VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Profesor, si e ke “plakën?!” *- Tregim nga Përparim Hysi

By | January 24, 2020

Komentet

Klubi Letrar “Gjon Nikollë Kazazi”: Faleminderit të gjithëve që ndihmuan në realizimin e mitingut të poezisë

FALENDERIM,
Në emër të kryesisë dhe anëtareve të klubit, “Gj. N. Kazazi”, falenderoj Ministrinë e Kulturës të Republikës së Kosovës dhe Drejtorinë e Kulturës të Kuvendit të Komunës të Gjakovës, që e kanë mbështet projektin e klubit letrar ” Gj. N. Kazazi” Mitingu i Poezisë 2020!
Po ashtu falenderoj mediat, Radio Gjakova, TvSyri Vision, Gazeten Nacional, VOAl. CH, rrjetet e shumta sociale që i dhanë publicitet mitingut të poezisë dhe mbi 15.000 shikueseve, deri dje, mbeshtetësit tanë qytetar dhe letrar, që na ndoqën me fanatizëm artëdashës!
Një falenderim të veçantë shkon për kryesinë e klubit letrar ” Gj. N. Kazazi” dhe anëtareve të klubit që e dhanë aktivitetin e vet, që mitingu të realizohet sa më suksesshëm! Mund të konstatoj se mitingu i poezisë 2020, edhe pse në rrethana pandemie globale dhe kufizimeve institucionale shtetrore dhe shëndetsore vendore, u realizua me sukses.
Mitingu pati krijues të shquar ndërkombëtarë Ernesto Kahan nobeliste, Maria Miraglia, poete italine, Alicja Kuberska, poete polake dhe disa nga krijuesit më të shquar kombëtarë: Agron Tufa, Besnik Mustafaj, Sali Bashota, Ibrahim Kadriu, Entela Kasi, Shaip Emrullahu, Anton Gojqaj,Jeton Kelmendi, Kujtim Morina. Vlora Konjushevski, Flora Brovina, Servet Bytyqi, Ylli Çela, Tixhe Rexha Gerqari, Jetëlira Avdiaj, Lauresha Rexha, Diellza Berisha,ndërsa nuk lexuan dot për shkaqe teknike Ramë Oraca dhe Vilson Culaj. Çmimet e ndarë në këtë miting ishin meritore, sidomos katër nga ato.
Pra, mitingu u mbajt në kushte kufizuese, i mungoi publiku fizike, (dhe urojmë të kthehemi në normalitet sa më shpejte) dhe po të ishte më azhur tekniku i platformës ZOOM, do të dëgjohej më mirë paneli i mitingut dhe hyrja e mitingut mund të shikohej pa ndërprerje. Sado që kjo nuk e largon nga përgjegjësia teknikun, unë drejtoj një kritikë të ashpër ndaj televizioneve kombëtare të Kosovës, të cilat i kanë pushtuar ekranet e tyre me politikë amatoreske, diletante, madje neveritese, dhe kultura për ta është dytësore për të mos thenë e fundit. Nuk ka gazetar kulturor, ose ata janë bërë trumbator të politikës ditor si servilë përshtirosës! Urojmë, që siç thotë Borhesi i madh ” Vetëm kutura është shpëtimi ynë i vetëm” të ketë ndryshim në të ardhmen. Urime Gjakova e jonë, Kosova e jonë, Shqipëria e jonë, për mitingun e poezisë 2020! Mitingu i poezisë 2021 qoftë edhe më i mrë!
Faleminderit të gjithëve që ndihmuat në realizimin e mitingut të poezisë, emër për emër, me fjalën njerëzore- faleminderit!
Muharrem Kurti, kryetar i klubit.
dhe Kryesia e Klubit GJ.N.K.

URATË PËR TË BURGOSURIN – Poezi nga NËNË TEREZA

O Zot,

ti ishe i lidhur

dhe unë të shoh ende në çdo të burgosur

që shkoj për ta vizituar.

 

Jepi fuqi dhe ndershmëri

këti vëllait,

që ta shfrytëzojë kohën

e burgimit

për të përmirësuar të keqen e shkaktuar.

 

Na ndriço të gjithëve

për të parë dhe përmirësuar

gabimet tona

me dashur, angazhim

dhe veprim ndaj të varfërve.

Amen.

KURMI I GRUAS – Poezi nga PABLO NERUDA – Përktheu ROLAND GJOZA

Kurmi i gruas, kodra të bardha, kofshë të bardha
Ti dukesh si bota, që më është dorëzuar
Trupi im i vuajtur prej fshatari gërmon brenda teje
Prej thellësisë së tokës shfaqet biri ynë i mahnitshëm.

Jam i vetmuar si një tunel. Dhe zogjtë më janë larguar
Dhe nata vjen dhe më pushton si një armik
Për të mbetur gjallë të farkëtova ty si një armë
Si një shigjetë në harkun tim, si një gur në hobe

Por ora e hakmarrjes ra dhe unë të dua
Për lëkurën e kurmit, myshkun e freskët, qumështin e magjijuar
Kupat e gjinjve të tu! Oh, sytë e mungesës!
Oh, trëndafilat e seksit! Oh, zëri yt i ngadaltë dhe i trishtë!

Kurmi i gruas, në bukuritë e tua dua të bëhem i bukur
Aty ngopet etja ime, dëshirat, aty nis rruga e shndërrimit
Shtretër lumenjsh të errët ku rrjedh etja ime e përjetshme
Dhe vjen lodhja rraskapitëse dhe vjen dhimbja e pafundme.

VAJZA BITNIK – Poezi nga YEVGENI YEVTUSHENKO – Përktheu ROLAND GJOZA

Kjo vajzë vjen nga Nju Jorku

Që më s’i përket
Nën dritat e neonit kjo vjazë
Ikën nga vetvetja

Për të bota është e çuditshme
Një moralist i marrë që ulërin
Asnjë e vërtetë s’është për të
E vetmja e vërtetë, tuisti

Me flokë të mjegullt dhe të egër
Me syze dhe një triko pa shije
Mbi majat e gishtave kërcen
Më të keqin danc të mohimeve

Çdo gjë e quan të rremë
Çdo gjë; nga Bibla gjer te gazetat
Montagët ekzistojne dhe Kapuletët
Por jo Romeo dhe Zhulieta

Drurët përkulen trishtueshëm
Dhe hëna e dehur nëpër drurë
Trullosëse si një bitnik i ngrysur
Shkon rrugës së qumështit

Hyn dhe del nga bari në bar
Me mendime jo shoqërore
Dhe qyteti nën të hap
Bukurinë e një zemre të fortë

Çdo gjë feks; çatitë dhe muret
Dhe nuk është rastësi që mbi qytet
Ngrihen antenat televizive
Si një kryqëzim pa Krisht.

DITËLINDJA – Poezi nga YEVGENY YEVTUSHENKO – Përktheu ROLAND GJOZA

 

Mama, më lejo të uroj ditëlindjen e djalit tënd
Ti shqetesohesh shumë për të. Ai të ka gënjyer
Ai fiton pak, martesa e tij ishte e nxituar
Ai është i gjatë, ai është i dobët, ai është i parruar
Oh, ç’dashuri e mjerë, shpesh e harruar
Mama, unë duhet të uroj në qoftë se mundem
Ditëlindjen e shqetësimit tënd.
Ai kishte trashëguar prej teje
Përkushtimin pa kusht ndaj epokës
Dhe arrogancën dhe mërzinë në besimin e tij
Prej teje ai e fitoi këtë besim, Revolucionin.
Ti nuk e bëre dot të lumtur dhe të famshëm
Frika ishte i vetmi talent që kishte.
Hapja dritaret e dhomës së gjumit
Mos i shty degët e dendura me gjethe
Puthja sytë e hapur
Jepi bllokun e poezive dhe shishen e bojës së shkrimit
Jepi kupën me qumësht dhe shoqëroje me vështrim kur të iki

In Memoriam: Sabrie Lushaj, bashkëshortja e publicistit dhe poetit Zeqir Lushaj

Këto ditë shtatori, pikërisht më 14, ndërroi jetë zonja Sabrie Lushaj, bashkëshortja e nderuar e publicistit dhe poetit, redaktorit të Përgjithshëm të revistës Zemra Shqiptare zotit Zeqir Lushaj. Vdekja e parakohëshme e Sabries ka pikëlluar edhe shumë e shumë njerëz, shokë e miq të familjes Lushaj në Tropojë, Tiranë, Shëngjin dhe diasporë.

Edhe Redaksia jonë i shpreh ngushëllimet më të dhimshme Zeqirit, djalit Lulzimit në Lozanë të Zvicrës, mbesës Noemi, studente në Universitetin e Zyrihit dhe gazetare e revistës PSIKOLOGJIA, mbarë familjes Lushaj. Bashkohemi me ngushëllimet e shumta që kanë ardhur për Sabrien nga shumë e shumë vende të Europës, Amerikës e më tej, dhe lutemi që familja Lushaj të gjejë forcë ta kapërcejë këtë dhimbje e humbje të madhe. Sabria pastë gjetë Parajsën e përjetëshme të Perëndisë.

Me këtë rast po ribotojmë një Cikël poetik që Zeqiri ka publikuar për shoqen e jetës Sabrien, me rastin e 60 vjetorit të lindjes së saj, nga NJ, USA, ku kanë punuar e jetuar plot 17 vjet dhe janë rikthyer në atdhe si pensionistë dhe shtetas amerikanë.

REDAKSIA E ZSH

___________________

NË EKRANIN E VITEVE

E Marte, 14-02-2012, 07:59pm (GMT)

Nga Zeqir Lushaj

(6 vjersha, si dhuratë për gruan, Sabrien,

në 60-vjetorin e lindjes. -15 shkurt 1952)

1. BISEDË INTIME

-A ke shkruar vjershë për mua?

Më pyeti, ime shoqe,

Një ditë në plazh.

Hodha syte mbi rërën e nxehtë,

E, duke buzëqeshur lehtë,

– I thashë:

– Në qoftë se, më lejon t’i krahasoj,

Me kokrriza rëre,

Vjershat e mia,

Ti, je shkëmbi i tyre burimor,

Nga më lind …,

Dhe më vjen poezia…

./.

Durrës, 1978

——————

2. SITA…, E MËNDAFSHIT

-OSE, PUSHKA E PLAKUT TE BEGAJVE-

-Duke marrë shkas nga një ngjarje e para, rreth  100 vjetëve-

Ç’do Hyqymet, (or lum miku),

Ja len një pushkë një plaku,

Jo, për t’i vrarë të tjerët,

Për t’i provue ata ,ma s’paku !

…!

Pasha, ngrehi çadrat në Çillaj,

Urdhëroj:- ç’armatim në Malësi!

Fjala ish, mbi baza “vullnetare”,

Që të mos bahej ndonjë tollovi.

Do armë batalle, të vjetra,

Thonë se, u dorëzuan jopak,

Stamolliu, ishte skile e regjun,

Buzëqeshi, por, nuk u kënaq!

Kallxojnë se, një plaku nga Begajt ,

Që i çonte, te çadra, mana e qershi,

Pashë Xhaviti, si shenjë mirënjohje,

Një pushkë, (ashiqare), i’a fali Atij !

U kthyen mileti, i ranë në fushim,

(Pasha i Turqisë, shihte inatosur!),

-Pse ja fale pushkën këtij plakut?

Do na vrasi, -jemi të çarmatosur !

…!

-Si e vrajka një plak, tan’ Malsinë,

Me një pushkë të vjetër, k’sodore?

E pra, kur ta ndërroj sitën e miellit,

Do t’jau kthej qeserka e pishtole !       *

-E paç vu sitën, me e’lshue paskajin,

Qe kjo sitë, veç krundet mi ka lshue,

Ditën, kur ta ndoj at’, sitën e imtë,

Ju, kini me ardhë, me u pa me Mue !

Se ç’ka ishte , “sita e mëndafshit”,

Këndohet në kangë, hala, edhe sot,

Parija: -Shaban Aga-Abdulla Hoxha,

Midis Gjakovës, drejtë e në konop

…!

Ç’do Derzhavë, (or burazer),

Ja len një pushkë një plaku.

Jo, për t’i vrarë të tjerët,

Për t’i provue ata,ma s’paku !

./.

*qeserka e pishtole = armë të vjetra,të para një shekulli

(Subjektin e kësaj vjershe,e kam marrë nga bisedat me plakun 90 vjeçarë,

Murat Beka,i Begajve të Gashit, në vitin 2003).

—————–

3. TË GJITHË PLEQËVE

Ju, ecni ngadalë nëpër trotuare,

Të mençur si koha, të menduar,

Nuk është e rëndë trokama e bastunit,

Gjithkush nga ne, ka për ta provuar.

Nuk bën dallime, ky ligj i natyrës,

Çdo gjë që lind, ka edhe vjetrim

Nuk duhet trembur kurr nga pleqëria,

Ajo, le të vijë, me nder e me gëzim.

Nuk ka rëndësi sa vite mbushe,

Ecën ngadalë a mbahesh me bastun,

Me një fjalë të mirë, që kujtohesh nesër,

I ri do mbetesh, gjithmonë e gjithkund.

./.

Tiranë, 1975

——————–

4. GRUAJA…

– Gruas time, Sabrinës –

– Flete ditari, në 40 vjetorin e martesës, shtator 2008 –

Mbas 40 vjetësh martesë,

4 dekada, luftë–ndryshim!

Gjithsesi, gruaja ime, Sabrina,  *

(Jo, thjeshtë, për kortezi),

E meriton një falënderim.

…!

Të mos shohim, aq shumë nga gruaja,

Që të të ndihmojë, (kushedi!) në jetë,

Ka bërë boll, kur nuk bahet pengesë,

…E meriton emrin: –grua e vërtetë!

./.

* Në Amerikë, emri Sabrina, është shumë i përhapur ndër femra.

Kështu, po e thërrasin, të gjithë, dhe gruan time Sabrien, (pra,

Sabrina!)

——————

5. PARAJSA

-Telefonatë …, për Vitin e Ri, 2012-

Noemi, këtë Vit të Ri,

Ka dashur, dhe e festoj,

Në Shëngjin, në Shqipëri.

Nga atje, (e kënaqur),

Gjyshërit në USA telefono,

Ku krahas urimit, edhe i qorto!:

-Gëzuar-gëzuar!

Pse nuk erdhët?

Tek shtëpia jonë, në Shëngjin?

-…!

Këtu, është vet-Parajsa,

Të lutëm më besoni,

…Ooo shpirti  im!

./.

—————-

6. GURBETIT

Gurbet,

Kush të shpiki?

Që, na re’ për hise,

Edhe ne’ ?!

…!

Me siguri,

Njerëzit, pa atdhe’!

./.

—————–

(Ekskluzivisht, për ZemraShqiptare, nga NJ,USA, shkurt 2012)

_________________

DISA NGA NGUSHELLIMET E SHUMTA PER NDARJEN NGA JETA TE SABRIES

Sabrie Lushaj qofte e paharruar!

Skender Bucpapaj,

Elida Bucpapaj

I dashur Zeqir!

Me hidhërim të madh e morëm lajmin e papritur për ndarjen nga jeta  të zonjës suaj Sabrie Lushaj!

Zoti ju dhashtë forcë për ta përballuar këtë humbje të madhe!

Ju shprehim ngushëllimet tona ty, Lulzimit, Noemit, gjithë familjes, miqve, të afërmve tuaj!

Sabrie Lushaj qoftë e paharruar! Pastë dritën dhe paqen e përjetshme në Parajsë.

——————

Në vend të përkujtimit

Sejdi BERISHA:

PESHA E DHEMBJES DHE E KRENARISË NUK MATET VETËM ME VDEKJEN

I nderuari, z. Zeqir Lushaj,

Me hidhërim mora lajmin për vdekjen e bashkëshortes tuaj, znj. Sabrije, dhe menjëherë më doli para sysh ajo madhështia e saj prej njeriut të madh dhe të ndershëm, prej një femre, prej një nëne, prej një bashkëshorteje, e cila sa herë që kemi kthyer tek shtëpia e juaj, me mikpritjen e saj të paparë çdo gjë e bënte të lumtur, të ngrohtë,  hyjnore dhe njerëzore.

Nuk e harroj dot drekën që na shtronte me të gjitha të mirat, dhe shërbimin e saj, që secili prej nesh, shokëve të tu ta ndjenim veten të lirë. Të gjitha këto ishin ato reflektimet e një njeriu të madh, e një njeriu që ia shton namin familjes, që ia rritë madhështinë familjes dhe juve, z. Zeqir Lushaj, që edhe mikpritja dhe bujaria juaj dhe e saj gërshetoheshin, dhe nga kjo krijonin kopsht me lule të jetës dhe të lumturisë.

Ishte një zonjë e vërtetë, e që tash, çdo gjë ka gjurmën, fytyrën, frymën, mikpritjen dhe gjithsesi dritën e zonjës së shtëpisë. E di, se prej sot të mungon shoku i jetës, por e di edhe një gjë se vepra dhe madhështia e saj përjetë ka për të mbetur si lapidar lumturie dhe krenarie, që do të shoqërojë kudo, bile edhe në shokëve tuaj, e që unë ikjen e saj nga kjo jetë aq me dhembje shpirti e ndjeva.

Prandaj, jeta dhe vepra e znj. Sabrije, le të jetë si ujë i freskët dhe si oksigjen, që do të bëjnë të fortë e krenar.

z. Zeqir,

Pranoni ngushëllimet e mia dhe të familjes sime për shokun e jetës, dhe se sa herë që të kthej tek ju(nëse kthej ndonjëherë), çdo gjë do të më duket e zbrazet dhe e shurdhet pa atë zonjë shtëpie, e cila ia ngriti respektin dhe namin familjes me veprën dhe urtësinë e punën e saj…

Me respekt, Sejdi BERISHA

Pejë, e martë 15 shtator 2020

——————-

SABRIE LUSHAJ KISHTE UNIVERSITETIN E JETES

Dr Domenika Gjekmarkaj (Kapllaj)

Nje nder ditët me te dhimbeshmet te jetes sime kjo e sotmja, do te mbetit gjithmone e tille. Sabria mori rrugen per ne parajse duke marre nje pjuse te zemres time me vete e duke lane gjurme te hidhura ne te… Sabria pati nje Universitet shumë interesting, ndryshe nga te tjeret, qe quhet , Universiteti i jetes, por qe un pata fatin te mesoj diçka prej saj. Zemre ime qan e do te qaje gjate per të. Parajsa eshte fatlume qe e pret , por ne nuk do ta harrojme kurr per jete. Force , kurajo e besim per ta perballuar këte dhimbje, o Zeqir Lushaj, dhimbje, pje e se ciles jemi dhe ne, miqtë e tu të shumtë!

-Shengjin, shtator 2020-

—————-

Shprehim ngushellimet me te thella

Adil Fetahu, Prishtine

Me dhembje e pikellim mora lajmin (nga doktoresha Domenika), se zonja Sabrije paska nderrua jete.

Une dhe Hava, dhe gjithe Familja jone, ju shprehim ngushellimet ma te thella, dhe lutemi qe Zoti i Madherishem ta meshiroje shpirtin e te ndjeres, ndersa Ty dhe te gjtihe familjareve t’u jep force e durim ta perballoni dhembjen.

Adili dhe Familja

—————-

Nuk gjej fjale me te ngushllue!

Fritz Radovani, Australi

I dashtun Mik, bash sikur te me kishte ndrrue jete nje nga njerzit e mije fort te dhimshem,

po me vjen keq per kete lajm krejte te papritun per mue.

Zeqir, paske humbe nje Njeri fort te shtrejte te jetes s’ Ate!

Nuk gjej fjale me te ngushllue! Ambelsia e Fjales Saj e ka dergue prane te Lumnueshmit!

Asaj i ka fale Zoti Parrizin, po Miku im paska pase fatin e keq me provue kete dhimbje te pashoqe…

Zoti te forcofte me perballue kete prove te madhe!

Zoti te ruejt gjithshka ke per zemer, e te forcofte ne keto dite te veshtira!

Me dhimbje te madhe, me zemer marr pjese prane Teje,

Fritzi.

—————-

Te rroni e t’a kujtoni Sabrien

Prof. Dr. Kole Tahiri, Bruksel

I paharruar kumbara Zeqir !

Me hidherim te thelle mesuam per humjen tuaj aq te rende, sa pesha e bjeshkeve tona. Te rroni e t’a kujtoni Sabrijen, ate zonje te rende qe ka sjellur, aq lumturi ne familjen tuaj ! Me jeten, sjelljen, qendrimet dhe marredheniet e veta, aq humane, ajo do te mbetet e paha-rruar ne mendjet dhe zemrat e atyre qe e kane njohur. Perpiqemi te kuptojme, se dhimbja juaj eshte ne kufijte e se pa durueshmes. Por, jeta gjithesesi vashdon, ashtu sic ka vazhduar prej shekujsh. Kujto, se sa vuajtje, humje, vdekje etj. te kesaj natyre kane kaluar prinderit tane. Madje pa nxjerr lot, perpara te tjerve.Te sjell ne mendje. se babaj im, ndjese paste ka humbur nga stuhia verore papritmas vellain, ne moshen 22 vjecare, ndare oroku i nuses per ne muajin shtator te atij viti. Si dhe  kushurin ne moshen 27 cjecare duke lene nusen veje me dy jetima. Per me teper, ne vitin 1961 pat humbur djalin, ne moshen 15 vjecare aksidentuar me bombe te mbetur nga lufta. E megji-thate pat gjetur forca e pat qendruar. Ne vite pat rritur tri pal femije, ne dy shtepi dhe e ka mbyllur jete tek une ne Bajram Curr. Ai nga natyra ka qene shume i forte. Por edhe jeta e kishte mesuar qe mos te mirrej e vajtonte te kaluaren, po te punonte erreterr pa pushim. Ne pune, pa u marre shume me te kaluaren kishte gjetur qetesine shpirteror dhe ne mesonim prej tij. Shembujt jetesor jane per te me-suar prej tyre. Dimri sado i gjate mbaron dhe e zevendson pranvera. Dhe ky cilkel perseritet perjetesisht. Njeriu ka ardhur ne jete qe te mesoje nga te mirat e te keqijat, te njohe diten edhe naten dhe te eci perpara.

Sapo kisha mbaruar studimet dhe nisur punen ne Shkoder, po papritmas me njoftojne per te vajtur ne shtepi ne Shengjergj. Vellai ne moshen 15 vjecare ishte vetehehur ne ere me bombe. Per fat kishte qene larg shokeve me te cilet kullosnin bagetin. Udhtova per Bajram Curr e naten per shtepi. E kishin pas varrosur dhe me thane, se ishte demtuar, aq shume, sa nuk shihej me sy. Ja, me ngjarje te tilla tron-ditese eshte e mbushur jeta, o burri i maleve, o djali i atij burri qe pat kapecyer te gjitha tallazet e jetes me ndere e faqe te bardhe. Veni mendjes e zenres nje gur te madh e qendro, si burrat e malesise. Popu lli me ate pervojen e vet pat gjetur edhe nje mekanizem tjeter te habitshem : «Thuhej, ne rast fatkeqesish, se dhimta e burrit asht, si dhimta e bryllit qe dhem shume po kalon shpejt. Ti, a je bir i denje i atyre aneve kreshnike, a po jo ! ?  Edhe njehere ngushllime !

Pran jush me mendje e zemer. Kole Tahiri me bashkeshorten Ollga dhe femijte tane, Bruksel,

—————

Sabria ka lene prapa gjithcka te mire qe do ta kujtoni pergjithmone

Sokol Necaj, USA

Me hidherim te madh mesuam vdekjen e parakohshme te Sabries se dashur!

Ju shprehim ngushellimet me te sinqerta per kete humbje te madhe. Shpirti fisnik i Sabries pushofte ne paqe!

Prinderit e mij kane ndjenjat me te thella vellazerore ndaj Sabries dhe juve i dashur Zeqir. Kurre nuk kam degjuar te flitet aq me pasion dhe dashuri sa flasin ata te dy per ju te dy, por veçanerisht Sabrien. Jeta eshte me te papritura dhe here pas here tragjedi te tilla na zene deren.  Por kam shume besim se karakteri juaj i forte, dashuria dhe respekti qe keni per Sabrien nuk do tu lere te bini ne merzitje e deshperim te madh. Sabria ka lene prapa gjithcka te mire qe do ta kujtoni pergjithmone.

Me shume respekt dhe keqardhje ne kete dite teper te veshtire per ju,

Sokol Necaj

——————-

Me pikëllim të madh e morëm lajmin …

Demir Krasniqi, Gjilan- Kosove

Shumë i nderuari dhe i respektuari vëlla i shtrenjtë Zeqir Lushaj !

Me pikëllim të madh e morëm lajmin e hidhur për vdekjen e bashkëshortës Suaj Sabrie Lushaj !

Në emrin tim përsonal dhe në emër të mbarë familjes sime , Ju lutëmi që t’i pranoni ngushëllimet tona më të sinqerta, si Ti, ashtu dhe mbarë familja e juaj Lushaj!

Ne i lutëmi të madhit Zot, që atë ta shpërblejë në amshim , tokë të lehtë dhe xhenet , kurse  Juve të gjithëve t’ua jap durimin dhe gajretin !

Në emër të Zotit , Ju ngushëllon Demir Krasniqi me familjen e vet nga Gjilani i Kosovës !

——————-

Sabria ne 62 vjetorin e lindjes , në NJ, USA

Mbesa Noemi ka ardh nga Zyrihi të jete pranë nanës Sabrie në castet e fundit të jetes se saj.

Shumëçka në këtë përshendetje të fundit të Sabries nga ballkoni i shtepise  së saj të pushimit në Shengjin.

Në një status të Zeqirit në WhatsApp këto ditë shkruhej: “po oxhakut në oborr, moj Sabrie, çka me i thanë tash!?”.

Shtator 2020

NASHO JORGAQI SPIUNI I SIGURIMIT TË SHTETIT ME PSEUDONIMIN “DRAGOI” – Nga AGRON TUFA

Autori i (mender me thanë) romanit propagandistik “Mërgata e qyqeve” në 2 vëllime, Nasho Jorgaqi, libër të cilin e ka ribotuar disa herë, edhe tani, dhe për të cilin këmbëngul në intervistën tek gazeta “Nata”, se gjoja ka vlera letrare, – ky Nasho Jorgaq, studiuesi, profesori, shkrimtari, kritiku, kandidati për zv/ministër me 1997 – ka qenë spiun! Ndoshta spiuni më i vjetër e më jetëgjatë i Sigurimit të shtetit komunist. Një spiun, bashkëpunëtor i neveritshëm i Sigurimit. Një spiun veteran. Një spiun kan-kar i Sigurimit, Kadri Hazbiut , Ramiz Alisë dhe KQ të PPSH. Me veprën e tij ai mbetet një sigurims trushpëlarës, të cilit edhe sot e kësaj dite nuk i është fikur urrejta për ata që diktatura i quante “armiq të popullit”. Pseudonimi i Nasho Jorgaqit ka qenë “Dragoi”. Dëmi, kuptohet, ka qenë shumë i madh, ka marrë më qafë shumë njerëz, jo vetëm me spiunimet e para në Institutin e Lartë Pedagogjik “Aleksandër Xhuvani”, por më vonë, me radhë, me shkrimtarë shqiptarë të Shqipërisë dhe sidomos të Kosovës. Nasho Jorgaqi sponsorizohej fuqishëm nga regjimi diktatorial si agjent edhe për diasporën. Meqenëse një katastrofe të tillë personaliteti aq katran, sa ç’është shkarrashkruesi Nasho Jorgaqi “Dragoi”, nuk di nga t’ia nisësh, po mjaftohemi vetëm me një këshillë për të: “Meqë partia ta botoi në qindramijëra kopje paçavuren tënde propagandistike mbi “zbulues” krejtësisht të dështuar si megallomanët qesharakë Isuf Mullahi e Hasan Luçi, meqë e ke nxirë letrën me dialogje të gatshme përgjimesh, tani ke rastin të shkruash romanin tënd të jetës, jo më me spiunë të dështuar, por me një spiun tejet të sukseshëm, siç ke qenë vetë”.
Dhe diçka: ti qe i ke quajtur mërgimtarët politikë antikomunistë “qyqe”, ty pra, nuk të shkon gjithë ai pseudonim i fryrë “Dragoi”. Sepse ti je një orl, thjesht orl, që ushqehet me kërma e coftina.
P.S: Rezervoj, pas kësaj një neveri, që do ta afishoj publikisht për ata miq me dy fytyra që i qasen, bashkëpunojnë dhe dalin foto me këtë varrmihës të kulturës.

URATË PËR REFUGJATË – Poezi nga NËNË TEREZA

O Zoti im!

Të gjithë këta njerëz

kanë humbur tokën dhe shtëpitë

dhe shumica

janë ndarë prej më të dashurve të tyre.

 

Më jep fuqi, o Zotëri,

të ndërmjetësoj për ta

te Ati

por mbi të gjitha

ta shortoj në veprim

uratën.

Amen.

U MBAJT ME SUKSES MITINGU I 56 I POEZISË NË GJAKOVË

VOAL – Klubi Letrar “Gjon Nikollë Kazazi”, Gjakovë, me kryetar z. Muharrem Kurti, mbajti me sukses online Mitingun e 56 të Poezisë, veprimtaria më prestigjioze e këtij lloji në mbarë hapësirën shqiptare dhe një ndër më prestigjiozet në rajon.

Tema e debateve sivjet ishte “Letërsia e të rinjve dhe problematikat e sotme”.

Dita qëndrore e Mitingut u mbajt dje, 25 shtator, e premte, nga ora 19.00 deri në orën 21.00.

Në orën qendrore, pjesëmarrësit i lexuan drejtpërdrejt online poezitë e tyre dhe u ndoqën me videozoom nga publiku.

Mitingu i 56 i Poezisë shpalli fituesit e sivjetëm:

  1. Për librin më të mirë poetik të botuar midis dy mitingjeve u shpall fitues Agron Tufa
  2. Për veprën më të mirë të botuar midis  dy mintingjeve u shpall fitues Jeton Kelmendi
  3. Për romanin më të mirë të botuar midis dy mitinjgjeve u shpallën fitues Besnik Mustafaj për “Dëmtuar gjatë rrugës” dhe Ibrahim Kadriu për “Ata të dy të burgjeve”
  4. Për veprën jetësore u vlerësua poeti Tahir Bezhani

Nga Antologjia e vargjeve agimiane – Cikël poetik nga Agim DESKU     

 

 

 

ITAKA

 

Nëse sërish i duhemi fjalës së artë

Para syve të agimit të jemi t’zgjuar

Me diellin do t’i pëlcasim zotnat

E marrë është Itaka pse u bë tokë e huaj

 

Nuk vdiqem edhe kur e vërbuan Homerin

Gjallë na mbajti flaka e qiriut të Naimit

Asnjë fuqi djajësh nuk na munden

Pse patëm besë e fe edhe para Krishti

 

Dhe një atdhe ku zot e mbret ishim vet

 

Asgjë e bukur nuk i përngjanë fatziut

Kur fytyrën e barazon më të tradhtarit

E na iku Itaka deri sa lindën luftëtarët

S’është vonë t’i mundim këta birë zagarët

 

Legjendat e thonë sa herë na ikën zotnat

Dhe ç’na vrau krenaria kur ishim vetë diell

U lamë në detin e plagëve të Gj.E.Alisë

Det kryqzimi i shpatave për çdo bajloz

 

Do të ju rrëfej brezave Lulin e Migjenit

Krenarinë e vdekjes burrërisht për Doruntinën

Kam besim në ngrohtësinë e diellit

Të eci i lirë Rrugës së Kombit tim.

 

23 shtator 2020 AGIM DESKU

 

THEMBRA E AKILIT

apo e shfletoj historinë

 

Larg

e shfletoj historinë

Pluhurin çdo ditë ia fshi

 

Kam frikë

nëse s’di ta ruaj

Të ma vërshoj

ndonjë lumë i huaj

 

Këmbëkryq

i rri historisë sime

E përqafoj

dhe e puthi n’ballë

 

Krenohem për betejat

që na i ka falë

Duke shërue plagë

deri këtu kemi ardhë

 

Pa i harrue betejat

e shekujve të Gjergjit

Që emrin tim

ta thërras të lirë

Agim

 

Më duhet ta mbaj

besën e Konstadinit

Ta shoh

a është gjallë

a rron thembra e Akilit.

21 shtator 2020 AGIM DESKU

 

 

 

E DI

 

Nëse një ditë

Kam më pasur mallkim

E di nga më vie

 

Jo nga fluturat

Që fluturojmë së bashku

Krue me krue

E trëndafil në trëndafil

 

Mallkimi nuk më vie

As nga yjet e qiellit

As nga drita e diellit

As nga zemra e ndarë

Në copa copa

 

Ku pak këtu e më shumë

Ma ka marr bota

 

E di së kush më mallkojnë

 

Sot në lutjet e së dielës

Lutem

Fali o Zot ato duar të zeza

Që s’dinë kurrë bardhë

Veç Zi.

E diel 20 tetor 2020 AGIM DESKU

 

PËLLUMBAT

 

Mos u thëntë ma

ta shoh sërish diellin ëndërr

 

A nuk mjaftoj jeta ime

n’shekujt t’ferrit

 

Dëshmitar

kisha veç pëllumbat e lirë

Të vetmit që fluturonin

afër diellit dhe për diellin

 

Dëshmitarë tjetër

i kisha sytë e vërbuar

Të nënës sime pa liri

Që u shndërrue n’legjendë

Për lirinë e popullit tim

 

Dhe dëshmitarë famëkeq

I kam sytë e çmendur të Apokalipsit

që më vrisnin jetën çdo ditë

 

Veç pëllumbat i kam pasur jetë

Dashurinë e bëra flakë dielli për ta

Edhe nëse vdes n’beteja çlirimtare

 

E di së pëllumbat s’kanë vdekje

Atdheun ma mbajnë në zemër

Më flasin me ngrohtësi dielli

Atje ku veç engjëjt kan emrin Erna

 

Deri ku nuk shkel këmba e tradhtarit

Është toka dhe dashuria ime e pëllumbeshës.

 

Dhe dëshmitare tjetër kam gotën e dehjes

Për një natë të bukur sheshit të Tiranës

Unë rebeli i bërë det loti për dashurinë e vrarë të Annes.

Ps-Anna dhe Michel të vrarë diku në Mallësi

 

18 tetor 2020 AGIM DESKU

 

 

E KISHA NJË MIK

 

Njëherë e kisha një mik

Mik dhe shkuar miku

Por ai kishte veç veten

 

Së bashku

I mbijetuam betejat

Çlirimtare

 

Plagët e luftës

Ende nuk i shëruam

 

Më besoni

Sa herë e pyes veten

Eh ç’lloj njeriu jemi

 

Çdo çast të jetës

Më vie në mendje Fishta

e Konica

 

Sërish pyes

Cila është e vërteta

 

Pse nuk mund të bëhemi

Bashkë

As edhe dy veta.

 

17 shtator 2020 AGIM DESKU

 

KËTU DO TË QËNDROJ

 

Këtu qëndrova dhe do t’qëndroj

Edhe pas sëcilit shekull t’mjerë

Edhe kur ishim në Ferr t’ferrit

Eshe ma n’ferr së ferri i Dantes

Qëndrova më e rujtë tokën e gjyshit tim

Për pasaportën e Shqipnisë së bashkuar

Unë qëndrova këtu fal plisit të bardhë

Mbi kokën e Gjergjit dhe bac Ademit

E sot plisi qëndron në Kullat e lirisë

Në Prekaz e Gllogjan

Kudo nëpër viset e Ilirisë

Për plis e fis besën ia fala

Atdheut e dashurisë

Këtu do të qëndroj me frymë

A pa frymë t’jetës

Ta di bota të vertetën

Së para Krishti jemi këtu

Kur Adami dhe Eva shpirtnisht

Shqipërinë time me zemër e krijuan

Këtu do të qëndrojnë edhe breza tjerë të artë

Agimi,Liridoni,Dardanie me plisa të bardhë

Përandorët do t’i lenë në demonë të mjerë

Sëcili gur i shqipeve do të ngritët në hyjni

Ku tradhtarët s’kanë vend ma për varr

Atëherë Shqipëria do të rikthehet mbarë.

15 shtator 2020 AGIM DESKU

PLISI

Sot e çdo ditë po mbetët relikt muzeu

Dikur e vetmja shenjë që na bënte krenar

Veç me plis bota na nderoi për shqiptar

Djall u bëfsha nëse nuk i përkulëm plisit

E mos qofsha n’lëkurën e djall o pisit

Mbi kokë po së vuri kurorën e lashtësisë

Krenar që e ruajmë n’zemrat e Shqipërisë

13 shtator 2020 AGIM DESKU

 

NDALO DET ATO VALË

 

Ndalo det ato valë bajlozësh që t’shitojnë

Sërish pas pesë shekuj t’ferrit mallkojnë

Rrugën e Kombit tim do të rikthejnë

Në çmendurinë e Via Egnaties së djajve

 

Ec e mos u bën rebel Agim kur t’i shoh

Kah të kalojnë karvanët pranë syve t’mi

Ata që me shekuj ma bën dheun ferr t’zi

Më sërvon bota të dehem e të ngriti dolli

 

Veç ti o det si t’i ndalon piratët e xhelatët

Ata që më lanë pa gjysmën e vëllëzërve

Që m’i ndanë dritat e fëmijëve nga sytë e mi

Nënën ma lanë të pragu me duar në gji

 

Edhe sot si dje e besa edhe nësër jetojnë

Demonët asnjë zot nuk di si t’i ndalon

Kanë marrë ca fytyra nga njeriu ynë

Bota po ngrit dolli me bukurinë korbiane.

 

11 shtator 2020 AGIM DESKU

 

SEA STOP THOSE

 

Sea stop those waves of behemoth that punish you

Again after five centuries of hell they curse

The path of my Nation will be restored

In the madness of Via Egnaties of devils

 

Walk and do not rebel Agim when I see them

Towards the caravans pass near my eyes

Those who for centuries make the earth hell black

The world makes me guard,drunk and toasts me

 

Except you o sea how to stop pirates and executioners

Those who left me without the half of brothers

That separated the children’s lights from my eyes

My mother left me on the doorstep with her hands on breast

 

Even today, as yesterday, I believe, and if the

Demons live, no god knows how to stop them

They got some faces from our man

The world is toasting with raven’s beauty.

 

September 11, 2020 AGIM DESKU

Translated by

Marjeta Shatro Rrapaj

 

 

 

 

 

 

E DI KU JE ZOTI IM

(Teologut korçar Kleo Betsokou-mërgimtarit nga Londra

 

E di ku të gjej zoti im

Në valixhet plotë lot të mërgimtarëve

Aty çdo ditë të takoj në rrugën t’pakthim

 

Në një atdhe je ku secili bëhet Promete

Dhe liria e zëvendëson ferrin e Dantes

 

Zoti im ti u shndërrove në zana

Dhe nga toka ime shporre mijëra sulltanë

Nga Azia e Karpate që këtu bënin pallate

 

Në cilën dëshirë e di ku të gjej më mirë

Në fjalën që i thua nënës në çdo mëngjes

Të dua perëndesha ime që më fal gëzime

 

Në çdo kohë zotin tim e gjej më të ri

Kur vëllezër luftojnë së bashku për liri

Kur motrat tona të jetojnë si shqiponja

 

Zoti im është vetë Shqipëria e bashkuar

Pa asnjë kufi dikur të ndarë e të sharë

Por janë Kullat e Prekazit e Gllogjanit

Flaka e luftëtarëve që na ndriçojnë lirinë

 

Kudo jeton zoti im si hero i Arbërisë

Në bamirësinë e patriotit të kombit tonë

Hasan Prishtinës e Haxhi Zekës

Që i falën tërë pasurinë për liri t’Shqipnisë

 

Në kujtesën e Gjergjit që u kthye shqiptar

Edhe në madhështinë e Nënës Terezë

Botës ia shëroi varfërinë e vetes lavdinë

09 shtator 2020 AGIM DESKU

 

I KNOW WHERE YOU ARE MY LORD

(Korça theologian Kleo Betsokou-emigrant from London

 

I know where to find my lord

In suitcases full of tears of emigrants

There every day I meet you on the way back

 

You are in a homeland where everyone becomes Prometheus

And freedom replaces Dante’s hell

 

My Lord, you became fairies

And expel thousands of sultans from my land

From Asia and the Carpathians they made palaces here

 

In which desire do I know where to find the best

In the word you say to your mother every morning

I love you my goddess who gives me joys

 

Every time I find my master younger

When brothers fight together for freedom

When our sisters live like eagles

 

My Lord is the united Albania itself

Without any boundary once divided and cursed

But they are the Towers of Prekaz and Gllogjan

The flame of the fighters who illuminate our freedom

 

Everywhere my lord lives as a hero of Arberia

In the charity of the patriot of our nation

Hasan Prishtina and Haxhi Zeka

That they forgave all the wealth for the freedom of Albania

 

In memory of Gjergji who became Albanian

Even in the greatness of Mother Teresa

Healed the world of poverty and her own glory

Translated by

Marjeta Shatro Rrapaj

09 September 2020 AGIM DESKU

 

Thank you President Trump, but we are Albanians

ALBANIAN

 

Albanians o miserables we are

Sixteen centuries BC

Tanagra and I spoke Albanian

 

Generation after generation we are here Albanians

Mountains and plains shout in Albanian

Except in the language of the god we speak

 

In an Albania and  eagles of mountain

The deities have transformed us

In fairy tales they have blessed us

 

I know before the gods except Homer was here

 

The centuries of hell are not far away

That comes from me once and for all

They turned into apocalypse of horror

 

How it hurts me when I look like you to black ravens

Not like I am an eagle of blessed soil

 

Let the world burst if it wanted to

Albania will not be dismantled

One day our Gods will return to us

 

We trusted the white and black man enough

Eh that I believe in the young devil himself.

 

5 September 2020 AGIM DESKU

 

Translated by

Marjeta Shatro Rrapaj

 

Faleminderit president Trump,por jemi shqiptarë

 

SHQIPTAR

 

Shqiptarë ore të mjerë jemi

Gjashtëmbëdhjetë shekuj para Krishti

Unë dhe Tanagra folëm shqip

 

Brez pas brezi jemi këtu shqiptarë

Mali e fusha shqip bërtasin

Veç pse n’gjuhë t’perëndisë ne flasim

 

Në një Shqipni e n’shqipe mali

Hyjnitë na kanë shndërrue

N’zana t’legjendave na kanë bekue

 

E di para zotnave veç Homeri ishte këtu

 

Nuk janë larg shekujt e ferrit

Që ikën nga unë njëherë e përgjithmonë

Se u shndërruan në Apokalipsa të tmerrit

 

Sa më dhemb kur ju ngjaj në korba të zi

E jo siç jam shqipe e dheut të bekuar

 

Le të plasë bota po deshi

Së Shqipnia s’ka për t’u zhbërë

Një ditë do të na rikthehen zotnat tanë

 

Mjaft i besuam njeriut të bardhë e të zi

Eh që besa edhe vet djallit të ri.

 

5 Shtator 2020 AGIM DESKU

 

 

 

 

 

 

E PREMTJA E MADHE

Nënë sot rri zgjuar dhe mos ke frikë

Ditë e ngohtë bën në Amerikë

Janë ba bashkue tokë e qiell

E janë çel sytë e mi

N’Rozafat Ajkunë edhe ti mirë e di

Më thanë së lgjendat kishin ardhë

Më të marrë Ty

Sa e deshta burrërinë e Prometheut

Ah Venedikut i raftë pika

Si na i la Bajlozët n’këto anë

Sot n’Kala po të bëjmë mbretëreshë

Për nuse t’shqipeve të vëhet kurora

Në legjendë për zanë të mora.

4 shtator 2020 @gim DESKU

 

 

 

Marie Tuci,mësuesja mirëditore që u masakrua duke e futur në një thes,lakuriq,bashkë me një macë të egër!

(Po vdes nanë, sot po vdes

Nan’ e dashtun,sot po vdes

më kan futur,në një thes

lakuriq, tok me një mace

më kan mbyll ,në thes linace)

**********************

E NË VDEKËSHA NËNË

-dedikim Marie Tucit

-motiv popullor

E në vdekësha nënë

Dashninë e atdheun kujt t’ia lemë

Asnjerit Marie mos ia le

Së do e mbysin sikur ty dje

A s’më thua ti Shqipni

A të qajë ma për ty

Sa herë e kam ba gjamën

Në ty e kam ditë nanën

Dhe çdo ditë e mira Shqipni

Po e lexoj nga një parodi

Për pesëdhjetë vite kumunizmi

U shquve ti a për mua është marrëzi

Tani i besoj Fishtës si i shkoi jeta

Me shpirt të plasun nga këto t’vërteta

E si vritet në pik ditës drita e diellit

Kur mësuesja Marie falte lule t’prillit

Pa më thuah Shqipni a je zgjue nga gjumi

Kurrë mos të pafsha që të ka marr lumi

Mos lexofsha ngjarje as si t’at Zef Pllumit

Vraje vet këtë ligësi që na ndan mua e ty.

28 gusht 2020 @gim DESKU

NË NJË KOHË TJETËR

Në një kohë kur rrinim bashkë

Mu në mes kishim bjeshkët e larta

Mua më duhet të flas o t’bërtas

Se jam pak gegë e veç me za zanash jetojmë n’këto anë

Kur ulëm të mendoj më duhet të shkruaj

Se jam pak toskë veç me sy valët i shikoj

Ndaloj për të bukurën e detit ta pikturoj

Në një kohë t’jetës sime isha mbret tjetër

Ngado që shkoja kisha zemër Gjergji

Fytyra m’i ngjante fytyrës se tij heroike

Ëndërr e lexoja lirinë shkronjave biblike

Fjalët e zemrës i ruaj për një kohë tjetër

Më të dashtë aq sa plagët e Titanikut

Nëse kjo kohë e ka ngrohtësinë e diellit

Nuk ecët ma nëpër Via Egnatia si n’kohë t’vjetër.

G R I S J E

Copëza trëndafili i mblodha

Të grisurat i ruaj

Vargut të kujtimeve

Për një kohë e botë tjetër

E di cilët i grisin çdo çast lulet

I shoh kah sjellin stuhi shiu

Sa plagë ia shtojnë tokës

Kanë fytyra Apokalipsash

M’i grisen fluturat

Tradhtisht n’fluturim

Në një natë ëndrrash

S’më lanë të dehem

Çfarë ju vjen në dorë

Gjithçka grisin

Për vrimë gjilpëre më tretin

Ku e jetoj t’zitë e ullirit

Nuk e desha botën

Pa pranverë t’luleve

Historinë e heshtjes

Askush s’di ta shkruaj

E di unë për fajësinë e fjalës

Kur dhemb pse i besova shumë

Sa lartë i ngrita dhembjet e yjeve

Zjarr ferri i bëra vetes

Nuk besova që e grisin Çakorrin

Për të cilin u kënduan këngë kreshnikësh

Ku i kanë varret gjysh e stërgjysh

Çlirimtarët e fytyrave t’atdheut t’Gjergjit

Sa mëkat t’i grisen lulet e dashurive të atdheut.

22 gusht 2020 AGIM DESKU

NJERËZIT JANË TË MARRË

 

Kam mendue të shndërrohem n’trëndafil

Më thanë së qenkam i krisur dhe rebel

Përse vizatova hartën e dheut të lirë

E desha ta di ku e kam një vend për varr

 

Ç’më sjellin ëndrrat sonte në mendje

Jetën e mëkatit e paskna bërë deri tani

Pse më thonë jam i tepërt në tokën time

Sikur s’kam fat të jetoj në diell e për diell

 

Mund të bëhem flutur e Kopshtit t’Edenit

Të ngritëm veç këtë herë t’i flas Ernes

T’i them së njërëzit e marrë të humben ty

As unë s’dua të jetoj ma me lot ndër sy

 

Kur njërëzit urrehen e vriten mes vete

Ç’më mbetët mua në një shoqëri hileqare

Ku paraja në heshtje më vërbon e shiton

Neriu ka veshur njëqind fytyra demonësh

 

Kam ba be më t’dashtë ty më shumë lulet

Me fluturue e me u bashkue me fluturat

Të jetoj Alpeve shqiptare veç me zana

T’i ruaj fjalët për Shqipëri si m’i thot nëna

 

S’më mbetet merak pse s’jam njeri si Ti

Pse s’ ‘i besove fjalës as nuk ishe fjalë

Nē mua e lexove një përrallë të gjatë

S’dua ta shoh fytyrën asnjë ëndrra t’gjallë.

 

29 Gusht 2020 AGIM DESKU Pejë

 

 

Ç’MË THUA A Ç’TË THEM POET

 

MË SHUMË SË POEZI

Në ditëlindjen time

 

Më vijnë çdo çast urimet e më të mirëve

Mëzi presin të zbresin nga retë e shiut

E besoj më sjellin ngrohtësinë e diellit

Dhe me fjalët e bukura t’hyjnive arrijnë

 

Sot s’janë më mua mbretërit e pranverës

Dikush i bën sehirë botës me covid 19

Ndoshta pse sa herë u bëra kryeneq jete

I padegjueshëm i pushteteve të shteteve

 

Kam mbetur peng i besës së burrit

Në një kohë kur s’dëgjohet ma burrënia

E kam pague shtrenjtë heshtjen e fjalës

Jetës ia shtova edhe një rebël ma shumë

 

E kam dashur veç jetën e luftëtarit të lirë

Dashurinë e vashës së tij e bëra varg t’jetës

Ç’m’u kujtue çlirmtarja që nuk fali tokë

Nuk do që varri i trimit të bëhet mish qeni

 

Sot në mua ndriçojnë agimet r’shenjta

A kam jetë të shoh qytetin veç trëndafila

Pa re të zeza të shekujve që na mallkuan

Të rikthehen zanat e dashuria e shqipeve

 

25 gusht 2020 AGIM DESKU

 

 

LIRIA NË SYTË E HAVZI NELËS

-Poetin që e varën në litar veç pse ish poet

Të kam ditur

e dashur

për faqe t’bardhë

Shqipni

Ti më dole

Faqe e zezë

Nuk ju besova syve t’mi

Kur ma vëre litarin n’fyt

Nuk e kuptove se jam poeti yt

Si ta shoh lirinë pa sytë e mi

Vdekja e fundit të qoftë Shqipni.

10 gusht 2020 AGIM DESKU

 

POPULL

Popull

me sy a pa sy

Popull

Me vesh a pa vesh

Popull

I lashtë sa vetë jeta

Popull

I pafuqishem për të urrye

Asnjëherë marionetë e dikujt

më i shërbye

Popull

Me histori plagësh homeriane

Me dritë dielli në vend të llambës

Popull

Krenar për krenarinë e plisit

Të shqiponjës dhe t’fisit

Popull

Edhe pas pesë shekuj të ferrit

E rujte emrin bac e Ademit dhe t’Gjergjit

Popull

Sot më shumë së kurrë të duhen sytë

Për t’i pa bajlozët e detit dhe t’malit

Kah na vjedhin tokën e t’parit

Popull

Zgjohu me uratën e luftëtarëve n’beteja

Shih lapidarët në çdo cep të Shqpnisë

Do duhej të ishte krenaria e lirisë

Populli im i mirë

Nepër të gjitha kohët dhe stuhitë

Kurrë nuk u ligështove as nga tradhtitë

Populli im

Më shiko në fytyrë dielli

Në të njëjtin djep me Yll Davidi

Nënat tona na rritën për këtë ditë.

5 gusht 2020 AGIM DESKU

 

Ç’ËSHTË ME NJERIUN SOT

Çështë me njeriun sot

Kur të thotë ,ah sa të dua

Aq larg shkon sa të kapet

Si mishi n’thua

Dhe ti i beson fjalëve të tij

E mendon veten së je vetë ti

Jo,ma mos beso në asnjë fjalë

Beso në botën së qenka përrallë

Nëse do t’i besosh të vertetës

Janë lapidarët që i flasin jetës

Nëpër fytyrat tona jetojnë

Është tjetër gjë nëse na i kujtojmë

Beso në një det të madh shumë

Ku thellësisë së tij s’i matet fundi kurrë

Kështu njeriu ka gënjeshtrën e tij pa kufi

E verteta është kur si hero t’ikën nga jeta.

4 Gusht 2020 AGIM DESKU

 

SA SHUMË U LARGUAN YJET

Dikur jetoja mes tyre

Të njëjtën frymë e kishim

Asnjë dhembje shpirti s’na rëndonte

As edhe tytat e plumbave të armikut

Jetonim me bukë e kripë e zemër

Në të vetmen sofër shqiptare

Së bashku bënim dritë naimiane

Se ishim “den baba den” shqipe e zana

Sot sa larg ikën yjet

Edhe mbi vet dritën e diellit shkuan

S’çajnë kokën për verbërinë e syve

As lotin e tokës që i rriti nuk e shohin

Jetojnë bulevardeve evropiane

Me gotën e dehur të tragjedive shekspirjane

Të krisur për fjalën e bukur të atdheut

Kam qarë kur lindën yjet

Më dukej së botën e kisha në shpirt

Jetoja dhe vdisja veç për yjet e diellin

Çdo ditë mbaroja nga një lumë loti

Tani sërish po bëhem plagë deti

E di që demonët kurrë nuk flejnë

Ata prapë kanë marrë dritën time

Ndoshta një ditë më rilind zoti im

Mjafton që dikur linda në kohën e yjeve

I rrita dhe i putha më shumë se dritën e diellit

Tani i them vdekjes ja ku më ke

Pa yjet e qiellit s’dua asnjë çast t’jetoj.

3 gusht 2020 AGIM DESKU

 

NJË NATË VARGU

Mikes së mikut tim Lanit

Një natë ajo me Lanin

Unë me vargun ngritëm dolli

Afër kalasë ku rrinë zanat n’Vushtrri

Folem për kohën e shejtë të çlirimtarëve

Folem pa dorëza sikur të ishim pa një shekull

Shëtitem brigjeve të Lumit të Bardhë

Pimë ujë t’Cemit e hymë n’Kullë t’Oso Kukës

I thamë mendimet deri n’kufi t’shpirtit

Ku rëndojnë plagët e Çamërisë sonë

Një gjysmë Shqipni e kemi me dhembje

Për lirinë pa kufi ndarjesh folem të tre

Një natë më e bukura natë që s’kthehet ma

Në shpirtin tënd e paske pas shpirtin e Lanit

E di je luanesha e vargut të mikut tim

Ah vdekja nuk të takon ty as poetit

Takimin e sërishem do ta bëjmë prapë aty

Tani me gotën për librin tënd të dashnisë

Do e ngritim tërë poetë e Dardanisë deri n’Çamëri

E di je lodhë nga fytyrat e shumta të tradhtisë

Ike për mos më u pa kurrë ma më këta demonë

Mbete një luftëtare e shejtë e adheut tonë.

Një natë vargu në Amazona 2013

1 gusht 2020 AGIM DESKU

 

QERPIKËT T’U BËNË MUZE

S’ke faj që ike në legjendat e dragojve

Koha për t’u bë mbretëreshë shqipesh

Mbeti në qerpikun tënd Ajkunë

Sërish duhet të rikthehesh n’dyluftim

Në muze mbete ti e dashuria prekaziane

Besova së do t’i rezistoj sëcilës Saharë

Edhe akullnajave të Antartikut

S’ka thellësi Titaniku që të mbanë

Asnjë natë s’kanë bërë gjumë piktorët

T’ia marrin ngjyrat më të bukura ylberit

Duan në çerpikët tuaj ta shohin veten

T’i njohin më mirë dashuritë venedikiane

Vdekja nuk të takon ty Ajkunë as Ernes

Kam më e mbajtë fjalën për më ju urue

Më fluturue me pulëbardhat e agimeve

T’bëj be më askë fjalë s’kam me ndërrue.

1 gusht 2020 @gim DESKU

 

 

AJO FYTYRË DIELLI

Ato gjethe të lules

Nuk vyshken këtë verë

Nëse bie shi si përherë

Pranverës sime të shejtë

Fytyrë dielli i bëhen rrënjët

Zhdukja e zogjve të lagjes sime

Në enigmën e nënës tretën

Edhe pse paskan varfërue botën

Rrënjë pellazge mbetën

Nëpër luginën e ujqërve

Jetën e ka kalue mbretëresha dardane

Tani mbi yje është pagëzue

Heroinë e shejtë iliriane

Në fytyrë dielli tani je Erna

Kur të shohim të lirë në çdo stinë

Le të vinë po deshen carët e akulltë

Pa frikë së ma s’na mërdhinë.

28 korrik 2020 @gim DESKU

KU ISHE ZOTI IM

Kur pranverave të mia i bëheshin acar

Dhe nuk e dija cili jam e a jam shqiptar

Ku ishe zoti im ditën e masakrimit tim

Në Reçak,Mejë ,Izbicë,Krushë ,Rogovë

Njëjtë më mendoje të lutem këmbëkryq

T’i falëm plumbave që më bënë hi zjarri

Për dashuri s’më pyete së çfarë dashuroj

Më shumë miken kur për atdhe sakrifikoj

S’kam për t’u ndalur në mëkatin tënd

Pse krijove demonë e perandorë të njëjtë

Petk njeriu ju veshe tradhëtarëve t’kombit

Sot për të satën herë i huaj më duket jam

Kam shumë për t’i thënë mëkatit tënd

Pesë shekuj nuk më njohe për njeri

Nuk më le të kisha veç një Shqipni

Sikur linda më vonë së sëcila hyjni.

26 korrik 2020 @gim DESKU

 

UDHËTIMET E JETËS

 

Një udhëtim rreth jetës e nisa dje

Udhëtoj me fjalët që më rritin

Edhe atëherë kur në ërrësirë gjej dritën

 

Ndaloj pranë valëve të detit kryeneq

Qajta për përmbysjen e Titanikut

Nëse më duhej të dyluftoj me ca piratë

Pa i harrue bajlozët që na rrethojnë çdo çast

 

Formulën e Pagëzimit e kërkoj nëpër Malësi nëse ka mbetur aty ndonjë njeri

Në thanë kërkoje Bulevardeve të Evropës së mjerë

Ku njeriu ynë atje derdhë djersë e quhet hije e zezë

 

I besoj kohës së nënës kur më rriti n’djep me yll Davidi

Në luftë jam me shekujt e ligë që ma pushtuan emri me vjet

Pse isha në tokën time i vetmi mbret

 

Jetuam me lulet dhe për lulet

Ende për bozhurët janë të gatshme luftëtarët të sakrifikohen

Ashtu si për tokën ku secili flijohet në hyjni të shenjtë

 

Në udhëtimin tim fytyrëçelur dhe të lirë

A ka gjë më të bukur së sa ta takosh çlirimtarën e bellagjive të Grabovcit

Një luftëtare që ia fali vëllain Shqiipërisë së shenjtë

Mësova shumë nga çlirimtarja Kumrie Shala

Për robërinë,tragjeditë,refugjatët,luftën

Lirinë e njëzet vite pas lufte me skena e prapaskena

Për njeriun e varfër pa politikë që mezi e ka pritë këtë ditë të lirë

Mësova shumçka sa një roman nuk ia zë

Dhe diçka që më pëlqeu kur tha- Dashurinë ia fali veç atdheut të bashkuar.

 

Dhe vazhdoj udhëtimin me imagjinatën time

E pyes veten a e meriton populli im i mirë çmimin Nobel për paqë

Për robërinë pesë shekullore gjithmonë i ndarë e i sharë e i vrarë

E sot në sytë e Evropës na s’mund të shohim ma larg se Kosova

As udhëtimi im s’ka fuqi as liri të fluturoj nëpër botë

Rri në shtëpi e ngshëllohet me ca pika lotë

 

Në këtë ditë të veçantë për diellin

Kisha pasur dëshirë ta festoj pranë Titanikut

T’i zgjoi nga gjumi i thellë dashuritë venedikiane që s’vdesin kurrë.

 

19 gusht 2020 AGIM DESKU

XL – 2020 VITI I AT GJERGJ FISHTËS – Luigj Gurakuqi, At Gjergj Fishta, Dom Ndre Mjeda: “Nata nuk mund ta ndalojë agimin për të dalë” Përgatiti për botim Fritz RADOVANI

XL – 2020 VITI I AT GJERGJ FISHTËS – Luigj Gurakuqi, At Gjergj Fishta, Dom Ndre Mjeda: “Nata sado e gjatë nuk mund ta ndalojë agimin për të dalë” – Përgatiti për botim Fritz RADOVANI

Luigj Gurakuqi, At Gjergj Fishta, Dom Ndre Mjeda:

“Nata sado e gjatë nuk mund ta ndalojë agimin për të dalë”

URATË PËR TË DËSHPËRUARIN – Poezi nga NËNË TEREZA

O Zot, të lutem,

jepi dritë

për të parë thellësinë e errët

të tundimit.

Jepja dashurinë tënde

që së paku të mund të hetojë pasuritë

që ti i ke përgatitur për ne.

 

Dhuroja Shpirtin e Shenjtë

për të parë

se ke nevojë për të dhe e do,

se jeta e tij ka ende një qëllim

për t’u dëshmuar të tjerëve

dashurinë dhe mëshirën tënde për të…

 

O Zot,

jepja shpresën për ardhmëri.

Mundësoja të jetojë.

Amen.


Send this to a friend