VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

VARRET FLASIN DUKE KËNDUAR…! (Dhembja dhe krenaria e kohës,) – Poemë nga Sejdi BERISHA

By | December 6, 2019

Komentet

Uratë në kohë të luftës Poezi nga Nënë Tereza

O Hyj,
lufta zhvillohet
-dhe unë s’kam fjalë…
S’mund të bëj asgjë tjetër
përpos t’i përsëris fjalët
e Shën Fran Asizit.

Dhe ndërsa lus
këtë uratë të vjetër
unë e di se edhe një herë
ti do ta shndërrosh luftën në paqe
urrejtjen në dashuri.
Amen.

URATË NË KOHË TË LUFTËS – Poezi nga NËNË TEREZA

O Hyj,

lufta zhvillohet

-dhe unë s’kam fjalë…

S’mund të bëj asgjë tjetër

përpos t’i përsëris fjalët

e Shën Fran Asizit.

 

Dhe ndërsa lus

këtë uratë të vjetër

unë e di se edhe një herë

ti do ta shndërrosh luftën në paqe

urrejtjen në dashuri.

Amen.

PSE QESH DUKE LOTUAR – Poezi të reja nga TAHIR BEZHANI

KUR DO PUSHOJNË DHIMBJET

 

Stuhitë vazhdojnë pa u ndalur

Në tokën  e nemitur  në shekuj

Çdo ndrrim motesh, përplasje erërash

Ndiej meteorologjinë e ndryshimeve

Do dridhje therëse trupin provokojnë

Pluskon jeta me  durimin e heshtur

Lisit të moshuar po i pëlcet lëkura

Plagë të vjetra kullojnë helm

Tokë e stërvitur buzëqeshjeve të hidhura

Ecje hutuese copëzave të mendimit

Sa i gjatë durimi  sakatues i natës

Sa mashtruese rrezet e heshtura të ditës

Dhimbjet  flejnë në rrudhat e psalmeve

Eshtnaja krejt natën heq valle zjarreve

Ninulla të vjetra të  historisë së plakur

Paskam lindur  të jem bukuri e vuajtjeve

Lakmi e idhnakëve të ngjashëm

Skulpturë mjeshtërore prej gurit në gur…

 

 

 

 

PSE QESH DUKE LOTUAR

 

Unë asgjë nuk fola

Të shikova  çdo pjesë të trupit

Imagjinatë e lirë mendova

Me sytë e dergjur malli

Përgjova bukurinë e humbur

Dëgjova të rrahurat e zemrës

(aritmi e thellë, përplasje dukej)

Zemra ime  hesht në harenë e qelbur

Mbete pranverë e akullt, të thashë

Ti qaje dhimbshëm, me dënesje

Sa e doja një shi puthjesh

Moj dhimbja ime e vjetër

Mos qesh me lotimin e  zhuritur malli

Kënga ime e mbjellë në zemër…

 

 

MOS MË NDRYDHNI SHPIRTIN

 

Mos lodroni të shfrenuar pellgjeve të thara

Mos më ndrydhni shpirtin e plakur

Nëse zjarrit nuk ia dini dhimbjen

Leni të paprekur fitilin e  shpirtit

Po djersiten poret për etje drite

Rrënjët  frymojnë fyshtës  së ashtit zgurajë

Ngjyrën e luleve e ndryshon  pranvea

Me këngën e zogjve të hareshëm

 

Mos më ndrydhni shpirtin

Mos ma çarmatosni zemrën!

 

Gjakove,23shtator,2020

Më 29 shtator 1547 lindi shkrimtari gjenial spanjoll Miguel de CERVANTES

Miguel de CERVANTES, (29 shtator 1547 – 23 prill 1616) ishte njëri ndër dramaturgët më të njohur spanjoll të shekullit të 16-të. Fama e tij është e lidhur me Don Quijote (Don Kishoti). Ne dimë shumë pak rreth lindjes së Miguel de Cervantes Saavedra (Servantesit). Data e saktë nuk mund të gjendet në ndonjë regjistër. Ndoshta ai ka lindur 29 shtator, ditën e San Miguel, për të cilën ai mori emrin. Ne e dimë se ai ka lindur në Alcala de Henares, një qytet i vogël pranë universitetit Madrid, ku ai u pagëzua në kishën e Santa Maria më 9 tetor, 1547. Cervantes ishte i katërti i shtatë fëmijëve të lindur në Dona Cortinas Leonor de dhe Don Rodrigo de Cervantes, një kirurg shëtitës të cilët luftuan për të ruajtur praktikën e tij dhe familjen e tij duke udhëtuar në të gjithë Spanjën.

Më shumë pak dihet rreth njëzet vitet e para të jetës Cervantès-së. Ai mendohet të ketë shkuar në shkollë në Valladolid dhe Sevilla. Ne nuk e dimë asnjë përveç se në datat 1567-68, ai u regjistrua në shkollën e humanist spanjoll, Juan Lopez de Hoyos, në Madrid. n 1569 Cervantes udhëtoi për në Itali për të shërbyer në familjen e një fisniku italian dhe, një vit më vonë, ai u bashkua me ushtrinë spanjolle. Më 7 shtator, 1571, ai luftoi trimërisht kundër turqve në Betejën e Lepantit, ku ai u plagos rëndë dhe ka humbur përdorimin e dorës së tij të majtë. Pas një periudhe të gjatë të shërimit, ai vendosi të kthehet në jetën e ushtarit. Në prill 1572, ai u bashkua me kompaninë e Manuel Ponce de Leon, ku ne besojmë se Rodrigo vëllai i tij u regjistrua gjithashtu. Së bashku ata kanë marrë pjesë në një numër betejash.

Vëllezerit Cervantes u larguan nga Italia për në Spanjë në 1575. Ata u kapën gjatë udhëtimin e kthimit nga piratët dhe u dërguan në Algjer, ku ata u burgosën dhe ku ata me guxim rrezikuan jetën e tyre duke u përpjekur për të shpëtuar. Pas pesë viteve të robërisë, Cervantes u çlirua, falë negociatave të etërve të trinitetit. (Vëllai i tij tashmë ishte lëshuar.) Më 27 tetor, ai mbërriti në Valencia, i dobët (i ati i tij kishte për të shitur të gjithë pasurinë e tij për lirimin) dhe i poshtëruar. Përvoja ishte një pikë kthese në jetën e tij, si dhe referenca të shumta për tema të lirisë dhe robërit shfaqen në punën e tij.

Cervantes u kthye nga Algjeri thellë në borxhe për shkak të haraçit paguar për lirimin e tij. Për të fituar të holla, ai vendosi të merrte pjesë në ushtri. Ai shkoi në Portugali dhe mori pjesë në betejën e “Azores Las” në 1582. Një vit më vonë, ai u kthye në Spanjë me dorëshkrimin e një romance, La Galatea dhe ndoshta pjesën e parë të Persiles y Segismunda. Ai gjithashtu solli disa shënime për biografinë e tij. Gjatë këtij viti, një fëmijë i quajtur Isabel de Saavedra u lind në Cervantès-it dhe një zonjë e aristokracisë së Lisbonit.

Më 12 dhjetor, 1584, 37 vjeçari Miguel de Cervantes Saavedra ishte martuar me Katalina Dona de Palacios Salazara, një grua gati njëzet vjet më e re. Martesa detyruar Cervantès-it për të kërkuar një punë funksionoi dhe në 1588 ai siguroi një pozitë si një zyrtar i qeverisë në jug të Spanjës, rekuizimi gruri dhe vajit të ullirit për fushatën e Armadës së pamposhtur. Posti i tij i ri i dha atij mundësinë për të mësuar zakonet dhe shprehitë e zakoneve, traditave nga Sevilje që ai përshkroi tek Don Kishoti. Ai u arrestua dy herë në Sevilje për marrje posedimin e materialeve që i përkistnin Katedrales Sevilje-së. Këto përvoja justifikojnë legjendë që pjesa e parë e Don Kishotit ishte shkruar në burg.

Qëndrimi i tij në Sevilla ishte një periudhë e fatkeqësive për Cervantès-it. Fat i tij nuk ishte më i mirë në letërsi. Në vitin 1595, ai fitoi çmimin e parë (tre lugë argjendi) në një konkurs poeme, dhe tre vjet më vonë, kënga e tij El entierro del Rey Felipe II en Sevilla ka marrë një vëmendje, edhe pse pjesa tjetër e poemave të tij do të mbeten të pabotuar.

La gitanilla, Rinconete y Cortadillo, La Galatea, dhe Persiles y Segismunda janë ndër veprat e tij të qëndrueshme, por pa dyshim krijimi i tij më i famshëm është Don Kishoti, El Ingenioso Hidalgo de la Mancha, e cilësoi romanin e parë modern. Pjesa e parë u botua në vitin 1605, kur Cervantes ishte 57. Kjo është arsyeja pse ne mund të themi se kjo punë është përvoja tërë jetës së tij. Disa javë pas publikimit të saj, tre edicionet e falsifikuara u shfaqën në Lisbonë. Edhe pse Cervantes u bë një sukses brenda natës, problemet e tij ekonomike nuk zhduken. Në të njëjtin vit, ai u akuzua për pjesëmarrje në një luftë, dhe ai dhe familja e tij u arrestuan dhe u mbajtën në burg për më shumë se një javë. Është përfolur se ai kaloi në vijim tre vjet i fshehur.

Nga 1609 deri në vitin 1616, Cervantes ka jetuar përsëri në Madrid. Në vitin 1609, ai u ftua për t’u bërë një anëtar i vëllazërisë ri “Los Esclavos del Santo Sacramento” dhe gruaja e tij hynë në manastir të rendit të San Franciskos. Në vitin 1612, autori u bë një anëtar i një klubi të ri letrar: “Academia Salvaje”.

Gjatë viteve të tij të Madridit, Cervantes ishte një shkrimtar mjaft pjellor. Ai shkroi Ejemplares Novelas vet; 1613), të parodi poemë Viaje del Parnaso dhe një version prozë e poezi (të përfshira në El Parnaso, e 1614). Në 1614, një tjetër autor, Alonso Fernández de Tordesillas, ka publikuar një pjesë të dytë të Don Kishotit, para se Cervantes ta kishte bërë këtë. Cervantes ishte i bindur për të vazhduar punën e vet; 1615). Pjesa e dytë e Don Kishotit u botua në Bruksel (1615), në Valencia (1616) dhe në Lisbonë (1617). Përkthimi i parë është bërë në 1618, në frëngjisht. Që nga viti 1617, dy seksionet e romanit janë botuar si një vëllim.

Në mbyllje të jetës së tij, Cervantes u bë një anëtar i rendit të San Franciskos. Françeskanët kanë varrosur don Miguel de Cervantes, deri atëherë të quajtur “Princi i zgjuar”, në Madrid, 23 prill 1616, të njëjtën ditë një tjetër gjigant letrar, William Shakespeare, i cili ishte vënë për të pushuar në Angli. Françeskanët kanë varrosur Don Cervantès-it në një manastir triniteti në Madrid.

Prej tyre më të njohurat janë:

  • -{La Galatea}- (1585)
  • -{El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha (Don Quijote)}- (1605)
  • -{Novelas ejemplares}- (1613)
  • -{Viaje del Parnaso}- (1614)
  • -{Los trabajos de Persiles y Segismunda}- (1617)
  • -{Exequias de la reina Isabel de Valois}-
  • -{A Pedro Padilla}-
  • -{A la muerte de Fernando de Herrera}-
  • -{A la Austriada de Juan Rufo}-
  • -{Al túmulo del rey Felipe II}-
  • -{Ocho comedias y ocho entremeses nuevos nunca representados}- (1615
  • -{La casa de los celos y selvas de Ardenia}-
  • -{Los baños de Argel}-
  • -{El rufián dichoso}-
  • -{La gran sultana doña Catalina de Oviedo}-
  • -{El laberinto de amor}-
  • -{La entretenida}-
  • -{Pedro de Urdemalas}-
  • -{Entremeses El juez de los divorcios}-
  • -{El rufián viudo, llamado Trampagos}-
  • -{Elección de los alcaldes de Daganzo}-
  • -{La guarda cuidadosa}-
  • -{El vizcaíno fingido}-
  • -{El retablo de las maravillas}-
  • -{La cueva de Salamanca}-
  • -{El viejo celoso}-

URATË PËR NJERIUN NË AGONI – Poezi nga NËNË TEREZA

O Zot, ti njeh gjithçka,

jetën dhe vdekjen,

ne po të lutemi,

falja mëkatet mikut tonë

që tani po ndahet prej nesh

me qëllim që të mund të marrë prej teje

një zemër të pastër.

 

Ti e di se kam parë duke vdekur

mijëra e mijëra njerëz,

por askush

s’ishte i shqetësuar apo frikësuar,

sepse të gjithë i kishin rrëfyer mëkatet

dhe ti pate mëshirë për ta.

 

Kështu edhe miku ynë

do të ndahet prej nesh në paqen tënde.

Pastaj me zemër të pastër

do të gëzohet me ty

në Mbretërinë e Qiellit

për amshim.

Amen.

Nobelistja bjelloruse Alexievitch në Gjermani për trajtim mjekësor

Laureatja e çmimit Nobel për Letërsinë dhe një prej figurave të fundit të opozitës në liri dhe në Bjellorusi, Svetlana Alexievitch, u largua nga vendi i saj për trajtim në Gjermani, njoftoi sot një prej të afërmve të saj.

“Pas një muaji, ajo do të kthehet në Bjellorusi. Ajo nuk heq dorë nga aktivitetet e anëtares së këshillit të koordinimit, organ i formuar nga opozita”, deklaroi mikja e saj Maria Voïtechonok.

“Dy muaj më parë ajo duhej të shkonte te mjeku, por kjo u pengua nga koronavirusi dhe ngjarjet politike”, shtoi ajo, duke theksuar se zonja Alexievich synon të shkojë në Itali pas Gjermanisë.

Svetlana Aleksievich është e vetmja nga shtatë anëtarët e udhëheqjes së Këshillit Koordinues të formuar për të promovuar një tranzicion të pushtetit në Bjellorusi ende në liri.

Të gjithë të tjerët janë arrestuar ose janë detyruar të largohen, siç ishte figura kryesore e lëvizjes protestuese, Svetlana Tikhanovskaïa, e cila është strehuar në Lituani.

Bjellorusia është goditur që nga fillimi i gushtit nga një lëvizje protestash kundër rizgjedhjes mashtruese të presidentit Alexander Lukashenko, në pushtet që nga viti 1994.

EDHE KUR TË MOS JEM… Poezi nga Inis A. Jorgo

Përse nuk kthehesh, ka kohë qe të pres..
Shpirt-turbulluar kështu s’të dua
Kërkoj të dikurshmin, sa mall kam për të..
Kur gjarprit i jepesh, diçka vdes nga mua..
Vrapo, arratisju kësaj copëz jete..
Mos e fal rininë, shpirtin pse e gris ?
Me krahët e thyer a e prek dot qiellin?
E gjen dot nga errësira diellin të të ndrisë?
Tërë botën e mirë për ty do e thërras
Dhe gjarprin e ftohtë në sy do e shoh
Të ligun, me helmin e tij do e vras!
Me dhimbjen e lodhur atë do e mbys!!
Kërkomë, thërritmë ti i miri im !
Pranoje se jeta ka gjithmonë shpresë
E vdekur të jem, për ty do të ngjallem
E gjallë do të ndihem sa herë për ty do vdes!
Besomë ti, kaloje pra pragun!
Të bardhën paqe për ty do e kem !
se vetëm kështu do jesh prap i imi
Do të ta ndris shtegun edhe kur mos të jem !!!

( Marre nga libri poetik  Tinguj Shpirti- Inis A. Jorgo )

Klubi Letrar “Gjon Nikollë Kazazi”: Faleminderit të gjithëve që ndihmuan në realizimin e mitingut të poezisë

FALENDERIM,
Në emër të kryesisë dhe anëtareve të klubit, “Gj. N. Kazazi”, falenderoj Ministrinë e Kulturës të Republikës së Kosovës dhe Drejtorinë e Kulturës të Kuvendit të Komunës të Gjakovës, që e kanë mbështet projektin e klubit letrar ” Gj. N. Kazazi” Mitingu i Poezisë 2020!
Po ashtu falenderoj mediat, Radio Gjakova, TvSyri Vision, Gazeten Nacional, VOAl. CH, rrjetet e shumta sociale që i dhanë publicitet mitingut të poezisë dhe mbi 15.000 shikueseve, deri dje, mbeshtetësit tanë qytetar dhe letrar, që na ndoqën me fanatizëm artëdashës!
Një falenderim të veçantë shkon për kryesinë e klubit letrar ” Gj. N. Kazazi” dhe anëtareve të klubit që e dhanë aktivitetin e vet, që mitingu të realizohet sa më suksesshëm! Mund të konstatoj se mitingu i poezisë 2020, edhe pse në rrethana pandemie globale dhe kufizimeve institucionale shtetrore dhe shëndetsore vendore, u realizua me sukses.
Mitingu pati krijues të shquar ndërkombëtarë Ernesto Kahan nobeliste, Maria Miraglia, poete italine, Alicja Kuberska, poete polake dhe disa nga krijuesit më të shquar kombëtarë: Agron Tufa, Besnik Mustafaj, Sali Bashota, Ibrahim Kadriu, Entela Kasi, Shaip Emrullahu, Anton Gojqaj,Jeton Kelmendi, Kujtim Morina. Vlora Konjushevski, Flora Brovina, Servet Bytyqi, Ylli Çela, Tixhe Rexha Gerqari, Jetëlira Avdiaj, Lauresha Rexha, Diellza Berisha,ndërsa nuk lexuan dot për shkaqe teknike Ramë Oraca dhe Vilson Culaj. Çmimet e ndarë në këtë miting ishin meritore, sidomos katër nga ato.
Pra, mitingu u mbajt në kushte kufizuese, i mungoi publiku fizike, (dhe urojmë të kthehemi në normalitet sa më shpejte) dhe po të ishte më azhur tekniku i platformës ZOOM, do të dëgjohej më mirë paneli i mitingut dhe hyrja e mitingut mund të shikohej pa ndërprerje. Sado që kjo nuk e largon nga përgjegjësia teknikun, unë drejtoj një kritikë të ashpër ndaj televizioneve kombëtare të Kosovës, të cilat i kanë pushtuar ekranet e tyre me politikë amatoreske, diletante, madje neveritese, dhe kultura për ta është dytësore për të mos thenë e fundit. Nuk ka gazetar kulturor, ose ata janë bërë trumbator të politikës ditor si servilë përshtirosës! Urojmë, që siç thotë Borhesi i madh ” Vetëm kutura është shpëtimi ynë i vetëm” të ketë ndryshim në të ardhmen. Urime Gjakova e jonë, Kosova e jonë, Shqipëria e jonë, për mitingun e poezisë 2020! Mitingu i poezisë 2021 qoftë edhe më i mrë!
Faleminderit të gjithëve që ndihmuat në realizimin e mitingut të poezisë, emër për emër, me fjalën njerëzore- faleminderit!
Muharrem Kurti, kryetar i klubit.
dhe Kryesia e Klubit GJ.N.K.

URATË PËR TË BURGOSURIN – Poezi nga NËNË TEREZA

O Zot,

ti ishe i lidhur

dhe unë të shoh ende në çdo të burgosur

që shkoj për ta vizituar.

 

Jepi fuqi dhe ndershmëri

këti vëllait,

që ta shfrytëzojë kohën

e burgimit

për të përmirësuar të keqen e shkaktuar.

 

Na ndriço të gjithëve

për të parë dhe përmirësuar

gabimet tona

me dashur, angazhim

dhe veprim ndaj të varfërve.

Amen.

KURMI I GRUAS – Poezi nga PABLO NERUDA – Përktheu ROLAND GJOZA

Kurmi i gruas, kodra të bardha, kofshë të bardha
Ti dukesh si bota, që më është dorëzuar
Trupi im i vuajtur prej fshatari gërmon brenda teje
Prej thellësisë së tokës shfaqet biri ynë i mahnitshëm.

Jam i vetmuar si një tunel. Dhe zogjtë më janë larguar
Dhe nata vjen dhe më pushton si një armik
Për të mbetur gjallë të farkëtova ty si një armë
Si një shigjetë në harkun tim, si një gur në hobe

Por ora e hakmarrjes ra dhe unë të dua
Për lëkurën e kurmit, myshkun e freskët, qumështin e magjijuar
Kupat e gjinjve të tu! Oh, sytë e mungesës!
Oh, trëndafilat e seksit! Oh, zëri yt i ngadaltë dhe i trishtë!

Kurmi i gruas, në bukuritë e tua dua të bëhem i bukur
Aty ngopet etja ime, dëshirat, aty nis rruga e shndërrimit
Shtretër lumenjsh të errët ku rrjedh etja ime e përjetshme
Dhe vjen lodhja rraskapitëse dhe vjen dhimbja e pafundme.

VAJZA BITNIK – Poezi nga YEVGENI YEVTUSHENKO – Përktheu ROLAND GJOZA

Kjo vajzë vjen nga Nju Jorku

Që më s’i përket
Nën dritat e neonit kjo vjazë
Ikën nga vetvetja

Për të bota është e çuditshme
Një moralist i marrë që ulërin
Asnjë e vërtetë s’është për të
E vetmja e vërtetë, tuisti

Me flokë të mjegullt dhe të egër
Me syze dhe një triko pa shije
Mbi majat e gishtave kërcen
Më të keqin danc të mohimeve

Çdo gjë e quan të rremë
Çdo gjë; nga Bibla gjer te gazetat
Montagët ekzistojne dhe Kapuletët
Por jo Romeo dhe Zhulieta

Drurët përkulen trishtueshëm
Dhe hëna e dehur nëpër drurë
Trullosëse si një bitnik i ngrysur
Shkon rrugës së qumështit

Hyn dhe del nga bari në bar
Me mendime jo shoqërore
Dhe qyteti nën të hap
Bukurinë e një zemre të fortë

Çdo gjë feks; çatitë dhe muret
Dhe nuk është rastësi që mbi qytet
Ngrihen antenat televizive
Si një kryqëzim pa Krisht.

DITËLINDJA – Poezi nga YEVGENY YEVTUSHENKO – Përktheu ROLAND GJOZA

 

Mama, më lejo të uroj ditëlindjen e djalit tënd
Ti shqetesohesh shumë për të. Ai të ka gënjyer
Ai fiton pak, martesa e tij ishte e nxituar
Ai është i gjatë, ai është i dobët, ai është i parruar
Oh, ç’dashuri e mjerë, shpesh e harruar
Mama, unë duhet të uroj në qoftë se mundem
Ditëlindjen e shqetësimit tënd.
Ai kishte trashëguar prej teje
Përkushtimin pa kusht ndaj epokës
Dhe arrogancën dhe mërzinë në besimin e tij
Prej teje ai e fitoi këtë besim, Revolucionin.
Ti nuk e bëre dot të lumtur dhe të famshëm
Frika ishte i vetmi talent që kishte.
Hapja dritaret e dhomës së gjumit
Mos i shty degët e dendura me gjethe
Puthja sytë e hapur
Jepi bllokun e poezive dhe shishen e bojës së shkrimit
Jepi kupën me qumësht dhe shoqëroje me vështrim kur të iki


Send this to a friend