjesëmarrja e gjashtë për nga radha, ai përsëri shprehte krenarinë dhe gëzimin e vecantë që merrte pjesë midis tyre.  Z.Mark Gjonaj është burim frymëzimi, bashkimi ndaj dhe e fton komuniteti kudo dhe kurdoherë, kur ka tubime patriotike.

Fjala e Tij përshëndetëse ishte tejet mbresëënëse me një shqipe të bukur edhe pse lindur dhe rritur në Amerikë.  Z.Gjonaj përshëndeti gjithë të pranishmit, ushtarakët dhe iu uroi atyre: Gëzuar Ditën e Flamurit!  Ai foli për punën që po bën për komunitetin shqiptar dhe tha se ndihet i privilegjuar që punon dhe bashkëpunon me ta.  Fjala e tij u ndërpre nga duartrokitjet kur tha se Kombi ynë është i përbashkët, kemi një Flamur, një gjuhë dhe nuk mund të ndahemi majtas apo djathtas…Ai foli me krenari për Gjuhën Shqipe në një nga shkollat e Bronxit dhe ndërkohë shprehu mirënjohjen dhe për Shkollën Shqipe “Alba Life” që po punon me përkushtim për mësimin e Gjuhës Shqipe.

 

Një përshëndetje speciale erdhi nga n/kryetari i shoqatës “Bijtë e Shqipes” z.Bujar Gjoka i cili foli me fjalë miradie për bashkëpunimin me shoqatën e ushtarakëve “Skënderbej”dhe kontributin që kanë dhënë disa anëtarë për të blerë godinën e re për shoqatën dhe Shkollën Shqipe.  Z.Gjoka foli me krenari të ligjshme për punën e palodhur të kryesisë dhe të anëtarëve të shoqatës “Bijtë e Shqipes” e cila punon me përkushtim për mbajtjen gjallë të gjuhës shqipe dhe të traditave të mrekullueshme kombëtare.

Pjesëmarrësit u argëtuan me muzikë dhe këngë nga artistët Driselda Kanina, Pëllumb Vatnikaj , Dionis Delija Argjend Lloga DJ, Feride Dushaj e cila kishte ardhur me bashkëshortin e saj nga Italia, z.Hamit Peci.  Këngët dhe vallet vazhduan nën shoqerimin e Ismail Fifo DJ dhe Lloga DJ.

Gjate aktivitetit përshëndetën para kamerave si Admiral Muharrem Kuçana, Mark Qehaja, Bashkim Muhedini portieri i skuadrës “Partizani” dhe kombëtares, Përparim Seitaj, kolonele Nadire Xhakolli, Agim Pira, Mihal Jano, Driselda Kanina.

Aktviteti u filmua nga TV “Alba Life” me bashkëpunëtorë Klaudio dhe Monesa Muçollari.

 

25 nëntor, 2018

Queens, New York

 

 

Filmi dokumentar ,,Pagëzimi,, shfaqet në Çikago, ​Shaul Gatenjo rrëfen sesi shqiptarët në Kosovë ia shpëtuan jetën

Në prani të një numri shqiptaro-amerikanë dhe hebrejë në Chicago Loop Synagogue u shfaq filmi dokumentar ,,Pagëzimi,, i përgatitur nga edicioni i RTK-së në Prishtinë.
 
Daniel Shure,këshilltar i lartë në Odën Ekonomike Amerikë-Izrael dhe mik i shqiptarëve në Ballkan dhe Kosovës,theksoj se tashmë jemi në dijeni për praninë dhe shpëtimin e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore në familjet shqiptare në Kosovë dhe Shqipëri.Për këtë tregon edhe filmi dokumentar
,,Pagëzimi,,që na vjen nga Prishtina një dëshmi sesi shqiptarët me shpirtin e tyre solidar u dolën në ndihmë për të shpëtuar nga dora e asgjësimit Nazi-fashist të hebrenjve të ndjekur e të vrarë nëpër rrugët e Evropës e për të gjetur shpëtim në zemrat e shqiptarëve të Kosovës.
 
Në orët e kujtesës historike,hebrejtë dhe shqiptarët në Kosovë në filmin,,Pagëzimi,,
merrnin pjesë Teuta Sahaqija,ambasadore e Republikës së Kosovës në Konsulatën e Përgjithshme në Nju Jork,Ines Demiri,
sekretare dhe stërmbesë e Izraelit nga Prizreni
si dhe Mentor Shala,drejtor i përgjithshëm i RTK-së në Prishtinë.
 
Hapjen e shtigjeve të njohjes historike të dy popujve shqiptaro-hebrejë në Kosovë dhe Shqipëri dhe katrahurat e kohës vrastare të duarëve të përgjakura të Nazi-fashizmit si dhe prania dhe shpëtimi i tyre nga shqiparët në Kosovë dhe Shqipëri,kontribut të veçantë ka dhënë SHSHA në bashkëpunim me mikun e shqiptarëve Daniel Shure.
 
Përmes shiritit në filmin ,,Pagëzimi,,shihen e dëgjohen rrëfimet e Shaul Gatenjo,një hebrejë i moshuar që në kohën e Luftës së Dytë Botërore si fëmijë pesë vjeç kishte përjetuar çastet më të rënda në jetë,kur fashistët ia kishin vrarë familjen bashkë me 7.000 hebrejë tjerë në trekëndëshin e vdekjes së holokaustit Bullgari-Maqedoni-Greqi dhe për të gjetur shpëtim në shtëpitë shqiptare të Kosovës.Në këtë rrëfim të Shaul Gatenjo dalin pamjet e fshatit Letnicë të Vitisë,vendlindja e Nënë Terezës që për shumë vite nisi nëpër botë dhe për popujt mesazhin e shpirtit humanë të popullit shqiptar me virytet dhe traditën e lashtë të qytetërimit në Evropë dhe më gjerë.
Pamjet e filmuara në këtë dokumentar dhe relacionet e miqësisë e të shpëtimit të hebrenjve në Kosovë nga të pranishmit në sallë u përshëndet me duartroktije në shenjë falënderimi për popullin shqiptar dhe për Kosovën.
 
Për filmin dokumenatr,,Pagëzimi,,me nga një fjalë rasti u paraqitën Teuta Sahaqija,Mentor Shala si dhe Ines Demiri nga Prizreni, e cila është stërmbesë e hebrenjve dhe shtetit të Izraelit.Në fjalimin e saj Ines Demiri i bëri një vështrim filmit dokumentar dhe për të dhënë faktet historike të kohës sesi i shpëtuan shqiptarët popullin e përndjekur deri në shfaroje të hebrenjv,ajo përmendi se gjyshja e saj Ruth Bahar një hebreje e martuar me gjyshin e saj shqiptar në Prizren,tregon se si shqiptarët dhe hebrejtë u bënë bashkë në kohën vrastare e të shfarosjes nga dora Nazi-fashiste për të mbijetuar dhe për treguar sot se populli shqiptar është i veçantë në Evropë me shpirtin human e liridashës,theksoj Ines Demiri.
 
Në kuadër të këtij aktiviteti dhe në bashkëpunim të SHSHA-së me miqtë hebrejë në Çikago,u ritheksua propozimi që në Muzeun Holokaust në Skokie të vëhet Pllaka Përkujtimore si dëshmi historike që do të hedh dritë për praninë dhe shpëtimin e hebrenjve Kosovë-Shqipëri.Ndërkaq për angazhimet dhe përkrahjen ndaj popullit shqiptar në hapësirën e vet etnike në Ballkan,SHSHA në bashkëpunim me Konsulatën e Përgjithshme të Kosovës në Nju Jork,do të nisin procedurën e rregullt ligjore që Daniel Shure të shpallet Konsull nderi i Republikës së Kosovës në Çikago.
 
Skënder Karaçica