VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Përsëri së bashku për të mësuar gjuhën amtare shqipe – Nga NEXHMIJE MEHMETAJ

By | October 9, 2018

Komentet

FESTIMI I 28 NËNTORIT NË KANTONIN JURA- ZVICËR …NË SYTË DHE NË ZEMRAT E FËMIJËVE SHQIPTARË – Nga Nexhmije Mehmetaj

Në atmosferën  entuziaste të nxënësve, prindërve, miqve dhe të ftuarave me datën 1 dhjetor ’18 në fshatin Basscourt në Jura, Shkolla shqipe në bashkëpunim me Klubin FC “Diaspora” dhe me shoqatën “Bashkësia shqiptare” kremtoi 28 Nëntorin- Dita e Flamurit.

Koha e Motit të madh në historinë tonë kombëtare fillon më 28 Nëntor të vitit 1443, kur Gjergj Kastrioti – Skënderbeu në Krujë ngriti flamurin e Lirisë dhe shpalli pavarësinë e Arbërisë – Shqipërisë, prej pushtuesit turk. Për gati pesëqind vjet flamuri ynë që i përgjakur, ai valëvitej vështirë në qiellin e trazuar të Arbërisë.

Ai gjak ende i pa tharë ka skalitur çdo zemër shqiptare fjalët Komb dhe Atdhe që nuk shuhet kurrë për liri. I kuq flamuri ynë na thërret na tubon na kujton se ne jem bijtë e tij e të tokës shqiptare që mos ta harrojmë kurrë, por të bashkuar rreth flamurit kuqezi të përpiqemi për të ruajtur identitetin kombëtar, gjuhën dhe kulturën tonë të lashtë shqiptare.

28 Nëntor 1912 shpallja e pavarësisë së Shqipërisë shënon ngjarjen më të rëndësishme të historisë së  popullit shqiptar. Ajo ishte fryt e luftës  500 vjeçare e popullit shqiptar kundër sundimit osman-turk. Kjo datë nuk është thjeshtë një datë historike por, çdo herë na kujton formimin e shtetit shqiptar dhe vlerat e mëdha të kombit tonë.

Programi festiv filloi në orën 19.00. Kryetari i Klubit “Disapora” Nazmi Mehmetaj në fjalën e tij hyrëse ndër të tjera tha:

“Ne jemi sot këtu, në këtë aktivitet, jo thjesht për të festuar 4 vjetorin e themelimit të Klubit “Diaspora” që përkon me festën e 28 Nëntorit por edhe për të përcjellë një mesazh madhështor: Të kujdesemi vazhdimisht për pemën e shenjtë të lirisë, rrënjët e së cilës paraardhësit tanë, aq fisnikërisht e ujitën me gjakun e tyre”.

– Përshëndetja ime sot shkon për ju bashkatdhetarë të çdo brezi qofshi, tha ndër të tjera  Naser Ramabaja, kryetar, LAPSH në Jura – sepse të gjithë bashkë festojmë kujtimet, arritjet e sukseset tona ndër vite. Më lejoni të shpreh mirënjohjen time për mësuesen e palodhur dhe të përkushtuar Nexhmije Mehmetaj gjithashtu këta nxënës të mrekullueshëm të cilët krahas mësimit të frëngjishtes e vijojnë edhe shkollën shqipe.

 

Kostumet, dekori i skenës sillnin një pjesë të jetës shqiptare dhe psikologjinë e kohës që po ndryshon drejt formimit të një mërgate moderne në një vend shumë-kulturor siç është Zvicra.

Nxënëset Erona Ramabaja dhe Elona Ramadani prezantojnë me gëzimin e zemrës së tyre fëmijërore programin artistik të mësuar dhe të përgatitur me rastin e kësaj dite të shënuar për ta. Më pas nxënësit të lumtur kënduan Himnin e Flamurit. Eliesa  nxënësja e klasës së dytë e veshur me ngjyrat karakteristike të festës kuq e zi dhe teksa reciton vjershën … Më 28 Nëntor, në këmbë u ngrit Shqipëria … mori shumë duartrokitje. Të dalluar qenë edhe nxënësit Teo Rexhepi me recitimin “Vajza dhe shqiponja” dhe Leona Lumeshi vjershën “28 Nëntor i dhe ngjyrë atdheut”. Dhe koncerti vijoi me fëmijët e nivelit të parë, vogëlushët dalin përpara prindërve me këngën” E dua Shqipërinë”! Nxënës të nivelit të mesëm kënduan “Kënga e Alfabetit” dhe “Pas flamurit kuqezi”. Në këtë përmasë u interpretuan jo vetëm këngët por dhe vallet e tyre.

Kjo atmosferë e hareshme vijoi me këngëtaren e ftuar Lumnije Ramadani, me këngëtarin Fazli Ramadani dhe me urimet më të përzemërta për të qenë ditë të tilla festive edhe në  vitet që vijnë.

 

Delemont, 03.12. 2018                                   Nexhmije Mehmetaj

Territori i Kosovës se sotme, si pjesë e pandarë e trojeve Arbërore në qendresën kundër pushtuesve osman – Nga Dr. Besim Morina, Çikatovë e Vjetër

Kjo kumtesë u mbajt më  24 Nëntor 2018 në Aarau të Zvicrës në Akademinë përkujtimore  në 550 vjetorin e vdekjes së Gjergj Kastriotit-Skënderbeut organizuar nga Misioni Katolikë Shqiptarë në Aarau

Teritori i Kosovës së sotme, në të kaluarën, ishte pjesë e Dardanisë antike. Dardania përfshinte, në veri Novi Pazarin – Nishin, gjithë trevën e Kosovës së sotme, Maqedoninë Veripërëndimore me kryeqëndër Shkupin. Deshmitë historike dhe arkeologjike, e dëshmojnë  kontinuitetin e shqipatrëve në Kosovën e sotme.

Dokumentet historike na tregojnë se pushtimet rasiane ne territorin e Kosovës se sotme kanë filluar ne fundin e shekullit XII. Ky pushtim nuk kishte te bënte vetëm me territorin, konkretisht me shfrytëzimin e popullsisë dhe pasurisë tokësore dhe nëntokësore, por edhe me uzurpimin e tempujve fetarë, të cilët me shekuj u takonin popullsisë autoktone, arbërore. Pushtimi rasian me ndjekjët dhe uzurpimet e tyre, i kishin sjellur popullsisë, kishës arbërore, vështërsi të shumta. Kundër kësaj gjëndje të vështirë dhe uzurpimeve, ne vazhdimësi  kishte reaguar Selia e Shënjtë. Por, mjerisht gjendja ne terren mbeti e pandryshuar.

Dihet se para pushtimit osman, në teritorin e Kosovës së sotme, zotrimet e tyre i kishin shtrirë edhe familjet bujare arbërore, si Balshajt, ne qytetin e Prizrenit, Pejës e deri në Kriva Rjekë dhe Novobërdë, pastaj Kastriotet, prej Rodonit deri në Prizren, dhe Dukagjinët, në drejtim të Prizrenit, Pejës dhe Gjakovës.

Në kohën e mbërritjes së osmanëve në Ballkan, Arbëria ishte një vend i krishterë i përbërë nga 43 seli Episkopate, gjë qe tregon për një organizim të mirëfilltë te krishterimit në trevat arbërore. Natyrisht, se pjesë përbërëse e këtij organizimi kishtar, ishte edhe territori i Kosovës se sotme. Andaj, si e tillë popullata e këtij territori jo vetëm qe nuk ka ndenjur duarkryq para rrezikut te pushtimit osman, por ka qenë pjesëmarrëse aktive ne luftimet për mbrojtjen e vendit të tyre.

Dokumentet e kohës  qe paraqete prof.dr.Jahja Drançolli se popullsia arbërore e Kosovës se sotme, ishte pjesëmarrëse ne betejat antiosmane të organizuara nga koalicioni i popujve të Ballkanit, te njohura si, Beteja e Parë e Kosovës dhe Beteja e Dytë e Kosovës.

Beteja e Parë e Kosovës (1389), ishte një nga përpjekjet më të vendosura të popujve ballkanikë, për ta ndaluar ekspansionin e mëtejmë osman në Gadishullin Ballkanik. Për këtë betejë është shkruar e folur mjaftë. Por, unë dua të përmendi rolin e princit shqiptar Mhill Kopiliqit, nga fshati Kopiliq i Drenicës, i cili mbeti edhe heroi i Betejës, duke arritur qe të vrasë Sulltan Muratin I.

Për serbët sikur edhe është shprehur studiuesi anglez Noel Malcolm, “Beteja e Kosovës është bërë një lloj totemi apo hajmalie për identitetin serb, duke marrë një rol politik të veçantë antishqiptar, prandaj edhe kuptohet se cila është arsyeja e shtrembërimit te fakteve historike”. Duhet theksuar se historianët serbë të shekullit të kaluar nuk kanë mohuar pjesëmarrjen e shqiptarëve në këtë Betejë. Por pas shpalljes së pavarësisë të shtetit shqiptar më 1912  dhe pas pushtimit të Kosovës nga Serbia më 1913, historianët serbë filluan të mohonin pjesëmarrjen e shqiptarëve të krishterë në betejën e Kosovës.

Për Betejën e Dytë të Kosovës, kemi dokumente të shumta, të cilat tregojnë për rrjedhën e ngjarjeve. Derisa Huniadi i afrohej Fushë-Kosovës, mejdan i vjetër i vitit 1389, sulltan Murati II ishte nisur nga Sofja dhe i doli në pritë. Kjo betejë e cila u zhvillua tri ditë nga data 17-19 tetor 1448, përfundoi me disfatën e plotë të ushtrisë së krishterë.

Një pjesë e madhe e burimeve të kohës, duke arsyetuar vonesën e Skënderbeut, nxorën në shesh edhe pashkathtësinë e Huniadit, i cili nuk është dashur të pranonte betejën para ardhjes së Skënderbeut në Fushë-Kosovë, gjë që u mirëprit nga Murati II, i cili duke iu drejtuar veçanërisht përfshirjes së shqiptarëve, mezi priste te hynte në luftë. I këtij mendimi është edhe Malcolm, duke shtuar se ”ardhja e forcave të mëdha të freskëta shqiptare, nën komandantin karizmatik, beteja do te kishte marr kah tjetër”.

Përveç të dhënave për epilogun tragjik të aleancës së krishterë, janë ruajtur hollësi edhe për fatin e ushtrisë së mbetur pas luftës. Që këtej del se një pjesë e trupave, pasi kishte marrë rrugë për në jug, jo shumë larg Fushë-Kosovës, u ndeshë me Skënderbeun që ishte nisur t’i bëhej shokë lufte Huniadit. Edhe pjesës tjetër të trupave, që ishte nisur në drejtim të Hungarisë, u buzëqeshi fati, sikur pohon edhe vet Huniadi, meqë në malet e Çiçavicës, në afërsi të Vuçitërrnës, u përpoqën me dukë Bogdanin (i cili ka gjasa te jetë nga e njëjta familje qe na vjenë edhe Pjetër Bogdani i madh B.M.), përmes të cilit pa vështirësi do t’i shmangeshin rrezikut nga trupat osmane që u shkonin pas.

Për ne janë shumë me rëndësi faktet të cilat i përmend Huniadi. Prezenca e priftit shqiptar katolik, në malet e Çiqavicës, të cilat e ndajnë territorin e Drenicës dhe te rrafshit të Kosovës. Fakti se prifti shqiptar i njihte shumë mirë rrugët e ngushta nëpër malet e Çyqavicës, tregon se ai kishte shërbyer aty për një kohë të gjatë, përndryshe nuk do te kishte mundësi qe te njihte aq mirë terrenin.

Në të vërtetë, osmanet u premtonin lirinë, popujve të cilët i pushtonin. Mirëpo, ky premtim nuk u hapi dyert e kështjellave, askund ne territorin e Kosovës se sotme. Dihet mirë se nën sundimin osman të krishterët qenë subjekt i një shfrytëzimi të egër. Gjithashtu, të krishterët, sipas sheriatit, nuk kanë qenë të barabartë me myslimanët, por njerëz të rangut të dytë, të cilët quheshin më emrat fyes, “kaurr” dhe “raja”.

Se Kosova e sotme është pjesë e qëndresës arbërore kundër pushtimit osman, tregojnë edhe dokumentet e kohës, në të cilat përshkruhet qëndresa e popullit shqiptar në luftë kundër osmanëve në mbrojtje të vendit. Kështu, qyteti i Shkupit, me gjithë rezistencën e organizuar, u pushtua nga osmanlinjtë në vitin 1392, pushtuesit u sollën me mjaft vrazhdësi në shenjë hakmarrje për rezistencën e bërë.  Osmanlinjtë e shndërruan këtë qytet në bazë të madhe ushtarake,  nga këtu, dërgoheshin ushtritë në drejtim të Bosnjës dhe në veri kah Rasha dhe Hungaria.

Studiuesi i mirënjohur, Farlati na njofton se dioqeza e Shkupit ishte vazhdimisht nën kontrollin dhe shtypjen turke. Dokumente e kohës tregojnë se si turqit, kishën e Mitropolisë në Shkup e shndërruan në xhami. Dokumenti tjetër thotë se kisha i që kushtuar shën Prenës.

Qyteti i Novobërdës, disa herë ishte objekt i sulmeve osmane, në vitin 1412, 1440-1441, kur pas rrethimit te gjatë u pushtua përkohësisht, dhe së fundi në vitin 1454 kur sulltan Mehmeti II rrethoi qytetin dhe pas bombardimit me topa të mëdhenj, e pushtoi me 1 qershor 1455. Kur qyteti i Novobërdës e përjetoi tragjedinë me të madhe, nga Mehmeti II Pushtuesi, pjesë e plaçkës ishte edhe “kisha sase”, ndërsa Kishën e Zojës, e lanë pa kulm dhe pa kumbunare. Kjo gjendje e mjerueshme dëshmohet edhe nga një dokument i Papa Piu II i vitit 1458.

Dihet se qyteti i Novobërdës deri me rënien nën sundimin osman, vazhdoj te ishte ndër qendrat më të mëdha të Ballkanit. Si rezultat i zhvillimit ekonomik, qyteti ka pasur jo vetëm shkëmbimin tregtar, por edhe atë kulturor, gjë qe nënkupton edhe shkëmbimin e ndërsjellët te meshtarëve. Rënia e qytetit te Novobërdës la mbresa të mëdha në Hungari, në Itali e në Dalmaci, meqë  ky qytet, konsiderohej një ndër qe qendrat kryesore për mbrojtjen e krishterimit.

Pas Novobërdës, u pushtuan edhe qytetet tjera të cilat disi qenë mbajtur deri atëherë. Qyteti i Prizrenit u pushtua në vitin 1458, pas tij u pushtua Lipjani.

Edhe pas pushtimit, osmanët vazhduan me rrënimet e vendit. Le të përmendim,  Kompleksin e Manastirit të Arkangjelit, buzë lumit Bistrica, i cili ka kryer funksionin e tij deri në fund të viteve pesëdhjeta të shekullit XV, rrjedhimisht deri në pushtimin osman. Me gurët e Manastirit të Arkangjelit, është ndërtuar Xhamia e Sinan Pashës, në Prizren. Si pasojë e pushtimit turk, selia e ipeshkvisë së Prizrenit mbeti e zbrazur afër dy shekuj.

Vuçiterna u pushtua përfundimisht ne vitin 1454, kurse Peja në vitin 1462. Edhe në këto qytete tmerri osman nuk përfundon me pushtimin përfundimtar te qyteteve. Kështu, në qytetin e Vuçitërnës kanë ekzistuar “varrezat latine”, ku janë varrosur “latinët”, tani më të zhdukura, edhe kisha e tyre katolike është  shndërruar në xhami. Edhe në qytetin e Pejës, osmanët një kishë e shndërruan në xhami.

Dokumentet e kohës në Trepçë, përmendnin disa kisha, të cilat sot nuk u dihen as gjurmët. Edhe sot gjenden gërmadhat e Kishës se Shën Mërisë apo siç quhet ndryshe edhe si Kisha e Zojës së Bekuar (e përmendur në vitin 1303) në Trepçë, me fragmente afreskesh të cilësisë së lartë artistike, që gjendeshin në absidën e godinës.

Duhet ditur se për dallim nga Kisha Katolike, Kisha Ortodokse serbe nën osmanlinjtë gëzonte privilegje, që nga koha e sulltan Mehmetit II, i cili e kishte marr nën mbrojtje. Me një dekret të vitit 1557, Sylejmani përtëriu patriarkalen e Pejës, e cila ishte shuar në vitin 1459. Me këtë akt patriarkala u lirua nga varësia e patriarkales së Stambollit dhe njëkohësisht mbeti aleat osman.

Pushtimi osman, solli rrënimin e  mjaft qyteteve të mëdha ne terë trevën arbërore, prishi thesaret më të çmuara të kulturës së kaluar të popullit tonë, rrëzoi përdhe  dhe dërmoi veprat më të bukura të arkitekturës, pallatet madhështore, monumentet, kishat e katedralet dhe paralizoi për mjaft kohë jetën dhe gjallërinë e mëparshme ekonomike dhe shoqërore.

Duke e përkujtuar periudhën e lavdishme të popullit shqiptar, nën udhëheqjen e Gjergj Kastriotit – Skënderbeut, ne përkujtojmë edhe shumë bijë dhe bija të popullit tonë të cilët me sakrifica të shumta arritën të ruajnë identitetin tonë kombëtar deri në ditët e sotme.

Për fund, le te flasë vet, porosia e Papa Palit VI, me rastin e ligjëratës kushtuar 500- vjetorit të vdekjes së Gjergj Kastriotit-Skënderbeut: ”Zemrat e të gjithëve të zbutën e të hapën për të pranuar këshillat e Perëndisë dhe që e ardhmja e Kombit shqiptar bujar të jetë e denjë për të kaluarën e tij të lavdishme e për atë mision që Zoti në këtë shekull e ka shënuar”.

Zoti i bekoftë të gjithë ata qe kanë punuar dhe punojnë për te mirën e vendit tonë!

 

VENDIMI I QEVERISË I VONUAR. POR MA MIRË VONË SE KURRË… – Nga Abas Fejzullahi

          Një vështrim lidhur me rrjedhat në Kosovë, rreth Vendimit të Qeverisë për masat e ndërsjellta, prej 100 %, ndaj Serbisë, shkak i bllokimit të vendit për t’ i gëzuar të drejtat e CEFTA-s janë shumë të drejta edhe pse me vonesë, por më mirë vonë se kurrë.

 

           Sa do të jetësohet në praktikë dhe sa do të qëndroj ky Vendim shumë i qëlluar, kërkesave të brendëshme dhe të jashtme për ta zhbë e tërhequr, do ta dëshmon e ardhmja, me shpresë dhe dëshirë se s’do ta ketë  fatin e shumë vendimeve të më parshme.., të marrura nga qeveritarë e pushtetarë të Kosovës në poste dhe pozita të ndryshme lidhur me Serbinë që pas një dite apo disa orësh i kanë tërhequr e i kanë bërë të pa qenë…!

 

 

Qysh para 8 apo 10 vitesh është kërkuar që të ketë masa të ndërsjellta lidhur me mallrat e Serbisë, që kanë hyrë e hynë ende sot e ksaj dite në Kosovë, që e kanë dëmtuar e rrënuar ekonomin (prodhimet) vendore dhe vazhdojnë ta dëmtojnë e rrënojnë në vazhdimsi mirëqenien e popullit.

 

Ka qenë dhe është gjithnjë me rëndësi e përgjegjësi, që në jetën e përditëshme për punën dhe përgjegjësit e Kuvendit si organi më i lartë legjslativ i vendit, lidhur me marrjen e masave për mirëqenien e qytetarëve dhe ekonominë vendore, sigurinë dhe gjitha veprimet në të gjitha drejtimet për vendin përgjegjësin e mbajnë kuvendarët për të gjithë rrjedhën e ngjarjeve, në të gjitha drejtimet. Pra, mbajnë përgjegjësinë që me kohë dhe në kohë, të mirren masat e sigurisë për veprim të ndërsjelltë (siç po përdoret në Kuvend nga kurvendarë e politikuaj vendorë fjala e huaj Reciprociteti si lloj mase apo kundërshtie) lidhur me mallërat që hynë në Kosovë nga Serbia, që ende sot e kësaj dite hyjnë, pa kontrollë dhe të mos flitet për sasi e cilësi etj..!

 

Jo vetëm që këtë masë apo siguri paraprake se kanë bërë pushtat e pushtshtetarët vendorë në Kosovë, por e kanë ndimuar Serbinë në këtë drejtim,  për jetësimin e qëllimeve të saja rrënuese e shkatrruese për ekonominë e Kosovës, aq më keq, kur aktivistët e LVV i rrotullonin-përmbysnin kamjonat e Serbisë me mallëra ndoshta para 7-8 vitesh (e çfarë mallërash se…siç është shkruar e përfolur nëpër mjetet e lajmeve të shkruara dhe elektronike, besa edhe nëpër institucione se kanë ardhur edhe me elemente kancerogjene, po çfarë s është shkruar e thënë lidhur me këto mallëra nga Serbia që kanë vërshuar tregun e Kosovës përmes  tregtarëve vendor shpirtëkatran që s`ngopen kurrë me përfitime…)!?

Ish kryeministrit, ka kohë i ka hy vetja në begeni, se është më i dituri, më i votuari e më m…i aso kohe tash më edhe rroçkodell-kryetar i Kasovës, pra vet Hashim Thaçi, me përkujdesin e përgjegjësinë e tij, aktivistet e LVV policia e Kosovës i prangosete, burgoste për këto veprime, sa për dajak sa u kanë dhënë e sa kanë marrë e din vet sa e si..!

Aksion kundër prodhimeve serbe 3 gusht 2011

 

Kuvendi dhe kurvendarët, me veprimet e tyre shumica, kanë pranuar nënshkrimin e atyre që kanë qenë përgjegjës për të nënshkruar disa marrëveshje me Bashkësinë Ndërkombëtare, si  demarkacinin e kufirit me Malin e Zi, MSN-në apo CEFTA-s,  apo cofta ndoshta spo ja qëlloj si duhet shkurtesës, por besoj se ata të dijshimit e kuptojnë se për çfarë është bërë fjalë e për çfarë kanë nënshkruar lidhur me çarkullimin e lirë të mallërave (ndoshta edhe pa taksa, siç më duket e aq sa më kujtohet nëse s’gabohem nga shumë këso lajmesh, vendime dhe marrëveshje të nënshkruara). Deri sa këta truthatët e sy shterrurit nëpër poste e pozita të pushtetit që s’shofin gjë tjetër, veç posteve, pozitave dhe pasurisë së tyre, pa e lënë anash edhe përgjegjësinë e Kuvendit me të gjithë kurvendarët (përjashto disa që me siguri janë me ndërgjegje e me përgjegjësi, por si pyet kush dhe mbivotohen nga shumica, që thirren në emër të demokracisë e keqpërdorin demokracinë, përmes votës së tyre, për interesat e tyre), kanë mundësuar miratimin e vendimeve të nënshkruara, tue ju besuar  premtimeve, këshillimeve të përcjella nga përgjegjësit institucional vendor, se janë në bashkëpunim me ta dhe kanë pëlqimin, përkrahjen dhe miratimin e tyre për të mirën e Kosovës për rrugëtimin në BE dhe në NATO e premtime tjera lakmuese.

 

Aq më keq edhe Serbisë i kanë besuar e ndihmuar për në BE me plotë lehtësime,  që brenda dite, ndërron mendime e qëndrime, gënjen e mashtron dhe si jetëson as marrëveshjet e nënshkruara, as që e pranon se ato s‘ i jetëson në praktikë. Por e rëndon Kosovën se gjëja, Kosova, si jetëson marrëveshjet e arritura siç është qëllimi kryesor i saj është jetësimi i BKS-ZAJEDNICËS me përgjegjësi përmbaruese(ekzekutive) që Kosovës ka me i dal ZAJEBNICË, siç janë edhe marrëveshjet për Urën mbi lumin Ibër në Mitrovicë, permendoren e ngritur gjëja të viktimave serbe nga bombardimet e NATO-së dhe permendorja e Car Llazarit dhe vendbanimet e reja në Zveçan për Serbë.

 

Të gjitha këto me heshtjen e institucioneve të Kosovës dhe  siç bënë edhe me  marrëveshjen e nënshkruar nga Hashim Thaçi lidhur me demarakcionin me Malin e Zi, që ja humbi Kosovës hiq më pak se dy vite me grindje dhe përçarje ndërshqiptare në Kuvend e jashtë dhe krijimin e gjendjes vendnumëro apo kthim prapa në shumë drejtime dhe në fund ata që e kundërshtuan për dy vite shumica e votuan, siç thonin e prrallisnin, bërtisnin e premtonin afate me disa muaj se liberalizimin e vizave BE e ka në tepsi… veç po pret demarkacionin ta miraton Kuvendi… të cilin edhe miratoj, por tani me plotë të drejtë po ua masin brylin e kanë të drejtë se keqpërdorimet(korrupsioni) as që është ndjekur e luftuar nga prokurorët vendor tek ushëheqësit në poste dhe pozita e që aty është filli i keçpërdorimeve dhe të gjitha të zezave me rradhë qi i kanë ardhur e i vijnë Kosovës hallemadhe..  nga pushtat e pushshtetarët vendor…!

 

Sepse, gjithë çfarë ju është ofruar e premtuar për çfardo përfitimi vetanak apo klanor pushtshtetarët me përgjegjësi kanë nënshkruar, vetëm me mbetur në pozita e pushtet me apo pa dije dhe aftësi…S‘është tani më me rëndësi, pasojat dhe vuajtjet do t` i vuan  dhe është tue i vuajt në vazhdimësi ekonomia e Kosovës dhe popullata e saj me shumicë shqiptare mbi 95% dhe të tjerët si pakicë që janë përjashto: (pakicën serbe ardhacake në Kosovë si pushtuese në kohë e hapësirë pra si kolonizatorë, për të cilën përkujdeset Serbia me një anë dhe qeveria e Kosovës shumë më shumë se ajo në anën tjetër, për të cilën, ka të dhëna e dëshmi të mjaftueshme…,

 

Njëra ndër shumë dëshmi e me shumë rëndësi që do ta përmendim në këtë vështrim me këtë rast, është përfaqësimi i pakicës serbe në Kuvendin e Kosovës, me vende të rezervuara sikur të ishin 30% e që në të vërtetë janë 2-3% që disa nga ata kanë kryer krime dhunime e gjenocid në Kosovë dhe sot janë të lirë në mos edhe në poste e pozita siç është rasi me aktorët e të dhunuarës Znj. V.K, ndërsa Hashimi për të jau siguruar vendet serbëve në Kuvend po edhe për ti bashkuar edhe në strukturat e policisë rojet e Urës së Mitrovicëe që i kanë shërbyer edhe sot i shërbejnë MUP-it të Serbisë desh ra në tjetër gjendje (derxhe siç thot shpesh mileti) po të mos u siguronte këto vende nga kundërshtimet që i bëheshin gjëja nga udhëheqësi i LDK-së në emër të LDK-së aso kohe, vetëm sa për sy e faqe dhe propogandë ditore, për mashtrim të zgjedhësve për të përfituar e marrë vota…

E në fund kur i përafruan pazaret me Hashimin u pajtuan dhe i votuan,  ndërsa Ligjin për zgjedhje apo referendum e harruan qëllimisht edhe sot e kësaj dite se miratojnë në Kuvend, kështu që serbët fituan vende të siguruara, si dualën në votime si nuk dualën, u votuan nga votuesit e dalur në votime apo ata të ardhur me autobusë prej Serbie pa kurrë farë pengese as nga policia e Kosovës. Eulexi e as nga Bashkësia Europiane, por i përcillnin e siguronin…!

 

Tani më janë ulur këmbëkryq në Kuvendin e Kosovës, kur don marrin pjesë në mbledhjet e Kuvendit, kur diçka s‘ ju shkon përshtati apo su plotësohet ndonjë kërkesë apo porosi e Beogradit kur Vuçiçi ua bënë me sy apo Daçiçi i ndërsen me ndonjë porosi të veçantë, ata e lëshojnë mbledhjen e Kuvendit, votojnë çfarë ju thot Serbia, pengojnë çdo vendim me rëndësi për Kosovën, sdojnë me ndie për Ushtri se e kanë Majken Serbi dhe kështu e kanë bërë Kuvendin si han, kur don hynë e kur don dalin, mrrizojnë sa të dojnë me ditë e me muaj, marrin pagat në rregull si me punu, për ate që janë tue rrënue Kosovën, se sa për masa e ndëshkime prite zot se çel kush guri gojën, se i kanë për hasret…dhe kur majka Serbi ua bënë me sy ata kthehen në Kuvend, për të penguar Vendimet me rëndësi jetike për Kosovën siç është (Ushtria etj) apo për të jetësuar kërkesat dhe porosit e VIDOVDANIT si Festë dhe porositë e tjera të marra nga Serbia..!

 

Ende sot e kësaj dite ngacmojnë me fjalë dhe haptas thonë Kosovo i Metohija , kur kjo sështë përmendur dhe ka qenë e ndaluar edhe në kohën e KSAK me Kushtetuten e vitit 1974, ja ku ka ra  e ku është forca e Kuvendit të Kosovës…!

 

Pra këta sokolana serbë në Kuvendin e Kosovës, paguhen nga taksapaguesit e Kosovës e punojnë për Serbi, besa qe sa vite rrymen e tyre  që e hargjojnë sa të dojnë ua paguajnë shqiptarët e mjerë se i kanë pushtetarët dhe qeveritarët e kurvendarët zemër gjërë e dalldyshana për serbët pakicë, por, në Kuvendin e Kosovës janë shumicë dhe këtë e quajn diskriminim pozitiv edhe pushtat tanë vendor por edhe disa nga ndërkombëtarët, e që kjo dihet tani më e jetësuar është pjellë e Dan Eversit qysh kur ishte në fuqi Korniza Kushtetuese e UNMIK-ut vërtet ANMIKUT që shqiptohet në gjuhen angleze dhe i bie përshtati me veprimet e deritashme në dëm të Kosovës (që vërtetë është tejet negative dhe dëmet veç po shifen haptas tani më..)

 

Derisa pushtat e pushtshtetarët vendor bashkë me kurvendarët e Kuvendit të Kosovës(përjashto pakicën) janë treguar në vazhdimësi aq shpirtngushtë e shpirtzi katran e shkuar katranit dhe katila e metila, ndaj shumicës shqiptare, se është kështu ka dëshmi të mjaftueshme e një ndër to që i jep vulën dhe vërteton edhe ato që s’po i permendim me këtë rast, është MITROVICA dhe gjendja e saj… hiq më pak se prej vitit 2000 e deri në ditët e sotme..!

 

Tani më kush del e ndëgjon se çfarë flitet në popull (në milet) i cili është në gazep, ndëgjon edhe këto mendime e shqetësime nga shumë që janë, përmendim  vetëm këte mes tjerash: „…e kanë ba shkiet shul e vek, merr paga prej Serbie merr paga prej Kosove, mos paguaj rrymë, puno kundër Kosovës, puno për majken Serbi. A gjindet ndonjë shtet në botë siç është Kosova, që paguan me paga ata të cilet e djegën dhe pjekën e kryen gjenocid ndaj shqiptarëve dhe të tjerëve jo serb?

Dhe përsëri kurvendarët serb në Kuvendin e Kosovës ankohen, turfullojnë e zemrohen e  gjithnjë aktor e me vaj në buzë, se kanë gjetur shesh e po bëjnë pershesh falë pushtav e pushtshtetarëve tanë karrierista, lakmues dhe horra bashkë me shumicën e kurvendarëve të Kosovës dhe me lmimin e përkdheljen e Serbisë që po ja bënë BE edhe përkundër asaj që në trojet e ish Jugosllavis tani më e varrosur nga vet Serbia ka kryer krime dhe gjenocid në Kroaci, Bosnje hiq më pak se 8000 civil të vrarë e masakruar në Srebërnicë dhe pa fije turpi kryeministrja e Serbisë Ana Branbiq, mohoi se masakrat e korrikut 1995 të boshnjakëve nga forcat serbe të Bosnjës ishin një akt gjenocidi në një intervistë  më 14 brymor(nëntor) për televizionin ndërkombëtarë gjerman Deutsche Welle.

 

Si dëshmi plotësuese artikulli i lajmeve në vijim nga Bota sot:

LAJME

Gjykata e Hagës kritikon kryeministren e Serbisë për mohimin e gjenocidit

MË: 21 NËNTOR 2018 NË ORA: 12:55

Ana Brnabiq

Kryetari i Mekanizmit për Gjykatat Penale Ndërkombëtare, Theodor Meron, sfidoi kryeministren e Serbisë Ana Brnabiq gjatë takimit të tyre të martën në Beograd lidhur me mohimin e saj se masakrat e Srebrenicës përbënin gjenocid.

“Serbia nuk zgjidh gjë duke kundërshtuar vendimet e një gjykate penale të madhe ndërkombëtare,” tha Meron për Brnabiq, sipas njoftimit për shtyp të MICT.

Ai tha se “një sërë vendimesh” para Gjykatës Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë, ICTY, e bënin “absolutisht të qartë se krimet e kryera në Srebrenicë në vitin 1995 përbënin krimin e gjenocidit”.

Brnabiq mohoi se masakrat e korrikut 1995 të boshnjakëve nga forcat serbe të Bosnjës ishin një akt gjenocidi në një intervistë më 14 nëntor për televizionin ndërkombëtar gjerman Deutsche Welle.

“Jo, nuk mendoj se masakra e tmerrshme në Srebrenicë ishte gjenocid,” tha ajo për programin e Deutsche Welle “Conflict Zone”.

Ushtria Serbe e Bosnjës nën komandën e Ratko Mlladiq pushtoi qytetin e Srebrenicës më 11 korrik 1995, pastaj vrau më shumë se 7,000 burra dhe djem nga enklava.

Krimi u përcaktua si një akt gjenocidi nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë, si edhe nga ICTY.

ICTY dhe gjykatat vendase kanë dënuar 45 persona me një total prej 699 vjetësh burg – plus tre dënime me burgim të përjetshëm – për gjenocid, krime kundër njerëzimit dhe vepra penale të tjera kundër boshnjakëve në Srebrenicë në korrik të vitit 1995.

Mlladiq u dënua me burgim të përjetshëm për gjenocidin e boshnjakëve nga Srebrenica, krime lufte dhe krimet kundër njerëzimit në një vendim të shkallës së parë në vitin 2017.

Gjykata me bazë në Hagë gjithashtu dënoi ish kreun politik serb të Bosnjës Radovan Karaxhiq për gjenocid dhe krime kundër njerëzimit dhe e dënoi me 40 vjet burg në vitin 2016. Të dy burrat po i apelojnë vendimet kundër tyre.

Meron shprehu “mospajtim dhe zhgënjim” me intervistën e Brnabiç dhe sugjeroi që “interpretimet ligjore të krimeve ndërkombëtare të lihen më mirë në dorë të gjykatave penale ndërkombëtare”.

Qeveria serbe nxori një njoftim për shtyp në lidhje me takimin midis Brnabiq dhe Meron pa përmendur kritikat e kryetarit të MICT në lidhje me pretendimet e saj për Srebrenicën.

Njoftimi për shtyp fokusohej tek kushtet në burgje të të dënuarve serbë për krime lufte.

Meron është në turin e tij të fundit në ish-shtetet jugosllave para se të tërhiqet nga posti më 18 janar të vitit të ardhshëm. Vendi i tij do të zihet nga gjyqtari Carmel Agius. „

 

Ndërsa, asnjë përfaqësues nga kurbetçarët shqiptarë s‘ është në Kuvendin e Kosovës, asnjë vend i siguruar apo rezervuar për ta edhe pse janë më tepër se 40% jashta vendi ku me punën dhe djersën e tyre po e mbajnë gjallë Kosovën me shumë halle me papunësi, skamje dhe varfëri, po edhe këta horra në pushtet i kanë mbajtur edhe po i mbajnë, si para dhe gjatë luftës, kanë ndihmuar dhe ndihmojnë sot e kësaj dite, por që janë të përjashtuar e të nëpërkëmbur, e vërtetojnë të dhënat në vijim:

 

Kurbetçarët, vjelen e mjelen sa herë që të shkojnë në atdhe, me taksa në kufi gjëja për siguri… sepse siguria e automjeteve që vlenë për krejt shtetet e BE për Kosovën s‘ vlejnë..!

Kështu e ka rregulluar Kuvendi i Hashimit e vllai i tij Ganiu me Ligj, është në krye të grumbullimit të këtyre mjeteve nga kurbetçarët…!

 

Prandaj me të drejtë dyshohet puna dhe veprimet e pushtave dhe pushtshtetarëve vendor, politikuaj po edhe puna e Kuvendi me shumicën e kurvendarëve që  i thon vetit shqipëtarë e atdhetarë, lavdërohen e s‘ durohen me bame e të pa bame, si krah i luftës e  ka nga ata edhe veteran me grada e paleta  ti mua e une ty …që si dëshmi nga 15 mijë pjellën e u banë 60 mijë, që po flitet e po shkruhet për çdo ditë për këto marrëzi dhe po dëshmohet qe sa kohë, se janë gryksa e të pa ngopur mendojnë dhe veprojnë vetëm për pozita e për pushtet, për lavde e pasuri se kur vie fjala për përgjegjësi, ata fare s‘ pranojnë e as s’dojnë me ndie, se na bënë horë si brenda e jashtë vendit, me veprimet e tyre të sipër shënuara..!!

 

 

         Lidhur me Vendimin e Qeverisë:

Nëse janë nënshkruar këto marrëveshje dhe tash vihet taksa 25% apo 100% siç po thuhet e trumpetohet, Serbia e ka ngritur peshë BE e më gjërë dhe Znj.Mogerini e  Z.Johanes Han, me të drejtë ndoshta veç sa s‘ju ka dal timi nga hidhërimi, është dro, mos po veprojnë edhe këta si e famshmja Carla del Ponte,  ndoshta edhe me arsye, kërkojnë zhbërjen e vendimit, që e ka marrë me shumë të drejtë Qeveria, lidhur me këto masa, por, pasi që kanë nënshkruar më parë marrëveshjen e arritur, siç thuhet e kanë hanger më heret dhe tash ska loj, sot po nënshkruaj e pranoj e nesër po i bie pishman se s‘më ka ra taman..!

 

Siç podel e siç po shifet na i kanë shti dy kambët me një apangë(këpucë) dhe tash kur ka filluar të mbledhë këmba qelb nga ndrydhja e shtrydhja, skemi ditur  apo edhe s’na kanë pyetur, besa hiç askush, për këtë punë në atë kohë dhe atë rrëmujë, për me i zgjidhur ata që na udhëheqin e përfaqësojnë brenda e jashtë vendit, ose na u kanë shtirë melaqe për t‘ ju besuar e votuar, se na dalin helaqe tani edhe ne vonë po e shofim, nga veprimet dhe qëndrimet e tyre tani më që spo munden me i fshehur fare, pra të përgatitur e porositur me kohë në kushte e rrethana të caktuara, ku demokracia s‘ ka mundur as frymë me marrur e janë thirrur e thirren edhe sot e kësaj dite në demokraci, pa fije turpi e pa fije njerëzie.

Fajet ndoshta i kemi edhe na vet, dorën në zemër s jemi pa faje, pasi që këta të zgjedhurit tanë dalldyshana mashallah mos ju raft kush mësysh me kravata e kate rrobash të shtrenjta, me kerre e me siguri turproje(truproje) s‘kanë dashur a s’kanë ditur ata e dinë vet, se si me veprue lidhur me masat që duhet marrur për sigurinë e mirëqenien e vendit, me kohë me i matur mirë rrethanat dhe me i marrur vendimet, me i shtri këmbët sa e kemi jorganin, me i mathur këpucët që mundemi me hecur drejtë e si duhet e kah duhet, mos me hy ndër udhë e mbi udhë në terr e nëpër lloç, me kohë me mendue, se tash ësht vonë, dhimbjet po dalin në sipërfaqe për fushë e ledinë, tani më të fshajmë e rrënkojmë sa të duam, por një gjë ka qenë e ditur qe sa kohë, se na e ka bërë me dije kryeministri i paradokohe dhe tani kryetari i Kosovës rroçkodelli Hashim Thaçi, se ne me Serbinë duhet me arrijtur marrëveshje të vështira edhe të dhimbshme, këto i ka përsëritur vazhdimisht qe sa vite, sidomos këtë vit… ai i din arsyet dhe pse..!

 

E tash, ja pafshim hajrin edhe kryetarit që e kemi dalldyshan po edhe qeverin e tashme dhe të përparshme, që shet trimëri, bie vendime, po se di se sa do të qëndrojnë këta të mjerë dhe vendimet e tyre…që kur është dashur me kohë të kundërshtojnë, jo që s‘kanë kundërshtuar, por kanë pranuar e tash është vonë po s‘është për tu habitur, se këta janë mësuar me i hangër fjalët e veta, gjithnjë i dredhin e i përdredhin, në fund sjellë e bjerë mbi kurriz të popullit, në të cilin thirren e lavdrohen se janë të zgjedhurit e tyre dhe këta janë më të mirët që e përfaqësojnë popullin e vendin kudo e kahdo … brenda dhe jashtë vendit.. dhe deri me sot për këtë gjendje në të cilën vet këta e kanë sjellur Kosovën dhe popullin e saj, kanë qenë dhe janë përgjegjës, kurrë asnjëhere s‘ ju ka shkuar mendja me kërku falje se le më me dhënë dorëheqje as që u shkon mendja, me ba me jau permend a kërkuar dorëheqjen nga posti a pozita, jo që s‘ju pëlqen hiq po i qesin syt në stam e thonë: na jemi ma të mirët, neve na ka përzgjedhur e votuar populli. Kështu, siç po shifet deri me tani, hiq më pak se këto dhjetë vitet e fundit e kanë marrë me tapi e me gjoks e luftë siç thirren e çirren pa pushu, se janë veterana e dalldyshan dhe siç duket ja kanë msy me kanë në pozitë e në pushtet si  Marrshall TITA deri sa  harroj me marrë frymë edhe këta deri sa të harrojnë me marrë frymë ja kanë mësy me qëndrue, ose deri sa populli i çel sytë e jau zë frymen këtyre farë dalldyshanave të Kosovës së lirë e të pavarur (Të cilët e kanë pushtuar Kosovën hallemadhe anë e kënd saj e kanë shti rrënjë si bar i keq …!)

 

Në vend të përfundimit si plotësim, Lajmi nga Bota sot në vijim dhe  thënja e mendjendriturit  FAIK Konica,

LAJME

Ish senatorja belge: Edhe nëse do të isha e varur nga ajri i Serbisë, kurrë nuk do ta blija

NGA Bota sot : D.RR MË: 22 NËNTOR 2018 NË ORA: 23:53

Annie Marie Lizin

Ajo kishte thënë se as ajrin nga Serbia nuk do ta blinte, edhe po të ishte e varur

Ish senatorja belge, Annie Marie Lizin, me një deklaratë të fortë thumbuese e kishte “goditur” Serbinë në vitin 1999.

Ajo kishte thënë se as ajrin nga Serbia nuk do ta blinte, edhe po të ishte e varur, transmeton “Bota sot”.

“Edhe sikur ajri i pastër të vinte vetëm nga Serbia dhe jeta ime të ishte e varur prej tij, të isha shqiptare nuk do ta blija! Do të më dukej përbuzëse për viktimat”, kishte thënë ajo.

Kosova vendosi taksë prej 100% ndaj produkteve serbe, ndërsa po zhvillohet një fushatë për bojkotimin e tërësishëm të mallrave serbe.

 

Shoqata humanitare “Salih Çekaj” në Zvicër, në zemrat e çdo shqiptari – Fotoreportazh nga Florim Zeqa

 

Mbrëmje madhështore e Darkës së Lamës në Büron (Zvicër)

Shoqata humanitare “Salih Çekaj” në Zvicër, në nëntë vjetorin e themelimit organizoi edicionin e 8-të të manifestimit tradicional “Darka e Lamës” në Büron, i cili u hap me intonimin e hymnit dardan “Kur ka ra Kushtrimi n’Kosovë”. Pas intonimit të hymnit, moderatori i këtij aktiviteti, z. Qamil Çekaj në emrin e tij, të kryesisë dhe të kryetarit Saim Tahiraj i përshendeti të gjithë pjesëmarrësit e këtij aktiviteti, aktivistët dhe donatorët që po e mbështetin në vazhdimësi organizimin e këtij evenimenti vjetor.
Për të përshendetur më pas edhe mysafirët e nderit të kësaj mbrëmje; Smajl Çekaj (vëlla i heroit Salih Çekaj), veprimtarin Xhafer Leci, poetin Mentor Thaçi veprimtarin e publicistin Idriz Zeqiraj, Xhemajl Hoxha (kryetar i shoqatës “Bekim Berisha-Abeja” në Moosburg), Reshat Murati dhe Mejdi Laçaj (veprimtar të orëve të para të LDK-së), Shefqet Podvorica (veprimtar i shquar dhe humanist), nga Gjermania, analistin dhe shkrimtarin Florim Zeqa nga Italia.
Pas përshendetjes së mysafirëve të nderit, moderatori Qamil Çekaj, e ftoi në skenë poetin e njohur Mentor Thaçi për të deklamuar poemën e tij “Darka Lam’s” nën tingujt e kavallit, kushtuar Darkës së Lamës dhe presidentit historik Ibrahim Rugova.

Më pas, në skenë u ftua arkëtari i shoqatës, Lush Mulaj, i cili e prezantoj raportin financiar të shoqatës për vitin 2018.
Nga raporti finaciar, anëtarësia e gjërë dhe të pranishmit u njoftuan për të gjitha levizjet financiare të shoqatës, përkatësisht donacionet dhe shpërndarjen e ndihmave për ndërtimin e shtëpive, ndihma për shërimin e të sëmuarve, ndihmë minatorëve, bursa për student të dalluar, botim librash dhe realizim dokumentarësh me vlerë kombëtare, në totalin e shumës prej 69656 franga e 40 cent.
Jo vetëm kaq, për ndërtimin e Kompleksit Memorial “Dr. Ibrahim Rugova”, shoqata “Salih Çekaj” në Zvicër në afatin rekord arriti të grumbulloj hiq më pak se 71390 franga dhe 2890 euro.
Ku totali i mjeteve të grumbulluara arrinë në 141.046 franga zvicerane e 40 cent dhe 2890 euro.

Kompleksi Memorial “Dr. Ibrahim Rugova” në Malaj (Rugovë), është kryevepër e shoqatës “Salih Çekaj” në Zvicër

Por mrekullia nuk përfundon më kaq, Kompleksi Memorial “Dr. Ibrahim Rugova” në fshatin Malaj (Rugovë), në vendlindjen e të parëve të presidentit historik Ibrahim Rugova është kryevepër e shoqatës “Salih Çekaj” në Zvicër, e shoqatës më unike, më transparente dhe më të organizuar në mërgatën shqiptare të Zvicrës e më gjërë,…pa të cilën do të kalonin jo vetëm edhe 5 vite, por ndoshta nuk do të realizohej asnjëherë ky projekt madhor me vlera historike, i lënë në harresë të plotë, pikërisht nga eksponentët drejtues të LDK-së aktuale në Prishtinë, ish pushtetarëve të djeshëm.
Për realizimin me sukses të këtij projekti, kryesia e shoqatës i nderoi me mirënjohje 44 kontributdhënës me shumat e dhuruara në vlerë mbi 500 franga e sipër.
Në fund, për këto shuma të grumbulluara, arkëtari Lush Mulaj falenderoj të gjithë donatorët dhe anëtarësinë e shoqatës.
Pra, kjo është meritë e kryesisë, kryetarit, aktivistëve, veprimtarëve dhe anëtarësisë së gjërë si dhe donatorëve zemër bujarë që mundësuan realizimin e dëshirës dhe ëndrrës së qindramijëra dhe miliona bashkatdhetarëve në Diasporë.
Moderatori Qamil Çekaj, e përshendeti dhe e falenderoj publikisht veprimtarin e palodhshëm, Reshat Muratin, i cili me blicin e aparatit të tij në vazhdimësi është duke përcjellur të gjitha aktivitetet e mërgatës shqiptare në Gjermani, Zvicër e gjetiu ku tubohen shqiptarët.
Më pas, moderatori, për nga fjalë rasti i ftoi; z. Smajl Çekaj, analistin Florim Zeqa, publicistin Idriz Zeqiraj dhe veprimtarin Xhafer Leci, i cili në emër të shoqatës “Kadri Zeka”- Gjermani, për kontributin e dhënë në shoqatë dhe për lartësimin e emrit të heroit Salih Çekaj, e nderoi me mirënjohje kryetarin e shoqatës “Salih Çekaj” në Zvicër, ushtarin besnik të vizionit rugovian, të madhin Saim Tahiraj.

Pastaj u vazhdua me programin muzikor me vllëzërit Arbnor dhe Rrezar Kuqi, me këngën “Moj Kosovë Dardane”, e cila ngjalli emocione tek të pranishmit e shumtë në sallën e stërmbushur në Büron.

“Darka e Lamës”, kjo traditë e lashtë e popullit shqiptar, e rikthyer në kujtesën tonë nga presidenti historik Ibrahim Rugova në vitin 2002, është bartur edhe në mërgatën tonë, kudo që jetojnë dhe veprojnë shqiptarët, e në veqanti tek mbështetësit besnik të filozofisë politike dhe vizionit rugovian.
Sikurse herave tjera, edhe kësaj radhe, salla e madhe në Büron ishte tepër e ngushtë për pjesmarrjen masive të mërgimtarëve të ardhur në këtë aktivitet nga të gjitha kantonet e Zvicrës dhe shteteve për rreth, si Gjermania, Austria, Italia, etj.
Njëherit, kjo ishte mundësi e mirë e shpalosjes së kulturës, traditës kombëtare dhe shijimit të vlerave rugoviane në Diasporë, ashtu siq i shijuan veprimtarët e viteve të ’90-ta në Kosovë, ku secili ndante kafshatën e gojës me ata që kishin nevojë për ndihmë.
Të ndihmosh vllëzërit e një gjaku dhe një ashti është ndjenja më e thellë shpirtërore që mund të përjetojë një qënje njerëzore. Të lumtë ata që kanë privilegjin të shijojnë këtë ndjenjë kulmore në jetën e tyre.

Pjesa kulmore ishte shtruarja e darkës nën simbolikën e sofrës dardane me të gjitha llojet e ushqimeve tradicionale, të përgatitura nga gratë, nënat dhe motrat tona, të cilat edhe këtu në mërgim po e ruajnë me xhelozi traditën e gatimit të ushqimeve nga kuzhina e pasur shqiptare.
Bashkimi i grupit të burrave rreth sofres së bekuar dardane nën simbolikën e unifikimit të gjakut të pastër dardan, bashkimin e shpirtërave dhe zemrave rreth vizionit rugovian.

Pjesa e dyte e programit artistik filloj me këngëtarët profesionist Sami e Avni Alimusaj, të cilët kënduan këngë patriotike, kushtuar dëshmorëve,…i kënduan heroit Salih Çekaj dhe presidentit historik Ibrahim Rugova të shoqëruar në këndim të përbashkët nga burrat e tubuar rreth sofrës së bekuar dardane, të shndërruar në një shpërthim të vërtetë të frymës së pastër rugoviane, për të vazhduar me kolazh të këngëve popullore shqiptare, të shoqëruara me vallëzim të përbashkët të bashkatdhetarëve, vllëzërve dhe motrave dardane në podiumin e sallës së madhe në Büron.

Vlenë për të theksuar se ky aktivitet u përcjell nga syri i kamerës dhe blici i shumë makinave fotografike dhe telefonave mobil, por pa dyshim njëri ishte më i mprehti, ai i mjeshtrit të artit fotgrafik, Reshat Murati i cili e fokusoj çdo detaj të Darkës së Lamës, me një fokusim gjithëpërfshirës të pjesëmarrësve në këtë mbrëmje të hareshme kulturore dhe shumëdimensionale.

Në mesin e rreth 500 pejsëmarrësve në këtë aktivitet kulturor me vlera kombëtare, ishin edhe veprimtar dhe personalitete të shquara që jetojnë dhe veprojnë në mërgatën tonë, si: Abaz Fejzullahu (kryetar i Intelektualëve Shqiptar në Zvicër), Arbër Gashi (sekretar i Ballit Kombëtar), Haki Latifi (ish kryetar i degës së LDK-së-Zvicër), Naim Miftari (oficier i lartë i G02-it), Vesel Xhaferi (veprimtar), Bajram Mehmeti (oficier i lartë i karrierës), Zymer Tahiraj, (oficier i lartë i Ministrisë së Mbrojtjes, të drejtuar nga Ahmet Krasniqi), Bashkim Hoxha dhe Luan Haxhia (veprimtar nga Gjermania).

Shoqata Humanitare dhe Kulturore ”Salih Çekaj” në Zvicër, me nder dhe krenari është duke mbajtur emrin e kryeheroit kombëtar, intelektualit të shquar, veprimtarit të orëve të para dhe komandantit të luftës çlirimtare në vijen institucionale të presidentit historik Dr.Ibrahim Rugova.
Shoqata “Salih Çekaj”, nuk është shoqatë lokaliste, por ka një shtrirje të gjërë gjeografike në tërë territorin e shtetit helvetik, përkatësisht me anëtarësi nga të gjitha anët e Kosovës dhe trojet etnike në përgjithësi.
Sikur pushtetarët në Prishtinë dhe Shqipëri të ndjeknin shëmbullin e shoqatës “Salih Çekaj” në Zvicër, në mirëmenaxhimin e parasë publike, me siguri do të kishim më pak varfëri dhe shumë më pak diskrimin social në dy shtetet tona.
Shoqata “Salih Çekaj” në Zvicër, gjegjësisht veprimtarët dhe anëtarësia e gjërë, me shpirtin e tyre human, me dashuri dhe solidaritet njerëzorë kanë hyrë në zemrat e çdo shqiptari pa dallim feje apo ideologjie, rajoni apo krahine, shteti apo kontinenti ku jetojnë shqiptarët.

Zoti e bekoftë shoqatën “Salih Çekaj” në Zvicër!
Zoti i bekoftë të gjithë kontributdhënësit e mërgatës sonë!
Zoti e bekoftë njeriun më të madh të epokës sonë, arkitektin e shtetit tonë, presidentin historik Ibrahim Rugova!

NJË PËRGJEGJE PËR MIKUN TIM VESEL XHAFERI NË FAQE TË LIBRIT-FACEBOOK 2018-11-20 – Nga ABAS FEJZULLAHI

 

Vesel Xhaferi Ashtë muzika e fortë apo i shkëllon në vesh mos na ndigjoj Abas Fejzullahi ashtu e zuna haha.

Pamje nga një pjesë e sallës me të pranishmit në Darkën e Lamës, organizuar nga SHKH“SALIH ÇEKAJ“ në Zvicër.

Ore i nderuari Vesel Xhaferi, po i shiqoj këta dy dashamirët e mi po edhe të juajt, Smail Çekajn vllai i heroit Salih Çekaj, që  SHKH”Salih Çekaj” në Zvicër e mban me nderë e krenari emrin e tij, kryetar i së cilës ësht i nderuari Saim Tahiraj bashkëpunëtor dhe bashkëluftëtarë i orëve të para për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës…

Përmes kësaj shoqate, qysh nga themelimi deri tani, janë  ndihmua shqiptarë në skamje për nevoja e ndihma të ndryshme në të gjitha trojet shqiptare, aty ku janë nënë pushtimin e shteteve të huaja si: Serbi, Mal të Zi, Maqedoni dhe Çamëri… kryesisht në Kosovë e Shqipëri..!

Në Kosovë e Shqipëri janë mjaftë hallegji, në skamje e varëfëri..!

Nga qeverisja e keqe e vendorëve si pushta e pushtshtetarë që janë, të sëmurë e të pa shërueshëm, nga lakmia për pozitë, pushtet, pasuri, që të gjitha këto i kanë më afër se kmishen në trupin e tyre, në vend të mirëqenjës me punë dhe ndershmëri, në vend kanë mbjellur skamje e varfëri, me papunësin që kanë krijuar…!

Vet, janë pasuruar përmes keqpërdorimit të demokracisë  përmes pozitave, pushtetit dhe nga qeverisja e keqe për poullin e shtetin, por shumë lakmuese, dëshiruese por edhe fitimprurse për veten e tyre…!

Thirren e qirren në emër të Demokracisë, Ligjit, Drejtësisë e Kushtetutës e në çka jo tjetër, në premtime mashtrime, rrena e dredhi nga më të ndryshmet për tu treguar se  janë engjuj(melaqe) në vepër, por, jeta e përditëshme ka dëshmuar me rrjedhatë e veta dhe gjendjen ekzistuese deri më tash, se këta pushta e pushshtetarë vendor, janë vetë djalli, helaqe e faqja e zezë për vendin dhe popullin…!

Për veten e tyre mrekullia vet, me pasuri, kerret të blinduara  turproje (trupëroje) kah të shkojnë të përcjellur e siguruar, jeta e tyre është me lezet e pa kjamet, tash për tash jau ju rrinë karrshi edhe Sheikve në Arabi  prandaj edhe dojnë siguri, sa për popull e rini, kanë plot premtime rrena e mashtrime, por derisa të ju besojnë, mjaft mirë jau bajnë, kakohë që  tani më veç kanë dalur për fushë paknaqësitë,zemërimi por jo edhe veprimi për t’ua dhënë hakun këtyre keqbërësve, por tue marrë vehten në qaf tue lëshuar vendin ku syt këmbët e këta vazhdojnë ende me të tyre tue u thirrur se ne jemi më të mirët, më të votuarit, dhe do e shpëtojmë vendin, pa e pranuar asnjëherë që janë shkaktarët kryesor ku e kanë sjellur vendin dhe pse populli e rinia në veçanti po ik prej vendit…!

Pasojatë me përmasa të mdhaja e afatgjate …!

Kosovë e Shqipëri hiq më pak se 100 parti, bëjnë pazare e dredhi për të ardhur si pushta në pozitë e pushtet se deri më tash u ka lënë shumë lezet…e sa për popull e rini, si në vend po edhe në kurbet, kanë mbjellë faren e ndasisë dhe përçarjes  që ka aq shumë dëshmi sa që pasojat vrehen kudo sepse insitucionet shtetërore janë bërë armë në duar të pushtetarëve për të mbajtur pushtetin apo për të rrëmbyer ate siç po veprojnë në 20 vitit e fundit në veçanti…!

Me keqë qeverisje në Kosovë e Shqipëri, si  dy shtete jo për lakmi,  kanë rrjedhur këto dukuri të shëmtuara dhe vazhdojnë të shëndrrohen në gangrenë e ndoshta  me kohë edhe kancer për ardhmerin e vendit, sepse në vend të mirëqeverisjesë nga ana e pushtave dhe pushshtetarëve vendor në poste dhe pozita të ndryshme shtetërore, me punë të ndershme dhe përgjegjësi ndaj punës, për zhvillim ekonomik e kulturor përmes edukatës për punë dhe përgjegjësi ndaj punës cilësore dhe si duhet kudo në secilën punë, për të krijuar mirëqenie përmes punës dhe përgjegjësisë ndaj punës, kanë mbjellur papunësi, skamje, varfëri, premtime, mashtrime, keqpërdorime,  tue i shue shpresatë në vazhdimsi, për ardhmëri më të mirë, tek rinia në veçanti dhe populli  në përgjithësi…!

SHHK”Sali Çekaj“në Zvicër, me ndihmën e kurbetçarëve po ju del në ndihmë vazhdimisht atyre që shtetet e pushshtetarët i kanë lënë në herresë edhe pse vet i kanë sjellë shumicen e tyre në poste e pozita me votat e tyre dhe në në gjendjen që gjinden.. tue u besue premtimeve e mashtrimeve të tyre…!

Tue njohur Saim Tahirajn mirë, me siguri Samili don me i treguar diçka në vesh me rëndësi, por kot e ka se qebesa ata që po bënin muzikë aq të hareshëm e gazmor, sa që muzika jo që ndihej në sallën me afër 400 veta, por lirisht edhe në hapësiren jashta sallës në rrugë dëgjohej gati si me qenë në sallë, prandaj kot e u mundua Smaili me i vikat apo bertit te veshi e me i tregu Saimit atë që ka dashur ti tregoj, se kush ka pas vesh nga kjo muzikë është shurdhue, po ma mirë shurdhanë e mos me ndie ankime e rrënkime  për skamje e mjerime gjithëandej vendit a mos po ndie gja mirë veç zi, kështu nga muzika me zë të lartë sndien asgjë, bile veç i luajnë buzët e bajnë me krye bashkëbiseduesit nëpër tavolina, se gjëja e kuptuan njëri tjetrin se çfarë tha e u  muaren vesh..!?

Unë në foto që ka publikuar i nderuari Vesel Xhaferi në komentin e tij po japi një përgjegje në bazë të fotgrafisë të publikar në Faqe të Librit-Facebook :

 

Vesel Xhaferi Ashtë muzika e fortë apo i shkëllon në vesh mos na ndigjoj Abas Fejzullahi ashtu e zuna haha.

Isha tue i shique Smaili si mundohej ti tregoj siçka në vesh Saimit por jo që i ndëgjoja ata se ishte e pa mundur por edhe ata vet e kanë pasur të pa mundur me ndëgjue njëri tjetrin aq afër nga muzika me zë të lartë që dridhte gotatë me ujë në tavolina e dyshemen ishin në hallë se le më ata që donin të bashkëbisedonin në Darkën e Lamës…!

E fola pa zë vet me vete dhe thash:..” kot e keni ore të uruar se këtu jemi ba shurdhana e memeca, sepse ka arsyen e vete ndoshta nga organizatori dhe përgjegjësi për kujdesin e zërit dhe muzikës, sepse pa pritesë donë që ti argëton e kënaq të pranishmit me muzikë e këngë me zë të lartë, ndoshta edhe (me mbi 300 decibel, masë më duket për matjen e zërit, normalja kishte me qenë prej 40-60 decibel… gjatë darkimit të begatshëm me gjitha të miratë gatojset vendore nga ushqimet vendore e sa për pije gjithandej tavolinat përplotë ku për këtë punë rreth gjellave e gatimeve  i falënderoj folësi Qamil Çekaj në fillim garat por nuk harroj edhe ndonjë burrë që i ka ndihmua gruas në zierje apo gatim…) se për me kërcye e vallëzue ska nevoj me folë, për vallëzim besoj se ja kanë shkuar hujin… dashamirët, kjo është me rëndësi, që ata janë kënaq e sa për vesht e mi e të Saimit dhe të tjerve është dashur ne vet me u kujdesur me kohë me i marrë paisjet me vete…  paqim vehten në qafë… se e kemi ditur, se ku të shkosh e kah të shkosh në organizime kështu e ke tek shqiptarët gazmor  në kurbet këtu në Zvicër, që jo vetem sallën po edhe qytetin e ngrisin në këmbë… shahira se jo mahi nga se përgjegjësit për muzikë janë shumë  “profesional” zemër gjërë e mirëbërës të gjymert si thot mileti, ata jo vetem që po dojnë me i knaqur e dalldisur të pranishmit me muzikë e këngë në sallë por edhe ata rrugëve kalimtarët e rastit jashta sallës…kudo muzka paguhet e kjo falas ku ka  e ku gjenë ma mirë..!?

Mungesa e Ambasadores së Kosovës Nazane Breca në Drekën Presidenciale në Bernë Nga Elida Buçpapaj

Me 5 Nentor në Schweizerhof Hotel në Bernë u mbajt Dreka Presidenciale, eventi i përvitshëm i organizuar nga APES, Asosacioni i Shtypit të Huaj në Zvicër dhe Liechtenstein, me praninë e presidentit të Konfederatës Helvetike Alain Berset, personaliteteve të larta nga bota e politikës, gazetarisë, diplomacisë, artit dhe kulturës. Merrnin pjesë Ambasadorë dhe diplomatë nga trupi diplomatik në Zvicër, midis tyre Ambasadori i SHBA, Francës, i Indisë, Rusisë etj. I pranishëm në drekën presidenciale ishte edhe Dick Marty, Daniel De Roulet, Guy Mettan, Christian Campiche, Emil Steinberger, Raphaël Domjan si dhe plot figura të shquara të Zvicrës. Eventi i sivjetëm përkoi edhe me 90 vjetorin e APES, organizatë shumë e rëndësishme e shtypit të huaj, që përfaqësohet nga mediumet më me emer të botës, anëtarë prej gati dy dekadash të së cilës janë edhe tre shqiptarë, botuesit e voal.ch – Voice of Albanians dhe ai i Presheva.jone.

E ftuar në Drekën Presidenciale ishte edhe Ambasadorja e Republikës të Kosovës në Bernë, zonja Nazane Breca.

Në shkurt të këtij viti një grup gazetarësh nga APES, midis tyre edhe ne dy editorët e voal.ch, në prag të festimeve të 10 vjetorit të Pavarësisë bëmë një vizitë të suksesshme në Kosovë, me mbështetjen edhe të qeverisë Haradinaj. Aty u takuam me përfaqësuesit e shtetit të Kosovës, të administratës publike, me diplomatë të huaj si dhe me trupat e Swisscoy. Në përgjigje të mikpritjes shqiptare dhe të bashkëpunimit bilateral, presidenti i APES, Jean Musy pati kënaqësinë të ftonte, në emrin e APES, Ambasadoren e Kosoves në drekën presidenciale që organizohet çdo vit, e cila paraprihet me një konferencë shtypi të Presidentit me gazetarët.

Ftesën e parë zyrtare drejtuar Ambasadores të Kosovës, APES e dërgoi sikur gjithë të ftuarve të tjerë në fund të muajit gusht. Por ftesa e parë nuk arriti në Ambasadën e Kosovës! Kur përfaqësues të APES mësuan se ftesa nuk kishte shkuar në destinacion,  e ridërguan në ditët e para të shtatorit, pra dy muaj përpara drekës presidenciale.

Sa për parantezë, shërbimi postal i Zvicrës është i shkëlqyer. Nuk ndodh që ti të dërgosh postë e tjetri të mos e marrë! Posta Zvicerane është më  e mira në botë. Në krahasim me 173 vende, Posta Zvicerane zuri vendin e parë edhe në vitin 2018 duke lënë pas postën e Holandës dhe Japonisë. Për herë të dytë me radhë, Zvicra renditet e para në Indeksin e Zhvillimit Postar të vlerësuara nga Unioni Postar Universal (UPU). A mund të mendohet që të mos arrijnë letrat e dërguar me postën e Zvicrës nëpër Ambasada?! Kurrë!

Personalisht kam një eksperiencë me dy ambasadat, perkatesisht të Kosoves dhe Shqiperise, kur kryetari i atëhershëm i shoqates se shkrimtareve shqiptarë në Zvicer u dergoi ftese per promovimin e njërit prej librave të mi përmes e-mailit  dhe çuditerisht as njëra ambasade dhe as tjerta nuk e kishin marre ftesen përmes Postës Elektronike, sikur edhe zonja Ambasadore nuk e mori ftesen per herën e parë përmes Postës së Zvicrës.

Kur ftesa u ridërgua për herën e dytë, zonja Ambasadore e mirëpriti, por, kërkoi ndjesë për mospraninë e saj meqë kishte një angazhim tjetër!

Pashë për kuriozitet në Facebook faqen e Ambasadës të Kosovës në Bernë dhe vura re se dy aktivitetet më të fundit të zonjës Ambasadore ishte vizita në Ambasadën e Turqisë në Bernë më 30 tetor me rastin e 95 vjetorit të ditës kombëtare dhe më 8 Nëntor në Zyrih takimi me Ambasadoret zonja si përfaqësuese të shteteve të tyre në Zvicër.

Pra nga një hulumtim i sipërfaqshëm nuk rezulton qe zonja Ambasadore të kishte impenjime më datën 5 Nëntor të rrangut të tillë që nuk do të mund t’i anullonte dy muaj përpara për të marrë pjesë në drekën presidenciale në nderin dhe praninë e Presidentit të Konfederatës Helvetike z.Alain Berset.

Duke parë stafin e Ambasadës të Kosovës në Bernë, rezulton të ketë tre  Ministra Këshilltarë, dmth në rrang të zvAmbasadoreve.

Pra nëse zonja Breca ishte kaq e impenjuar, kaq e angazhuar, kaq e zënë, do të ishte shumë normale, që në vendin e saj të dërgonte njërin nga tre  Ministra Këshilltarët.

Ambasada e Kosovës nga Schweizerhof Hoteli ku u mbajt Dreka Presidenciale e APES nuk është me shume se 10 minuta në këmbë larg.

Do të ishte një rast i mirë i diplomatëve të Kosovës për t’u takuar me z.Presidentin Alain Berset dhe me të ftuarit e nderuar.

Natyrisht që mungesa e zonjes Breca nuk u ndje fare, por u ndje niveli i përfaqësimit që lë aq shumë për të dëshiruar.

Kur dolëm nga Schweizerhof Hoteli pas Drekës Presidenciale, Berna shkëlqente nga një diell i ngrohtë vjeshtor, ndërsa nëpër qoshka kishin filluar të shisnin gështenja!

Më mirë të shesësh gështenja, se të përfaqësohet keq një vend si Kosova që ka aq shumë nevojë për një diplomaci të nivelit europian!

Kosova, një vend i varfër, me diplomatë me rroga të larta që nuk dihet se me çfarë merren!

 

Në Liechtenstein, fqinjin e vogël të Zvicrës, në vitin e tij të 300-të – Reportazh nga Elida Buçpapaj dhe Skënder Buçpapaj

 

 

Përdorimi i Kamishibait si mjet didaktik dhe integrues – Nga Nexhmije Mehmetaj, mësuese në Jura-Zvicër

 

Në arsimin parashkollor në Zvicër përdoren një sërë metodash mësimore për organizimin e mësimit. Një nga metodat frytdhënëse është edhe tregimi i përrallës për mes mjetit didaktik të quajtur Kamishibai. Zbatimi i kësaj metode rrit përkrahjen e kompetencave gjuhësore të fëmijës dhe nxit dëshirën e komunikimit gojor si dhe të lexuarit në gjuhën e parë. Kjo zhvillohet në klasën e parë dhe të dytë të arsimit parashkollor.

 

Ç’ është Kamishibai?

 

Kamishibai është një mjet shumë i rëndësishëm didaktik. Rrjedh nga fjala japoneze Kami që do të thotë letër dhe shibai teatër. Historia e tij është e lidhur ngushtë me traditën e artit dhe pikturës në Japoni qysh në shekullin e VIII- të. Ka origjinë nga spektakli në rrugë. Në fillim e përdorën budistet për konvertim të fshatarëve duke bartur korniza druri dhe duke ndërruar vet pikturat me përmbajtje të ndryshme fetare dhe politike. Format e para të tij ishin të papërshtatshme për transport, megjithatë kjo teknikë ka zënë të përdorët për gjatë tre shekujve. Në vitet ’30 kur Japonia përjetoi krizën e madhe ekonomike, ishte bërë pjesë e pandarë e shoqërisë si mjet marketingu dhe zbavitës për masën.

Njeriu ”kamishibai” nëpër rrugë e sheshe rrëfente përralla me ndihmën e një mjeti të thjesht didaktik, zakonisht të vendosur në pjesën e prapme të biçikletës, duke ndërruar vet vizatimet. Shfaqja bëhej falas, por ai fitonte duke shitur bonbone për fëmijë. Më vonë (1950) u zëvendësua nga televizori, aktiviteti i tij si teatër fotografish zhduket krejtësisht. Rrëfyesit e spektakleve të rrugëve u zëvendësuan me tregues të përrallave për fëmijë. Përdorimi i tij mbetet në struktura tjera pedagogjike si: në bibliotekë, institucione parashkollore, në shkollë në shumë projekte mësimore, në spitale-pediatrie U mundëson njerëzve analfabet deshifrimin e fotografisë si etapë hyrëse apo parapërgatitore e gjuhës së shkruar. Është një mjet ndihmës për të mësuar leximin sipas mënyrës ludike. Sidomos tek nxënësit e dobët nxit dëshirën për të lexuar. Në arsimin para shkollor – kopshte shkollore përdoret për ta treguar përrallën. Ndërsa në shkollën fillore mësimdhënësit e pasurojnë aktivitetin e tyre pedagogjik punë me projekte në disa lëndë: letërsi, biologji, histori etj.. Në raste të përfundimit të vitit shkollor nxënës dhe mësues prezantojnë para prindërve projekt përmes kamishibait, me nxënës shumë gjuhësor  projekt integruese.

Aktualisht në Japoni ka një përdorim shumë të gjerë. Arritja e tij në Evropë është diku rreth viteve ‘70-të. Në Zvicër është pjesë e inventarit të arsimit para shkollor (kopshte shkollore).

 

Kamishibai apo një teatri i vogël fotografish është i sajuar nga druri, ka formën e një valixheje të vogël udhëtimi me dimension 45 x 36 x7,5 cm. Vendoset mbi tavolinë ndërsa në parvazin e tij vendosen vizatimet me tekstin e përrallës. Pjesa e përparme (ana nga publiku) është e mbyllur me tre kapak të cilët hapen që në fillim të punës për të u dukur pamja e ilustruar. Fletët e ilustruara të vendosura në parvaz ndërrohen çdo herë me shkathtësi nga mësuesi/ja apo nxënësit.

Planifikimi i mësimit për të realizuar punën me kamishibai. 

Parapërgatitja. Veprimtaritë e mësuesit/ses: bashkëpunimi me prindër për ta zgjedhur përrallën, caktohet ndonjëri prej tyre për t’i bërë vizatimet, hulumtimi në bibliotekën e qytetit, kërkime në internet, etj.

 

Përgatitja

Hapi i parë : Mësuesja përcakton përrallën apo një tregim nga letërsia për fëmijë. Zgjedhja e përrallës duhet të ketë një moment dhe pritje me ankth që e zgjon imagjinatën e fëmijës. Për temën e caktuar nxjerr tekstin e shkruar dhe e ndanë në 8 ose në 12 pjesë.

Hapi dytë: Materiali i nevojshëm është mjaftë i thjeshtë: letër të trashë, letër të tejdukshme për mbështjellje, ngjyra uji dhe mjeti kamishibaj. Përgatitja e  vizatimeve (në 8-12 fletë) të madhësisë A3 ose 42 x29,7 cm. Krijimi i vizatimeve bëhet duke u mbështetur në përmbajtjen e ngjarjes. Ato bëhen në fletë letre të trashë, të ngjyrosura mirë me ngjyra të gjalla, që shihen mirë,  mbështillen me letër të tejdukshme. Vizatime të mëdha pa detaje të vogla.

Hapi i tretë: Teksti i përgatitur i ndarë ngjitet në pjesën e prapme të secilit vizatim. Nëse është e planifikuar për nxënës dygjuhësor teksti përgatit në të dy gjuhët).

Hapi i katërt: Fletët mbështillen me letër të tejdukshme – dhe radhiten sipas mënyrës teksti i parë i përgjigjet vizatimi nr 8 ose 12. Teksti 2 vizatimi 1….Kjo dosje e vogël pedagogjike vendoset në një “parvaz druri”.

Hapi i katërt: Prezantimi i përrallës bëhet duke harmonizuar ritmin e leximit me lëvizjen, ndërrimin  e fletave vizatimore.

Leximi

Teksti lexohet nga mësuesja duke pasur parasysh tonin, ritmin dhe intonacionin e duhur të zërit, të krijon një mjedis të ngrohtë për nxënës, të jetë përballë tyre, ndërsa fëmijët vendosen në formë harku. Duke krijuar një ambient të këndshëm të leximit mësuesja i bën nxënësit të vëmendshëm dhe ndikon tek ata të merret si shembull për t’u ndjekur.

Metodologjia: Mësimdhënia, leximi i një përralle përmes një mjeti të ri që nuk do të jetë libri. Pjesën e tekstit që do ta lexojë mësuesja duhet ditur gati përmendsh.  Nxënësit presin me padurim t’u flitet për vendndodhjen e ngjarjes, të njihen me titullin e përrallës që do ta gjejnë ata nëpërmjet dëgjimit dhe figurave që shohin.

Mjeti didaktik Kamishibai është edhe mjet integrues. Përvoja ime në projektin e Këshillit të Arsimtarëve në Kantonin Jura ishte mjaft e pëlqyer dhe integruese. Përralla shqipe përmes gjuhës shqipe u mirëprit në 40 klasë të shkollës zvicerane ( në 30 komuna).

 

Nexhmije Mehmetaj, mësuese në Jura-Zvicër

Delemont, 23.10.2018

Nxënësit e Shkollës Shqipe Ostermundigen Bern

Nxënësit e Shkollës Shqipe Ostermundigen Bern, të mbushur me energji pozitive, treguan përshtypjet e mira nga pushimi vjeshtor.

Premtuan që prindërit e tyre, do t’i shpërblejnë me suksese, që duke mësuar, do të arrijnë në mësimin e rregullt dhe aty ku mësohet, lexohet dhe flitet shqip.

,,Vetëm dritë e diturisë, para do të na shpjerë” N.F.

Suksese!

(Fotot dhe teksti nga mësuesja e Shkollës Shqipe Ostermundigen Bern Ida Jashari)

Feja e shqiptarit është shqiptaria! – Nga NEXHMIJE MEHMETAJ

Shqiptarët janë popull evropian, domethënë thelbi i qytetërimit shqiptar në rrjedhën e tij diakronike, është evropian, perëndimor. Lindorja, feja islame në qytetërimin shqiptar është diçka e shtuar, e mëvonshme. Dhe kjo shtresë e shtuar më vonë rrjedh pikërisht se një pjesë e shqiptarëve kishte kaluar në anën e antikombëtareve, duke marrë poste në drejtuesen e sunduesit osman. Sot, për fatin e keq kjo lëvizje e antikombëtarëve u ringjall, me propagandë e gënjeshtra pafund, trillime politike kundër shqiptare, tokat shqiptare janë mbushur me xhami turkoshake, të sunduesit pesë shekullor osman. Përgjegjësia për këtë i bie krerëve të Shqipërisë, Kosovës dhe shqiptarëve të Maqedonisë të cilët për interesa vetjakë janë lidhur me shtete të lindjes duke rrezikuar kombin.

Kjo frymë antikombëtare ka arrit të depërtojë edhe  tek komuniteti shqiptar në Zvicër. Klerikët shqipfolës për përfitime të veta janë bërë vegël e kulturave dhe interesave të huaja.

Në këto dhjetë vjetet e fundit në Zvicër janë bërë shumë investime në xhami, miliona e miliona janë depërtuar pa i vlerësuar me vëmendje pasojat e dëmshme e afatgjata të tyre.

Numri i xhamive të shqipfolëseve në Zvicër padyshim është i madh por nuk dihet saktë numri i tyre dhe vazhdon të shtohet me shpejtësi. Kujt po i shtrohet kjo rrugë?  Këto qendra kanë status shoqate ose kanë objektet e tyre private të blera dhe të ndërtuara në pronat e tyre. Asgjë nuk kanë shqiptare, në mure shkrime arabisht, që as vet nuk i kuptojnë çfarë thonë.

Për ndërtimin e xhamive shqipfolësit në radhë të parë shfrytëzuan ligjin bazuar në të Drejtat e Njeriut, kushte të favorshme,  por duke keqpërdor fisnikërinë e popullit zviceran, i regjistruan si shoqata humanitare prapa tyre qëndronte xhamia.

Së dyti, krijimin e xhamive e favorizoi liberalizimi i vizave për qytetarët e Republikës së Maqedonisë (2009) nga Bashkimi Evropian. Imamët kryesisht nga Maqedonia shfrytëzuan afatin kohor tre mujor të vizave dhe pa të drejt pune shërbyen fshehtas nëpër faltore duke gjetur strehim tek familjarët dhe, bashkatdhetarët e tyre më pastaj duke krijuar edhe marrëdhënie pune.

Imamët shqipfolës kryesisht nga Maqedonia, një brez i shkolluar klerikësh dhe teologësh shqiptarë të kthyer  nga vendet e lindjes Turqi, Arabi Saudite dhe Iran, do të organizohen për t’i  dhënë shqiptarëve në Zvicër një lëvizje fetare të cilën ata nuk e kanë njohur ndonjëherë. Shumica e xhamive janë të shqiptarëve nga Maqedonia por nuk mungojnë edhe ato nga Kosova, Shqipëria dhe Kosova Lindore.

Dhe së treti imamët shqipfolës janë bërë misionar të interesave të huaja dhe paguhen nga shërbimet turke dhe arabe të cilët sot kanë një aktivitet të plotë dhe agresiv në komunitetin shqiptarë në Zvicër. Ata janë aktiv me të gjitha llojet e skemave, duke filluar nga ndërtimi i xhamive deri në themelimin e shkollave fetare. Projekti i tyre me karakter fetar nuk do të jetë feja, por politika. Në portalin daigs.ch 80 xhami të regjistruara kanë simbol flamurin e Turqisë. Shqiptarët në Zvicër të dhënë pas fesë islame po e lënë anash gjuhën shqipe dhe identitetin kombëtar. Fëmijët shqiptarë shkojnë më shumë në xhami sesa në shkollën shqipe të mësimit plotësues.

Pse duhet shkuar fëmijët shqiptarë në xhami? Vetëm për t’i nxitur fëmijët qysh në foshnjëri se ne “duhet “ të jem ndryshe prej zviceraneve e të tjerëve.  Për t’u treguar fëmijëve tanë se nuk jemi krejt njësoj si të tjerët, kjo është nxitje për përçarje në shoqërinë ku jetojmë.  Fëmijët vajza i detyrojnë të mbulojnë kokën derisa të jenë në klasat e xhamisë. Kjo është edhe shkelje e të drejtave të fëmijëve. Në një vend demokratik në zemër të Evropës në Zvicër vajzat shqiptare detyrohen të mbulojnë kokën për dëshirë të dikujt tjetër. Sepse prindërit e tyre kanë nënshkruar se imamëve duhet siguruar të ardhurat mujore.  Feja mund të ndikojë edhe në uljen e suksesit të nxënësve shqiptarë. Më kujtohen raste kur prindër shqiptarë shisnin çdo gjë për të shkolluar një fëmijë në Francë apo Zvicër e sot duke jetuar në barazi evropiane ata gjejnë kërkesa përgjigjen me xhami. Me këtë ndërgjegjeje rruga e integrimit të shqiptarëve në shoqërinë zvicerane do të jetë e largët. Kështu shqiptarët në këtë shtet po ecën në drejtim të kundërt pas ecjes evropiane, madje prej ecjes së logjikës historike. Kush po e mbjell këtë farë të frikës e turpit?

Ne shqiptarët e Kosovës që kemi përjetuar dhunën e tmerrshme prej regjimit serb 1989, gjetëm sigurinë dhe mikpritjen në Zvicër disi shumë shpejt e harruam respektin ndaj tyre.

E shqiptarët jashtë atdheut nuk duhet të kërkojnë tjetër gjë përpos asaj që quhet feja e shqiptarit është shqiptaria.

 

Delemont, 11.10. 2018                                       Nexhmije Mehmetaj

Përsëri së bashku për të mësuar gjuhën amtare shqipe – Nga NEXHMIJE MEHMETAJ

Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë « Naim Frashëri » në Zvicër filloi vitin e ri shkollor për mësimin e gjuhës shqipe tek fëmijët e mërgimtarëve shqiptarë.

Si çdo vit tashmë, nxënës, mësues, prindër, miq, dashamirës mblidhen tok dhe me dëshirë për fryte të mëtejshme nxitim pjesëmarrjen e fëmijëve në mësimin e gjuhës së ëmbël shqipe.

Dita e parë mësimit shqip shpalosi aq bukur përshtypjet që iu lanë pushimet në Atdhe, shëtitjet nëpër vendet e dashura të Shqipërisë,  Kosovës  dhe viset tjera shqiptare, njohjet e reja që kishin bërë, librat e rinj që kishin lexuar.

Në fytyrat e fëmijëve shihej gëzimi sidomos tek ata që vinin për herë të parë. Ata duken të qetë e të urtë ngaqë mjedisi është i panjohur, por në sytë e tyre rrezaton një dritë lumturie se së shpejti do të fillojnë të mësojnë të shkruajnë e lexojnë shqip.

Kantonet ku mundohen të mbajnë gjallë dëshirën e fëmijëve për të mësuar shqip janë: Arau, Bernë, Basel Land, Zyrih, Friburg, Glarus, Gjenevë, Jura, Schafhausen, St. Gallen, Thurgau, Vaud, Neochatel dhe Cug. Kujtoj se vitin 2017/2018 mësimin shqip e vijuan rreth 1793 nxënës. Këtyre do të u shtohet pjesa tjetër e nxënësve të rinj të regjistruar në këtë vit.

Ne presim që numri i nxënësve të rritet, pasi që mësimi i shqipes është i rëndësishëm dhe i ndihmon në mësimin e gjuhës së shkollës. Mësimi shqip në asnjë mënyrë nuk është pengesë për fëmijët tanë, është konstatuar nga pedagogët evropian se nxënësit që vijojnë mësimin plotësues në gjuhën amtare janë më të suksesshëm në mësimin e përgjithshëm shkollor.

Fëmijët shqiptarë në mërgim jetojnë në kushte dygjuhësie shqip në shtëpi dhe një gjuhë tjetër në shkollë, andaj është më se e domosdoshme që këto dy gjuhë të zhvillohen për mes shkollës. Nëse nuk zhvillohen ato mund të stërkeqën dhe tek fëmijët lindin probleme gjuhësore që njëkohësisht janë edhe psikologjike.

Nxënësit që nuk vijnë në mësimin shqip do të mbesin analfabetë në gjuhën shqipe. Mësimi shqip si çdo herë mbahet në shkolla publike zvicerane, një mbështetje e tillë gëzon dhe do të gëzojë vlerësimin e komunitet tonë.

Fëmijët të gjithë janë të lindur në Zvicër, janë brezi i tretë dhe i katërt i mërgimtarëve shqiptarë të ardhur kryesisht pas kafshatës së bukës. Nxënësit janë kryesisht një gjuhësh me të dy prindër shqiptarë, por ka edhe fëmijë dygjuhësh me baballarë shqiptarë dhe nëna zvicerane, italiane, spanjolle etj, kohëve të fundit ka fëmijë edhe baballarë zviceranë dhe nëna shqiptare.

Fëmijët e flasin shqipen falë kujdesit familjar dhe e përvetësojnë komunikimin standard, e shkruajnë, e lexojnë, bile dhe recitojnë falë punës së pa lodhur të mësueseve/eve të tyre në shkollën e mësimit plotësues.

Gjuha shqipe e fëmijëve natyrisht është e ndikuar nga gjuha e vendit pritës.

Këtë vit mësimi ka filluar me Kurrikulën e re, hartuar nga të dy Ministritë e Arsimit Tiranë – Prishtinë. Nga Republikës së Kosovës janë sjell tekstet e nevojshme mësimore dhe me kohë, kjo e shton optimizmin për të punuar me fëmijët tanë.

Qëllimi i LAPSH-it mbetet i njëjtë institucionalizimi i Shkollës Shqipe me Mësim Plotësues me të gjitha parametrat shtetëror, presim që të përmbushen premtimet nga dy ministritë e arsimit të të  dy vendeve tona.

 

Delemont, 08.10. 2018                                      Nexhmije Mehmetaj

Dokumentar dedikuar punëtorëve sezonalë të Kosovës që kontribuan me punë në Zvicër e që sot jetojnë me vetëm 75 Euro

Voal – Ata kanë punuar në Zvicër për një kohë të gjatë, ndonjëherë me koston e rëndë duke shkatërruar shëndetin e  tyre. Ata kanë akumuluar kursime, AVS, por kur bëhet fjalë për daljen në pension është një histori tronditje: ata nuk kanë marrë kurrë pension. Mijëra pensionistë të Kosovës kanë humbur paratë e tyre dhe e gjejnë veten sot të varfër dhe në fazën përfundimtare të jetës së tyre. Kjo është tema e dokumentarit nga televizioni zviceran.

Në prag të startimit të Kampionatit Botëror të Futbollit në Rusi, televizioni zviceran në të tre gjuhët kishte realizuar dokumentarë të futbollistëve të kombëtares. Midis tyre dallohej dokumentari për Xherdan Shaqirin dhe tregonte jetën e tij dhe të familjes duke shkaktuar simpati tek opinioni zviceran.

Simpati dhe dhimbje ka shkaktuar edhe dokumentari i televizionit të Zvicrës frankofone SRF kushtuar pensionistëve nga Kosova, që kanë punuar një jetë në Kosovë dhe sot jetojnë me vetëm 75 Euro në muaj dhe nuk gëzojnë të drejtën e pensionit për djersën e mundin që kanë derdhur.

Fjala është për punëtorë sezonalë që vinin nga ish-Jugollsavia për të punuar në Zvicër, e midis tyre janë shqiptarët nga Kosova të cilët kanë marrë pjesë në ndërtimin e Zvicrës, autostradave, Tunelit të Gothardit etj etj.

Gjatë punës së tyre, ata paguanin rregullisht kontributet e tyre për pensionet në fondin AVS, por edhe sot e kësaj dite, ata nuk kanë përfituar asgjë dhe jetojnë me 75 Euro në muaj.

Historia e pensioneve të punëtorëve nga Kosova është pjesë e një procesi juridik që zvarritet e zvarritet pa asnjë përfundim.

Në qendër të dokumentarit është vendosur figura e Ramush Azemit, shqiptar i Kosovës nga Vitia, i cili si punëtor sezonal ka punuar në Zvicër 20 vite dhe sot jeton me 75 Euro pension.

Në intervistën që televizioni shtetëror frankofon i Zvicrës SRF i mori Ramush Azemit, ai kujton vitet e punës dhe jetës që ka kaluar në Zvicër, kur bashkë me shokët e tij punonin në kantonet e Tiçinos dhe Graubunden për ndërtimin e Tunelit të Gothardit.

Si puna e tij janë plot shqiptarë të Kosovës që kanë punuar në Zvicër, por që nuk përfitojnë asgjë nga kontributet që ata kanë derdhur rregullisht.

Hajriz Shazivari një tjetër personazh ku fokusohet SRF, që ka punuar si punëtor sezonal 27 vjet në Zvicër dhe që sot jeton në Kosovë me 75 Euro! Hajrizi ka nisur punën në Zvicër kur ishte 22 vjeç dhe i ka dhënë të gjitha kontributet për të përfituar pension por deri tani asgjë!

A mundet që një njeri të jetojë me 75 Euro kur gjithë jetën ka derdhur mund edhe djersë?!

Ndërsa Adem Ismajli, edhe ky me 27 vjet punë si pumëtor sezonal në Zvicër, ruante një copë guri që e kishte marrë në kohën kur punonin në “Grande Dixencee”.

“Grande Dixencee” është diga më e lartë në Europë, dhe e treta në rrang bote pas digave Nurek Dam e Diga di Xiaowan, e lartë 285 metra lartësi, që ndodhet në kantonin e Valesë.
ndërtimi i digës u bë midis viteve 1953-1961. Ndërsa ndërtimi i Tunelit të San Godardit nisi në vitin 1970 dhe përfundoi në vitin 1980.Deri më sot, zotëri Ramushi ende jeton me 75 euro në muaj, edhe pse gjithë shëndetin e tij e shkriu për një Zvicër më të bukur.

Prej 1 prillt 2010 Zvicra vendosi t`i ndërpresë kalimin e beneficioneve për punëtorët sezonalë në Kosovë.

Mjerisht nga vendim janë prekur mijra punëtorë. Pala zvicerane reagon duke shpjeguar se ngërçi vazhdon për bashkëpunim të pamjaftueshëm nga pala kosovare.

Në fund të tunelit tani është shfaqur një dritë dhe shpresë sepse këtë vit midis palës zvicerane dhe asaj të Kosovës është firmosur një konventë e re bashkëpunimi bileteral midis Kosovës dhe Zvicrës, por që të hyjë në fuqi duhet të ratifikohet nga të dy parlamentet dhe ky ratifikim mund të zgjasë nga një deri në dy vjet ?

Puna është se a do t’ja arrijnë kësaj dite shqiptarët e Kosovës, tashmë të moshuar e sëmurë nga hallet e dertet e viteve të jetës që ka hyrë në fazën finale. Janë rreth 5 mijë shqiptarë që presin  !

Për të parë dokumentarin mund të klikoni

në linkun e ketushem: rts.ch / Përgatiti E.B.

 

 

 

Projektzhvatësi Bashkim Iseni lançon projekt të ri që bie erë abuzim dhe korrupsion – Nga Elida Buçpapaj

Bashkim Iseni është një shqiptar nga Maqedonia me banim në Zvicër që njihet si zhvatësprojektesh.

Bashkim Iseni jeton me projekte. Po ta shprehja në mënyrë figurative, si metaforë, do të thosha se Bashkim Iseni i kapërdin projektet si të jetë një aligator.

Në Zvicër ka një komunitet shqiptar elitë, por politika e Tiranës dhe Prishtinës e përjashton nga çdo projekt që mund të përdorej në të mirë të komunitetit dhe interesave kulturore të shqiptarëve.

Që të marrësh projekte në komunitetin shqiptar Zvicër duhet të jesh Bashkim Iseni. Punë e madhe se është mediokër. Që të të dekorojë Edi Rama duhet të jesh Bashkim Iseni. Që Hashim Thaçi t’ua heqë projektet dhe grantet gazetarëve të Kosovës dhe t’ia fusë gojës të aligatorit, duhet të jesh Bashkim Iseni.

Kurrë mos qofshim si Bashkim Iseni!

Projektet që merr Bashkim Iseni  bien erë abuzim, sepse ai i përfiton ad hoch, pa garë, pa meritokraci, për shkak të lidhjeve me politikën e damkosur të Tiranës, Shkupit e Prishtinës.

Bashkimi Iseni drejton një portal gazetarie, por ai e do të zhdukur farën e gazetarëve, meqë misioni i gazetarëve profesionistë është të denoncojnë shpërdorimet e pareve publike.

Do t’i ftoja gazetarët e pavarur të hulumtojnë se sa pare ka gëlltitur prej vitit 2010 Bashkim Iseni përmes albinfo.ch, nje projekti i rëndomtë dhe pa standarte.

Dhe problemi është se  aligatori i pares publike dhe projekteve nuk ndalet me gllabërime.

Në korrik të këtij viti Bashkim Iseni ka shpallur një projekt të ri balkans.ch, pa dhënë asnjë llogari si e qysh, pa bërë asnjë lloj transparence. Bashkim Iseni ndihet i mbrojtur mirë nga politika e pisët shqiptare, sepse është pjesë e një rrethi vicioz në marrëdhënie tutor-klient me kryepolitikanët në Tiranë e Prishtinë.

Qeveria e Tiranës posa është denoncuar për korrupsion për kalimin e një ligji në Parlament që dhunon Kushtetutën e vendit duke shpërdoruar hapësirat publike. Edi Rama dhe Hashim Thaçi po ashtu shpërdorojnë paratë publike, me të cilat mbajnë mediat e tyre, shoqërinë civile dhe klientët.

Bashkim Iseni ka kapërdirë miliona franga. Një mal miliona frangash projektesh dhe donacionesh dhe produkti ka qenë në vlera minimaliste çka e nxjerr në pah keqpërdorimin.

Si gazetarë e krijues, kemi gati çerek shekulli në kontakt me komunitetin shqiptar në Zvicër e diasporë, ku kemi mbuluar me mijra aktivitete dhe kemi shkruar apo botuar me qindra e mijra portrete krenarie shqiptarësh me kontribute dhe nuk i kemi marrë pare askujt! Por kjo s’do të thotë se gazetarët nuk duhet të paguhen. Ndërsa Bashkim Iseni ka marrë vetëm me një dorë në tetorin e vitit 2016 rreth 100 mijë  Euro për 12 portrete të “thukta” bashkëatdhetarësh, kur Bashkim Iseni nuk ia ka fare idenë shkrimit!

Bashkim Iseni po ashtu nuk pranon bashkepunime profesionistësh. Kemi shkruar plot reportazhe për Zvicrën, si gazetarë të ftuar nga institucionet zvicerane, të botuara tek voal.ch, që ia kemi dërguar për botim albinfo.ch dhe Bashkim Iseni nuk ka pranuar, vetëm se ishin shkruar nga ne.

Një individ i pavarur mund të bëjë zgjedhjet personale, por një individ që jeton dhe pasurohet nga parja publike duhet të jetë unifikues dhe bashkëpunues, por 180 gradë ndryshe nga sa është destruktiv dhe profiter Bashkim Iseni.

Edhe projekti i ri balkans.ch që ka lançuar Bashkim Iseni në korrik të këtij viti bie erë shkelje të ligjit nga pozitat e klientit tek tutori.

Bashkim Iseni tek albinfo.ch ka deklaruar se projekti i ri i quajtur balkans.ch, me moton “Udhëto për të kuptuar””  “do të ofrojë udhëtime të gjatësisë së ndryshme për klientelë akademike dhe profesionale të Zvicrës, Evropës në IRJ të Maqedonisë, Shqipëri dhe në Kosovë, të cilëve gjatë vizitave do t’ju ofrohen takime me vendimmarrës, liderë politikë e kulturorë, në mënyrë që evropianët e interesuar të njohin më mirë Ballkanin”!!!!”

E kuptoni lidhjen e Bashkim Isenit me politikën! Bashkim Iseni do t’i peshkojë figura akademike të Europës që t’i çojë dorekt në grepat e politikberesve shqiptarë.

Me pak fjalë projekti balkans.ch që drejton Bashkim Iseni, synon që t’ua shplajë trutë akedemikëve europianë duke i çuar direkt si cjapi tek kasapi !

Bashkim Iseni flet për projekt, por nuk tregon se cila është vlera e këtij projekti, kush paguan, është prapa tij dhe si e akaparoi projektin Bashkim Iseni!

Meqë në projektin e ri balkans.ch përfshihen takime me liderë te politikës shqiptare, atēhere supozohet lehtë se Edi Rama dhe Hashim Thaçi janë donatorët me pare publike të Bashkim Isenit, çka s’le pikë dyshimi për abuzim.

Tirana dhe Prishtina i  japin paret klientit të tyre Bashkim Iseni, që ky me rrjetin e vet të mbledhin e zgjedhin ca akademikë dele të Europës që t’i drejtojnë sipas qejfit të Vëllezërve të Mëdhenj, Rama-Thaçi, që akademikët në fund të dalin me perfundimin se “Shqiperia dhe Kosova janë bahçe me lule në zemër të Europës dhe udhëhiqen nga liderë mendjendritur dhe me integritet shembullor, ndërsa populli jeton në kamje dhe siguri”.

Projekti mban erë i gjithi korrupsion. Drejtohet nga qeveritë përkatëse përmes përfaqësive të tyre në Zvicër.

Tregues i standardit abuzues në projektin balkan.ch është përfshirja në rrjet e klientelizmit politik me format performance zero. Bashkim Iseni ka si bashkepunëtore një zonje që ka ardhur në Zvicër përpara 2-3 vjetësh, e martuar sipas saj me një shqiptar të Kosovës, me dokumenta të perkoheshme, e cila ka punuar deri tani vone si guvernante në një hotel në Lozanës, pa asnjë background profesional, që tani katapultohet si pjese e projektit!

Maxhoranca ne Tirane ka votuar me ngut ligjin per diasporen me qellim financimet në rrjetin klientelist. Edi Rama dhe hashim Thaçi i japin diasporës pare jo për t’i shëbyer komunitetit por për shërbim të dy sulltanëve, duke shkelur çdo standard demokratik.

Kērkoj zbardhjen dhe transparencën e projektit balkans.ch sepse ka të dhëna të mhaftueshme që abuzon me paren publike. I kërkon edhe opozitës në Tiranë e Prishtinë që të hulumtojnë për paret dhe projektet që shkojnë në diasporë sepse komuniteti nuk sheh asnjë përfitim nga këto pare!

(Nesër do të lexoni:  Nga kush u pagua albinfo.ch për revistën kushtuar turizmit të Shqipërisë “Shqipëria përtej bregdetit” që ka filluar ta shpërndajë gratis prej muajit shtator nëpër shoqata dhe ambasadat e konsullatat shqiptare në Zvicër?)

Të gjitha paret i zhvat albinfo.ch – a ka albinfo.ch raport klientelist me politikën shqiptare ?! Nga Elida Buçpapaj

 

————————————–

PS Teksti më poshtë është marrë nga albinfo.ch

 

Zhvillim Balkans.CH: Udhëto për të kuptuar

Albinfo.ch, Balkan Natural Adventure dhe kompania zvicerane e menaxhmentit 3 Levels (www.3levels.ch ), kanë nisur një projekt të ri i cili synon ofrimin e shërbimeve të udhëtimeve studiuese në Ballkan me qëllim që evropianëve tu ofrohet mundësia për të njohur dinamikat politike dhe kulturën ballkanike nga afër.

Projekti i quajtur balkans.ch, nën moton “Udhëto për të kuptuar” do të ofrojë udhëtime të gjatësisë së ndryshme për klientelë akademike dhe profesionale të Evropës në IRJ të Maqedonisë dhe në Kosovë, dhe gjatë kësaj vizite do të ofrohen takime me vendimmarrës, liderë politikë e kulturorë, në mënyrë që evropianët e interesuar të njohin më mirë Ballkanin.

Për këto produkte janë bashkuar dy kompani dhe një organizatë jo qeveritare në mënyrë që të ofrojnë resurset e veta për të bërë këto vizita sa më produktive. albinfo.ch e angazhuar për përmirësimin e integrimit të migrantave shqiptarë në Zvicër si dhe për zhvillimin e vendeve të Ballkanit, është kyçur me rrjetin e vet të njerëzve në Zvicër dhe atyre në Kosovë.

Bashkim Iseni, drejtor i albinfo.ch ka thënë se këto udhëtime “do të japin informata thelbësore për njerëzit e Zvicrës dhe secilit evropian që dëshiron të bashkohet në mënyrë që migracioni shqiptar në këto vende të kuptohet më mirë nga vendimmarrësit, akademia dhe shoqëria civile”. “Ne besojmë se shoqëritë mund të afrohen vetëm kur ato e njohin njëra tjetrën më mirë, dhe ne përmes këtij produkti do ta bëjmë këtë”, ka shtuar ai.

balkans.CH ofron vizita të organizuara në Maqedoni, Kosovë, Mal të Zi dhe Shqipëri, ku vizitorët do të mund të mësojnë shumë për vendet e Balkanit dhe pastaj të jenë më të afërt me migracionin.

Partneri tjetër balkans.CH, Balkan Natural Adventure (BNA), që është një kompani kosovare, partneritet i investimeve nga Zvicra dhe atyre kosovare, do të ofrojë dijeninë e vet mbi ofertat në Bjeshkët e Nemuna që përfshijnë prezantimin e mentalitetit malësor të shqiptarëve.

“Komenti më i mirë që kam marrë nga një zviceran është: malësorët në tërë botën janë të njëjtë”, ka thënë Virtyt Gacaferri nga BNA. “Këtë ma tha një turiste zvicerane që kaloi dy ditë në luginën e Valbonës, prej nga u kthye e magjepsur”, ka shtuar ai.

BNA është kompani e re e krijuar në Kosovë nga përsona që tash një kohë janë të përfshirë në bjeshkatari dhe udhëtime. Kompania ofron shumë udhëtime për tregun e brendshmë të Kosovës dhe për organizatat e huaja në Kosovë.

“Një klient i imi ishte shume i ngazëllyer që do të vinte në Kosovë dhe veriun e Shqipërisë. Unë ja dërgova librin Prilli i Thyer si dhuratë nga kompania para se ai të vinte. “Pas leximit klienti më tha se ai është edhe më i interesuar për këtë kulturë”, a shtuar ai. “Kjo dëshmon se kuyereshtja për kulturën tonë do të rrisë turizmin në Kosovë dhe do të përafrojë kulturat”.

“Për ne do të jetë një sidë dhe një kënaqësi që artin e menaxhmentit ta shtrijmë edhe ne fushën e udhëtimeve sidomos të këtij lloji”, ka thënë Nderim Salihi nga www.3levels.ch . “Nuk kemi asnjë dyshim se do e bëjmë punën më së miri që është e mundur, dhe pak më mirë”, ka shtuar ai.

Udhëtimet do të fillojnë në shtator 2015 në grupe prej 5 deri 10 persona. Këto grupe nuk do të shoqërohen nga guidat turistike, si dhe nga personalitetet te gazetarisë apo të shoqërisë civile. Asnjë grup nuk do të ketë përvojën e njëjtë pasi udhëtimi do të jetë një diskutim për Ballkanin, e jo një udhëtim për të bërë një foto dhe për të treguar se ke qenë aty.

Të gjitha shërbimet do të jenë të klasit të lartë, duke u koncentruar në përmbajtje e jo vetëm në formë. Vizitat do të përfshijnë institucionet nga bashkësitë fetare në Maqedoni, partitë politike, organizatat, mediet, vendimmarrësit si dhe thjesht qytetarë të Kosovës që do të ofrojnë mikpritje. Rëndësi e veçantë do tu jepet lidhjeve me Zvicrën pasi që projekti është i bazuar në shtetin helvetik.

Vizitat e para do të fillojnë në shtator. Për më shumë informata konsulto sajtin balkans.ch.
https://www.albinfo.ch/balkans-ch-udheto-per-te-kuptuar/