VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Platforma politike për ringjalljen e PSHDK-së – Nga Nue Oroshi

By | July 10, 2019

Komentet

Urimet ma të mira Erdi Gosalci, Kampion i Suedisë në not!

Erdi Gosalci, i cili jeton me familje në Suedi, më 12 Janar 2020, pas dy ditësh garimi në katër kategori të ndryshme noti, doli fitimtar dhe u stolis me tre medalje të arta dhe një të argjendtë, duke u shpallur kështu Kampion i Suedisë në sportin e notit, në kategorinë e senijorëve (moshave deri në dhjetë vite).

Erdi është nxënës i klasës së tretë (dhe shembullor).

Na gëzojnë shumë fëmijët e shqiptarëve të diasporës kudo në botë, që arrijnë rezultate në fusha të ndryshme të jetës.

Të rinjtë shqiptarë kanë arritur rezultate kulmore sidomos në sporte individuale!

Erdi na ka bërë krenar të gjithëve dhe të gjithë bashkë i urojmë nga zemra fitore pas fitoresh për realizimin e ëndrrave të tua, për të prekur majat e sportit në botë.

Ka shumë rëndësi që kur përmendet Erdi, përmendet edhe Kosova.

Të lumtë Erdi Gosalci!

“Rrugëtimi i një Arbëreshi” – libër mbi jetën dhe veprimtarinë e arbëreshit At Antonio Bellusci

“Rrugëtimi i një Arbëreshi” është libri i autores Ornela Radovicka mbi jetën dhe veprimtarinë e arbëreshit At Antonio Bellusci i publikuar nga shoqata “Pal Engjëlli”.
Z. Bellusci me arkivin e tij krijoi një tablo të pasur mbi jetën reale të arbëreshëve të Kalabrisë dhe arbërorëve arvanitas, luftoi për çështjen e pavarësisë së Kosovës dhe si misionar për ruajtjen e gjuhës dhe identitetit arbëror. Vepra e tij është dëshmi e gjallë gojore, etnografike, letrare, folklorike arbëreshe e arvanitase. Ai ishte themelues i revistës “Lidhja”, anëtar i lobit Shqiptaro-Amerian dhe punoi në mjediset arvanitase për mbi 40 vjet. Gjatë udhëtimeve inçizoi lirikat e dashurisë dhe familjare, këngët popullore, mënyrën e jetesës, kultet, lindjet, dasmat, vajtimet arbërore, fjalë e urta, anekdotat, ritet, mitet e veshjet popullore.
“Bota arbërore dhe ajo arvanitase ishin sikur të lexoje të njëjtin libër”, është shprehur z. Bellusci.

 

Francë – Ngjarje e rëndë – Dy fëmijë të vegjël shqiptarë vdesin tragjikisht në sytë e nënës së tyre

Shkuan për një jetë më të mirë në Francë bashkë me familjen e tyre, por dy fëmijë të vegjël nga Kosova gjetën vdekjen në mënyrë tragjike.

 

Dy fëmijët po luanin pranë një lumi në prani të nënës së tyre pasditen e kësaj të marte, por përfunduan në lumë duke gjetur vdekjen. Ngjarja ka ndodhur në Montbrison (Loire). Dy viktimat, vëllai dhe motra, kanë lindur në vitin 2014 dhe 2017.

Tragjedia ndodhi në lumin Le Moingt, ujërat e së cilës janë fryrë kohët e fundit për shkak të reshjeve të dendura.

Nëna 35-vjeçare nga Kosova kishte ngrënë me fëmijët në një restorant të ushqimit të shpejtë, përpara se t’i merrte me vete në fund të pasdites për të luajtur pranë lumit.

Sipas deklaratave, në ujë përfundoi fëmija më i vogël, ndërsa motra u përpoq ta kapte por përfundoi edhe ajo në rrjedhën e ujit. Nëna arriti të bashkohej me ta por pa mundur t’i ringjallte. Pastaj ajo paralajmëroi njerëzit të njoftojnë shërbimet e urgjencës, të cilët mbërritën menjëherë në zonë por nuk mund të bëjnë asgjë.

Nëna, në shok, u shtrua në spital. Zyra e prokurorit Saint-Etienne hapi një hetim, dhe urdhëroi autopsinë e të dy trupave.

PUNA ËSHTË VLERA E TË ARRITURAVE TË ANËTAREVE TË QKSH ”MIGJENI” NË BORÅS TË SUEDISË – Nga Sokol Demaku

Një analizë e punës një vjeçare e mërgimatrëve tanë anëtar të Qendres Kulturore Shqiptare ”Migjeni” në Borås të Mbretërisë së bashkuar të Suedisë

Është viti i trembëdhjet i një pune të palodhshme të anëtereve të Qendres Kulturore Shqiptare ”Migjeni” në qytetin Borås të Suedisë së largët.

Në mbledhjen e fundit të krysisë së kësaj Qendre u bë analiza e punës njëvjeqare të anëtarëve dhe në përgjithësi e vlersimi i realzimit të planit të punës së qendres aprovua që në fillim të vitit që po lem pas.U tha se QKSH ”Migjeni” me punën dhe veprimatrinë e saj është një prezentuese e denjë e kulturës dhe traditës shqiptare në mërgatë, është kultivuese e kultures, tarditës dhe gjuhës shqipe në mërgatë me cka cdo shqiptar është krenar me këtë.

Inspirim dhe një shtytës i një punue të palodhshme ishte cmim i ndarë nga Akademia e Shkencave e Suedisë për QKSH ”Migjeni” për rezultatet e arritura në punë dhe në prezentimin e kulturës dhe letërsisë suedeze në botë, krijimine urave lidhëse dhe bashkëpunimi mes popujve, kulturave dhe gjuhëve.

Qe në muajin mars me pune dhe vullnet të pashoq anëtar të kësaj qendre i kishin hyrë punës në mbledhjen dhe përpunimin e veprave të botuara që nga herë të albanologut dhe mikut të shiqptarëve Ullmar Qvick cka rezultoj me ribotimin e pesë titujve botuar vite të largëta në gjuhën suedeze nga dashamirës i gjuhës shqipe dhe popullit shqiptar. Ishin përpunua per mrekulli libratë:

  1. Drama “Gofi” i Anton Pashkut (Glöd në suedisht),
  2. Shqiponjat dhe malet (Antologji e poezisë shqipe në suedisht “Ornar och bergen”),
  3. “A ka kund Zot” nga Agim Gjakova (suedisht; Finns någonstans gud?)
  4. “Mera hjältemod än vete” (Histori, letërsi e krijimtari e Ulmarit për shqiptarët),
  5. “Më shumë heroizma se grurë” e Ulmar Kvikut e përkthyer në shqip nga Hajdin Abazi.

Iniciativa për ribotimin e botimeve të viteve 1990 lindi nga entuziast anëtar të Qendres Kulturore Shqiptare Migjeni në Borås të Suedisë, duke e parë të arsyeshme që të hulumtohet në arkivat shtetrore suedeze si dhe në bibliotekat për literaturën shqipe të përkthyer në gjuhën suedeze me vite. Nuk ishte punë e lehtë, por ishte punë me vlerë, punë e cila të bënë të ndjehesh krenar pse je shqiptar, por e gjithë kjo duke ju falenderua mikut tonë Ullmar Qvick. Është kënaqësi thonë në QKSH Migjeni që kanë arritur këto ditë të nxjerrin nga botmi pesë libra me vlerë të lartë artistike e letrare. “Poeti i mjerimit”, Migjeni ka qenë zëdhënësi më besnik dhe më i ndërgjegjësuar i kohës kur njeriut të thjeshtë, fshatarit e punëtorit shqiptar, iu kishte rrezikuar qenia, kur apoteoza e perëndive ishte strukur në kokrrën e misrit, kur malësori që kishte përballuar uraganin shkatërrimtarë të robërisë, po vdiste urie, secila poezi, skicë, rrëfim a novelë e shkruar nga Migjeni, është antologjike, për faktin se ai ka arritur që me vizionin e tij krijues të shkruajë për të gjitha plagët sociale të njeriut, të shqiptarit të kohës, por jo vetëm të atij. Në rrugën e tij të shkurtër jetësore, nuk ishte kursyer, as atëherë kur ishte dërrmuar fizikisht dhe sëmundja i thoshte, hesht, mor hesht! Në themel të veprimtarisë së Migjenit qëndron aspirata për një botë të re, ku njerëzit e thjeshtë të jetojnë të lirë dhe të lumtur me dinjitet njerëzor dhe pa frikë për të nesërmen. Pra Qendra Kulturore Shqiptare Migjeni në mërgatë është sot një zëdhenëse besnike e prezentimit të kulturës,gjuhës dhe letërsisë shqipe në mërgatë e ndihmesë të vecantë në këtë drejtim kemi nga miq të shumtë të gjuhës shqipe, të kulturës shqipe, miq suedez të cilët kanë kontribua në cdo aspekt në këtë drejtim. ”Nuri Dragoi, 2018, Dituria ” Çfarë kërkon Migjeni në Suedi?” Pra Migjeni në Suedi qenka për të bërë atë më të mirën për shqiptarët, për gjuhën shqipe, kulturën dhe traditën shqipe. I lumtë QKSH Migjeni për këtë punë fisnike, këtë punë me vlera të medha, punë e cila e benë krenar cdo shqiptar jo vetëm në Skandinavi por edhe në viset tjera të rruzullit tokësor. Librat e ribotuar do u dhurohen bibliotekave suedeze, përkthyesit, Lidhjes së Shkrimtarëve të Suedisë, Shoqatës regjionale të shkrimtareve suedez FCV në Göteborg, ndërsa të inetersuarit për këto libra mund të drejtohen në adresne elektronike dituria@live.se. Këta entuziast thonë se janë duke punu në këtë drejtim në menyrë qe letersai shqipe të jetë sa më shumë e prezentuar për lexuesin suedez, pasi që kjo mungon në një aspekt në ditët e sotme.

***

Të shkruash poezi nuk është gjë tjetër veçse të rendësh pas frymëzimit, ideve, ndjesive të së bukures, figurave.

Për tetë vite me radhë në organizim dhe nikoqirllakë të QKSH ”Migjnei” u organizua dhe mbajt Festivali i tetë ndërkombëtar i poezisë ”Sofra poetike Borås 2019”. Dhe kjo është një nder të arrituta më tåe medha të kesaj qendre kulturore shqiptare në mërgatë.

Në qytetin Boras u promovuan poezitë e përmbledhura në “Antologjinë poetike”, u mbajt “Sofra poetike 2019”, u dhanë simbolika me portretin e MIGJENIT. Paraqitën poezitë me interpretimin e tyre Lousie Harvardson (Suedi), Anna Matsson (Goteborg Suedi), Alba Huta (Shqiperi), Elhame Gjyrevci (Danimarke), Sveza Daceva (Bullgari), Mark Simoni (Shqipëri), Eli Kanina (Shqipëri), Henrik Mimerson (Suedi), Hala Athari nga vendet Arabe, Nexhmije Hasani (Londer, Angli), Pranvera Kollçaku (Boras, Suedi), Niklass Abrahamsson (Suedi), Bardha Mançe (Athine, Greqi), Emine Hoti (Norvegji), Vivien Harieti (Athinë, Greqi), si dhe Ibrahim Kadriu (Laureat i takimit) Maqedoni etj.

Pjesëmarrësit i dhanë dimension të jashtëzakonshëm këtij eventi.

***

Angazhimi i ardhshëm ishte prezentimi i letersisë shqipe për auditorin suedez e që ku event u zhvullua në bashkepunim me PEN-in suedez me një diskutim sfidues rreth letërsisë me profesorin e sociologun e respektuar z. Zyhdi Dervishi e më pas me shkrimtarin Ibrahim Kadriu. Temat e trajtuara ishin për rolin e letërsisë në shoqëritë post-traumatike, kulturat në tranzicion dhe letërsinë disidente.

Biseda u zhvillua në gjuhët anglisht, shqip e suedisht. Në këtë bashkëbisedim morën pjesë dhe të pranishmit të cilët drejtonin pyetje nga paneli.

***

Një bashkëpunim i frytshëm mes poetëve sjellë rezulate në lamin e krijimtarisë letrare në arenën ndërkombe¨tare tëpeozisë

Në kuadër të bashkëpunimit mes Qendres Kulturore Shqiptare ”Migjeni” nga qyteti Borås i Mbretërsië së Bashkuar Suedeze dhe Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptar në Shqipëri ”Pegasi”me shumë sukses u realizua botimi i Antologjisë së katërtë poetike pegasiane me titiull ”Korsi e hapur 4” nën përkujdesjen me shumë përkushtim të autorit tër Antologjisë Kristaq Shabani.

Antologjia u prezentua në mënyrë madheshtore në Simpoziumin e dhjetë të shoqatës ”Pegasi” në Tiranë në prezencen edhe të anëtarëve të QKSH ”Migjeni” nga Suedia si dhe anërtarëve të shoqatës ”Pegasi”.

Në një ambient madhështor dhe të dedikuar krysisht për prezsentime letrare ”Trendafili i bardhë” në qendër në Tiranë në pranin e miqëve të poezisë si dhe adhuruesve të saj në 22 korrik 2019 në organzim të Shqoqatës shqiptare të poetëve ”Pegasi” dhe të QKSH Migjeni nga Borås i Suedisë, autori i ”Korsi e hapur” Kristaq Shabani para të pranishmëve shpalosi në mënyrë të gjithanshme punën e bërë në këtë drejtim dhe paraqiti rezulatin final pra Antologjin voluminoze në më se 400 faqe dhe me poezitë e poetëve të mbi 90 vende të botës të gjitha pothuajse të përkthyera edhe në Gjuhën shqipe, cka kjo Antologjisë në fjalë ia shton edhe me shumë vlerën letrare të saj letrare.

Lidhur me këtë fjalën e tyre paraqitën autori i librit Kristaq Shabani, Rizah Sheqiri, Hamit Gurguri, Majlinda Shabani, Vjollca Alija, Kozeta Zavalani, Vera Cato, Enekeleda Fejzo dhe shumë të tjerë të cilët me mendimet e tyre kontribuan në zberthimin dhe prezentimin e asaj cka është prezentua në këtë Antologji voluminoze të Pegasit. Në diskutime kontribuan edhe poetët nga Suedia, Bahtir Latifi, Rizah Sheqiri dhe Hamit Gurguri me fjalën e tyre i dhanë mirënjohje autorit të Antologjisë Kristaq Shabani për një punë madhore në prerzentimin e poezisë shqipe në botë.

U cituan edhe autorë nga Antologjia si dhe u rectuan poezi nga ta në Gjuhën shqipe, cka preznetmin e bëri edhe me me vlerë dhe që edhe të pranishmit të ndjejnë atë cka është prezentua në këtë Antologji.

Në mesin e poeteve të mbi nëmntëdhjjetë vendeve të botës ishin edhe poetët nga Suedia të cilkët ishin prezentua në mënyrë të denjë me poezion shqipe të krijuar në Suedi si dhe poet suedez me poezinë suedeze e të përkthyer edhe në shqip, nga përkthyes anëtar të QKSH ”Migjeni” nga qyteti Borås i Suedisë.

Vend me rënd¨sei zinte poezia e të resë suedeze Louise Harvaldsson nga Göteborg, pastaj poetës së re shqiptare nga Stockholm Teuta Haziri e duke vazhduar me poetetë e njohura suedeze Anna Matsson që njëherit është edhe kryetare e PEN-it suedez, pastaj Kristin Bjranadotör, Rizah Sheqiri, Hamit Gurgueri, Bahtir Latifi dhe Sokol Demaku, të gjitha pozitë e të përmendurëve janë prezentua në të du gjuhë në shqip dhe në suedisht.

***

Në kuadër të kremtimit të 108 vjetorit të lindjes së poetit të mjerimit, poetit të ”Dhimbjes krenare”, poetit që sfidoj kohën dhe pushtetin e kohës për një të ardhme më të ndritshme të popullit shqiptar anëtar të QKSH ”Migjeni” në Borås të Suedisë organizuan në Akademi solemni me këtë rast në të cilën morën pjesë, poetë, shkrimtarë, mësues, njohës të vepres dhe jetës së Migjenit si dhe miq suedez të QKSH ”Migjeni” nga qyteti Borås, e cila u mbajt në lokalet e Bibliotekës së qytetit Borås sot në datë 12 tetor 2019.

Akademi e hapi anëtari i kryesisë së kësaj Qendre Hamit Gurguri, për të vazhduar më pastaj me punën e akademisë nga poeti, mësuesi dhe shkrimtari i njohur shqiptar me banim në Suedi Rizah Sheqiri.

Që në fillim u prezentua një Dokumentar mbi jetën dhe familjen e poeti të mjerimit Migjeni e për të vazhduar me fjalën e rastit të shkrimtarit dhe mësusit në pension Fetah Bahtiri ”Migjeni poet dhe mësues”, me fjalëne  rastit të Bahtir Latifit mbi jetën e Migjenit prej intelektuali, të Rizah Sheqirit ”Migjeni poeti i dhimbjes krenare” që beri dhe pati ndikim  në krijimtarin  letrare të vet Rizahit siq thotë ai vet, e për të përfundua me preznetimet me ate të poetit, shkrimtarit dhe përkthyesit Hamit Gurguri i cili u ndal në vepren e Migjenit prezentua në letersinë suedeze nga autor suedez por edhe shqiptar në ditët e sotme. Por siq e ceku Hamiti falenderimi i shkon mikut të shqiptare dhe përkthyesit eminent të letërsisë shqipe në ate suedeze Ullmar Qvick, për punën e palodhshme që ka berë që Migjeni të lexohet edhe në gjuhën suedeze që nga vitet 70-ta, ku për herë të parë u përkthya novela shumë e njohur e Migjenit ”Luli i vocër” nga Ullmar e për të vazhdua nga i njejti edhe me perkthimine ”Këngës së rinisë”, ”Poemës së mjerimit” si dhe nga autor të sotëm të novelave dhe poezive tjera të Migjenit.

Po me ketë rast u bë edhe promovimi i broshurës me titull ”Lärarnas röst”, ”Zëri i mësusit” përmbledhë, sistemua dhe botua nga Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni” në Borås, e cila fletushë u shpernda falas për të panishmit dhe u është dergua shumë bibliotekaven ë qytete të ndryshme në Suedi, në menyrë që të jetë e pranishme dhe përdoshme për lexim.

Për të pranishmit në këtë Akademi kushtuar poetit emrine të cilit e mban Qendra Kulturore Shqipatre ne Borås, poet me renome në letersin shqipe me banim në suedi lexuan vargjet e tyre që për tematike kanë qeshtjet sociale dhe ekonomike po edhe ne ditete e aotme e që është një vazhdimësi e tematikës që poeti i mjerimit e preku me aq shumë sukses në krijimatarine e tij. Punimet e tyre para të pranishmëve lexuan: Fetah Bahtiri, Anxhela Ziso, Adem Pllavci, Besnik PalNikaj, Rizah Sheqiri, Bahtir Latifi dhe Hamit Gurguri.

***

 

Para disa vjetësh, unë dëshiroja të shpërndaja njohuri për Erik Hans Tunmanin për të nderë dhe në kujtim të tij. Ajo punë nuk vajti mirë.

     Vura kontakt me studentët e Södermanlandit pranë Universitetit të Upsallës. Jo, ata nuk shfaqën asnjë interesim për Tunmanin, ani ai ishte shkencëtar i Söderman-landit dhe studionte në Upsallë. Se ai ishte një nga të parët që hulumtoi historinë e popujve dhe ndërlidhjet etnike në Ballkan gjatë antikës, nuk u bezdis askush për të.

     Unë poashtu kontaktova shoqatën lokale për ruajtje të trashëgimisë kulturore në Toresund, ai vend ku Tunmani lindi dhe u rrit. Ata e pranuan propozimin tim të jenë bashkë dhe të krijohet ndonjë shkrim përkujtimi për të.

     Vendimi gjatë një takimi ishte: Nuk mendojmë të marrim pjesë në projekt të tillë. 

     Kështu kaluan vitet. Disa shqiptarë në Suedi, me ndjenjë të fuqishme interesimi për relacionet kulturore në mes të botës shqiptare dhe suedeze ia filluan përkthimit të punës shkencore të Tunmanit për shqiptarët dhe për vllahët.

     Unë jam i gëzuar për këtë iniciativë, por njëkohësisht i mërzitur për gjakftohtësinë e tillë suedeze. Tani, përkundër problemeve me këtë përkthim të korrigjohet dua të kontribuoj bashkë me shokët shqiptarë, pasi dua të dëshmoj se të gjithë suedezët nuk janë gjakftohtë për veprën e Tunmanit. Ai, thënë thjeshtë u mbyt së punuari.

     Ne nuk duhet të pësojmë aq për t’i bërë nderim dhe për ta kujtuar atë.

Ulmar Kvik (Ullmar Qvick)

 

Dhe me një angazhim të pa shoq anëtar të QKSH ”Migjeni” i hynë një pune të tillë dhe e kurorezuan me mjaft sukses në përkthimin në shqip dhe botimin e vepres së Tunman ”Për historinë dhe gjuhën e shqiptarëve” e cila u prit mjaft mirë nga lexuesit. Dhe ne QKSH ”Migjeni” shpresojne se do vine edhe më më shume tituj të tillë të cilët ngrisin lart kulturën, gjuhën dhe karakterin e shqiptarit. Libri u prezentua edhe në Panairine 22 të librit në Tiranë.

Libri jep një biografi të shkurtër të Thunman-it, tekstin për shqiptarët në veprën e tij “Hulumtime për historinë e popujve të Lindjes” (Lajpzig 1774) si dhe harta dhe ilustrime.
Teksti dygjuhësor suedisht dhe shqip, përkthim nga origjinali gjermanisht si resultat i mundimit të përkthyesve Robert Elsie, Hamit Gurguri dhe Ullmar Qvick, është sfidë për lexuesin për të hyrë në labirintet e emrave të njerëzve, fiseve dhe vendeve, të ngjarjeve të kohës së lashtë dhe të mesjetës. Dhe ngjarjet na tregojnë për sulme, trimëri dhe tradhëti, pushtetin e sundimtarėve dhe vuajtjet e njerëzve viktima. Rrëfimi është i thatë, domethënia e ngjarjeve mund të vizatohet vetëm në imagjinatën e lexuesit. Fakt prapë se historia e popujve të Gadishullit Ballkanik pikon gjak, nga koha e agimit të historisë deri në ditët tona.
Libri kushton 100 kr, 10 euro. Porosi me e-mail te dituria@live.se
Një libër për çdo shqiptar me interes për historinë e popullit të vet.

***

Në kuadër të “Ditëve të letërsisë suedeze”
“Shkupi” promovoi librin “Anabella” nga Lena Bengtsdotter

Shtëpia botuese “Shkupi” sot, në Sallën e Komunës së Çairit, promovoi romanin ANABELLA të shkrimtares suedeze Lena Bengtsdotter, që u realizua në kuadër të DITËVE TË LETËRSISË SUEDEZE, të cilat për të tretin vit me radhë organizohet nga Shtëpia Botuese “Shkupi” dhe Shoqata Kulturore MIGJENI nga qyteti Boras i Suedisë.
Poashtu, si në dy manifestimet e kaluara, edhe sivjet, të pranishëm ishin edhe dy përfaqësues të denjë të letërsisë bashkëkohore suedeze: poeteshave, Anna Holmström Degerman dhe Brita Stenberg, të cilat tonë gjatë këtij promovimi recituan dy poezi të shkurtëra, që u përcollën edhe të shqipëruara nga veprimtari dhe krijuesi ynë nga diaspora Hamit Gurguri.
Promotorët e këtyre ditëve nga Shoqata Kulturore Migjeni, kryetari Sokol Demakun.

Ky është viti i tretë i kësaj veprimtaria me prezentimine  leterise suedeze ne Shkup e qe ke¨te¨vit beri risi pasi që një ditë ishte rezervua për prezentim në Republikën e Kosovës konretisht ne shkollën fillore ”Mihal Grameno” në Fushë Kosovë. Këtu thonë se kjo traditë do vazhdojhë edhe ne të ardhmen.

***

Risi dhe dicka e vecantë këtë vit ishte pjesëmarrja e QKSH ”Migjeni” nga qyetit Borås i Suedisë në pananirin e 22 të librit në qytetin e Tiranës.

Në stendën e QKSH ”Migjeni” nga dita e parë e hapjes së Panairit në date 13 nentor deri në ditën e mbylljes ishte dicka madhështore vizita e panderprerë e adhuruesve të librit dhe interesimi i tyre për këtë stend deri dje i panjhohur për lexuesit shqiptar nga kryeqyteti por edhe nga viste tjera të Shqipërsisë por edhe të Republikës së Kosovës dhe trojeve tjera shqiptare.

Që në ballë cdo vizitor do gjen logon e kësaj shoqate me renome kulturore në mërgatë e cila vite me radhë është e pranishme pothuajse në cdo pjesë të rruzulit tokësor atje ku frymon shqip me botime letrare. Një logo me foton e poetit të mjerimit Migjeni dhe mbishkrime në suedisht dhe shqip për emrin e Qendres Kulturore Shqiptare ”Migjeni” nga Borås i Suedisë.

Stenda ishte e e permbushur me botimet me te reja të autorëve anëtar të kesaj Qendre dhe me botime publicistike të anëtareëve të QKSH ”Migjeni”.

Intersim i madh i lexuesve ishte për botimet e fundit të kesaj Qendre dhe për përkthimet e botuara nga suedishtja në gjuhën shqipe si veprat e Vilhem Moberg, Ullmar Qvick, librit për fëmijë përkthyer nga seudishtja në shqip, por edhe për vepren orogjinale të autorëve shqiptar anëtar të QKSH ”Migjeni” dhe nga vende tjera Europiane ku ata jetojnë dhe veprojnë.

 

Te Nderuar, Drejtues te Qendres Kulturore ,,Migjeni,, SUEDI

Fri, 08/23/2019 – 16:48

Te Nderuar, Drejtues te Qendres Kulturore ,,Migjeni,, SUEDI

————————————————————————————-

Une qe po ju shkruaj jam Hysen S.Dizdari, Filatelist,Autor i 4 librave ne Filatelin Shqiptare. Rastesisht diten e sotme gjeta Faeqn tuaj ne Intenet, e cila eshte hapur qe nga 10 Mars 2007. Ju pergezoje per punen e shkelqyer te shoqates tuaj per prezantimin e librit ne gjuhen shqipe por edhe te trazhgimenise kulturore te popullit shqiptare ne Suedi.

 

Të gjitha këto që u thanë më lartë japin një shenjë drite se kjo Qendër në vitin që po troket do jete edhe me frytshme në punen e saj në prezentimin e kultures dhe Gjuhës shqipe ne mërgatë por njëheresh edhe në një prezentim sa më të denjë të virtyteve shqiptare në botë, krijimin e urave lidhëse mes popujve, gjuheve dhe kulturave me vlera.

Një dëshmi interesante në formë të kujtesës historike për prof.dr. Masar Kodra – Nga Nue Oroshi

Më 17 dhjetor 1994 një grup intelektualësh shqiptar në Maqedoni themeluan Universitetin e Tetovës. Në mesin e këtyre intelektualëve ishte edhe prof.dr.Masar Kodra. Profesor Masar Kodra ishte mjaft aktiv në këtë periudhë kohore ligjeronte në Tiranë dhe Prishtinë,ishte zgjedhur Dekani i parë në Fakultetin  Filozofik në Tetovë kurse ishte mjaft aktiv edhe në partinë e Unitetit Kombëtar që e themeluan se bashku me Mr.sc.Ukshin Hotin dhe Mr.sc.Halil Alidemaj.Meqenëse Qeveria e Maqedonisë këtë Universitet e kishte shpallë të jashtligjshëm i ndiqte edhe profesorët për ti burgosur.Kështu që në shkurtin e vitit 1995 profesor Masar Kodra qëndroj një javë i strehuar në banesën e dy ish studenteve të tij Besim Morina dhe Nue Oroshi.Ai nuk preferonte të banonte në banesën e tij apo të miqëve të tij profesorëve të Universitetit të Prishtinës për faktin se mund ta zbulonin më lehtë.Gjatë këtij qëndrimi e bëmë edhe një intervistë me profesor.dr.Masar Kodrën që e botuam më, 11 mars 1995 në Revistën për te rinjë me emër Qëllimi që e udhëhiqja unë se bashku me disa miq veprimtarë kombëtar në këto vite të vështira. Më pas  këtë intervistë e botova edhe në librin tim Dëshmi Kohërash. Edhe sot e kësaj dite kjo intervistë e ruan aktualitetin e saj dhe me rastin e 25 vjetorit të themelimit të Universitetit të Tetovës po e japim të plotë për lexuesit.

Intervistë me prof. dr. Masar Kodrën, ligjerues në Fakultetin Filozofik të Prishtinës – në degën e Historisë, në lëndën “Historia e popullit shqiptar I”, ligjerues në studimet e rregullta dhe postdiplomike si dhe dekan i parë i Fakultetit Filozofik të Tetovës

 

RRON E RRON JO NUK VDES SHQIPTARI

Pyetje: Zoti profesor, sot në çdo pore të jetës shqiptare është aktual Universiteti i Tetovës. A mund të na thoni diç konkrete rreth punës së këtij Universiteti ?

 

 Masar Kodra: Iniciativa për formimin e Universitetit të Tetovës ka filluar diku para katër viteve. Në të vërtet u formua një këshill iniciativ, i cili në fillim promovoi propozimin, që të hapet Fakulteti Pedagogjik, me degë të ndryshme të lëndëve shoqërore dhe natyrore me qëllim që shkollat fillore dhe të mesme të pajisen me arsimtarë. Do të shtoja se sipas elaboratit të përgatitur për këtë qëllim, për dhjetë vjetët e ardhshëm për shkollat fillore dhe të mesme në Maqedoni, do të  nevoiten më se 4 mijë arsimtarë. Një nevojë të tillë vështirë mund ta realizoj, edhe një universitet me përvojë të gjatë. Mosrealizimi i këtij projekti, do të thotë se pas pesë viteve, të mbyllen shkollat e mesme në gjuhën shqipe, ose procesi mësimor zhvillohet në gjuhën maqedone. Për këtë qëllim u përgatit edhe një elaborat i veçantë dhe u formua grupi kontaktues, i cili dy vitet e fundit pati kontakte intensive me Kiro Gligorovin, i cili gjatë çdo takimi premtonte se hapja e Fakultetit Pedagogjik në gjuhën shqipe është punë e kryer. Mirëpo nga premtimet e tij mbeti një kujtim i hidhur.Në rrethana të tilla lindi ideja për formimin e Universitetit të Tetovës, diku gjatë muajit maj qershor të vitit të kaluar, kur edhe u formua këshilli inicues. Pas një pune intensive u përgatit elaborati i përgjithshëm i

Universitetit (planprogramet), ndërsa më, 17 dhjetor u inaugurua Universiteti i Tetovës, i cili përpos përgatitjeve intensive, sigurimit të lokalit dhe trupit arsimor, emërtimit të organeve të Universitetit, më 15 shkurt të këtij viti, në mënyrë solemne filloi edhe procesi edukativo – arsimor, dhe atë në gjashtë fakultete të këtij Universiteti.

Pyetje: Sa jeni të kënaqur me rolin e politikës shqiptare në Maqedoni?

 Masar Kodra: Faktori politik shqiptar në Maqedoni vepron tejet i ndarë, shpesh me koncepte që nuk e favorizon çështjen shqiptare, dhe si i tillë nuk mbërriti të realizojë çështjet jetike të popullatës shqiptare të Maqedonisë. Për këtë nuk mban përgjegjësi vetëm pala maqedone, por edhe subjektet politike shqiptare. Ndërsa angazhimi i intelektualëve shqiptarë në formimin e Universitetit kontribuoi që subjektet politike shqiptare të bashkohen dhe ta mbrojnë atë, ngjajshëm si komunarët e dikurshëm që përmes barrikadave mbrojtën komunën e Parisit. Kështu kontribuoi edhe përcaktimi i popullatës shqiptare, te e cila u formua bindja se mospërkrahja e Universitetit shpie në korridoret më të errëta të tradhëtisë.

Pyetje: Zoti profesor, Universiteti  dhe policia  maqedonase a shkojnë bashkë?

Masar Kodra: Për sa di unë kanë shkuar diku në Mesjetë, kur shkenctarët shkonin në giotinë ngase dëshironin që masa popullore të zhvillon dijen dhe shkencën. Prandaj veprimin e policisë maqedonase s’mund ta kuptojmë ndryshe, por si një veprim mesjetar, tejet i prapambetur, që përdor dhunën kundër lapsit, kundër humanizmit dhe dijes…Por është mirë që ne shqiptarët as që frikësohemi dhe as  që u përulemi metodave mesjetare që përdor pushteti maqedonas ndaj Universitetit të Tetovës, gjegjësisht njerëzve të tij dhe përreth tij. Ndoshta ngadalë dhe në rrethana të vështira dhe të pamundura, por gjithsesi ne Universitetin do ta farkojmë, së bashku me studentët dhe pedagogët e tij, atje prej ku nuk mund të zbresë i tërë pansllavizmi gjakatar. Ne nuk betohemi dhe as që kemi kohë për betime, por të veprojmë dhe t’i tregojmë botës së qytetëruar se Universiteti në gjuhën shqipe në Tetovë është realitet i një vetëdije tejet të lartë, që avanson proceset demokratike, si në Ballkan ashtu edhe në Evropë.

Pyetje:  Pasi që jemi në prag të 11 marsit, 14 vjetorit të demonstratave të studentëve në Prishtinë, çfarë mendimi mund të na jepni rreth këtyre demonstratave ?

Masar Kodra: Mendoj se këtu nuk kemi të bëjmë me demonstrata, por me një lëvizje të përgjithshme,  të trashëguar nga Lidhja e Dytë e Prizrenit, për të siguruar çlirimin tonë kombëtar dhe social në trojet tona etnike. Të gjithë ata që përcjellin këtë lëvizje janë të vetëdijshëm se ajo ende vazhdon, gjithmonë në kushte të ndërlikuara, por gjithsesi do të vazhdojë deri në fitore. Tekefundit jo vetëm neve shqiptarëve, por edhe Ballkanit i nevoitet bashkimi kombëtar i shqiptarëve për një zhvillim më të hovshëm shoqëror, ekonomik dhe politik-demokratik, në fund të këtij shekulli. Kjo është rruga jonë, kësaj rruge ia kemi mësyrë, dhe kurrë nuk do të dalim nga binarët e saj derisa të realizohen synimet tona. Kjo ndjenjë nuk është vetëm nevojë, por edhe një synim civilizues të cilin e favorizon çdo komb. Dhe këtë të drejtë askush s’mund të na grabisë.

Pyetje: Çfarë mendoni për rolin e rinisë në proceset demokratike dhe cila do të ishte rruga më e mirë që rinia shqiptare të qëndrojë në vendlindje dhe të mos marrë rrugën e eksodit që po na përcjell me shekuj ?

Masar Kodra: Eksodi ka ekzistuar historikisht edhe më parë, gjithmonë ka qenë i kushtëzuar nga faktorë të ndryshëm. Gurbetxhinjët sa herë që i thërriste zëri  atdheut, ata arrinin në vendlindje dhe inkuadroheshin në çeta, aradha, me hutë në krahë dhe me jataganin në brez, për ta mbrojtur atdheun. Mendoj se ka ardhur koha kur eksoduesit tanë duhet të fluturojnë  si shqiponja drejt atdheut, pasi qenia dhe ekzistenca e jonë është e rrezikuar.

Të jenë të gatshëm për çdo eventualitet në trollin e përgjakur të Kosovës, të Maqedonisë dhe Çamërisë – në trollin ku ende po derdhet gjak shqiptari. Sido që të jetë, eksodit duhet t’i shpallim luftë dhe të qëndrojmë këtu në Kosovë, në Mal të Zi, në Çamëri, se në këto troje shqiptarët do të jetojnë përgjithmonë ose siç pat shkruar Noli ynë i madh “rron o rron dhe nuk vdes shqiptari”

Pyetje: Ku jeni ju zoti profesor në këtë moment…?

Masar Kodra: …ku janë të gjithë shqiptarët jam edhe unë, në një trekëndësh që fillon në Prishtinë, kalon nëpër Tetovë, për të arritur në Tiranë. Dhe ka kohë që jam në këtë rrugë plot përgjegjësi, plot angazhime por edhe kënaqësi kur shoh qindra mësimëdhënës, profesor, magjistra dhe doktorë të shkencës, por edhe ndjehem i ri dhe atë shumë i ri, kur gjendem ballë për ballë para studentëve në Prishtinë, në Tetovë ose në Tiranë. Dikush njëherë më tha “O njeri, ku mund të ju gjejmë e të bisedojmë më ty…?” Përgjigje nuk kam, vazhdimisht jam në lëvizje pa kohë të caktuar dhe pa kohë të shkruaj ditarin tim, nëse jo për shumë vite, të paktën për disa muaj. Dikush më tha se do të vdes në rrugë dhe për këtë nuk ka gabuar, por dhëntë zoti ajo të më gjej në atdheun tim, që aq shumë e dua dhe aq shumë vuaj për të.

Pyetje: Në fund, ndonjë këshillë për rininë?

Masar Kodra: T’i përvishemi punës kudo që gjendemi, në shkollë, në Universitet, se vetëm kështu mbrohet atdheu, se vetëm atëherë do të ndiejmë kënaqësi dhe do të kemi të drejtë edhe të idealizojmë.

Shoqata “Shqiponja” në Siegen të Gjermanisë: Dënojmë veprimtarinë e Ramës me vëllain e tij Vuçiç, ministrin e Millosheviçit

Kryesija e shoqatës kulturore shqiptare„ SHQIPONJA“ ‚me seli në Siegen të Gjermanisë ku në gjirin e sajë përfshinë të gjithë shqiptarët e katër vilajeteve të Shqipërisë natyrale(katolik,musliman dhe ortodok) shprehë
                                       Zemrim!
Ne mbledhjen e sajë të rregullt te datës 21 dhjetor 2019,analizoj punën e berë gjerë me tani në procesin e ndihmave vëllezërve dhe motrave tona që u dëmtuan nga termeti i 26 nëntorit që goditi Shqipërinë, njëherit si një pikë e veçant u diskutua edhe për politikën taktike dhe strategjike që,po ushtron kryeministri i Shqipërisë Edi Rama në raport me vëllanë dhe ministrin e informatave të Sllobodan Millosheviçit;Aleksandër Vuçiqin!
Pasi përcollëm dhe ndëgjuam aq sa mundëm e ditëm,përmes mjeteve elektronike të informimit,bisedat e pjesmarësve në samitin e Tiranës,në pergjithsi dhe të sejcilit veç e veç e, sidomos të kryeministrit të Shqipërisë në veçanti, vendosëm që me këte letër t‘i drejtohemi opinionit shqiptar dhe kryeministrit të Shqipërisë z. Edi Rama!!
Pjesa më e madhe jona,si mërgimtar që nga vitet e 70-ta e gjerë kë emigrantët e ri pas viteve të 90-ta,nuk pretendojmë dhe rrahim gjoks që kemi një nivel të lartë zhvillimi politik,ngase kushtet dhe rrethanat na e kan kufizuar në dheun e huaj një gjë të tillë,ama me çështjen komëtare jemi rritë ,edukuar dhe frymzuar nga ngjarjet historike,dramatike,tregjike e heroike qe perjetoj populli yne, nga gjysma e dytë e shekullit që shkoj e gjerë kë luftërat e Ushtrive Çlirimtare(ku më ate kohë Edi Rama ishte azil në Francë)
Me këte rast konsiderojmë ,se shqiptarët dhe serbët  mardhenjët ndërnacionale mes tyre sidomos më herët por, që nga viti 1878,e gjerë me sot jan në gjendje lufte,herë të përgjakshme,herë të armatosur e herë psikologjike e herë politike jo, për fajin e shqiptarëve!
Pasi sllavët e jugut të udhëhequr nga serbët dhe malazezët  ripushtuan 3/4 e trojeve shqiptare nuk u ngopën kurë  me ate,por,gjatë Luftës së dytë botërore , bënë përpjekje për ta gllabruar dhe futë nënë ambrellë si republikë të shtatë tere Shqipërinë!
Vukmanoviç Tempo me direktiva të akademisë serbe shtroj tezën e konfederatës ballkanike dje, apo( minishëngenit) siq po quhet dhe pranohet nga Edi Rama sot!!!
Aleanca e tillë eshtë e vjetruar dhe i vie erë qelbi,ku këte erë qelbi do ta nuhatë edhe çdo fëmi i vogël me përjashtim të njerzëve të qelbosur siq eshtë zoti Edi Rama.
Po u zgjuan nga varri Esad Pasha,Ahmet Zogu,Sinan Hasani,Kolë Shiroka,Ali Shukria e Rrahman Morina me siguri do i kanë  zili Edi Ramës,për dashurinë dhe respektin e pa fund që ka ndajë Serbisë e ndajë Aleksandër Vuçiqit i, cili ende i ka  dhëmbët të zhytur me gjakun e fëmive shqiptar në luftën e fundit!Ndërsa Fatos Nano e përgëzon sepse ai nuk goxoj ta sjellë në Shqipëri kasapin e ballkanit Sllobodan Milosheviqin por e takoj në Kreta!
Më mirë se kushdo tjetër shqiptarët e Shqipërisë natyrale të, okupuar nga serbosllavia afër një shekull e gjysmë e, dinë se  çështë liria,demokracia,lëvizja  e lirë ,qarkullimi i  mallërave,sepse më se 150 vite me radhë luftuan me serbomalazezet dhe nuk ngeli sokak në trojet tona pa u la me gjakun e bijë e dhe bijave më të mirë!
Nuk ka shqiptar dhe shqiptare që eshtë kundër fçinjësisë së mirë,të urtë e të pastër me ata fçinjë që respektojnë ndërsjellshëm. Por fçinjësi me serbët të cilët na i dhunuan mbi 20.000 motra,nëna dhe vajza tona,me mbi 12.000 vëllëzër,motra,nëna dhe gra tonat të vrara, me 1653 të vrarë e mbajtur peng ende sot në  varrezat në Serbi , me kafkën e figurës poliedrike te Ukshin Hotit, me dëmet matriale, ,pastaj me kidnapimin e bankave të  Kosovës ;eshtë absurditet të mendohet që Shqipëria të futët në këte kazan konfederate me Serbinë edhe pse si individ Edi Rama mundë të puthet me Vuçiqin mundë të shkruaj e nënshkruaj,çfar të doj por, eshtë e vështirë që vendimet e çfar do lloji qofshin ato,mundë të  zbatohen,pa pjesmarjen edhe të Kosovës luaneshë!
Shëtitja nepër gërmadhat e Durrësit,e tri përsonaliteteve ngjante sikur të ishin së bashku nëpër Durrës ;Sllobodan Milosheviçi ,Zaievi dhe Aleksandër Vuçiqi,portreti i Edi Ramës ishte përkthye në ate të Sllobodanit dhe nuk vërehej fare!
Dogmat dhe fantazitë e tija,me një prepotencë antinjerzore,para mediave, duke bëre krahasime me udhëheqësit kosovar se përse ata takohen me serbët në bisedime ,dreka e darka,e nuk thuhet as një fjalë per ta,duke e mjegulluar se takimi i udhëheqësve kosovar bëhet me trysninë e bashkimit europian,sepse ata shqiptar që kan marë pjesë në luftën e fundit kundër Serbisë,me deshiren e tyre kurrë në tryezë me kriminelin (zëdhënësin ) e Millosheviçit nuk ishin ulur ,aq më pak „gënjeshtari“ i Edi Ramës ,Ramush Haradinaj i cili duke i fale atdheut tre vellezerdhe, me ushtrinë e vet dhe forcave të natos , përzuri nga Kosova vëllaun e Edi Ramës ,Aleksandër Viçiqin,i cili edhe sot nuk njeh gjenocidin ne Kosovë por e cilson si trillim të ambasadorit  të USA-së Wolker,si dhe diten e naten ban perpjekje per ti detyruar shtetet me ndikim qe ta c´njohin shtetesine e Kosoves.
Parimisht ,Edi Rama eshtë dashtë që njëhere e përgjithmonë të i zbaton vendimet e mara të samiteve të Vlorës,Pejës,e pastaj,bashkarisht me Kosovën të mer vendim si vëllai me vëlla si( si do t‘ ia bëjmë ) që Serbia ta njoh shtetin e Kosovës, të na i këthen nga varrezat e Serbisë 1653 më të dashurit tonë,te na ktheje kafken e Ukshin Hotit, te paguaj dëmshpërblimin e luftës, të njeh gjenocidin dhe etnocidin që kreu ushtria e Millosheviqit,Daçiqit,e Vuçiqit në Kosovë,si dhe të gjykohen kriminelët që jetojnë shlirshëm në Serbi,të cilët kryen masakra ndër më çnjerzorët në shekullin që shkoj!
Dhe më vonë të flitet per qarkullimin e lirë të njerzëve,e mallërave kineze,ruse e malazeze neper Shqiperi.
Shqiptarët nga të katër anët e botës u solidarizuan me vëllezër e motra tona në Shqipëri me rastin e tërmetit,ku si falënderim dhe shpërblim per festat e fundvitit Edi Rama na shpërblej me puthjën e Aleksander Vuçiqit në Tiranë dhe Durrës!
Falëmnderit Edi!!!Si përfundim,i, bejmë thirrje popullit shqiptar,në Shqipëri e sidomos Partisë Socialiste që,sa më parë ta nxjerrë nga radhët e saja këte mjeshtër pikturash Edi Ramën,për të mirën e partisë socialiste dhe për të miren e kombit,ndërsa populli shqiptar i bejme thirrje qe ta rrezoj nga pushteti dhe ta detyroj që të kërkon azil në Beograd,siq e detyroj Ahmet Zogollin!!!

    Dhe qeverise aktuale dhe,asaje qe vije ne Kosove i bejme thirrje qe ta shpalle person non grada kete satrap!!!

Siegen e shtune me 21 dhjetor 2919
Mehmet Musa; për kryesinë e Shoqatës SHQIPONJA në Siegen

Effertstufer.104
57072 Siegen
Deutschland

Solisti Eno Peçi në Operën e Vjenës u nderua me medaljen e Kryqit të Nderit për Shkencë dhe Art

Voal – Balerini Eno Peçi, solist në Operën e Vjenës u nderua me Medaljen e Kryqit për Shkencë dhe Art – “ÖSTERREICHISCHEN EHRENKREUZES FÜR WISSENSCHAFT UND KUNST” .

Kjo medalje e dhënë për merita është prej kohës të Perandorisë Austriake, e njohur si “pro litis et artibus”, e krijuar më 28 gusht 1887 nga perandori Franz Joseph, dhe më vonë edhe nga Perandori Ferdinand I në 1835 me të cilën shpërbleheshin ato personalitete që ishin dalluar veçanërisht në fushat e arteve dhe shkencave në Austri dhe në vendet që përbënin Perandorinë. Kjo medalje u rinjoh nga shteti austriak në 25 maj 1955.

Balerini i parë i Operas vjeneze, solisti Eno Peçi e njofton këtë lajm të bukur përmes rrjetit social. Këtë lajm po ashtu e jep edhe vetë Opera e Vjenës si një nder dhe vlerësim jo vetëm për balerinin e saj të parë por edhe për institucionin me famë botërore në të gjithë botën.

Ja çfarë shkruan vetë Eno në rrjetin social: “Jam shumë krenar, shumë mirënjohës për nderin që më është bërë duke m’u dhënë nga Austria Medalja e Kryqit për Shkencë dhe Art”

“Very Proud ,Thankful And What An Honor To Get The Austrian Award “HONORABLE CROSS FOR SCIENCE AND ART” or “ÖSTERREICHISCHEN EHRENKREUZES FÜR WISSENSCHAFT UND KUNST” 🇦🇹❤️🙏 #grateful #thankful🙏 #proud #honor #speechless #nowords #to #describe #whatifeel #❤️🙏🇦🇹”

Voal.ch po ashtu i shpreh urimet më të mira. Nderi për Eno Peçin i takon edhe bashkëkombasve të tij, kudo që ndodhen!/ Elida Buçpapaj

 

 

 

Përtej diellit të qelqët apo mallit për fisnikërinë – Nga Nue Oroshi

Malli i fisnikërisë përballë jetëngjitjes në timonin e besnikërisë që drejtohët prej mallëngjimit për ecjakët e drejtpeshimit të trupit i cili dirigjohet nga mendja e lëvizjeve përtej diellit të qelqet,sillet në valvitjen e valëve të jetës.

Në kohën e peshëngritjeve pranë trullosjes së mendjës sillen vërdallë fushnaltat me një vijë gjarpërore që ndan fushat nga detrat me një pjellshmëri gjigante dhe ujit të njelmët i cili shëron plagët shpuese. Rreth diellit dhe qiellit sillen me fletezat e këputura në mes kohëzgjatjet e panteonit magjik i cili në përballjen në mes të diellit dhe hënës arriti t´iu marr rrokaqiejeve dritën e syrit para se të vërbohet bota me djallëzinë dhe babëzinë.

Në kohën e mjegullnajave politike kam mallë për fisnikërinë dhe besnikërinë.Dy tipare shqiptare që janë harruar dhe janë zëvëndesuar me rrahagjoksin dhe thyerjen e fjalës së thënë.Përtej diellit të qelqët apo mallit për fisnikërinë sillen dhe pështillën edhe hutia për të pabërat apo mbajtja në thellësinë e shpirtit për të pathënat. Ndikimet dhe qoroditjet që ndodhin në kohën qe po e jetojmë ju ngjajnë dëshmive satanike për ta mbuluar rrethrrotullimet e vijave të përhmta që më shumë i kushtojnë kujdes satanikës dhe djallëzores se sa njerëzorës dhe fisnikërisë.

Muzat kanë heshtur për faktin e përzierjes së temperaturave që sillen rreth mendjes ku mendja bëhet herë-herë akull e ftoftë e herë herë merr një zjarmi përvëluse.E në mes të zjarmisë përvëluese dhe akullit të fortë të mendjës muzat kanë mbetur pezull dhe nuk bëjnë asnjë lëvizje qoftë edhe ato lëvizje të thjeshta që janë të brumosura në mes të  diellit të qelqët dhe zërit të fisnikërisë dhe besueshmërisë. E derisa muzat e kanë ndalur shikimin në skenë dalin portretët që rendisinë fjalët dhe shkarravinat që janë të rënditura sikurse janë humbur në errësirën e mendjës pa dëgjuar deshirën e ecjakjeve përpara.

Edhe pse dielli në këtë kohë dimri shkëlqen shumë rrallë ai sikur na bën me dije se shkëlqimi i tij do të mbetët gjithmonë i freskët kurse rrezët e tij edhe pse nuk janë përvluese na paralajmërojnë se toka pa diell është e shkretë ashtu siç është e shkretë edhe jeta pa fisnikëri e besueshmëri.Parimet e njerzisë duhet ti kthehën shqiptarisë sepse ato janë të nevojshme sikur buka, uji, ajri, qielli e dielli.

Poeti shqiptar rrëqeth të pranishmit me fjalimin: Rrugët e qytetit tim ishin si ato të Bosnjës, burra, gra e fëmijë të vrarë e masakruar

Shqiptar Oseku, poet dhe anëtar i rrjetit suedezo-shqiptar ka mbajtur një fjalim të jashtëzakonshëm në manifestimin kundër vendimit të akademisë suedeze për të nderuar me çmimin Nobel shkrimtarin Peter Handke, i cili mohon gjenocidin e ndodhur në Ballkan nga Serbia.

Kjo ceremoni e ndarjes së çmimeve Nobel u bojkotua nga Shqipëria, Turqia, Maqedonia, Kroacia, Bosnja dhe Hercegovina, por ceremonia u bojkotua edhe nga Christina Doctare, një mjeke dhe autore që mori Çmimin Nobel për Paqen në vitin 1988 si anëtar i Forcave Paqësore të OKB-së, e që e ktheu këtë njohje prestigjioze në shenjë proteste ndaj Çmimit Nobel në Letërsi për shkrimtarin austriak Peter Handke.

Ambasadori i Turqisë në Suedi kishte thënë se nuk do të marrë pjesë në ceremoninë e çmimeve Nobel për shkak të çmimit të letërsisë që i jepet shkrimtarit Peter Handke, i cili mohon gjenocidin e ndodhur në Bosnjë dhe Hercegovinë, gjatë viteve 1992-1995.

Ndërkaq, poeti shqiptaro-suedez Shqiptar Oseku kishte mbajtur në fjalim të jashtëzakonshëm në manifestimin kundër vendimit të akademisë suedeze për të nderuar me Nobel, siç tha ai apologjetin e gjenocidit Peter Handke.

Në këtë fjalim Oseku vë në pah edhe masakrat e bëra në Kosovë nga Serbia.

Lexoni të plotë shkrimin e Osekut (pa ndërhyrje)

“Fjala ime ne manifestimin kunder vendimit te akademise suedeze per te nderuar me Nobel apologjetin e gjenocidit Peter Handke:

Une quhem Shqiptar Oseku, jam poet dhe vi nga Rrjeti Suedezo-Shqiptar. Nuk kam ardhur vetem, jam me ambasadoren e Kosoves, me ambasadorin e Shqiperise, e ambasadoret e Bosnes, te Kroacise, te Turqise, qe refuzuan te hane buke e turp sonte. Ata zgjodhen sonte me mire te rrine me ne, ndaj ne u themi faleminderit. Nje falenderim edhe per organizatoret e ketij takimi, qe na mundesuan t’i dalim zot te vertetes sone, te vdekurve e te gjalleve tane.

Une vi nga Gjakova, nje qytet ne kufi me Shqiperine qe pesoi Bosnen e vet me 1999. Rruget e qytetit tim ishin si ato te Bosnes. Burra e gra te vrare, dhunime, femije e pleq te masakruar.

Por sonte ketu nuk dua te jem vec shqiptar. Sonte dua te jem edhe boshnjak. Dua te jem nga Sarajeva. Dua te jem nga Srebrenica. Nga Tuzlla. Nga Foca. Nga Jajce. Nga Bijelina. Nga Gorazhde. Sonte dua te jem nga cdo pellembe e asaj Bosne qe e mbyten ne gjak kriminelet te cilet i justifikon Peter Handke.

Sonte jam edhe suedez, pse jam qytetar suedez tash sa dekada. Jam ketu me vajzën time qe ka lindur ne Suedi. Dhe si suedez dua te them atë qe duhej ta thonte akademia suedeze sonte, sikur te mos ishte e mbytur ne relativizem moral. Dua te them se me vjen turp, sa turp. Dhe dua te ju them te gjitheve na falni: na falni qe ju prekem plaget.

Ju falemnderit!”.

Bashkëpunimi i studiueses gjermane Marie Amelie Frein von Godin me Atë Shtjefën Gjeçovin në botimin në gjuhën gjermane të Kanunit të Lekë Dukagjinit

Nue Oroshi

Veprimtaria shkencore e at Shtjefën Gjeçovit nuk kishte vetëm shtrirje kombëtare por ajo ka pasur rrënjët e shtrira edhe tek studimet me prestigjioze gjermane. Kjo është arritur falë bashkëpunimit profesional të atë Shtjefen Gjeçovit me studiuesen gjermane Marie Anmelie Frein von Godin e cila i dha kulturës e historisë shqiptare mbi 20 vepra për Shqipërinë dhe shqiptarët qoftë studime historike, etnologjike,romane historike si edhe shume studime  të tjera të cilat i botoi në revistat prestigjioze gjermane prej vitit 1912 e deri në vitin 1956.Përkthimi i Kanunit të Lekë Dukagjinit është botuar në revistën Zetschrift für vergleichende Rechtsëissenschaft  einschlieslich der ethnologischen Rechtsforschung pjesa  e parë në numrin e pesëdhjetë e gjashtë,  në vitin 1953 nga shtëpia botuese Ferdinand Enke Verlag Stuttgart prej faqës  1 deri 46 me titull Das Albansiche Geëohnheitsrecht prej Marie Amelie Freiin  von Godin nga  Munihu.

Pjesa e dytë e përkthimit të kanunit të Lekë Dukagjinit është botuar në numrin e pesëdhjetë e shtatë të së njejtës revistë shkencore prej faqes 5 e deri në faqen 73,kurse pjesa e tretë është botuar në revistën shkencore të pesëdhjetë e tetë në vitin 1956 prej faqes 121 e deri në faqën 166. Është interesant të theksohet fakti se prej faqës 166 e deri ne faqën 198 studiuesja gjermane i bënë një analizë të thukët Kanunit të Lekë Dukagjinit dhe këtë analizë e ndanë në këto pjesë:-Exkurse zum albanische Geëohneitsrecht, Volksüberlieferungen über den Kanun,Herkunft und Alter des Kanuni i Lek Dukagjinit, me shenimin që e jep Mari Amelie Freiin von Godin lidhur me botimet e mehershme te studiueist  Dr.Franz v. Nopcs.

Sipas fjalës së hyrjes që bën studiuesi gjerman Erich Pritsch njeherish edhe botues i kësaj reviste shkencor per çështje etnologjike dhe juridike ai thotë se :Kanuni i Lekë Dukagjinit i botuarë ne keto revista nga studiuesja Gjermane Marie Amelie von Godin është botuar në tri vazhdime dhe kjo kryesisht është bërë për shkak të mungesës së hapësirës,ai thotë se zonja Godin  është bazuar në bazë të mbledhjës së dëshmive dhe shkrimeve të at Shtjefën Gjeçovit që i ka përgatitur në vitin 1926 kurse është botuar në vitin 1933 në Shkodër.Gjithsejt në tri numra të revistës shkencore gjermane per çështje etnologjike, juridike,dhe historike janë botuar gjithsejt 191 faqe material shkencor.Duhet te veçojmë faktin se studiusja gjermane Marie Amelie Frein  von Godin në vitin 1951 ka botuar edhe një studim shkencor për jetën dhe veprën e At Shtjefën Gjeçovit me titull: Stefan Gjeçovi në revistën shkencore  Die Begegnung ne numrin  6 në vitin  1951 në faqën  188/189.

Dua të them se sa më thellë të thellohën studiuesit dhe gjurmuesit e Atë Shtjefën Gjeçovit aq vjen e rritet biografia e tij qoftë në aspektin atdhetarë, shkencor dhe në shumë fusha të ndryshme.Dhe krejtë në fund dua ti them disa fjalë për studiuesën gjermane Mari Amelie Frein von Godin e cila i la kulturës shqiptare mbi 20 vepra shkencore,kulturore,romane historike si dhe shkrime që kanë të bëjnë për etnologjinë,si dhe ngjarjet historike të Shqipërisë prej vitit 1912 ku ajo ishte prezente kur u shpall Pavarësia e Shqipërisë dhe e mori flamurin kombëtar nga shtëpia e Ekrem Bey Vlorës dhe i dha luftëtareve shqiptarë, që ta ngrisin në Vlorën historike.Ky flamur u ngrit në Vlorë.E jo siç na kanë genjyer historianët e vijes komuniste me përrallat e Marigonës.

Marie Amelie Frein Von Godin arriti ta lartësoj punën e artë shkencore të Atë Shtjefen Gjeçovit kurse Shoqatës Trojet e Arbit i mbetët ta mbaj një sesion të veçantë shkencor lidhur me Kontributin e studiueses gjermane Mari Amelie von Godin e cila një jetë ja kushtoj kulturës dhe historisë shqiptare, e cila u keshillua shumë ngushtë nga tri figurat tona të mëdha kombëtare si: atë Gjergj Fishta, Ekrem Bey Vlora dhe atë Shtjefen Gjeçovi.

Ligjëratë e mbajtur në sesionin e katër të Veçantë Shkencorë në Zym të Prizrenit më 30 nentor 2019 me rastin e 90 vjetorit të vrasjes së At Shtjefen Gjeçovit.

Violinisti i shquar Florian Vlashi organizon në Spanjë koncert në ndihmë të familjeve në Durrës të prekura nga tërmeti

Violinisti i shquar Florian Vlashi organizon në Spanjë koncert në ndihmë të familjeve në Durrës të prekura nga tërmet.

Koncerti titulluar “Tingulli dhe Fjala”, ku marrin pjesë tre poetë, tre kompozitorë dhe tre interpretë  do të zhvillohet ditën e shtunë me 7 dhjetor ne Fundación Luis Seoane, La Coruña Spanjë.

Floriani thotë se “Koncerti do t´i dedikohet viktimave të tërmetit të Durrësit dhe të ardhurat nga ai do të shkojnë në ndihmë të familjeve të prekura.”

“Tërmeti i 26 nëntorit që shkaktoi 51 viktima në Shqipëri dhe shumë familje të shkatërruara kanë nevojë për ndihmë.”

Florian Vlashi me familjen e tij, një kuartet artistësh, me artin e tyre kanë ndërtuar prej vitesh me radhë një urë kulturore, artistike dhe muzikore Galicia-Shqipëri, siç është rasti i Grupit Instrumental të Shekullit XX që drejtohet pikërisht nga violinisti i shquar.  Florian Vlashi, në rastin e koncertit thotë se “Do të dëshironte që kjo urë të merrte tani harmoninë e solidaritetit për familjet në nevojë urgjente dhe prandaj do t´ja kushtojmë, këtë koncert dhe eventin NEXOS viktimave të tërmetit të Durrësit. Kujtimi ynë për ta, emocioni ynë, muzikë dhe fjalë.”

Me këtë rast Florian Vlashi falenderon poeteshën Yolanda Castaño.

Vepra në program “Tiendo, Lamento y Tocata” e kompozitorit Federico Mosquera i është dedikuar dy muzikantëve shqiptarë,  Florian Vlashi dhe Rediana Lukaçi.

 

Programi:

TINGULLI DHE FJALA

Florian Vlashi, violín
Ruslana Prokopenko
, violonçel
Clara Jelihovschi Panas,
soprano

Prezantuese Yolanda Castaño

 

Federico Mosquera:
Tiento, Lamento y Tocata (Premierë botërore)
Violín e violonçel

Alba Cid
“Atlas”

Xesús Xosé Iglesias Gonzalez :
“Antitesis” (Premierë botërore)
Violín  e violonçel

Carlos Catena Cózar
“Los dias hábiles”

Claudia González Caparrós
Te miro como quien asiste en un desielo”

Hugo Gómez-Chao Porta
Chanson de la plus haut tour” (Premierë botërore)
Soprano, violín , violonçel

 

Presidenti Ibrahim Rugova ishte dhe mbeti misionari më bindës i të gjitha kohërave, si ideator i rrugëtimit drejt pavarësisë së Republikës së Kosovës – Nga Hysen Ibrahimi

 

Në vend të urimit,  për Ju, President i dashur, Ibrahim Rugova

 

Karakteristikë e veçantë e juaja qe, mënyra e të komunikuarit, mënyra e sjelljes me njerëz të niveleve të ndryshme, ku ne kemi hetuar se Ju keni ditur t’i motivoni të gjithë për të punuar dhe vepruar për pavarësinë e  Republikës së Kosovës e në mesin e tyre jemi edhe ne, mërgata shqiptare, që kurrë nuk deshe të na thoshe ”diasporë”. Nga kjo mënyrë e juaja e komunikimit, keni ditur çdoherë ta nxirrni arsyen bindëse mbi të kaluarën dhe vuajtjet e popullit Shqiptar dhe theksimin e arsyes për pavarësinë e Republikës së Kosovës, të cilën mënyrë e ke përdorur edhe me ne, mërgatën. Janë këto krahasime tuajat, i dashur President Rugova, që shtrihen në rrafshin kombëtar me kuptimësi tërësisht perëndimore dhe marrëdhënieve që keni krijuar me burrështetasit e vendeve më të zhvilluara të botës së qytetëruar.

Sot ekziston një mori i takimeve tuaja të evidentuara, të shkruara, të botuara e të përuruara , që shquhen për kah niveli intelektual, se si i keni artikuluar kërkesat e popullit, siç thamë më lart, keni ditur ta arsyetoni mëvetësinë e Dardanisë Antike, që gjendet në Gadishullin ILIRIK.

Marrëdhëniet tuaja, i dashur President Rugova, me shtetet më me ndikim në botë, sikurse me Shetet e Bashkuara të Amerikës, Anglinë, Gjermaninë, Francën, Italinë, që nuk ishin të rastësishme, e që ju i dinit shumë mirë se ndikimi më i fuqishëm ishte po ashtu Vatikani, ku të gjitha rrugët kalojnë përmes tij.
Si vizionar i Madh i fundshekullit XX dhe fillimshekullit XXI, që ishit dhe mbetët i dashur, President Rugova, u bindëm thellësisht se ju kishit prirje të thella, me bindje të fuqishme se, duke pasqyruar vlerat, kulturën dhe historiografinë e mirëfilltë të kombit Shqiptar, që doli si risi për botën perëndimore, disi e panjohur për shtetet me ndikim, dhanë një kuptim të ri me dimensione të reja në qarqet botërore, sepse bota nuk i kishte këto të dhëna.

Madje, si risi e kësaj politike të mençur, i dashur Presidentit Rugova, për të reflektuar me vlera kombëtare, e binde botën, i binde shqiptarët kudo që ishin, sikurse edhe ne mërgatën shqiptare, sa sot fitohet përshtypja te çdo shqiptar se Ju, President i dashur, mbetët si misionari më bindës i të gjitha kohërave, si ideator i rrugëtimit drejt pavarësisë së Republikës së Kosovës.
Ne jemi në rrugën tënde.

URIME DITËLINDJA I DASHUR PRESIDENT RUGOVA, PËRJETË DO TË TË JEMI MIRËNJOHËS .