VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Ndryshohet ora, akrepat duhet të lëvizin përpara për 60 minuta.

By | March 28, 2020

Komentet

CEO I CREDIT SUISSE: PANDEMIA I KA FAVORIZUAR PAGESAT ONLINE

VOAL – Pandemia e koronavirusit ka favorizuar përdorimin e bankingut online. Pagesat e Internetit në veçanti u rritën, tha CEO i Credit Suisse, Thomas Gottstein në një intervistë me Neue Zürcher Zeitung. Kjo do të ketë një ndikim në numrin e filialeve, të cilat do të vazhdojnë të pakësohen.

Një tjetër pasojë e COVID-19: puna e telekomunikacionit do të rritet në të ardhmen. “Vlerësimet fillestare tregojnë 10-20% të orarit të punës,” thotë Gottstein. Si rezultat, banka do të ketë nevojë për më pak hapësirë ​​për zyra.

Pandemia ka ndikuar edhe në udhëtimin në biznes, i cili priret të zvogëlohet në të ardhmen. “Kompanitë kanë vërejtur që video konferenca funksionon mirë,” theksoi CEO.

Duke folur për Credit Suisse, Gottstein tha se ai nuk përjashtoi pushime të mëtejshme nga puna. “Në planin afatmesëm, ne do të punojmë me më pak staf, veçanërisht sepse ne vazhdojmë dixhitalizimin.” Shumë procese ende mund të thjeshtëzohen. “Është një nga përparësitë e mia”.

Për të përballuar koronavirusin, banka zhvilloi një plan me katër hapa, thotë Gottstein. Është implementuar ndryshe në varësi të rajonit të botës. “Nuk ka asnjë kufizim total në Zvicër. Ne gjithmonë kemi pasur punonjës në zyra në vende kritike dhe stafi gradualisht është kthyer në vendin e punës,” shpjegon ai. “Por ata që preferojnë të punojnë nga shtëpia – tha CEO – mund të vazhdojnë ta bëjnë këtë”. eb
ATS

Konfederata Zvicerane ia kushton gjithë vitin rolit të pyllit në ruajtjen e larmisë biologjike

VOAL – 22 maji (dita e djeshme) është sinonim i ditës ndërkombëtare të biodiversitetit. Konfederata Zvicerane ka vendosur t’ia kushtojë gjithë vitin rolit të pyllit në ruajtjen e larmisë biologjike. Përveç kryerjes së funksionit mbrojtës, rekreativ dhe prodhues, pylli zviceran është shtëpia e rreth 30,000 specieve dhe, duke përthithur CO2, ajo mbron klimën tonë.

Me qëllim të ndërgjegjësimit të biodiversitetit në pyje, Zyra Federale e Mjedisit, duke përfshirë kantonet, kohët e fundit ka filluar një faqe në internet dhe një fushatë ad hoc.

“Respektimi i ekosistemeve buron nga ideja për ta konsideruar pyllin si një bashkësi të qenieve të gjalla. Qëllimi i fushatës është të rritet vetëdija dhe të ndërgjegjësohet publiku i gjerë për këtë mënyrë të të kuptuarit të mjedisit pyjor”, komenton Davide Bettelini i Seksionit të Pyjeve.

“Për ta bërë biodiversitetin në pyll më pak abstrakt, fushata përqendrohet në 15 specie të pranishme: shtatë vertebrorë, tre lloje insektesh, tre specie bimësh, një nga likenet dhe një nga kërpudhat”, përfundoi Davide Bettelini. rsi/eb

Hekurudhat Federale Zvicerane mund ta bëjnë përdorimin e maskave të detyrueshëm

VOAL – Hekurudhat Federale Zvicerane po vlerësojnë, përmes një studimi të klientëve, nëse do të sigurojnë vagonat ku përdorimi i maskave mbrojtëse duhet të bëhet i detyrueshëm, si dhe masa të mëtejshme të mundshme për t’u futur në mënyrë që numri i udhëtarëve të rritet përsëri. Në momentet më të rënda të krizës, fluksi i përdoruesve ka rënë në të vërtetë me gati 90%.

Sipas disa burimeve, pyetësori iu dërgua njëqind klientëve. Hipotezat e këtij detyrimi vetëm të pjesshëm, në mënyrë që të lejojë udhëtimin me tren edhe për ata që nuk duan ta veshin atë, do të duket se po marrin konsensus. Një zgjidhje që mund të kënaqte të gjithë dhe nuk do të ishte e re. Në fakt, propozimi shumëve iu kujton vagonët familje, zonat e heshtjes ose zonat e biznesit.

Për stafin e SBB, detyrimi për të veshur maska ​​ka qenë në fuqi që nga 11 maj. Një kërkesë për ta bërë këtë kishte ardhur nga sindikata e personelit të transportit. rsi/eb

Prokurori federal zviceran Michael Lauber mbetet në detyrë

VOAL – Michael Lauber ruan përgjegjësitë e tij dhe do të vazhdojë të ushtrojë rolin e tij si prokuror federal në pritje të një vendimi përfundimtar nga Parlamenti. Zyra e tij e bëri të ditur këtë pasi komisioni i drejtësisë i Asamblesë Federale vendosi të mërkurën në mbrëmje të fillojë procedurën e pushimit nga puna bazuar në atë që doli në lidhje me trajtimin e hetimit të FIFA-s. Një rast që zbuloi dyshimin për shkelje serioze të detyrave zyrtare nga kreu i organit gjyqësor përgjegjës për trajtimin e hetimeve më delikate në lidhje me terrorizmin dhe krimin e organizuar.

Reagimi i Zyrës së Prokurorisë Federale konfirmon, edhe një herë, pozicionin luftarak të Michael Lauber dhe për të thënë të vërtetën, tashmë ka nga ata që pyesin veten se cili do të jetë hapi i tij i ardhshëm, në rast se propozohet heqja e tij. Procedurat në fakt nuk janë shumë të qarta dhe avokatët e prokurorit të përgjithshëm janë të gatshëm për çdo eventualitet.

Dhomat federale mund të thirren që të vendosin për shkarkimin e mundshëm që në vjeshtën e ardhshme ose, siç duket më e mundshme, gjatë dimrit. Megjithatë, kushti është i domosdoshëm pasi procedimi do të varet nga hetimet e mëtejshme, nga aktvendimi për ankesën e paraqitur nga Michael Lauber kundër sanksioneve të vendosura ndaj tij nga vlerësimet mbikëqyrëse dhe politike. Nga politika duket se ka humbur favorizimin. Pas socialistëve dhe demokratëve popullorë – të cilët inicuan mocionin e mosbesimit – madje edhe radikalët liberalë i kërkojnë atij të largohet. rsi/eb

Zvicër: Rritje e re e infektimit në Ticino – por në plan kombëtar stabile

voal.ch – Katërmbëdhjetë raste pozitive në 24 orë. Nuk kishte ndodhur për tre javë – Kanë filluar rradhët e para të udhëtimeve  në kalimin e Gotthard

Situata e pandemisë në Zvicër po vijon me një optikë stabilizimi edhe nëse në 24 orët e fundit në Ticino ka pasur 14 infeksione të reja, një numër që nuk është parë për tre javë.

Nga ana tjetër, nuk ka pasur vdekje të reja për tre ditë.

Situata pozitive e regjistruar në nivel kombëtar dhe ngadalësimi çuan në radhët e para të vogla në Gotthard për shkak të lëvizjeve drejt Ticinos.

Të dhëna tendenciale pozitive u regjistruan dje edhe në nivel kombëtar.

Të mërkurën, në faqen e internetit të Zyrës Federale të Shëndetit Publik u raportuan 40 infeksione shtesë në Zvicër, por nuk vdekje të reja.

“Për tre javë, pra kur ndodhën rihapjet e para, shifrat janë inkurajuese,” tha Alain Berset në një konferencë shtypi në Bern.

Por, shtoi ai, nuk duhet të nxitohet që të shkohet në finish dhe nxiti vazhdimin e respektimit të rregullave.

Qeveria zvicerane ka vendosur që prej 28 majit të lejojë sherbesat fetare./rsi.ch/EB

Qëndresa Llugiqi, reporterja e 20Minuten: Më ofendojnë dhe më kërcënojnë, por unë nuk dorëzohem! Nga Elida Buçpapaj

Mundësia më ka ardhur si shumë sende të bukura që më vijnë në jetë: pa pritur e pa kujtuar, normal që kisha patur dëshirë edhe më herët të arrija diçka të tillë, si gazetare apo si autore. Por shumë njerëz në atë kohë më thoshin se «Ahhh një shqiptare s’ka shanse ne Zvicer». Kur më erdhi mundësia,  e arrita ëndërrën ta bëj realitet me punën time, të le përshtypje dhe ja ku jam e përgjigjia për pyetjen “pse” është e thjeshtë: se kam dëshirë me analizu, me hulumtu, me i futur hundët kudo ! Hahahaha !

——–

Në kohë të Covid 19 dhe distancës sociale kisha lënë të takohesha me një gazetare të re që punon për 20Minuten, gazetën më të lexuar zvicerane.

Në orën e caktuar të takimit kisha përballë një vajzë shtatlartë e të bukur, që dikush mund të vinte bast se ishte zvicerane nga Alpet e Bernës. Vajza mund të ishte gjithashtu një nga 180 shtete të botës që popullojne një Zvicër multikulturale me një përqindje të konsideruar të huajsh. Qëndresa Llugiqi, kështu quhet, është një zvicerane me prejardhje nga Kosova. Për ne shqiptarët emrat Qëndresë, Fortesë, Granit, Leutrim, Liridona etj kanë lidhje me ëndërrat dhe dëshirat e prindërve për Kosovën dhe bijtë e tyre.

Për zviceranët emri i Qëndresë është problem shqiptimi, por tashmë i tejkaluar. Qëndresa është një e re zvicerane, që nuk i harron rrënjët nga vjen. Kur e pyes për dallimin midis Zvicrës dhe Kosovës (ajo ka ardhur në Konfederatën Helvetike kur ishte 4 vjeçare) më thotë sikur midis Nanës e Babës.

Do të pyesni si e qysh e njoha unë Qëndresa Llugiqin. Edhe unë fillimisht u befasova nga emri, duke naviguar 20 Minuten online ose duke e shfletuar nëpër trama e trena.

Është diçka e rrallë të lexosh në shtypin zviceran emra gazetarësh me prejardhje shqiptare. Jo për faj të zviceranëve. Por kur je i zoti apo e zonja, zviceranët nuk kanë paragjykime. Kur e meriton, zviceranët të hapin dyert e shpirtit. Xherdan Shaqiri, per shembull, në kohën e kampionateve futbollistike ishte nëpër postere dhe ekrane në të gjitha supermerkatot dhe televizionet e Zvicrës, po kështu Rita Ora, Dua Lipa kanë fanset e tyre. Mund të themi, tani zviceranët i shohin me një sy të mirë shqiptarët! Nga shembujt e mirë. Pra, sa më tepër të tillë!

Qendresa Llugiqi padyshim që është njëri prej tyre. Të punosh tek 20Minuten,  si reportere e gazetës që për nga madhësia këmben vendin e parë me të dytin vetëm me Blick në një garë dhe konkurencë të fortë, e që të kesh emrin Qëndresë, duhet të jesh më e mira fare. 20Minuten shpërndahet falas nëpër stacione tramash dhe 150 stacione trenash në gjithë Zvicren. Mbi 2 milionë lexues në ditë (online ky numër është më i madh), tashmë janë mësuar prej pesë vitesh ta shohin emrin e saj nëpër storiet e kronikave. Shpesh herë e ndesh Qëndresën edhe në tren kur ajo shkon e kthehet nga redaksia, por nuk e dallon dot duke e krahasuar me fotot e saj gazmore pak hipi në Instagram.

Kur u takuam, mund të kishim shkëmbyer të puthura në faqe, por respektuam udhëzimet, duke bërë një shkelje të vogël sepse shtrënguam duart. Të dyja jemi gazetare dhe e dimë prej statistikave se Covid 19 në Zvicër është në rënie dhe kurba e të infektuarve vjen duke u rrafshuar, megjithë frikën se heqja e lockdown mund të shkaktojë një valë të dytë.

Përballë kam një të re që i ka realizuar një pjesë të ëndërrave dhe thurr të tjera edhe më të bukura. Qëndresa e ka realizuar kuptimin e emrit të saj!

Për komunitetin e madh të shqiptarëve, që me e pjesën e natyralizuar bën rreth gjysmë milioni, nuk duhej të ishte diçka e rrallë që në mediat zvicerane të kishte emra shqiptarë. Megjithatë, të rinjtë me prejardhje shqiptare, ndryshe gjenerata e dytë, (fëmijët e emigrantëve që quhen shpesh me emrin e çuditshëm me rrënjë italiane dhe mbaresë spanjolle “secondos” ), studiojnë nëpër Universitetet zvicerane dhe janë në kërkim të një të ardhmeje ndryshe nga prindërit e tyre, që erdhën në Zvicër si punëtorë sezonalë apo emigrantë politikë, sepse Kosova nën pushtim ishte pa të ardhme. Gjeneratat e para të komunitetit shqiptar, ardhur nga Kosova, Lugina e Preshevës, Maqedonia u dalluan për sakrificat, sepse një pjesë të të ardhurave e dhanë si kontribut për funksionimin e shtetit paralel dhe çlirimit të Kosovës.

Tashmë ky komunitet ka ngulitur rrënjët prej më tepër se 5-6 dekadash dhe është integruar, megjithëse jo pa vështirësi, punë e mundim si pjesë e së tërës dhe rinia që ka thithur edukatën dhe kulturën zvicerane, bashkë me dashurinë si për rrënjët, ashtu edhe për degët, është e motivuar drejt suksesit.

Qëndresa Llugiqi është një shembull i padiskutueshëm suksesi. Ajo nuk e ka gjetur shtruar, por me pasion, ngulm, e punë ajo ka zbuluar edhe vetveten edhe rrugën e realizimit me sukses të ëndërrave.

Biseda jonë mori rrugë. Unë që e kisha nisur profesionin e gazetares në Tiranë pas rrezimit të diktaturës komuniste kur Qëndresa sapo kishte lindur, ndërsa ajo karierën e saj po e ndërton në një vend multikulturor si Zvicra neutrale, me një demokraci direkte dhe shtet të së drejtës të konsoliduar.

Dëshira ime për të treguar portretin e Qëndresës lidhet me rrugën e arritjeve të saj që të frymëzojë rininë zvicerane me prejardhje shqiptare, e integruar mrekullisht edhe si pjesë e Zvicrës por që nuk i harron rrënjët kurrë. Gjermanët, francezët apo italianët e natyralizuar për shkak të emrave dhe gjuhës integrohen shpejt dhe përfshihen deri në politikë soft dhe pa zhurmë, ndërsa shqiptarëve, dhe jo vetëm, u duhet më shumë djersë.

Qëndresa ka lindur në Lipjan 29 vjet më parë. Është vajza e parë midis katër fëmijëve. Babai i saj kishte studiuar në Universitetin e Prishtinës ekonomi, por situata e rëndë në Kosovë e detyroi të emigronte në Zvicër dhe, kur të krijonte një bazë të sigurt jetese, të merrte gruan me dy fëmijët e parë të lindur në Kosovë, dy të tjerët lindën në Zvicër. Qëndresa ishte vetëm 4 vjeçare.

 

Më poshtë po e sjell bisedën që patëm në shtjellën e një interviste.

 

Si do ta përkufizonte Qëndresa Qëndresën?

Qëndresa Llugiqi: Jam një e re luftëtare, nuk dorëzohem lehtë. Jam e pavarur, ashtu më rritën prindërit e mi. Jam një e re që e dua lirinë, kryesisht lirinë shpirtërore. Nuk lejoj që dikush të më vërë pranga në kurdofarë mënyre. Por jam dhe një e re shumë emocionale. Shumë njerëz këtë e vlersojnë si dobësi, por një profesionist shumë i zoti njëherë më ka thënë: emocionaliteti yt është forcë… Pasi ai u zgjodh në një pozitë të lartë  dhe u tregua shumë emocional, nuk pati frikë ta kallzojë këtë publikisht. Dhe unë e kuptova se nuk është dobësi të jesh emocional…

 

Kur të pashë nga pamja dukesh si një studente 20 vjeçare, por pastaj mësova prej teje se ke ndërtuar familjen dhe je mami e Noah Akil, një djali gati 3 vjeçar. Çdo të thotë për ty kjo?

Qëndresa Llugiqi: Jam mami me shpirt e me zemër. Djali im Noah Akil m’i ka hapur sytë që ta kuptoj botën po edhe njerëzit ma kthjellët. Pasi një kohë, nën ndikimim e shumë njerëzve dhe shumë vështirësirave, thuajse isha duke e humbur veten dalëngadalë. Lindja e bebit tim më bëri të ndryshoj. Hap pas hapi e gjeta veten dhe tash jam duke e rikrijuar një Qëndresë që i qëndron çdo situate. Djali më bëri luaneshë.

Njejtë edhe shoku im i jetës. Bashkë jemi aq bukur të lidhur me njëri-tjetrin në atë nivel që të tjerët s’mundin ta kuptojnë dashninë tonë. Veç kur marr frymë ai e kupton a jam e lumtur apo a më bën diçka stress. Më pëlqen se ai është i vendosur dhe plot temperament sikur unë dhe është pranë meje kur unë çartem, është si shkëmbi solid në dallgë. Kjo më pëlqen sepse nuk jam personazh i lehtë, nuk e kam një jetë të lehtë gjithashtu as profesionin dhe më duhet sikur thonë zviceranët «ein Fels in der Brandung». Jam e sigurt që me të lirisht shkoj në luftë dhe ia dalim…

 

Fole per djalin. Por ti: Si e ke patur fëmijërinë?

Qëndresa Llugiqi: Nuk kam patur një fëmijëri të lehtë, por një fëmijëri që më ka pjekur para kohe dhe tash jam e lumtun që fëmija im mundet me qenë taman fëmijë e jo si unë që isha si njëfarë plake në trupin e një fëmije. Tash bashkë me djalin mundem me qenë si fëmijë. Djali e rihapi një derë të një bote që kurrë tamam nuk e shijova, por tash e shijojmë bashkë. Plotësisht tranohemi bashkë prej lumturisë ! Hahaha !

 

Më përpara the se prindërit e tu të kanë bërë të pavarur. A mund të na tregosh më shumë për ata?

Qëndresa Llugiqi: Ju shpreh mirënjohjen prindërve të mi që më kanë bërë femër të fortë dhe më kanë përgatitur mjaft për këtë jetë – mami më ka treguar se me punë e durim gjithçka arrihet, njëlloj edhe babi, por ndryshe nga mami, e cila nuk flet kurrë keq për dikënd, babi më ka përgatitur për negativitetin e kësaj bote, më ka treguar edhe për botën e krimit, për pislliqet që bëjnë disa njerëz, duke na treguar ne të katër fëmijëve, jemi dy motra e dy vëllezër, se çfarë ka përjetuar ai ose njerëz të afërm. Kjo edukatë ka pasur shumë ndikim në lidhje me zgjedhjen e profesionit tim, me mënyrën se si jetoj dhe çka pres nga njerëzit dhe nga jeta…

 

Kur fletper veten apo per femrat, tingllon te ishe feministe. A je e përfshirë në këto lëvizjet feministe?

Qëndresa Llugiqi: Nuk është e para herë që pyetem a jam feministe. Shiko: Termin feministe shumica e përdorin për të nënvleftësuar dikënd. Por në të njëjtën kohë ka patur raste që më kanë quajtur antifeministe. S’jam as njëra dhe as tjetra në kuptimin tipik ose në të cilën identifikohen këto grupacione. E kam të edukuar prej familjes dhe kjo më ka bërë të kuptoj se i kam të njëjtat të drejta si meshkujt dhe që mundem të arrij atë çka arrijnë ata, bile edhe më shumë – nëse jap mund për diçka. Identifikohem me atë lloj Feminismus që të lejon të luftosh për të drejtat e tua si femër, por edhe të jesh Sexsymbol, ta ndjesh, ta tregosh dhe ta veshësh veten ashtu si je…

 

Cili është gabimi më i madh që mundet të bëjë dikush ndaj teje në jetën private por edhe profesion?

Qëndresa Llugiqi: Si në jetën private, ashtu edhe në atë profesionale nuk lejoj kërkënd me ma hup mundin. Ky është gabimi më i madh që dikush mundet me vepru ndaj meje. Ka ndodhur që disa njerëz komplet i kam fshirë nga jeta ime ose kur kam patur ndikim i kam «riedukuar» në atë aspekt që «Jo, me mua s’ke të drejtë të sillesh ashtu, ose ndrysho, ose s’ke çfarë lyp në jetën time». Dhe ka pas efekt.

 

Por si dhe pse u bëre reportere ?

Qëndresa Llugiqi: Mundësia më ka ardhur si shumë sende të bukura që më vijnë në jetë: pa pritur e pa kujtuar, normal që kisha patur dëshirë edhe më herët të arrija diçka të tillë, si gazetare apo si autore. Por shumë njerëz në atë kohë më thoshin se «Ahhh një shqiptare s’ka shanse ne Zvicer». Kur më erdhi mundësia,  e arrita ëndërrën ta bëj realitet me punën time, të le përshtypje dhe ja ku jam e përgjigjia për pyetjen “pse” është e thjeshtë: se kam dëshirë me analizu, me hulumtu, me i futur hundët kudo ! Hahahaha !

 

Puna e reporteres të detyron të shkruash edhe për ngjarje ku marrin pjesë shqiptarë, kur ata kryejnë vepra të dënueshme. Të mirëkupton lexuesi, e kupton pozicionin tënd?

Qëndresa Llugiqi: Shumica më mirëkupton natyrisht, por ka edhe nga ata që më etiketojnë si «ajo gazetarja që flet keq për shqiptarët». Por unë asnjëherë nuk kam folur keq, unë thjeshtë e kam treguar realitetin. Më vjen keq që shumica e atyne kritikuesve nuk e njohin profesionin tim ose e kuptojnë, por i mbyllin sytë dhe bëjnë sikur nuk e kuptojnë. Unë thjeshtë e shkruaj atë që është, nëse nuk e shkruaj unë sikur është, do ta bëjë një gazetar tjetër. Është shumë e thjeshtë. Një shembull: Kur një shqiptar këtu e vrau gruan e tij, ne raportuam për të. Atëherë unë u sulmova me fyerje nga shqiptarë të ndryshëm. Shqiptari ishte i dyshuari për krim, jo unë apo ne në redaksi.

 

Në faqet e 20 Minuten gjenden shpeshhere lajme për shqiptarët…

Qëndresa Llugiqi: Disa na kritikojnë që 20 Minuten veç do me provoku me lajme për shqiptaret. Unë po u them keshtu: Asnjëherë nuk është qëllimi i 20 Minuten për të mërzitur keq shqiptarët ose për të provokuar pjesën tjetër të popullatës zvicerane me tema që lidhen me shqiptarët. Përkundrazi: 20 Minuten si një gazetë e pavarur mundohet me iu dhënë të gjithëve një zë. Është e saktë që ne raportojmë perseri e perseri per shqiptarët në Zvicër. Pse? Është e pamundur që t’i injorosh kur ata janë një nga grupet më të mëdha të emigrantëve dhe i përkasin grupeve tona të rëndësishme të lexuesve sepse, ashtu si italianët në të kaluarën, shqiptarët kanë një ndikim të fortë kulturor (psh. në Slang) dhe e jetojnë fuqishëm tamam identitetin e tyre.

 

Je ndjerë e kërcënuar gjatë ushtrimit të profesionit?

Qëndresa Llugiqi: Paramendo jo vetëm që më kanë ofenduar apo më kanë kërcënuar mua direkt qindra herë persona publikisht, po i kanë thirrur dhe prindërit e mi. Një person njëherë i tha babës tem në telefon: jam në gjendje dhe me e vra Qëndresën e me shku në burg. E tash, më trego, si kishe reaguar ti? A është fair? Besoj që shumë rrallë kolegët e mi zviceranë përjetojnë çka kam përjetuar unë…

 

Si gazetare me 30 vjet eksperiencë kam marrë kërcënime dhe i jam drejtuar menjëherë organeve përkatëse, ndërkohë kam shprehur publikisht qendrimin tim se cilido shqiptar që kërcënon në Zvicër gabon vendin dhe adresën. Në Zvicër i kërcënuar nga ligji është ai që kërcënon, ndërsa të kërcënuarin shteti e merr në mbrojtje. Sepse këtu funksionon shteti i së drejtës. Fjalori sharës dhe gjuha me kërcënime a të shkakton stress dhe t’i paralizon energjitë?

Qëndresa Llugiqi: Njëherë një shok më pyti «E si mundesh ta përballosh gjithë këtë mobbing?» Është shumë e thjeshtë: kam elasticitet dhe rezistencë në nivel të lartë. Unë nuk e ul kryet, veç se pse dikush më kritikon. Kam arrit’ një pikë ku them: «Ok, më ofendojnë dhe më kërcënojnë, por unë nuk dorëzohem dhe vazhdoj punën time.” Por është fakt që kam ndërmarrë në disa raste diçka. Ka ardhur puna edhe deri në kallzim në gjyq kundër personave të ndryshëm…

 

Çfarë nuk lejon Qëndresa në jetë dhe profesion?

Qëndresa Llugiqi: Nuk lejoj struktura – qofshin nga politika, feja ose thjeshtë nga prejardhja – apo njerëzit që të ma dirigjojnë jetën. Jam open minded, besoj se është diçka themelore për një gazetare neutrale, të pavarur. I ndëgjoj njerëzit e tjerë se çfarë mendimesh kanë edhe në qoftë se mendimet e tyre nuk përputhen me konceptin e jetës time, sepse ne të gjithë e kemi të drejtën e të shprehurit, e sa nuk lëndojmë askënd e kemi këtë liri.

 

Je mama, grua po edhe reportere. A ke kohë të lirë dhe si e kalon?

Qëndresa Llugiqi: Boah, rrallë që kam tamam kohë për veteveten. Por kohën e lirë e shfrytëzoj duke shëtitur botën ose duke lexuar. Më pëlqejnë librat e Paulo Coelho (Der Alchemist), Robert Greene (Die 48 Gesetze der Macht), Yuval Noah Harari, John Strelecky dhe Rolf Dobelli. Një libër që e lexoj prapë e prapë është ai që ma ka propozuar një milioner: «Lebe begeistert und gewinne» – Jeto me entuziasëm dhe fito –  e autorit Frank Bettger. Ndërsa kur dua të humbas mendjen nga kjo botë, lexoj Harry Potter ose Perallat e Brüder Grimm – Vëllezërve Grim.

 

Çfarë thotë e ardhmja për ty Qëndresa?

Qëndresa Llugiqi: Në të ardhmen çfarë dua, është të rris fëmijë të fortë dhe të pavarur, ta çoj një jetë të ëmbël me ata dhe partnerin tim, t’ua kushtoj një projekt shumë personal femrave shqiptare se thjesht e meritojnë dhe të arrij në profesionin tim si gazetare nivele të larta, duke e zhvilluar vetveten dhe në lami të tjera..

Të uroj që t’i arrish e tejkalosh të gjitha ëndërrat e tua dhe jam e sigurt për këtë!

 

EspaceSuisse: Kërkohet një logjikë e re e planifikimit të territorit në Zvicër

VOAL – Sheshe dhe rrugë të shkreta, qendra të mbyllura tregtare, qarkullim në kushte minimale. Bllokimi i gjatë i imponuar nga pandemia ka nxjerrë në pah qartë – përkundrazi – të gjitha shqetësimet që normalisht përjetohen në Zvicër për shkak të trafikut intensiv dhe dendësisë së vendbanimeve në krahasim me ngushtësinë e territorit.

Vetëm 5% e sipërfaqes së vendit – duhet të mbahet mend – përbëhet nga zona ndërtimi. Një shifër që flet se sa të kufizuara janë kufijtë e këtij burimi unik të quajtur territori zviceran.

Një burim që duhet të administrohet me kujdes në mënyrë që t’ua lërë atë në masën e duhur gjeneratave të reja, nënvizon inxhinieri Giancarlo Ré, eksponent i organizatës EspaceSuisse dhe memorie autentike historike për problemet e ndryshme që lindin në kontekstin e menaxhimit të territorit të Zvicrës. rsi/eb

Swiss – të gjitha ulëset në avionët janë të zëna

VOAL – Tani për tani, të gjitha ulëset në aeroplanët janë të zëna: në fakt, asnjë rregull deri tani nuk i ka detyruar kompanitë të lënë ulëse të lira për pasagjerët në fluturim. E pyetur, linja ajrore Swiss nuk pranoi të jepte një intervistë, por me shkrim specifikoi se u është kërkuar të gjithë pasagjerëve të saj të mbanin një maskë për kohëzgjatjen e fluturimit dhe tha se pastrimi në bord është më i detajuar dhe se sistemi i filtrimit të ajrit kufizon rrezikun e infektimit.

Këto janë garanci të cilat Zyra Federale e Shëndetit Publik i vlerëson të besueshme. “Kur në Evropë kishte rastet e para të njerëzve që kishin udhëtuar me aeroplan, ne kemi vazhduar me gjurmimin e kontaktit të atyre që ishin ulur aty pranë. Dhe nuk gjetëm asnjë rast të infektimit”, shpjegon Virginie Masserey, drejtuese e seksionit të kontrollit të infeksionit në brenda FOPH.

Për të mos lejuar që njerëzit të ndalojnë fluturimet, kompanitë ajrore duhet të sigurojnë pasagjerët; në këtë drejtim, Komisioni Evropian do të paraqesë rregullore të harmonizuara për sektorin e vlefshëm për aeroportet dhe linjat ajrore gjatë javës. rsi

Kështu do të duket aplikacioni zviceran app i Koronës

voal.ch  – Aplikacioni zviceran për gjurmimin e kontakteve me coronavirus Covid 19  duhet të ishte shfaqur më 11 maj, por për shkak se Parlamenti kërkoi një bazë ligjore, do të vonohet.

Se si do të funksionojë aplikacioni është i njohur tani.

Një version i hershëm i aplikacionit u testua nga njëqind ushtarë nga Ushtria Zvicerane në Chamblon.

Aplikacioni Zviceran për gjurmimin e kontaktit është zhvilluar nga ETH Zyrih dhe EPFL ( École polytechnique fédérale de Lausanne) me mbështetjen e Zyrës Federale të Shëndetit Publik.

Aplikacioni u njoftua për 11 maj. Por javën e kaluar në seancën e jashtëzakonshme në Bern, parlamenti vendosi që një bazë ligjore është e nevojshme para se ky aplikacion të fillojë të aplikohet gjerësisht.

Prandaj, aplikimi do të vonohet deri në verë./BaZ/EB

 

Në Zvicër dhe Lihtenshtajn 58 raste të reja të koronavirusit

VOAL – Në Zvicër dhe Lihtenshtajn 58 raste të reja të koronavirusit janë regjistruar brenda 24 orëve. Zyra Federale e Shëndetit Publik (FOPH) e njoftoi sot.

Dje ishin raportuar 51 raste të reja, të enjten 50 dhe nga e hëna midis 30 dhe 40 në ditë. Në përgjithësi, 30.612 konfirmuan.

Sipas një numërimi nga agjensia Keystone-ATS, vdekjet nga sëmundja deri tani kanë qenë 1879. Llogaritja bëhet duke përdorur të dhënat zyrtare të disponueshme në faqet e internetit të kantonit. FOPH flet për pjesën e saj të 1595 vdekjeve (e Premte), gjashtë më shumë se një ditë më parë.

FOPH i referohet të dhënave që laboratorët dhe mjekët kanë paraqitur më herët në mëngjes si pjesë e detyrimit të njoftimit. Prandaj, numri mund të ndryshojë nga shifrat kantonale, shkruan FOPH. Deri tani, në Zvicër janë kryer gjithsej 339.399 testime. 11% dhanë rezultate pozitive.

ATS

Diaspora shqiptare në Zvicër ëdhtë uzurpuar nga një protagonizëm vulgar Nga Elida Buçpapaj

Diaspora shqiptare në Zvicër ëdhtë uzurpuar nga një protagonizëm vulgar.

Vjedhës projektesh, faqezinj, shpërdorues të rrjetit social, pronarë analfabetë portalesh që mbahen me pare mashtrimi,

hiçi me brirë që shitet diç, njeri i (sh)krimit që shqipen e shkretë e shkreton,

që nuk di t’i lidhë dy fjalë, që fjalitë i topallon, që zgjedhimeve,

kohëve e mënyrave të foljeve nuk ua ka idenë, as rasave të emrave nuk ua ka dëgjuar ndonjëherë zënë,

atyre fjalëve të shqipes që duan “ë” ua krren, atyre që nuk e duan ua shton,

ndërsa lajkatarët i kthen në hajvanë që ngelen me gojë hapur nga debiliteti.

Më vjen keq t’i krahasoj gomerët me lajkatarët.

Të parët janë shumë të fisëm, ndërsa të dytët janë të pisët, sepse i degradojnë me koshiencë shijet e tyre, duke lëpirë këllirën.

Protagonizmi vulgar i diasporës shqiptare në Zvicër është krijuar nga lumpenpolitika,

njëri duartroket tjetrën dhe tjetra njërin, janë si binomi, tutor-klient, edhe lumpen politika, edhe injoranca në piedestal duhet të shrrënjosen sepse e kanë helmuar dhe degraduar jetën e komunitetit.

Diaspora shqiptare në Zvicër ëdhtë uzurpuar nga një protagonizëm vulgar. Vjedhës projektesh, faqezinj, shpërdorues të…

Gepostet von Elida Buçpapaj am Freitag, 15. Mai 2020

Kreuzlingen dhe Constance i gëzohen rihapjes së kufirit (fotot)

Kreuzlingen dhe Constance u bashkuan përsëri – Zvicra dhe Gjermania kanë çmontuar gardhin e dyfishtë të vendosur për të shmangur kontaktin midis kufirit

VOAL – Komuna zvicerane Kreuzlingen (Krojclingen) e Turgaut dhe qyteti gjerman i Konstancës janë bashkuar përsëri. Të premten në mbrëmje, filluan operacionet për të eleminuar pengesën e dyfishtë që kishte parandaluar çdo kalim dhe kontakte të ngushta për dy muaj. Pas disa javësh ndarje të detyruar, çiftet ndërkufitare dhe anëtarët e familjes mundën të kthehen për t’u takuar. Kryetarët e bashkive të të dy qyteteve rrëshqitën në pasazhin e parë dhe, të ndjekur nga bashkëqytetarë të shumtë, ata vunë në pah bashkimin e ri, pasi kishin shprehur pakënaqësinë e tyre ditët e fundit, duke iu drejtuar Bernës dhe Berlinit, duke kërkuar të rihapnin kufirin.

Kufiri gjermano-zviceran rihapet

Zvicra dhe Gjermania dje pasdite kishin vendosur të hiqnin gardhin 350 metra. Autoritetet gjermane kishin mbyllur kufirin më 16 mars duke instaluar një rrjet të parë në mes të parkut i cili shtrëngon të dy vendet, në liqenin. Më 3 prill, duke pasur parasysh pjesëmarrjen e lartë, autoritetet zvicerane kishin vendosur një të dytë për të garantuar distancën prej dy metrash mes njerëzve.

Violinistja Clara Scholtes dhe binari i dyfishtë Stefania Secci: dy kushërinj të ndarë nga pengesa në mes të parkut në brigjet e Liqenit të Konstancës por të bashkuar nga muzika

Ata që kanë një lidhje, anëtarët e familjes, një shtëpi të mesme ose tokë bujqësore përtej kufirit, por edhe ata që duhet të marrin pjesë në një dasmë ose një funeral, mund të lëvizin. rsi