VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Palestina i kërkon OBI’së të ndërpresë të gjitha lidhjet me Kosovën

By | April 15, 2021
blank

Komentet

blank

Kryeministri i ri izraelit zotohet të bashkojë kombin

RFE/RL

Kryeministri i ri i Izraelit, Naftali Bennet, u zotua se do të bashkojë kombin e ndarë nga katër palë zgjedhje në dy vjet.

Ai tha se Qeveria e tij “do të punojë për të gjithë njerëzit” dhe shtoi se përparësi do të jenë reformat në arsim, shëndetësi dhe zvogëlimi i burokracisë.

Bennet, nacionalist i krahut të djathtë, do të udhëheqë një koalicion partish, të cilit iu dha mbështetja në Parlament të dielën me 60 vota për dhe 59 kundër.

Ai pason Benjamin Netanyahun, i cili u detyrua të largohet nga zyra pas 12 vjetësh.

Bennett, udhëheqës i partisë Yamina, do të jetë kryeministër deri në shtator të vitit 2023, si pjesë e një marrëveshjeje për ndarjen e pushtetit.

Ai pastaj do t’ia dorëzojë pushtetin udhëheqësit të partisë Yesh Atid, Yair Lapid, i cili do të udhëheqë për dy vjet të tjerë.

Netanyahu – kryeministri më jetëgjatë i Izraelit – do të mbetet udhëheqës i partisë së krahut të djathtë Likud dhe do të bëhet lider i opozitës.

“Do të rikthehemi”, tha Netanyahu gjatë debatit të së dielës në Parlament.

Netanyahu ka shërbyer pesë mandate si kryeministër – fillimisht nga viti 1996 deri më 1999, e pastaj vazhdimisht nga viti 2009 deri më 2021.

Ai i ka thirrur zgjedhjet në prill të vitit 2019, por nuk ka arritur të fitojë mbështetjen e mjaftueshme, për të formuar një qeveri të re të koalicionit. Pas tyre janë zhvilluar edhe dy palë zgjedhje, pa rezultat konkret.

Pas zgjedhjeve të treta, Netanyahu ka formuar një qeveri të unitetit kombëtar me udhëheqësin e atëhershëm të opozitës, Benny Gantz, por marrëveshja është prishur dhe Izraeli është kthyer në votime në muajin mars.

Partia e tij ka dalë e para, por meqë Netanyahu nuk ka arritur të formojë qeverinë, detyra i ka kaluar Lapidit, partia e të cilit ka dalë e dyta.

Pas disa javësh negociata, qëllim kryesor i opozitës është bërë largimi i Netanyahut nga zyra.

Marrëveshja për koalicion, që përfshin tetë fraksione, është nënshkruar më 2 qershor. Koalicioni ka minimumin e ulëseve të nevojshme për të qeverisur.

Aleanca përmban parti, të cilat kanë dallime të mëdha ideologjike. Ajo po ashtu pritet të ketë një numër rekord prej nëntë grave që do të udhëheqin ministritë.

Përfaqësuesit e palestinezëve reaguan me shpërfillje ndaj Qeverisë së re të Izraelit.

“Kjo është një çështje e brendshme izraelite. Pozicioni ynë ka qenë gjithmonë i qartë, ajo që duam është një shtet palestinez në kufijtë e vitit 1967, me Jerusalemin si kryeqytetin e tij”, tha një zëdhënës i presidentit të Autoritetit Palestinez, Mahmoud Abbas.

“Është një okupim dhe një entitet kolonial, të cilit duhet t’i rezistojmë me forcë për të rikthyer të drejtat tona”, tha një zëdhënës i Hamasit – grupit islamik që kontrollon Rripin e Gazës.

Palestinezët jetojnë në rrënojat e Gazës
Fotogaleri

Palestinezët jetojnë në rrënojat e Gazës

Familjet palestineze, shtëpitë e të cilave u shkatërruan gjatë sulmeve ajrore të Izraelit në Gaza, janë rikthyer në rrënojat e shtëpive të tyre, duke improvizuar çadra pranë shtëpive të tyre. Pas konfliktit 11-ditor, Izraeli dhe militantët e Hamasit arritën një marrëveshje armëpushimi. Sulmet ajrore kanë shkaktuar dëme të mëdha në infrastrukturën e Gazës.

Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Joe Biden, uroi kryeministrin e ri, Bennett, dhe kolegun e tij, Lapid, duke thënë se pret që të punojë me ta për forcimin e “marrëdhënieve të ngushta” midis dy vendeve.

“Administrata ime është plotësisht e angazhuar për të punuar me Qeverinë e re izraelite drejt avancimit të sigurisë, stabilitetit dhe paqes për izraelitët, palestinezët dhe njerëzit në të gjithë rajonin e gjerë”, tha përmes një deklarate Biden.

Duke falënderuar Bidenin për “vitet e angazhimit të tij në sigurinë e Izraelit” dhe për “qëndrimin pranë Izraelit” gjatë luftimeve me militantët e Hamasit në Gaza, muajin e kaluar, Bennett tha se Qeveria e tij do të ndjekë marrëdhënie të mira si me demokratët në SHBA, ashtu edhe me republikanët.

Përgatiti: Valona Tela
blank

Rrëfimet video të mafiozit që po trondit shtetin e Erdoganit

Një mafioz turk i cili deri pak kohë më parë organizonte tubime në mbështetje të Presidentit Rexhep Tajip Erdogan dhe gëzonte favore me qarqet pro-qeveritare ka trazuar Turqinë që nga fillimi i majit, duke postuar një seri videosh për të ekspozuar ato që ai i cilëson si lidhje të ngushta midis shtresës së lartë të politikës dhe botës së nëndheshme të krimit. Ai akuzon qeverinë turke për akuza nga më të rëndat, duke përfshirë trafikun e drogës, kontrollin e qarqeve kriminale dhe madje edhe vrasje kundër anëtarëve ose miqve të partisë në pushtet.blank

Megjithëse nuk është hera e parë që në Turqi përflitet zyrtarët shtetërorë që bashkëpunojnë me kriminelët, pretendimet e rënda kanë nxitur shqetësime mbi transformimin e Turqisë nën udhëheqjen e Erdogan, i cili, thonë kundërshtarët, ka monopolizuar shtetin turk që nga marrja e pushtetit ekzekutiv më të gjerë në 2018.

Sedat Peker, një udhëheqës i dënuar i një bande kriminale i cili, sipas rrëfimit të tij, u largua nga Turqia në fund të vitit 2019 pasi policia nisi hetimet kundër tij, ka shënjestruar në mënyrë të qartë Ministrin e Brendshëm Suleyman Soylu, i cili dyshohet se i kishte premtuar mbrojtje por nuk e mbajti fjalën. Deri në 6 milion njerëz kanë shikuar secilën nga gjashtë videot që Peker ka postuar në YouTube nga Dubai në Emiratet e Bashkuara Arabe, duke bërë thirrje të opozitës për një hetim parlamentar në pretendimet e tij.

Soylu dhe zyrtarët e tjerë qeveritare i mohojnë akuzat, por për shumë njerëz ato janë shumë të rënda për t’u hedhur poshtë pa hetime paraprake. Mafiozi ka dhënë detaje për të mbështetur pretendimet e tij, duke përfshirë regjistrimet e telefonatave me një gazetar pro-qeveritar i cili, siç thotë ai, ishte ndërmjetësi i tij me Soylu. Ai ka rrëfyer gjithashtu për rolin e tij në incidente të njohura publikisht si goditja e një ish-ligjvënësi dhe një sulm ndaj zyrave të së përditshmes Hurriyet, të cilën ai pretendohet se e organizoi me kërkesë të anëtarëve të Partisë së Drejtësisë dhe Zhvillimit të Erdogan (AKP).

Pretendimet e Peker vijnë mes akuzave në rritje për korrupsion në radhët e AKP dhe ka të ngjarë të shkojnë përtej kufijve të Turqisë pasi ato përfshijnë pretendime rreth trafikut ndërkombëtar të drogës, pastrimit të parave dhe lidhjeve të errëta të mafies dhe shtetit.

Nëse është e vërtetë, fotografia që Peker përshkruan shkon përtej korrupsionit siç e njohim ne dhe mund të përshkruhet ndoshta si kriminalizim i aparatit shtetëror. Pretendimet e tij sugjerojnë se grupet e krimit të organizuar janë përdorur në betejat e pushtetit brenda qeverisë si dhe për të përhapur propagandë politike, për të vjedhur vota, për pasurimin e figurave politike, për të manipuluar median dhe për të sulmuar opozitën dhe shoqërinë civile.

Pavarësisht nga detajet e konfliktit që e bëri Peker të flasë, dy faktorë themelorë qëndrojnë në thelb të skandalit. E para ka të bëjë me kontrollin e ekonomisë së vendit nga krimi i organizuar dhe shteti, e cila thuhet se është zgjeruar jashtëzakonisht në vitet e fundit. Rritja e të ardhurave të paligjshme buron jo vetëm nga sektorë nëntokësorë siç janë prostitucioni, trafiku i drogës dhe kontrabandës së karburantit, por gjithashtu ndikon në shitblerjen e votës, korrupsionin në tenderat publik dhe presionin ndaj ndërmarrjeve të huaja që kërkojnë të bëjnë biznes në Turqi.

Një shtesë e re në rrjedhën e parave të paligjshme ka ardhur pas përpjekjes për grushtit të shteti të vitit 2016. Ankaraja fajësoi predikuesin Fethullah Gulen dhe e cilësoi rrjetin e tij të madh të ndjekësve si një organizatë terroriste, e njohur me shkurtesën FETO. Si pjesë e përndjekjes, kompanitë në pronësi të gulenistëve u sekuestruan dhe u shitën, kryesisht te miqtë e AKP-së. Siç doli më vonë, shumë biznesmenë të akuzuar për lidhje me gulenistët paguanin ryshfete të mëdha për t’i shpëtuar hetimit ose gjykimit.

Sipas burimeve policore të cituara nga faqja e lajmeve T24, paratë e paligjshme vetëm në Stamboll arritën në rreth 10 miliardë dollarë në vitin 2020, ndërkohë që në vitin 2015 ishin vetëm 3 miliardë dollarë.

Arsyeja e dytë është politike. Që nga tranzicioni i Turqisë në një sistem presidencial ekzekutiv në 2018, fuqitë e qeverisë janë rritur në kurriz të përgjegjësisë dhe transparencës ndërsa Erdogan forcoi kontrollin mbi gjyqësorin dhe mediat dhe parlamenti humbi funksionet e tij të mbikëqyrjes. Në një përgjigje të paharrueshme ndaj pyetjeve të opozitës për shpenzimet qeveritare në nëntor, Erdogan tha se ai “nuk [ka] më kohë për të dhënë llogari për gjëra të tilla”. Kjo ndjenjë e mosndëshkimit shpesh shfaqet në radhët e ulëta të AKP-së dhe mbështetësve të saj gjithashtu. Sipas kritikëve, qeveria po mbulon veprime të panumërta të shkeljes së ligjit dhe korrupsionit, të cilat vështirë se mund të nxirren në dritë për sa kohë që ajo qëndron në pushtet.

Kështu, kapja pas pushtetit është bërë një çështje jete ose vdekjeje për AKP. Pas përçarjes së tij me Gulenistët, Erdogan është rreshtuar me Partinë e Lëvizjes Nacionaliste të ekstremit të djathtë, e cila, nga ana tjetër, ka inkurajuar grupe kriminale me prirje nacionaliste të tilla si ato të Peker të bashkëpunojnë me qeverinë.

Ekziston një lidhje e drejtpërdrejtë midis skandaleve dhe narrativës nacionaliste që Ankaraja ka ndjekur që prej grushtit të shtetit, duke i cilësuar të gjithë mbështetësit e saj si patriotë dhe të gjithë kundërshtarët e saj si armiq. Në këtë klimë, njerëzit që e shohin veten si mbrojtës besnikë të shtetit dhe poshtërojnë opozitën, pavarësisht nga meritat e tyre profesionale ose integriteti moral.

Rrëfimet e Peker mund të mos kenë një ndikim të menjëhershëm në numrin e mbështetësve të Erdoganit, por ato do të njollosnin në mënyrë të pashmangshme besueshmërinë e qeverisë nëse prokurorët dhe shumica e AKP-së në parlament nuk ndërmarrin veprime për të hetuar pretendimet.

Erdogan ka qëndruar i heshtur në lidhje me akuzat kundër Soylu, të cilat disa i shohin si një shenjë se ai mund t’i kërkojë ministrit të japë dorëheqjen. Soylu, një skifter në çështjet e sigurisë, gëzon shumë popullaritet në mesin e mbështetësve të qeverisë dhe thuhet se gjendet në një luftë për pushtet me dhëndrin e Erdoganit Berat Albayrak. Soylu kishte kërkuar dorëheqjen për shkak të pandemisë në prill 2020, kur refuzonte hyrjen në karantnë, por Erdogan refuzoi dorëheqjen e tij.

Me Peker që premton më shumë dëshmi dhe prova, qeveria po përballet me një test të madh për të treguar përkushtim në luftimin e krimit të organizuar dhe korrupsionit. Nëse ajo dështon të përmbajë skandalin, Turqia mund të gjendet në krizën më të madhe politike me të cilën Erdogan është përballur si president.

Marrë nga Al Monitor pergatiti GazetaSi

blank

Akt terrorist i Lukashenkos: Ndryshon drejtimin e avionit për të arrestuar Roman Protasevich gazetarin kritik ndaj regjimit të tij diktatorial

Një gazetar opozitar bjellorus dhe aktivist kundër regjimit të Lukashenkos është ndaluar në aeroportin e Minskut, pasi i gjithë avioni që ishte nisur Nga Athina drejt Lituanisë është ndaluar në kryqytetin bjellorus për të arrestuar kritikun e presidentit të vendit.

Çfarë ka ndodhur? Një fluturim i kompanisë “Ryanair” që nisej nga Athina drejt Vilniusit të Lituanisë dhe që kalonte transit në hapësirën ajrore të Bjellorusisë, u detyrua nga autoritete e këtij vendi që të ulet në Minsk, për shkak të një “kërcënimi terrorist”. Pas kontrollit të avionit, përgjatë së cilit nuk u gjet ndonjë bombë apo objekt tjetër i rrezikshëm është bërë arrestimi i gazetarit Roman Protasevich.

Kush është Roman Protasevich? Ai është një gazetar dhe aktivist i njohur që ka kundërshtuar regjimin e Lukashenkos dhe ka qenë nga kritikët më të zëshëm të tij, përgjatë protestave 6-mujore në Bjellorusi pas zgjedhjeve që u manipuluan nga presidenti filo-rus që ka në pushtet që prej vitit 1991, çka i ka dhënë titullin mediatik “diktatori i fundit i Europës”.

Roman Protasevich

26-vjeçari ka qenë kryeredaktori i portalit “Nexta”, një platformë e cila ka hyrë në listën e grupeve ekstremiste në Bjellorusi për shkak të rolit që pati në protestat anti-qeveritare.

Për pasojë, Protasevich në vitin 2017 i akuzuar për shumë vepra penale është dënuar me vdekje dhe tani përballet me këtë dënim.

I menjëhershëm ka qenë reagimi ndërkombëtar, teksa NATO dhe Autoriteti Europian i Aviacionit e kanë konsideruar veprimin “një akt që cënon udhëtimet ndërkombëtare dhe rrënon sigurinë”.

Ndërkohë Ministria e Jashtme gjermane ka bërë thirrje për veprime të menjëhershme për të sqaruar situatën dhe për të liruar gazetarin.

Kujtojmë se përgjatë protestave të vitit të kaluar mbi 34 mijë njerëz u arrestuan në Bjellorusi në një nga represionet më të mëdha në lindjen e Europës pas rënies së bllokut komunist.

Shtetet evropiane kanë reaguar me zemërim, duke akuzuar Bjellorusinë për “terrorizëm shtetëror” dhe duke kërkuar dënim të rastit. Figurat politike në të gjithë Evropën tashmë kanë bërë thirrje që BE dhe NATO të ndërhyjnë.

Sekretari i Jashtëm i Mbretërisë së Bashkuar Dominic Raab paralajmëroi se “veprimi i çuditshëm” do të kishte “pasoja serioze”.blank

Kretarja e opozitës në Bjellorusi Svetlana Tikhanovskaya, e cili u mund nga Alexander Lukashenko në sondazhet presidenciale vitin e kaluar të denoncuara gjerësisht si të manipuluara, ishte midis atyre që kërkuan lirimin e Protasevich.

 

Që nga zgjedhjet e gushtit, 66-vjeçari Lukashenko, i cili ka drejtuar vendin që nga viti 1994, ka goditur zërat kundërshtues. Shumë figura të opozitës janë arrestuar ose, si zonja Tikhanovskaya, që iku në mërgim.

blankGazetari i arrestuar Roman Protasevich është dënuar me vdekje nga qeveria Lukashenko në 2017, dhe ndaj ka reagime për shkak të mundësisë së ekzekutimit./balkanweb

 

blank

OKB: Mbërritjet nga Mesdheu në Evropë rriten për 170 për qind krahasuar me vitin 2020

Gjenevë

Kombet e Bashkuara (OKB) kanë bërë të ditur se mbërritjet nga Mesdheu në Evropë që nga viti 2015 shënuan rënie, por shifrat e vitit të fundit të mbërritjeve nga deti në Itali arritën në mbi 10.400 duke shënuar një rritje prej rreth 170 për qind krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 2021, transmeton Anadolu Agency (AA)

Zëdhënësja e Agjencisë së OKB-së për Refugjatë (UNICEF), Carlotta Sami, u adresua në një brifing të OKB-së, të organizuar në mënyrë virtuale, nga Porti Trapani në Sicili ku rreth 450 persona po zbarkonin pas shpëtimit nga një anije e një organizate joqeveritare.

“UNHCR përgëzon Italinë për mbajtjen e porteve të saj të hapura gjatë pandemisë. Megjithatë, është i nevojshëm edhe solidariteti nga vendet e tjera anëtare të BE-së”, tha Sami.

Ajo theksoi se situata në rajon do të vazhdojë të detyrojë njerëzit të përdorin “masa të dëshpëruara” për të kërkuar siguri.

“Po telefonoj nga Porti i Trapanit në Sicili. Përderisa po flas, mbi 450 persona po zbarkojnë pas shpëtimit nga anija e organizatës joqeveritare ‘Sea Watch’, midis tyre rreth 180 janë fëmijë”, tha Sami.

Që nga orët e para të 1 majit, rreth 1.500 persona kanë zbarkuar në Itali pas shpëtimit nga rojet bregdetare italiane dhe policia doganore ose nga organizatat joqeveritare ndërkombëtare në Mesdheun Qendror.

“UNHCR po ashtu është shumë e shqetësuar për numrin e të vdekurve. Deri tani, në vitin 2021, të paktën 500 persona dihet se kanë humbur jetën në përpjekjen e tyre për kalimin e rrezikshëm të detit përgjatë rrugës së Mesdheut Qendror, krahasuar me 150 në të njëjtën periudhë të vitit 2020”, tha Sami.

200 për qind rritje e jetëve të humbura

Sipas zëdhënës së UNHCR-së, kjo është një rritje prej mbi 200 për qind dhe kjo humbje tragjike e jetëve, siç tha ajo, edhe një herë thekson nevojën për të rivendosur një sistem për operacionet e kërkimit dhe shpëtimit në Mesdheun Qendror të koordinuar nga shtetet.

“Ne kemi vërejtur një prani të lartë të fëmijëve, shumë prej të cilëve janë të pashoqëruar. shumica e mbërritjeve vijnë nga Mali, Eritrea dhe Afrika e Veriut. Arsyet pas këtyre lëvizjeve janë komplekse. Shumë ikin nga lufta dhe konfliktet, si në Sahel ku sulmet pa kriter çojnë vazhdimisht në vdekje dhe zhvendosje të detyruar. Shumë janë duke ikur nga persekutimi dhe trafikimi i qenieve njerëzore”, u shpreh Sami.

Ajo tha se megjithatë lëvizjet drejt Evropës përfaqësojnë vetëm “majën e ajsbergut”.

Shumica mbetet pranë vendeve të tyre, me mbi 5.4 milionë refugjatë dhe njerëz të zhvendosur brenda në vendet e rajonit Sahel që shtrihet në pjesën veriore të Afrikës.

Sipas statistikave globale të UNHCR-së, 80 për qind e njerëzve që ikin qëndrojnë brenda rajonit të tyre të origjinës.

“Përderisa këta njerëz janë sjellë në siguri në Itali, ne e nxisim bashkësinë ndërkombëtare të shtojë përpjekjet e saj për të forcuar mbrojtjen e personave që udhëtojnë përgjatë kësaj rruge dhe për të garantuar alternativa të sigurta për këto udhëtime të rrezikshme dhe të dëshpëruara”, tha Sami.

blank

Palestina i kërkon OBI’së të ndërpresë të gjitha lidhjet me Kosovën

voal.ch – Ministria e Punëve të Jashtme dhe Mërgatës në Palestinë ka kërkuar nga Organizata e Bashkëpunimit Islamik të ndërpresë të gjitha lidhjet me Kosovën.

 

Kryediplomati i Palestinës, Riyad al-Malki i ka dërguar një letër sekretarit gjeneral të OBI’së, Yousef bin Ahmed Al-Othaimeen, si zbatim i politikave të kësaj organizate ndaj vendeve që shkelin ligjin ndërkombëtar.

“Ky është një sulm i hapur i Kosovës ndaj popullit të Palestinës, të drejtave  të tij dhe shkelje flagrante e ligjit ndërkombëtar”, thuhet mes tjerash në letrën e Riyad al-Malki.

Kujtojmë, që këto reagime vijnë pasi Kosova hapi ambasadën e saj në Jerusalem, e cila u inaugurua në mars./rtklive.com

 

blank

Izraeli festoi 73 vjetorin e Ditës së Pavarësisë – Mbrëmjen e 14 prillit deri në perëndimin e diellit 15 prill

Izraeli festoi 73 vjetorin e Pavarësisë.

“Nëse ju doni [një shtet të hebrejve] kjo s’është ëndërr”, shkruante gazetari vjenez dhe themeluesi i sionizmit Theodor Herzl në 1902. Pa kaluar as 50 dhjet vjet vizioni i tij u bë realitet: u themelua shteti izraelit.

14 maj 1948 ishte një ditë, që e tronditi Lindjen e Mesme. Në këtë ditë në një muzeum në Tel Aviv u shpall shteti i Izraelit. Disa fotografi të zbehura bardh e zi, regjistrime të turbullta filmike dhe një regjistrim radiofonik me ton si të gërvishtur dëshmojnë për këtë ngjarje. Këto fotografi tregojnë shefin e vetadministrimit hebre të Palestinës, David Ben Gurion. Mbi kokën e tij varet një portret i Theodor Herzl, themeluesit të sionizmit. Në dorën e majtë ai mban fletën me tekstin e deklaratës së pavarësisë.

“Në tokën e Izraelit u krijua populli hebre. Këtu u krijua qenia e tij shpirtërore, fetare dhe politike”, deklaroi Ben Gurion. I dëbuar me dhunë populli hebre edhe në mërgim i qëndroi besnik atdheut të tij. Shpresa për kthimin në atdhe nuk u shua kurrë. Në mënyrë festive Ben Gurion proklamoi: “Ne deklarojmë themelimin e shtetit hebre në tokën e Izraelit. Ky është shteti i Izraelit.”

Themelimi i shtetit të Izraelit, më 14.5.1948

Themelimi i shtetit të Izraelit, më 14.5.1948

Në ditaret e tij kryeministri i parë i Izraelit më pas shkruante: “Mbledhja përfundoi duke kënduar Hatikva, himnin tonë kombëtar. Jashtë, në rrugët e Tel Avivit, populli kërcente.”

Lufta e pavarësisë

Gëzimi për themelimin e shtetit ishte megjithatë i eklipsuar nga pritja e luftës që ishte në prag. Shtetet arabe e refuzuan vendimin e OKB-së të vitit 1947, për ta ndarë zonën nën mandatin britanik mes hebrejve dhe arabëve. Në këtë dokument hebrejve u garantohej më shumë se gjysma e Palestinës. Këtë territor duhej ta ndanin gati 500.000 banorë hebrej me 440.000 palestienzët. Kjo ishte një recetë e sigurtë për një tragjedi, që do të pasonte, thotë historiani izraelit Ilan Pappe. Për ta zhvendosur ekuilibrin demografik në favor të hebrejve, Ben Gurion vendosi, që të dëbojë një milionë palestienzë. Si rjedhojë u asgjësuan 530 fshatra palestineze dhe 11 qytete u shkatërruan. 750.000 palestinezë, më shumë se 80% e popullsisë, u larguan asokohe nga atdheu i tyre. Ata u arratisën në vendet arabe fqinjë ose në territore, ku nuk dominote Izraeli, në Jordanin Perëndimor dhe në Gazë.

Lufta gjashtëditore dhe pasojat e saj

Por më pak se njëzet vjet më pas, në luftën gjashtëditore në vitin 1967, Izraeli e shtriu sundimin edhe në këto territore. Mes 5 dhe 10 qershorit 1967 trupat izraelite mposhtën ushtritë egjiptiane, të Jordanit dhe të Sirisë dhe morrën Jordanin Perëndimor, Rripin e Gazës dhe kodrat Golan nën kontrollin e tyre. Suksesi i madh i papritur ushtarak shkaktoi një valë entuziazmi kombëtar dhe fetar në radhët e popullsisë izraelite. Kryesisht pushtimi i Jeruzalemit Lindor me pasurinë më të shenjtë hebreje murin e vajtimit ngjalli ndjenja çlirimi sikur të kish ardhur Mesia. Shumë shpejt në territoret e pushtuara u themeluan vendbanimet e para hebreje. Ato jo vetëm u toleruan prej qeverisë nën udhëheqjen e partisë së punëtorëve, por edhe u nxitën qëllimisht. Me ndihmën e vendbanimeve të konceptura si fshatra mbrojtjeje synohej që të bllokohej popullsia paletineze në Jordanin Perëndimor dhe në Rripin e Gazës dhe të parandalohej këtu krijimi i strukturave autonome.

As Marrëveshja e Paqes me Egjiptin në vitin 1979, as procesi i paqes i nisur në vitin 1993 ose tërheqja nga Rripi i Gazës në vitin 2005 nuk mundën t’i japin fund politikës së ngulimeve. Edhe kryeministri Itxhak Rabin, i vrarë në vitin 1994, i cili ishte një kundërshtar i shpallur i ngulimeve, stepej kur ishte fjala për shpërbërjen e vendibanimeve në zonat e pushtuara.

Sot jetojnë rreth 500.000 banorë hebrej në Jordanin Perëndimor dhe në Jeruzalemin Lindor. Ndër ta janë shumë migrantë të rinj të ardhur nga Evropa Lindore dhe Azia Qendrore, të cilët pas shpërbrjes së Bashkimit Sovjetik u vendosën në Izrael. Rreth një milionë hebrej rus pranoi Izraeli. Në vitin 1991 përveç tyre u sollën në Izrael edhe rreth 14.000 hebrej nga Etiopia.

Marrëdhëniet me Gjermaninë

Republika Federale e Gjermanisë ka marrëdhënie diplomatike me Izraelin qysh nga viti 1965. Në vitin 1952 Gjermania në Marrëveshjen e Luksemburgut mori përsipër të paguajë gati tre miliardë e gjysmë marka si “zhdëmtim” për zhveshjen nga të drejtat dhe vrasjen e hebrejve evropianë nga Gjermania naziste. “Ne duhej ta rikuperonim këtë padrejtësi, që iu bë hebrejve prej nacionalsocialistëve, aq sa kjo është e mundur”, deklaroi atëherë kancelari Konrad Adenauer.

Takimi David Ben-Gurion dhe Konrad Adenauer më 14.03.1960 në Hotelin e Nju Jorkut Waldorf-Astoria

Takimi David Ben-Gurion dhe Konrad Adenauer më 14.03.1960 në Hotelin e Nju Jorkut Waldorf-Astoria

Më 14 mars 1960 në hotelin e Nju Jorkut Waldorf Astoria ai u takua për herë të parë për një bisedë personale me kryeministrin izraelit David Ben Gurion. Pas takimit Ben Gurion deklaroi për shtypin: “Isha i gëzuar që u takova me kancelarin Adenauer. Në Kneset unë pata deklauar, se Gjermania e sotme nuk është Gjermania e dikurshme. Pas takimit me Adenauerin jam i sigurtë, që ky konstatim ka qenë i drejtë.”

Fotografia e dy patriarkëve – Ben Gurion i buëzqeshur dhe me flokët si një kurorë e bardhë dhe Adenaeueri me sy të mprehtë dhe me flokë të thinjur të krehura pas koke u përhap në mbarë botën. Një vit më vonë, në maj 1961 dy kreministrat u takuan sërish, kësaj here në shtëpinë modeste të David Ben Gurionit në Kibuc Sde Boker në shkretëtirën e Negevit.

Siguria e Izraelit parim themelor i shtetit gjerman

Ndërkohë marrëdhëniet mes Berlinit dhe Jeruzalemit janë mjaft të ngushta dhe plot besim. Gjermania konsiderohet si një ndër aleatët më besnikë të Izraelit, që e mbështet atë si në aspektin politik ashtu edhe në atë diplomatik, por edhe në furnizimin me armë.

Kancelarja Angela Merkel duke folur para Knesetit më 18.03.2008

Kancelarja Angela Merkel duke folur para Knesetit më 18.03.2008

Në shkurt 2000 presidenti gjerman Johannes Rau ishte i pari president gjerman që foli para parlamentit izraelit. „Vendimi juaj për të më ftuar mua, më mbush me mirënjohje”, tha Rau, i cili prej vitesh ishte i lidhur ngushtë personalisht me Izraelin. “Unë e ndiej këtë si një shenjë të vullnetit, për të mos e harruar kurrë historinë dhe si një shprehje të guximit për t’u çliruar nga mpirja e tmerrit të historisë.“

Në mars 2008 kancelarja Angela Merkel mbajti një fjalim të shumëvlerësuar në Kneset. Ashtu si çdo kryeministër gjerman përpara saj edhe ajo ndihet e detyruar në mënyrë të veçantë për përgjegjësinë historike të Gjermanisë ndaj sigurisë së Izraelit, tha kancelarja duke shtuar: “kjo përgjegjësi historike e Gjermanisë është pjesë e parimeve themelore shtetërore të vendit tim. Kjo do të thotë, që siguria e Izraelit është e panegocieueshme për mua si kancelare e Gjermanisë.”

Kryeministri i parë, David Ben-Gurion, një nga etërit historikë të Izraelit modern, mbajti fjalimin që shpalli Pavarësinë.
GËZUAR IZRAEL – AM ISRAEL CHAI!
Në mbrëmje (14 prill) dhe deri sot në perëndim të diellit (15 prill), Izraeli festoi 73- vjetorin e themelimit të shtetit modern.
Numri i popullsisë së vendit të ri në vitin 1948 ishte 806,000 banorë, ndërkohë që sot, 73 vjet më pas është mbi 9.3 milionë.
Izraeli është shndërruar në një fuqi ekonomike botërore dhe me prestigj ndërkombëtar.
GËZUAR DITËLINDJEN IZRAEL!

 

blank

Vdiq ish gjenerali serb Jovan Divjak

voal.ch – Ish gjenerali serb Jovan Divjak, një emër i njohur në Sarajevë dhe më gjerë, ka vdekur në moshën 84 vjeç.

Diyjak ishte në fakt një nga serbët që zgjodhi të mbrojë qytetin nga agresioni i ushtrisë serbe të Bosnjës.

Divjak mbahet mend gjithashtu për mbledhjen e kujtimeve të tij për luftën në një libër të quajtur “Sarajevo mon amour” dhe për angazhimin e tij shoqëror.

Në 1994, ndërsa luftimet po vazhdonin ende, ai krijoi Fondacionin “Edukimi ndërton Bosnjën dhe Hercegovinën”.

“Në Sarajevë ishin 1000 fëmijë të vrarë, shumë të tjerë në pjesën tjetër të vendit ishin refugjatë dhe kishte shumë shkolla të shkatërruara. Mendova se kjo ishte gjëja e duhur për të bërë, “shpjegoi ish gjenerali në një intervistë që ai dha për RSInews në 2017.

 

Bernard-Henri Levy: Jovan Divjak, njeriu i vetëm që kam quajtur ndonjëherë General Gjenerali im ’-

 

Një nga intelektualët më me ndikim të kohës sonë, filozofi, shkrimtari dhe gazetari francez, Bernard-Henri Levy, i bëri nderimet gjeneralit në pension boshnjak Jovan Divjak, duke thënë se ai ishte “njeriu i vetëm që kam quajtur ndonjëherë General Gjenerali im ‘”.

“I vetmi njeri që unë e quajta ndonjëherë” Gjenerali im “. Quhej Jovan Divjak. Dhe ai sapo vdiq, në Sarajevë: ai kishte qenë mbrojtësi dhe mbrojtësi i Qytetit; dhe ai mbeti, deri në ditën e tij të fundit, mishërimi i tij. Pikëllim Vëllazërim. Dhe ngushëllime motrave dhe vëllezërve të mi të Bosnjës, ”shkroi ai në Twitter.

Gjenerali Jovan Divjak, njihej si një simbol i Bosnjës multi-etnike, vdiq të enjten në moshën 84 vjeç pas një sëmundje të gjatë.

Megjithëse ai kishte lindur në Beograd dhe ishte një oficer në pension i Ushtrisë Kombëtare Jugosllave, Divjak zgjodhi të shkonte kundër ushtrisë serbe që i shërbeu gjatë karrierës së tij dhe u bashkua me ata që mbrojtën pavarësinë e Bosnjës kur shpërtheu lufta e Bosnjës në 1992.

Ai u bë Zëvendës Komandant i Mbrojtjes Territoriale të Bosnjës dhe Hercegovinës dhe komandant i Rrethit Territorial të Sarajevës. Në vitin 1993, ai u vlerësua me gradën gjeneral brigade.

Në 1994, Divjak themeloi Shoqatën Edukimi Ndërton BiH ’, e cila ndihmon arsimimin e fëmijëve që humbën prindërit e tyre në luftë. Në korrik 2001, ai u vlerësua me Urdhrin e Legjionit të Nderit.

Sarajeva, qyteti që Divjak e donte dhe e mbronte, i bëri një nderim të veçantë gjeneralit të tij të dashur. Qytetarët me këtë rast, të largimit të tij nga kjo botë, shprehën respektin e tyre në rrjetet sociale, duke e quajtur atë heroin e tyre dhe duke postuar foto të tyre me të. Divjakun shpesh e ndalonin në rrugë nga njerëzit që kërkonin të fotografoheshin me të./ba.n1info.com/EB

 

Në foto: Bernard-Henri Levy dhe Gjenerali serb Jovan Divjak

 

 

 

blank

Në Groenlandë i fiton zgjedhjet e përgjithshme partia ekologjike

VOAL – Zgjedhjet legjislative në Groenlandë kanë dekretuar fitoren e partisë ekologjike kundër shfrytëzimit të një depozite të madhe minerale që kishte tërhequr interesat e fuqive të huaja. Në fakt, partia e krahut të majtë Inuit Ataqatigiit (IA), e cila deri tani ishte midis grupeve të opozitës, fitoi me 37% të votave kundër Siumut socialdemokrat, i cili ka mbajtur pushtetin pothuajse vazhdimisht nga 1979 deri sot.

Në rrezik ishin jo vetëm 31 vendet në parlamentin e vogël të Groenlandës, por mbi të gjitha fati i fushës maksimale të Kvanefjeld. Ky është depozita e dytë më e madhe në botën e tokave të rralla: elementë të kërkuar gjithnjë e më shumë nga industria. Për të dhënë një shembull, midis tyre është neodymium, një metal i përdorur gjerësisht në ndërtimin e makinave elektrike dhe turbinave me erë. Kjo është arsyeja pse disa kryeqytete të huaja kishin hyrë tashmë në projekt.

Kompania Australiane Greenland Minerals, në partneritet me një kompani kineze, ka shpenzuar tashmë disa dhjetëra miliona dollarë për studime në lidhje me shfrytëzimin e minierës dhe sigurinë e saj mjedisore. Një projekt që, në sajë të pasojave ekonomike, sipas mbështetësve mund të kishte hapur rrugën për pavarësinë e Groenlandës nga Danimarka.

Por perspektiva nuk i bindi banorët. Një shqetësim i veçantë është nxjerrja e uraniumit si një nënprodukt nga vetë miniera. Dhe partia Inuit Ataqatigiit, e cila gjatë fushatës u zotua publikisht të ndalonte projektin, mbështetej në rrezikun e ndotjes radioaktive. Dhe që tani që ai është në pushtet do t’i duhet të merret me interesat në rritje të huaj për burimet e fshehura nën mantelin e akullt të ishullit. rsi-eb

blank

Arabia Saudite: Umre dhe namaz në Qabe mund të kryejnë vetëm personat e vaksinuar ose shëruar nga COVID-19

Rijad

Arabia Saudite njoftoi se vetëm personat e vaksinuar ose ata që tashmë janë rikuperuar nga koronavirusi i ri (COVID-19) mund të kryejnë Umren dhe namazin në Xhaminë e Madhe (Mesxhid al-Haram) në Mekë gjatë muajit të Ramazanit, transmeton Anadolu Agency (AA).

Kjo masë u njoftua nga agjencia zyrtare e lajmeve SPA, duke cituar një zyrtar nga Ministria e Haxhit dhe Umres, i cili ka thënë se vendi ka marrë disa hapa parandalues në luftën kundër virusit.

Zyrtari ka deklaruar se, brenda kapacitetit të mundshëm në Qabe gjatë Ramazanit, vetëm ata që janë vaksinuar ose që janë shëruar nga COVID-19 do të lejohen të kryejnë Umren dhe të falen.

Më herët, Arabia Saudite kishte njoftuar se gjatë Ramazanit, namazet ditore, namazi i xhumasë dhe teravitë mund të falen në Xhaminë e Madhe në Mekë dhe Xhaminë e Profetit (Mesxhid al-Nebevi) në Medine, dhe se edhe xhamitë e tjera në vend do të jenë të hapura duke i respektuar masat kundër pandemisë.

Vitin e kaluar, namazet e teravisë në Xhaminë e Madhe dhe Xhaminë e Profetit faleshin pa xhemat.

blank

Netanyahu emërohet për formim të Qeverisë në Izrael

Kryeministri izraelit, Benjamin Netanyahu.

Presidenti i Izraelit Reuven Rivlin ka nominuar kryeministrin Benjamin Netanyahu që të tentojë të formojë qeverinë e re, pas zgjedhjeve të fundit.

Megjithatë, ai ka thënë se dyshon që ndonjë kandidat do të mund të krijojë ndonjë koalicion të shumicës.

“Kam marrë vendim, në bazë të numrit të rekomandimeve (nga ligjvënësit) se Benjamin Netanyahu ka pak më shumë mundësi për të formuar qeverinë”, ka thënë presidenti Rivlin.

Megjithatë, ai ka theksuar se bisedimet me përfaqësuesit e partive e kanë bërë të kuptojë se “asnjë kandidat nuk ka mundësi reale”, për shumicë absolute parlamentare.

Netanyahu, kryeministri që ka shërbyer më së gjatë në këtë pozitë në Izrael, do të ketë të paktën 28 ditë për të negociuar marrëveshje për koalicion.

Zgjedhjet e mbajtura në Izrael më 23 mars, janë të katërtat të mbajtura në dy vjet. rel

blank

Princi Hamzah organizoi komplot kundër Jordanisë

Ish-princi i kurorës i Jordanisëm Hamzah, dhe gruaja e tij. Fotografi e vitit 2004

Ish-princi i kurorës i Jordanisë akuzohet për përpjekje për të mobilizuar udhëheqësit fisnorë kundër Qeverisë, tha zëvendëskryeministri i këtij vendi, Ayman Safadi.

Princi Hamzah bin Husein punoi me “palë të huaja” për të destabilizuar shtetin, tha ai.

Princi, më herët, dërgoi dy video në BBC, duke pretenduar se po mbahet nën arrest shtëpiak.

Ai mohoi komplotin, por akuzoi udhëheqësit e Jordanisë për korrupsion dhe pazotësi.

Gjashtëmbëdhjetë persona, përfshirë një ish-këshilltar të mbretit të Jordanisë, Abdullah, dhe një anëtar tjetër të familjes mbretërore, u arrestuan në fundjavë, nën akuzat për kërcënim të sigurisë.

Në videot e tij, princi Hamzah, gjysmëvëllai i mbretit, tha se i është thënë se nuk mund të dalë jashtë ose të komunikojë me njerëz.

Nëna e tij, mbretëresha Noor, tha se ajo po lutet për, siç u shpreh, viktimat e pafajshme të “shpifjeve të liga”.

Zëvendëskryeministri Safadi tha se princi Hamzah ka përdorur videot për të shtrembëruar faktet dhe për të nxitur ndjeshmërinë.

Ai tha në një konferencë për media se princi kishte lidhje me palët e huaja për destabilizimin e vendit dhe se ishte monitoruar për disa kohë.

Safadi tha se princi ka bërë përpjekje t’i mobilizojë “udhëheqësit e klaneve” kundër Qeverisë, porse “komploti është parandaluar”.

Safadi po ashtu tha se një burrë që kishte lidhje me shërbimet e huaja të sigurisë, i kishte ofruar gruas së princit Hamzah, princeshës Basmah, një fluturim jashtë Jordanisë.

Ai nuk specifikoi se cili shërbim i huaj i sigurisë është i përfshirë.

Safadi tha se zyrtarët kanë bërë përpjekje ta dekurajojnë princin dhe të mos ndërmarrin veprime ligjore kundër tij, porse princi “e ka marrë negativisht këtë kërkesë”. Ai tha se dialogu është duke vazhduar.

Fuqitë rajonale, përfshirë Egjiptin, Turqinë dhe Arabinë Saudite, shprehën mbështetje për mbretin Abdullah, pas operacionit.

Shtetet e Bashkuara, të cilat janë aleate me Jordaninë në fushatën e tyre kundër grupit militant Shteti Islamik, e përshkruan monarkun si partner kryesor që e ka mbështetjen e tyre të plotë.

Mbreti Abdullah i Jordanisë

Mbreti Abdullah i Jordanisë

Princi Hamzah është djali i madh i mbretit të ndjerë Hussesin.

Ai është emëruar princ i kurorës i Jordanisë në vitin 1999 dhe ishte i preferuari i mbretit Husein, i cili shpesh e quante publikisht “dritë e syve të mi”.

Megjithatë, ai është parë si i papërvojë për t’u emëruar pasardhës në kohën e vdekjes së mbretit Husein.

Gjysmëvëllai i tij i madh, Abdullah, është ngjitur në fron dhe i ka hequr Hamzas titullin e princit të kurorës në vitin 2004, duke ia dhënë atë djalit të tij.

Ky veprim ishte parë si goditje për mbretëreshën Noor, e cila kishte shpresuar ta shihte djalin e saj të madh të bëhej mbret.

Përgatiti: Vaona Tela
blank

I vaksinuar me Sputnik V, Presidenti argjentinas rezulton me COVID-19

Pavarësisht se ishte vaksinuar në fillim të këtij viti, Presidenti Argjentinas Alberto Fernandez tha se ai ka rezultuar pozitiv për koronavirusin.

Fernandez, 62, shkroi në Twitter se ai është “në gjendje të mirë fizike” dhe ndihet në rregull përveç një ethe të lehtë, njoftoi Reuters të Shtunën.


Send this to a friend