VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

PD nxjerr dokumentet: Emri i rremë që përdorte kryebashkiaku i Vaut të Dejës, pjesë e një bande të rrezikshme në Siçili

By | September 16, 2019

Komentet

Këshilli i Ambasadorëve shqiptarë: Çdo marrëveshje pa Kosovën, jo në përputhje me interesat kombëtare

Në një deklaratë për mediat Këshilli i Ambasadorëve Shqiptarë flet për iniciativën e Shengenit ballkanik.

Sipas tyre takimet në Novi Sad të Serbisë, datë 10 tetor dhe në qytetin e Ohrit në MV, datë 10 nëntor, me pjesëmarrjen e presidentit të Serbisë, Kryeministrave të Shqipërisë e Maqedonisë së Veriut, si dhe të zyrtarëve të lartë të BiH dhe Malit të Zi, pa pjesëmarrjen e Republikës së Kosovës nuk shkojnë në unisom me interesat kombëtare të shqiptarëve.

Ata shprehen se mbështesin çdo iniciativë rajonale në filozofinë e parakushteve integruese të rajonit në BE dhe qëllimin e mirë për përmirësimin e jetës, sigurisë dhe ekonomisë së Shqiptareve dhe të gjithë rajonit.

Por nisma të tilla duhet të gëzojnë një konsensus të gjerë politik e social, nëpërmjet një transparence dhe analize të plotë të avantazheve dhe disavantazheve për Shqipërinë, shqiptarët dhe rajonin.

“Analiza duhet të jetë edhe më e kujdesshme, kur propozime të tilla vijnë nga shtete që janë kundër anëtarsimit në NATO, nuk zbatojnë plotësisht politikën e BE dhe janë pjesë e unionit Euro-Aziatik. Vendimmarrja politike për këto iniciativa dhe zbatimi i tyre nuk janë e nuk mund të jenë ekskluzivitet i një qeverie të caktuar.Projekti strategjik i shqiptarëve për t’u integruar në familjen Euro-Atlantike, si dhe qëndrimet e partnerëve tanë BE dhe SHBA, duhen kuptuar vetëm në perputhje me një qasje gjithëpërfshirëse dhe në respekt të plotë të integritetit dhe sovranitetit të të gjithë vendeve të Ballkanit Perëndimor, përfshirë Republikën e Kosovës”, thuhet në deklaratë.

Këshilli Ambasadorëve Shqiptarë e konsideron çdo marrëveshje që nuk përfshin Republikën e Kosovës si shtet i pavarur jo në përputhje me interesat kombëtare dhe politikën tonë të jashtme.

“Zbatimi në praktikë i kësaj marrëveshje nuk do të ishte i mundur në një kohë kur Serbia vazhdon t’a ketë në kushtetutë Kosovën si pjesë të saj. Në këto kushte, kjo marrëveshje nuk i shërben procesit të pajtimit dhe bashkëpunimit rajonal. Ajo mund të dëmtojë interesat e Kosovës në dialogun Kosovë-Serbi dhe arritjen e lëvizjes pa viza të qytetarëve të Kosovës në hapësirën e Bashkimit Evropian”.

KASH thekson se Integrimet Rajonale janë shumë të rëndësishme, por ato nuk mund të zëvendësojnë ato Euro-Atlantike. Shqipëria, Shqiptarët dhe Ballkani Perëndimor nuk kanë alternativë tjetër veç anëtarësimit në NATO dhe integrimit në BE.

Simon Mirakaj pyet se ku e vendosni Preng Calin, Musine Kokalarin e qindra te tjere që luftuan për Liri dhe Demokraci!

Simon Mirakaj mendon se ka ardhur koha që të krijohet nje komision per te rishqyrtuar tituj Hero i Popullit të dhënë nga Partia Komuniste sipas dokumenteve arkivore.

Simon Mirakaj anëtar i Autoritetit për Hapjen e Dosjeve të ish-Sigurimit të Shtetit në një status të tij sot në rrjetin social shkruan:

“Te renet kundra pushtuesit nderohen ne te gjithe boten.

Ata qe rane ne lufte u quajten deshmore.

Titulli Hero i Popullit eshte nje titull i dhene nga Partia Komuniste.

Mendoj se duhet krijuar nje komision per te rishqyrtuar keto tituj sipas dokumenteve arkivore.

Historikisht luftohet per te fituar, ndersa ne Shqiperi u fitua per te humbur.

Fitorja solli diktaturen me te eger ne Europë,burgosi dhe internoi qindra mijra familje per te vetmin faj se ishin kundra instalimit te diktatures komuniste.

Lind pyetja po ata qe rane, zotërinj të nderuar, duke luftuar kundra kesaj diktature, qe rane per Liri e Demokraci,

qe jane dhe pa varre, çfarë jane sipas jush?

Ku e vendosni Preng Calin, Musine Kokalarin e qindra te tjere?

Eshte kauza e tyre ajo qe fitoi e ju dha mundesinë te jeni deputet,t e beheni Ministra, Kryeministra e Presidentë.

Dje kishit nje rroge modeste e nje apartament me 60 apo 70 meter katrore e sot jeni me vila apo apartamente me nga 100-150 meter katrore.

Ju sigurisht qe demokracinë e doni por jo ata qe dhane jeten per Liri e Demokraci.

Me vjen keq qe mbase 30 vite ne demokraci duke qene dhe perfiteusit me te medhenj te saje keni mbete nostalgjikë te komunizmit(jo te gjithe sigurisht).

Ne edhe pse vuajtem shume, shume nga diktatura komuniste,arsyen nuk e humbem kurre.” Këtu e përfundon statusin e tij në rrjetin social Simon Mirakaj.

 

Simon Mirakaj, i lindur në 1 qershor 1944 është një ish i internuar që foshnje nga regjimit komunist në Shqipëri. Simoni jetoi në internim për 44 vite të jetës. Ai i ka mbijetuar fëmijë edhe Kampit famëkeq të Tepelenës. I ati i tij u arratis nga regjimi ndërsa familjarë të tjerë u pushkatuan për shkak të rezistencës ndaj komunizmit.Shuma e përgjithshme e dënimeve për gjithë familjen MIrakaj dhe të afërmit e tjerë të këtij fisi arrin mbi 900 vjet.

 

 

Prokuroria lëshon urdhër arrest për Agim Kajmakun, policia në kërkim të ish kryebashkiakut të Vorës

Prokuroria ka firmosur urdhër arrest për ish kryebashkiakun e Vorës Agim Kajmakun. Lajmin e konfirmuan për Panorama burime të besueshme pranë organit të akuzës.

Policia ka nisur kontrollet për ta arrestuar, por deri tani ish kryebashkiaku nuk gjendet.

Disa ditë më parë, KQZ i hoqi mandatin ish kryebashkiakut të Vorës, pasi Prokuroria e Përgjithshme i kishte dërguar një shkresë Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, përmes të cilës kërkonte heqjen e mandatit për Kajmakun.

Pavarësisht se Kajmaku iu drejtua me një letër kryeprokurores Arta Marku, ku thoshte se ishte shpallur i pafajshëm nga Gjykata e Apelit të Janinës për falsifikim kartëmonedhash nën emrin e Jorgo Totos, fshehja e kësaj çështjeje në formularin e vetëdeklarimit, përbën shkelje.

“Nga verifikimet e kryera konfirmohet se subjekti Agim Kajamaku ka patur dijeni të plotë në lidhje me faktin që ka qenë në hetim penal në Greqi dhe se ndaj tij kishte një process gjyqësor penal në zhvillim. Kjo, sepse ai është arrestuar në flagrancë dhe ka dalë para gjykatës greke ku i është bërë e ditur e gjithë procedura që do ndiqet ndaj tij. Nga ana tjetër rezulton se subjekti ka kryer veprime konkrete për fshehjen këtij fakti para autoriteteve shqiptare, duke ndryshuar në datë 30.3.2004 emër/mbiemër nga “Jorgo Toto” në “Agim Kajmaku”, si dhe duke mos e deklaruar këtë fakt në formularin e Vetëdeklarimit”, thuhet në shkresën e prokurorit Arben Kraja.

Kreu i III-të, pika 3, gërma “ç”, e vendimit nr.17/2016 të Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, thuhet se pasqyrimi i të dhënave të pavërteta, të paplota, dhe të pasakta në të, passjell përjashtimin e menjëhershëm dhe në çdo kohë nga kandidimi/zgjedhja/emërimi apo nga funksioni publik”.

Sali Berisha: Minishengeni synon defaktorizimin e Kosovës, gjithë shqiptarët ta kundërshtojnë

Ish-Kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, ka thënë se projekti i nisur nga Edi Rama dhe Alesksander Vucic ka për qëllim të izolojë edhe më shumë Kosovën, ta defaktorizojë ekonomikisht dhe ta dobësojë në marrëveshjen finale me Serbinë.

Në një përgjigje për Gazetën Express, Sali Berisha ka thënë se ide të tilla të faktorizimit të Serbisë karshi Kosovës datojnë nga pushteti i Enver Hoxhës, i cili kishte nisur bashkëpunimin me diktatorin jugosllav Tito.

“Udhëheqja e Kosovës përcakton vet qëndrimin e saj por në bindjen time dhe informacionin që una kam Minishengeni ballkanik është një nismë serbomadhe kryekëput kundër Kosovës dhe synon rrethimin e saj nga Serbia por tashmë njëlloj si në vitin 1946 edhe nga Shqipëria”, ka thënë Berisha, për Express.

Ish-Presidenti i Shqipërisë thotë se gjithë kjo nismë synon ta bëjë Kosovën satelit të Serbisë.

“Kjo nismë që mori jetë me paktin Vucic-Rama në nIsh i njëjti në thelb me paktin Tito-Enver të bashkimit doganor dhe defakto shndërrimit të Shqipërisë në republikë të shtatë të Jugosllavisë synon përsëri nëpërmjet Shqipërisë të defaktorizojë dhe shndërrojë Kosovën de fakto në një hapësirë ekonomike të Serbisë një satelite të saj”, ka shtuar Berisha.

Por, ku pse doli kjo ide tash?

Sali Berisha e lidh minishengenin me dështimin e idesë për ndryshimin e kufijve të Kosovës në favor të Serbisë që e kishin nisur Rama e Vucic të ndihmuar nga ish-gazetari Baton Haxhiu.

“Kështu, pas dështimit të Vucic me trojkën fazeze të albanofobëve Zografi Bis, Miladini shqipfolës dhe Baton Stanishiq për të ndarë Kosovën midis Serbisë dhe Shqipërisë në emër të Serbisë së Madhe, serbomadhi Vucic nxori nga sirtarët projektin e Jugosllavisë së Re de fakto të Serbisë së Madhe. Fillimisht së paku në rrafshin ekonomik por e sigurt dhe në atë politike. Ky është një projekt i rrethimit të Kosovës me një kuadër ligjor rajonal nënshtruaes dhe paralizimit të potencialeve të saja gjatë dialogut për marrëveshjen me Serbinë”, ka shtuar ai.

Berisha i ka quajtur gangsterë Ramën e Vucicin duke thënë se po krijojnë hapësirë edhe për ndikimin rus në Ballkan. Prandaj, ai ka bërë thirrje gjithë shqiptarëve të kundërshtojnë këtë ide.

Përveç këtyre djallëzia Vucic-Rama për të paraqitur Kosovën si delen e zezë të mosbashkëpunimit në rajon është një synim tjetër i mirëfilltë antishqiptar i paktit të Nishit. Së fundi, ajo që këta gangster ballkanas përpiqen ta shesin si imitim të Shengenit të BE’së është thjeshtë shtrirje e hapësirës ekonomike të stepave të vëllait të Madh të Serbisë tashme jo vetëm ne Rusinë e vogël por edhe në shtetet vasale të saja. Duke përfunduar, shpreh bindjen se ky projekt që synon rrethimin e Kosovës me Serbomadhi do të dështojë dhe ju bëj thirrje shqiptarëve kudo që janë të kundërshtojnë projektin antishqiptar, anti Kosovë Vucic-Rama të Jugosllavisë së Re si një mjet destabilizues për rajonin”, ka deklaruar Sali Berisha.

Tirana e Nones se Fevziut dhe Porto Palermo e gjysherve te himarioteve! Nga Nikollaq Neranxi

Pak dite me pare, Blendi Fevziu kishte ftuar ne emision, Artan Lamen, Drejtor i Pergjithshem i Kadastres, ai qe per vite me rradhe si drejtor i ALUIZNI-t, i rezervoi Rames nje “One men Show “ te neveritshem, teksa ndante para kamerave, certifikata pronesie edhe tek ata qe kishin ndertuar ne toka te zaptuara. Por kur vinte puna per te folur per grabitjet e pronave te trasheguara ne bregdet, Lame nuk kishte asgje per te thene! Flisnin vetem mediat pro qeveritare duke thene qe ca gardhe dhe ca lavazhe po prishen, se ne fakt keta rilindasit jane fenomenale, vetem kur nxjerrim armet dhe vrasin njeri tjetrin per prona, pranojne qe ka nje problem.

Pra nga Lamja nuk prisja asgje as kete here! Por prisja pyetjet qe te gozhdonin Lamen. Dhe ato duhej ti bente Fevziu! Por si per cudi, para nje harte te Porto Palermos, Fevziu vendosi te komentoje, jo te pyese! Si fillim, drejtuesi i Opinion tha qe eshte e pamundur te kete prona private ne ate zone, sepse ajo ka qene zone ushtarake. Me pas tregoi shqetesimin e tij se si pronaret do benin aty vilat e tyre ne ato toka, nderkohe qe duheshin bere resorte! Prandaj e shoh te udhes qe te shpjegoj nja dy gjera, si banor autokton i Himares!

Si fillim duhet thene se historia e Himares nuk fillon me vendosjen e regjimit te Hoxhes, pra meqe Porto Palermo ka qene zone ushtarake, atehere na qenka shteterore! Kjo nuk eshte e vertete! Ne ate zone nuk ka prona shteterore, as ne shkemb dhe as ne fushe. Ne shekuj banoret qe kane jetuar aty, kane patur kullotat e tyre, vreshtat e tyre dhe diheshin te kujt jane dhe askush nuk futej tek prona e tjetrit! Nuk e di se kush ka marre prona aty, por di qe pyetja duhej shtruar, se kush jane ata pronare?

Nese jane te zones. patjeter qe ju takon, madje i duhej kerkuar llogari Lames pse nuk iu kane dhene akoma certifikatat e pronesise per ato toka nderkohe qe kane legalizuar shtepi edhe ne Bathore! Por nese ne ato toka, figuron pronar dikush qe ka ardhur nga Laci apo Burreli psh, dhe ka grabitur ose ka dhene ndonje lek tek ndonje pushtetar, ai duhet larguar qe aty sepse nuk i takon.

Asnje himariot nuk shkon ne Lac ose ne Burrel te grabise toka. Dhe pasi te behet ky pastrim, le te vije investitori dhe tja bleje pronareve token! Pra qe te jene te gjithe te qarte, nuk ka toka shteterore ne ate zone! Ose e thene ndryshe, sic e ka Fevziu, Tiranen e Nones (titulli i librit) dhe kur kemi ardhur ne Tirane per te jetuar, token e kemi blere, edhe ne himariotet, e kemi token e Himares, te trasheguar nga te paret tane, pra eshte e jona! U kuptuam besoj!

KJO SHTEPIÇKA ME QERPIÇKA (Me rastin e 8 Nentorit) Nga Meti Fidani

 

#

Në shtëpiçkën, me qerpiçka
8 Nëntor, lindi partiçka
Dhe u rrit ne ball’ t’furtunës
Sokoleshe, Parti e Punës
Sokoleshe, por mbet’ beqare
Thone, s’u martua fare

#

Thone, s’u martua kurrë
Veçse shkoi, burre me burrë
Ku me Titon, ku me Stalinin
Ku me Mosken, ku me Pekinin
Rrugn’ e mutit , kishte marrë
Domosdo, mbeti me barrë

#

Mbirrë. fara komuniste
Rritur barku sa ti pelciste
Here qante, e here villte
Mbetur mbarse, por nuk po pillte
Dhe u beme, pik e vrer
C’ka Partia, qe s’po e nxjerr
Pritem pritem , 50 vjet
Prit te pjelle, partia shtet

#

Kur aty, nga 90 -ta
Tu shtri Partia, or tungjatjeta
Dhe rrenkonte, si nje dreq
I plasen ujrat, i plasen keq

#

Hajde mor të pjellë hajde
E zbrazi barkun si gajde
Dhe nuk polli pak e pakë
Ku binjake e ku trinjakë
Pill parti, e pill partiçka
Ku te bëmshme, e ku kerthiçka
Mëngjërashka e djathtaniçka
Parti blu, roz e kaleshka
Pill e pill, e s’ju lodh pjeshka
O ta lumsha moj partia nënë
Edhe bushter te kishe qënë

#
Moj parti moj ta lumsha synin
Kyçe moj pjeshken, e i ver’ drynin
30 vjet, vec nxjerr partiçka
Nga shtëpiçka, me qerpiçka

Meti Fidani..

Rritet çmimi i ujit në disa qytete të Shqipërisë

Enti Rregullator i Ujit ka vendosur rritjen e tarifave të ujit të pijshëm dhe kanalizmieve në 4 qytete të vendit.

Vlora dhe Kruja do të paguajnë më shtrenjtë duke filluar nga muaji dhjetor, ndërkohë që për Beratin dhe Kuçovën rritja ka nisur të aplikohet që prej datës 1 nëntor.

Rritja më e ndjeshme i takon qytetit të Vlorës, duke qenë se tashmë konsumatorët do të paguajnë për ujin e pijshëm 45 lekë/m3 nga 30 lekë/m3, apo 50% më shtrenjtë se sa paguanin aktualisht.

Rritje për këtë qytet kanë pësuar dhe tarifat për konsumatorët publikë, duke shkuar nga 60 në 100 lekë/m3, si dhe për bizneset që do të paguajnë 100 lekë/m3 nga 80 lekë/m3 që paguanin deri më tani. Po kështu, ERRU ka shtrenjtuar për Vlorën edhe tarifat për largimin e ujërave të ndotur për të 3 kategoritë e mësipërme si dhe tarifën fikse që paguhet çdo muaj. Ndërkaq, rritja e çmimit është më e ulët në qytetet e tjerë.

Kështu, në Berat-Kuçovë aktualisht, banorët paguajnë 48 lekë/m³ për furnizimin me ujë dhe 13 lekë/ m³ për largimin e ujërave të ndotur. Ndërkohë që, me tarifat e reja do të paguhet 50 lekë/m³ për furnizimin me ujë dhe 14 lekë/m³ për ujërat e ndotur.

Në Krujë, rritja më e ndjeshme është bërë për kategorinë e bizneseve, të cilët do të paguajnë 25% më shumë për ujin e pijshëm. Për këtë qytet është 2-fishuar edhe tarifa fikse , duke shkuar 100 lekë për konsumatorët familjarë dhe 200 lekë për klientët publikë dhe bizneset.

Ndërkaq, për herë të parë ERRU ka miratuar tarifa zyrtare edhe për ujësjellësin e Himarës, duke vendosur tarifimin e 55 lekë/m3 për familjarët dhe 100 lekë/m3 për klientët publikë dhe bizneset.

ÇMIMI I UJIT NË VLORË

TARIFAT E FURNIZIMIT ME UJË

KONSUMATORË FAMILJARË

ISHTE 30 lekë/m³ BËHET 45 lekë/m³

KONSUMATORË PUBLIK

ISHTE 60 lekë/m³ BËHET 100 lekë/m³

KONSUMATORË PRIVAT

ISHTE 80 lekë/m³ BËHET 100 lekë/m³

TARIFA PËR UJËRAT E NDOTUR

KONSUMATORË FAMILJARË

ISHTE 11 lekë/m³ BËHET 15 lekë/m³

KONSUMATORË PUBLIK

ISHTE 13 lekë/m³ BËHET 25 lekë/m³

KONSUMATORË PRIVAT

ISHTE 13 lekë/m³ BËHET 25 lekë/m³

TARIFA FIKSE

KONSUMATORË FAMILJARË

ISHTE 80 lekë/m³ BËHET 100 lekë/m³

KONSUMATORË PUBLIK

ISHTE 80 lekë/m³ BËHET 150 lekë/m³

KONSUMATORË PRIVAT

ISHTE 80 lekë/m³ BËHET 150 lekë/m³/scan

Lobimi në SHBA – Prokuroria: Të merret i pandehur Lulzim Basha (dokumente)

Kryetari i PD Lulzim Basha merret si i pandehur për lobimin 675.000 usd në SHBA.

Prokuroria e Tiranës ka dërguar një shkresë në selinë e PD, shkresë të cilën e ka siguruar edhe Panorama, ku njoftohet lideri i demokratëve se ndaj tij kanë përfunduar hetimet për lobimin në SHBA përmes kompanisë offshore Biniata Trade.

Dosja hetimore është dorëzuar dje në gjykatë dhe i është komunikuar kreut të PD.

Ndërkohë që prokuroria e akuzon kryedemokratin Basha vetëm për “falsifikim i vulave, i stampave ose i formularëve”, ka rënë akuza për “pastrim parash”.

Nderkohe qe te pandehur ne gjykate me po te njejten akuze shkojne edhe Arben Ristani dhe Ilir Dervishi.

Gjendja u përkeqësua papritur, si ndërroi jetë në spital shoferi i prokurorit. Fjalët e fundit të Andi Malokut

Ndërroi jetë në Spitalin e Traumës, 24-vjeçari Andi Maloku, shoferi i prokurorit Arian Ndoja, i cili mbeti i plagosur në atentatin e një jave më parë te Mbikalimi i Shkozetit në Durrës. Kur të gjithë menduan se ishte më mirë, madje kishte një lloj shprese që t’i shpëtonte edhe paralizës, papritur gjendja e tij është përkeqësuar.



Mbrëmjen e së mërkurës, ai kishte dalë nga reanimacioni dhe ishte shtruar në pavijon. Miqtë dhe familjarët e tij po diskutonin me mjekët se sa mundësi kishte që të ecte sërish, pasi një plumb i kishte prekur shtyllën kurrizore.

Ndërsa dje gjendja e Andi Malokut është përkeqësuar. Burime nga Spitali i Traumës thanë se 24-vjeçari ka shfaqur probleme me frymëmarrjen dhe menjëherë është dërguar në reanimacion, ku është mbajtur për dy orë në terapi intensive.

Mjekët dyshuan për një tromboemboli. Plumbat i kishin dëmtuar të dyja anët e mushkërive dhe dyshohet se për këtë arsye kanë nisur edhe komplikacionet pasditen e djeshme. “Nuk i ndjej më këmbët, ç’më bënë maskarenjtë!”, këto kanë qenë fjalët e fundit në spital të 24-vjeçarit, teksa po e dërgonin për të kryer një skaner.

SHOFERI I PROKURORIT

Në atentatin e javës së kaluar, më i pafajshmi në të gjithë historinë ishte pikërisht personi që drejtonte makinën, Andi Maloku. Me një devijim të timonit, ai duket se i shpëtoi jetën shefit të tij, prokurorit Arian Ndoja, por edhe personit që ndodhej në sediljen e pasme, Aleksandër Lahos, i njohur si “Rrumi”.

Ndërsa vetë u plagos më rëndë e për pasojë ndërroi jetë dje në Spitalin e Traumës, ku ishte transportuar ditën e ngjarjes. Në njoftimin zyrtar për ngjarjen, Policia tha se Andi Maloku është 30 vjeç, kur, në fakt, ai ende nuk i kishte mbushur 24 vjeç. Më 30 nëntor kishte ditëlindjen, që nuk e arriti dot.

Burimet thanë pas atentatit se ai kishte qenë dikur efektiv Policie në Krujë, por, në fakt, Andi Maloku nuk kishte punuar asnjë ditë në Polici. Kishte zgjedhur të punonte si shofer i prokurorit Ndoja, me një rrogë modeste 30 mijë lekë të rinj, punë që për të rezultoi fatale.

Panorama

Miqtë përlotin rrjetin, ja ngushëllimet për vdekjen e Andi Malokut (fotot)

Shoferi i prokurorit Ndoja, 24-vjeçari Andi Maloku ndërroi jetë ditën e djeshme në Spitalin e Traumës. Kujtojmë se Maloku mbeti i plagosur me dy plumba në shtyllën kurrizore dhe një në kraharor, gjatë atentatit ndaj prokurorit të Durrësit Arjan Ndoja dhe personazhit të njohur të botës së krimi, me nofkën “Rrumi”. Djaloshi vetëm 24 vjeç prej një jave ndodhej në kujdesin intensiv të mjekëve në gjendje të rëndë. Kur mjekët kanë dhënë lajmin se kishte ndërruar jetë në ambjentet e spitali familjarët dhe miqtë kanë vënë kujën.

Në videot që qarkullojnë onlinë dëgjohen ulërimat dhe të qarat e familjarëve kur marrin lajmin e kobshëm. Ndërkaq edhe në rrjetet sociale miqtë kanë lënë mesazhe ngushëllimi në profilin e tij. “Shpirti në paqe, “Shpirti të shkoftë në xhenet. Ngushëllime familjes”, janë vetëm disa prej komenteve që shihen në adresën e tij personale.

“Martirët e komunizmit po përdoren kundër dëshmorëve”- Paskal Milo: Lajthitjet e Qeverisë te “Partizanët në bulevard”

Historiani i njohur, Paskal Milo, ka komentuar çështjen më të përfolur të ditëve të fundit, që ka të bëjë me ekspozimin e fotove të heronjve të Luftës së Dytë Botërore në bulevardin qendror të Tiranës.

Në një intervistë për gazetën “Panorama”, Paskal Milo shprehet se nderimi i heronjve të Luftës Antifashiste në 75-Vjetorin e Çlirimit të vendit është gjëja më e duhur. Sipas Milos, duhet bërë një ndarje e qartë mes atyre që luftuan dhe dhanë jetën dhe asaj që ndodhi pas Luftës. Ai thotë se Lufta e Dytë Botërore është suksesi më i madh i një ushtrie shqiptare në histori, pasi në fundin e saj u shpallëm fitues.

Milo e konsideron si një “lajthitje e historianëve të qeverisë” vendosjen e fotove të disa figurave që kanë prodhuar debat dhe që për më tepër nuk kanë ndërruar jetë gjatë periudhës së Luftës. Ai thotë se nuk ka vend për ndarje edhe në diskutimin se këto foto vendosen në vendin ku para disa vitesh u nderuan martirët e komunizmit, duke theksuar se dëshmorët e vendit sjellin më shumë bashkim te shqiptarët.

Qeveria dhe Kuvendi kanë vendosur që në kuadër të festimeve për 75-Vjetorin e Çlirimit të vendit, të vendosen në bulevardin “Dëshmorët e Kombit” fotot e disa prej heronjve të popullit, të cilët kanë rënë në Luftën e Dytë Botërore. Cili është vlerësimi juaj për këtë veprim?

Akti i vendosjes së fotografive të heronjve të popullit dhe dëshmorëve të rënë në luftën për lirinë e atdheut kundër pushtuesve nazifashistë është plotësisht i drejtë, legjitim dhe i merituar. Përse? E para, se ata dhanë jetën për lirinë, gjënë më të shtrenjtë njerëzore, e dhanë si atdhetarë të devotshëm dhe idealistë, e dhanë pa u menduar dy herë që të rrinin kafeneve e në sallonet mondane të aristokracisë pushtuese fashiste e në dopolavorot e tyre, së bashku me kolaboracionistët zvarranikë e servilë ndaj pushtuesit të radhës. E dhanë jetën në lulen e moshës, për të vendosur veten përjetësisht në altarin e lirisë e në panteonin e dëshmorëve të kombit. E dhanë jetën e tyre të çmuar për ta rreshtuar Shqipërinë në anën e Kombeve të Bashkuara Antifashiste, në anën e së drejtës, në anën e antifashizmit e të moralit të lartë, në anën në të cilën u rreshtua populli amerikan i Franklin Ruzveltit, britanikët e Uinston Curcillit, rusët luftëtarë antinazistë, francezët e lirisë e të De Golit. Ata e dhanë jetën për të rreshtuar Shqipërinë në anën e fitimtarëve dhe që ajo të shkonte me kokën lart e plot dinjitet në gjyqin e madh të historisë, që u zhvillua në Paris në verën e vitit 1946. Për të gjitha këto arsye, bulevardi që mban edhe emrin e tyre për gjithë këtë muaj, duhet të jetë një vend pelegrinazhi në ndër dhe në kujtim të të gjithë këtyre heronjve, për të gjithë shqiptarët pa dallim. Shqiptarët janë në borxh të madh ndaj tyre. Dhe ata nuk kërkojnë asgjë nga mbretëria e tyre e heshtur, veç përulje e respekt e një tufë me lule. Nga ana tjetër, e quaj jo të plotë nderimin që iu bëhet atyre dhe gjithë luftëtarëve të lirisë. Lufta Antifashiste Nacionalçlirimtare kundër nazifashizmit ishte dhe mbetet lufta më e organizuar, më e madhe për nga numri dhe më e strukturuar nga ana programore. Ajo e realizoi objektivin e vet themelor, çlirimin e atdheut me forcat e veta, në dallim nga të gjitha luftërat që kanë zhvilluar shqiptarët në historinë e tyre, që megjithë fitoret dhe rezistencën epike, kanë përfunduar me humbjen e lirisë.

A ka provokim në faktin që po në të njëjtin vend, para disa vitesh, kur në Shqipëri erdhi Papa Françesku, u ekspozuan fotot e martirëve të komunizmit?

Bulevardi “Dëshmorët e Kombit” është bulevard i të gjithë shqiptarëve pa dallim feje, bindjeje e krahine. Nuk është pronë private e askujt dhe as nuk është dhënë me PPP, të paktën deri tani. Si i tillë, ai u takon edhe të gjithë martirëve, si atyre për lirinë e atdheut, edhe atyre që u bënë viktima të komunizmit. Është e turpshme që për qëllime spekulative politike e morale, të luhet me kujtimin e tyre. Kjo dëshmon se sa larg kulturës dhe tolerancës europiane janë ata, të cilët për përfitime arriviste të ditës, keqpërdorin martirët e komunizmit kundër dëshmorëve të lirisë.

Për disa nga heronjtë e ekspozuar në bulevard, ka pasur akuza se nuk kanë rënë në luftime me nazifashistët, por në përplasjet me kundërshtaret politikë brenda vendit. Cili është qëndrimi juaj për këtë? (Debati është ngritur më së shumti për Nuri Luçin, Fejzi Micollin, Xhemal Kodrën).

Këta janë akuzuar si pjesëtarë të strukturave të sistemit komunist, që luftuan kundër atyre që u shpallën armiq. Jam plotësisht dakord në parim dhe pa iu referuar emrave konkretë, që në këtë rast është bërë një gabim. Nuk jam në gjendje të them se është bërë me qëllim ose jo. Këtë e dinë organizatorët dhe “historianët” kompetentë të qeverisë, që ajo i ka me bollëk. Vendosja e tyre duhet të respektonte kriterin bazë metodologjik, historicizmin, pra, vendosjen e emrave të heronjve e të dëshmorëve brenda viteve që përfshin Lufta në Shqipëri dhe që dihet nga të gjithë shqiptarët me një arsim minimum, që janë vitet 1939-1944. Nuk bashkohem në substancë me profesionistët e antikomunizmit në komentet e tyre, që morën shkas nga kjo “lajthitje” e “historianëve” të qeverisë. Por nuk ka si të jetë gabim i rastit. Gjithsesi, nuk është shkas për të shpallur kryqëzatën e re antikomuniste, që ka shpërthyer nga ish-trashëgimtarët biologjikë e ideologjikë të kolaboracionizmit shqiptar dhe të puthadorëve të fashizmit.

Një veprim i tillë, ku bashkë me heronj të nderuar të Luftës Antifashiste, janë futur edhe këto figura të diskutuara, mendoni se mund të nxisë ndarje në shoqëri edhe pas kaq vitesh?

Është pretendim i madh ky. Një ngjarje e tillë duhet të shërbejë si reflektim në radhë të parë për ata që ende vijojnë kolaboracionizmin në kushtet e paqes. Bota i ka ndarë me kohë vlerat e antifashizmit nga antivlerat e kolaboracionizmit. Për fat të keq, në Shqipëri, si për shumë gjëra të tjera, vlerat dhe standardet europiane në gjykimin e këtyre dy kategorive historike nuk respektohen, por keqinterpretohen qëllimisht. Dhe, për më tepër, nxiten për përfitime politike. Shembullin që frymëzoi këtë përshkallëzim agresiv të antikomunizmit bashkëkohor shqiptar e dha vetë Kryeministri dhe Kryetari i PS-së kur u kërkoi veteranëve të ulin kokën para kujtimit e veprës së Mit’hat Frasherit. Tragjikja dhe komikja bashkëjetojnë shpeshherë në harmoni të plotë në Shqipërinë e sotme. Mos kini frikë, se shoqëria shqiptare mund të përçahet me tej nga sa është përçarë nga vendosja në bulevard e fotografive të heronjve e dëshmorëve. Heronjtë vetëm bashkojnë, puthadorët e servilët e pushteteve përçajnë.

PANORAMA

HERONJTË E POPULLIT NË BULEVARD- Historianët: Evokim e provokim, mes tyre sigurimsa, të rishihen titujt

Fatmira Nikolli – U mbajt dje në Muzeun Historik Kombëtar konferenca shkencore me temë “Shqiptarët në Luftën e Dytë Botërore”. Tryeza që vijon këtë të mërkurë dhe të enjte, 6 dhe 7 nëntor ka qëllim diskursin në një rrafsh akademiko-shkencor të pasqyrimit të kësaj periudhe historike dhe organizohet nga Instituti i Historisë pranë Akademisë së Studimeve Albanologjike në bashkëpunim me Muzeun Historik Kombëtar. Në ditën e parë të saj, fjalën hapëse të këtij takimi e mbajti historiani dhe akademiku Beqir Meta, i cili përshëndeti të pranishmit duke i përgëzuar për këtë iniciativë në zhvillimin e këtij aktiviteti.

Drejtori i Muzeut Historik Kombëtar, dr.Dorian Koçi në fjalën e tij u ndal në mënyrë të veçantë në rezultatet e luftës dhe rolin e shqiptarëve në këtë luftë si dhe situatën gjeopolitike të Shqipërisë në atë periudhë. Në vazhdim të konferencës së ditës së parë referuan prof. dr. Sonila Boçi me temën “Tipare të rezistencës shqiptare gjatë viteve 1939-1944”, prof. dr. Teki Kurti me temën “Rezistenca shqiptare kundër ushtrive të boshtit dhe marrëdhëniet e saj me anglo-amerikanët” Dr. Marenglen Kasmi referoi rreth temës “Rezistenca shqiptare gjatë pushtimit gjerman 1943-1944”, drejtori i përgjithshëm i Arkivave, dr. Ardit Bido referoi temën “Mes unitizmit nacionalizmit, luftës e komunizmit. Roli i fuqive pushtuese dhe i klerikëve shqiptare në çështjen e Kishës Ortodokse Autoqefale gjatë Luftës së Dytë Botërore”, si dhe prof. dr. Bernard Zotaj referoi temë “Organizimi ushtarak dhe i prapavijave në zonën operative Vlorë-Gjirokastër”. Historiania Ana Lalaj tha në konferencë lidhur me frontin se ishte slogan propaganditstik e i rëndësishëm i luftës, por në pikëpamje juridike ai nuk ekzistonte, nuk kishte strukturë, kryetar, as këshill. “Fronti krijohet më 26.10.1944. Nëse pati kalim të butë nga fronti i madh me aureolë për bashkim të popullit, në frontin e 1944-ës ku hyjnë edhe përfaqësues të partisë, Sejfulla Malëshova, Koçi Xoxe e Pandi Kristo”. Sipas saj, ky front u deklarua ai një organizatë që bashkonte popullin në luftë. “U bë mbledhja e parë dhe zgjodh këshilli drejtues, kryetari e pati strukturë. Më 1945 fronti bëhet demokratik e u bë kryetar Enver Hoxha që nuk hoqi as më 1953 kur iu kërkua të hiqte dorë nga disa prej 5 posteve, ai këtë mbajti”, tha Lalaj. Sipas saj, nëse pyesim a ishte Balli bashkëpunues, duhet të kemi kujdes në përgjigje.
“Ballin Kombëtar duhet ta trajtojmë më në thellësi, edhe në kohën e vet, edhe me fraksionet e veta. Ka pasur fraksione që kanë bashkëpunuar me pushtuesin e ka pasur që s’kanë bashkëpunuar e që janë vrarë. Tjetër është çfarë është bërë më para me historinë, e tjetër çfarë bëjmë ne tani. Janë bërë retushime e krasitje. Meqë u fol për betejën e Tiranës, Vojo Teodorovic ka luajtur rol në të, ai ishte jugosllav. Në gjithë dokumentet e tjera është hequr emri i tij. Ne duhet të kemi kujdes nga nihilizimi e heroizmi”, tha Lalaj. Ajo shtoi se në vitet 1939-1941, komunistët shqiptarë kohë ishin në pozitë të vështirë se vetë Bashkimi Sovjetik dhe internacionalja komuniste e kishte hedhur në kosh parullën për ngritjen e fronteve popullore. “Pas paktit Ribentrof-Molotov u erdhi urdhër të ndalte propaganda kundër fashizmit”, nënvizoi ajo.

HERONJ APO PROVOKIME?
Prej disa ditësh Tirana është përfshirë në qëmtimin e emrave dhe figurave të heronjve të popullit, fotografitë e të cilëve janë varur në bulevard në kuadër të 75-vjetorit të luftës. Mes heronjve të rënë në luftë, mes të rinjve që dhanë jetën në mbrojtje të Shqipërisë nga pushtuesit, studiues e ish-të përndjekur kanë vënë re edhe figura që janë hasur në dosjet e Sigurimit të Shtetit ose që dihet që kanë jetuar edhe pas luftës. Për ç’arsye një debat i madh ka përfshirë historianë e familjarë, shpesh duke keqinterpretuar apo ngatërruar qëllimisht ata që ishin partizanë e vdiqën në mbrojtje të atdheut, me atë që ndodhi pas luftës- siç ishte ardhja e regjimit komunist – apo përfshirja mes heronjve e atyre që sipas studiuesve janë emra që kanë përndjekur shqiptarët si pjesë e Sigurimit famëkeq. Pa hedhur poshtë luftën, rëndësinë e saj, jetët e dhëna për vendin, tre historianë ngulmojnë në nevojën për një kujdes më të madh në përzgjedhjen e emrave që nderohen, duke mos ngatërruar viktimat, me heronjtë e dëshmorët, duke mos vënë në të njëjtin bulevard heronj e idhuj të rremë. Më poshtë reagimet e tre historianëve.

HISTORIANIA ANA LALAJ: U PËRFSHINË FIGURA PA MERITA NË LUFTË

“Lufta Nacionalçlirimtare në Shqipëri vlen të evokohet dhe këtë nuk e bëjmë vetëm ne, por e bëjnë edhe popuj të tjerë që kanë marrë pjesë në rezistencën antifashiste ose në teatrot e mëdha të luftës. Ajo që unë do të thosha për rastin konkret që ju pyesni, është se Instituti i Historisë është duke ju përgjigjur kësaj situate dhe kësaj ngjarjeje, e cila po përkujtohet këtë vit, domethënë 75-vjetorit të Çlirimit të vendit. Për sa iu përket fotografive që janë vendosur në bulevard, ky është një evokim i cili ia vlen të bëhet, sepse përkujtohen ato figura që kanë dhënë jetën, janë heronjtë e Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare. Do të thosha se në të është përfshirë edhe ndonjë figurë që nuk i takon luftës për merita. Nuk i takojnë meritat e luftës një ose dy figurave që janë vënë aty. Ato që kanë dalë edhe në gazeta”, kështu u shpreh dje historiania Ana Lalaj.

Sipas saj, në këtë rast duhet të ketë një kujdes i madh se në këtë mënyrë krijohen provokime, radikalizohet situata dhe një radikalizim i situatës në një krah sjell një përgjigje radikale nga krahu tjetër. U quajt provokim deri tani. “A është provokim? Në një lloj mënyre është provokim. Sepse është fjala për heronj të vërtetë të luftës dhe derisa nuk i përgjigjen asaj periudhe ata nuk duhet të jenë aty. Por nga ata tjetër kemi të bëjmë me evokimin e një ngjarjeje shumë të madhe dhe mendoj se provokimi zë vend shumë të vogël. A duhen parë titujt e tyre? Fjala hero ka konotacion pozitiv dhe heronjtë nderohen. Duhet të kenë shumë kujdes strukturat që ngrihen në këtë rast për të vënë vlerësime. Ata njëherë janë vlerësuar. Tani, rivlerësimi është edhe më i vështirë, sepse bëhet në një kontekst tjetër historik e politik. Nëse themi se historia duhet t’i shërbejë të tashmes e së ardhmes, kujdesi nuk është i tepruar”, tha Lalaj. Pyetjes, a duhen rishikuar, ajo ju përgjigj qartë: “Them që duhen rishikuar figurat dhe në këtë vëmë në peshore e hedhim në diskutim, ku mbizotërojnë anët e mira e heroizmi e ku anët e tjera të cilat gjatë kohës së komunizmit, quheshin heroike, por në ditët e sotme, kanë një konotacion tjetër.
Në historiografi politika duhet të rrijë sa më larg sepse ne kemi shumë pika që janë edhe të diskutueshme edhe të nxehta, si për shembull lufta civile, Mukja, roli i aleatëve. Ne tani ka ardhur koha të bëjmë pyetjen dhe të nxjerrim disa konkluzione. A do bëjmë politikë me këto ngjarje historike apo do bëjmë histori? Nëse do të bëjmë histori politika duhet të rrijë larg. Kam vënë re që ka ngjarje për të cilat në publik dalin politikanët jo historianët. Historianët kanë shumë dokumente, pro e kundra dhe kanë mundësi që t’i trajtojnë, që t’i analizojnë më me hollësi dhe të tërheqin një konkluzion më të bazuar, por historianët janë pikërisht lihen më në fund”. Në fund Lalaj tha se korrigjimet në histori bëhen vazhdimisht dhe historiografia shkruhet vazhdimisht, ndaj sipas saj, duke pasur në dorë shumë regjistrime arkivore ne mund të saktësojmë një kontekst historik më mirë se politikanët.

HISTORIANI MAREGLEN KASMI: DHËNIA E JETËS  AKT SUBLIM, TË SHIHEN ME SY KRITIK

Historiani Mareglen Kasmi në deklaratën e tij para mediave tha se, “që të jem korrekt, nuk i di të gjithë emrat që janë përfshirë në këtë listë, por nëse do të flas në parim duke bërë vlerësimin e këtyre figurave historike do të thosha që nderimi i tyre është diçka e nevojshme”. Por sipas tij, kushdo që jep jetën në luftë kundër pushtuesit të huaj, për më tepër që të gjithë në foto janë në moshë të re, janë figura që duhet vlerësuar. “Dhënia e jetës është akti më sublim, që dikush mund të bëjë për mbrojtjen e atdheut. Këtu nuk dua të përfshij në këtë debat ideologjinë, për të arrit në përfundimin se janë figura që ndoshta u përdorën apo simbolizojnë ideologjinë komuniste të kohës, sepse siç thashë në momentin që dikush bie në llogore për të mbrojtur atdheun nga pushtuesi, meriton të vlerësohet”, vërejti Kasmi. Ai shtoi që nëse brenda tyre ka elementë që mund të kenë jetuar edhe pas vitit 1945, atëherë patjetër që duhet parë aktiviteti i tyre që kanë pas kësaj periudhe. “Qartazi unë e ndaj luftën e nga periudha e pasluftës, duke pasur parasysh, që ende pjesa më e madhe e atyre që dhanë jetën e janë përdorur në këto ditë në mënyrë të demonstruar në bulevard nuk e mendonin atë që do të vinte pas vitit 1944, por thjesht dolën në mal për të luftuar për lirinë e vendit”, theksoi historiani.
I pyetur nëse krahas partizanëve, ka edhe elementë të ish-Sigurimit të Shtetit, ai tha se nuk e di se cilët janë emrat, por “do të thosha që për mendimin tim aty e kanë vendin të gjithë ata njerëz që dhanë jetën për çlirimin e vendit. Më pas 1945-ës, si për çdo njeri duhet parë kontributi i që kanë pasur. Pastaj njerëz që një periudhë të jetës kanë pasur një qëndrim të mirë dhe nëse në një moment tjetër të jetës kanë mbajtur një tjetër qëndrim, nëse kanë bërë gjëra që nuk duhet t’i bënin, patjetër që duhet riparë në mënyrë kritike”. Sipas tij, është e njëjta si me nacionalistët gjatë luftës, që kanë merita deri në momentin e pushtimit të Shqipërisë, më pas qëndrimi i tyre është pak ndryshe, prandaj për secilën periudhë duhet që të mbajnë përgjegjësi për ato që kanë kryer. I pyetur nëse ka qenë i përfshirë në procesin e përzgjedhjes dhe nëse si pjesë e Autoritetit të Dosjeve ka dijeni për verifikimin e figurave, ai tha se nuk ka qenë i përfshirë dhe mendon që aty janë njerëz që kanë dhënë jetën gjatë luftës dhe nuk mund të kenë vazhduar aktivitetin e tyre gjatë luftës.

HISTORIANIA SONILA BOÇI: MUNGOJNË DISA EMRA, JANË TJETËR VIKTIMAT E TJETËR HERONJTË

“Ato figura varen aty për të mbajtur të gjallë kujtesën. Është në nderin e çdo kombi që të nderojë heronjtë e vet, pavarësisht ideologjisë së tyre. Ajo që pashë unë nga një vështrim i shpejtë në bulevard, sepse nuk i kam studiuar të gjithë, vura re që përveç komunistëve atje ka edhe jokomunistë. Mujo Ulqinaku, Vasil Laçi, Mine Peza, e shumë personazhe të tjera që nuk janë komunistë. Janë njerëz që janë vrarë duke kundërshtuar pushtimin dhe kjo është në nderin tonë si shqiptarë që t’i kujtojmë. Siç duhet t’i kujtojmë gjithë të tjerët”, tha dje Sonila Boçi. A duhej të ishin të gjithë?
Sipas saj, duhej të ishte bërë një kujdes i madh për të përzgjedhur kategorinë e heronjve që do vendoseshin. “Nëse do përkujtoheshin heronjtë e luftës, nuk duhej të ngatërroheshin ata që janë vrarë pas nëntorit të 1944 dhe ka të tillë. Me aq sa pashë unë, vura re Nuri Luçin, që ishte me një foto me uniformën e Sigurimit të Shtetit që mund të ishte shmangur. E dyta që duhej mbajtur në konsideratë edhe pse s’janë heronj të popullit, por janë dëshmorë të atdheut, janë disa që kanë luftuar në formacionet e Ballit Kombëtar. Nuk pashë Jashar Cakranin që është vrarë nga italianët në Vlorë, nuk pashë Hysni Lepenicën dëshmorin e Grehotit, ose disa të tjerë të Ballit Kombëtar që janë njohur si Skënder Muça që është vrarë nga gjermanët. Edhe këta janë dëshmorë të atdheut sa këta të tjerët dhe ne duhet t’i respektojmë edhe ata”, u shpreh Boçi.

Ajo tha se janë vënë viktimat dhe janë cilësuar si dëshmorë. Masakrat shkaktojnë viktima dhe janë tjetër kategori, por ka të tjerë që kanë luftuar me armë e kanë rënë dëshmorë e që mund të ishin të tjerë që mund të ishin vendosur.

E pyetur për figurën e Fejzi Micollit, ajo përmendi Luftën e Tamarës. “Të gjithë ata që nuk janë vrarë në luftë me pushtuesit, pavarësisht se në ç’periudhë historike janë vrarë, nuk duhej të ishin aty. Duhej të ishte bërë kujdes në përzgjedhjen e figurave, pa mohuar kontributin që kanë këto figura që janë vënë. Duhet bërë rishikim i heronjve të popullit. Titujt janë vendosur para viteve 1990 dhe nuk janë bërë më hulumtime për këto figura. Ne e kemi kërkuar gjithnjë, por këtë e vendos politika, jo ne si historianë – sepse ne kemi bërë hulumtimet tona, por kemi parë që ka të tjerë që janë në kategorinë e dëshmorëve. Ka ardhur koha që politikëbërësit duhet të ulen më shumë me historianët që të bëjmë gjëra më të mençura, që i shërbejnë kohezionit social më shumë se përçarjes sociale”, u shpreh historiania.

Ajo tha se nuk ka dijeni se kush ka qenë në komisionin përzgjedhës, por tha se në dijeninë e saj asnjë nga anëtarët e departamentit të Historisë Bashkëkohore nuk është pyetur për këtë (listë me heronj). “Por mund të kenë pasur historianë të tjerë. Nuk e di nëse ka pasur a jo, nuk e di fare se si janë përzgjedhur këta emra. Nëse do kishin qenë të kujdesshëm dhe nëse në bulevard do të kishte figura që vërtetë janë etalone të luftës, të rezistencës kundër pushtimit, do i kishin bërë shërbim të mirë luftës dhe kujtesës. Nuk besoj se ka njeri që thotë pse është aty Vasil Laçi”, – përfundoi ajo.