Please Wait ...

Lili Zajmi Golemi dhuroi buzeqeshjen e fundit Nga Pertefe LEKA

By | May 15, 2019


Oda Ekonomike Amerikë-Izrael në Çikago përshëndet njohjen e Kosovës nga Izraeli – Nga Skënder Karaçica

Oda Ekonomike Amerikë-Izrael në Çikago,përmes një letre dërguar opinionit dhe për miqtë shqiptarë ka përshëndetur njohjen e pavarësisë së Kosovës nga Izraeli,thotë kryetari i këtij asociacioni  ekonomik,të biznesit dhe të fushës së investimeve,Scott Glickson.
Qysh nga viti 2015 ka nisë bashkëpunimi në mes SHSHA-së dhe Odës Ekonomike Amerikë-Izrael përmes afrimit të dokumentacionit arkivor-historik,ku hedhët dritë për pranimin dhe shpetimin e hebrenjve të ndjekur nga regjimi Nazi-fashist gjatë Luftës së Dytë Botërore në Kosovë dhe Shqipëri.Prej atëherë nis njohja dhe afrimi i dy popujve shqiptar e hebrejë,ndonëse me një histori të njëjtë të katrahurës së rëndë nëpër rrjedhat historike të kohës.Në shenjë nderimi për popullin shqiptar,Daniel Shure dhe bordi i drejtorëve  të OEAI-së me seli në Çikago pati organizuar konferencën ekonomike për investime në ekonominë e shtetit të ri të Kosovës,ku përmes projekteve të afruara të qeverisë dhe atëherë të prirë nga ish-kryetarja Atifete Jahjaga ato u bënë pjesë e aktivitetit të këtij asociacioni të rëndësishëm për të ndihmuar në kohën e duhur ekonominë e Kosovës.Një pritje madhështore iu bë edhe presidentit të Shqipërisë Bujar Nishani.
Në letrën e biznismenëve amerikanë dhe hebrejë thuhet se me njohjen e pavarësisë së Kosovës nga Izraeli dhe hapja e ambasadave në Prishtinë dhe Jerusalem,do të përafrohen edhe më shumë dy popujt miq shqiptaro-hebrenj dhe zgjerimi i bashkëpunimit Kosovë-Izrael,që,sipas fjalës së kryeminsitrit Natanjahu do të jemi bashkë edhe më të fortë.
Miku i shqiptarëve Daniel Shure është ,,Ambasador Nderi,,i Shqipërisë dhe qysh nga njohja e historisë së popullit shqiptar dhe orët e pranisë  e të shpetimit nga Nazi-fashizimi  në Kosovë e Shqipëri,ai tashmë në nderim të popullit mik shqiptar e thotë shpeshherë ,,Jam edhe shqiptar,,!Ndërsa në fund të kësaj letre kryetari i Odës Ekonomike Amerikë-Izrael,Scott Clickson thekson se me njohjen e pavarësisë së Kosovës nga shteti i Izraelit do të hapet një epokë e re e përafrimit dhe e bashkëpunimit shqiptaro-hebrejë në fushat e bashkëpunimit ekonomik dhe të investimeve,ndonëse jemi në dijeni për  pasuritë njerëzore dhe tokësore (xehe të shumta) që ka shteti i Kosovës.
Skënder Karaçica


A consultant and policy expert on Balkan affairs, Akri Çipa renders a deeply insightful perspective and context into the Kosova-Serbia economic agreement. In reference to the Albanian-American community, he says it is critical to educate the new generation of lawmakers and not take the US support for granted.

—–The September 4th meeting in Washington DC between Kosova Prime Minister Hoti and Serbian President Vucic was expected to resume an interrupted US-led process of negotiations. Instead of a dialogue, we got an event: the signing of a Kosova-Serbia economic agreement. Was it a surprise?
From the onset, there were high expectations that a deal would be reached in D.C. The US administration was directly invested, and when the US flexes its diplomatic muscles there are few things that can stop it from achieving results. This is even more true when dealing with Balkan issues. The biggest question was how far-reaching and consequential the agreement would be.
As it became clear, some commitments were announced by both parties, however there was no comprehensive agreement – there was no agreement at all for that matter. Both parties negotiated an economic package and pledged support for a series of policies and positions that affected the dialogue. The event aimed to incentivize both parties as they continue the EU-facilitated dialogue in Brussels. It is positive there was an impetus and focus on the issue in Washington, but the results were, overall, disappointing.
Aligning with Kosova leadership, the community and supporters of Albanians in the US have made the arguments in favor of a more “robust” U.S. involvement. President Trump’s Special Envoy, Ambassador Grenell, has come under some criticism with regard to knowledge of the region to the point where he is called ‘unqualified’ for the task at hand. Yet Ambassador Grenell did mediate the signing of the agreement at the White House. Did he prove those critics wrong?
In light of the special bond and alignment of strategic interests, US involvement in the Balkans has been strongly supported by the leadership of Albania and Kosova and by the larger Albanian-American community. This was reflected also by President Thaçi’s calls for the US to lead the dialogue between Kosova and Serbia.  Ambassador Richard Grenell, who was serving as the US Ambassador to Germany when he was appointed as the Special Envoy for the Kosova-Serbia dialogue, he had a critical asset on his side: he had President Trump’s ear and attention. That’s a very rare commodity. Unfortunately, Ambassador Grenell lacked an understanding of the history and complex dynamics of the region. Eventually, this was reflected in the process. When Ambassador Grenell was announced as Special Envoy in 2019, the expectations were much different compared to the end results.
The Kosova and Serbia normalization agreements are two separate documents signed by the respective parties. The EU has facilitated 33 agreements between Serbia and Kosova, most of which have been blocked by Serbia. Secondly, the implementation of the agreement is to be conducted by both the EU and US. Three days later in Brussels, both Prime Minister Hoti and President Vucic reassured the Parliament that EU integration is their highest priority. What exactly was achieved in economic terms?
Similar infrastructural projects are much needed in a region like the Balkans that still suffers from underdevelopment and relatively modest economic growth. The commitment of the United States to assist with a set of projects is positive. However, there should be some reasons for concern about how these projects will be implemented. As part of the commitments the parties took in Washington, it was announced that the U.S. International Development Finance Corporation (DFC) would open an office in Belgrade. Its main objective will be to support economic progress in the area and implement the agreed-upon projects. Yet, it is perplexing why the implementation should go through a Belgrade office, giving centrality to the Serbian capital and granting them another avenue for strengthening cooperation with the United States. DFC’s CEO Adam Boehler announced a high-level delegation to Belgrade the week of 9/21 to “start right away on projects key to economic normalization.” This creates an asymmetric situation between Belgrade and Prishtina.
The Brussels dialogue has shown that it is not only a matter of sticks and carrots. The process is also important and the need to level the playing field for both parties is pivotal.The crucial point – the full and final agreement on mutual recognition was taken out of the documents. On this topic, Kosova President Thaçi has stated that this important and sensitive item was on the draft agreement last summer when his trip to Washington was canceled due to the publication of his indictment. Did the agreement move the needle to resolve Kosova’s recognition while removing tariffs might impact the leverage in the next round of negotiations?
Unfortunately, the Washington meeting resulted in a set of principles that are far from the comprehensive agreement that is needed to finally settle the Kosovo-Serbia conflict. The meeting did little to move the parties towards mutual recognition, address Serbia’s crimes in Kosovo and delineate the principles of justice. Without addressing these issues, there can be no real closure and reconciliation.
With the presidential elections in the United States fast approaching, the process will be now in the hands of the EU. The latter has shown that it lacks credibility and leadership and there is much skepticism about whether it will be able to deliver in a process that has been dragging on for almost a decade now.
In this moment, Kosova is in a disadvantaged position. It has made many concessions in order to try to build a positive environment and to convince Serbia to recognize it. Sadly, Serbia’s leaders have exploited the dialogue to score political, diplomatic, and economic gains without being seriously committed to the dialogue. This asymmetry is fundamentally wrong. The US and major European powers must lead a renewed push to strengthen Kosova’s position by at least securing new recognitions, especially from the five EU member states that still do not recognize it. That would build momentum and pressure Serbia to finalize the dialogue. Otherwise, the process will be stuck and, with no major breakthrough in the horizon, Kosova’s leadership will be under pressure to concede even more vis-à-vis Serbia.
Let me lay out some opinions and statements: “the Kosova-Serbia agreement could sway US elections”, “economic normalization will lead to recognition”, “a technical agreement facilitated by US is better than no agreement”, “an agreement that does not include Serbia’s accountability and Kosova’s recognition as independent bears no significance”. Could these statements carry some validity to some extent? What is your position?
With so much going on right now in the United States and in the world, it would be naïve to think that this issue could somehow sway US elections. The event in Washington had a branding component, but in the end it did not even dominate the day’s news cycle.
The security and peace of the Balkans is dependent on the United States, and thus US engagement on Balkan issues is always welcome. However, the Washington meeting had an effect that should worry Albanians and the Albanian-American community. One of the most consequential changes in recent years is the rapprochement of Serbia with the United States. President Vucic has been able to create the image of Serbia as a modern country and as a possible partner for the US in the Balkans. The Trump administration has been open and receptive to Serbia’s signals and lobbying. This is deeply problematic because it rebrands Serbia despite its failure to acknowledge past crimes. Moreover, it shows that there are no consequences for its obstructionism towards Kosovo and its destabilizing behavior in the region.
Speaking of the economic projects, while the Russian and Serb alliance gets more attention, Serbia President Vucic has drawn Serbia closer to Sino-interest in the region with China’s Belt and Road Initiative coercing countries to hire Chinese contractors with loans from Beijing. Does the signing of the economic agreement at the White House affect Chinese expansion of interest in the region?
Besides the economic package and the elements pertaining to the Kosova-Belgrade conflict, the documents signed in D.C. had also a geopolitical connotation and aimed to advance US interests in the region. In this regard, there were elements worth highlighting.  One was the commitment of both Kosova and Serbia to diversify their energy supplies. This is clearly aimed at Russia and Serbia’s reliance on Russia in the energetic sphere. The other important element was the targeting of what the US calls “untrusted vendors” in terms of 5G infrastructure. This specific point is indirectly impacting Serbian-Chinese cooperation. Still, President Vucic succeeded in making sure that there would be no direct reference to China or Huawei in the document. That would have led to Chinese reprimands and diplomatic reactions. These two commitments signed by Kosova and Serbia represent a working framework that the United States will likely try to push in regard to all the countries in the Balkans. They aim to keep in check and create safeguards against influence from other great powers in the region.
The signing of the agreement was praised by President Trump as “a truly historic day”, noting the importance of a country with a Muslim majority setting up an embassy in Jerusalem and thus being recognized by Israel. Prime Minister Netanyahu stated “First country with a Muslim majority to open an embassy in Jerusalem.” The Arab League criticized the decision. Turkey expressed concern citing ‘clear violation of international law’.  The focus of the agreement on religion caused an unfavorable reaction among Albanian politicians and community leaders. President Thaçi countered it by saying Kosova was and always will be a Western country. Community leaders in the US responded by saying that Albanians are united by their heritage, culture, traditions and language. While Albanians have historically followed three main religions, they have not identified with any religion. What is your comment?
The decision of Israel and Kosova to mutually recognize each other and establish diplomatic relations is very welcome, especially in light of Kosova’s repeated overtures to the Jewish state. President Trump and Prime Minister Netanyahu emphasized for domestic reasons the fact that Kosova has a Muslim-majority population. Nevertheless, Kosova brings much more than that to the table. Kosova has religious pluralism and is characterized by tolerance and interreligious dialogue. Furthermore, it cherishes both its Muslim and Christian traditions and is committed to protecting all communities and religions. There are no doubts about these facts. Israel’s recognition is particularly important because it reinforces the fact that Kosova is a sui generis case and does not set a precedent in the international arena. It reinforces the opinion of the International Court of Justice that confirmed the legality of Kosova’s declaration of independence and that Serbia has actively tried to undermine. Now, the countries that do not recognize Kosova because of the fear that it could encourage unilateral independence declarations cannot hide behind that justification any more.
US foreign policies in the Balkans have largely been defined by bipartisan support. In a highly politicized climate in the nation’s capital and across the US, what position should Albanian-Americans take to advocate, in particular for Kosova?
US bipartisan support for Kosova has been critical to ensuring the security and progress of the youngest country in Europe. Unfortunately, there are some shifts in the United States, and not only, that are changing the world as we know it. There are some revisionist efforts in the United States that for purely partisan and, I might say, misguided reasons are revisiting recent history. These efforts include criticism to US leadership in securing the NATO intervention against Serbia and to the unequivocal US support for Kosova. Moreover, Serbia has restyled its image and has intensified its lobbying efforts.
The Albanian-American community cannot afford to take some things for granted. Geopolitical developments have changed some considerations in Washington. Congress is experiencing a generational change – many of the new decision-makers have a limited knowledge and understanding of the Balkans and of Albanian issues. It is critical for Albanian-Americans to mobilize. Concerted efforts need to be made to organize the community in order to approach this new generation of lawmakers from both parties and educate them on the historical context and the importance of the US alliance with Albania and Kosova.
Thank you for the interview!

Shkolla Shqipe “Alba Life” Ambasador i Kombit me mësimet në Online mundi Covdi 19 nga izolimi – Nga Keze Kozeta Zylo

Pas një pune përgatitore intensive me mësime të hapura dhe treinimeve midis mësuesëve nga të gjitha lagjet e Nju Jorkut prej disa javësh të drejtuara nga Dr.Valbona Zylo Watkins filloi mësimi i Gjuhës Shqipe në Online.  Kjo metodë e mëismdhënies në SHQIP ushtrohet për herë të parë në të gjithë Diasporën Shqiptaro Amerikane.  Dhe ndodh pikërisht fal përkushtimit të të gjitha mësueseve ku gjej rastin si Bord t’ju shprehim mirënjohjen e pakufishme si: Adelina Laçaj, Vlera Thaqi, Entela Muda, Brunilda Puli, Gela Bulku, Fatbardha Shaqirukaj, Mirvete Krasniqi Veselaj, Dr.Manjola Duli, Vjollca Skënderi dhe dy koordinatorët për Bronxin Arta Xhaferri dhe Blerim Gjocaj nën drejtimin e themeluesit dhe drejtorit të shkollës Shqipe “Alba Life” z.Qemal Zylo.

Ndonëse për shkak të pandemisë kushtet mund të mos jenë të përshtatshme, por gjithmonë mësuesi është nje krijues i vërtetë dhuruar prej Perendisë dhe di bukur të përshtatet me situatën dhe të sjellë metoda efikase në mësimdhënie.  Është e vërtetë që puna parapërgatitore me mësuesit ishte shumë e lodhshme (very stressful) kur thonë amerikanët për arsye të metodave të reja teknike kompjuterike, frikës nga Covid 19, problemet që solli pandemia botërore, por ato me qetësi dhe dashuri ia dolën mbanë në ditën e parë të mësimit të Gjuhës Shqipe në Online.

Si një mësuese me një përvojë me dekada midis dy kontinenteve Europës dhe Amerikës, kurrë nuk e kishja provuar një ditë të paë të shtatorit që t’i takoja nxënësit në ekranin e kompjuterit.  Atje pashë fytyrat e tyre të qeshura dhe të bukura me librin përpara të Abetares dhe të Gjuhës Shqipe.  Ishte një përvojë që do të më ngelet gjithë jetën në fletët e ditarit tim të kujtesës dhe sytë e tyre gjithë dritë ndriçonin dhe më shumë botën e izoluar nga pandemia.  Mësueset me shumë profesionalizëm ditën të mbanin të fokusuar para ekranit gjithë nxënësit e klasave të tyre dhe ky ishte një sukses i dukshëm.

Më lejoni të dashur lexues ta ilustrojë me një shembull fokusin e nxënësve në këtë ditë të parë të mësimit shqip. Kur ne shkuam në online t’i përshëndesnim nxënësit dhe mësuesit dhe konkretisht u ndalëm në klasën e Entelës në Staten Island me një grup shumë të interesuar për të mësuar shqip, befasia ishte se ata nuk donin të largoheshin nga ekrani qëndruan gati dhe një 20 minutsh më shumë nga ora e planifikuar.  Ata kishin mall për njeri tjetrin, pasi kanë vite që janë bashkë, ata janë miqësuar aq shumë sa nuk po ndaheshin dot dhe kjo është një mrekulli se si Shkolla Shqipe “Alba Life” vepron si një familje e bukur shqiptare.  Ka shumë gjëra të bukura nga kjo ditë për të ndarë, ashtu siç ndodh gjithmonë me ditën e parë të shkollës, por siç thashë dhe më lart ato ngelen ne kujtesën e gjithësecilit dhe ditarin e mësuesit.  Nuk kishte më emocion dhe të mos lotoje, kur dëgjova nxënësit e kësaj klase të këndonin Hymnin Kombëtar dhe me dorë pranë zemrës të interpretonin aq bukur. Në këtë klasë kishte dhe nga Long Island si Saranda Halsted që u regjistrua për të mësuar në Online.

Mësimi në Online solli risi të tjera për Shkollën Shqipe pasi nuk kishte nxënës vetëm nga Nju Jorku, por dhe nga shtete të tjera të Amerikës, sepse këtë mundësi ta jep mësimi në Online ngaqë takohesh vetëm virtualisht.  Kështu në klasën e mësuese Vjollcës në Queens ishin dhe dy nxënës nga Washington State.

Me shumë emocion i mirëprita dy nxënës inteligjent nga Washtington State Christiana dhe Blake Brewer të cilët kanë nënë shqiptare Loreta Cibuku dhe baba Amerikan Darren J Brewer. Ata ishin çuar qysh herët, sepse ka diference me orën në New York, pasi ne jemi 3 orë më përpara. Dhe ky veprim i tyre të frymëzon.

Mamaja dhe gjyshërit në Tiranë si mësuese Nexhi dhe Dr.Agron Cibuku ishin shumë të etur që Christiana dhe Blake të mësojnë Shqip.  Dhe ja sot ata u ulën pranë ekranit me një vëmendje të jashtëzakonshme, ku Loreta shkruajti se Blake ka mbajtur gjysmë faqe shënim në Shqip…

Asnjëherë nuk do t’i harroj lotët e mësuese Vjollcës në ekran, kur ne po e intervistonim si Bord për ta pranuar në shkollë këtë vit.  Ajo ndjente një mungesë të madhe të Atdheut, të shkollës, të nxënësve, ndaj i ridhnin lotët e nxehtë të mallit papushim.  Pasi e pranuam dhe i besuam klasën ajo tha se: “Prane jush gjeta një copëz Atdheu që më djeg si prush nga malli”… Lotët e mësueseve peshojnë rëndë në shpirtin tim…

Shumë prindër mezi po prisnin që fëmijët e tyre të fillonin mësimin Shqip, sepse mjaft prej tyre në qindra e-maila na shkruanin qe t’i kishin aktiv dhe të sfidonin izolimin nga Covid 19.  Ja si më shkruante Adelina Halim Shehu një prind prej disa vitesh që sjellë fëmijët e saj të mrekullueshëm në Brooklyn si: “Blenda dhe Rilindi po ëndërrojnë që të fillojnë sa më shpejt mësimin Shqip”.

Të gjithë këto e-maila të shkruajtura nga dora e prindërve janë shumë frymëzuese për të vazhduar punën më tej.  Ndonëse kemi marrë kërkesa nga Bota e diasporës jashtë Amerikës ku unë po përmend vetëm në Suedi, Greqi, Gjermani, Spanjë etj të cilët na shkruajnë për t’i vendosur fëmijët e tyre pranë Shkollës sonë, përsëri Bordi po punon për shkak të orareve dhe kohës që është komplet e ndryshme me orën tonë këtu në Amerikë.  Le të shpresojmë për t’jua realizuar këtë dëshirë të etur të tyre.

Hapja e Shkollës Shqipe “Alba Life” në kohën e pandemisë botërore e sfidon si vaksinë Covid 19 nga izolimi dhe jeton me besim të plotë dhe shumë pozitivitet, pasi nuk ka kohë më cilësore dhe më aktive se të sjellësh fëmijët në Diasporë për të mësuar Shqip, në vend që  t’i “burgosësh” para lojnave kompjuterike që mjerisht shpesh jane të pankontrolluara dhe t’u mpish gjymtyrët.

Shkolla Shqipe “Alba Life” Ambasador i Kombit me mësimet në Online mundi Covdi 19 nga izolimi.

12 Shtator, 2020

New York

Adem Mikullovci një jetë në shërbim të teatrit dhe për kombin e tij… – Nga Skënder Karaçica



Të gjithë e kemi njohur aktorin Adem Mikullovci. Saherë që hapeshin dyert e Teatrit Kombëtar në Prishtinë,nëpër vite të dridhjeve dhe të dorës së fortë të regjimit serb,aktori dhe teatri në Prishinë,dilte para me gjakin të mbushur me tipare të artit teatral se,e kanë thënë më të drejtë:arti di të vrasë të keqën dhe regjimet totalitare(vrasëse)ua thenë kokën…(!).

Ademi Mikullovci ishte njeriu dhe artisti i Kosovës.Të gjithë e kishim për hise për veti…!

Në kohën e regjimit fashist të Sllobodan Millosheviqit,aktori ynë Adem Mikullovci përmes filmit,,Një pallto për babain tim në burg,,ishte një mesazh para botës për orët e (ri)pushtimit të Kosovës me tërë forcat ushtarako-policore dhe paramilitare për vrasjen e shqiptarëve dhe për të djegur tokën jallane të Kosovës!

Në kujtim të udhës krijuese,e pata për nder që për filmin ,,Një pallto për babain tim në burg,,pata shkruar një recension në gazetën arsimore ,,Shkëndija,,që ishte dedikuar si gazetë për mësesuesit e shkollës shqipe në Kosovë.

Adem Miukullovci e kishte lexuar shkrimin tim dhe me një fjalë me pati thënë:,,Faleminderit për shkrimin dhe për filmin,,Një pallto..,,!

Sot,aktori ynë u nda nga jeta dhe nga bota asrtistike e teatrit shqiptar.Teatri ishte shtëpia e tij,prej aty si e do rendi dhe,siç kanë thënë të tjerët se,një shtet dhe një komb,njihet me tiparët e qytetërimit,për aq sa ka teatër në vendin e tyre…!

Adem Mikullovci e vëni disa gurë në Panteonin për kombin shqiptar dhe për Kosovën dhe u nis të takoj në amshim Bekim Fehmiun,Istref Begollin,Abdurrahman Shalën,Faruk Begollin dhe Sandër Prosin dhe të tjerë artistë shqiptarë të atdheut të tij që aq shumë e deshti!

Faleminderit Adem Mikullovci për testamentin që po ia leni brezave të rinj shqiptarë të Kosovës dhe Shqipërisë Etnike!

Çikago,shtator të motit 2020

Lamtumirë koleg dhe gazetar i shquar Sulejman Gashi! – Nga Keze Kozeta Zylo

Nga çatitë e djegura të Kosovës pashë Flamurin kuq e zi që valëvitej i LIRË. (Sulejman Gashi)


U nda nga jeta gazetari i mirënjohur Sulejman Gashi, lajmërim që e pashë të botuar tek gazeta “Illyria” ku i biri i tij Driloni lajmëronte për vdekjen e parakohshme të të Atit.

Ikja e parakohshme e gazetarit të mirënjohur Sulejman Gashit është një dhimbje e madhe, jo vetëm për familjen e tij të shtrenjte për bashkeshorten fisnike dhe katër fëmijët yje, por dhe për gjithë Diasporën Shqiptaro-Amerikane dhe më gjerë.

Nuk mund ta kaloj këtë lajm kaq të trishtë vetëm me një fjalë të thjeshtë si: “Ngushëllime”, nëpër statuse të ndryshme që kanë publikuar në F/B, por si koleg i çmuar shpreh respektin maksimal dhe mirënjohjen e pakufishme për çfarë i dha medias shqiptare në mënyrë tejet profesionale dhe plot kulturë. E kam takuar disa herë dhe kam pasur komunikim për botime të ndryshme, e kam parë në skena duke promovuar plot dinjitet dhe kulturë Atdheun e Tij, Shqipërinë dhe Kosovën që e deshte aq shumë. I kam dëgjuar të gjitha raportimet e gazetarit Gashi për RTK si dhe kam lexuar shkrimet në gazetën “Illyria” i cili ka qenë bashkëthemeluesi i saj dhe ka dhënë një kontribut të çmuar siç dhe shprehet kryeredaktori i gazetës “Illyria” Ruben Avxhiu dhe botuesi i saj z.Vehbi Bajrami.  Gjithçka qe ai dha në media janë pasuri e çmuar për letrat shqipe.

Kurrë nuk do ta harroj aktivitetin madhëshstor per 5-Vjetorin e Kosovës organizuar nga Gazeta e mirënjohur “Illyria” në Manhattan, ku moderator i kësaj mbëmjeje ishte gazetari Sulejman Gashi.  Aktiviteti ishte i një niveli shumë të lartë, ishte për Kosovën martire, por më duhet të them se moderimi nga gazetari i shquar Sulejman Gashi nëpërmjet elekuencës në të folur si në shqip dhe në anglisht, zëri i tij burrëror i dha një ton dhe më të veçantë para pjesëmarrësve të shumtë si dhe politikanëve të lartë të Kongresit Amerikan.  Ajo që do të më ngelet në kujtesë dhe jo vetëm mua ishte se gazetari dhe atdhetari zemërzjarr Gashi, foli çfarë kishte ndjerë dhe parë si Biri i devotshëm i Kosovës.

Midis të tjerash ai tha se:  “Ndihej i privilegjuar që të prezatonte këtë mbrëmje kushtuar pesë vjetorit të Pavarësisë së Kosovës.  Ne sot do të nderojmë dhe kujtojmë të gjithë ata që dhanë jetën për Kosovën, të gjithë ata që janë midis nesh.  Ne duhet të kujtojmë se Liria erdhi me gjak, guxim dhe krenari…

Kur unë shkova në Kosovë pas dy muajsh që ishte çliruar, duke parë shtëpinë e prindërve që ishte djegur, eca në rrugën Prishtinë-Pejë në Qershor 1999, ndalova në fshatin Llapushnik dhe numërova 17 çati shtëpish që po rindërtoheshin dhe mbi to valëvitej Flamuri kuq e zi.  Duke i parë thashë me vete: Kjo është Liri.  Shumë herë ne jemi mbledhur në Nju Jork, Bronx, Nju Xhersi, Conektikat, Miçigan, Dallas, Boston dhe shumë herë në Washington DC të protestonim kundër diskriminimit dhe persekutimit të dy milionë shqiptarëve në Kosovë.

Z.Gashi vazhdoi se sot do të kujtoj dhe letrën që Presidenti Obama i cili ka përshëndetur pesë vjetorin e Pavarësisë së Kosovës dërguar udhëheqësve të Kosovës nga shefi i diplomacisë Amerikane z.John Kerry.  Shteti Amerikan do të vazhdojë të suportojë pavarësinë e Kosovës dhe ne do të mbetemi partner dhe miq.”

Edhe 6 vjetorin e Pavarësisë së Kosovës organizuar nga Konsullata e Përgjithshme e Kosovës me Konsull të përgjithshëm z.Bekim Sejdiu e moderoi gazetari Sulejman Gashi.

Mbrëmjen e filloi me këto fragmente: “Po shënojmë sonte gjashtëvjetorin e Pavarësisë së Kosovës dhe dua të them se ne, komuniteti shqiptar në Amerikë, jemi shumë të privilegjuar për mysafirët që kemi sonte: “Ju kujtohet, gjashtë vjet më parë kur më 17 shkurt 2008 në Parlamentin e Republikës së Kosovës u mbajt një seancë solemne, më e rëndëishmja në historinë e saj, më gjithëprfshirëse në jetën politike ku të zgjedhurit e Kosovës morën përsipër atributin më të lartë të organizimit politik, krijimin e shtetit të pavarur që ishte një kurorëzim i idealeve, përpjekjeve dhe sakrificave dhe luftërave të vazhdueshme të brezave të tëra.

Aty do të lexoheshin fjalët historike që i shqiptoi njeriu i cili me praninë e tij na nderon sonte. Ai është i njejti burrshtetas i para gjashtë vjetëve, ndonëse sot paksa më flokë më të zbardhura dhe me një periudhë udhëheqje të shtetit të Kosovës si shef i ekzekutivit të saj tash gjashtë vjet.

Para se t’i japë fjalën, kujtoj edhe njëherë fjalët më historike që kryeministri i Kosovës

  1. Hashim Thaçi i shqiptoi para deputetëve të Kosovës, para miliona shqiptarëve dhe para botës:

“Të mbledhur në mbledhje të jashtëzakonshme më 17 shkurt 2008, në kryeqytetin e Kosovës, në Prishtinë… Ne, udhëheqësit e popullit tonë, të zgjedhur në mënyrë demokratike, nëpërmjet kësaj deklarate shpallim Kosovën shtet të pavarur dhe Sovran.”

Bashkombës të nderuar, thërras para jush për një fjalë përshëndetëse në këtë solemnitet, kryeministrin e Republikës së Kosovës, z. Hashim Thaçi:

Një falënderim i posaçëm dhe borxh i kemi edhe vendit tonë të adoptuar, vendit më liridashës në botë, vendit djep i demokracisë. Ndihma, përkrahja, mbështetja e politikës së Shteteve të Bashkuara të Amerikës nuk ka munguar në asnjë periudhë kohore në dy dekadat e fundit të cilat ishin vendimtare për proceset historike të krijimit të shtetit të Kosovës.

Gjatë këtyre gjashtë viteve, udhëheqësit amerikanë, në radhë të pare presidenti dhe Departmenti i Shtetit kanë ritheksuar përkushtimin e Washingtonit për ardhëmrinë e Kosovës, duke thënë se përvjetorët e Pavarësisë janë një rast që liderët e zgjedhur të Kosovës ta forcojnë përkushtimin e tyre për qeverisje të mirë si një parakusht i integrimit euro-atlantik.’

Ftoj para jush njërin ndër arkitektët e pavaërsisië së Kosovës, ndërmjetësuesin amerikan në bisedimet për statusin e saj përfundimtar, z.  Frank Wisner.”

Në e-mailat që shkëmbenim sidomos kur më duhet të botoja reportazhet për Kosovën dhe aktivitetet ku ai moderonte, ndjeja një komunikim tejet korrekt, një koleg gjeneroz që vetëm frymëzon, por që mjerisht jo dhe shumë janë të tillë sot… Më lejoni ju lutem ta ndaj me ju një prej e-mailave të tij se si ai me burrëri dhe delikatesë shpreh mirënjohjen për një kolege në diasporë si:

“Përshëndetje Zonja Kozeta, Edhe për mua ishte kënaqësi që ju takova, gjithëherë zonjë dhe profesioniste”.

Ne nuk kemi qenë bashkë vetem në aktivitete të Diasporës për Kombin, por ka rastisur dhe në darka familjare ku në një rast kemi qenë së bashku familjarisht në tavolinë dhe sigurisht siç ndodh rëndom në këto raste ke më shumë kohë për t’u prezantuar me anëtarët e familjes. Kështu në fejesën e Benjaminit dhe të Lidës fëmijët e pronarit te TV “Alb” Bajram Dreshaj ku ne ishim të ftuar dhe së bashku në një tavolinë, kur ai me tha emrat e fëmijëve të tij u kënaqa pamasë, u emocionova që çdo tingull i tyre më vinte si një këngë e bukur SHQIP.

Emrat e tyre Drilon, Egzon, Janina dhe Saranda ishin gjithë Shqipëria. -Ja më tha Janinën dhe Sarandën i kam nga Jugu tuaj.  Tek emri Janina ndalova pakëz më shumë me një heshtje tronditëse së brendshmi… -Sa emër të bukur që i ke vënë Janines, shpresoj se ajo do të luftojë, kur të rritet t’ja kthejë Kombit Janinën.  Ky emër i thashë më kujton, kur sundonte Ali Pashë Tepelena i cili e kishte një nga qytetet më të rëndësishme në viset Perëndimore të Ballkanit, qendër dhe vatër e prushtë arsimore ku filloi të përdorej përveç greqishtes si gjuhë shkrimi dhe SHIQPJA. Janinën sa ishte gjallë nuk guxoi njeri t’ia merrte? Ku është Janina sot? – vazhdova une…  – Doemos qe e di historinë e Janinës së Ali Pashë Tepelenës u përgjegj qetësisht gazetari Gashi dhe ndaj jam frymëzuar për ta pagëzuar bijën time të shtrenjtë me këtë emër.  Unë këtë dhimbje dhe plagë të Atdheut që mjerisht janë me shumicë nuk dua t’i lë pashëruar, të paktën i mbjellë në trupin dhe shpirtin tim.  Atëhere Janina vazhdova unë është shpallur botërisht kryeqytet në familjen e madhe dhe të respektuar Gashi…

Duke pasur një model të një njeriu qytetar në shpirt, të një gazetari brilant, të një emigranti që shkriu jetën e tij për Kombin nuk ka se si të mos shkojë në mendje që për këta bashkëkombas të ndritur dhe për punën e jashtëzakonshme të Diasporës shqiptaro amerikane të mos ngrihet një Muze këtu në New York, ku dhe janë shumica e emigrantëve nga të gjitha trevat e Shqipërisë. Shpresoj qe nje dite Biznesmenet e suksesshëm tëmblidhen me persnonalitete të shquara të Diasporës dhe të mendojnë seriozisht për këtë godinë të historisë së Diasporës e cila ka shkruar historinë me aq mund dhe sakrifica në shërbim të cështjes kombëtare.  E ëndërroj dhe mendoj se janë të gjithe kushtet dhe mundësitë për t’ja arritur qëllimit, mjafton që të ngrihet ekipi për ta udhëhequr këtë nismë për ngritjen e Muzeut të Diasporës Shqiptaro Amerikane ku fëmijët tanë dhe gjeneratat e ardhshme të njohin, respektojnë dhe të frymëzohen nga historitë e suksesit në Diasporë në Amerikë në vendin më demokratik dhe më dashamirës për Kombin tonë të përbashkët.

Gazetari i shquar Sulejman Gashi ka lënë pas një trashëgimi të vyer për median shqiptare dhe do të kujtohet përgjithmonë.

Ngushëllime familjes, bashkëshortes së tij finsike znj.Tone dhe të katërt fëmijëve, Drilon, Egzon, Janina dhe Saranda të cilët kanë katër vjet që i qëndrojnë pranë si dhe gjithë lexuesve që e respektuan aq shumë.

Të qoftë i lehtë dheu i Kosovës për të cilën shkrive jetën me penë dhe me mund!

Dritë të pastë shpirti koleg i çmuar Sulejman Gashi!

12 Shtator, 2020

Staten Island, New York

Vuçiq flet për paqe, mbron ligjet kushteuese të Millosheviçit – Nga Skënder Karaçica

Këso kohe
Kosova nuk duhet të pranojë që Serbia e A.Vuçiq të flasë për të ,,drejtën kushtetuese,, me faktorin ndërkombëtar kur dihet se më 1989, shteti fashist i Sllobodan Millosheviq me dhunë e suprimoi Kushtetutën e Kosovës(1974)si njësi konstituive e federatës jugsosllave dhe jo pjesë e Serbisë(!).
Tashti në të gjitha tubimet ndërkombëtar,Serbia dhe kryetari i saj A.Vuçiq,po thirret ne dofarë ligje kushtetuese kur dihet se Kushtetuta aktuale e këtij vendi është krijuar nga kabineti luftarak e S.Millosheviq,që ia suprimoi Kushtetutën(1974)Kosovës dhe subjektivitetin e vet si njësi e federatës jugosllave e barti në ligjet antishqiptare të Kushtetutës aktuale të Serbisë,
përmes së cilës po bënë,,diplomaci mashtrimi,,Vuçiqi dhe të tjerët në arenën ndërkombëtare (BE-SHBA)për kinse sipas ,,ligjeve fashiste serbe,, Kosova na qenka ,,pjesë e Serbisë,,(sic!).
Kosova ka dalluar   nga Vojvodina.Populli shqiptar që është  shumicë mbi 90 për qind është popull i veçantë karshi popullit serb dhe të tjerëve që patën jetuar në ish Jugosllavi.Serbia e S.Millosheviq e nisi agresivitetin për krijimin e ,,Serbisë së Madhe,,në Kosovë dhe u nis tutje ndaj popujve tjerë jo serb(kroatë e boshnjakë),ku për përmes luftës me serbët në BH e shkatërruan krijesën e shtetit që vetë e patën krijuar (1918)me sllovenet dhe kroatët).
Kosova dhe institucionet e saj shtetërore në Prishtinë(presidenca,qeveria,parlamenti dhe kahet e diplomacisë)duhet të kenë në qendër të vëmendjes,që në takimet e nivelit të lartë ndërkombëtar në BE,OKB dhe SHBA të kërkojnë që disa kërkesa anti-shtetit të Kosovës që po vijnë përditë nga Beogradi,të kundërshtohen me argumente se suprimimi i Kushtetutës së Kosovës(1974)dhe krijimi i ,,Kushtetutës së Zhablakut,,nën dirgjimin e kryekriminelit të Serbisë fashiste të Sllobodan Millosheviq,ligjet e saj antishqiptare dhe kundër  shtetësisë së Kosovës mos të jenë valide në asnjë mënyrë.
Gjykata Ndërkombëtare në Hagë me kërkesën e Serbisë e pati dhënë Mendimin Këshillues se shpallja e pavarësisë së Republikës së Kosovës (2008)nuk ka shkelur Ligjet Ndërkombëtare,që për këtë shtet vrasës deri në shkallë të gjenocidit,ishte një shplakë e madhe para botës.
Skënder Karaçica

Në intervistat e Dritan Abazi(viq) asnjë fjalë për çështjen e (harruar) shqiptare në Mal të Zi – Nga Skënder Karaçica

Si shihet atdheu nga larg
Pas zgjedhjeve parlamentare në Mal të Zi, ku, opozita me flamurin serb dhe me frymën ruse ka përmbysur regjimin tridhjetëvjeqar të Mila Gjukanoviq dhe atje në fund të rrugës u gjend subjekti politik(sh)qiptar me një emërtim provokativ ,,Crno na bjelo,,dhe tutje ,,Gradjani,,(sic)të drejtuar nga i riu nga Ulqini Dritan Abazi(viq).Qysh me këto emërtime pa ndonjë përmbajtje dhe vlerë për kohën (shqiptare)në këto hapësira etnike,tregon fare mirë se më rastin e ardhjes në ,,udhën politike,,të Dritan Abazi(viq)nuk do të ketë asgjë të re dhe spektakël politik në Mal të Zi,pos rrugëtimit të ligjeve kushtetuese me pakicën shqiptare të (harruar)matanë bulevardit politik dhe në margjinat e një historie të këtij shteti,që,asnjëherë nuk ka ngurruar të mbajë qëndrim unitarist dhe herë-herë nacionalist ndaj shqiptarëve si pjesë e pambrotjtur dhe,rezervë e pushtetit sa për numra zgjedhor(sic!).
Ndonëse opozita e bashkuar nën flamurin serb dhe në frymëne ruse i fitoi zgjedhjet parlamentare në Mal të Zi,tashti me një (marrëveshje)sa për numër të subjektit politik të Dritan Abazi(viq),mjetet e informimit të shkruara dhe elektronike në Kosovë dhe Shqipëri ia mësyen të takojnë të riun nga Ulqini për të biseduar për ,,zbulimin e Hënës,,(sic!) dhe përmasa politike e tij që në këto inervista në zyrën e tij nuk ishte flamuri kombëtar shqiptar dhe,në diskursin e tij Dritan Abazi(viq)fliste pajada për ,,shpëtimin e Malit të Zi,,në këto zgjedhje dhe kishte harruar të thotë të paktën një fjalë për shqiptarët dhe pozitën e tyre të degraduar si askund në Evropë,që kanë mbetur sa për numra zgjedhor dhe si ,,diasporë,,e jetës poltike shqiptare në këtë shtet unitarist. 
Pse Dritan Abazi(viq)nuk flet asnjë fjalë të vetme për pozitën kushtetuese të shqiptarëve?Pse shqiptarët nuk kanë të drejtë të përdorin simbolin kombëtar të shenjtë të flamurit,të gjuhës shqipe në institucionet e shtetit?Për të gjitha këto shkelje të të drejtave të shqiptarëve në hapësirën e vet etnike në Mal të Zi
ky shtet i vogël me një ,,histori të madhe,,të kohës së Kral Nikollës dhe më vonë si i përkledhuri i ish-Jugosllavisë dhe si ,,vëlla i vogël,,i Serbisë,që po kërkon të marrë hisen në Evropë(Bruksel),nuk e ka zgjidhur të drejtat elementare të demokracisë për shqiptarët e vjetër në këtë pjesë të Ballkanit?
Pakica shqiptare që jeton në Slloveni,Kroaci dhe BH nuk janë të di sikundër në Mal të Zi dhe në Serbi(Ulqini me rrethinë)si dhe Presheva,Bujanoci dhe Medvegja(!).Është për të ardhur keq se si i riu nga Ulqini,Dritan Abazi(viq)
nuk e din se për çfarë arsye i është vënë mbiemrave shqip (shtojca sllove-viq)dhe asnjëherë nuk është kërkuar nga klasa politike(shqiptare)të rregullohet me ligjet kushtetuese e drejta e shkrimit  shqip në kornizën e saj historike gramatikore dhe depolitizimi dhe degradimi i saj me shtjocën sllave(viq)në tërë hapësirën shqiptare etnike në Mal të Zi.
Nëse vazhdon  me ketë ritëm ,,politik,,Dritan Abazi(viq)për pikësynim të (vetëm)sipas tij,,shpëtimi i Malit të Zi,,(sic!)pa thënë asnjë fjalë për pozitën kushtetuese të shqiptarëve,atëherë do të ishte mirë që të kërkohej e drejta e tyre kombëtare dhe demokratike,që udhëheqësi dhe përfaqësuesi i tyre me subjektin e tij të përqarë për interesa përsonale(sic!)të shpallet non grata për shqiptarët në Mal të Zi.
Dritan Abazi(viq)nisja punës për së mbari:E drejta është në kërkesën e kohës se është bërë boll me diskriminim dhe degradim të shqiptarëve me ligjet e këtij shteti unitar,kur për pakicën serbe mund të flitet e të shkruhet serbisht dhe mund të përdorën simbolët kombëtare(flamuri i Serbisë),ndërsa për shqiptarët dhe deputetët e parlamentit në Podgorcë,nuk vlen të thuhet e vetmja fjalë e përshëndetjes në gjuhën shqipe,,MIRËDITA,,(!)si dhe simbolet e shenjta kombëtare flamuri dhe e folmja në gjuhën shqipe me ato degradimet më antikombëtare dhe si shëmbull racist ende në  ketë kohë para syve të BE-së dhe SHBA-së(!).
Skënder Karaçica

Grenell nuk e do Kosoven me shume se Albin Kurti dhe Vjosa Osmani – Harrojeni ! Adriatik A. Dosti

Po vras mendjen…cfare e shqeteson dhe e sekelldis kaq fort keshilltarin personal te Presidentit amerikan Trump…Richard Grenellin i cili fill pas [ mos] Mareveshjes] se Washingtonit mes Serbise e Kosoves ju eshte drejtuar shume ashper e me nje lloj arrogance neveritese si prej ”te fortit” dy prej figurave kryesore e te respektuara politike te Kosoves …zonjes se nderuar e te respektuar dhe Kryetares se Parlamentit Vjosa Osmanit dhe Kryetarit te VV dhe ish kryeministrit Albin Kurti…
…Vjoses i ka thene publikisht se …ti s’ke c’na duhesh ne fare …ndersa Albinin e ka quajtur Anti-amerikan …
A thua te jete vertet kaq i ditur, kaq i mencur, kaq i shkolluar e kaq i ndjeshem e pozitiv ndaj shqiptareve ky Grenelli amerikan…?
A thua ta doje Kosoven me fort se Vjosa e Albini?
Dhe kur te shan i keqi me mire me te honger dreqi …thone plot humor shkodranet tane te mencur e hokatare…
…Dhe mos harroni se behet fjale po per te njejtin Richard Grenell qe c’nuk beri per te rrezuar qeverine legjitime te Kurtit ardhur ne fuqi me voten e popullit te Kosoves….. c’nuk sajoi teksa kercenoi e shantazhoi hapur Haradinajn e Kurtin per heqjen fare te takses kunder Serbise…se kercenoj publikisht Kosoven se trupat amerikane do terhiqeshin prej aty…se ju tha publikisht shtetit e qeverise kosovare se nuk do te kishin asnje lloj ndihme ekonomike dhe kurrfare investimi amerikan nese nuk benin sic ju thoshte ai…etj etj
Pa diskutuar faktin qe eshte po ky Richard Grenell qe pas kercenimit te Vucicit hoqi dhe fshiu nga mareveshja e 4 shtatorit 2020 ne Washington piken 10 te saj ku i kerkohej Serbise njohja pa kushte e Kosoves…
Z.Grenell…ti thuash mik per koke Thacit qe se bashku me Vucicin , Ramen e Boltonin tuaj nxorren Hartat e Thikat e ju versulen Kosoves si Cakejte -prehes per ta ndare, coptuar e gllaberuar…dhe te quash armiq te saj e antiamerikane z.Kurti e znj. Osmani qe e mbrojten ate publikisht e boterisht …ketu ka vertet dicka shume serioze qe nuk shkon kerkundi !
Sepse llogjikisht z.Grenell eshte e veshtire per mua e cdo shqiptar teksa ka parasysh nje personazh e nje ”tip” si ju ta besoje e ta kuptoje se mund te kete amerikane sidomos te kallepit tend qe ta duan Shqiperine e Kosoven sa c’e duan fjala vjen me shpirt e zemer per 1001 aresye shqiptaret e Shqiperise e te Kosoves…Ameriken dhe shume figura te larta politike e publike te saj qe nder dekada kane bere aq shume per Kombin e Popullin shqiptar…qe nga Presidenti Willson e deri tek zonja e shume respektuar Madelene Allbright …pa hyre me thelle ne histori…ku shqiptaret ju ulen ne gjunje me mirenjohje e respekt te thelle Presidenteve Bush [ Babe e Bir]…ciftit Clinton [ Bill e Hillary]…senatoreve, kongresmeneve gjeneraleve te NATO-s e Ambasadoreve …B. Doll, J. Di Guardi, E. Engell, W. Clark , J. Mc Cain , W. Ryerson etj etj…
…E pra …perfundimisht …une besoj 100 % se Albin Kurti eshte anti-amerikan po aq sa c’eshte Grenelli Pro-shqiptar…sikurse besoj fort ne ate se Kosoves e miqesise se saj me Ameriken i duhet Vjosa Osmani 100 here me shume
se sa Grenelli , Boltoni e Palmeri qe po e poshterojne e po i ngulin thiken pas shpine asaj .. Kosoves… vendit e popullit me PRO-Amerikan ne bote…

Deklarata publike e LQShA: i bën thirrje qeverisë së Kosovës që të ndreq historinë e rrejshme të paraqitur në pllakën për Senatorin Bob Dole

Deklarata publike e Lidhjes Qytetare Shqiptaro Amerikane shoqërohet nga një mesazh i Këshilltarja e e Çështjeve Ballkanike e LQSHA Zonjës Shirley Cloyes DioGuardi, të cilën voal.ch po e jep të plotë:

I dashur mik dhe mbështetës,

Bordi i Lidhjes Qytetare Shqiptaro Amerikane u trondit kur zbuloi se  në pllakën që e nderonte Senatorin Bob Dole për udhëtimin e tij në Kosovë në vitin 1990, në një ceremoni zyrtare në Prishtinë më 30 gusht, u paraqit si koha kur filloi mbështetja e qeverisë amerikane për shqiptarët në Ish Jugosllavi .

Fillimi i parë i mbështetjes së qeverisë amerikane për kosovarët, filloi shumë më herët – kur Kongresisti Shqiptar Arbëresh Joe DioGuardi u zgjodh në Dhomën e Përfaqësuesve të SHBA-së në nëntor të vitit 1984 dhe kur më 16 qershor 1986 ai e prezantoi rezolutën e parë në mbrojtje të drejtave të njeriut të të gjithë shqiptarëve në Jugosllavi.

Departamenti i Shtetit i SHBA ishte aq pro Jugosllavisë saqë ata punuan për të rrëzuar rezolutën. Linjat e betejës për të drejtat e njeriut dhe lirinë e shqiptarëve u hartuan për herë të parë në Uashington dhe Joe DioGuardi u përball me sfidën duke e prezantuar një rezolutë të re dhe të zgjeruar (këtë herë për Kosovën) në qershor të vitit 1987.

Shirley Cloyes DioGuardi
Këshilltare e Çështjeve Ballkanike”


Deklarata publike e Lidhjes Qytetare Shqiptaro Amerikane: Lidhja Qytetare i bën thirrje qeverisë së Kosovës që të ndreq historinë e rrejshme të paraqitur në pllakën për Senatorin Bob Dole

Shtator 2020


Ne, anëtarët e Bordit të Lidhjes Qytetare Shqiptaro Amerikane, u tronditëm kur zbuluam se një pllakë që nderonte Senatorin Bob Dole lidhur me udhëtimin e tij në Kosovë në vitin 1990 u paraqit si një fillim i mbështetjes së qeverisë amerikane për shqiptarët në Ish Jugosllavi.

E vërtetë është se udhëtimi i senatorit Dole u bë për shkak i një tubimi masiv në Uashington, DC, përpara Kapitolit të SHBA në korrik të vitit 1990, të organizuar nga Lidhja Qytetare Shqiptaro Amerikane dhe udhëhequr nga Presidenti i saj, ish-Kongresisti Joe DioGuardi. ( Folësit kryesorë përfshinin Senatorin Dole, Senatori Claiborne Pell dhe Kongresistët Tom Lantos dhe Ben Gilman.)

Bob Dole ishte aq i impresionuar me 10,000 shqiptarë amerikanë që bërtisnin “Dole, Dole, USA, USA”, sa që ai u zotua që të vizitonte Kosovën me senatorë të tjerë.

Por shumë më përpara vizitës së Dole në Prishtinë ka parapri zhvillimi i më hershëm, kur Kongresisti Arbëresh Amerikan Joe DioGuardi u zgjodh në Dhomën e Përfaqësuesve të SHBA-së në Nëntor të vitit 1984.

Dhe kështu, derisa vizita e senatorit Dole në Prishtinë në vitin 1990 ishte e rëndësishme, ajo nuk ishte “pika e kthesës për lirinë e Kosovës”, siç pretendojnë disa.

Përpos kësaj, merita për motivim të delegacionit të Senatit për të bërë një vizitë të shkurtër Kosovës i është dhënë gabimisht diasporës Shqiptaro Amerikane dhe një personi i cili ka shërbyer në Bordin e Lidhjes Qytetare Shqiptaro Amerikane. Në vijim janë faktet.


Më 16 qershor 1986, Kongresisti Joe DioGuardi prezantoi në Dhomën e Përfaqësuesve të SHBA rezolutën e parë (H.Con.Res. 358) për të mbrojtur të drejtat e njeriut të shqiptarëve në ish-Jugosllavi. Të nesërmen, Bob Dole, tani shoku i DioGuardit, prezantoi të njëjtën rezolutë në Senatin Amerikan (S.Con.Res. 150).

Të zënë në befasi, zyrtarët serbë i regjistruan lobet ruse dhe greke në Uashington për të sulmuar DioGuardin si një provokator dhe për të inkurajuar miqtë në Departamentin e Shtetit të SHBA që të rrëzojnë rezolutën. Linjat e betejës për të drejtat e njeriut dhe lirinë shqiptare u hartuan për herë të parë në Uashington dhe DioGuardi u përball me një sfidë duke bërë lobim te më shumë se 100 Kongresistë për mbështetjen e tyre.

Në vjeshtën e vitit 1986, Senatori Dole morri vesh nga Kongresisti DioGuardi se ata do të duhen të bindnin më shumë anëtarë të Kongresit Amerikan për të sfiduar mosnjohjen nga ana e Departamentit të Shtetit shtypjen e tmerrshme të shqiptarëve në ish-Jugosllavi. Si rezultat, DioGuardi solli Dole në Manhattan për t’u takuar me shqiptarët amerikanë të cilët ishin të përgatitur që të kontribuojnë në një përpjekje të madhe për mbledhjen e fondeve për ata Anëtarë të Dhomës dhe Senatit që ishin të gatshëm të bashkëngjiten DioGuardit dhe Dole në prezantimin e një Rezolute të re të Kongresit.


Një vit pasi DioGuardi rifilloi përpjekjet e tija të mëdha për lobim në Dhomën e Përfaqësuesve, në Qershor të vitit 1987, DioGuardi ri-paraqiti një version të zgjeruar të Rezolutës 1986 për Shqiptarët në Kosovë (H.Con.Res. 162), këtë herë me 57 Anëtarë. Me nxitjen e DioGuardit, Dole prezantoi të njëjtën rezolutë në Senat (S.Con.Res. 150).

Një muaj më vonë Sllobodan Millosheviqi u ngrit në pushtet në Serbi dhe denoncoi publikisht shqiptarët si “armiq të shtetit”. Nën presionin e lobit grek dhe aleatëve të tjerë të Millosheviqit që promovonin dominimin serb në Jugosllavi, Departamenti i Shtetit i dërgoi një letër Kongresistit Dante Fascell, atëherë Kryesues i Komitetit të Marrëdhënieve Ndërkombëtare të Dhomës. Në letër denoncohej Rezoluta DioGuardi si një fyerje ndaj mikut dhe aleatit të SHBA Jugosllavisë dhe fajësoheshin kosovarët për krime kundër popullatës serbe.

Si rezultat i veprimeve para-Kongresit të DioGuardit me Kongresistin Fascell në botën Italiane-Amerikane, DioGuardi fitoi kundër Departamentit të Shtetit duke arritur që të merr një seancë dëgjimore në Kongres për H.Con.Res. 162, në të cilën për herë të parë u ekspozua hapur abuzimi i egër i të drejtave të njeriut nga serbët kundër shqiptarëve të Kosovës.


Nga koha kur DioGuardi hyri në Kongres në vitin 1985, ai punoi ngushtë me Kongresistin Tom Lantos, Bashkëkryetar i Grupit të Kongresit për të Drejtat e Njeriut. Në Shtator të vitit 1988, Lantos organizoi një takim të nivelit të lartë me zyrtarë të Departamentit të Shtetit dhe Budimir Lonçar, Sekretarin Federativ të Punëve të Jashtme të Jugosllavisë, për t’u përballur me politikën tonë të dështuar të SHBA në Evropën Juglindore. Takimi ishte aq i suksesshëm sa që Sllobodan Millosheviqi më vonë tërhoqi ambasadorin e tij, Zhivorad Kovaçeviqin, nga Uashingtoni


Pas largimit nga Kongresi i ShBA në janar të vitit1989, DioGuardi themeloi Lidhjen Qytetare Shqiptaro-Amerikane për të vazhduar punën e tij në emër të popullit shqiptar. Në korrik të vitit 1989, Dhoma dhe Senati miratuan rezolutën duke e dënuar Serbinë për abuzimet e të drejtave të njeriut në Kosovë.

Në nëntor të vitit 1989, DioGuardi fluturoi për në Beograd me letra nga Anëtarët e Dhomës së SHBA dhe Senatit duke kërkuar lirinë e Kosovës. Duke e rrezikuar jetën e tij, DioGuardi i dorëzoi letrat në Qendrën Ndërkombëtare të Shtypit në Beograd dhe në zyrën e Sllobodan Millosheviqit. DioGuardi më pas bëri një vizitë të paparalajmëruar në Kosovë për të dëshmuar nga afër pushtimin brutal serb, ku ai zhvilloi një konferencë për shtyp në Grand Hotel në Prishtinë. Pasi që u dëbua nga hoteli nga policia serbe, DioGuardi vazhdoi konferencën për shtyp në rrugë. Ai më pas u takua fshehtas me intelektualë, gazetarë dhe aktivistë kryesorë, përfshirë Dr. Zekeria Cana, Zenun Çelaj dhe Bajram Kelmendin. DioGuardi i mori fotografitë e të rinjve kosovarë që u torturuan dhe u vranë, të cilat ia solli kongresistit Tom Lantos në Uashington për ta bindur atë që të udhëtonte në Prishtinë për të parë vetë kushtet e vështira në të cilat kosovarët kanë qenë të detyruar të jetonin.


Në prill të vitit 1990, Lidhja Qytetare sponsorizoi një delegacion prej dhjetë udhëheqësish shqiptarë nga Kosova për të dëshmuar kundër okupimit të Millosheviqit në Kosovë në një seancë dëgjimore të Kongresit për të Drejtat e Njeriut për Kosovën në Uashington.

Në maj të vitit 1990, Kongresisti Tom Lantos dhe Joe DioGuardi udhëhoqën një delegacion në Kosovë duke sfiduar pushtimin serb. Dy muaj më vonë, DioGuardi u ndalua zyrtarisht të kthehej në Jugosllavi nga parlamenti i kontrolluar nga Millosheviqi në Serbi.

Në gusht të vitit 1990, sipas kërkesës së Lidhjes Qytetare Shqiptaro Amerikane, Bob Dole dhe gjashtë senatorë të tjerë të SHBA vizituan Prishtinën, në një ndalesë të shkurtër pas një vizite zyrtare të bërë Bashkimit Sovjetik. Sllobodan Millosheviqi u përpoq që të parandalonte delegacionin që të largohej nga aeroporti i Prishtinës, por ai u tërhoq nga presioni i madh i Uashingtonit.

Ne i bëjmë thirrje Qeverisë së Kosovës që të rishikojë këto fakte historike dhe të bëjë korrigjimet e nevojshme në pllakë.


Të Dielën, 6 Shtator 2020, në fshatin Muçias-Remas, Lushnje, u përcoll me nderime qëndrestari i burgjeve të diktaturës, ish kryetar i Shoqatës të Përndjekurve politik të Lushnjës dhe pjesë e Kryesisë të Shoqatës Kombëtare, ish deputeti demokrat, sekretar i Komitetit Ekzekutiv Pluralist të Lushnjës, Esat Azem Çoku.
Ngushëllime bashkshortes Zyhra, djalit Frenki, vëllait Bedri, familjarëve dhe miqve të Esatit.
Esat Çoku ndërroi jetë në moshën 76 vjeçare.
Esat Çoku u përket atyre familjeve myzeqare që nën diktaturë mbartën dënime të ashpra:
– Azem Çoku, babai, 11 vjet burg
– Caush Çoku, djali i vogël, 22 vjet burg (ndjesë pastë ndërroi jetë para një muaji)
– Bedri Çoku, djali i dytë, 23 vjet burg.
– Esat Çokun më 14 janar 1980, Gjykata e Rrethit të Lushnjës e deklaroi fajtor për “agjitacion e propagandë kundër pushtetit popullor” dhe e dënoi me 10 vjet heqje lirie.
– Esma Çoku, nëna e internuar me dekada, bashkëshortja e Azemit, nëna e djemve të burgosur; 64 vjet u end dyerve të burgjeve, duke ndjekur fatin e të shoqit dhe të bijve.
Pas viti 1991 Partia Demokratike e Lushnjës e kishte Esat Çokun anëtar të kryesisë, përfaqësues në Komitetin Ekzekutiv, anëtar i Kryesisë; ndërkohë, ai ishte kryetar i Shoqatës së të Përndjekurve Politikë të Lushnjës dhe në kryesinë e Shoqatës Kombëtare.
Ish-hetuesi i Esatit, B Cakaj nga jurist i Kryeministrit Ylli Bufi, më 1992 bashkë me Esatin do të ishin në të njëjtin Parlament, njëri deputet i PD-së, tjetri deputet i PS-së. Një fakt i hidhur i demokracisë shqiptare.
Më 1991 në qytetin e Lushnjes u bë ceremonia madhështore e rivarrimit të 67 viktimave të komunizmit, të pushkatuar nga Mehmet Shehu në fshatin Matjan.
Rivarrimi i viktimave të terrorit komunist pati për realizues Esatin, që kryesonte komisionin e rivarrimit.
Esat Çoku që kreu detyrën e sekretarit të Komitetit Pluralist të Rrethit dhe detyra në Komisariatin e Policisë në Lushnje, që u
zgjodh deputet i Kuvendit të Shqipërisë deri më 1996, më pas
me bashkëshorten Zyhra dhe djalin Frenki jetuan rreth një dekadë në SHBA(New York).
Prapë e thirri endlindjes dhe ai u kthye
Në USA Esati ishte pjesmarrës në krahun e Vatrës. U bë pjesë e veprimtarive të saj.
U përcjell familjes, miqve ngushëllimet më të thella!
Lamtumirë Esat Çoku!

530 vjet e kemi dëgjuar ,,Babën Mbret” – Nga Skënder Karaçica

Shqiptarët, Kosova dhe Turqia
Erdogan, 530 vjet e kemi dëgjuar ,,Babën Mbret ” nën pushtimin e tij. Kosova vendosi të njëjtat raporte diplomatike siç ka Turqia me Serbinë.
Washingtoni Të Premtën, marrëveshje historike për kahet ekonomike Kosovë-Serbi (rregullat shengen) dhe ndërmjetësimi i dinjitetshëm i Amerikës dhe Presidenti Donald Trump.
Washingtoni të premtën, erdhi lajmi nga Tel Avivi zyrtar (shteti i Israelit e njohu pavarësinë e Republikës së Kosovës)!
Washingtoni Të Premtën, dy kryeministrat (Tel-Aviv-Prishtinë) z. Natanjahu dhe Hoti në zyrën dhe praninë e presidentit Tramp shkëmbyen bisedën zyrtare telefonike për marrëdhëniet në mes të dy popujve shqiptaro-hebrej dhe hapja e ambasadave në Jerusalem  dhe Prishtinë!
Për tërë rrjedhën e ngjarjes historike me befasinë e këndshme diplomatike dhe, sigurisht me ndërmejtësimin e presidentit Donald Tramp, shteti mik i Israelit e njohu zyrtarisht pavarësinë e shtetit të KOSOVËS!
Në ndërkohë,presidenti i Turqisë Rexhep Taip Erdogan, paska reaguar ndaj marrëveshjes Israel-Kosovë për hapjen e ambasadës në Jeruzalem dhe Prishtinë, bashkëpunimi shumë miqësor në mes të dy popujve shqiptar dhe hebrejë, ndonëse në kohën më të rëndë të Nazi-fashizmit,shqiptarët në hapësirën e vet etnike Kosovë dhe Shqipëri, u dolën në ndihmë për shpetimin e hebrejve të ndjekur nëpër Evropë për shfarosjen e tyre, ndërsa populli shqiptar me shpirtin human ata i mori në mbrojte dhe shpetimin nga çizmja fashiste hitleriane dhe të hyzmetqarëve të tyre.
Erdogan, 530 vjet e kemi dëgjuar ,,Babën Mbret,, të Truqisë nën pushtimin e tij, sot në kohët tjera historike në Ballkan dhe Evropë, populli shqiptar është rreshtuar në rrjedhat e demokracisë, të miqësisë së përjetshme më Amerikën dhe anëtarsimi në familjen  e gjerë të popujve evropianë aty ku e kemi hisën tonë kombëtare (populli i lashtë shqiptar) në BE dhe Washington!
Erdogan, tashti, jemi miq dhe si miq,dëshirojmë të kemi raportet shqiptaro-turke (Prishtinë-Ankara) dhe brenda trajtave të jetës tonë në frymën e kësaj miqësie mos na pengoni në udhëtimin tonë si shtet dhe si komb i lashtë,që,përmes bashkëpunimit me popujt në Evropë dhe në botë, do të participojmë vlerat tona kombëtare dhe të fushave tjera ekonomike,diplomatike,
kulturore, arsimore, sportive dhe nga bota e dijes iniversitare!
Erdogan jemi veçse miq! Nuk kemi tjera “hise” të ndërsjella në mes të dy  popujve shqiptaro-turk dhe të dyja shteteve Kosovës dhe Turqisë!
Çikago, Shtator të motit 2020

Dritan Abazi(viq) hiqni dorë nga koalicioni me forcat serbe ( fryma ruse) në Mal të Zi – Nga Skënder Karaçica

Në vend të debatit
Pas zgjedhjeve parlamentare në Mal të Zi,në skenën politike erdhën forcat pro serbe dhe (fryma ruse).Në këtë rrjedhë doli si pula e lagur nga shiu edhe subjekti politik(sh)qiptar (URA)ose me emërtimin provokativ,,E zeza në të bardhë)me djalin e ri nga Ulqini,Dritan Abazi(viq)!Tërë kolovajza politike e subjekteve politike në fushën e opozitës malazeze kishte të vetmin qëllim rrëzimimin e pushtetit tridhjetë vjeçar të DSC-së të Milo Gjukanoviq.
Tashti koha po tregon se qëllimit ia kanë arritur opozita e deridjeshme malazeze në Podgoricë dhe pushteti  Gjukanoviq do të shkojë në opozitë,që si thonë këtu le të lëshojë udhën proceseve demokratike,të pushtetit me trajta të vlerave për qytatarët,shteti malazez më afër me proceset evropiane të shoqërive të lira,për afirmimin  e këtyre vlerave në zhvillimin e gjithmbarshëm shoqërorë,të ndarjes ndërkombëtare të punës (tregëtisë së lirë)në BE dhe NATO.
Në të gjitha zgjedhjet parlamentare në Mal të Zi,çështja shqiptare në hapësirën e vet etnike ka mbetur jo vetëm si pakicë kombëtare,por në rrethanat e tashme kur BE-ja dhe Washingtoni zyrtar kanë kërkuar nga vendet ish-komuniste dhe për Malin e Zi,që çështja e lirive dhe të drejtave njerëzore të jetë në planin e parë të ligjeve kushtetuese të këtyre vendeve në transicion,sidomos për pakicat që jetojnë me shekuj në hapësirën e vet etnike.Për shqiptarët në Mal të Zi kjo nuk ndodhi,
ndonëse sot e gjithëditën,ata jo vetëm që iu nënshtruan,,ligjeve demokratike,,në letër(sic!),por atyre nuk iu ndalë diskrimini në fushën e të drejtës për gjuhën amtare(shqipe)kur mbiemrat e tyre nga gjuha shqipe ua mveshin një (viq)mbrapa për të degraduar sa më shumë të drejtën për të folë e për të shkruar gjuhën e tyre amtare.
Po një këso trajte denigruese e ka edhe familja e Dritan Abazi(viq)nga Ulqini,i cili si pjesë e ,,opozitës së bashkuar,,më shumë po flet për të ardhmen e shtetit malazez pas rrëzimit të pushtetit Milo Gjukanoviq dhe asnjë fjalë për çështjen shqiptare në këto hapësira etnike,që ka mbetur në margjinat e kohës e të regjimit në Podgoricë.
Nuk e kemi të qartë dhe besoj se as shqiptarët në Mal të Zi nuk e kuptojnë lojën politike që po luan Dritan Abazi(viq),i cili pa asnjë kriter dhe platformë kombëtare dhe politike u është bashkuar krahut politik me orientim pro-serb dhe në (frymën ruse),që,një ditë jo të largët këta zëra të ,,fitorës demokratike,,do të marrin përgjigjen se çfarë do të ndodhë me shtetin malazezë dhe rrugëtimi i saj drejtë BE-së dhe në institucionet relevante ndërkombëtare nën dirigjimin e frymës serbe dhe ruse në këtë pjesë të Ballkanit.Forcat e rreshtuara në plaformën e ,,demokracisë së vonuar,,do të lëvizin edhe shumë çështje tjera në relacionet diplomatike me shtetin e Kosovës,ndonëse këtu kisha ortodokse serbe si dorë e zgjatur e pushtetit të ardhshëm në Podrgoricë,do të ndezë shpirtërat e qytetarëve malazezë me emrin e
besimit fetar për të lëkundur themelet e shtetit dhe,më gjasë me disa skenarë të sajuar ndër vite në Beograd dhe Moskë për trazimet të reja në këtë pjesë të Ballkanit.
Në fokus të rrjedhës aktuale,do të ishte mirë,që në dritën e fakteve dhe se si po shkojnë punët në qeverisjen e ardhshme të ,,fitorës së opozitës së bashkuar,,me djalin e ri shqiptar nga Ulqini,Dritan Abazi(viq)në Podgoricë,që në emër të shqiptarëve të tërhiqet nga ,,pushteti ri malazezë,,do të bëhet pjesë e qeverisjes së partisë së Milo Gjukanoviq.Kjo,ndoshta, ndokujt do t`i duket paksa ,,absurde,,
por ne konsiderojmë se prej dy të këqijava,përafrimi i subjektit të Dritan Abazi(viq)me partinë e Milo Gjukanoviq do të ishte ,,shpetimi i Malit të Zi,,ashti siç po thotë ambasadori i këtij vendi fqinj në Kosovë,z.Dinosha pa përmendur fare çështjen shqiptare në margjinat e kohës dhe të ligjeve kushtetuese në  Mal të Zi(!).
Dritan Abazi(viq)e keni porosinë nga Amerika e largët,mendoni dyherë dhe njëherë e mirë vendosni se me ,,opozitën e bashkuar,,me frymë serbo-ruse nuk ka asnjë proces të ri (demokratik)në Mal të Zi dhe aq më pak për shqiptarët të degraduar me ligjet aktuale të Kushtetutës,për të cilët edhe në sallën e parlamentit në Podgoricë e kanë të ndaluar të thonë të vetmën fjalë të gjuhës shqipe,,Mirëdita,,(sic!).
Dritan Abzi(viq)kthehuni tek partia e Milo Gjukanoviq e jo në krah me ,,pushtetin e ri,,në Mal të Zi që i fituan zgjedhjet paralamentare nën bajrakun serbo-rus,sespe nesër do të jetë vonë tepër vonë për ty dhe për shqiptarët në hapësirën e vet etnike!
Skënder Karaçica

Send this to a friend