VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Ndahet nga jeta regjisori italian Bernardo Bertolucci, fitues i dy çimeve Oscar

By | November 26, 2018

Komentet

Më 26 shtator u ndaj nga jeta aktorja e shquar Anna Magnani, një figurë kryesore e neorealizmit italian

VOAL – Antidiva par excellence, Anna Magnani (Ana Manjani) ishte një figurë kryesore e neorealizmit italian, duke interpretuar me stil të paimitueshëm karakterin e të zakonshmit të zjarrtë dhe me gojë të keqe, por në të njëjtën kohë të ndjeshme dhe bujare, mishërimin e vlerave të mirëfillta të një Italie të vogël.

Personazhet e karakterizuar nga temperamenti i saj i zjarrtë dhe pasionant, por edhe të aftë për të prekur dhe ëmbëlsi të paparashikueshme, i përshtateshin asaj në mënyrë të përsosur. Anna Magnani mbahet mend për ngarkesën e saj njerëzore të paarritshme dhe pasionante, e cila nganjëherë rezultoi në shfaqje të përgjakshme të zemërimit ose afeksionit, dhe që e dallonte atë, si dhe një interpretuese të paarritshme, si një grua e fortë dhe e ndjeshme, edhe nëse vuante thellë.

Lindur më 7 Mars 1908, megjithë disa burime thonë se ajo lindi në Aleksandri, Egjipt, Anna Magnani gjithmonë ka pohuar se ka lindur në Romë, qyteti nga i cili ajo mori gjithë pasionin e saj të madh dhe forcën e saj të pakufishme të shpirtit. E rritur nga gjyshja e saj nga nëna në kushte të varfërisë ekstreme, Anna Magnani shumë herët filloi të këndonte në kabaretë romake dhe klubet e natës dhe në të njëjtën kohë studioi në Akademinë e Artit Dramatik.

Midis 1929 dhe 1932 ajo punoi në kompaninë teatrore të drejtuar nga Dario Niccodemi.

Ajo shpejt u bë një nga emrat më të njohur në teatrin italian. Ajo punon me Vittorio De Sica dhe me Totò, me të cilin luajti në shfaqje të shumta, të tilla si “Kur nuk e pret” (1940) dhe “Volumineide” (1942), të dy nga Michele Galdieri. Në kinema ajo zbulon veten në filmin “Teresa Friday” (1941), nga Vittorio De Sica, ku ajo luan një tekstshkrues të çuditshëm. Më vonë ajo do të interpretojë disa komedi të lehta (“Campo de ‘Fiori”, 1943; “Karriera e fundit me rrota”, 1944; “Kuarteti i Çmendur”, 1945), derisa zbulimi i saj i plotë të arrijë në filmin neorealist “Roma città aperta” ( 1945) nga Roberto Rossellini, me të cilin do të ketë një lidhje dashurie të stuhishme, por intensive.

Në këtë film të fundit Anna Magnani zbulon veten si një interpretuese e pajisur me një ndjeshmëri të jashtëzakonshme dhe të pësuar, në pjesën e Pinës, një i zakonshëm romak që vritet ndërsa përpiqej të arrinte kamionin në të cilin njeriu i saj do të dëbohet nga nazistët. Krahas një Aldo Fabrizi të jashtëzakonshëm, Magnani përfaqëson shpengimin e një populli, përmes cilësive të tij të mëdha njerëzore dhe morale, aq sa interpretimi i saj do ta bëjë atë të meritojë të parën nga pesë Shiritat e saj të Argjendtë.

Në triumfin neorealist është një domosdoshmëri për të përshkruar figurën e një njeriu të thjeshtë të pafytyrë, me vullnet të fortë, gjithnjë të sigurt dhe madje të dhunshëm në mbrojtjen e vlerave të drejta, përmes qëndrueshmërisë së saj të mirë. Apoteoza e këtij karakterizimi është “E nderuara Angelina” e Luigi Zampa (1947), në të cilën ajo luan një grua fshati “të thirrur” për të bërë politikë, për të përfaqësuar interesat e njerëzve të varfër si ajo.

Më 1948 Rossellini e thirri atë për të interpretuar episodin Zëri njerëzor (marrë nga akti i vetëm i Jean Cocteau) i filmit “L’amore” (1948), në të cilin aktorja përfshihet në monologje të pasionuar dhe të ankthshme, një pjesë e aftësisë interpretuese, thirrja telefonike e një gruaje të braktisur nga i dashuri i saj.

Më 1951 një rol tjetër të madh: ai i gruas së irrituar që transmeton iluzionet e saj dhe ëndrrat e saj të prishura në karrierën e pamundur të filmit të vajzës së saj, madje edhe me koston e vënies së martesës së saj në krizë, në “Bellissima” të hidhur (1951) nga Luchino Visconti. Ky film gjithashtu i dha asaj një Shirit argjendi të merituar. Në vitin 1952 ajo luan rolin e Anita Garibaldi në filmin “Këmisha të Kuqe”.

1955 është viti në të cilin Anna Magnani fitoi edhe Oskarin për interpretimin e saj në filmin e Daniel Mann “The Rose Tatoo” (The Rose Tatoo, 1955), me Burt Lancaster, bazuar në romanin e Tennessee Williams. Më vonë ajo do të interpretojë në filma me cilësi të mesëm, të tillë si “Suor Letizia” (1956), “Në qytetin e ferrit” (1958) dhe “E qeshura e gëzimit” (1960), filmi i parë dhe i vetëm që e sheh përkrah te shoku i tij i vjetër në skenë Totò.

Më 1962 Magnani mori pjesë në filmin “Mamma Roma” nga Pier Paolo Pasolini, një film i pasuksesshëm, i cili e detyroi atë brenda kushteve të një përfaqësimi të ëndërruar dhe Brechtian të një shëtitësije të irrituar. Vitet 1960 nuk u ofruan atyre shumë në një nivel kinematografik, kështu që Anna Magnani u zhyt përsëri në teatër, duke interpretuar “La lupa” të Vergës, drejtuar nga Franco Zeffirelli dhe “Medea” të Anhouil, drejtuar nga Giancarlo Menotti, i cili e pa atë triumf në të gjitha skenat më të mëdha në Evropë.

Por këtu vitet e fundit Anna Magnani jeton një përvojë tjetër të mrekullueshme artistike, atë të televizionit. Midis 1971 dhe 1973 luajti katër filma të mrekullueshëm TV të shkruar dhe drejtuar nga Alfredo Riannetti, të tilla si “La sciantosa”, “1943: un incontro”, “L’automobile” dhe “… ishte viti i hirit 1870” .

Paraqitja e saj e fundit, e shkurtër, në ekran ishte në filmin e Federico Fellini “Roma” (1972), në rolin e vetvetes.

Aktorja romane kishte një djalë nga aktori Massimo Serato. Djali ishte goditur nga poliomeliti dhe nëna e tij ia kishte kushtuar pjesën tjetër të jetës së saj kujdesit për të. E shkëlqyera Anna Magnani vdiq nga kanceri në Romë më 26 shtator 1973, në moshën gjashtëdhjetë e pesë vjeç, e ndihmuar gjer në fund nga djali i saj i dashur Luca./Elida Buçpapaj

Më 26 shtator 2008 u nda nga jeta Paul Newman, një nga simbolet seksi të kinemasë Amerikane

VOAL – Lindur në 26 Janar 1925 në Shaker Heights, Ohio, Paul Newman (Pol Njuman) u diplomua në Kolegjin Kenyon me një diplomë në shkencë dhe në vitet 1940 u bashkua me një kompani teatrore. Këtu ai u takua me Jakie Witte e cila u bë gruaja e tij më 1949. Tre fëmijë kanë lindur nga martesa, më i riu, Scott, vdiq tragjikisht nga një mbidozë më 1978.

Në vitet 1950 ai u regjistrua në shkollën e aktrimit “Studio e Aktorit” në New York dhe bëri debutimin e tij në skenën e Broadway me shfaqjen “Picnic” të William Inge. Pasi ka magjepsur audiencën e tërë, ai vendos që rruga e re për të marrë është ajo e kinemasë: në vitin 1954 ai niset për në Hollywood duke bërë debutimin e tij në filmin “The Chalice Chalice”.

Në atë kohë kinemaja amerikane ishte përplot me aktorë të bukur, të mallkuar dhe të mirënjohur nga audienca dhe kritikët – një shembull mbi të gjitha është Marlon Brando me “Përballë fronit” të tij – dhe për Newman nuk duket e lehtë të vendosë dhe të bëhet pjesë e sistemit të yjeve. Por fati qëndron në pritje dhe i riu James Dean vdes në mënyrë tragjike. Në vend të tij, Paul Newman është thirrur të luajë rolin e boksierit italo-amerikan Rocky Graziano.

Në vitin 1956, “Someone Loves Me” doli në kinema dhe arriti suksesi i publikut dhe kritikëve. Në një kohë të shkurtër, me shikimin e tij të zgjuar me sy të thellë blu dhe qëndrimin e tij, ai njihet si një nga simbolet seksi të kinemasë Amerikane.

Më 1958, pas divorcit të tij nga Witte, ai u martua me aktoren Joanne Woodward të njohur në serialin e filmit “Vera e gjatë e nxehtë” dhe me të cilën ai vazhdon i martuar lumturisht deri në fund të jetës. Nga bashkimi i tyre lindin tri vajza.

Në vitin 1961 ai ndërmori hapin e madh dhe vendosi të provojë dorën e tij me filmin e shkurtër “Mbi dëmin e duhanit” pas kamerës; filmi i tij i parë regjisorial është “Koha e parë e Jennifer” ku Newman  drejton gruan e tij.

Karriera e tij si regjisor vazhdon me filmat “Sfidë pa frikë” (1971), “Efektet e rrezeve gama në lulet e Matilde” (1972), “Kopshti zoologjik i xhamit” (1987).

Më 1986, Addemy më në fund e vuri re dhe Oskari erdhi për interpretimin e tij në filmin “Ngjyra e parave” të Martin Scorsese, së bashku me një Tom Cruise të ri.

Gjatë viteve 1970, pasioni i tij i madh ishte gara me motor dhe në 1979 ai mori pjesë në 24 orët e Le Mans, duke përfunduar i dyti pas timonit të Porsche të tij. Në vitet ’90 lindi vetë Newman, një kompani ushqimore e specializuar në prodhimin organik, të ardhurat e së cilës dhurohen për bamirësi.

Në vitin 1993 ai mori çmimin “Jean hersholt Humanitaria” nga Akademia për iniciativat e tij bamirëse. Në kujtim të djalit të tij Scott, Newman drejton “Harry & bir” më 1984, historia e babait dhe të birit që u largua nga një mijë keqkuptime.

Klasi i Paul Newman mund të gjendet në filma të shumtë, nga ato kryevepra janë “Macja në çatinë e nxehtë” (1958, me Elizabeth Taylor) dhe “Stangata” (1973, me Robert Redford) deri në filmat më të fundit (” Fjalët që nuk jua kam thënë “- 1998, me Kevin Costner,” Ai ishte babai im “- 2003, me Tom Hanks) ku, megjithëse i moshuar, prania e tij ende bën ndryshimin.

Në fund të korrikut 2008 ai u diagnostikua me kancer të mushkërive. Ai kalon muajt e fundit të jetës së tij me familjen e tij: më 26 shtator 2008 ai vdes në shtëpinë e tij në Westport, në shtetin e Connecticut./ Elida Buçpapaj

Ndahen Çmimet e 72-ta Emmy

Përcaktohen fituesin e Çmimeve Emmy 2020, të cilat cilësohen si “Oscar i Televizionit” në SHBA, transmeton Anadolu Agency (AA).

Ceremonia e ndarjes së çmimeve, për shkak të koronavirusit të ri (COVID-19) u organizua me anë të videokonferencës nga Teatri Staples në Los Angeles.

Seriali më i mirë në kategorinë e dramës u zgjodh “Succession”, ndërsa Jeremy Strong me performancën në serial e fitoi çmimin “Aktori më i mirë” (dramë).

Çmimin për filmi më i mirë komedi e fitoi “Schitt’s Creek” me 7 çmime, kurse “Watchmen” u zgjodh “mini seriali më i mirë”.

Disa nga fituesit e Çmimeve Emmy 2020 janë:

Drama më e mirë: “Succession”

Komedia më e mirë: “Schitt’s Creek”

Aktori më i mirë, dramë: Jeremy Strong, “Succession”

Aktorja më e mirë, Dramë: Zendaya, “Euphoria”

Aktori më i mirë, komedi: Eugene Levy, “Schitt’s Creek”

Aktorja më e mirë, komedi: Catherine O’Hara, “Schitt’s Creek”

Ndihmës aktori më i mirë, dramë: Billy Crudup, “The Morning Show”

Ndihmës aktorja më e mirë, dramë: Julia Garner, “Ozark”

Miniseriali më i mirë: “Watchmen”

Më 21 shtator 1950 lindi aktori i shquar amerikan Bill Murray

VOAL – Bill Murray, emri i vërtetë i të cilit është William James Murray, lindi më 21 shtator 1950 në Wilmette, Illinois, i pesti nga nëntë fëmijët, në një familje me origjinë Irlandeze. I apasionuar, që nga fëmijëria, me historitë e heronjve perëndimorë si Davy Crockett, Wild Bill Hickok dhe Kit Carson, ai është i shkëlqyeshëm dhe inteligjent, edhe nëse ka një karakter të konsideruar të vështirë për tu menaxhuar nga mësuesit.

Ndërsa punonte si caddy (për shkak të vështirësive financiare të familjes), që adoleshent ai interpretoi si këngëtar në Hollandisht Masters, një grup rock shkollor. Në ato vite, babai, një shitës druri, vdiq nga diabeti, ndërsa një motër duhej të përballej me një poliomielit të rënd.

Pasi ka mbaruar studimet në Loyola Academy, Bill Murray ndjek Universitetin Regis në Denver, duke synuar të bëhet një ndihmës, por përjashtohet nga kolegji brenda një kohe të shkurtër pasi policia i gjeti marijuanë gjatë një kontrolli në Aeroportin e Çikagos O’Hare. Kështu, ndërsa ai bie përsëri në punë të çuditshme (për shembull prodhuesi i picave për “Cezarin e Vogël”), ai fillon të punojë në teatër, me ftesë të vëllait të tij Brian, me trupën “Second City Chicago”, ku takohet me John Belushin. Falë Johnit, ai u bë pjesë e “The National Lampoon Radio Hour”, një program komedi në New York, dhe më 1976 u shfaq për herë të parë, në një kameo që zgjati disa sekonda, në kinema në filmin “Stop në Greenwich. Fshati ”.

Bashkëpunimi me Belushin vazhdon, deri në atë pikë sa Bill më 1977 u bë autori i “Saturday Night Live”, një program i famshëm komedi i transmetuar në Nbc. Edhe nëse hyrja e tij në shfaqje nuk u prit me entuziazëm në fillim (ai zë vendin e Chevy Chase, dhe kjo ngjall skepticizëm), në një kohë të shkurtër Murray arrin të bindë audiencën dhe kritikën, falë, ndër të tjera, interpretimi tërolit të këngëtarit të çuditshëm Nick dhe budallait Todd. Gjatë kësaj periudhe, ai hyn në një lidhje dashurie me Gilda Radne dhe thellon punën e tij në kinema. Debutimi i tij zyrtar zhvillohet në vitin 1979 me “Qoftet” e Ivan Reitman. Pastaj, disa role në filma mediokër pasuan suksesin e “Caddyshack”. 1980 është viti 1980: në atë vit, Bill largohet nga “Saturday Night Live” për t’iu përkushtuar ekranit të madh. Një rol të rëndësishëm i takon atij në “Stripes”, përsëri i drejtuar nga Reitman, ndërsa më 1982 (viti në të cilin ai është i ftuari i parë i një programi televiziv të destinuar të hyjë në histori, “David Letterman Show”) në “Tootsie”, ndërsa duke luajtur një pjesë të shkallës së dytë, ai arrin të vlerësohet shumë.

Ndërkohë, më 24 janar 1981 ai u martua me Margaret Kelley (e cila i dha dy fëmijë, Homerin dhe Lukën, dhe nga e cila u divorcua në vitin 1996). Pak kohë më pas ai shkroi skenarin dhe interpretoi “The Razor’s Edge”, i cili gjithsesi doli vetëm në vitin 1984. Marrëveshja për këtë film, në fakt, parashikon që Columbia do ta financojë atë vetëm duke rënë dakord të marrë pjesë menjëherë më pas në “Ghostbusters – Ghostbusters”, krijuar dhe shkruar nga Dan Aykroyd, një ish-koleg i “Snl”, dhe menduar fillimisht për John Belushin, i cili ka vdekur në ndërkohë. Roli i tij i synuar është ai i mjekut të çuditshëm Peter Venkman, i cili specializohet në parapsikologji.

“Ghostbusters” më 1984 provon të jetë një sukses i jashtëzakonshëm në të gjithë botën, dhe shenjtëron Bill Murrayn (dhe improvizimet e tij), deri në pikën që i jep atij një nominim për Golden Globe. Nga ana tjetër, ndërsa filmi i Aykroyd është gati të bëhet një kult i viteve Tetëdhjetë, “The Razor’s Edge” merr një dështim kumbues, falë rolit të parë serioz të aktorit të Illinois. Gjithashtu për shkak të këtij zhgënjimi, Bill, pjesërisht i pakënaqur me zhvillimet në karrierën e tij, zgjedh të qëndrojë larg Hollywoodit për katër vjet, me përjashtim të një cameo të vogël, në 1986, në “Dyqani i vogël i tmerreve”.

Përkohësisht duke u transferuar në Paris, ai ndoqi kurse universitare në Sorbonne dhe Cinematique. Pastaj, duke u kthyer në Amerikë, ai ndahet midis Luginës së Lumit Hudson, ku jeton me familjen e tij dhe teatrove të Nju Jorkut, ku është protagonist i leximeve publike të organizuara nga Timothy Mayer. Kthimi zyrtar në kinema materializohet në vitin 1988 me “SOS fantazmat”, një komedi fantastike që synon të riinterpretojë, në frymën e momentit, “Një Karolinë e Krishtlindjeve” nga Charles Dickens. Komeditë e tjera të interpretuara në atë periudhë janë “Ghostbusters II” (e cila, megjithëse është mirëpritur nga publiku në një mënyrë pozitive, konsiderohet inferiore ndaj episodit të parë) dhe “Të gjitha manitë e Bob”: gjithashtu në “Filloj nga e para”, Murray ka mundësi për të treguar të gjithë nervin komik. Jo se kjo nënkupton një heqje dorë nga rolet më serioze ose dramatike: “Quick Change” daton që nga viti 1990, me regji dhe interpretim të tij, ndërsa në 1993 është “Polici, shefi dhe bjondja” (gjatë së cilës xhirimet ai thyen pa dashur hundën Robert De Niros).

Në vitet nëntëdhjetë vijnë “Kingpin” dhe “Rushmore”, ndërsa mijëvjeçari i ri hapet me “Charlie’s Angels”, në të cilin ai luan Bosley, i thirrur direkt nga Drew Barrymore. Në vitin 1997, ndërkohë, Bill Murray u martua përsëri, këtë herë me Jennifer Butler, e cila do t’i dhurojë atij katër fëmijë (Jackson, Cooper, Lincoln dhe Cal).

Ai pastaj filloi të frekuentonte kinemanë auteur: mijëvjeçari i ri hapet me “I Tenenbaum”, në 2001, “Kafe dhe cigare”, në 2003, dhe në të njëjtin vit “Humbur në përkthim – Dashuria e përkthyer”, e cila i dha atij pushtimin e Bafta dhe Golden Globes dhe një nominim për Oskar. Ndjekur, më 2004, “Aventurat ujore të Steve Zissou”, dhe në 2005 “Lule të thyera”, ndërsa më 2009, pak pasi u divorcua nga gruaja e tij e dytë, në “Get low” Murray bashkë-interpretoi së bashku me Robert Duvall, në një rol që i dha atij “Çmimin për interpretimin më të mirë mashkullor” të fituar në Festivalin e Filmit në Torino./Elida Buçpapaj

Filmat

Tarzoon: Shame of the Jungle (1975) (zëri në versionin e dubluar në anglisht)
Next Stop, Greenwich Village (1976)
All You Need Is Cash (1978) (cameo)
Fear and Loathing in Gonzovision (1978) (cameo)
Meatballs (1979)
Mr. Mike’s Mondo Video (1979)
Where the Buffalo Roam (1980)
The Missing Link (1980) (zëri në versionin e dubluar në anglisht)
Caddyshack (1980)
Loose Shoes (1980)
Stripes (1981)
Tootsie (1982)
Ghostbusters (1984)
Nothing Lasts Forever (1984)
The Razor’s Edge (1984) (edhe skenarist)
Little Shop of Horrors (1986)
She’s Having a Baby (1988) (cameo)
Scrooged (1988)
Ghostbusters II (1989)
Quick Change (1990) (edhe regjisor dhe producent)
What About Bob? (1991)
Groundhog Day (1993)
Mad Dog and Glory (1993)
Ed Wood (1994)
Kingpin (1996)
Larger Than Life (1996)
Space Jam (1996)
The Man Who Knew Too Little (1997)
Wild Things (1998)
With Friends Like These… (1998)
Rushmore (1998)
Cradle Will Rock (1999)
Scout’s Honor (1999) (subjekt i shkurtë)
Hamlet (2000)
Michael Jordan to the Max (2000) (dokumentar)
Charlie’s Angels (2000)
Speaking of Sex (2001)
Osmosis Jones (2001)
The Royal Tenenbaums (2001)
Lost in Translation (2003); nominuar për Academy Award si aktori më i mirë kryesor
Coffee and Cigarettes (2003)
This Old Cub (2004) (dokumentar)
Garfield: The Movie (2004) (dublim)
The Life Aquatic with Steve Zissou (2004)
Broken Flowers (2005)
The Lost City (2005)
Garfield: A Tail of Two Kitties (2006)
Ray Gun (2007)

Agente Smart – Casino totale (Get Smart), regjia Peter Segal (2008)
Ember – Il mistero della città di luce (City of Ember), regjia Gil Kenan (2008)
The Limits of Control, regjia Jim Jarmusch (2009)
The Funeral Party (Get Low), regjia Aaron Schneider (2009)
Welcome to Zombieland (Zombieland), regjia Ruben Fleischer (2009) – cameo
Passion Play, regjia Mitch Glazer (2010)
Moonrise Kingdom – , regjia Wes Anderson (2012)
A Royal Weekend (Hyde Park on Hudson), regjia Roger Michell (2012)
A Glimpse Inside the Mind of Charles Swan III, regjia Roman Coppola (2012)
Monuments Men (The Monuments Men), regjia  George Clooney (2014)
Grand Budapest Hotel (The Grand Budapest Hotel), regjia Wes Anderson (2014)
St. Vincent, regjia d Theodore Melfi (2014)
Dumb and Dumber To, regjia di Peter e Bobby Farrelly (2014) – cameo
Aloha, regjia Cameron Crowe (2015)
Rock the Kasbah, regjia Barry Levinson (2015)
Ghostbusters, regjia Paul Feig (2016) – cameo
(The Dead Don’t Die), regjia di Jim Jarmusch (2019)
(Zombieland: Double Tap), regjia Ruben Fleischer (2019) – cameo
The French Dispatch of the Liberty, Kansas Evening Sun, regjia Wes Anderson (2020)
On the Rocks, regjia Sofia Coppola (2020)
Ghostbusters: Legacy (Ghostbusters: Afterlife), regjia Jason Reitman (2021)

Vdes aktori i njohur Chadwick Boseman

Aktori i njohur amerikan Chadwick Boseman, ka vdekur në moshën 43 vjeçare të premten, pas përballjes me sëmundjen e kancerit.

Boseman ishte i njohur për rolet e tij si Jackie Robinson dhe James Brown, para se të arrijë një sukses të jashtëzakonshëm në karrierën e tij në rolin e Black Panther, si pjesë e filmave të kompanisë kinematografike Marvel.

Ai ka ndërruar jetë në shtëpinë e tij në Los Anxhelos të premten, pranë familjes së tij. Boseman ishte diagnostikuar me kancer të kolonit (zorrës së trashë) 4 vite më parë.

Aktorë, muzikantë, atletë e yje të Hollywoodit kanë shprehur dhimbjen për humbjen e Boseman përmes shumë postimeve në rrjete sociale.

Edhe kandidati presidencial për president të SHBA-së, Joe Biden, tha se Boseman ka inspiruar gjenerata dhe ka vërtetuar se ata mund të bëhen çkado që duan-madje edhe super-heronjë.

Për se i ka thënë lamtumirë kinemasë, Cameron Diaz rrëfen në një intervistë me Gwyneth Paltrown

VOAL – Cameron Diaz i tha lamtumirë kinemasë dhe tani zbulon arsyet në një intervistë me Gwyneth Paltrown: “Kam gjetur paqen duke ndaluar aktrimin”, tha diva gjatë një episodi të “In Goop Health: The Sessions” transmetuar në kanalin YouTube të aktores së “Shakespeare in Love”. Diaz shpjegon se, pas shumë vitesh pune në Hollywood, ajo më në fund zbuloi se ajo dëshironte gjëra të ndryshme nga jeta.

“Më në fund mund të kujdesem për veten time”, tha ish “Engjëlli i Charlie” e cila është 47 vjeçe dhe, prej shtatë muajsh, me bashkëshortin e saj muzikant të Good Charlotte, Benji Madden, ajo kujdeset për një fëmijë, Raddix, i lindur nga një nënë surrogate.: “Një vendim që nuk do të kisha marrë nëse nuk do të ishe ti, ti ma dhe guximin,” i rrëfeu Cameron mikes së saj.

Që nga viti 2014, kur u takua me Benji, Diaz pushoi së vepruari. “Si ndihesh kur lë një karrierë të atij suksesi aq të madh në kinema?”, e pyeti Gwyneth. “Paqe. Një paqe e mendjes sepse më në fund isha në gjendje të mendoja për veten time”, u përgjigj protagonistja e klasikëve të Hollivudit si “Diçka rreth Marisë”, “Vanilla Sky” dhe “Dasma e mikut tim më të mirë”, duke shpjeguar se si për një çast të caktuar sytë e saj janë hapur. Dhe një pendim nuk duket të jetë në horizont, saktësoi ylli i Hollivudit. ansa/eb

Antonio Banderas në ditëlindjen e tij të 60-të rezulton pozitiv me COVID-19

Aktori spanjoll, Antonio Banderas njoftoi sot, në ditën e 60-vjetorit të tij, është diagnostikuar pozitiv me COVID-19, ndërsa specifikoi se ishte relativisht mirë dhe vetëm pak i lodhur.

“Sot, më 10 gusht, e shoh veten të detyruar t’i festoj 60 vitet e mia duke ndjekur një karantinë, pasi jam diagnostikuar pozitiv me sëmundjen e COVID-19”, shkruajti aktori në rrjetet sociale, pa treguar se ku po e kalon këtë karantinë.

“Ndihem relativisht mirë, vetëm pak më i lodhur se zakonisht dhe kam besim se do të shërohem sa më shpejt të jetë e mundur, duke ndjekur këshillat mjekësore, që shpresoj të më lejojnë të kapërcej infeksionin që kam dhe nga i cili po vuajnë shumë njerëz në të gjithë planetin”, shtoi Banderas.

Në njoftimin për shtyp, i shoqëruar me një foto të tij kur ishte fëmijë, ai shtoi se do të përfitojë nga izolimi për të lexuar, shkruar, pushuar dhe vazhduar projektet për t’u dhënë kuptim 60 viteve të tij.

Meryl Streep, aktorja me më shumë çmime dhe nominime në Hollywood

Në kuadër të rubrikës “Në Fokus” të edicionit të kaluar të emisionit “Nëpër Film”, u prezantua biografia e aktores ikonike, Meryl Streep.

Aktorja fituese e shumëfishtë e çmimit Oscar, është një prej yjeve më të famshëm të ekranit, e njohur për rolet në filma të ndryshëm si: “Sophie’s Choice”, “The Devil Wears Prada”, “Mamma Mia!” dhe “Doubt”. Streep e filloi karrierën e saj në skenën e New Yorkut kah fundi i viteve ‘60 dhe u shfaq në disa produksione të Broadwayit. Duke qenë e aftë ta mahnitë publikun me aftësitë e aktrimit në drama, komedi e mjuziklla, aktorja shumë shpejt u shndërrua në një prej aktoreve më të mira të kësaj kohe, transmeton Koha.

E lindur më 22 qershor të vitit 1949 në Summit të New Jerseyit, Meryl Streep tashmë ka arritur ta gëzojë një karrierë më shumë se 50-vjeçare në ekran. Duke qenë se ka diplomuar në kolegjin “Vassar College” dhe në shkollën e dramës “Yale”, aktorja posedon aftësi të jashtëzakonshme për t’u adaptuar me rolet skenike dhe ato para kamerës.

Karrierën e saj si aktore, Streep e ka filluar në New York gjatë viteve ‘60, duke u paraqitur në disa shfaqje të Broadwayit, përfshirë këtu dramën e vitit 1977 të Anton Chekhov, “The Cherry Orchard”. Ndërsa në ekran të madh, aktorja debutoi gjatë viteve ‘70 me rolin e parë filmik në dramën e “Julia”. Vitin tjetër, ajo u shfaq në filmin “The Deer Hunter” ku luajti krahas aktorëve Robert De Niro dhe Christopher Walken, e për të cilin rol e fitoi nominimin e saj të parë për çmim Oscar. Po ashtu, në vitin 1978, Streep e fitoi shpërblimin e parë “Emmy” për performancën e shkëlqyer në filmin “Holocaust”. Vitin tjetër, portretizimi i një gruaje e cila e braktis familjen dhe pastaj rikthehet për të luftuar për kujdestarinë e djalit të saj në filmin “Kramer vs. Kramer”, ia solli aktores çmimin e saj të parë Oscar në kategorinë “Aktorja më e mirë në rol dytësor”.

Duke qenë një kameleon i vërtetë në ekran të madh, Streep, vitet ‘80 i kaloi duke portretizuar role të ndryshme nga njëri-tjetri. Në filmin “Sophie’s Choice”, ajo e portretizoi një grua polake të traumatizuar nga eksperienca e saj gjatë Holocaustit. Streep e fitoi shpërblimin e dytë akademik në kategorinë “Aktorja më e mirë”, për punën e mrekullueshme në këtë film. Ndërsa, në filmin “Out of Africa”, ajo e portretizoi një pronare daneze të plantacionit e cila jeton në Kenya. Ky rol ia solli aktores një tjetër nominim për Oscar.

Me ta arritur moshën 40-vjeçare, Streep vazhdoi të gjejë edhe më shumë role të cilat e sfidonin atë në ekran, derisa aktoret e tjera të Hollywoodit me ta arritur një moshë të ngjashme, përballeshin me vështirësi të shumta në gjetjen e roleve protagoniste në filma të mëdhenj e kualitativ.

Në fillimet e mileniumit të ri, Streep ishte më e zënë se kurrë me projekte filmike. Por, disa prej filmave më të njohur të aktores të realizuar ndër vite mbesin: “Postcards from the Edge”, “The Bridges of Madison County”, “Music of the Heart”, “The Hours”, “Adaptation”, “The Manchurian Candidate”, “Prime”, “The Devil Wears Prada”, “A Prairie Home Companion”, “Mamma Mia!”, “Doubt”, “Julie & Julia”, “It’s Complicated”, “The Iron Lady”, “Florence Foster Jenkins”, “The Post” dhe të tjerë.

Ajo shquhet si aktorja më e nominuar në historinë amerikane të filmit. Ajo po ashtu ka thyer rekordin e aktores më të nominuar për Oscar, me gjithsej 21 nominime, ndërsa i ka fituar 3 sosh për filmat “Kramer vs. Kramer”, “Sophie’s Choice” dhe “The Iron Lady”.

Në janar të vitit 2018, u bë i ditur lajmi se Streep do t’i bashkohej aktoreve të sezonit të dytë të serisë tashmë tejet të suksesshme televizive “Big Little Lies”. Në këtë projekt, aktorja luan krahas yjeve të Hollywoodit, Nicole Kidman, Reese Witherspoon, Shailene Woodley, Laura Dern dhe Zoe Kravitz, dhe e portretizon nënën e personazhit të ndjerë të aktorit Alexander Skarsgard, Mary Louise Wright, e cila shfaqet në jetët e pesë mikeshave për ta zbuluar arsyen e vdekjes së djalit të saj. Ajo ka pranuar lëvdata të shumta për punën në këtë seri.

Pas eksplorimit të skenës televizive, në vitin 2019, aktorja Streep u rikthye në ekran të madh me një rol në filmin e regjisorit Steven Soderbergh, “The Laundromat”. Në të njëjtin vit, ajo e portretizoi hallën March në dramën shumë të pëlqyer të regjisores Greta Gerwig, “Little Women”.

Sa i përket jetës personale, Meryl Streep njihet për ruajtjen e privatësisë me çdo kusht. Aktorja i ka katër fëmijë me skulptorin Don Gummer, me të cilin është e martuar që nga viti 1978, ndërsa në të kaluarën ka qenë në lidhje me aktorin John Cazale.

Xhinxhi Roxhers ose jeta e dyfishtë e “Mëkatares së Madhe”

Ai dashuroi  një mijë e pesëqind gra, por ka nga ata që thonë tri mijë: flasim për multimiliardierin Howard Hughes, historia e të cilit është treguar në filmin „The Aviator“, kolosalin me regjinë e Martin Scorsese dhe luajtur nga Lenoardo DiCaprio, që ka fituar pesë çmime Oscar (aktorja në rol jokryesor, kamera, skenografia, kostumet dhe montazhi). Është burri të cilit, në kuadrin e suksesit të filmit, po i kushtohen një mori biografish: parë nëpërmjet diveve të Hollivudit që e kanë dashuruar atë dhe që kanë luajtur në filma që janë bërë legjendarë. Mes tyre është Gingi Rogers, aktorja balerinë që, me partnerin e saj Fred Astaire, krijoi njërën nga çiftet më të adhuruara të Hollivudit, falë nëntë filmave muzikorë të xhiruar me Rogers midis viteve 1933 e 1935, si filmi „Kapela cilindër“ i vitit 1935 dhe „Dua të kërcej me ty“ i vitit 1937.

 

Gingi Rogers, emër arti i Virginia Katherine McMath, e bëri dashurinë arsye të ekzistencës së saj. U martua pesë here, por përveç burrave pati edhe shumë të dashur, midis të cilëve George Gershwin, Cary Grant, James Stewart. Atyre që ia kujtonin netët e kaluara me Hughes, aktorja iu përgjigjej me një ligësi të hidhur: „E pastaj, çfarë ka për t’u çuditur? Ajo kur ne jemi dashuruar ka qenë ndër kohët e pakëta kur unë nuk kam qenë e martuar. Prandaj, duke dashur Hughes nuk iu kam vënë brirë asnjërit prej pesë burrave të mi.“ Ginger ishte një forcë e mirëfilltë e natyrës, të cilën vetëm tani, nga largësia e ikjes të saj me vdekjen e ndodhur më 1995, kur ishte 85 vjeçe, mund ta vlerësojmë të tërën.

Aktori e balerini i madh Fred Astaire, që e njihte mirë, e përcaktonte si “një buldozere të adhurueshme”. Dhe shpjegonte: „Është më ambiciozja e të gjitha diveve të Hollivudit. Është ajo që, me njëqind filmat që ka xhiruar qëkur, 18 vjeçe, debutoi me filmin „A Night In The Dormitory“, ka fituar më shumë para. Është edhe aktorja yll që, me burrat dhe të dashurit, ka pasur absolutisht më shumë dashuri në mënyrë absolute.“ E ka pranuar vetë ajo: „Nuk i kam thënë kurrë jo ndonjë burri. Dhe nëse i kam thënë jo, kjo do të thotë se nuk e kam kuptuar mirë ftesën.“

 

Regjisori i madh Federico Fellini, me të cilin Ginger Rogers pati një përplasje të fortë deri në atë pikë sa t’iu hapte gjyq producentëve të tij (dhe do ta humbte), sepse ai e kishte përdorur emrin e saj në filmin e tij „Ginger e Fred“, duke pasur në qendër një aktor e një aktore të pasuksesshëm që imitonin çiftin Rogers-Astaire, e përcaktoi „gruaja me dy shpirta“: nga njëra anë kreatura të cilën publiku e shikonte dhe e adhuronte; nga ana tjetër, komediania e pacipë, e fuqishme për të shprehur ndjenja të shtirura, të cilat nuk e preknin fare shpirtin e saj.

I vetmi burrë me të cilin Roxhers nuk e ndau shtratin ishte partneri me të cilin në ekran dukej me e përkushtuar: Fred Astaire. Cary Grant, i cili kishte përfunduar në shtratin e saj përpara Howard Hughes, më 13 nëntor 1934, kur ajo u martua për herë të dytë me aktorin Lew Ayers, pranoi: “Të gjithë ishin të bindur se midis Ginger dhe Fred ishte një dashuri e zjarrtë: nuk kishte çift në sallat e ballove anembanë botës, që nuk ëndërronte t’i imitonte. Në të vërtetë ata urreheshin. Ginger nuk e pëlqente Fred, dhe ai ishte xheloz për sukseset e asaj.“ E ka thënë vetë ajo: „Fred ishte i bindur se ishte më i miri i çiftit. Bënte sikur nuk e dinte se më 1933, kur “Carioca” hapi serinë e filmave tanë, ai ishte kurrkushi, ndërsa unë kisha xhiruar tashmë nja tridhjetë filma. E shqetësonin madje edhe veshjet e shkëlqyera me të cilat unë e magjepsja publikun: sipas tij, pengonin kërcimin. Dy veshje në mënyrë të veçantë e bënin të çmendej: ajo me pupla të barda e filmit “Kapela cilindër” dhe ajo me margaritarë e filmit “Duke ndjekur flotën” në vitin 1936.”

 

Ajo që e nxiti Ginger të bënte një jetë ku rafsha mos u vrafsha ishte nëna Lela Rogers, makute në kërkim të fitimeve. Për t’ia zbatuar dëshirën së ëmës, Ginger shkon në Hollivud dhe në moshën 13 vjeçe debutoi në teatër me një shfaqje variete. Midis viteve 1925 dhe 1929 iu ra gjatë e gjerë Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Në vitin 1929, me komedinë muzikore “Tip tap”, arrin suksesin. Ishte e hershme edhe si aktore, edhe si femër: ishte vetëm 17 vjeçe kur, më 29 mars 1929, u martua me Jack Pepper, një aktor dymbëdhjetë vjet më i mdh se ajo. “U ndava prej tij, sepse ai ishte xheloz,” ka treguar diva, “dhe më donte që unë të bëhesha ndihmësja e tij. Pas tetë muajsh unë ia plasa të qarit dhe ai më dërgoi të takohem me Walter Wagner, shefin e studios së fuqishme të prodhimit të filmave Paramount Pictures.

Krejt tjetërgjë nga ndihmëse e Pepper! Wagner m’i hapi portat e Hollivudit me një film, Rinia në Manhatën, ku luaja në barazi të plotë me të madhen Plaudette Colbert.” Është viti 1930. Zemra ballerine e Ginger Rogers rrihte për muzikanin e madh George Gershwin, që kërkon aktore protagoniste për filmin e tij muzikor “Girl Crazy”. “Kur e pashë Ginger,” shkruan Gershwin, “më kalli flakë rrufeja e mirëfilltë, por mjerisht vetëm mua dhe jo atë. Ajo nuk më tha jo, është e vërtetë, por e dija se mendonte për Lew Ayers, njërin prej interpetuesve në filmin “Në perëndim asgjë e re”, me të cilin pas pak vjetësh, në të vërtetë, u martua.”

Në teatrot Broadway, lagjes së Nju Jorkut që është mbretëria e shfaqjeve muzikore, Ginger triumfonte. Kur ajo kalonte me veturën e saj, një Packard luksoze  me ngjyrë kremi, adhuruesit e duratrokitnin të dehur. Gjithçka rridhte si në një ëndërr; deri kur dikush ia kujtoi të famshmit Walter Wagner se “perëndesha që kërcen”, siç thirrej Ginger, kishte firmosur me Paramount Pictures një kontratë për tetëmbëdhjetë filma.

Ajo shkoi në Hollivud dhe xhiroi një numër të pabesueshëm filmash një pas një. Kur arriti në numrin shtatëmbëdhjetë, erdhi edhe kërkesa e producentit: “Wagner më kërkoi të paguaja atë që ne aktoret atëherë e quanim “haraçi i producentit”. Unë jam e çiltër, do t’ia kisha paguar, por përkundër dëshirës sime nëna ime Lela, përnjëherësh zbuloi engjëllin mbrojtës të jetës sime. Wagner u tërbua e unë fluturova në krahët e Howard Hughes. Haraçin që ia kërkoi Wagner ia pagoi Hughes dhe erdhën pesëmbëdhjetë takime pasionante me të.

Më 1933, me filmin “Carioca” lindte përputhja artistike e Ginger me Astair, që vazhdoi deri më 1940. Për më tej tregon diva tjetër e Hollivudit, Rita Hayworth, kushërirë e Rogers: “Ishte Astaire ai që u nda nga Rogers. Thoshte se ajo ishte tepër e vjetër, se ai kishte nevojë për partnere më të reja. Ginger, e tërbuar, ia mori hakun duke demonstruar se, përveç një balerinë e madhe, ajo ishte edhe një aktore e madhe. Fitoi një Oscar më 1940 me filmin « Kitty Foyle, një vajzë e dashuruar”. Dhe kur Fred i penduar kërkoi të riformonin çiftin, ajo e la në pritje deri më 1949. Ata e mrekulluan publikun me filmin “Barklays i Broadway”, njëfarë lamtumire melankolike që e shndërroi në mit. Filmin e fundit, Harlow, kushtuar aktores së viteve Tridhjetë Jean Harlow, e xhiroi më 1965, duke pasur ndërkohë edhe tri martesa me tre aktorë të tjerë: Jack Briggs më 16 janar 1943, Jacques Bergerac më 7 shkurt 1953 dhe William Marshal më 16 mars 1961. Dhjetë vitet e fundit i kaloi në një karrocë invalideje: “Jeta është si një tortë që duhet ta shijosh me feta. Imja mbaroi më 12 prill 1985, kur u godita nga pika në tru, që ma kurseu jetën, por m’i mori këmbët. Mua që më kishin quajtur “flutura hyjnore”.”/Elida BUÇPAPAJ

HOROSKOPI E SHTUNË 18 KORRIK 2020

Dashi
Është koha të filloni të mendoni sesi të jeni më aktivë fizikisht. Nëse filloni të kryeni ushtrime fizike të paktën disa herë në javë do të ishte shumë mirë. Kjo ka gjasa të ndikojë mjaft mirë edhe në gjendjen tuaj psikologjike.
Demi
Fakti që keni shumë dëshirë të dilni dhe të argëtoheni nuk do të thotë se nuk keni të drejtë të zgjidhni vendin e duhur për ta bërë një gjë të tillë. Ndaj mos u nxitoni, por mendoni për vendin më të përshtatshëm.
Binjakët
Dikush që mund të njihni sot, do të jetë pranë jush për një kohë të gjatë. Tregohuni i sinqertë që në fillim, në mënyrë që gjithçka t’ju shkojë mbarë. Sa i përket aspektit profesional, parashikohe zhvillime të reja pozitive.
Gaforrja
Një incident i papritur mund të bëjë që të njihni dikë mirë. Përpiquni të mbani veten nën kontroll dhe të mos i shprehni emocionet. Tregohuni i fortë dhe çdokush mund t’ju vijë nga pas.
Luani
Universi po ju dërgon shumë energji pozitive. Do të argëtoheni me gjithçka që do të bëni. Ka gjasa që sot t’ju bëjnë një surprizë, që do t’ju kënaqë pa fund.
Virgjëresha
Qëndrimi juaj do t’ju lejojë të sfidoni dikë në mënyrë konstruktive, kështu që mos u trembni për të kundërshtuar deklaratat pa kuptim të dikujt. Ka gjasa të ndihmoni dikë të ngrihet profesionalisht, i cili mund të kthehet në bashkëpunëtorin tuaj më të mirë.
Peshorja
Ekziston mundësia të nisni një projekt të ri, i cili do të rezultojë i mrekullueshëm. Sigurohuni që të përkushtoheni plotësisht lidhur me këtë për të pasur rezultatin e duhur. Sa i përket marrëdhënies në çift, lidhja juaj së shpejti mund të marrë një drejtim të ri.
Akrepi
Ka gjasa të keni nevojë për ndihmë sot, por kjo nuk do të thotë që të demoralizoheni. Mendoni pozitivisht dhe mos hezitoni të kërkoni ndihmë nga të afërmit tuaj. Beqarët e kësaj shenje mund të kenë zhvillime të reja në aspektin profesional.
Shigjetari
Ka gjasa të mos ndiheni në sinkron më miqtë tuaj sot. Një person veçanërisht po ju shkakton tension. Përpiquni të relaksoheni dhe të kaloni pak kohë vetëm.
Bricjapi
Është e nevojshme të përfshiheni në një çështje në aspektin profesional, çfarë do të sjellë mjaft përfitime për ju. Tregohuni i sinqertë me veten tuaj se çfarë doni të përfitoni nga kjo eksperiencë.
Ujori
Ka gjasa të mësoni një të vërtetë të madhe. Nuk përjashtohet mundësia që kjo të ndikojë drejtpërdrejtë në jetën tuaj. Mos hiqni dorë nga planet tuaja, pavarësisht sesa e vështirë mund të jetë.
Peshqit
Vizioni juaj për të ardhmen është i mbushur plot dëshira dhe shpresa të mëdha. Është mirë të jesh pozitiv për mënyrën sesi dëshiron ta vazhdosh jetën, por aktualisht ka gjasa të dëgjoni vetëm ato çfarë dëshironi të dëgjoni dhe kjo nuk është mënyra e duhur.

Vdes aktorja Kelly Preston, gruaja e John Travoltës

voal.ch – Kelly Preston (13 Tetor 1962 – 12 korrik 2020), aktorja dhe gruaja e John Travoltës ka vdekur në moshën 57 vjeçare.

Travolta përmes një postimi në Instagram bëri me dije lajmin e hidhur se Preston kishte humbur betejën me kancerin e gjirit.

Çifti ishin të martuar në vitin 1991 dhe prej asaj kohe nuk ishin ndarë kurrë më.

Travolta falënderoi punonjësit shëndetësorë që ishin kujdesur për gruan e tij “si dhe shumë miq që kanë qenë pranë saj”.

Djali i çiftit Jett Travolta vdiq në moshën 16 vjeçar në janar të vitit 2009 gjatë pushimeve familjare në Bahamas, raporton BBC.

Jett që vuante nga autizmi u gjet i vdekur në janar 2009, ku familja kishte shkuar të festonve Vitin e Ri, pasi pasi pësoi një krizë dhe goditi kokën në vaskë në shtëpinë e tyre në Bahamas.

Ata kanë dy fëmijë të tjerë, Ella Bleu dhe Benjamin, që lindi pas vdekjes të Jett.

Karriera e aktrimit të Preston përfshiu roley në “Twins”, “From Dusk Till Dawn”, “Jerry Maguire” dhe “The Cat in the Hat”.

Ajo gjithashtu bashkëpunoi me Travoltën në filmin “Gotti”, 2018.

Ata të dy u martuan në vitin 1991. Udhëtuan në Paris me Air France Concorde për të bërë ceremoninë e dasmës në Hotel de Crillon (në Place de la Concorde) më 5 shtator 1991. Iu desh të bënin një ceremoni të dytë sepse ajo e celebruar nga ministri francez i Shentologjisë (të dy ishin shentologjistë), u konsiderua e pavlefshme. Ceremonia e dytë u bë më 12 shtator, në Daytona Beach, Florida. Preston dhe Travolta kihisn tre fëmijë: djali Jett (13 prill 1992 – 2 janar 2009), vajza Ella Bleu (lindur më 2000) dhe djali i tyrë i dytë Benjamin (lindur më 2010).

Kelly Preston kishte dy vjet që ishte diagnosifikuar me kancer të gjirit, por ky fakt ishte mbajtur jashtë mediave.

“Për një kohë do të më duhet të kujdesem për fëmijët që humbën nënën e tyre, kështu të më falni, nëse nuk do të dëgjohemi për ca kohë…Me dashuriJT, lajmëroi John Travolta në Instagram/EB/cnn.com

 

Ndarja e çmimeve Oscar shtyhet për prill të 2021-ës

Akademia e Shkencave dhe Arteve në Shtetet e Bashkuara, ka njoftuar se ka shtyrë ceremoninë e ndarjes së çmimeve Oscar, për 25 prill të vitit të ardhshëm, nga 28 shkurti kur ishin bërë planifikimet fillestare.

Pandemia me koronavirus ka mbyllur shumë teatro në gjithë botën, si dhe ka ndalur prodhimin e filmave të rinj.

Kjo Akademi ka shtyrë edhe datën e afatit të fundit të dërgimit të filmave që mund të garojnë për këto çmime, nga 31 dhjetori i këtij viti, në 28 shkurt të 2021-ës.

“Shpresa jonë, për shtyrjen e afatit të aplikimit, është që t’iu ofrojmë fleksibilitet regjisorëve në përfundimin e filmave të tyre, pa i ndëshkuar për diçka që është jashtë kontrollit të secilit”, ka thënë presidenti i Akademisë, David Rubin dhe shefja ekzekutvive, Dawn Hudson.

Ndalja e incizimit të filmave, ka shtyrë shumë regjistorë që të pezullojnë planet për publikim të projekteve të tyre këtë vit.

Kjo është vetëm hera e katërt, në historinë 93-vjeçare të ndarjes së këtyre çmimeve, që data e ceremonisë është ndryshuar; më 1938, për shkak të vërshimeve në Los Angelos, më 1968, për shkak të vrasjes së liderit për të drejtat civile, Martin Luther King Jr., dhe më 1981, pas tentim-vrasjes së presidentit të atëhershëm amerikan, Ronald Regan.


Send this to a friend