VOAL

Please Wait ...
0%

Lojërat Olimpike në Paris dhe në Los Anxhelos

By | September 14, 2017

Komentet

Trumpi i ka kritikuar lojtarët që janë gjunjëzuar gjatë himnit

Ylli basketbollistik Stephen Curry gjatë një aksioni

Këshilltari i çështjeve juridike në Shtëpinë e Bardhë, Marc Short, thotë se presidenti amerikan, Donald Trump, i ka kritikuar lojtarët e Ligës së Futbollit Amerikan (NFL) për shkak se janë gjunjëzuar gjatë ekzekutimit të himnit kombëtar, meqë presidenti qëndron me amerikanët që dëshirojnë respektim të himnit.

Zoti Short i tha sot rrjetit NBC se presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, beson se lojtarët e NFL-së i kanë të drejtat e tyre sipas Amandamentit të Parë të Kushtetutës amerikane, por edhe pronarët e klubeve do të duhej të kishin të drejtë për t’i shkëputur kontratat me ta, raporton agjencia AP nga Nju Jorku.

Nga ana tjetër, zoti Trump duket se do ta tërheq ftesën e tij për ekipin, Golden State Warriors, kampionin e Asociacionit Kombëtar të Basketbollit (NBA), për vizitë në Shtëpinë e Bardhë, për shkak të kundërshtimit publik që Trumpit ia ka bërë ylli basketbollistik, Stephen Curry.

I pyetur se përse konsideron se presidenti Trump po nxiste tensione, këshilltari Short tha se ekipi, Golden State Warriors, kishte filluar i pari.

Sipas tij, lojtarët “ishin ata që dolën të parët…dhe filluan ta kritikojnë presidentin”.

De Biazi konfirmon: Sapo i thashë “po” skuadrës spanjolle…

Xhani De Biazi kundër Zinedin Zidan. Kjo do të jetë sfida që tifozët shqiptarë mund të shohin që nesër në La Liga, pasi ish-trajneri i përfaqësueses shqiptare i ka thënë “po” Deportivo Alavesh dhe do të marrë drejtimin e klubit spanjoll.

Ka qenë vetë trajneri që ka konfirmuar gjithçka për “Panorama Sport” gjatë ditës së sotme.

“Po, është e vërtetë. Sapo u thashë ‘po’ drejtuesve të Deportivo Alavesh dhe do të marr drejtimin e skuadrës”, ishin fjalët e De Biazit për gazetën, duke zyrtarizuar kthimin e tij në pankinë e për më tepër në Spanjë, ku ka drejtuar më parë Levanten.

Tekniku i përfaqësueses ishte prej qershorit në kërkim të një skuadre të re dhe tani do të ketë mundësinë të tregojë vlerat e tij në një prej kampionateve më prestigjiozë në botë.

Sigurisht, ai nuk ka një detyrë të lehtë te Deportivo Alavesh, i cili ka regjistruar 5 humbej në po aq ndeshje në kampionat, pa shënuar asnjë gol. Prova e radhës do të jetë ajo e të shtunës në drekë, ndaj Real Madrid, por nuk dihet ende nëse De Biazi do të jetë në pankinë apo do të ndjekë nga tribuna këtë takim.

Basketboll: Sllovenia – kampione evropiane, pas fitores kundër Serbisë

Basketbollistët e Sllovenisë e festojnë triumfin kundër Serbisë dhe titullin e kampionit evropian

Kombëtarja e Sllovenisë në basketboll i ka shkaktuar disfatë kombëtares së Serbisë dhe për të parën herë e ka fituar titullin e kamionit evropian.

Mbrëmë në Stamboll, në ndeshjen finale të Kampionatit Evropian në Basketboll, Sllovenia fitoi kundër Serbisë me rezultat 93:85, megjithqë favoriti i takimit, Serbia, në një moment kishte udhëhequr me 22:20.

Lojtari i Sllovenisë, Goran Dragiq, që luan për ekipin Miami Heat në ligën NBA, ishte koshashënuesi më i mirë i ndeshjes, pasi arriti 35 pikë.

Për Serbinë, Bogdan Bogdanoviq i dha 22 kosha.

Në ndeshjen për vendin e tretë, Spanja triumfoi kundër Rusisë, po ashtu, me rezultat 93:85.

Panuçi “fërkon duart”, Ivan Balliu në formacionin më të mirë të javës

Mbrojtësi i Kombëtares shqiptare, Ivan Balliu është përzgjedhur në formacionin më të mirë të javës në Ligën 1 franceze nga gazeta prestigjioze “L’EQUIPE”, duke e vlerësur 25-vjeçarin me notën 7.

Balliu shkëlqeu në krahun e djathtë të mbrojtjes në fitoren që skuadra e tij Metz arriti në transfertë ndaj Angersit me rezultatin 0-1.

Forma e mirë që mbrojtësi po kalon me klubin e tij, mund t’i sjellë atij shansin e debutimin në ndeshjen ndaj Italisë, kjo për shkak edhe të dëmtimeve të shumta në këtë repart. Ai pritet të marrë vendin e Elseid Hysajt, i cili do të zhvendoset në qendër të mbrojtjes./p.sport

Ne kishim Agim Fagun… – Prof. Pëllumb Xhufi

U zura ngushtë një ditë të zymtë të shtatorit të vitit 1993, kur si zakonisht shkova të “shpëtoj” nga mjediset e errëta e të rrënuara të shkollës “Jeronim de Rada” vajzën time, Jonën. Nga përgjigja që i dha pyetjes sime se “çfarë u kishte mësuar atë ditë zysha”, mora vesh se Jona dhe shokët e saj e kishin marrë dozën ditore politike nga mësuesja e tyre demokrate:

“Zysha na tha se iku koha e komunistave, se me Partinë Demokratike në krye shqiptarët do pasurohen, se Shqipëria demokratike ka miq të mëdhenj, Amerikën dhe Evropën, se fëmijët sot kanë gjithshka, topa, çokollata, çamçakëz, patatina…”.

Dhe e mbylli rrëfimin e saj me kundra-pyetjen: “Po ju, o ba’, çfarë kishit kur ishit të vegjël”? Nuk e di se si më erdhi, dhe ju përgjegja, ashtu shkujdesur: “Ne kishim…Agim Fagun”.

***

Sot, Agim Fagu mbush 70 vjet, dhe nuk gjej mënyrë më të mirë për ta uruar atë dhe familjen e tij, se duke shtjelluar më tej me lexuesit e gazetës “Dita” atë përgjigje përtace që i dhashë sime bije përpara 25 vjetësh.

Po, ne fëmijët e të rinjtë e viteve ’60-’70 i kemi patur ëndrrat, gëzimet, idhujt dhe avantazhet tona. Ndryshe nga fëmijët e sotëm, të ngujuar vullnetarisht nga prindërit për t’i shpëtuar rrëmujës, rreziqeve e të papriturave të një mjedisi kaotik e armiqësor, ne, ashtu si heronjtë e vegjël të librit “Djemtë e rrugës Pal”, ndjeheshim padronë të rrugëve, shesheve e qyteteve, ku organizonim ekspeditat tona të  zbulimit në territorin “armik”, mandej betejat me gurë e shpata, apo pikniket e festat tona ku flitej për filma e libra me aventura dhe ku konsumonim bashkarisht ndonjë bisht cigareje apo shishe birre. Dhe, ndjeheshim plotësisht të realizuar si “burra”, kur çdo të dielë shkonim në stadium dhe kur, njësoj si tifozët e rritur e të zhurmshëm të shkallëve të “dhjetsheve”, bërtisnim, brohorisnim e… shanim me sa kishim në kokë.

Kjo ishte ëmbëlsira e javës, deri ditën kur në horizont na u shfaq një pol i ri tërheqës, ekipi i basketbollit “Partizani” i trajnierit novator Astrit Greva, dhe i kapitenit legjendar, Agim Fagu. Në mjediset e tifozerisë së “Partizanit” ishte folur vazhdimisht, se Agimi do të ndiqte gjurmët e të jatit, Besim Fagut, e do të bëhej futbollist. Në fakt, si të tillë e njoha për herë të parë. Ishte gushti i vitit 1961, dhe në kampin e pionierëve në Pogradec luhej ndeshja finale për shpalljen e “çetës kampione” në futboll. Rezultati do të vendosej nga një penallti e dhënë në minutën e fundit. E gjuajti pikërisht Agim Fagu, që shquhej mbi shokë për fizikun dhe sjelljet “prej kapiteni”. Ndërsa pritej me ankth ekzekutimi i penalltisë, prej këmbës së tij doli një predhë, që shkoi dhe e goditi portierin kundërshtar drejt e në bark. I shkreti, u lëshua shakull për tokë. E dërguan urgjent në spital dhe fjala u hap se i kishte plasur apandesiti. Më vonë, kur dëgjoja nga dashamirësit e shumtë të Gimit, se po të kishte zgjedhur futbollin, ai do të ishte bërë një “as bote”, mua më dridhej mishi. Kujtoja skenën e frikshme të Pogradecit dhe mendoja: “Më mirë që u bë basketbollist, si futbollist do kishte bërë dëme…”.

Ndonjë vit më vonë qëlloi të bëhem komshi me Agimin e të ndiqja rregullisht fillimet e tij sportive nga pozicioni strategjik i ballkonit tim, mbi stadiumin e lojërave me dorë “Studenti”, tek rruga e Elbasanit. Të ishe komshi me Agim Fagun ishte në vetvete një status. Sigurisht, ne më të vegjëlve basketbollisti i talentuar i të rinjve na hidhte vetëm ndonjë shikim prej sovrani, nga lart poshtë, dhe shumë rrallë dyfjalëshin e padeshifrueshëm tiranas “O me”. Por kaq na mjaftonte, begenisja e tij vlente për ne sa një njohje ndërkombëtare. Në bisedat me bashkëmoshatarët, ajo kthehej në element epërsie, prej nga sajohej një mitologji e tërë: “…takova Gimin…më tha Gimi…më porositi Gimi…”.

***

Më vonë, gjërat u bënë vërtet serioze. Filloi epopeja e Agim Fagut dhe e “Partizanit”. Një ekip ku përfaqësohej e gjithë Shqipëria: Dibra e trajnerit revolucionar Astrit Greva, Tirana e Gimit dhe e Keçit (Besnik Pëllumbit), Shkodra e Petrit Osmanit, Nikolin Palit dhe e Pjerin Bushatit, Durrësi i Sandër Dherit, Përmeti i Dan “xhonglerit”, Korça e Spartak Boshnjakut dhe e Edgar Priftit, Tepelena e Kushtrim Zaçes, Kavaja e Ed Mojës, Gjirokastra e Lad Çuçit dhe e Tan Terihatit, Pogradeci i Bert Kuqos, Plavë-Gucia e Gux Bekteshit, Çamëria e Kastriot Mushit… Një celulë e parë e asaj Shqipërie të bashkuar, që kishin ëndërruar Rilindasit e mëdhenj, Pashko Vasa e Sami Frashëri. Të prirë nga Kapiteni i Madh, më 18 dhjetor 1968 “kuqot” e Partizanit u pagëzuan me zjarrin, duke u ndeshur me gjigandët e “Oransodës” për Kupën e Kampioneve të Evropës.

Për mua, historianin e ardhshëm, ky ishte takimi i parë me historinë. Në një sallë të ndezur flakë, djemtë e “Partizanit” arritën të barazojnë në zgrip të kohës së rregullt me atë kosh providencial të Keçit. Kapiteni Fagu bëri në atë ndeshje Zeusin e plotfuqishëm. Shënoi 48 pikë, pothuaj që të gjitha nga jashtë zonës, që me rregulloren e mëvonshme të basketbollit do të vlenin plot 72 pikë. Në ndeshjen e kthimit, gazetat italiane paralajmëronin se duhej bllokuar me çdo kusht ai, që ato e quanin “demoni” apo “luani” i Shqipërisë.

Ndeshja me “Oransodën” ishte “big-bangu” i një historie të lavdishme, në qendër të së cilës ishte ai, Kapiteni i Madh. Fagu ishte mishërimi i një përgatitjeje, force, sigurie, dinjiteti e epërsie morale të jashtëzakonshme, që e shtynte atë t’i konsideronte nga një lartësi sovrane edhe kundërshtarët më të famshëm në botë. I zhveshur nga çdo ndjenjë inferioriteti, luante fort, dhe kur dikush i binte në qafë, luante edhe ashpër. Nuk mund të mos kujtoj episodin e përjetuar në vitin 1974, kur ekipi i “Partizanit”, në pritje të ndeshjes me ekipin kampion të Luksemburgut, zhvilloi një ndeshje miqësore me ekipin e Ciampinos (Romë, Itali). Si studentë, bashkë me Shpëtim Çuçkën na qëlloi t’i shoqëronim  djemtë e “Partizanit”, që të gjithë studentë të shkëlqyer universitarë, në vizitën e vendeve historike e arkeologjike të Romës, dhe më tej në ndeshjen miqësore me ekipin e Ciampinos. Fama e pashuar e ndeshjes epike me “Oransodën” kishte shtyrë qindra tifozë italianë të mbushnin plot e përplot pallatin e sportit të Ciampinos. Edhe sot e gjithë ditën qesh me vete, kur kujtoj duelin e Agim Fagut me “asin” e ekipit të Ciampinos. Ky i gjori, i bindur se ndeshja me “Partizanin” dhe detyra e vështirë për të markuar Agim Fagun ishin për të shansi i jetës, mundohej ta mbante kampionin shqiptar duke i qëndruar fare afër e duke demonstruar një agresivitet, që dukshëm e bezdiste Fagun, i cili më shumë se tek gara e kishte mendjen tek “kolaudimi” i dorës së tij. Pas ndeshjes, që përfundoi me një diferencë astronomike në favor të “Partizanit”, e ndala “markuesin” fatkeq të Gimit, dhe pasi bëra sikur e përgëzova për debutimin e tij dinjitoz, e pyeta jo pa shejtanllëk: “Si ia kalove me Fagun”? I gjori, mu dhimbs teksa filloi të ankohej e teksa ngriti kanotjerën për të më treguar hematomat e shkaktuara nga brrylet inatçorë të Gimit. U mundova ta ngushëlloj, duke i thënë se Fagu ka një karakter të keq, ndaj do të kishte qenë më mirë për të, sikur t’i kishte qëndruar paksa më larg…Por, duke lënë mënjanë mirësjelljen apo hipokrizinë, më duhet të them se për një shqiptar jashtë atdheut, shpesh herë të ndrydhur nga mjedisi i huaj, klasi, nervi madje edhe ashpërsia e treguar nga Agim Fagu përkthehej automatikisht në një ndjenjë emancipimi e krenarie kombëtare.

***

Në fakt, përgatitja sipërore e këtij sportisti që çdo ditë kryente seanca stërvitore shtesë, dhe rezultatet e jashtëzakonshme në fushën e lojës nuk frymëzoheshin aspak nga dëshira për lavdi, dhe aq më pak për para. Frymëzoheshin nga një ndërgjegje qytetare e patriotike e rrallë, që në rastin e Agimit ishte një çështje gjenetike. Si rrallë ndonjë sportist tjetër, Agim Fagu e menaxhoi suksesin dhe famën e tij me maturinë e qetësinë e një jashtëtokësori. Kurrë nuk e shihje të sorollatej rrugëve, klubeve apo salloneve të Tiranës. Askush nuk e pa, qoftë edhe një herë të vetme, me një cigare apo me një gotë birrë në dorë. Dita e tij ishte: leksione, stërvitje, kthim i shpejtë e pa ndalesa në shtëpi, studim dhe një xhiro e shkurtër bulevardi në shoqërinë e Leka Kostës, Gëzim Nushit e të grupit të përhershëm të miqve të tij. Ishte stili i jetës së një të riu të jashtëzakonshëm të asaj kohe, që induktoi plot të tjerë. Kështu, Agim Fagu dhe bashkë me të edhe të gjithë djemtë e “Partizanit”, u kthyen në një yll polar për rininë shqiptare, në një model për t’u imituar. Të dielat e basketbollit u kthyen në një fenomen social, teksa sillnin në Pallatin e Sporteve mijëra të rinj, djem e vajza, që shpesh herë vinin të organizuar në bazë shkolle, klase apo lagjeje, që bënin tifo të zjarrtë, por të kulturuar për “Partizanin” e Gimit, për “17 Nëntorin” e Pirros apo për “Dinamon” e Viktorit. Në atë Pallat u gatuan miqësi e dashuri të panumërta. Ishte vendi i një zbavitjeje e edukimi të shëndetshëm, ku prindërit i dërgonin pa merak fëmijët e tyre.

***

E megjithatë, do të ishte një gjykim rrëgjues ta identifikoje Agim Fagun me sportin. Në trurin e tij të programuar me precizion sahati, sporti ishte vetëm një kapitull i jetës dhe erdhi një ditë, kur ai u nda nga aktiviteti sportiv për të vazhduar me prefesionin e pedagogut të gjuhës angleze. Në shkollën e gjuhëve të huaja “Asim Vokshi”, kapiteni i dikurshëm i “Partizanit” solli seriozitetin, disiplinën, përkushtimin që e kishin bërë atë kampionin dhe modelin e rinisë shqiptare.

E takova një ditë dimri të vitit 1979 ndërsa dilte nga shkolla me një çehre të irrituar. E pyeta se ç’i kishte ndodhur, e m’u përgjigj se kishte nxjerrë “me ceremoni” nga klasa, as më shumë e as më pak, nusen e djalit të Kryeministrit, Mehmet Shehut. I alarmuar e pyeta se ç’dreqin ishte ngatërruar me “lulen mos më prek” të Bllokut. Thjesht më tha: “Erdhi me vonesë në mësim, hapi derën e fare pa u justifikuar shkoi e zuri vend në bangon e vet. E pyeta pse ishte vonuar. U përgjigj se ishte zgjuar vonë. E ripyeta se përse nuk kërkoi të falur për gabimin. Ajo vetëm ngriti supet duke përtypur çamçakëz. Atëhere e ngrita zërin dhe e urdhërova të dilte menjëherë jashtë dhe të nesërmen të vinte bashkë me prindërit”.

“Ç’prindër, mor derëzi”, i thashë i tmerruar, “ajo prindërit i ka në Durrës, por ruaju se do të të sjellë Mehmetin”!

Por ish-kapitenit të “Partizanit” e të Kombëtares nuk i bëhej vonë. Me drejtuesit e lartë politikë kishte patur vazhdimisht përplasje, dhe akoma më të ashpra do t’i kishte ato në vitet që do të vinin.

***

Kështu ndodhi në vitin 2005, kur një kryeministër i anulloi në çast dekretin e emërimit si Ambasador i Shqipërisë në Berlin, pasi Agim Fagu nuk i kishte rezervuar përkuljet e hosanarat e pretenduara prej tij. Në fakt, Agim Fagu kishte kaluar në shërbimin diplomatik prej fundit të viteve 1980. Edhe aty, një seriozitet, përpikmëri e klas që e dallonte atë mbi diplomatët e tjerë. E përjetoi si protagonist luftën në Kosovë, dhe si ambasador i Shqipërisë në Londër përcolli me një profesionalizëm të lartë qëndrimet e shtetit shqiptar në institucionet vendimmarrëse britanike. Sëbashku me kolegun e vet, Ambasador Petrit Bushatin me detyrë në Ëashington, dy “asat” e diplomacisë shqiptare mbrojtën me dije, me prova e me vendosmëri çështjen e Kosovës, duke marrë pjesë plot dinjitet në debatet e organizuara nga rrjetet televizive më prestigjoze të botës, siç ishin BBC e CNN. Të gjithë ne që atë vit të bekuar 1999 kemi punuar në shërbimin e jashtëm me Agim Fagun, patëm një rast tjetër për t’u krenuar me të, ashtu siç ishim krenuar kur ai dominonte fushat e sportit. Një tjetër sfidë e madhe e priti Agim Fagun, kur si Drejtor i Drejtorisë së NATO-s në MPJ, përgatiti dhe udhëhoqi procesin e përfshirjes së Shqipërisë në Organizatën e Atlantikut të Veriut. Një tjetër satisfaksion, një tjetër vlerësim për të. Dhe sot, Agim Fagu i jeton të shtatëdhjetat e tij me qetësinë e kthjelltësinë e Agimit të dikurshëm, të njeriut të ndërgjegjshëm e të programuar për të përshkuar me të njëjtin pasion e me të njëjtin dinjitet të gjitha fazat e ekzistencës së tij.

Agim Fagu: një shembull virtyti, drejtësie e patriotizmi. E tha bukur Presidenti Ilir Meta, në çastin e dekorimit të Fagut me urdhërin “Gjergj Kastrioti-Skënderbeu”: “Dekorata i bëjnë nder njerëzve, por në rastin e Agim Fagut është njeriu që i bën nder dekoratës”.

11 vjeçarja shqiptare mund 13 shahiste europiane

Shahistja 11-vjeçare Elisa Isufi ka arritur një rezultat pozivitiv në Europianin e të Rinjve që u zhvillua në Rumani.

Ajo zhvilloi nje garë të pabarabartë moshe por të qendrueshme në cilësi me autoritet duke lënë pas plot 13 lojtare nga 12 Vende të Europës me shah të zhvilluar si Bullgari, Poloni, Austri, Norvegji, Danimarke, Rumani, Greqi etj.

Në sportin e shahut element kyç është mosha e lojtarëve pasi ndikon në zhvillimin që ka lojtari, zakonisht lojtarët që vendosen përballë nuk kanë diferencë moshe më shumë se 2 vjet.

Elisa u rendit në të njëjtën kuotë me lojtare nga Rusia,Lituania, Serbia,Izraeli,Holanda,Belgjika apo Rumania.

Me pikët e grumbulluara, rreth 40% në 9 rounde , Elisa konfirmoi talentin e saj . Barazimi me Kampionen e Zvicres U-14 apo fitoret ndaj lojtares Norvegjeze dhe asaj
Austriake janë tregues domethënës dhe shpresëdhënës për një të ardhme të suksesshme në nivelet e larta.

Isufi është fituese e olimpiades së matematikës në rang Republike në vendin tonë.

Mali i Zi, vritet ish-futbollisti gjatë stërvitjes

Goran Lenac (33) nga Kotori, ish futbollist, ndrroi jetë mbrëm vonë pasi rreth orës 19 u qëllua nga një person i panjohur

PODGORICË – Goran Lenac (33) nga Kotori, ish-futbollist, ndërroi jetë mbrëmë vonë rreth orës 19:00 pasi u qëllua nga një person i panjohur. Lenac ishte duke trajnuar në stadiumin Bokel, kur iu afrua një burrë dhe e qëlloi në kokë.

Lenac menjëherë u dërgua në spitalin e Kotorit, ku mjekët luftuan për të mbajtur në jetë, por ai iu nënshtrua plagëve. Lenac është ish-lojtar i Bokel.

Policia vazhdon hetimet për identifikimin dhe kapjen e autorit të vrasjes. aa

Lojërat Olimpike në Paris dhe në Los Anxhelos

Komiteti Ndërkombëtar Olimpik (KNO) ka vendosur që Lojërat Olimpike Verore në vitin 2024 të organizohen në Paris, ndërsa pas katër vitesh, praa në vitin 2028, organizator do të jetë Los Anxhelos.

Ky vendim u bë mbrëmë në mbledhjen e mbajtur në kryeqytetin Lima në Peru, dhe është hera e parë që dy vendime për mbajtje të olimpiadave të merren në të njejtën kohë. Kjo e reflekton faktin se Los Anxhelosi dhe Parisi ishin ofertuesit e vetëm seriozë për organzimin e këtyre garave.

Katër qytete të tjera janë tërhequr nga kandidatura, për shkak të shqetësimeve për çmimin e këtij manifestimi dhe natyrës komplekse të organizimit.

Fillimisht, Parisi dhe Los Anxhelosi kishin konkurruar për lojërat e vitit 2024, por Los Anxhelosi u pajtua që të pranojë organizimin e Lojërave Olimpike në vitin 2028.

Presidenti i Tiranës Refik Halili godet me grushte mjekun Preza

Presidenti i Tiranës Refik Halili është përfshirë në një konflikt me mjekun Krenar Preza dhe e ka goditur me grushte këtë të fundit. Ngjarja ka ndodhur mëngjesin e sotëm dhe mësohet se behët fjalë për një konflikt pronësie.

 

Sherri ka nisur pasi Preza i kishte dhënë truallin për ndërtimin e një pallati, presidentit Halili në bazë të një marrëveshje, e cila nuk ishte zbatuar. Halili duhet t’i dorëzonte mjekut 3 apartamente, 1 dyqan, 3 garazhe, kamatat e vonesës dhe një shumë të konsiderueshme në euro.

halili muka

Sot në mëngjes, përmbaruesi së bashku me mjekun Krenar Preza kishin shkuar për të ekzekutuar vendimin e gjykatës, por janë konfliktuar me presidentin e Tiranës, i cili e ka goditur me grusht pas debateve mjekun.

Arrestohet trajneri i Irlandës së Veriut, ngau makinën nën ndikimin e alkoolit

EDINBURGH – Përzgjedhësi i përfaqësueses së Irlandës së Veriut në futboll, Michael O’Neill, është arrestuar me akuzën se ka ngarë makinën nën ndikimin e alkoolit. Sipas policisë skoceze, O’Neill u arrestua të dielën në periferi të Edinburgut.

Policia skoceze ka njoftuar se të dielën ka arrestuar dhe akuzuar një 48-vjeçar se ka ngarë makinën nën ndikimin e alkoolit në rrugën A720 rreth orës 12:55 sipas kohës lokale. Ai do të paraqitet në Gjykatën e Edinburgut më 10 tetor, dy ditë pasi Irlanda e Veriut do të luaj ndeshjen kualifikuese për Kupën e Botës 2018 kundër Norvegjisë. aa

Rafael Nadal kampion në US Open

NEW YORK – Rafael Nadal është shpallur kampion i turneut të fundit Grand Slam në tenis për këtë sezon në kategorinë për meshkuj.

Në finalen e turneut që organizohet në New York, spanjolli Rafael Nadal, aktualisht i pari në radhitjen botërore, u përball me tenistin e 28-të në botë, jugoafrikanin Kevin Anderson.

Nadal u shpall kampion duke e mposhtur kundërshtarin me rezultatin 6-3, 6-3 dhe 6-4 dhe në këtë mënyrë fitoi për herë të tretë në karrierën e tij trofeun e US Openit.

Ky është trofeu i dytë Grand Slam i Nadalit në këtë sezon, pas fitores në French Open në muajin qershor, ndërsa i 16-i në karrierën e tij.

Me shpalljen kampion, 31-vjeçari Nadal fiton shpërblim prej 3,7 milionë dollarësh. Ai përgëzoi kundërshtarin e tij Anderson, i cili arriti të ngjitet deri në finale edhe përkundër lëndimeve në këtë vit.

Nadal tha se edhe ai personalisht është përballur me lëndime viteve të fundit dhe se fitorja në US Open i ka dhënë energji. Ai falënderoi xhaxhain e tij, i cili e ka trajnuar në tenis që nga mosha trevjeçare.

“Është sadopak që ta falënderoj atë. Një njeri si ai, gjithnjë vazhdon të më mbështesë. Ai me të vërtetë është njeri i fortë dhe ka motivacion të lartë”, tha Nadal.

Nadal ka shprehur ngushëllime për viktimat nga tërmeti prej 8.1 ballësh që goditi Meksikën të premten dhe ato të uraganeve Harvey dhe Irma në SHBA. “Është koha të jemi të fortë”, theksoi Nadal. AA

Sloane Stephens fiton trofeun e US Open te femrat

NEW YORK – Sloane Stephens është shpallur kampione në finalen e turneut të fundit Grand Slam në tenis për këtë sezon, US Open.

Në finalen e turnet për femra që mbahet në New York, tenistja e 83-të, amerikanja Sloane Stephens, u përball me bashkëkombasen e saj Madison Keys, e radhitur në vendin e 15-të në ranglistën botërore.

Stephens, 24 vjeçe, arriti që për herë të parë të arrijë në finale të një turneu Grand Slam. Ajo triumfoi përballë Keysit me dy sete me rezultate 6-3 dhe 6-0.

Stephens, e cila muajin e kaluar radhitej e 957-a në ranglistë, në fjalën e saj pas fitores, tha se më 23 janar i ishte nënshtruar një ndërhyrjeje kirurgjike. “Nëse atë ditë dikush do të më thoshte se këtë vit do të jem fituese e US Open, do t’i thoja se kjo është e pamundur”, shtoi ajo.

Fitorja në këtë turne i solli Stephens shpërblimin në para prej 3,7 milionë dollarësh. Ajo falënderoi të ëmën e saj, duke i porositur prindërit që të mos heqin dorë nga fëmijët e tyre.

“Çfarë do që duan të bëjnë, ju çdo herë inkurajoni ata”, theksoi Stephens.

Ndryshe, sonte në orën 22:00 (sipas kohës së Evropës Qendrore) zhvillohet finalja në kategorinë e meshkujve mes spanjollit Rafael Nadal dhe jugoafrikanit Kevin Anderson. AA