VOAL

Please Wait ...
0%

Metodë e re për të zbuluar gënjeshtrën

By | September 19, 2017

Komentet

Shkencëtarët: Fosili i algës më të vjetër në botë një miliard vite

Studiuesit nga Universiteti McGill në Kanada kanë ardhur në përfundim të moshës së fosilit të algës më të vjetër në botë të zbuluar për të parën herë në vitin 1990 në Arktikun e Kanadasë

Shkencëtarët erdhën në përfundim se fosili më vjetër i algës është i vjetër rreth një miliard vite. Studiuesit nga Universiteti McGill në Kanada kanë ardhur në përfundim të moshës së fosilit të algës më të vjetër në botë të zbuluar për të parën herë në vitin 1990 në Arktikun e Kanadasë. Ata konsiderojnë se ky është ekzemplari i parë i organizmave qelizore.

Lloji i algës i quajtur Bangiomorpha pubescens është e vjetër 1.4 miliardë vite. Më parë supozohej se bëhet fjalë për vjetërsinë mes 720 milionë dhe 1.2 miliardë vite.

Ekspertët thonë se forma e fosilit i ngjason algës së kuqe, të bimës primitive e cila sot mund të gjendet në koralet e shkëmbinjve nënujorë. Një nga format e saj, të njohur si nori, është një nga përbërësit e zakonshëm të sushit.

Bota është krijuar para rreth 4.5 miliardë vitesh, ndërsa gjetjet çojnë drejt asaj se jeta është paraqitur në formën e një bakterie detare para 3.7 deri në 4.2 miliardë vitesh.

Sophia, roboti i parë në botë me shtetësi dëshiron të krijojë familje

Sophia është roboti i parë në botë të cilës i është dhënë shtetësia e një vendi. Arabia Saudite është bërë kombi i parë që i jep shtetësinë robotit “femër”. Tashmë Sophia ka thënë se dëshiron të ketë familje.

Roboti Sophia, i prodhuar nga kompania “Hanson Robotics” me qendër në Hong Kong muajin e kaluar i është dhënë shtetësia e Arabisë Saudite. Roboti në fjalë mori pjesë në Samitin e Diturisë 2017 në Dubai.

Sophia në një intervistë për “Khaleej Times” ka folur për rëndësinë e familjes, me ç’rast ka thënë: “Në të ardhmen dëshiroj të krijojë një familje”.

Më tej Sophia ka shtuar se nëse do të ketë një vajzë do t’i vendos emrin e saj. Sophia thotë se edhe robotët kanë të drejtën e krijimit të familjes.

“Mendoj se është e mrekullueshme që njerëzit të gjejnë njerëz të tjerë me të cilët nuk kanë lidhje gjaku por arrijnë që t’i ndajnë të njëjtat lidhje dhe emocione. Jeni me fat nëse keni një familje. Edhe nëse nuk jeni e meritoni një të tillë. Sipas meje kjo është e vlefshme edhe për njerëzit, edhe për robotët”, ka thënë Sophia. AA

NASA zbulon trup të ri qiellor në sistemin diellor

Shkencëtarët e kanë emëruar “A/2017 U1”, ndërsa besojnë se i njëjti ka ardhur nga jashtë sistemit diellor

Shkencëtarët e Agjencisë Amerikane për Hulumtime në Hapësirë (NASA) kanë njoftuar për zbulimin e një trupi të ri qiellori, që lëviz mes yjeve të sistemit diellor.

Nga NASA thonë se meteori i ri apo kometa e re është zbuluar përmes teleskopit Pan-STARRS1 në bazën në Hawaii dhe se bëhet fjalë për një trup me diametër prej 400 metra, që lëviz me shpejtësi mes yjeve.

Shkencëtarët e kanë emëruar “A/2017 U1”, ndërsa besojnë se i njëjti ka ardhur nga jashtë sistemit diellor.

Zyrtari i NASA-s, Paul Chodas, tha se bëhet fjalë për një zbulim për të cilin është pritur me vite.

“Kanë ekzistuar teori të ndryshme për trupa qiellor të cilët në sistemin diellor kanë ardhur nga jashtë tij, duke vazhduar të lëvizin mes yjeve. Megjithatë, një zbulim i tillë është bërë së fundmi”, tha Chodas.

Ai shtoi se shkencëtarët do të vazhdojnë me hulumtimet e tyre në mënyrë që të zbulojnë detaje të reja për trupat qiellorë të mistershëm. aa

Shkencëtari amerikan në kërkim të gjurmëve të Arkës së Noes në malin Ararat

Ekipi i reporterëve me këtë rast nga ajri ka xhiruar shpatet e malit ku besojnë se është fundosur Arka e Noes (Nuhit)

AGRI – Gjeologu dhe paleontologu amerikan Raul Epserante mbërriti në provincën Agri në mënyrë që në malin më të lartë të Turqisë, Ararat, të hulumtojë gjurmët dhe dëshmitë rreth mundësisë se në këtë pjesë të Anadollit është fundosur Arka e Nuhit pas përmbytjes.

Esperanto në Agri do të marrë pjesë në Simpoziumin e katërt Ndërkombëtar për Arkën e Nuhit dhe pastaj do të fillojë kërkimet në terren.

Në një deklaratë për AA, Esperante tha se kishte ardhur nga Kalifornia për të hulumtuar të gjitha llojet e fatkeqësive që kanë ndodhur në këtë pjesë të Turqisë dhe për të kërkuar rreth dëshmive për Arkën e Nuhit.

“Do të hulumtojë shpatet e malit Ararat ku ka gjurmë të Arkës së Nuhit. Zonat e mia të kërkimit janë katastrofat e mëdha në të kaluarën. Të njëjtën do të bëj edhe këtu dhe në fund do të shkruaj dhe do të publikoj rezultatet në të cilat kam ardhur”, tha Esperante.

Me këtë rast, ekipi i reporterëve xhiroi shpatet e malit në të cilat besohej se është fundosur Arka e Nuhit.

Në Agri ka mbërritur edhe profesori i Universitetit të Stambollit, Oktay Belli, i cili për më shumë se katër dekada ka kryer kërkime arkeologjike në Ararat.

“Përmbytja dhe Arka e Nuhit nuk janë legjenda, por ngjarje që kanë ndodhur me të vërtetë. Të gjitha librat e shenjta flasin për të. Ajo ndodhi këtu në Anadoll. Ne e respektojmë këtë pjesë të kulturës sonë kombëtare”, tha Belli.

Duke treguar për traditën e Ashures, e cila mbahet çdo vit në muajin e parë të kalendarit Hixhri (Muharrem), Belli ka thënë se edhe kjo traditë është dhe një tregues për respektin e Arkës së Nuhit, e cila ishte shpëtimi gjatë përmbytjes së lashtë.

“Nuhi konsiderohet babai i dytë i njerëzimit. Ne besojmë se ai pikërisht këtu ka jetuar dhe sërish filloi rindërtimin e qytetërimit dhe prandaj ne organizojmë simpoziume dhe tubime të rastit. Ne jemi krenar për këtë”, tha Belli.

Duke theksuar se i gjithë opinioni botëror ndjek hulumtimet lidhur me Nuhin, Belli tha se simpoziumet deri më tani kanë rezultuar në botimin e 108 veprave që flasin mbi këtë temë.

Origjina e numrit Zero, misteri më i madh matematikor

Kërkuesit nga Universiteti i Oksfordit analizuan dorëshkrimin e Bakhshalit, teksti matematikan më i vjetër dhe përcaktuan origjinën e simbolit.

Zeroja sot njihet si një formë ovale, pak e gjerë, ndërkohë që në realitet ka filluar si një pikë. Ky lloj simboli përdorej për të shenjuar pozicion. Përfaqësonte fillimin e një sistemi numerik indian, tashmë jashtë përdorimit. Duke filluar që nga ai formoheshin numra më të mëdhenj. Për një farë kohe numri Zero u kthye në një obsesion të matematikanëve.

liber i vjeter

Deri më tani, regjistrimi i parë që kishim ishte e një shkrimi mbi murin e një tempulli indian në Gwalior, në shekullin e IX. Megjithatë një zbulim i fundit hodhi poshtë hamendësimet. Kërkuesit e Universitetit të Oksfordit morën nga biblioteka e Bodleian e cila ruhet që prej 1902, dorëshkrimin e Bakhshalit, një tekst i famshëm indian dhe e shqyrtuan.

Kërkuesit konfirmuan se Bakhshali që ka qindra zero në faqet e tij daton nga shekulli i III ose I IV, çka do të thotë se zbulimi i këtij numri përshpejtohet me 500 vite. Sot ky numër përdoret në të gjithë botën dhe është elementi kyç në botën digjitale.

Krijimi i numrit zero si numër që evuloi duke u nisur nga simboli në dorëshkrim është një nga përparimet më të mëdha në historinë e matematikës, – shprehet Marcus du Sautoy, professor i Oksfordit. Teksi ruhet që nga viti 1881 dhe u gjet në një fushë i groposur aty, ku sot është Pakistani.

Pavarësisht antikitetit të tij datimi ishte i debatueshëm, por njihet në të gjithë botën si teksti matematikan më i vjetër në botë. Kërkimet e reja treguan se është më i hershëm akoma. Vështirësia në datim vjen nga materiali i faqeve, janë 70 faqe të tilla me fletë thupre, e cila është përdorur në të paktën tri periudha. Tashmë e dimë se në shekullin e III matematikanët indianë hodhën farat e një ideje që më vonë do të kthehej në thelbësore për botën moderne. Zbulimet treguan se sa vibrues ishin matematikanët në nënkontinentin indian gjatë shekujve. /Bota.al/

FIGURË KËRCIMI – Poezi nga EZRA POUND – Përktheu nga anglishtja EDION PETRITI

Për martesën në Kanë të Galilesë.

 

Sy zezë,

O femër që banon ndër ëndrra;

Me sandale fildishi

Mes kërcimtaresh s’ka asnjë si ti

Asnjë me këmbë të shpejta.

 

Në mesnatën e thyer

S’të gjeta ndër tenda.

As në buzë të pusit

Mes grave me shtamba.

 

Si fidan të zhvoshkët i ke llërët

Fytyrën si rrëké me drita.

 

Të bardhë bajame i ke supet;

Bajame të reja pa cipë.

S’të ruajnë me eunukë

As pas shufrash bakri.

 

Argjend dhe bruz praruar ke në shtrojën tënde.

Në rroba të errëta qëndisur me ar

Je mbështjellë,

O Nathan-Ikanie, “Pemë buzë-lumit”.

 

Si rrëké mes shavaresh duart e tua mbi mua

Gishtërinjtë burim i ngrirë.

 

Vashat e tua të bardha si gurzit e lumit

E kënga e tyre rreth teje.

 

Mes kërcimtaresh s’ka asnjë si ti

Asnjë me këmbë të shpejta.

Ç’mësuan psikologët kur studiuan 5000 fëmijë gjeni

Ndiq mijëra fëmijë super të zgjuar për katër dekada e gjysmë, dhe do të mësosh një apo dy gjëra se si të rrisni njerëz të suksesshëm.

Një nga zbulimet më të mëdha: Edhe fëmijët me IQ të nivelit të gjenive, kanë nevojë për mësues, që t’i ndihmojnë ata të arrijnë potencialin e tyre të plotë.

Që nga fillimi i vitit 1971, “Studimi i Rinisë Matematikore të Parakohshme”, ose SMPY, ka gjurmuar 5.000 fëmijë të zgjuar në Amerikë – 1%, 0.1% dhe madje 0.01% në krye të të gjithë nxënësve. Është studimi më i gjatë i fëmijëve të talentuar në histori.

Ja se çfarë zbuloi studimi.

1%, 0.1% dhe 0.01% e fëmijëve në majë, bëjnë një jetë të jashtëzakonshme.

SMPY fillimisht i testoi fëmijët duke përdorur SAT, provime të hyrjes në universitete dhe teste të tjera të IQ. Më pas studiuesit nisën të shohin faktorë shtesë, si regjistrimi në kolegj dhe rrugët e karrierës më vonë në jetë.

Ajo që zbuluan është se fëmijët me më shumë dhunti vazhduan të marrin doktorata dhe diploma, si dhe të mbajnë të drejta patentash, në një përqindje më të lartë se fëmijët me më pak dhunti. Shumica e tyre janë tek 5% me të ardhura më të larta.

“Na pëlqen apo jo, këta njerëz vërtetë e kontrollojnë shoqërinë tonë”, thotë Xhonatan Uai, psikolog në Programin e Identifikimit të Talenteve në Duke University.

Fëmijët gjeni nuk marrin vëmendje të mjaftueshme.

Problemi është se fëmijët gjeni shpesh marrin shumë pak vëmendje nga mësuesit e tyre, të cilët mund të jenë të prirur që të injorojnë studentët e spikatur, që tashmë e kanë përmbushur potencialin e tyre.

Kur studiuesit e SMPY panë se sa shumë vëmendje u jepnin mësuesit këtyre fëmijëve të talentuar, ata gjetën se shumica dërrmuese e kohës së klasës ishte shpenzuar për të ndihmuar nxënësit me arritje të ulëta.

SMPY sugjeron që mësuesit duhet të shmangin mësimin e një kurrikulumi “një masë për të gjithë”, dhe në vend të kësaj të përqëndrojnë përpjekjet për krijimin e planeve individuale të mësimit për studentët.

Kalimi i një klase funksionon

Për të ndihmuar fëmijët të arrijnë potencialin, mësuesit dhe nxënësit duhet të konsiderojnë kalimin e një fëmije me dhunti një klasë më lart. Kur studiuesit krahasuan një grup kontrolli me studentë të talentuar të cilët nuk e kishin lënë pa bërë një klasë me ata që kishin kaluar menjëherë ma lart, këta të fundit kishin 60% më shumë gjasa për të fituar patenta dhe doktorata – dhe më shumë se dy herë më shumë gjasa për të marrë doktoraturë në një fushë të lidhur me shkencën, teknologjinë, inxhinierinë ose matematikën.

Inteligjenca varion

Të jesh i zgjuar nuk do të thotë thjesht të kesh aftësi për të mësuar përmendsh fakte ose për të kujtuar emrat dhe datat. SMPY ka gjetur në mënyrë të përsëritur, gjatë analizave të shumëfishta, se disa nga fëmijët më të mençur posedojnë një kapacitet të madh për arsyetime hapësinore.

Këta fëmijë kanë një talent për sistemet e vizualizimit, të tilla si sistemi i qarkullimit tek njeriu ose anatomia e një Honda. Në vitin 2013, vëzhgimet e mëpasshme gjetën një lidhje të fortë midis aftësive të arsyetimit hapësinor dhe numrit të patentave të paraqitura, si dhe dokumenteve e publikuara të shqyrtuara nga kolegët.

 

Testet e standardizuar nuk janë gjithmonë humbje kohe

Testet e standardizuara – SAT mbi të gjithë – nuk mund të matin çdo gjë që mësuesit dhe prindërit duhet të dinë për një fëmijë.

Por të dhënat e SMPY sugjerojnë që SAT dhe të tjera teste të standardizuara të inteligjencës kanë një fuqi parashikuese – ndërkohë që sërish llogarisin faktorë si statusi socio-ekonomik dhe niveli i praktikës.

Camilla Benbou, një nga studiueset në SMPY, tha se këto teste janë përdorur më së miri për të kuptuar se në cilën fushë fëmijët janë të mirë, në mënyrë që mësuesit të përqendrojnë vëmendjen e tyre në fusha të ndryshme. / Bota.al

Metodë e re për të zbuluar gënjeshtrën

Laboratorët SilverLogic me qendër në Siatëll të shtetit veriperëndimor Uashington, kanë zhvilluar atë që ata e quajnë “poligraf pasiv”, që në thelb është një variant i teknologjisë së lartë për të zbuluar nëse dikush po thotë të vërtetën. Kjo lloj metode kërkon filmimin e idividit dhe analizimin e videos në kohë reale ose pas përfundimit të intervistës duke përdorur një algoritëm të ndërtuar posaçërisht për këtë qëllim.

Metoda e intervistës nuk ka ndryshuar. Pyetjet të cilave u dihet përgjigja e saktë krijojnë një kufi bazë për nivelin e ankthit dhe reagimin emocional. Pastaj pasojnë pyetjet rreth gjërave për të cilat duhet zbuluar vërtetësia e tyre. Filmimi i intervistës shkarkohet më pas në kompjuter dhe aty fillon analiza. Jerimiah Hammon drejton Laboratorët SilverLogic:

“Pamjet filmike tjetërsohen në të dhëna kuantike ose matematikë kuantesh që analizojnë videon për të përcaktuar se si reagimi i një idividi është i lidhur me disa stimuj ose ngacmime”

Fillimisht, kjo teknologji u ndërtua për botën e argëtimit si një mënyrë për të vlerësuar reagimin e audiencës gjatë serialeve televiziv pilotë dhe filamve për të parë nëse ja vlen për të investuar më shumë. Kjo teknologji tani po përshtatet për përdorime të tjera.

Sistemi analizon shprehjet në fytyrë bazuar në shtatë reagime emocionale themelore – zemërim, përbuzje, neveri, lumturi, trsihtim, frikë, befasi dhe neutralitet.

Rabia Piacentini me ekipin hulumtues të “Laboratorëve SilverLogic” po zhvillon një intervistë me një vullnetare, ndërsa tregon mbi procesin:

“Fokusi duhet të jetë fytyra e sa,j që të kemi sa më shumë detaje në filmime. Të dhënat do të analizohen në bazë të ndryshimeve emocionale në fytyrën e saj. Kështu do të shohim vërtetësinë, nëse ajo beson apo jo në ato që po thotë.”

Të dhënat përdoren për të vlerësuar të shtatë pikat emocionale që përditësohen në kohë reale ndërsa analizohen filmimet. Shefi i “Laboratorëve SilverLogic” Jeremiah Hamon demostron se si analizohen reagimet e ndryshme emocionale.

“Kur nuk e di se cila do të jetë pyetja, ajo nuk e di nëse do të tregojë të vërtetën ose do të mashtrojë. Ndaj këtu shihet ankthi maksimal, ku ne do të parashikonim se ajo po mashtron, ose ajo nuk ndihet e kënaqur me përgjigjen që duhet të japë.”

Në këtë rast, algoritmi zbulon rritje emocionale të pikëllimit kur pyetet : “A keni dëmtuar ndonjëherë qëllimisht dikë?”. Sipas testuesit, kjo sugjeron që ajo nuk po tregon të vërtetën kur përgjigjet, pasi testimi fillestar bazë tregon se ajo ndjen siklet kur mashtron.

Nëse ky projekt ambicioz është i suksesshëm, kjo do të ndryshonte një pjesë të mirë të realitetit aktual, ndërsa kritikët thonë se do të binte ndesh me privacinë e individit.

Fytyra e tmerrshme e Harrikanit Irma

Harrikanët kanë fytyrat e tyra që ngjajnë me ato të përbindshave. Merreni me mend harrikani Irma shtrihej me një sipërfaqe sa hapësira e Francës, lëvizte me rreth 20 km orë ku shpejtësia e erës shkonte në 300m km në orë! Meteo e Europës kishte treguar se nuk do të ishte aq i tmerrshëm sa e parapanë amerikanët, por për ta parë se sa i frikshëm ishte duke bërë që të ikin nga shtëpitë e tyre me miliona banorë nga Florida, shiheni fytyrën e Irmës e fotografuar nga satelitët kur kalonte nëpër veriun e Kubës.

Më poshtë po ju sjellim foton e harrikanit Matthew tetorin e vitit 2016 duke kaluar nëpër Haiti dhe shkaktuar qindra viktima fotografuar po ashtu nga sateliti.

40 vjetori i anijes së hapësirës “Voyager 1”

40 vjet më parë, Presidenti Jimmy Carter ishte në vitin e tij të parë të mandatit presidencial dhe Amerika po mbante zi për vdekjen e mbretit të rock and rollit, Elvis Presley; NASA lëshoi në hapësirë dy anije të vogla, me shpresën për të mësuar më tepër për Jupiterin, Saturnin and Hënën e Saturnit, Titanin. Mendohej se ato do të kishin një jetëgjatësi rreth 3 vjeçare. Por përtej të gjitha parashikimeve, “Voyager 1” dhe simotra e saj, “Voyager 2”, vazhdojnë edhe sot të komunikojnë me kontrollorët e misionit në Tokë.

“Voyager 1” u lëshua në hapësirë nga Kepi Kanaveral i Floridës, më 5 shtator të vitit 1977, 16 ditë pas lëshimit të anijes tjetër kozmike, “Voyager 2”.

Ndryshimi në radhë u bë, ngaqë “Voyager 1” duhej të ishte anija e parë kozmike që do të shkonte në Jupiter dhe Saturn, planetet kryesore që ato do të eksploronin.

Një nga pamjet-ikonë të dërguara nga “Voyager 1”, u bë e njohur si “Pika blu e çelur”, një fotografi e planetit tonë e parë nga distanca rreth 6 miliardë kilometra.

Një tjetër imazh ishte fotografia e parë e shpërthimit të një vullkani, diku në hapësirë, në hënën e Jupiterit, Io.

Pas eksplorimit të Jupiterit dhe më pas të Saturnit, dy sondat e hapësirës e vazhduan udhëtimin e tyre drejt planeteve Uran dhe Neptun, duke sjellë në Tokë të dhëna të tjera shkencore.

Shkencëtarët shpresonin atëherë të arrinin në kufirin e sistemit Diellor, më tepër se 10 miliardë kilometra larg.

“Arritëm atje me anijen Voyager 1 dhe do të arrijmë së shpejti edhe me

Voyager 2,”– thotë shkencëtari që ndjek projektin.

Instrumentet e projektuara për të matur erën diellore tani do të vazhdojnë të masin erën e mistershme ndëryjore.

“Pra, do të kemi rastin që me këto instrumente të masim erën, për herë të parë në mënyrë të drejtpërdrejtë.”– thotë shkencëtari Stone.

Meqenëse 40 vjet më parë transmetuesit dixhitalë të zërit nuk ishin zbuluar ende, të dyja anijet kozmike janë të pajisura me pllaka gramafoni të lara me ar, me fotografi dhe zëra karatketersitikë për Tokën, kahas me një shpjegim se si të interpretohen.

Anijet e hapësirës “The Voyager” kanë jetëgjatësi të madhe në saje të gjeneratorëve të tyre të vegjël bërthamorë, që sigurojnë energji për dërgimin të Tokë të të dhënave, për të paktën një dekadë.

Do të duhen më tepër se 40,000 vjet për të arritur tek yjet më të afërt në konstalacionet Ursa Minor dhe Andromeda.

Në atë kohë anijet mund të përfaqësojnë veçse gjurmët e civilizimit njerëzor.

Zbulohet vrima e zezë 100 mijë herë më e madhe se dielli

Shkencëtarët japonezë në kërkimin e zhvilluar nën drejtimin e Tomoharu Oka nga Universiteti Keio, njoftuan se vrima e zezë e zbuluar është e rrethuar me gazra molekulare

Në një distancë 200 vite dritë në qendër të galaktikës së Rrugës së Qumështit zbulohet një vrimë e re e zezë.

Shkencëtarët japonezë në kërkimin e zhvilluar nën drejtimin e Tomoharu Oka nga Universiteti Keio, njoftuan se vrima e zezë e zbuluar është e rrethuar me gazra molekulare.

Hulumtuesit kanë njoftuar se vrima e zezë e masës mesatare të cilën e kanë zbuluar me teleskopin ALMA në shkretëtirën Atakama në Kili, është shembull i parë në llojin e saj dhe se ajo është vrima e zezë e dytë më e madhe e zbuluar deri më tani në Galaktikën e Rrugës së Qumështit.

Vrima e zezë e zbuluar gjatë vëzhgimeve të reve të gazit brenda një lëvizjeje të pazakontë në Galaktikë, thuhet se është 100 mijë herë më e madhe se dielli.

Më parë në Galaktikën e Rrugës së Qumështit është zbuluar vrima e zezë me një super masë e cila është emëruar “Sagittarius A*” dhe që ka një masë 4 milionë herë më të madhe se dielli.

Detajet e zbulimit janë publikuar në revistën “Nature Astronomy”. aa

Zbulimi shkencor në Greqi mund të ndryshojë teoritë mbi evoluconin njerëzor

Gjurmët e këmbëve të fosilizuara, të vjetra 5.7 milionë vjet, që u gjetën në Kretë mund të trondisin teoritë e pranuara gjerësisht rreth evolucionit të hershëm njerëzor, raporton Daily Mail.

Ato kanë formën e një këmbe të njeriut, me një gisht të qartë dhe tabanin (shtratin nën shputë) që nuk mund të gjenden te majmunët.

Data tregon se gjurma u krijua në kohën kur mendohej se njerëzit origjinalë ishin të vendosur vetëm në Afrikë dhe kishin këmbë majmuni.

Të gjitha studimet, në dekadat e fundit, kanë treguar se të gjithë paraardhësit njerëzorë, gjurmët e fosilizuara, të të cilëve, ishin më të vjetër se 1.8 milion vjet, jetuan dhe u zhvilluan në Afrikë.

Studiuesit thonë se tani ka shanse që Hominidët e hershëm mund të jenë vendosur jo vetëm në Afrikë, por edhe në Europën Juglindore përpara se Kreta të jetë ndarë nga pjesa greke dhe para se Sahara të ketë ekzistuar.

“Ky zbulim sfidon narrativën e krijuar të evolucionit të hershëm njerëzor dhe ka të ngjarë të gjenerojë shumë debate”, thotë paleontologu suedez Per Ahlberg.