VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Nexhmije Pagarusha shtrohet në spital, mjekët: ja si është gjendja e këngëtares

By | July 11, 2018

Komentet

Rrëmbeu dhe vrau 15-vjeçaren, prova që ‘fundosi’ Behar Bajrin

Detaje të tjera dalin në dritë nga aktiviteti i bandës kriminale ‘Bajri’ në Shkodër, e cila udhëhiqej nga dy vëllezërit Enver dhe Safet Bajri, ku pjesëtar i saj ishte dhe kushëriri i tyre, Behar Bajri. Gazetarja Klodiana Lala në një lidhje direkte për ‘News24’ raportoi se deri më tani policia dhe prokuroria ka arritur që të verifikojë 2 vrasje të kryera nga kjo bandë, duke u bazuar tek faktet shkencore.

Krimet e faktuara deri tani janë vrasja e shtetasit Arben Tuzi, ngjarje kjo e ndodhur në 7 shkurt 2001, si dhe vrasja e shtetases me inicialet F.H,. 15 vjeçe. “BalkanWeb” mëson se vajza u gjet e pajetë në banesën e Behar Bajrit më 20 qershor të 20 të 2002-it.

Ndonëse si fillim u raportua si vetëvrasje, pas hetimeve të policisë rezultoi se vajza ishte vrarë. Lala raporton për ‘BalkanWeb’ se e mitura ishte marrë peng dhe mbahej me forcë nga Behar Bajri. Vrasja e saj u zbulua për shkak të pozicionit të plumbit që kishte marrë poshtë parakrahut. Prova e fortë që fundosi Bajrat ishte pistoleta, e cila rezultoi se ishte e njëjta që ishte përdorur edhe për vrasjen e Arben Tuzit.

Me këtë të fundit familja Bajri kishte konflikte të vazhdueshme, të cilat kishin shkuar deri në përleshje me armë apo dhe me vrasje. Në aksionin e fundit të policisë, Behar Brajoviq (Bajri) u arrestua në Roterdam të Holandës, ndërsa djali i xhaxhait, Safet Bajri u kap në Tiranë. Ndërkohë kushëriri tjetër, Enver Bajti është shpallur në kërkim. Sakaq, nuk përjashtohen edhe ngjarje të tjera kriminale, si vrasje, të kryera që nga viti 2000 deri në vitin 2018.

Skënder Zogaj, ish-bashkëpunëtor i ngushtë i Ahmet Krasniqit: Fatos Klosi e di kush e vrau kolonelin

Në RTV Dukagjini, ish- bashkëpunëtori i ngushtë i Ahmet Krasniqit ka dhënë emrin e personit për të cilin ai mendon se e di kush e vrau kolonelin Krasniqi.

 

Skënder Zogaj, ish-bashkëpunëtori i ngushtë i kolonelit Ahmet Krasniqi ka thënë se Fatos Klosi e di kush e vrau Ahmet Krasniqin, transmeton gazetametro.net

“Fatos Klosi di gjithçka për këtë vrasje. Paraqitjet e tij të mëvonshme tregojnë që ai din gjithçka. S’ka mundësi të mos e dijë sepse të gjitha ngjarjet e mëdha që kanë ndodhur në të gjitha shërbimet e Shqipërisë ai i ka ditur”, tha Zogaj.

“Jam i bindur se mos zbardhja e vrasjes së tij ka të bëjë me shuma të mëdha parash. Nuk është i rëndësishëm vrasësi që e ka gjuajt plumbin por kush i ka dhënë urdhrat”.

Zogaj ka thënë se Ahmet Krasniqi luftoi për unifikim të grupeve ushtarake që vepronin në Shqipëri, sepse kishte frike se pa unifikim do të dëmtohej lufta çlirimtare.

Ndërsa, në një deklaratë pak më herët, ish-kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, tha se në vrasjen e kolonel Ahmet Krasniqit kishte gisht pikërisht Fatos Klosi.

“Ksenofon Kristafi nuk firmos draftmarrëveshjen”, Koloneli Pasha ngre alarmin për Paktin Detar me Greqinë: Mos kemi pazare?

ARISTIR LUMEZI/ Koloneli Myslym Pashaj, një ndër ekspertët më të mirë të çështjeve të detit, në një intervistë për “Panorama” ka ngritur dyshimin se me marrëveshjen mes Shqipërisë dhe Greqisë po bëhen pazare.

 

Pashaj ka thënë se palës greke i është dërguar një draftmarrëveshje dhe ky material është refuzuar të firmoset nga përfaqësuesi i Presidentit në negociata, Ksenofon Krisafi. Koloneli ka thënë se mungesa e informacionit dhe hermetizmi i këtij procesi të krijon dyshime se palët janë arritur një ujdi të fshehtë në kurriz të integritetit territorial.

“E themi këtë sepse, sipas këtyre mediumeve, del se i dërguari teknik dhe ligjor i së Drejtës Ndërkombëtare Detare, prof. Krisafi, si njeriu kyç i Presidentit, nuk ka firmosur draftmarrëveshjen! Ky është fakti më alarmues i kësaj situate.

Dhe po ta pyesësh prof. Krisafin ai me të drejtë të thotë se ruan etikën, konfidencialitetin, që ia kërkon standardi zyrtar i Ministrisë së Jashtme dhe Qeverisë. Nuk mëson dot gjë se ku janë shkaqet e këtij qëndrimi i cili flet shumë”, ka thënë Pashaj.

Si njohës i mirë i marrëveshjes së detit, në ambientet informale diskutohet se Grupi Negociator i Shqipërisë, për Paktin Detar 2 me Greqinë, ka dërguar një draftmarrëveshje palës tjetër ku ka paraqitur esencën e negociatave të Delimitimit të Hapësirave detare. Transparenca ka munguar deri tani. Ju si ekspert, keni dijeni ç’po ndodh me Integritetin Territorial të hapësirave detare përgjatë Detit Jon në Otranto dhe Ngushticës së Korfuzit?

Transparenca është e domosdoshme. Kur kjo nuk bëhet, lind hamendësimi. Këtë e lidhim me skenarët e fshehtë, që u panë në Paktin Detar-1, pa transparencë, me një shpejtësi aq të dyshimtë, çka e dha rezultatin e pushtimit të hapësirave detare të Shqipërisë. Ndaj, unë them, se s’ka asgjë prej kufizimit të informacionit, mbasi opinioni shqiptar është familjarizuar në diskutime të shumta dhe kërkon të dijë sa më të shkoqitur se ç’po ndodh. E themi këtë sepse, sipas këtyre mediumeve, del se i dërguari teknik dhe ligjor i së Drejtës Ndërkombëtare Detare, prof. Krisafi, si njeriu kyç i Presidentit, nuk ka firmosur draftmarrëveshjen! Ky është fakti më alarmues i kësaj situate. Dhe po ta pyesësh prof. Krisafin, ai me të drejtë të thotë se ruan etikën, konfidencialitetin që ia kërkon standardi zyrtar i Ministrisë së Jashtme dhe Qeverisë. Nuk mëson dot gjë se ku janë shkaqet e këtij qëndrimi i cili flet shumë.

Lidhur me negociatat, Kryeministri ka deklaruar se se “s’do të ketë më vijë ndarësve të tradhtisë, por një vijë e re”, ndërkohë që ai ka përsëritur se “Barketa s’do të jetë më pikë nga fillon matja e Detit…” etj.. Pra, duket se nuk mund të hartohet një draftmarrëveshje ku të ketë ndryshim nga këto deklarata… Si mund të kapërcehet ky institucion kushtetues i lartë!?

Këto që po fliten (por që s’janë zyrtare) si dhe hermetizmi që po hasim është i pranishëm edhe te kolegët tanë, këto të bëjnë të mendosh me shqetësim për ecurinë normale të Negociatave. Ne pyesim se, a janë bërë negociata për: a)Metodat, parimet, kriteret e UNCLOS-82, sepse në Paktin Detar-1 Shqipëria rezulton humbëse e madhe në sajë të përdorimit të metodës së baraslargësisë, duke përjashtuar kushtet e rrethanat speciale që ka Korfuzi (si arkipelag) ndaj Shqipërisë që është dhe Kontinental? A është folur për nenin 15 të UNCLOS-82 dhe “rrethanat specifike e titujt historikë”? b) Efektin e ishullit Othonoi, që, sipas ministrit të Jashtëm të Greqisë, Kotzias, do të përfitojë një efekt të plotë (100%) të hapësirës Ekonomike Ekskluzive, duke e pushtuar këtë hapësirë prej rreth 270 km2!? Dhe Shqipëria ka gjasa që të mos marrë EEZ në Ngushticën e Otrantos e ky mund të konsiderohet si një ripushtim i së drejtës detare shqiptare në bazë të UNCLOS-82. c)Barketën e cila është shkëmb e cekin detare e Shqipërisë, në të cilën në Paktin Detar-1 është përdorur si pikë bazë nga është matur Deti Territorial i Shqipërisë, duke i lënë vetëm 900 metra deri në vijën bregore të Shqipërisë!? d)A ka qenë vallë, një negociatë aq e ndijshme pretendimi i Shqipërisë se Pakti Detar-1 as që nuk e cek Gjirin e Sarandës, që për rrethanat shqiptare është “historik”, por vija është mbyllur deri në grykë të qytetit e prej aty ka filluar matja!?

Kaq do të mjaftonin për t’u njohur shqiptarët, se “a ka zë e figurë” Shqipëria, apo aty ka pasur diktat nga pala fqinje negociatore!?

Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë nuk mund të kapërcehet!

Ju mendoni se ka diktat?

Nuk mund ta themi këtë ende, prandaj opinioni kërkon shpjegime për draftmarrëveshjen e dërguar! Apo Shqipëria ka ndenjur kokulur, inferiore, e pazonja për veten e saj, për Integritetin Territorial të hapësirave të saj! Qëndrimi i shtetarëve të Greqisë na zbulon se ata kanë arritur qëllimet e tyre strategjike dhe “negociatat janë në udhë të mbarë…” e kjo flet shumë. Po Shqipëria? Ajo s’ka se ku mbështetet veçse në UNCLOS-82, në Vendimin e Gjykatës Kushtetuese të Shqipërisë dhe në rolin e sotëm të Presidentit, i cili ka në dorë kryeoponencën e kreut të shtetit. Por para se të shkojë në dorë të tij, forumet, bashkësitë studimore të pavarura, Shoqëria Civile duhet të njihen me draftmarrëveshjen që të kontrollojnë drejtësinë, ligjësinë, saktësinë në moscenimin e Integritetit Territorial të Shqipërisë. Kjo është rruga. Hiqni hermetizmin e Paktit Detar! Kjo i bën mirë përfundimit të negociatave për një zgjidhje të ndershme e të drejtë (equitable solution) të synimeve të Shqipërisë. Kërkimi i firmave aq me ngut, dëshira për të kopsitur një draft me 13 firma dhe kundërshtia e parë, tregon se ka gjasa që të ketë vepruar një teknologji tjetër, një mekanizëm tjetër brenda dy grupeve negociatore, të cilat mund të na sjellin në vijë të re, të manipuluar, por pa bërë negociata të vërteta për çështje aq të komplikuara që ju i cekët më parë.

A mund të shpjegoni diçka për këtë?

Gjer këtu nuk mund të arrihet! Sepse kjo do të thotë se presim një Pakt Detar-2 shumë herë më të keq se sa ai i pari! Prandaj mirë po na kujton Shoqëria Civile që të kemi transparencë në pikat thelbore të draftmarrëveshjes… Se ndryshe, edhe pala tjetër mund të ketë plotësuar firmat dhe kjo sjell në një rang të dytë e pastaj të tretë në Qeveri dhe del një ditë që dy ministrat e Jashtëm, me nga pas Ramën e Cipras bëjnë të njëjtën gjë që bëri dhjetë vjet më parë Berisha, Basha. Karamanlis dhe Bakojanis. Po të jetë ky skenar e ky kalendar, sjell një gabim të dytë të pafalshëm të Qeverisë, se duhet të dihet mirë se s’ka zot nëne që të bindë shqiptarët, nëse ata nuk njoftohen më parë me draftmarrëveshjen. Prandaj të çlirohemi nga hermetizmi.

Profesor Pasha, unë po iu citoj se ç’informacion ka Berisha:

“ …negocim dhe negociata nuk ka. Unë kam burime të brendshme, ka atdhetarë dhe patriotë në atë ekip, grupin negociator. Burra atdhetarë të cilët nuk e shesin interesin e vendit të tyre në atë mënyrë. Ata më kanë informuar qartë se deri para një jave është zhvilluar një takim me palën greke, në të cilën është dorëzuar marrëveshja e panegociueshme nga pala greke dhe me urdhrin e prerë që nuk do të mund të përdorni fjalën ‘ekiti’ se ne nuk e njohim. Nocioni i ‘Ekiti’-së është edhe themeli i vendimit të Gjykatës Kushtetuese. Gjithçka tjetër është bërë në favor të qeverisë greke, pa matje”. Ç’mendim keni për këtë informacion? Është shumë alarmante po të ketë ndodhur kjo! Prandaj sa më parë të njihemi me atë se ç’po bëhet me detin e shqiptarëve! Mos vallë kemi pazare?

Geci: Thaçi ka dhënë urdhër për vrasjen e Ahmet Krasniqit, do të takohemi në Speciale

Ish-deputeti i Kuvendit të Kosovës, Gani Geci, ka hedhur akuza të rënda në drejtim të presidentit të Republikës së Kosovës, Hashim Thaçi, duke thënë se ky i fundit ka dhënë urdhër për vrasjen e kolonel Ahmet Krasniqit

“Hashim Thaçi urdhërdhënës për vrasjen e Ahmet Krasniqit, duke u munduar t’i ikë Gjykatës Speciale po mundohet t’i nderojë heronj. Unë dhe Thaçi do të takohemi në Gjykatën Speciale”, ka thënë Geci.

Tutje Geci ka kërkuar që Presidenti të dorëzohet para Tribunalit të Hagës.

“I kërkojmë Hashim Thaçit të dorëzohet para Hagës. Do të jem dëshmitar për vrasjet politike të tij pas luftës, familjet patriotike janë vrarë me urdhër të Hashim Thaçit”.

Përndryshe, kolonel Ahmet Krasniqi dhe Qazim Jakupi janë rivarrosur sot në varrezat e dëshmorëve në Velani. /Zëri/

 

MASHTRIMI I “KONFLIKTI TË NGRIRË” ME SERBINË – Nga JUSUF BUXHOVI

*Aspekti historik, diplomatik dhe politik i një prapaskene kundër shtetit të Kosovës dhe zhbërjes së tij, që njëherësh ia hap dyert Serbisë së Madhe në Ballkan dhe depërtimit të Rusisë
1.Aspekti historik:
Nuk ka kurrfarë “konflikti të ngrirë” me Serbinë. Ky është vetëm një konstrukt mashtrimtar, që si metaforë (“krushqit e ngrirë” në vend të “krushqve të masakruar”), sa nga konceptet ideologjike, sa nga mosnjohja e historisë, po edhe nga naiviteti e servilizmi ndaj Beogradit, së fundi ka depërtuar edhe në politikën shqiptare.
Por, nga aspekti historik, e vërteta është ndryshe, ngaqë pikëpjekjet midis shqiptarëve dhe sllavëve, që si serbë shfaqen vetëm në shekullin nëntëmbëdhjetë kur identiteti fetar ortodoks do të kthehet në atë nacional, janë lufta pushtuese të tyre për hapësirë, me pasoja të rënda për qenien shoqërore, kulturore dhe politike të shqiptarëve, të përcjella me etnocide, kulturocide dhe gjenocide të vazhdueshme dhe tragjedi.
Gjeneza e tyre shihet diku në shekullin VII, pasi perandori Heraklit, kishte lejuar vendosjen e fiseve sllave në Ilirikun Perëndimor për të penguar depërtimet barbare nga lindja. Ky veprim i Bizantit, më vonë, në shekullin X, pasi sllavët të fillojnë të pranojnë krishterimin, do të përcillet edhe me organizimin e tyre fisnor (zhupanitë) në Bosnjën Qendrore (Zahumle), prej nga, zhupanitë sllave në Ilirik, të nxitura herë nga Vatikani, që të dobësojë Bizantin, e herë nga Kostandinopoja që të pengohet “depërtimi latin” në Bizant, vazhdimisht ka shkuar në dëm të faktorit autokton fillimisht dardan-ilir, në mesjetë atij arbëror dhe në kohën e re atij shqiptar.
Kjo më së miri, pasqyrohet me kryqëzatën e katërt (1189), kur Frederiku hungarez dhe Barabrosa gjermanë, në rrugë e sipër për ta pushtuar Kostandinopojën dhe për ta kthyer në “kështjellë katolike”, siç ndodhi në të vërtetë kur qendra e Bizantit e pushtuar nga kryqtarët latinë për mbi gjashtëdhjetë vjet u bart në Nike, zhupanëve sllavë (Nemanjajve me origjinë tribale) ua hapi rrugën për t’u futur në Dardani, me ç’rast ata pushtuan Nishin, Ulpianën, Therandën dhe Skupin për të arritur Ohrin, ku ndodhej qendra e peshkopatës.
Këto vajtje-ardhje të Nemanjajve të Rashës (kështjellës së fundit dardane në ilirik) dhe gjithë ato zhvillime të dy shekujve të luftës midis Lindjes dhe Perëndimit në Ilirik dhe Dardani, megjithatë nxjerrin në pah edhe pjesëmarrjen aktive të faktorit autokton arbëror (feudalëve, despotëve dhe zhupanëve) si dhe përpjekjet e tyre të vazhdueshme, që në kuadër të Bizantit që i pikonte çatia në të gjitha anët dhe ishte çështje kohe se kur do t’i shembej ajo, të forconin pushtetin e tyre me të gjitha mënyrat, ku vasalitetet ndaj “të fortëve” shfaqeshin si mjet politik i pashmangshëm.
Pushtimet pesëshekullore osmane sikur “ngrinë” hegjemonizmin sllav, por ai serish u shfaq në fillimet e shekullit nëntëmbëdhjetë, kur doli në skenë hegjemonizmi ruso-sllav me pretendimet që pjesës evropiane të Perandorisë Osmane në shpërbërje e sipër, t’ia krijonte “atutë” për “rikthim historik” të sllavëve të jugut dhe shteteve të tyre nacionale, kryesisht në dëm të etnisë shqiptare.
Duke u shfrytëzuar kisha ortodokse si dhe realitet etnike që Perandoria Osmane, për interesat e veta, i kishte vendosur mbi bazat e përkatësisë fetare (mileti osman për myslimanët dhe mileti-rum, ose romej për të krishterët), pansllavizmi përvetësoi përkatësinë e krishterimit lindorë (ortodoksisë) për zgjimin e lëvizjeve nacionale (serbe, greke, rumune dhe bullgare) për qëllime hegjemoniste, gjë që e gjitha u pasqyrua me krijimin e shteteve kombëtare (Greqisë, Serbisë, Malit të Zi dhe Bullgarisë) mbi bazat e kësaj përkatësie, paçka se një pjesë e madhe e shqiptarëve etnikë që i takonin krishterimit ortodoks u përfshi në këto lëvizje revolucionare dhe shfaqeshin edhe si bartës të tyre (në Serbi dhe sidomos në Greqi).
Mbi këto baza janë të njohura veprimet pushtuese të Serbisë dhe të Greqisë ndaj etnisë shqiptare edhe pasi që shqiptarët ia dolën të shpallin shtetin e tyre të pavarur, por që Konferenca e Ambasadorëve e Londrës, në vitin 1913 e njohi si të përgjysmuar. Krahas rrezikimit të vazhdueshëm të shtetit shqiptar, Beogradi, bëri çmos, që me anën e dhunës shtetërore dhe programeve të vazhdueshme (kolonizimit, shpërnguljeve dhe terrorit policor-ushtarak), ta rrënojë qenien etnike dhe atë fizike të shqiptarëve në Kosovë ne Maqedoni.
2.Aspekti diplomatik:
Edhe nga aspekti diplomatik nuk ka kurrfarë “konflikti të ngrirë” midis shqiptarëve dhe serbëve, meqë ato si çështje janë ngritur mbi binarë të ndryshëm: ajo serbe – si subjekt politik në sherbim të shtendërtimit, ndërsa shqiptarja si objekt për kusuritje të vazhdueshme deri në shuarje të saj me të gjitha mjetet. Në këtë aspket, diplomacia serbe, e përkrahur nga ajo ruse po edhe disa vendeve evropiane (pa përjashtuar edhe atë austrohungareze e fokusuar te interesat e saj që sllavët e jugut të ruanin përkatësinë perëndimore), të ashtuquajturës “të drejtë historike”, të falsifikuar shumanshëm gjoja me shtetin mesjetar serb që nuk ka ezistuar kurrë, ia kanë krijuar “alibinë” diplomatike si mjet për realizimin e këtyre qëllimeve. Kjo është parë qysh nga Kriza Lindore e vitit 1867, kur Rusia cariste pasi që në Paqen e Parisit të vitit 1856, do të fitojë të drejtën për mbikëqyrje ndaj ortodoksëve të Ballkanit, do të vërë në lëvizje diplomacinë e saj në shërim të këtyre qëllimeve. Të tilla ishin nismat për dërgimin e konsujve rusë në viset shqiptare (Shkodër, Prizren, Shkup, Prishtinë, Janinë, Manastir dhe gjetiu), të cilët, krahas veprimtarisë subversive kundër shqiptarëve, do të fillojnë edhe ato të “misionarizmit” kulturor (hapjen e shkollave në gjuhën serbe) si dhe rindërtimin e kishave “ortodokse serbe” nga trashëgimia e përbashkët e krishterimit. Krahas këtyre punëve, konsujt rusë do të organizojnë edhe lëvizjet politike nacionaliste në përputhje me interesat hegjemoniste sllave, ku infiltroheshin edhe grupe të armatosura (komitë) nga Serbia, Greqia dhe Bullgaria për arritjen e qëllimeve politike, siç ishin ato që nxorën në pah krizën e Maqedonisë (1889-1903) dhe të tjera me të cilat iu krijua platforma diplomatike luftërave pushtuese ballkanike (Serbisë, Malit të Zi, Greqisë dhe Bullgarisë), që shpërthyen në vjeshtën e vitit 1912 kundër Perandorisë Osmane dhe për pasojë patën pushtimin e trojeve shqiptare me pasoja tragjike.
Platforma diplomatike rusomadhe mbrojti interesat e vendeve sllavo-ortodokse në Ballkan në dëm të trojeve shqiptare në Kongresin e Berlinit, në Konferencën e Ambasadorëve në Londër në vitin 1912 dhe kudo që iu dha rasti. Nën petkun e këtij hegjemonizmi, interesimi i Moskës për Serbinë vazhdoi edhe gjatë kohës së komunizmit. Tragjedia shqiptare e viteve 19944/45 si dhe kalvari i vuajtjeve shqiptare vazhdoi edhe në rrethanat e “bashkim-vëllazërimit”, me ç’rast, aleanca ideologjike Tiranë-Beograd u ndërtua mbi tragjedinë e Kosovës dhe luftën e vazhdueshme për bashkim kombëtar qoftë edhe në rrethanat e vetëvendosjes ideologjike, siç u pasqyrua në Konferencën e Bujanit. Kjo politikë vazhdoi edhe pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik dhe deri në ditët e sotme, me ç’rast Rusia shfrytëzon edhe KS të OKB-së për këto qëllime.
3.Aspekti politik:
Meqë nga aspekti historik dhe diplomatik nuk ka kurrfarë “konflikti të ngrirë” midis shqiptarëve dhe serbëve, pos hegjemonizëm në vazhdimësi të shtetit serb ndaj shqiptarëve, i bazuar në platformën politike të “Naçërtanjës” së vitit 1844 dhe i pasqyruar me gjenocide të hapura nda shqiptarëve dhe qenies së tyre etnike, siç ishin ato gjatë luftërave të viteve 1877/78 (gjenocidi dhe pastrimi etnik i shqiptarëve nga Toplica, Kurshumlija dhe Nishi), i Luftrave Ballkanike në vitet 1912/13 (i pushtimit të Kosovës dhe Maqedonisë me mbi dyqind mijë viktima), i vitit 1944/45 (i ripushtimit sllavo-komunist të Kosovës nga partizanët jugosllavë të përkrahur nga ata shqiptarë me mbi pesëdhjetë mijë viktima), si dhe përpjekjet për gjenocidin e fundit në vitin 1999, i cili u pengua nga ndërhyrja e NATO-s, shfaqja e formulës politike të “dhënies fund të konfliktit të ngrirë”, siç po ndodhë kohëve të fundit nga politika shqiptare në Kosovë dhe Tiranë, ndonëse si i tillë nuk ka ekzistuar asnjëherë, paraqitet si një prapaskenë kundër shtetit të Kosovës dhe zhbërjes së tij. Kjo prapaskenë tepër perfide e Beogradit, jo rastësisht fillon mbi formulën e “konfliktit të ngrirë”, në mënyrë që duke i postuar çështjet te kjo “nyje” dhe zgjidhja e saj “me pajtim historik”, në njërën anë të bëjë bashkëpjesëmarrës edhe shqiptarët në një “luftë të vazhdueshme” gjoja të ndërsjellë, që asnjëherë nuk ka ndodhur, ngaqë shqiptarët nuk kanë qenë subjekt i saj pos viktima, dhe në tjetrën anë të heq përgjegjësinë historike të serbëve për krime kundër shqiptarëve, paçka se edhe ndërhyrja e NATO-s e vitit 1999, e mbështetur mbi rezolutën 1136 të KS të OKB-së, është bërë pikërisht mbi bazën e mbrojtjes së shqiptarëve nga zhdukja fizike.
Por ajo që ëshët edhe më e rrezikshme për shqiptarët dhe për rajonin në përgjithësi, që i ashtuquajturi “ pajtimi historik” të ndodhë pa kërkim falje nga Beogradi për krimet e kryera dhe pa njohjen e shtetit të Kosovës, padyshim se e kthen në lojë opsionin e Serbisë së Madhe e me të edhe rikthimin e ndikimit rus në Ballkan, pikërisht në dëm të shqiptarëve dhe të përcaktimit të tyre perëndimor në përputhje me doktrinën e rilindjes kombëtare.
Ndonëse shkrirja e “konfliktit të grirë” midis shqiptarëve dhe serbëve, siç po paraqitet nga presidenti despotik i Kosovës dhe përkrahësit e tij të shumtë në politikën zyrtare të Shqipërisë, duket si një romansë joshëse që gjoja i hap dyert edhe bashkimit kombëtar shqiptar e broçkulla të ngjashme, në të vërtetë, paraqet fillimin e zhbërjes së shtetit të Kosovës – të arriturës më të madhe të shqiptarizmit në këtë shekull.
Për Beogradin dhe Rusinë pranimi i shqiptarëve të futen me aq naivitet në këtë lojë tepër të rrezikshme për ta, edhe po qe se kjo, për arsye gjeostrategjike do të mund të pengohej nga vendet perëndimore qoftë edhe me çmimin që edhe për shumë kohë të mbetet “paqe e ngrirë”, do të thotë fitore diplomatike. Ngaqë shqiptarëve ua humb kredibilitetin si faktor të besueshëm properëndimor, që janë në gjendje që të pranojnë diktatin e politikës serbe dhe lojërat e saj, siç janë këto të tanishmet të Serbisë për të siguruar vizën për anëtarësim në BE, edhe atëherë kur për këtë nuk kanë kurrëfarë arsyeje!

Basha: Rama-Xhafaj po përgatit lirimin e Shullazit

Kreu i PD-së, Lulzim Basha, nga Konferenca Ballkanike që organizon LDGSH në bashkëpunim me Forumin e Gruas së PPE që po zhvillohet në Tiranë ka hedhur edhe një herë tjetër akuza në drejtim të Kryeministrit Rama.

Basha u shpreh se Arta Marku la pa prokurorë çështjet “Tahiri” dhe “Shullazi”, ndërsa theksoi se po përgatitet lirimi i këtij të fundit. “Shërbëtorja e Ramës dje me një të rënë të lapsit la pa prokurorë çështjen e Tahirit dhe Shullazit.

Sot prokuroria po mbron Saimir Tahirin, Xhafajn, po bëhet gati lirimi i Shullazit. U lirua Ermal Hoxha, sepse nuk nxori emrin e Olsi Ramës. Krimi ka marrë dhenë, sepse ka bekimin e Ramës dhe Xhafajt”, – u shpreh ai.

Duke vijuar më tej, Basha, ritheksoi edhe njëherë se shqiptarët kryesojnë listën për përdorim kokaine. “290 mijë shqiptarë, nuk arrijnë të sigurojnë bukën e gojës, mungesën e mjeteve financiare për të blerë libra. Shqiptarët kryesojnë vendet e botës për përdorim kokaine, pasi 2.5 për qind e popullsisë. Mund të na akuzoni se kemi folur para kohe, por s’mund të na akuzoni, sepse kemi qëlluar në shenjë”.

Haley: Administrata amerikane flet me një zë për Kosovën

Ambasadorja amerikanë në Kombet e Bashkuara, Nikki Haley, tha të enjten se “pozicioni amerikan për Kosovën nuk ka ndryshuar dhe ajo mbetet vend mik i Shteteve të Bashkuara”.

E pyetur nga gazetarët për qëndrimin amerikan në dritën e deklarimit të mëhershëm të këshilltarit për siguri kombëtare John Bolton që “nëse të dyja palët arrijnë marrëveshje, Shtetet e Bashkuara nuk e përjashtojnë rregullimin territorial”, ajo tha “nuk mendoj se pozicionet tona kanë ndryshuar. Ajo çka po dëgjoni është ajo që kemi thënë gjithmonë. Ne gjithmonë e kemi çmuar Kosovën, dhe e vlerësojmë si shtet mik dhe kështu do të mbetet edhe në të ardhmen. Mund të ketë zëra individual në administratë që flasin, por kur flasim si administratë, do të flasim me një zë të vetëm dhe kështu do të jetë”, tha ajo.

Që nga deklarata e zotit Bolton, zyrtarë amerikan kanë ritheksuar se “Shtetet e Bashkuara duan t’u japin hapësirë të dyja palëve që të gjejnë një zgjidhje “krijuese”, që do të jetë e qëndrueshme, e zbatueshme dhe do të çojë përpara sigurinë.

Në një intervistë për Zërin e Amerikës, senatori Ron Johnson tha më herët gjatë këtij muaji se “pas çdo marrëveshjeje të arritur ndërmjet Kosovës e Serbisë, Shtetet e Bashkuara do ta shohim atë për të parë nëse ka ndonjë shqetësim”.

Deklarimet e tilla pasuan qëndrimet e shprehura nga presidentët e Kosovës dhe Serbisë, Hashim Thaçi e Aleksandër Vuçiç, për një marrëveshje që nuk përjashton ndryshimin e kufijve.

Presidenti serb, e ka shpallur politikë të tij për kufizimin ndërmjet serbëve dhe shqiptarëve, ndërsa presidenti i Kosovës po vazhdon të mbrojë idenë e tij për korrigjimin e kufirit me Serbinë, që nënkupton bashkimin e Luginës së Preshevës me Kosovën.

Idetë e tilla janë nxitur edhe kundërshtime në një pjesë të vendeve të Bashkimit Evropian, posaçërisht Gjermanisë e Britanisë, që druajnë për pasoja në pjesën tjetër të rajonit të Ballkanit.

Në Kosovë, presidenti Thaçi përballet me kundërshtimin e një pjesë të partive në pushtet dhe partitë opozitare. Lëvizja Vetëvendosje madje ka paralajmëruar protesta.

Mediet vendëse në Kosovë shkruan të enjten se presidenti i Kosovës, i përballur me pamundësinë për të siguruar mbështetje për një marrëveshje të mundshme i ka dërguar Gjykatës Kushtetuese një kërkesë për interpretimin e nenit 18 të Kushtetutës së Kosovës, që flet për ratifikimin e marrëveshjeve ndërkombëtare.

Ky nen i kushtetutës thotë se:

1. Kuvendi i Republikës së Kosovës me votat e dy të tretave (2/3) e të gjithë deputetëve ratifikon marrëveshjet ndërkombëtare për këto çështje:

(1) territorin, paqen, aleancat, çështjet politike dhe ushtarake;

(2) të drejtat dhe liritë themelore;

(3) anëtarësimin e Republikës së Kosovës në organizata ndërkombëtare;

(4) marrjen përsipër të detyrimeve financiare nga ana e Republikës së Kosovës.

2. Marrëveshjet ndërkombëtare me përjashtim të atyre në pikën 1, ratifikohen pas nënshkrimit nga Presidenti i Republikës së Kosovës.

3. Presidenti i Republikës së Kosovës ose Kryeministri njoftojnë Kuvendin sa herë që të nënshkruhet një marrëveshje ndërkombëtare.

4. Amendamentimi ose tërheqja nga marrëveshjet ndërkombëtare do të kenë të njëjtën procedurë të vendim marrjes sikur ajo e ratifikimit të marrëveshjeve ndërkombëtare.

5. Parimet dhe procedurat për ratifikimin dhe kontestimin e marrëveshjeve ndërkombëtare rregullohen me ligj.

Dr. Lori Amy: “Rrëzimi i Teatrit, ngjarja më e madhe korruptive në Shqipëri”

Studiuesja e njohur amerikane mbi trashëgimitë kulturore, dr. Lori Amy, foli sot me shqetësim në një konferencë kundër korrupsionit në drejtësi për miratimin në parlament të ligjit, që parashikon rrëzimin e Teatrit Kombëtar dhe ndërtime të tjera në atë zonë.

“Kjo konferencë mbi korrupsionin në drejtësi dhe përfshirjen e qytetarëve kundër tij është jashtëzakonisht e rëndësishme – tha ajo. – Por në të njëjtën kohë, tani në parlament po miratohet një ligj, që dihet mirë se bie ndesh dhe dhunon Kushtetutën. Ai ligj i heq këshillit bashkiak të drejtën të marrë vendime për qendrën e qytetit. Natyra kriminale e këtij ligji është e tillë, që ne duhet ta ngremë sërish si çështje dhe ta kundërshtojmë. Duhet demaskuar kriminaliteti, që qëndron pas këtij ligji. Ne nuk kemi pse diskutojmë, nëse duhet një teatër i ri, sepse këtu nuk është çështja për një teatër të ri. Çështja është ky partneritet jotransparent publik-privat, ku ne e dimë mirë se prapa tij fshihet korrupsioni. Pyetja ime në këtë dhomë është se çfarë duhet bërë për këtë? Ne po flasim këtu për masat anti-korrupsion, ndërkohë që në njëjtin çast po ndodh ngjarja më e madhe e korrupsionit në vend, ndaj duhet të merremi me të” – tha dr. Lori Amy.

 

 

Takimi me Metën – Mustafa: Ndryshimi i kufijve, i rrezikshëm dhe i papranueshëm

Kreu i LDK-së në Kosovë Isa Mustafa, ka zhvilluar sot një takim me Presidentin Ilir Meta.

Tema e këtij diskutimi ka qenë ideja për shkëmbim territoresh mes Kosovës dhe Serbisë.

 

“Sot kisha kënaqësinë të pres në takim Presidentin e Republikës së Shqipërisë, Ilir Meta. Presidentit Meta i prezantova pikëpamjet e LDK-së se dialogu ndërmjet Republikës së Kosovës dhe Serbisë duhet të jetë forma e vetme e normalizimit të raporteve, por se dialogu duhet të vazhdoj me institucione që kanë legjitimitet të konfirmuar nga zgjedhjet e parakohshme dhe të lira”, ka shkruar Mustafa në Facebook.

Ai gjithashtu është shprehur se ndryshimi i kufijve, është shumë i rrezikshëm dhe ka kujtuar se LDK-ja, është e paluhatshme në këtë temë.

“Po ashtu, i rikonfimova Presidentit Meta pozicionin e paluhatshëm të LDK-së se hapja e temës së ndryshimit të kufijve është e papranueshme dhe e rrezikshme, sepse kjo e rihapë temën e mbyllur me deklarimin e Pavarësisë dhe se diskutimi i kufijve është në kundërshtim me Kushtetutën e Kosovës. Në këtë takim, po ashtu, shpreha falënderimin tim për Presidentin Meta për interesimin e tij të vazhdueshëm në procesin e rehabilitimit tim shëndetësor”, ka përfunduar Mustafa.

Nderohen viktimat e komunizmit në Mursi të Sarandës

Shoqata e të përndjekurve politikë dhe familjarë të viktimave të komunizmit nderuan të enjten dhjetra persona, që u pushkatuan dhe u dënuan në fshatin Mursi të Sarandës.

Kjo zonë në kufi me Greqinë, njihet si një nga zonat më të persektuara në Shqipëri. Krahas personave që u vranë, dhjetëra banorë bënë rreth 1200 vite burg dhe vite të tëra interrnime.

Një memorial në qendër të zonës u ngrit dhjetë vite më parë, pikërisht në datën kur ish Sigurimi i Shtetit arrestoi dhe burgosi disa banorë në këtë fshat.

Vështirësi për ndryshimin e kufijve Kosovë – Serbi

Në Kosovë, presidenti Hashim Thaçi, ritheksoi idenë për korrigjimin e kufirit me Serbinë, si mundësi të arritjes së marrëveshjes me Serbinë, ide kjo për të cilën nuk po gjen mbështetje nga politika në vend.

Analistët thonë ndërkaq se mundësia e ndryshimit të kufijve ekziston, por mbetet çështje shumë e ndërlikuar dhe tash për tash mundësitë për një marrëveshje të shpejtë mes palëve, megjithë këmbënguljen e Brukselit, duken të pakta.

Presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, po vazhdon të mbrojë idenë e tij për korrigjimin e kufirit me Serbinë, si rrugë për të zgjidhur mosmarrëveshjet në mënyre paqësore, me gjithë kundërshtimin e gjerë ndaj ideve të tij në Kosovë.

Të enjten ai sërish kritikoi kryeministrin Ramush Haradinaj, i cili disa herë ka ritheksuar se ndryshimi i kufijve, mund të çojë në përsëritjen e tragjedive të së kaluarës.

Të mërkurën kryeministri Haradinaj tha në një intervistë në emisionin “Opinion” në televizionin Klan në Tiranë se “vetëm çizmet ushtarake dhe forca vendosin kufij”.

“Ata që po flasin për luftëra, unë jam duke i penguar, kush të ka qejf le ta fillon luftën. 430 kilometra janë kufi me Serbinë udha e mbarë dhe le të shkojnë. Lufta nuk zhvillohet në studio televizive por në istikame”,tha presidenti Thaçi, duke ju kundër përgjigjur deklaratës së kryeministrit.

Kjo përplasje deklaratash ndërmjet dy udhëheqësve të institucioneve të Kosovës ka vazhduar që nga hapja e debatit për mundësinë e ndryshimit të kufijve si rrugë për arritjen e marrëveshjes ndërmjet Kosovës e Serbisë. Idetë e presidentit Thaçi po kundërshtohen ashpër nga opozita ndërsa lëvizja Vetëvendosje ka paralajmëruar edhe protesta.

Presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, i cili këtë fundjavë shkon në New York, tha se ka një mundësi që atje të zhvillojë një takim të shkurtër me presidentin amerikan, Donald Trump gjatë punimeve të Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara.

“Dëshiroj edhe njëherë të shprehë falënderimin e plotë edhe për presidentin Trump edhe nënpresidentin Pence dhe gjithë administratën amerikane që po i japin mbështetje të plotë procesit të negociatave Kosovë-Serbi dhe progresit në Kosovë. Është fat se çdo hap që kemi ndërmarr deri më tani e kemi bërë në mënyrë të bashkërenduar me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Bashkimin Evropian”,tha presidenti Thaçi.

Debatet rreth marrëveshjes përfundimtare ndërmjet Kosovës dhe Serbisë përfshinë edhe dallimet e shfaqura në komunitetin ndërkombëtarë, një pjesë që ka kundërshtuar ndryshimin e kufijve dhe një pjesë tjetër që do të pranojë çdo marrëveshje që nuk destabilizon vendet e Ballkanit.

Drejtori ekzekutiv i Grupit Ballkanik për studimin e politikave, Naim Rashiti në një bisedë me Zërin e Amerikës thotë se procesi i bisedimeve ka vështirësi dhe paqartësi të mëdha për shkak të pritjeve të palëve. Ai thotë se edhe faktori ndërkombëtar ende nuk është i njëzëshëm dhe nuk i ka dhënë mbështetjen e plotë këtij procesi për ta përmbyllur nëpërmjet ndryshimit të kufijve.

“Presidenti Vuçiç ende nuk po mund të artikulojë njohjen e Kosovës si marrëveshje përfundimtare edhe nëse përfshihet ndryshimi i kufijve dhe këtu është problemi kryesor. Ndërsa, në anën tjetër, Prishtina vështirë që do të pranojë diçka pa njohje apo në mënyrë eksplicite të marr ulëse në OKB. Gjithnjë e më shumë po i rekomandohet Prishtinës nga miqtë që të mendojë për njohjen përfundimtare në mënyrë që ky proces të mos zgjatet dhe se dialogu Kosovë-Serbi të mos zgjatet për vite të tëra”,tha zoti Rashiti.

Zoti Rashiti thotë se mundësitë që të mos ketë marrëveshje deri në pranverën e vitit të ardhshëm, afat ky që është caktuar nga pala evropiane për shkak të zgjedhjeve brenda Bashkimit Evropian janë të mëdha. Sipas tij, një marrëveshje duke ndryshuar kufijtë duket shumë e vështirë.

Edhe te çështja e kufijve ka dallime shumë të mëdha në qëndrimet ndërmjet Kosovës e Serbisë, çka do të përfshinte ndryshimi i kufijve, cilat pjesë do të prekte, por ky proces nuk do të jetë i pamundur por shumë i komplikuar dhe do të duhej një besim i madh në mes të Kosovës e Serbisë për të arritur një paqe të tillë, sepse historikisht asnjëherë nuk ka ndodhë”,tha ai.

Ai thotë se qëndrimi ndërkombëtar kundrejt pavarësisë së Kosovës nuk ka ndryshuar, por marrëdhëniet kanë shkuar në një stad tjetër e që lidhet me aftësitë e Kosovës që të arrijë vet marrëveshje me Serbinë.

Një marrëveshje gjithëpërfshirëse për normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, është kusht për të dyja vendet për integrim në Bashkimin Evropian. Por, ende është e paqartë se çfarë mund të jetë ajo marrëveshje dhe çfarë janë mundësitë për arritjen e shpejtë të saj. Edhe në Beograd edhe në Prishtinë, bartësit e këtyre bisedimeve thonë se kanë pak shpresë për të. za

Haradinaj pas bisedës me Ramën: Ja kur hiqet kontrolli në kufirin Kosovë-Shqipëri

“Nga ndërrimi i moteve nuk do të ketë më barrikadë fizike në kufirin Kosovë –Shqipëri. Kjo është shpresa e Kryeministrit të Kosovës, Ramush Haradinaj, bazuar edhe në bisedat dhe planet me Kryeministrin e Shqipërisë, Edi Rama.

Haradinaj foli në një intervistë me gazetarin Blendi Fevziu, në “Opinion”.

Blendi Fevziu: Më ka qëlluar të pres 30 minuta në radhë për të hyrë në Kosovë dhe 30 minuta për t’u kthyer nga Kosova drejt Shqipërisë, ndërkohë që të gjithë vendet e BE lëvizin sot pa kufij, kufijtë kanë ngelur vetëm gërmadha klasike. Çfarë do të bëjmë për t’i larguar?

Ramush Haradinaj: E kemi biseduar me Kryeministrin Rama dhe me kolegë të tjerë, që diku në ndërrim të moteve të hapet.

Blendi Fevziu: Pra në natën e Vitit të Ri ju do të hiqni kufirin Shqipëri-Kosovë?

Ramush Haradinaj: Shpresoj po. Përfundimisht. Do të ketë kamera. Do të ketë një monitorim, por nuk do të ketë barrikadë fizike, jo prezencë fizike të kontrollit.

“Për marrëveshjen kam dijeni periferike”, Haradinaj: Kufijtë ndryshojnë vetëm me luftë

Kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj, tha mbrëmjen e së mërkurës në Tv Klan se është edhe do të mbetet kundër çdo marrëveshje me Serbinë që do të vinte nëpërmjet ndryshimit të kufijve.

Personalisht për vete jam kundër. Do mbetem kundër çdo herë”, tha Haradinaj në një intervistë për gazetarin Blendi Fevziu në “Opinion”.

 

Kryeministri i Kosovës tha se kishte vetëm dijeni periferike për këtë cështje dhe se besonte që deklaratat e Thaçit për përfshirjen e Preshevës në hartën e Kosovës ishte një taktikë e tij përballë retorikës së Beogradit.

Blendi Fevziu: Çfarë dijenie keni ju për këtë marrëveshje dhe sa i involvuar jeni ju brenda kësaj?

Ramush Haradinaj: Dijeninë e kam periferike, nuk kam dijeni direkt, por periferike. Informata të mbledhura aty këtu.

Blendi Fevziu: Nga mediat dhe takimet?

Ramush Haradinaj: Nga ndonjë diplomat, nga ndonjë zyrtar, asnjë herë nuk kam marrë në tavolinë ndonjë plan, ose ide të tillë.

Blendi Fevziu: A ka folur Presidenti i Kosovës me ju si Kryeministër për këtë çështje?

Ramush Haradinaj: E kam hapur dy herë me të, nuk e ka trajtuar si temë ashtu siç njihet në opinion, por ka prezantuar si një debat taktik politik, si një kundërpërgjigje ndaj retorikës që vjen nga Beogradi e pretendimeve të tyre.

Blendi Fevziu: Që do të thotë se ju po bëni një lojë me Beogradin, po luani kush e mashtron njëri-tjetrin, apo jeni në një marrëveshje serioze?

Ramush Haradinaj: E kam vështirë të besoj se Thaçi e ka trajtuar këtë në mënyrë serioze, ka mujt me qenë një debat publik taktik më së shumti. E kam vështirë, pra nuk e konsideroj projekt serioz.

Haradinaj tha se vendosja në pikëpyetje e arritjeve të derimëtanishme të Kosovës në kufijtë e saj do të ishte e papranueshme dhe se kufijtë ndryshojnë me luftë.

Hapja e kufijve, hapja e një marrëveshjeje të tillë, vetëm diskutimi është rrezik për stabilitetin e rajonit. Këto kufij të Kosovës çizmja i ka vendos, nuk janë vendosur në tryeza e me bisedime. Vetëm çizmja, ku i ka lënë çizmja ushtarake aty janë. Këto kufij, po u lëvizën, kërkohen prapë shumë cizme të ushtarëve në të dy anët”, tha Haradinaj. /tvklan.al