VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

“Ua dhamë shqiptaro-sllavëve” – Botoi shkrimin për kryeministrin, arrestohet gazetari grek

By | June 14, 2018

Komentet

Mediat në Shqipëri: Rama shtrohet në spital në Berlin

Prej 3 ditësh Edi Rama ndodhet në Berlin, ku është shtruar në spital.Lajmi është bërë i ditur për SYRI.net nga njerëz pranë Ramës dhe burime nga Berlini.

Meta në takimin me gratë aktiviste: ‘Jo amnisti për dhunuesit në familje’

Pas parainfarktit që Edi Rama kaloi në Tiranë, për të cilin u shtruar në një spital privat, ai është larguar më pas në drejtim të Berlinit me avion çarter.

Gjendja e Ramës ka qenë e rëndë që në Berat kur ai kishte dalë jashtë kontrollit.

‘Të ftojmë të huajt që të pijnë objektet’, thoshte Rama nga Berati.

Por gjendja e tij do të vinte duke u rënduar, pasi vetëm pak orë më pas, do të shtrohej me urgjencë në spital në Tiranë, pasi kaloi një parainfarkt.

Edhe pse disa orë më vonë Rama bëri një reagim, ai më shumë konfirmoi faktin se ishte në spital, se sa mohoi.

E që nga e hëna ai ndodhet në Berlin, i shtruar në spital. Vizita e tij në Gjermani ka qenë vetëm për shkak të gjendjes së tij shëndetësore e asnjë arsye tjetër.

SYRI.net do te ju sjelle lajme te tjera ne lidhje me semundjen e Rames,

Deklaratat e Metës për lënien e mandatit, jehonë në mediat botërore

Mediat ndërkombëtare i kanë bërë jehonë deklaratës së Presidentit Ilir Meta në Pogradec, nga ku u bëri thirrje palëve për të gjetur zgjidhje për daljen nga kriza.

Gazeta prestigjioze “New York Times”, televizioni “Fox News”, “Washington Post”, kanë pasqyruar qëndrimin e kreut të shtetit, Ilir Meta.

Meta deklaroi sot se “jam i përgatitur të lë mandatin dhe deri të sakrifikohem si Salvador Allende, për të mos lejuar instalimin e një junte ushtarake”.

Artikulli i plotë i Associated Press

Presidenti shqiptar tha të mërkurën se do të ishte gati të japë dorëheqjen nga posti i tij – ose edhe të veprojë si ish-Presidenti kilian Allende, – nëse do të ndihmonte në zgjidhjen e krizës politike të vendit të tij.

Ilir Meta tha se pas dështimit të ndërmjetësimit të një zgjidhjeje, ai ishte i gatshëm të japë dorëheqjen nëse ai “ishte i sigurt se vendi ka një zgjidhje politike, kushtetuese dhe solide”.

Megjithëse Meta u zgjodh dy vjet më parë me votat e Partisë Socialiste të majtë, ai nuk ka qënë në qetësi me qeverinë që nga ajo kohë.

Opozita e qendrës së djathtë, e udhëhequr nga Partia Demokratike, ka dhënë dorëheqjen nga mandatet e saj parlamentare dhe po mban protesta duke akuzuar qeverinë e majtë të Partisë Socialiste të Kryeministrit Edi Rama se është i korruptuar dhe i lidhur me krimin e organizuar dhe duke kërkuar zgjedhje të parakohëshme.

Duke folur me gazetarët në qytetin lindor të Pogradecit, Meta gjithashtu e krahasoi veten me presidentin kilian Salvador Allende, i cili vrau veten në vitin 1973 ndërsa trupat rrethuan pallatin e tij pas një grushti ushtarak.

Meta tha se do të ishte gati të “sakrifikojë jetën time si Salvador Allende për të ndaluar instalimin e një junte që do ta kthejë Shqipërinë 30 vite pas”.

Opozita nuk ka dëgjuar thirrjet nderkombetare që të mos nxise dhunën dhe të ulet për bisedime me qeverinë.

Gjatë pesë tubimeve në një muaj, mbështetësit e opozitës kanë përdorur bomba dhe predha me tym që të përpiqen të hyjnë në parlament ose ndërtesat e qeverisë. Policia është përgjigjur me gaz lotsjellës dhe me ujë. Një miting i ri është planifikuar për të enjten.

Socialistët drejtues kanë 74 vende në parlamentin me 140 vende. Disa nga vendet e liruara nga opozita janë zëvendësuar nga të tjerët nga listat e saj, por shumë prej tyre mbeten bosh.

Socialistët thonë se opozita nuk po ndihmon përparimin e Shqipërisë drejt anëtarësimit në Bashkimin Evropian. Brukseli do të vendosë në qershor nëse do të fillojë negociatat e plota të anëtarësimit me Shqipërinë.

 

Promovohet libri i Aleksandër Meksit “Xhamitë e Shqipërisë”

Instituti “Yunus Emre” në bashkëpunim me Ambasadën e Republikës së Turqisë në Tiranë dhe Shtëpinë Botuese “Plejad”, zhvilluan aktivitetin e promovimit të albumit (librit) me titull “Xhamitë e Shqipërisë”, me autor studiuesin Aleksandër Meksi, raporton Abadolu Agency (AA).

Të pranishmit në aktivitet, studiues dhe përfaqësues të institucioneve turke në Shqipëri, folën rreth rëndësisë që ka botimi “Xhamitë e Shqipërisë – Historia, Arkitektura, shekulli XV-XIX”.

Në fjalën e tij, ambasadori i Turqisë në Tiranë, Murat Ahmet Yörük, tha se kjo vepër shërben për t’i dhënë një mendim brezit të ri në lidhje me të kaluarën e përbashkët mes dy vendeve dhe të ardhmen.

TIRANË (AA) – Instituti “Yunus Emre” në bashkëpunim me Ambasadën e Republikës së Turqisë në Tiranë dhe Shtëpinë Botuese “Plejad”, zhvilluan aktivitetin e promovimit të albumit (librit) me titull “Xhamitë e Shqipërisë”, me autor studiuesin Aleksandër Meksi ( Olsi Shehu – Anadolu Agency )

“Shteti Osman, në rajonin gjeografik ku sot ndodhet Republika e Shqipërisë ku për gati 500 vjet radhazi ka qenë i pranishëm, ka realizuar punime ndërtimore gjithëpërfshirëse dhe madhështore. Në këtë periudhë, është verifikuar se në Shqipëri si vepra publike dhe vakëfe janë ndërtuar rreth 1.015 monumente arkitekturore. Ndër veprat kryesore të kësaj kategorie mund të përmendim kalatë, urat, pazaret, shkollat, hamamet, hanet, konakët qeveritarë, teqet, tyrbet, kullat e sahateve, shtëpitë shumëdritarëshe në Berat dhe Gjirokastër”, u shpreh Yörük.

Ambasadori Yörük theksoi se Agjencia Turke për Koordinim dhe Zhvillim (TIKA) në bashkëpunim me Ministrinë e Kulturës së Shqipërisë punojnë për rikonstruksionin e këtyre veprave “që ne i konsiderojmë si trashëgimi të përbashkët kulturore”.

“Kjo vepër ka cilësinë si libri i parë që flet për historinë, arkitekturën dhe botëkuptimin estetik të xhamive në Shqipëri. Uroj që përveç shqipes kjo vepër të përkthehet edhe në turqisht dhe anglisht, me qëllim që të shndërrohet në një burim me përmasa ndërkombëtare për të gjithë historianët, arkitektët, arkeologët, historianët e artit, apo edhe për lexuesit e tjerë që kanë interes”, u shpreh Yörük.

Ndërsa autori i librit, Aleksandër Meksi, ish-kryeministër i Shqipërisë, në fjalën e tij tha se libri mbi Xhamitë e Shqipërisë është ripunimi, plotësimi, përmirësimi i një botimi të mëparshëm me të dhëna më të plota dokumentare, me ilustrime më të shumta, sipas tij, në dobi të njohjes më të mirë të kësaj trashëgimie të rëndësishme në lëmin e arkitekturës.

“Ndërtimet e kultit mysliman me shumëllojshmërinë e tyre, zënë vend të rëndësishëm në tërësinë e arkitekturës së Mesjetës së Vonë (shek. XV-XIX). Ato ngrihen në të gjitha trevat e banuara nga shqiptarët gjatë këtyre shekujve, si dëshmi të qarta të një periudhe të historisë tonë dhe të ndërtimeve në veçanti. Me studimet është arritur të njihen më mirë dhe kontributi i arkitektëve dhe ndërtuesve shqiptarë, si në atdheun e tyre ashtu dhe në qendrat e Perandorisë Osmane”, theksoi Meksi.

Të pranishmit i përshëndeti edhe drejtori i Institutit “Yunus Emre” në Tiranë, Ömer Osman Demirbaş, i cili tha se veprat që mund t’i lënë të ardhmes janë librat.

“Sot në momentin që mundohemi të kërkojmë një dokument që na duhet për t’u informuar, kërkojmë librat që janë shkruar para 100 vjetësh. Kjo tregon që është trashëgimia më e madhe që u lihet të rinjve tanë”, tha Demirbaş.

Libri në gjuhën shqipe i cili trajton arkitekturën e xhamive në Shqipëri është botuar nga Shtëpia Botuese “Plejad”.

Kushtet paraprake të zgjidhjes së krizës ! Nga Romeo Gurakuqi

Ka vetem nje zgjidhje te krizes politike qe po kalon vendi yne:

Doreheqja e Kryeministrit dhe e qeverise se tij eksperimentale,

zhvleftesimi i te gjitha veprimeve te paligjshme procedurale te kryera nga mazhoranca ne kundershtim me kushtetuten,

kodin zgjedhor dhe me parimin e sovranitetit politik, pas dates 25 shkurt 2019,

thirrja e tryezes se zgjeruar te partive,

nen garancine e disa intelektualeve te spikatur,

tryeze qe do te percaktoje parimet e formimit te qeverise tranzitore,

rruget e rikthimit te legjitimitetit dhe funksionalitetit te Parlamentit,

do te percaktoje karakteristikat e kryeministrit te ri dhe kohezgjatjen e qeverise se re te tij,

e cila do te balancoje territorialisht, politikisht dhe institucionalisht shtetin qe perçudnuan rilindasit.

Ndryshe, kriza do te thellohet,

krijimi i dy pushteteve politike paralele do jete i pashmangshem,

dezintegrimi i pushtetit vendor do te jete nje vendim i pakthyeshem,

zhvillimi ne kohe i zgjedhjeve lokale praktikisht i pamundshem dhe hapja e negociatave nje enderr e dimrave te ardhshem.

Edi Rama me “dashnoret e vdekjes”,

qe e shoqerojne ate me arme kimike ne dore,

ne marrezine e qendreses kunder popullit opozitar,

mendjefyckat socialiste, qe i rrine perbri pushtetit te tij, mund te mos e kuptojne udhen ne te cilen e kane futur vendin.

Problemi eshte se ata jane pergjegjesit kryesore te situates se krijuar dhe koha e tyre nuk mund te zgjase me!

Tanime eshte e qarte, se se bashku me Edi Ramen, do te ikin te gjitha ata qe heshten, vallezuan dhe u fshehen,

kur detyra i therriste te ishin me publikun,

ne mbrojtje te institucioneve kushtetuese,

ne eliminimin e vuajtjeve dhe tensioneve,

qe prodhoi mazhoranca e zgjedhjeve te vjedhura!

Shqipëria e Bashkuar do të jetësohet vetëm me Shqiptarizëm, kurrsesi jo me turkofilizëm, serbofilizëm dhe grekofilizëm – Nga Kastriot Berishaj

Plaga më e madhe e mijëra vite pushtim të egër anadollak është se fara e zezë aziatike e ka infektuar trurin e disave që flasin shqip, prandaj shpesh herë gjatë historisë veprimtarët më të mëdhenj të çështjes kombëtare janë lënë vetëm, vrarë nga fara e zezë tradhtare dhe vlerën e tyre e kemi kuptuar vetëm pas 100 vitesh. Ky mjerim kombëtar është ende aktual.

Koha po punon për NE, por ne jemi duke vepruar kundër vetvetës. Tek ne egziston nocioni i BESËS, sepse mbetjet e armiqve dhe tradhtarët kanë keqpërdorur mikëpritjen dhe besën shqiptare. Besëlidhja e Kastriotit është e shenjtë, ndërsa ata që dyshojnë në prejardhjen e tyre dhe janë vegla të pushtuesve ardhacakë nga Azia nuk kanë besë. E drejta e shqiptarëve për Shqipëri të Bashkuar qendron më lartë se sa paditurua e tyre për të jetësuar aspiratën kushtetuese për identitet dhe bashkim kombëtar.

Pengesa kryesore për jetësimin e Shqipërisë së Bashkuar janë; injorantët e paarsimuar dhe të pafytyrët që janë nën urdhërat e faqezinjëve të politikës, por janë maskuar nën çadren e patriotizmit të rrëjshëm dhe infiltruar në lëvizje të ndryshme kombëtare me qëllimin kryesor të pengimit, devijimit dhe njollosjen e tyre.

Dyftyrësia dhe mburrja pa vepra është e turpshme, ndërkohë që shqip kur shkruajnë dhjetë (10) fjalë, nëntë (9) prej tyre i shkruajnë me gabime drejtshkrimore; analfabetizmi i tyre është tejet i theksuar dhe i shprehur hapur kudo që shkojnë. Vdekja është më e ëmbël se sa të jetuarit mes injorantve që refuzojnë diturinë duke dëmtuar ardhmërinë e brezit të rinjë.

Fatkeqësisht, sot Shqipëria, vendi i shqiponjave ka djem e mashkuj plot, por ka mbetur pa BURRA. Pseudopatriotizmi pa vepra është si mashkulli i paburrë. Shqipëria e Bashkuar nuk jetësohet pa dituri dhe pa vepra.

Sot, shqiptarët kanë një zgjidhje të drejtë në shërbim të vetvetes dhe njëkohësisht shumë të mrapshta kundër vetvetes dhe kundër filozofisë për Shqipëri së Bashkuar.

Fatkeqësisht, NE shqiptarët gjithmonë ëndërrojmë që ajo që po durojmë është e fundit, ndërkohë që keqorientimi ynë kombëtar e vazhdon këtë vetëshkatrrim.

Sot, kemi shumë meshkuj që nuk u shkrep pushka; as poshtë e as naltë, por u flet goja si lehjet e qenit endacak e merrem me thashetheme e shpifje të ulta.
Mjerë, kombi se ne çfarë meshkuj të paburra ka mbetur.

Mirë jemi se sa të paditurë dhe të nënshtruar janë bërë disa faqezinjë; janë bërë më serb se sa serbët (kupto: serv, që do të thotë shërbëtor), prandaj edhe dora e zgjatur e armiqve është bërë pronar në trojet tona, kurse shqiptarët janë shëndrruar në shërbëtor dhe qiraxhinjë.

Sot, shqiptarët duhet të vendosin se a duan të jenë besimtar dhe besnik të gjuhës, kulturës dhe kryeplakut të Shqiptarizmit, apo duan të keqrreshtohen mbrapsht me agjentët e shërbimeve sekrete serbo-greko-turke. Fatkeqësisht, sot shumica është bërë pjesë e antivlerave dhe Partisë së Karavidhjes; grup njerëzish pa karakter e dredharakë, që nuk merren vesh, grinden e kacafyten vazhdimisht dhe i hanë kokën njëri-tjetrit. Për ata që nuk e kuptojnë se çfarë fo të thotë njeri karavidhes, ja shpjegimi nga fjalori i gjuhës hyjnore shqipe: KARAVIDHES, njeri shumë i lëvizshëm, që nuk zë vend; njeri i paqëndrueshëm e dredharak, që vetë nuk rri i qetë e nuk lë të qetë as të tjerët.

Bukëshkelësit nuk i don as Zoti. Nëse nuk keni mundësi të bëni me shumë, së paku mos u bëni pengesë, përndryshe rreshtoheni në anën e armiqve.

Është e drejtë e faqezinjëve të sillen si të duan, të vazhdojnë si (H)anKaraista nga Ankaraja, apo sikurse Kar-patista të Karapatëve ruse, por është e drejtë e jona hyjnore që të tillë t’i demaskojmë dhe t’i luftojmë me të gjitha mjetet dhe metodat.

Tivari i panjohur, qartazi një vend shqiptar!

Tivari, sot i njohur edhe si Tivari i Ri, është qytet bregdetar në Malit të Zi. Porti më i madh i Malit të Zi si dhe qendra e Komunës së Tivarit. Në pranverën e vitit 1945, Tivari ishte vendi ku u masakruan rreth 1500–2000 shqiptarë në rastin e quajtur Masakra e Tivarit.

Në gjuhën shqipe njihet si Tivar, ndërsa në gjuhët sllavojugore thjeshtë si Бар/Bar. Emri i këtij qyteti është i lidhur me emrin e qytetit të Barit në Itali dhe i cili përshkruan poziten gjeografike, përballë qytetit të Barit dhe në anën e përtejme të detit Adriatik.

Ekspedita të ndryshme të arkeologëve kanë vërtetuar se sipërfaqja e qytetit dhe rrethinës së tij kanë qenë të populluara që në parahistori. Materialet e gjetura tregojnë prezencën e Ilirëve. Mendohet se qyteti është ndërtuar mbi apo në afërsi të qytetit të lashtë të njohur si Antipargal në shekullin e VI. Emrin Antibarium (Përballë Barit në Itali) duket të jetë përmendur rreth shekullin X. Duket se shumë sundues të Dioklesë kanë përdorur këtë qytet si seli të tyre. Kështu sunduesi i parë i Dioklesë Mihali e ka konfirmuar kurorëzimin në këtë qytet sikurse më vonë Bodini.

Nga 1166 deri më 1183 qyteti ishte nën zotërimin e bizantinëve nga të cilët Stefan Nemanja e kishte marrë dhe bashkangjitur së bashku me Zetën sundimit të tij në Rashkë. Nga relacioni i kryepeshkopit të Tivarit Guljelm Adam drejtuar Dukës së Burgonjës Filipit të VII Valua, 1332.

Argjipeshkvi i Tivarit Gulielm Adae shkruan ne 1332 një vepër në latinisht për mbretin e Francës Filipi VI dhe nuk harron të shkruaje këtë frazë lapidare : “Shqiptarët kanë një gjuhë krejt tjetër dhe të ndryshme nga latinishtja, kanë alfabetin latin në të tërë librat e tyre”. Nga viti 1443 deri 1571 qyteti administrohej kryesisht nga Venedikasit. Gjatë mesjetës ishte qendër e bregdeti jugorë dhe kishte një status qytet-shteti deri sa më 1571 bie nën sundimin otoman, Selim II, deri më 1878.

Shkencëtari njohur italian Gjuliem Markoni vendosi lidhjen e parë telegrafike midis Tivarit dhe Antibarit më 30 gusht 1904 dhe më 1908 për herë të parë futet në përdorim linja hekurudhore cila e bënte këtë qytet ndër qytet e parët të lidhura me hekurudhë në Ballkan (1913). Tivari ishte po ashtu ndër qytetet e parë në Mal të Zi që filloi luftën kundër fashistëve (13 qershor 1941). Që nga lufta e dytë botërore e deri në ditët e sotshme qyteti është në përbërje të Republikës së Malit të Zi dhe është qendër komune.

burimi: ina-online.net

Pse Trump dhe ekipi i tij, duan të shpërbëjnë BE-në

Natalie Nougayrede/ Administrata Trump, jo vetëm që nuk e pëlqen Bashkimin Evropian, por është e vendosur ta shkatërrojë atë. Vizita në Evropë e Sekretarit amerikan të Shtetit, Majk Pompeo javën e kaluar, ishte episodi i tretë i sulmit, i projektuar për të luajtur me ndarjet lindje-perëndim brenda BE-së. Episodi i parë ishte fjalimi i Donald Trumpit në Varshavë në vitin  2017, i fryrë nga një nacionalizëm vendas.

 

Episodi i dytë, ishte rritja e tarifave për eksportet evropiane në vitin 2018 nga ana e Trump, dhe dalja e SHBA-së nga marrëveshjet kyçe, sikurse është marrëveshja bërthamore e Iranit dhe Traktati i Forcave Bërthamore me Rreze të Mesme (INF). Këtyre, duhet t’iu shtohen nxitjet e hapura të Trump ndaj përkrahësve të Brexit, dhe vendimi i tij për t`u larguar nga Siria.

Të gjitha këto, ndikojnë në interesat evropiane (përfshirë Britaninë) në shumë aspekte konkrete, ndryshe nga postimet në Tëitter ose fyerjet ndaj aleatëve.

Evropa po përpiqet të rezistojë. Angela Merkel, që është objektivi politik i preferuar i Trumpit në BE, mori shumë duartrokitje të shtunën në Konferencën vjetore të Sigurisë në Mynih, për fjalimin e saj mbi virtytet e multilateralizmit. Por ndoshta, ne duhet të kuptojmë plotësisht se me çfarë është duke u përballur BE-ja, në këtë epokë të re Trump.

Njeriu që tani i pëshpërit në vesh Trumpit është Xhon Bolton, këshilltar i tij i sigurisë kombëtare. Marka e tij e ideologjisë anti-BE, ishte në shfaqje të plotë gjatë udhëtimit të Pompeos në Budapest, Bratislavë dhe Varshavë. Pompeo bëri dy gjëra të rëndësishme.

Së pari, ai pronësoi de fakto kremtimet e këtij viti me rastin e përvjetorit  të 30-të të rënies së komunizmit në Evropën Lindore, duke iu referuar afërsisë së SHBA me kombet që luftuan për lirinë e tyre, duke i dhënë leje të plotë për të qeverisur populistëve të djathtë, që BE i ka kritikuar apo sanksionuar për shkak të prapësimeve të tyre në raport me demokracinë.

Së dyti, përmes zgjedhjes së destinacioneve të tij, Pompeo, thelloi ndarjet mes vendeve që dikur ishin pas Perdes së Hekurt, dhe atyre që nuk ishin. Kjo qasje tenton të luajë me zgjuarsi me ndjeshmërinë e manipuluar nga demagogët, çka e ka dëmtuar kapacitetin e BE-së për t’u unifikuar vitet e fundit.

Një pjesë e kësaj strategjie veproi në vitin 2003, kur në prag të pushtimit të Irakut, sekretari amerikan i Mbrojtjes, Donald Ramsfeld, shpiku termat “Evropë e vjetër” (e keqe) dhe “Evropë e re” (e mirë). Por një ndryshim i madh sot është se, nëse projekti evropian do të mbetet gjallë; atëherë optimistët besojnë se do të “dominoje shekullin XXI-të”.

Një artikull i Bolton i shkruar në vitin 2000, na ndihmon të zbulojmë më qartë synimet e strategjisë së Trump. I titulluar “A duhet ta marrim seriozisht qeverisjen globale?”, ky artikull përdoret sot si një udhërrëfyes për qëllimin e administratës Trump për të shkatërruar BE-në.

Në të, Bolton kritikon ashpër “globalistët”, të cilët kërkojnë të lidhin shtetet kombëtare në një rrjet normash dhe marrëveshjesh ndërkombëtare, që kufizojnë sovranitetin.

Ai shprehet aty se një mandat vërtet demokratik, mund të ekzistojë vetëm në nivel kombëtar. Bolton shpërfill OJQ-të dhe shoqërinë civile, dhe listën e “pafundme” të institucioneve shumëkombëtare, ose mbi-kombëtare. BE-ja, thotë ai, është “burimi kryesor i globalistëve substancialë “.

Bolton shkon më tej:ai e identifikon BE-në si një kërcënim për interesat e SHBA-së (Trump vitin e kaluar e quajti atë “armik”). “Elitat europiane, nuk janë të kënaqura vetëm me transferimin e sovranitetit të tyre kombëtar në Bruksel. Ato kanë vemdosur gjithashtu të transferojnë një pjesë të sovranitetit tonë tek institucionet dhe normat mbarëbotërore, duke e bërë Bashkimin Evropian një pararendës miniaturë të qeverisjes globale”- shkruan ai, duke e përshkruar  BE-në si “të ngjyrosur me një anti-amerikanizëm të dallueshëm”.

Mos harroni se Trumpi, ka bërë ndoshta më shumë se çdo udhëheqës tjetër i SHBA-së, për të nxitur ndjenjat anti-amerikane në Evropë. Ajo çka zbulon kjo, është se shpjegimet konvencionale që shpesh jepen për sulmet e Trump ndaj BE-së, janë vetëm një pjesë e tablosë. Zemërimi i Trump ndaj BE-së si një bllok tregtar, taktikat e tij për të rritur eksportet e armatimeve të SHBA-së në kontinent, si dhe kundërshtia e tij personale ndaj Merkel, janë vetëm përkthimi i një beteje më të gjerë ideologjike rreth qeverisjes globale.

Dhe mos mendoni se shkrimet e Boltonit të vitit 2000, janë të vjetëruara. Ato do të shfaqen nëse besoni se administrata Trump nuk ka ideologji, por vetëm interesa biznesi. Është e vërtetë se nuk mund të mendohet sot, që Evropa është e aftë të sfidojë SHBA-në në skenën globale:ajo është shumë e dobët ushtarakisht, dhe ka kaluar një dekadë krizash.

E megjithatë, ajo mishëron diçka që Trump dhe Bolton e urrejnë. Dhe disa prej shteteve më të mëdha anëtare, po përpiqen tani të sfidojnë SHBA-në, sikurse është mekanizmi i ri për të anashkaluar sanksionet kundër Iranit. Me më pak se 100 ditë para zgjedhjeve për Parlamentin Evropian, Pompeo darkoi në Hungari me kryeministrin vendas Viktor Orban, i cili dëshiron të riformatojë hartën politike të Evropës, për t’iu përshtatur vizionit të tij të “demokracisë joliberale”.

Ata mund të kenë mosmarrëveshje me Rusinë, dhe është e vërtetë që Pompeo takoi përfaqësues të OJQ-ve në Budapest, por pati pak shenja të divergjencave me Orbanin lidhur me vlerat. Është e vërtetë gjithashtu se Pompeo vizitoi Sllovakinë, qeveria e të cilës e mendon veten një anëtare konstruktive e BE-së, dhe jo një përçarëse.

Vizita e Pompeos, ishte një hakmarrje e armiqve të një BE-je që ka në bazë vlerat, dhe një sulm tjetër mbi ekzistencën e BE-së. Evropa e pasluftës, ishte në gjendje ta ndërtonte veten si një projekt kolektiv, falë mbrojtjes dhe mbështetjes financiare të SHBA-së. Sot BE-ja është në shenjestër të sulmeve politike të shumëfishta nga Uashingtoni dhe Moska, jo vetëm për shkak të asaj që bën, por të asaj që është. Sa më shpejt ta kuptojnë këtë evropianët, aq më mirë do të jetë.

“The Guardian” – Bota.al

Media publike gjermane: Opozita zhvilloi një nga protestat më masive

Opozita dhe mbështetësit e saj zhvilluan sot (16 .03.2019) në Tiranë protestën e tyre të pestë, në serinë e protestave anti qeveritare, për të cilën kishin paralajmëruar se do të ishte më masivja dhe do të shënonte largimin e kryeministrit Rama.

Masiviteti është tipari më i dukshëm që e dallon protestën e sotme nga katër të mëparshmet, të zhvilluara brenda  një muaji. Sipas burimeve zyrtare, në protestë morën pjesë rreth 25.000 vetë, burime të PS folën për deri 9 mijë vetë.

Ndërsa sipas Partisë Demokratike, protestuesit erdhën në Tiranë nga të gjitha rrethet e vendit duke arritur në pjesëmarrjen e mbi 50 mijë vetëve. Sipas vlerësimit të korrespondentes së DW në Tiranë, protesta e sotme është më masivja. Mediat nëTiranë japin për këtë të dhëna kundërthënëse.

 

Motivet e protestuesve: Papunësia, emigrimi i rinisë, gjendja e vështirë ekonomike

Ajo u karakterizua nga të njëjtat akuza ndaj qeverisë Rama dhe të njëjtat kërkesa: opozita akuzon kryeministrin Rama se ka fituar mandatin e tij të dytë në zgjedhjet parlamentare 2017 me korrupsion, blerje votash dhe lidhje me krimin e organizuar. Protestuesit kërkojnë largimin e tij, rrëzimin e qeverisë dhe një qeveri kalimtare që do ta ҫojë vendin në zgjedhje të parakohshme parlamentare. Motivet kryesore të protestuesve mbeten papunësia, emigrimi i rinisë, gjendja e vështirë ekonomike. “Jam mekanik por jam që prej 6 vitesh pa punë. Shkoj punoj në Itali 3 muaj dhe kthehem prapë, se nuk kam dokumente dhe duhet të respektoj rregullat e lëvizjes pa viza. Por nuk ia dal të mbaj familjen, jetojmë në varfëri ” thotë për DW, një protestues nga Lezha.

Një motiv tjetër  janë pensionet shumë të ulta. “Kam marrë pjesë në të gjitha protestat  e të djathtës. Për mua ky sistem nuk funksionon. Rinia po ikën, fëmijët e mi nuk jetojnë këtu, pensionet janë shumë të ulta, na ndihmojnë fëmijët, përndryshe do jetonim në mjerim”  thotë për DW, Brunilda Sakiqi nga Tirana. Ndryshe nga protestat e mëparshme, protesta e sotme u zhvillua në formë marshimi duke kaluar nga kryeministria, Ministria e Brendshme dhe Parlamenti.

Protesta  fillon paqësisht, vijon dhunshëm

Policia e shtetit i është përgjigjur marshimit masiv të protestuesve me rritjen e masave të sigurisë. Rreth 1600 policë janë angazhuar për ruajtjen e rendit dhe sigurimin e institucioneve shtetërore nga akte të mundshme dhune, nisur nga precedentë dhune në protestat e mëparshme. Kryemnistria u rrethua me rrjeta teli dhe mbrojtje metalike në dyert e saj kryesore. Për tre orë rrjesht protesta u zhvillua pa incidente dhune, me tek-tuk shpërthimin e shashkave dhe tymit para kryeministrisë. Por kur marshimi i protestuesve arriti para Parlamentit, protesta degjeneroi në dhunë. Protestuesit tentuan të thyejnë kordonin e policëve, gjë që solli përleshje me forcat e policisë, përdorimin e gurëve dhe sendeve të forta kundër forcave të rendit. Policia përdori gaz lotsjellës dhe ujë me presion për të zmbrapsur sulmin ndaj parlamentit. Nga gurët dhe sendet e forta u plagosën disa policë dhe janë lënduar protestues nga gazi lotsjellës. Të dyja palët po marrin ndihmë mjekësore në spitalet e Tiranës.

BE dhe SHBA- thirrje të papërfillura

BE dhe SHBA përsëritën apelin e tyre këmbëngulës drejtuar liderve të opozitës që protesta të jetë paqësore dhe pa dhunë. Por edhe në protestën e sotme duket se ky apel nuk u dëgjua nga të gjithë protestuesit. Gjithashtu nuk ka ende asnjë sinjal për t’iu përgjigjur apelit të tyre lidhur me emergjencën e dialogut mes palëve. Opozita ka deklaruar, se do të vijojë protestat e saj deri në largimin e kryeministrit Rama. Por ky i fundit nuk pranon të pranojë atë që ai e quan ” marrje pushteti në tavolinë” duke argunmentuar se „do të plotësojë mandatin qeverisës” që i kanë dhënë votuesit deri në 2021, kur janë zgjedhjet parlamentare të radhës.

Mesazh BE dhe faktorit ndërkombëtar – No stability without democracy!

Opozita deklaroi përsëri se do të vijojë protestat e saj deri në largimin e kryeministrit Rama dhe rrëzimin e qeverisë së tij. BE i shikon protestat e opozitës si tregues i mungesës së stabilitetit në Shqipëri dhe deklaron se situata  nuk ndikon pozitivisht në vlerësimin e Brukselit për mundësinë e hapjes së  negociatave të anëtarësimit me BE, në qershor të këtij viti.  BE ka bërë thirrjre për dialog emergjent mes qeverisë dhe opozitës, gjë që deri tani nuk ka ndodhur. Por lideri i PD, forcës politike që drejton protestat, në fjalën e tij në mbyllje të protestës u tha “miqve perëndimorë” se „No stability, without democracy”, – nuk ka stabilitet pa demokraci; “No stability without equality before the law! – nuk ka stabilitet pa barazi para ligjit.

BE dhe SHBA i konsiderojnë „legjitime” Parlamentin dhe qeverinë e dalë nga zgjedhjet parlamentare  2017 e i sjellin në vëmendje opozitës pranimin e rezultatit të tyre dhe nuk përligjin kontestimin pas dy vite e gjysmë. Në mënyrë unanime ato kanë dënuar heqjen dorë “en block” te deputetëve të opozitës nga mandatet e tyre parlamentare duke e cilësuar atë „ një veprim destruktiv që minon demokracinë dhe rrugën e Shqipërisë drejt BE”./DW

Moska po investon në përçarjen e shoqërisë shqiptare – Nga JANUSZ BUGAJSKI

Kur Uashingtoni i hapi dritën jeshile mundësisë për shkëmbimin e tokave ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës, Moska u hodh të kapte mundësinë e re për nxitjen e konfliktit. Për Uashingtonin, një shkëmbim i mundshëm territorial ndërmjet Serbisë dhe Kosovës mund të normalizonte marrëdhëniet dypalëshe dhe do të ndihmonte në stabilizimin e rajonit më gjerë. Për Moskën, ndryshimet e kufijve mund të shtonin një dimension të ri në strategjinë e saj për përçarje dhe pushtim.

Gjatë dezintegrimit të Jugosllavisë në vitet 1990, zyrtarët rusë mbështetën planet e Milosheviçit për një shtet më të madh serb që do të përfshinte Malin e Zi, Kosovën, gjysmën e Bosnjë-Hercegovinës dhe pjesë të Kroacisë. Ata nuk ishin kundër ndryshimit të kufijve të njësive të mëparshme federale të Jugosllavisë për të forcuar aleatin e tyre kryesor në rajon. Kremlini gjithashtu llogariti që rregullimet e kufijve të Ballkanit mund të përforconin planet e saj për të ndarë republikat ish Sovjetike dhe për të zmadhuar Federatën Ruse.

Strategjia e re ndarëse e Rusisë në Ballkanin Perëndimor është shfaqur tani me disa qëllime të mbivendosura. Objektivi i parë është krijimi i çarjeve ndërmjet politikanëve shqiptarë dhe përçarja e shoqërive shqiptare në Kosovë, Maqedoni dhe në vetë Shqipëri. Popullatat shqiptare nuk njihen vetëm për qëndrimin e vendosur pro-amerikan, por janë gjithashtu thellësisht rezistuese ndaj depërtimit politik dhe ekonomik të Rusisë. Moska tani do të kërkojë të shfrytëzojë çdo ndarje që mund të krijohet në lidhje me ndryshimin e kufijve për të mbjellë dhe nxitur ndikimet e saj politike të korruptuara.

Në Kosovë ka një ndarje në rritje ndërmjet atyre të cilët mbështesin dhe kundërshtojnë një transaksion që përfshin pjesë nga katër bashkitë veriore të Kosovës në këmbim të pjesëve nga tre bashki serbe në luginën e Preshevës. Gjithashtu, çdo diskutime me dyer te mbyllura rreth kufijve në mënyrë të pashmangshme krijon thashetheme që mund të shfrytëzohen nga provokatorët për të ndezur mosmarrëveshjet politike.

Presidenti Hashim Thaçi dhe Kryeministri Ramush Haradinaj në Kosovë kanë shprehur pozicione diametralisht të kundërta në lidhje me ndryshimin e kufijve. Ndërkohë që Haradinaj është vendosmërisht kundër, Thaçi ka qenë më mbështetës. Pasi u takua me Presidentin Putin, ai duket sikur beson që Rusia do ta njohë Kosovën dhe do ta lejojë të hyjë në Kombet e Bashkuara pasi të zbatohet një marrëveshje me Beogradin e cila do të përmbante rregullimet e kufijve. Ja vlen të përmendim që udhëheqësi i Rusisë rregullisht u pëshpërit dezinformata udhëheqësve të huaj për të testuar reagimet e tyre dhe për të mbjellë ide që i përshtaten interesave të Kremlinit.

Një qëllim i dytë i Kremlinit në Ballkan është përkeqësimi i ndarjeve ndërmjet serbëve dhe shqiptarëve në mënyrë që as Serbia dhe as Kosova të mund të hyjnë në NATO apo BE. Mënyra më efektive për të mbyllur dyert e anëtarësimit është duke krijuar diversione që mbështesin konfliktet ndërshtetërore në mënyrë që palët e mosmarrëveshjeve të shihen si të papërshtatshëm për anëtarësim. Moska e di mirë qësi nacionalistët serbë dhe ata shqiptarë do të hidheshin të kapnin mundësinë e shkëmbimeve territoriale dhe mund të nxiten të ndjekin pretendime irredentiste më ambicioze, siç është ndarja e Bosnjë Hercegovinës, Malit të Zi ose Maqedonisë.

Është e paqartë nëse qeveria e Serbisë është plotësisht në dijeni të komploteve të Moskës apo po mashtrohet. Presidenti Vuçiç duhet të jetë i ndërgjegjshëm që Serbia mund të hyjë në konflikte të zgjatura me fqinjët nëse punon ngushtë me Rusinë. Qëllimi i deklaruar i Beogradit për lidhjen e një marrëveshjeje me Kosovën është që Serbia të hyjë më shpejt në BE. Po përse Kremlini duhet të ndihmojë Vuçiçin në përpjekjet e tij për anëtarësim në BE të cilin është përpjekur të shuajë me dhunë në Ukrainë, Moldavi, Gjeorgji dhe kudo tjetër?

Ndërkohë që zyrtarët rusë fusin pyka ndërmjet kryeqyteteve të rajonit, ata në të njëjtën kohë mund të ofrojnë zgjidhje rajonale dhe të futen vetë si ndërmjetës për të reduktuar rolin e NATO-s dhe BE-së. Duke pretenduar që ndihmon në zgjidhjen e konflikteve rajonale, Moska gjithashtu llogarit që mund të përfitojë avantazhe të tjera, qoftë në reduktimin e kundërshtimit të Perëndimit ndaj projekteve të saj të gazit në Evropë apo një status të veçantë me imunitet diplomatik për bazën e saj të inteligjencës në Serbinë jugore.

Një motiv i tretë për mbështetjen e Rusisë për shkëmbimet e tokave është krijimi i precedentëve të përdorshëm, veçanërisht për ndarjen nga ajo të Ukrainës, Gjeorgjisë, Moldavisë dhe mundësisht të shteteve të tjerë. Rregullimet me forcë të kufijve nga Moska mund të përshkruhen si lëvizje legjitime që janë njësoj me mbështetjen e Perëndimit për homogjenizimin etnik në Ballkan. Kjo do të pakësonte thirrjet për sanksione dhe ndëshkime të tjera kundër Rusisë si pasojë e marrjes së territoreve të fqinjëve të saj.

Në një botë ideale, një shkëmbim dypalësh i kufijve ndërmjet Serbisë dhe Kosovës mund të rregullohej pa provokuar konflikte politike, mëri etnike apo pretendime irredentiste. Por kushtet në Ballkan dhe rajone të tjera ku Kremlini ka injektuar influencat e tij janë larg ideales. Me “normalizimin” ndërmjet Serbisë dhe Kosovës si çmim tundues, aktorët perëndimorë mund të bien në një kurth të ndarjes së kufijve, pasojat e pamenduara tëtë cilit mund të jenë shumë më të gjera se sa ç’kanë kërkuar.

****

Dita 9, Albania

MOSCOW SUPPORTS BALKAN PARTITIONS

Janusz Bugajski, 15 March 2019

When Washington gave the green light to the prospect of land swaps between Belgrade and Prishtina, Moscow pounced on a new opportunity to promote conflict. For Washington, a potential territorial exchange between Serbia and Kosova could normalize bilateral relations and help stabilize the wider region. For Moscow, border changes can add a new dimension to its divide and conquer strategy.

During the disintegration of Yugoslavia in the 1990s, Russian officials backed Milosevic’s plans for a larger Serbian state that would encompass Montenegro, Kosova, half of Bosnia-Herzegovina, and parts of Croatia. They were not averse to changing the borders of former Yugoslav federal units in order to strengthen their main ally in the region. The Kremlin also calculated that Balkan border adjustments could bolster its own plans to carve up former Soviet republics and enlarge the Russian Federation.

Russia’s new partition strategy in the Western Balkans has now emerged with several overlapping goals. The first objective is to create fissures among Albanian politicians and divide Albanian societies in Kosova, Macedonia, and Albania itself. Albanian populations are not only renowned for being staunchly pro-American, they are also deeply resistant to Russian political and economic penetration. Moscow will now seek to exploit any emerging divisions over border changes to implant and promote its corrupt political influences.

In Kosova there is a growing disconnect between those who support and oppose a transaction involving sections of Kosova’s four northern municipalities in exchange for parts of three Serbian municipalities in the Presevo valley. Moreover, any closed-door discussions about borders inevitably beget rumorsthat can be exploited by provocateurs to inflame political disputes.

Kosova’s President Hashim Thaci and Prime Minister Ramush Haradinaj have expressed diametrically opposed positions on border shifts. While Haradinaj is resolutely opposed, Thaci has been more supportive. After meeting with President Putin, he seems to believe that Russiawould recognize Kosova and allow it into the United Nations once an agreement with Belgrade was implemented that entailed border adjustments.It is worth remembering that the Russian leader regularly whispers disinformation to foreign leaders to test their reactions and plant ideas that suit Kremlin interests.

A second Kremlin goal in the Balkans is to exacerbate divisions between Serbs and Albanians so that neither Serbia nor Kosova can enter NATO or the EU. The most effective way to close doors to membership is by creating diversions that foster inter-state conflicts so the disputants are viewed as unfit for accession. Moscow is well aware that both Serbian and Albanian nationalists will pounce on the prospect of territorial acquisitions and can be encouraged to pursue more ambitious irredentist claims, such as dividing Bosnia-Herzegovina, Montenegro, or Macedonia.

It is unclear whether the Serbian government is fully aware of Moscow’s ploys or whether it is being duped. President Vucic needs to be mindful that Serbia could be drawn into protracted conflicts with neighbors by working too closely with Russia. Belgrade’s stated goal in forging an agreement with Kosova is for Serbia to gain faster entry into the EU. But why should the Kremlin assist Vucic in his EU accession endeavor that it has violentlytried to quash in Ukraine, Moldova, Georgia, and elsewhere?

As Russian officials drive wedges between the region’s capitals, they can simultaneously offer regional settlements and inject themselves as mediators to reduce the role of NATO and the EU. By allegedly assisting in resolving regional conflicts, Moscow also calculates that it can gain additional advantages, whether in lessened Western opposition to its gas projects in Europe or a special status with diplomatic immunity for its intelligence base in southern Serbia.

A third motive for Russia’s support for Balkan land exchanges is to establish usable precedents, particularly for its own partition of Ukraine, Georgia, Moldova, and potentially other states. Moscow’s coerced border adjustments can be depicted as legitimate moves that mirror Western support for ethnic homogenization in the Balkans. This could reduce calls for sanctions and other punishment against Russia for carving up its neighbors’ territories.

In an ideal world, a bilateral border exchange between Serbia and Kosova could be arranged without provoking political conflicts, ethnic resentments, or irredentist claims. But conditions in the Balkans and other regions where the Kremlin has injected its influences are far from ideal. With “normalization” between Serbia and Kosova as the tempting prize, Western actors may be stepping into a partition trap whose unintended consequences may prove more far-reaching than was bargained for.

***

*Kolumnën e Bugajskit në Dita mund ta lexoni çdo të shtunë

Ja përse do ta kërkojmë Ramën, kur të mos jetë… – Nga Artur Zheji

Në një autointervistë, ndër të shumtat, kryeministri në pauzën e një psherëtime, për pak na mallëngjeu e tha se: “Do tmë kërkoni kur tmos më keni…”; pastaj fët e fët dhe si me trishtim e pendesë, shtoi: “Por ehyyyy, sa kohë do t’kalojë deri atëhere…”
Ka të drejtë kryeministri, kur ai të mos jetë, do ta kërkojmë një të ngjashëm dhe të papërsëritshëm si ai.

 

Një artist që përdori artin, për të falsifikuar mjeshtërisht të pavërtetat e shumta që na tha dhe na thotë gjithë këto kohë. Të gjithë politikanët gënjejnë, që në fillim, ose herët a vonë, madje në kulturën tonë politike, një politikan i mirë, është një njeri, ngarkuar me funksione të larta, që shkëlqen mjeshtërisht në artin e gënjeshtrës.

Në rininë tonë të hershme, në vitet e fundit të Diktaturës komuniste, kam shkruar një komedi heroike, që nuk e vura dot askurr në skenë “Qerosi dhe Mbreti i Gënjeshtrës”, fragmente të së cilës, i lexonim të dy me zë të lartë, sepse na dukej një super përqeshje e mirëshkruar e propagandës së skaduar komuniste të kohës…

Madje kur Rama u bë ministër kulture, duhet t’ja njoh si meritë, më ka lutur si askush që ta vija në skenën e Teatrit Popullor të atyre viteve, duke marrë përsipër një përkujdesje financiare të posaçme, por unë nuk u bëra mbarë asnjëherë dhe jam penduar për këtë. Porse nuk do ta kisha besuar kurrë, se me kalimin e viteve, Rama vetë, shpesh gallataxhi i potershëm dhe shumë i këndshëm në tavolinë, do të shndrrohej në personazhin e “Mbretit të Gënjeshtrës”, që ishte edhe “I Keqi” apo kurorëmbajtësi i të “këqinjve” të këtij vendi të vogël, porse me numrin më të lartë të gjenijve për frymë dhe për kilometra katrorë.

Si edhe padyshim, me numurin më të lartë të gënjeshtarëve për çdo 1000 banorë e për çdo kilometër katror. Gënjeshtarë krijues, ndër të cilët, Rama, padyshim doli kampion, për kah ngjyrat dhe kombinimet marramendëse të gënjeshtrave.
Thurrje të tillë gënjeshtrash virtuoze, zor se do të kemi në të ardhmen dhe për këtë, ndokush do të psherëtijë për Mjeshtrin e madh mason të gënjeshtrës, që vijon ende ta kemi edhe kryeministër.

Sepse e parë hollë hollë, ay, i thurr gënjeshtrat si ato gratë plot fantazi të heshtur, zadrimore apo korçare, që endin qylymat dhe pëlhurat e tyre të mrekullueshme, duke përdorur fije leshi ngjyra ngjyra, që krijojnë në përfundim, motive laramane, shumëngjyrëshe, porse gjithmonë të leshta.

Për gjithë këtë lesh me ngjyra, do të na marrë sigurisht malli zoti kryeministër, që nuk u bëre dot asnjëherë një pol tërheqës dhe mbështetës i të mençurve të pakët të këtij vendi, por ngordhe e vdiqe pas gromësimave dhe syve të përgjakur të të fortëve të këtij vendi, ca bazhibozukëve, shpesh duargjakosur, që peshkove me neps të sëmurë, nga Veriu në Jug të Shqipërisë, që i bëre deputetë apo fis deputetësh, u shpërndave grada kapterash, aty ku ka lekë apo qelepir për të rrjepur.

Makiazhet e ditës, pas takimeve të natës dhe pa dëshmimtarë me ta, që të është shndërruar në një sëmundje dhe në një natyrë të dytë, nuk vlejnë se fytyra jote, dikur e fisme dhe e pashme dhe me gjatësi malësori, sot ngjan e sëmurë nga shterpësia dhe shterrimi e mundësive që ke, për të përçuar entuziazëm dhe besim.

Do na mungosh që nuk riprodhon dot ato gënjeshtrat plot kripë e piper, të fillimeve, krejt sipërore askokohe, ndaj gënjeshtrave bajate dhe të cungëta të paraardhësve të tu politikë, apo konkurentëve të djeshëm e të sotëm.

Mirëpo, që kur vartësit e tu më të ngushtë, si Gjika e Nurajve, shkurt Gjiknurët, porositën e sollën një goxha Guru nga India e largët, u pa edhe puna jote, o pasha!
Sepse ta sollën konkurentin, e i puthën këmbët në Rinas, duke të sfiduar pikërisht ty që je kandidat për Guru te Rilindja… Porse puthën këmbët e një tjetri, Gurusë me mjekër të madhe, pikërisht në kohën kur tenderonin 20 milion euro për një kilometër, në mes të Tiranës dhe të groposën atë çfarë namuz t’kish mbetur për të gënjyer edhe pak, në mënyrën më të paturpshme…

Për këto spektakle do të na marrë malli për ty dhe bashkëpuntorët e tu akrobatë dhe rekordmenë botërorë, të 20 milion eurove për kilometër.
Por deri atëhere, të them se çmë tha një ditë një Guru tjetër për ty: “Zheji, ndihmoje me ndonjë këshillë, të largohet në kohën e duhur, se e kemi patur si djalin dhe vëllain tonë dikur e në një kohë, se ka pas edhe ca gjëra të mira…”

Ja se si mund të pajiset Shqipëria me avionë luftarakë dhe sistem mbrojtës amerikan!!! – Nga KASTRIOT BERISHAJ

PROJEKT PROPOZIM nga Kastriot Berishaj, kryetar i LSHB-së për Modernizimin e Forcave të Armatosura të Republikës së Shqipërisë dhe Pajisjen e të gjithë Shqiptarëve me Pasaportë të Republikës së Shqipërisë

PARATHËNIE

Duke pasur parasysh se kombi shqiptar është i ndarë në gjashtë shtete, katër prej të cilave ende vazhdojnë t’ua mohojnë të drejtat elementare kombëtarëve shqiptarëve autoktonë, të cilët padrejtësisht mbetën jashtë kufijve aktualë të Republikës së Shqipërisë dhe se egziston një numër mjaft i konsiderueshëm i shqiptarëve në mërgatë, si pasojë e pushtimeve, luftërave dhe politikave anti-shqiptare të shteteve fqinje atëherë është më se e domosdoshme, që të bëhen ndryshimet e nevojshme ligjore për tu mundësuar të gjithë personave me kombësi shqiptare, pavarësisht vendbanimit të pajisen me pasaportë të Republikës së Shqipërisë, e drejtë kjo në përputhje të plotë me Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, me Deklaratën Universale për të Drejtat e Njeriut dhe që respekton normat dhe parimet e së drejtës ndërkombëtare në fushën e shtetësisë të pranuara nga Republika e Shqipërisë.

Duke u bazuar në Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, Programin Politik të Lëvizjes për Shqipëri të Bashkuar dhe Platformën për Shqipëri të Bashkuar për ruajtjen e terësisë territoriale të Republikës së Shqipërisë, sipas aktit juridik të 28 nëntorit 1912 dhe për të garantuar paqe të qëndrueshme në rajon, Lëvizja për Shqipëri të Bashkuar paraqet Projekt Propozimin për Modernizimin e Forcave të Armatosura të Republikës së Shqipërisë dhe pajisjen e të gjithë shqiptarëve me shtetësi të Republikës së Shqipërisë.

Projekti i Lëvizjës për Shqipëri të Bashkuar për Modernizimin e Forcave të Armatosura të Republikës së Shqipërisë dhe pajisjen e të gjithë shqiptarëve me shtetësi të Republikës së Shqipërisë është një projekt afatgjatë, që mbështetet në kapacitetet vetëfinancuese të kombit shqiptar në trojet shqiptare dhe në mërgatë. Projekti Propozimi paraqet formën e mundshme për ngritjen e kapacitetëve mbrojtëse të Forcave të Armatosura nën mbikqyrjen dhe udhëheqjen e plotë të institucioneve shtetërore.

OBJEKTIVAT DHE SYNIMET E PROJEKTIT

Qëllimi i këtij Projekt Propozimi është modernizimi dhe ngritja e kapaciteteve vepruese të Forcave të Armatosura për të garantuar sovranitetin dhe integritetin e Republikës së Shqipërisë, përmes mundësisë së përfitimin të shtetësisë së Republikës së Shqipërisë, me procedurë të thjeshtë dhe të shpejt, për të gjithë personat me origjinë shqiptare.

REZULTATET E PRITURA

Rezultatet e pritura nga realizimi i këtij projekti mbarëkombëtar është 10fishimi i buxhetit mbrojtës së Republikës së Shqipërisë brenda një afati kohor prej 3 vitesh, si dhe pavarësia e plotë ushtarake e Republikës së Shqipërisë brenda një afati 10 vjeçar.

ZBATUESHMËRIA DHE QËNDRUESHMËRIA E PROJEKTIT

Zbatueshmëria e këtij projekti në përputhje me dispozitat ligjore dhe qëndrueshmëria e tij është shumë premtuese duke pasur parasysh egzistencën e mbi 10 milionë mërgimtarëve me origjinë shqiptare në mërgatë, të cilët paraqesin një potencial të jashtëzakonshëm, që në mungesë të një politike të mirëfilltë mbarëkombëtare ka ngelur si një potencial i pashfrytëzuar deri më sot.

MBIKËQYRJA E PROJEKTIT 

Republika e Shqipërisë të formoj një Komision të Veçant Mbikëqyrës, i cili do raportoj mekanizmat shtetëror për realizimin e rezultateve të synuara të projektit, udhëzime për rritjen e efikasitetit të synimeve dhe të këshilloj për përmisimet e tij, që projekti të arrij realizimin e të gjitha objektivave të saj.

KASTRIOT BERISHAJ

Kryetar i Lëvizjes për Shqipēri të Bashkuar dhe autor i librit “Platforma për Shqipëri të Bashkuar”

Sulmi që u frymëzua nga luftërat në ish-Jugosllavi

Robert Coalson

Një video 17-minutëshe, e një prej sulmeve që kanë ndodhur më 15 mars në Kristçërç të Zelandës së Re, nis me një skenë ku një burrë e identifikon veten si Brenton Tarrant, teksa niset drejt xhamisë, Al Noor, vend në të cilin janë vrarë 41 persona. Në prapavijë, dëgjohet një këngë nacionaliste serbe dhe një zë robotik që drejton Tarrant në rrugën për ku është nisur.

Kënga është thënë të jetë krijuar më 1995, gjatë luftërave që kanë rezultuar me shpërbërje të Jugosllavisë në vitet 1990, dhe me vdekjen e rreth 130 000 personave. Kënga, që në fillim është quajtur “Karaxhiq, udhëheq serbët e tu”, i referohet liderit të serbëve të Bosnjës, Radovan Karaxhiq, i ashtuquajtur edhe si Kasap i Ballkanit, që është dënuar nga Tribunali Ndërkombëtar më 2016, për gjenocid, krime lufte dhe krime kundër njerëzimit.

“Ujqërit po vijnë, kujdes ustashë dhe turq”, thuhet në një pjesë të tekstit, e cila u referohet luftëtarëve nacionalistë kroatë dhe myslimanëve boshnjakë.

“Karaxhiq, udhëheq serbët e tu. Udhëheq serbët e tu. Të gjithë duhet të shohin se ne nuk i frikësohemi askujt”.

“Në mbrojtje të popullit serb, duke luftuar për lirinë tonë të dashur, lirinë tonë të dashur”, vazhdon teksti i këngës.

Deklaratë e një dëshmitari të sulmit në Zelandë të Re

Videoja e kësaj kënge, që duket se është incizuar më 1995, mirëpo është publikuar për herë të parë në internet më 2006, është bërë tejet e famshme në mesin e nacionalistëve të bardhë radikalë. Në disa pamje, shihen tre burra me uniforma të paramilitarëve etnikë serbë, duke kënduar këtë këngë.

Pamja e hekurt e pjesëtarit, Novislav Gjajiq, është bërë tejet e famshme në mesin e nacionalistëve, me mbishkrimin, “Një fytyrë e tillë ushtari”.

Gjajiq ishte akuzuar në Gjermani për pjesëmarrje në gjenocid më 1997. Ai ishte liruar më pas nga akuzat për gjenocid, mirëpo është dënuar për bashkëpunim në 14 vrasje dhe është dënuar me pesë vjet burgim. Pas lirimit, ai është dëbuar në një shtet të tretë.

Teksti i këngës është rishkruar disa herë, në shumë gjuhë, mirëpo gjithmonë duke qenë prezente pjesë militante anti-myslimane.

Kjo këngë titullohet Serbia e Fuqishme apo me tituj tjerë anti-myslimanë, që kanë nisur të përdoren fillimisht në Serbi dhe më pas janë përdorur edhe nga supremacistët e bardhë në Evropë dhe gjithë botën.

Fotografia e personit, i cili dyshohet të ketë kryer sulmin terrorist në Zelandë të Re

​Autoritetet e Zelandës së Re e kanë identifikuar sulmuesin, që tani është në mbajtje si një 28 vjeçar australian. Mirëpo raportimet kanë konfirmuar se i dyshuari, që është akuzuar për vrasje, e ka përshkruar veten si “ento-nacionalist” me emrin, Brenton Tarrant, i cili gjatë sulmit ka publikuar video direkte në rrjete sociale.

Pak para sulmit, në të cilin kanë vdekur 49 persona, Tarrant ka publikuar një manifest 74 faqesh, në të cilin ai përmend se ka punuar në këtë dokument për një periudhë.

Në disa pamje direkte të videos që ka qarkulluar në kohë reale, në armët e sulmuesit janë parë emra të serbëve si Millosh Obiliqi dhe Car Llazari, që së bashku kanë luftuar kundër otomanëve në Betejën e Kosovës më 1389. Përveç këtyre dy emrave shihen edhe shumë emra të luftëtarëve të asaj kohe që kanë luftuar kundër turqve.

Në këtë dokument, Tarrant mohon se është anëtar i ndonjë organizate, mirëpo pranon se “ai është frymëzuar” nga terroristi norvegjez i së djathtës ekstreme, Anders Breivik, që ka vrarë 77 persona në një sulm me bombë dhe armë zjarri në Oslo më 2011.

Anders Behring Breivik.

Para sulmit, Breivik pati publikuar 1,500 faqe të dokumenteve, me qindra referenca të konflikteve në Ballkan.

Bazuar në gazetën The Economist, Kosova përmendet në dokumentet e Breivikut 143 herë, Serbia, 341 herë, Bosnja 343 herë dhe Shqipëria 208 herë.

Breivik ka shkruar se bombardimet e NATO-s në Serbi gjatë luftës në Kosovë më 1999, kanë qenë motivim i madh për sulmin e tij, duke thënë se ka qenë “plotësisht e papranueshme” që Qeveria e Shteteve të Bashkuara dhe udhëheqësitë evropiane “kanë bombarduar vëllezërit tanë serbë”.

Në manifestin e Tarrant, përmendet se Shtetet e Bashkuara duhet të dobësohen për të parandaluar një tjetër situatë sikurse ajo kur “forcat e SHBA-së dhe NATO-s kanë luftuar bashkë me myslimanët kundër të krishtërëve evropianë, ndonëse këta të fundit kanë bërë përpjekje të largojnë pushtuesit islamikë nga Evropa”.

Tarrant, që përshkruan veten në këtë manifest si “burrë të thjeshtë, të bardhë dhe 28 vjeçar”, me shtetësi australiane, e ka karakterizuar sulmin me elemente “anti-migrante, dhe kundër zëvendësimit të elementeve kulturore apo etnike”.

Tarrant pritet të paraqitet para gjykatës në Kristçërç më 16 mars.

E përditshmja, The New Zealand Herald e ka përshkruar sulmin në xhami si vrasjen më masive në këtë shtet nga viti 1943.

Përgatiti: Krenare Cubolli