VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

LES JOURNÉES LITTÈRAIRES ONT ATTIRÉ 15 000 PERSONNES DONT UN CONSEILLER FÉDÉRAL

By | May 17, 2015

Komentet

Anxhela qan sepse nuk di të flasë – Poezi nga FABIO PUSTERLA – Përktheu SKËNDER BUÇPAPAJ

Anxhela qan sepse nuk di të flasë,
sepse ajo nuk di asnjë gjuhë dhe ndihet memece,
e ndjen se një zinxhir e shtrëngon heshtjen e saj
në një shpërthim fytyrash, belbëzimi i saj
i një të kaluare që ajo mezi e njeh, mundim privat
që as nuk mund ta thuash
aq e zakonshme është, dhe e shurdhër. Megjithatë ajo flet,
megjithatë ajo e di se nuk mund të flasë.
Kjo është arsyeja pse ajo shpërthen në lotë në orën
e biologjisë, përpara dërrasës së zezë.

Hyn në fuqi marrëveshja fiskale Zvicër- SHBA

VOAL – Protokolli që ndryshon marrëveshjen e taksimit të dyfishtë midis Zvicrës dhe Shteteve të Bashkuara ka hyrë në fuqi që nga e premtja (sot): sekretarja zvicerane e shtetit Daniela Stoffel dhe ambasadori amerikan Edward McMullen kanë proceduar në shkëmbimin e instrumenteve të ratifikimit.

Kjo shkëmbim është hapi i fundit i nevojshëm për hyrjen zyrtare në fuqi të protokollit, shkruan në një shënim Departamenti Federal i Financave (FDF).

Dokumenti u nënshkrua nga të dy vendet në 23 shtator 2009. Pavarësisht miratimit nga Asambleja Federale më 18 qershor 2010, protokolli ishte bllokuar pothuajse dhjetë vjet në Parlamentin Amerikan. Senatori republikan Rand Paul në fakt kishte kundërshtuar marrëveshjen, sepse – sipas mendimit të tij – ajo shkelte sferën private. Korrikun e kaluar, senatorët amerikanë më në fund e miratuan tekstin.

Protokolli prezanton shkëmbimin e informacionit për çështjet tatimore sipas standardeve ndërkombëtare. Një nga elementët kryesorë është fundi i dallimit midis zbritjes së taksave dhe mashtrimit tatimor, si në rastin e aplikacioneve individuale ashtu edhe në grupe.

Kjo qasje, shpjegon FDF, përputhet me standardin ndërkombëtar për shkëmbimin automatik të informacionit mbi kërkesën, të cilin Zvicra tani e aplikon me mbi 100 shtete dhe territore, por që deri tani nuk është zbatuar me SHBA./ATS

Zhaklina Dhimojani ose investitorja idealiste e Himarës !

Sidomos në Shqipëri nuk është gjithmonë habitati ideal për njerëz të drejtë!

 

KLOTILDA HARKA/ U largua nga Shqipëria si aktore dhe kthehet si politikane. Për Zhaklina Dhimojanin, pozicionimi i saj me Shqipërinë ka dy anë medaljeje: atë të kohës si artiste kinemaje me rolin ikonik “Mimoza llastica” dhe atë aktual si investitorja e Himarës, që në zgjedhjet e 30 qershorit u votua anëtare e re e Këshillit Bashkiak në listën e Partisë Socialiste.

Një artiste që bashkë me kapërcimin e kufirit në vitin 1990, ndryshoi edhe statusin e profesionin për t’u kthyer në vendlindje me ide të qarta. Për jetën që ndan mes Zvicrës ku jeton me bashkëshortin, Stefanin, e vajzën, Alexi-n, dhe Shqipërisë ku jetojnë ende prindërit, synimit në shndërrimin e Himarës në një model turizmi dhe ambiciet në politikën shqiptare, Zhaklina flet për herë të parë në këtë intervistë për “Panorama Plus”.

 

 

Një status i yti në “Facebook”, ku flisje për largimin e një lundrueseje të braktisur në molin e Himarës, tërhoqi vëmendje. Çfarë është kjo nismë personale?

Ju falënderoj për vëmendjen. Kjo nismë personale është shprehja e raportit që unë kam me të bukurën dhe me të kundërtën e saj. Nga ana karakteriale, qasjes sime aktive kundrejt çdo fenomeni i shtohet natyrshëm vullneti për t’u përfshirë në zgjidhjen e tij. Kjo është njëra shtysë. Arsyeja tjetër që bëri që kjo lundruese e abondonuar prej shumë muajsh të më vërë në pozitat e punës, është sensibiliteti im ndaj çdo problematike që i përket ekosistemit. Rasti i lundrueses ishte një gërshetim problematikash të reflektueshme ndjeshëm te turizmi si sektori i vetëm e që siguron të ardhura për gjithë zonën e bregdetit.

Ndërkohë, ke fituar postin e këshilltares bashkiake në Bashkinë e Himarës, pas zgjedhjeve të 30 qershorit. Si lindi ideja për t’u bërë pjesë e pushtetit lokal në Shqipëri, ndërkohë që prej vitesh jeton jashtë?

Sinqerisht, unë nuk jam një njohëse e mirë e politikës shqiptare, por kam kuptuar mirë se përfshirja në politikë, mundëson që ti të bëhesh e dobishme për ata që besojnë te ty. Dua të shpjegohem: prej vitesh, kontribuoj në Himarë në pajisjen me materiale motorike kryesisht në sektorin e zjarrfikëses, sektor që sheh të punësuar 13 persona, për të cilët është siguruar gjithashtu edhe aftësim profesional, me kurse të organizuara nga ana ime dhe e bashkëshortit tim. Por dëshira ime është që ky impenjim të vazhdojë në kohë. Përfshirja ime në qeverisjen vendore, besoj unë, do të më japë një titull, me të cilin kërkesat, përçapjet e mia përpara një donatori potencial, do të kenë më shumë mundësi të realizohen.

 

 

Fakti që je pjesë e Këshillit Bashkiak, do të thotë se rezidenca jote tashmë do të jetë në Himara, pra si do të ndryshojë jeta jote?

Vitet e fundit vij shumë shpesh në Shqipëri, sepse këtu jetojnë prindërit e mi. Por tani e tutje do kem një takim fiks.

E dimë që jeta jote publike ka nisur si aktore kinemaje dhe tani pas kaq vitesh mund të themi se je pjesë e politikës. Cila është filozofia jote në këtë terren të egër dhe çfarë ambiciesh të tjera ke?

Ata që më njohin, njohin mirë edhe humanizmin, altruizmin që më karakterizon. Dikush thotë që jam idealiste. Unë them se jam një person që karakterizohem nga ndenja e së drejtës nga të qenit e drejtë mbi të gjitha. Këto janë karakteristika që çdokush që bën politikë, politikë në dobi të një grupi, duhet absolutisht t’i posedojë. Natyrisht, politika, sidomos në Shqipëri nuk është gjithmonë habitati ideal për njerëz të drejtë, por besoj se edhe aty, ndershmëria në raund të fundit është “the winner”.

Synimi yt kryesor është mbrojtja e mjedisit dhe ruajtja e ekosistemit. Në ç’aspekte të tjera do të ndihet ndihmesa apo vizioni yt në Himarë dhe si cili vend turistik në botë do të doje të bëhej pas zhvillimit?

Pa dyshim, impenjimi im në mbrojtjen e ambientit dhe ekosistemit do jetë parësor dhe konstant. Por kjo s’do të thotë aspak, që do jem më pak aktive në problematikat kulturore, artistike dhe ato të rolit të gruas. Do të doja që turizmi në Shqipëri t’i ngjante të paktën Sllovenisë (vend që e kam vizituar shpesh) e që deri pak dekada më parë ishte vetëm Ballkan, por sot është model turizmi.

 

 

Po familja jote si e priti vendimin për t’u kthyer në Shqipëri si pjesë e politikës?

Familja ime, duke njohur dëshirën e madhe për të kontribuar, nuk mund të ishte veçse dakord.

Meqë largimin e lundrueses e bëre me shpenzimet e tua, mund të të konsiderojmë një investitore?

Pse jo?

Sa afër je politikanëve dhe me cilët prej tyre ke komunikim direkt?

Shumë nga politikanët e sotëm në Shqipëri për mua janë shoqja e shkollës, shoku i lagjes, miku i fëmijërisë.

KLOTILDA HARKA/ PANORAMA PLUS

PS/ Titulli është i redaksisë të voal.ch

Akt përçarës i Ambasadës të Shqipërisë kundër LAPSH-it ?

 

Pas shkrimit të editores të voal.ch Elida Buçpapaj “Pandeli Majkos i bëj ftesë që mos të shkelë në Zvicër se është non grata! ” ,

voal.ch po boton një koment rreth shkrimit të mësipërm ardhur nga një lexues anonim.

E bëjmë këtë,

sepse shohim se është krijuar një përplajse midis LAPSH-it, i cili që prej 30 vjetësh është institucioni i vetëm i arsimit plotësues në gjuhën shqipe në Zvicër

dhe ambasadorit të Shqipërisë në Zvicër Ilir Gjoni i cili e ka paraqitur Ambasadën e Republikës të Shqipërisë në Bernë si bartëse të dytë të mësimit plotësues në gjuhën shqipe.

Diçka që tingëllon antiligjore.

 

Për shkak se mësuesit e mësimit të gjuhës shqipe momentalisht nuk dëshirojnë që të dalin publikisht me emër,

voal.ch e boton prononcimin në fjalë,

duke konstatuar se ambasadat e Shqipërisë dhe Kosovës në Zvicër kanë një tendencë të qartë të politizimit të tyre sipas krahut që përfaqësojnë, dhe këtu shkelin Kushtetutën

duke krijuar “grupe interesi” (për interesat e tyre politike)

që i financojnë nga fondet publike dhe i lançojnë me certifikata e dekorata ndershmërie dhe patriotizmi

me stil klientelist dhe nepotik,

duke luajtur një rol thellësisht përçarës,

reminishencë e kohës të zezë të diktaturës në Shqipëri dhe pushtimit në Kosovë.

 

Ja teksti i mëposhtëm i ardhur nga një lexues anonim që çdo kush mund ta lexojë po të klikojë shkrimin e apostrofuar më sipër:

 

“Po ju njoftoj pak lidhur me mësuesin Vaxhid Sejdiu dhe bashkëpunimi i tij me ambasadorin Ilir Gjoni:

Vaxhdi Sejdiu thotë se kam titull dr. që nuk është e vërtetë ose e ka blerë në Prishtinë apo në Shkup.

Qe disa vjet ka punuar nën organizimin e LAPSH-it.

Para dy vitesh e ka ndërruar vendbanimin nga Kantoni St. Gallen dhe është shpërngulur në Cyrih,

për të siguruar vendin e punës nuk respektoi rregulloren e LAPSH-it por manipuloi me kryetarin e këshillit kantonal R.Demaj dhe i mori 2-3 pika shkollore në Kantonin e Argaut, në vend që këto pika të merrnin mësueset tjera të atyshme.

Me ketë metodë manipuluese Vaxhidi vazhdoi në Cyrih në pikën shkollore Alfatron Albis, ka qenë e zgjedhur një mësuese dhe Vaxhidi manipuloi me prindër se ata e duan mësues vetëm atë ( Vaxhidin), larguan mësuesen që kishte zgjedhur LAPSH-i.

Këtë vit Vaxhidiz i doli në ndihmë Ilir Gjoni ka shkuar e ka bërë kërkesën paranë Drejtorisë së Arsimit në Cyrih duke u bërë bartës i dytë i Mësimit Plotësues në Kantonin e Cyrihut dhe ka zgjedh kordinator të mësimit plotësues Vaxhid Sejdiun.

Ky është një akt i turpshëm dhe përçarës i (Ambasadorit – shtuar nga redaksia voal.ch) Ilir Gjonit.

Në vend që të bashkohen forcat për mësim plotësues ai ka vepruar ndryshe duke përkrahur mësues që nuk respektojnë rregulloren e LAPSH-it.”

 

voal.ch është e hapur të botojë reagime

 

Pandeli Majkos i bëj ftesë që mos të shkelë në Zvicër se është non grata! Nga Elida Buçpapaj

Nis përsëri viti i ri shkollor për të mësuar gjuhën shqipe Nga Nexhmije Mehmetaj

Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri” në Zvicër filloi vitin e ri shkollor (2019- 2020), vazhdon përpjekjet e saj dhe mundohet të mbajë gjallë dëshirën e fëmijëve për të mësuar gjuhën shqipe.

Si çdo vit tashmë, nxënës, mësues, prindër, miq e dashamirës, mblidhemi tok dhe me ambicie për fryte të mëtejshme nxitim pjesëmarrjen e fëmijëve në këtë cikël të përvitshëm mësimor për të mësuar shqip.
Mësimi shqip filloi diku më 15 gusht (Basel), e diku më 2 shtator, në kantonet: Arau, Bern, Basel, Cyrih, Friburg, Glarus, Jura, Gjenevë, Neoshatel, St. Galen, Thurgau, Vaud etj. Me stafin e mësueseve mjaft të përkushtuara: Afërdita Canaj, Lumnije Emini, Hyrije Kurteshi, Idaije Jashari, Elfete Hasi, Merita Azemi, Fitnete Balaj, Florije Xhema, Afërdita Veliu, Remzije Shabani, Halime Vishi, Elfete Hyseni, Anita Asani, Mirela Xoxi e shumë të tjera.

Urojmë që nxënësit dhe mësuesit tanë të kalojnë një vit sa më të suksesshëm, të ndihemi sa më pranë atdheut tonë të dashur Shqipërisë duke folur dhe duke shkruar në gjuhën e të parëve tanë, duke shkruar me alfabetin tonë të pasur, saktë e bukur gjuhën e nënës.

Për zhvillimin e mësimit shqip do ta ndjekim shembullin e atdhetarëve të mëdhenj të Rilindjes kombëtare, dhe nuk do të lodhemi duke punuar për vendin tonë, për gjuhën tonë, për shkollën shqipe dhe kulturën shqiptare, për ta zhvilluar edhe më tej dhe për ta ruajtur si një pasuri e jona kombëtare.

Glarusi është qyteti ku ka filluar për herë të parë shkolla shqipe e pavarur në Zvicër (shtator 1990) me mësuesen largpamëse Drita Krasniqi dhe këtë shtator fillimi i vitit shkollor përkon me 29 vjetorin e këtij misioni fisnik. Kështu dalëngadalë po duken themelet e ndërtuara nga mësuesit e gjuhës shqipe për kaq vite jo rrallë herë pa shumë mund, por me më shumë dashuri.

Një nga synimet kryesore të programit dhe statusit të Shkollës shqipe është zhvillimi dhe ruajtja e gjuhës, traditës dhe kulturës të komunitetit shqiptar në Zvicër.

Qëllimi parësor i mësimit shqip është që fëmijët të kenë rastin të kultivojnë dhe të zhvillojnë më tej gjuhën shqipe, të përmirësojnë atë në të folur dhe në të shkruar si dhe të zgjerojnë njohuritë mbi atdheun dhe kulturën shqiptare.

Nga pikëpamja shkencore gjuha amtare luan rol qendror në procesin e përvetësimit të gjuhës te çdo njeri. Çdo fëmijë sa më mirë e di gjuhën e vet amtare aq më shpejt e mëson të dytën. Përveç kësaj fëmijët që ndjekin mësimin shqip e krijojnë një dygjuhësi të lehtë, gjithashtu një potencial i rëndësishëm shoqëror që duhet vlerësuar.

Një shqetësim është që numri i nxënësve që dëshirojnë të mësojnë gjuhën shqipe kohëve të fundit është zvogëluar. Shumë prindër shqiptarë nuk e vlerësojnë gjuhën shqipe dhe nuk i dërgojnë fëmijët në mësimin shqip. Arsyeja e parë është “ne në shtëpi flasim shqip, fëmija im di të flas shqip.” Një mendim plotësisht i gabuar, nuk mësohet gjuha pa shkollë. Të lexuarit dhe të shkruarit nuk mësohet në familje. Sikur të ishte i drejtë ky mendim zviceranët nuk do të hapnin fare shkolla për mësimin e gjuhës gjermane apo frënge.

E shoh të udhës ta zgjeroj kronikën, të ndalim në shkollën shqipe në Jura, ku punoj. Sivjet u regjistruan16 fëmijë të rinj, 11 me prindër shqiptarë dhe 5 me njërin nga prindërit shqiptarë. Dita e parë ishte shumë e gëzueshme, një ditë e cila shpalosi aq bukur mbresat që fëmijëve iu lanë pushimet në Atdhe, shëtitjet në vendet e tyre të dashura, njohjet e reja që kishin bërë, lojërat e reja që kishin mësuar.

Në fytyrat e fëmijëve shihej gëzimi sidomos tek ata që vinin për herë të parë. Ata duken të qetë e të urtë ngaqë mjedisi është i panjohur, por në sytë e tyre rrezaton një dritë lumturie se së shpejti do të fillojnë të mësojnë si lexohet dhe shkruhet në gjuhën amtare.

Më të druajtur ndiheshin fëmijët dygjuhësh me njërin prind shqiptar. Shumë nga ata ëndërrojnë kur do të flasin lirshëm e sa më parë shqip me të dashurit që jetojnë në Shqipëri, Kosovë apo gjetiu.

Më të buzëqeshur ishin fëmijët e klasave që kishin bërë mësim më parë në gjuhën amtare dhe sivjet do të zhvillojnë mësime në nivel më të përparuar. Si të tillë ata e ndjejnë veten më të sigurt dhe shumë të interesuar për të filluar sa më shpejt mësime nga historia dhe gjeografia e vendit tonë të dashur. Të gjithë së bashku shoqëruam Eliesën duke recituar.

Shqipëri o nëna ime

Ndonëse jam i mërguar

Dashurinë tende,

Zemra kurrë s’e ka harruar…

Delemont, 14.09. 2019 Nexhmije Mehmetaj

Pandeli Majkos i bëj ftesë që mos të shkelë në Zvicër se është non grata! Nga Elida Buçpapaj

Më datën 26 korrik një autor i respektuar në diasporë na dërgoi një ftesë ku lexohej se Shoqata Kulturore Bashkimi në Uster të Zvicrës lajmëronte mbajtjen e Panairit të Librit Diaspora 2019 dhe ftonte shtëpitë botuese dhe krijuesit nga Europa të bëheshin pjesë! Vura pikëçuditëse në fund të fjalisë pararendëse për të shprehur habi, sepse pronarët e Shtëpive Botuese e dinë shumë mirë se çfarë do të thotë të organizosh një panair libri! Por, megjithatë, kur është fjala për përhapjen e librit shqip në diasporë, hiperbolat janë të lejueshme.

Në pamjen e parë, ftesa ishte e thatë. Nuk orientohej askush, si, qysh e tek, vetëm thuhej se në datën aq e në orën kaq hapej Panairi i Librit Diaspora 2019.

Duke patur shumë respekt për kolegun, nuk paragjykova asgjë.

Diaspora shqiptare në Zvicer deri në vdekjen e Rugovës ka qenë shembull i shkëlqyer i organizimit të komunitetit. Megjithë traumën e vitit të mbrapshtë 1997 dhe konfliktit në Kosovë 1998/1999 që u reflektua në Zvicër me ringjalljen e celulave staliniste/enveriste/thaçiste, komuniteti ia kishte dalë të mbetej pothuaj solid.

Vdekja e Rugovës dhe kalimi i LDK në krah të Hashim Thaçit pëmbysi gjithçka për mbrapsht dhe sot diaspora shqiptare në Zvicër është shembulli më i shëmtuar i çorganizimit, nën drejtimin e politikave antikombëtare nga shteti amë dhe Kosova si dhe zëdhëndësave te tyre ambasadat, të cilat përfaqesohen përgjithësisht nga anonimë, të zgjedhur të politikës me skeletë në sirtarë dhe shërbëtorë të regjur të regjimeve të Edi Ramës, Hashim Thaçit & Co.

Nëse diaspora shqiptare në Zvicër do të qe open- minded dhe e organizuar në vetvete, komuniteti shqiptar në Konfederatën Helvetike do të duhej të protestonte përpara dyerve të ambasadave përkatëse, sepse në vendet e prejardhjes shqiptarët vuajnë mungesën e shtetit të së drejtës, varfërinë, padrejtësinë, papunësinë, korrupsionin dhe pasojat e një shteti që i ka lënë carta bianca mafies dhe botës së nëntokës.

Komuniteti shqiptar në diasporë sikur shqiptarët që jetojnë në shtetin amë e Kosovë kanë mbetur të paralizuar dhe mosveprues edhe kur janë dëshmitarë se ka stanjacion dhe asnjë vend nuk njeh prej vitesh shtetin e pavarur të Kosovës apo kur në Shqipëri është instaluar një narkoshtet! As amerikanët, as francezët, as italianët, as kroatët dhe asnjë komb në Perëndim nuk ka pritur që t’i çlirojnë të tjerët apo t’jua dhurojnë demokracinë në tabaka të tjerët!

Nëse diaspora shqiptare në Zvicër është për të qarë hallin, fajin e ka politika e Tiranës dhe Prishtinës me portavocet e tyre, por fajtor është edhe vetë komuniteti me indiferencën dhe papērgjegjshmerinë e vet.

Por le të kthehemi tek ftesa. Kolegu më 24 gusht komunikoi direkt dhe më dha disa sqarime. Nuk e paragjykova, dhe nga dëshira e mirë e prita me gëzim dhe naivitet.

Duke patur parasysh se të dy me Skënderin vitet e fundit kemi dhjetë botime plus librat e tim eti poetit Vehbi Skënderi, i qava hallin kolegut për transportin e tyre deri afër Zürichut ku do të mbahej aktiviteti dhe ai më premtoi se do të gjenin mjet për t’i çuar aty.

Të gjithë jemi dëshmitare të rrëmbimit pa pikë meritokracie të projekteve e fondeve publike nga gojët e pangopura klienteliste apo nepotike. Në këtë krizë identiteti, kur shqiptarët nuk kanë mecenatë që mbështesin zhvillimin e kulturës,  janë të mirëpritura iniciativat e shoqatave apo të individëve, që të japin kontribute në të mirë të interesit të përbashkët.

Si shembull të shkëlqyer në Zvicër po kujtoj periudhën e 3 % apo sot Shoqatën e Sali Çekajt që kontribuon në Kosovë, që i jep Kosovës pa e rrjepur, ndryshe nga të tjerët që zhvatin, sepse imitojnë politikën.

Zvicra ka qenë model brilant i aktiviteteve kulturore të komunitetit shqiptar edhe kur Kosova përjetonte pushtimin e egër. Shqiptarët e Kosovës e kanë patur të edukuar dashurinë për kulturën, për poezinë dhe poetët, ndryshe nga në Shqipëri, ku diktatura i persekutonte dhe vriste poetët.

Me këtë rast duhet të nënvizoj rolin e rëndësishëm që luajti LDK në Zvicër prej 1989 pasi Ibrahim Rugova dhe rrethi që krijoi këtë formacion politik si lëvizje kombetare për çlirim ishte vetë shkrimtar, dijetar dhe njeri i letrave. Edhe nën pushtim shkrimtarët dhe poetët e Kosovës ftoheshin në Zvicer nga komuniteti që organizonte mbrëmje dhe orë poetike ku lexohej poezi dhe bliheshin libra. Tek poezia e Mekulit, e Din Mehmetit e me rradhë shqiptarët e Kosoves zbulonin alfabetin e mbijetesës. Në mbrëmje të tilla në Zvicër kemi patur fatin të takoheshim me Ali Podrimjen, Azem Shkrelin etj.

Në Zvicër, Gjenevë e kishte selinë Ministria e Informimit që drejtohej nga ministri për Informim Xhafer Shatri një figurë e shkëlqyer e diasporës, ku mbulohej informimi dhe i tregohej Perëndimit për monstruozitetet e regjimit pushtues, që kishte mbyllur shkollat, Universitetin, që i kishte nxjerrë gjithë intelektualët në rrugë të madhe.

Në Zvicër gëlonin aktivitetet e komunitetit, këtu mikpritej Ibrahim Rugova dhe gjithë personalitetet që ishin pjesë e institucioneve të Kosovës. Këtu mikpriteshin figura të elitës dhe politikës nga të gjitha trevat shqiptare!

Këtu në Zvicër komuniteti ishte i gjallë, vital, sakrifikonte, kontribuonte, ishte solidar.

Këtu në Zvicër zjente dëshira dhe vullneti për të ndryshuar fatin e kombit për të mirë.

Këtu nga Zvicra u nis Agim Ramadani me shokë për të çliruar Kosovën.

Këtu në Zvicër, Zürich e kishte selinë qendrore gazeta më e madhe shqiptare e asaj kohe, Bota Sot, me një tirazh që botohej deri në 200 mijë kopje në ditë dhe shpërndahej në të gjithë Europën, SHBA, Kosovë, një kohë edhe Maqedoni,  një primat i paarritur kurrë nga ndonjë media në historinë mbi njëqindvjeçare të shtypit shqiptar.

Por prej vdekjes të Rugovës kjo kulturë e bukur u zhduk. Ambasadat filluan të promovonin nepër selitë e tyre antivlerat, antikulturën që t’i përdornin pastaj si detashmente të injorancës.

Në Zvicër u shua përkohësisht ajo frymë e bukur dhe e gjallë e komunitetit!

Politika defaktorizoi komunitetin që me remitancat mban gjall frymën e jetës në Kosovë!

Them përkohësisht sepse shqiptarët nuk mund t’i sundojë kurrë më e keqja shqiptare!

Aq më pak shqiptarët në Zvicër dhe në Perëndim, sepse ata tashmë janë vetë të identifikuar me Europën dhe Perëndimin!

Nga klima e keqe e Tiranës dhe Prishtinës nuk ka shpëtuar as vetë komuniteti i autoreve dhe artistëve shqiptarë në Zvicër, të cilët më së shumti të angazhuar me impenjimet e tyre profesionale kanë preferuar të qendrojnë larg moçalit që me kohë është kthyer në kënetë të instrumentalizuar nga mafia politike.

Pse e quaj mafie politike?

Disa kohë më parë në Zvicër erdhi Ilir Enver Hoxha që të promovonte librat e tij dhe te Nexhmije Hoxhës! I ftuar nga segmente të komunitetit shqiptar! Ilir Enver Hoxha nuk është distancuar nga vepra kriminale e prindërve dhe nuk u ka kërkuar ndjesë shqiptarëve.

Prandaj them mafie politike!

Për deri sa politika shqiptare me prejardhje komuniste përmes zëdhēnësve të saj këtu në Zvicër që janë ambasadat vijon e ndjek politika armiqësore kundër palës të cilën e kishte shpallur armik Enver Hoxha, ndërsa i biri i diktatorit ftohet dhe shet librat që i bëjnë jehonë regjimit kriminal!

Kjo është mafia politike e inkriminuar që shpërdor pushtetin politik dhe abuzon me taksat e qytetarëve për të arritur qëllimet që bien ndesh unitetit kombëtar të një vendi që si anëtar i NATO-s do të duhej të paktën të garantonte pluralizmin dhe shtetin demokratik.

I bëj këto paranteza si të nevojshme dhe rikthehem tek Panairi i Librit i Diasporës 2019.

Në vijim të bisedës i thashë kolegut të nderuar që të na jepte hollësi me qëllim pasqyrimin e aktivitetit. Hollësitë nisin zakonisht nga sponsorët. Këtu në Zvicër pēr të gjitha eventet paraprakisht publikohen sponsorët që i mbulojnë financiarisht, pra transparenca është alfa e demokracisë, që zakonisht në aktivitetet shqiptare mbulohen me terr.

Kolegu në vijim të komunikimit më tha se kish konfirmuar praninë e saj zonja Elena Kocaqi, një emër shumë i nderuar, që ai e merrte me mend se do ta prisja shumë mirë. Mrekulli ia ktheva. I kemi dërguar ftesa, shtoi, ministrive përkatëse të diasporës, ambasadorëve, Toenës… Po Onufrit e pyeta. I bëjmë më tha. Ok, i thashë, shumë mirë. Por ama sipas modelit zviceran që miku kur ftohet, do të thotë se i paguhet udhetimi dhe bujtja. Do ta bisedoj me z.Vaxhid Sejdiu, një nga organizatorët, më tha. Kush është e pyeta, se nuk e njoh. Magjistër dhe mësues i shkollës shqipe. Nuk vonoi ma dërgoi ftesën pēr Onufrin, duke premtuar pagesën pēr bujtjen por jo udhëtimin. Ishte një komunikim shumë korrekt deri në fund nga ana e bashkëbiseduesit. Deri këtu gjithçka në rregull.

Por kur më dërgoi programin, m’u hapēn sytë dhe pashë se Panairi i Librit Diaspora 2019 ishte vetēm një show në shërbim të politikave të pista zyrtare dhe në dëm të interesave të diasporës dhe autorëve të saj.

Pse do të thoni ju?

Sepse i gjithë programi ishte ndërtuar në funksion të atyre që ishin vendosur nga lart, jo nga Zoti, por nga mafia politike. Me stilin e njohur, shkrimtari i partisë, shtëpia botuese e partisë, panairi i librit i partisë…

Panairi i Librit Diaspora 2019 hapej me fjalimin e Pandeli Majkos, vijonte me fjalimin e ministrit të diasporës të Kosovës, pastaj e merrte fjalën Ilir Gjoni, pastaj ambasadorja e Kosoves, pastaj Toena ( e orientuar majtas) bënte prezantimin e bibliotekës të saj, pastaj, shoqata Mergimi do të përfaqësohej nje ore nga Bardhyl Mahmuti, pastaj prezantohej Qendra e Botimeve për Diasporën, një zyrë qeveritare që akaparonte fonde për t’i shpërndarë sipas shijes të Edi Ramës. Në panair nuk kishte asnjë hapësirë për autorët shqiptarë në Zvicër, as për shtëpitë e tjera botuese që mund të vinin, sepse panairi fillonte me ta dhe mbaronte me ta. Ndërsa prania e Prof.Elena Kocaqi, një emër shumë i nderuar, ishte “koka e turkut”.

Kur lexova programin, iu riktheva realitetit të egër që sundon në Shqipëri e Kosovë, të cilin politika e ndyrë shqiptare e ka mbjellë edhe në Zvicër.

Por ky bar i keq nuk ka shanse të mbijetojë në një tokë ku rritet bari i lirisë dhe shteti i së drejtës.

Duke hulumtuar pashë se organizatori i Panairit Diaspora 2019, si mësues i shkollës shqipe mbështetej nga Ambasda e Shqipërisë në Berne, ndërkohë që kishte mosaprovim nga LAPSH-I, një organizëm i krijuar në Zvicër prej 30 vitesh nga komuniteti! Do të më vinte shumë mirë nëse kjo Ambasadë do të përdorte autoritetin e shtetit në mënyrë të barabartë e të drejtë për të gjithë anëtarët e komunitetit dhe mos vijonte luftën e klasave.

Jemi tre krijues në familjen tonë, rast shumë i veçantë. Ambasada e Shqipërisë në Zvicër prej 1997 na ka trajtuar si armiq të klasës, sikur dikur baballarët e tyre. Jemi profesionistë të natyralizuar që kemi arritur të integrohemi në Konfederatën Helvetike në menyrë shumë dinjitoze me punë dhe integritet.

Si gazetarë dhe krijues, që prej gati një çerek shekulli nga Zvicra japim kontributin tonë në shtypin shqiptar të diasporës në të mirë të interesit kombëtar dhe integrimeve shqiptare euroatlantike, duke i denoncuar politikat antikombëtare që përçon politika dhe diplomacia shqiptare e unifikuar në të keqen e saj, si në shtetin amë ashtu edhe në Kosovë. Përfaqësuesit politikë të diplomacisë shqiptare në Zvicër kanë ndjekur kundër nesh politikën kriminale të injorimit. Me kallashnikovët e injorimit, kanë zëvendësuar luftën e klasave, burgjet dhe persekutimin.

Janë shkelës të ligjit. Si të tillë janë kriminelë!

Në Zvicër prehen eshtrat e tim eti, poetit Vehbi Skënderi, që ka vuajtur i gjallë dhe i vdekur mizoritë e diktaturës dhe të postdiktaturës, të etërve dhe bijve! Do të ishte normale që shoqatat kulturore të vendosnin një buqetë lule në varrin e tij në një ditë lindje apo përvjetor vdekje! Të njëjtën gjë do të duhej të bënin edhe diplomatët shqiptarë nëse do të kishin format Perëndimor, sepse kush do Perëndimin, do kombin e vet dhe poetët  !

E persekutojnë tim atë edhe në varr, por nga parajsa nuk e heqin dot, as ferrin e tyre nuk e shmangin dot!

Mizoria e tyre është e frikëshme, por nuk të frikëson, përkundrazi të mbush me dëshirën për drejtësi dhe sikur thotë Albert Camus vetë ekzistenca ime është një akt rebelimi kundër padrejtësisë!

Ata janë shpërdorues pushteti dhe shkelës të lirisë . Si të tillë i kap ligji. Sepse janë kundër civilizimit, kundër rilindjes së kombit, kundër iluminizmit, humanizmit, shtetit të së drejtës dhe të drejtave themelore të njeriut.

Ata e kanë çuar në gijotinë kriterin e meritokracisë, sepse duke qenë mediokër, e duan gjithçka për vete për gjithmonë dhe asgjë për të tjerë! Por këto privilegje ua jep vetëm shteti antiligjor!

Duke u kthyer tek Panairi i Librit i Diasporës 2019 natyrisht që nuk pranuam të ishim pjesë e skenarëve të pistë, të profiterëve të politikës që nuk i lejon shqiptarët të zgjedhin librat sipas shijes së tyre.

Gjithashtu i ftoj shqiptarët që ta bojkotojnë Panairin e Librit Diaspora 2019 sepse organizuesit kanë përdorur kriterin politik që është përçarës dhe bie ndesh me pluralizmin dhe multikulturalizmin që përfaqëson Zvicra dhe demokracia, ndërsa Pandeli Majkos, këtij politikani parazit që ka 27 vjet që riciklohet por nuk ka arritur kurrë të konvertohet, i bëj ftesë që mos të shkelë në Zvicër se është non grata!

Troket dimri në Zvicër, reshje bore

Mbrëmjen e shkuar, alpet zvicerane janë përfshirë nga reshje të dendura bore, duke sjellë vjeshtën më herët se normalisht.

 

Në disa zona, trashësia e borës së rënë është 50 cm. Sigurisht, bora e rënë është në lartësi 2000 metra mbi nivelin e detit, ndërsa temperaturat kanë rënë në minus.

Kështu që këtë mëngjes rreth Gotthard Pass, shërbimet e pastrimit ishin në rrugë e sipër për të pastruar akset nga bora.

Gjithashtu në malin më të lartë të Gjermanisë, Zugspitze, këtë mëngjes ranë rreth 10 cm borë. Vetëm mbi 2500 metra lartësi mbesin në temperaturat rreth pikës së ngrirjes.

Por gjatë ditës së shtunë, kufiri i borës do të bjerë përsëri në 2000 metra lartësi.

NË PRIZREN PRITET TË PËRUROHET LIBRI ENCIKLOPEDIK 550 FAQE DHE SHTATORJA E SKËNDERBEUT KUSHTUAR 550 VJETORIT TË KALIMIT NË AMSHIM

 

Nga  Abas Fejzullahi

 

Sipas të dhënave nga Z.Nue Oroshi, kryetar i Shoqatës “Trojet e Arbrit” këtë vit, nëse shkon çdo gjë sipas planifikimit dhe përkrahjes që do ta jap komuna e Prizrenit dhe në veçanti, ndihmat e mbledhura në kurbet nga kurbetçarët, do të bëhen dy përurime me rëndësi të veçantë për Prizrenin e bukur dhe historik.

 

  • Ngritja e shtatorës së Gjergj Kastriotit – Skënderbeut dhe
  • Libri enciklopedik prej 550 faqe : ”Gjergj Kastrioti-Skënderbeu, heroi kombëtar i shqiptarëve” kushtuar 550 vjetorit të kalimit të tij në amshim.

 

Të nderuar bashkëbisedues që përmes të shkruarit në Faqe të Librit-Facebook të datës 2019-09-05, keni shprehur urime, përgëzime, fjalë miradije dhe lavdrata, lidhur me publikim e lajmit pa dyshim shumë të mirë e të gëzueshëm për dashamirët e librit nga Z.Nue Oroshi që mes tjerash shkruan se: Sot e përmbyllëm përgatitjen e librit enciklopedik: “Gjergj Kastrioti –Skënderbeu, heroi kombëtar i shqiptarëve“

 

Pra siç shkruan Z.Nue Oroshi, ky është libri i tetëmbëdhjetë me radhë që Shoqata e Intelektualëve gjithëshqiptarë “Trojet e Arbrit“ po i jep lexuesëve anë e këndë trojeve shqiptare dhe kurbetçarëve kudo e kahdo që gjinden ata.

 

Siç po dëshmohet më sipër se vërtetë është punuar në mënyrë ekipore, ku janë organizuar dhe jetësuar deri tani 15 mbledhje (sesione) shkencore të rregullta, me pjesëmarrjen e mbi 60 pjesëmarrësve me punimet e tyre, nga të gjitha trojet shqiptare dhe kurbeti, sipas temave të përcaktuara për secilen mbledhje (sesion) me punimet e tyre shkencore nga tematika e përcaktuar nga kryesia e Shoqatës dhe poashtu, janë mbajtur 4 mbledhje (sesione) të veçanta shkencore kushtuar figurave të rëndësishme kombëtare që do të thot se janë publikuar deri tani 19 vëllime, ndërsa në këtë vit do të mbahet mbledhja e (sesioni) i 5-të shkencor në Zym të Hasit-Prizren kushtuar Atë Shtjefën Gjeçovit, që  do të thot gjithsejtë 20 mbledhje (sesione) shkencore me 20 vëllime librash.

 

Është me rëndësi me u thënë  haptas por edhe me u shkruar  e publikuar se:

 

Për të shkruar, shtypur, publikuar e shpërnda libra me rëndësi të veçantë për histori në përgjithësi dhe për çështjen kombëtare në veçanti në kohë dhe hapësirë, duhet bërë punë me përgjegjësi hulumtuese dhe shkencore qoft në mënyrë vetanake apo ekipore, gjithnjë tue u shërbyer me të dhëna e dëshmi të mbledhura në terren dhe hulumtime e gjurmime arkivore, në kohë dhe hapësirë, që për ta jetësuar këtë punë si duhet, patjetër se nevoitet  baza materiale.

 

Në shtetet e formuara me traditë shtetformimi me arsim, kulturë, shkencë, dhe me ekonomi të formuar e zhvilluar, ku baza materiale për këtë qëllim është e suguruar dhe me përparësi të veçantë.

 

Në Kosovë e kudo që qeverisinë vendorët për fatin e keq shqiptarë, kjo përparsi mungon, apo është e përzgjedhur vetem për përkrahsit e pushtave e pushtshtetetarëve vendor, për ata politikuaj që kanë zënë vende dhe pozita në pushtet, që i shërbejnë politikës ditore, kanë krijuar sistemin e keq përdorimeve tue zhvilluar e përdorur ate përmes sitemit kriminal, në emër të demokracisë e kanë zhvilluar e përkryer krimin e organizuar ekonomik e politik në tërë vendin në të gjitha drejtimet  dhe hapësirat e synuara..!

 

Prandaj sa u përket urimeve, falënderimeve apo lavdratave të bëra në hapsirat e Faqe Librit-Facebook, janë të mirëseardhura dhe një lloj freskije apo flladitje shpirtrore për autorin e shkrimit Z.Nue Oroshi që është normale dhe njerëzore.

 

E vërteta është se ka munguar e po mungon në vazhdimsi përkrahja materiale institucionale, që do të thot mungon kushti themelor për të plotësuar e jetësuar nevojatë për punën që don e planifikon të bëjë Shoqata“Trojet e Arbrit”.

 

Prandaj, për t’u pasurar vendi me dije e kulturë, duhen libra për lexues, muze, përmendore, shtatore dhe monumente të ndryshme nga trashëgimia kulturore, për t‘ i ngitur dhe zhvilluar, mirëmbajtur e kujdesur për to, si për vizitorët vendor dhe të ardhur, për të krijuar e për të pasur e paraqitur, vëlera të artit e kulturës, në shumë drejtime, duhen mjete materiale – LEKË.

 

Sa për dëshmi në vijim po japim shkurtimisht disa të dhëna lidhur me  aksionin e shpallur në Zvicër që nga data 2019-02-10 nga takimi i parë me kurbetçarët në Aarau të Zvicrës, për të mbledhur ndihma për ngritjen e shtatorës së GJERGJ KASTRIOTIT- SKËNDERBEUT në Prizrenin e bukur historik.

 

Rezultati i deri tashëm është larg nevojës dhe parashikimeve, se janë tubuar afër 20 mijë Franga, kurse shuma e nevojshme që kërkohet për tu plotësuar dhe mbuluar shpenzimet për shtatore është 70 mijë Euro.

 

Në shkrimin e tij Z. Nue Oroshi mes tjerash shkruan:

 

Ky libër do të shpërndahet në menyrë ekskluzive në akademinë solemne që do ta mbajmë në Prizren pas vendosjës së monumentit të Gjergj Kastriotit- Skënderbeut në Prizren.Gëzon fakti se ideja e dhënë nga shoqata “Trojet e Arbrit“ në Lezhë për vendosjën e monumentit të Gjergj Kastriotit -Skënderbeut po vjen ngadalë drejtë fundit.Prandaj ju bëjmë thirrje të gjithë atyre që ende nuk kanë dhënë kontributin e tyre për këtë monument kombëtar të na përkrahin që ta shpejtojmë vëndosjen e monumentit të Gjergj Kastriotit Skënderbeut në Prizren.”

 

 

            Prandaj, Thirrja e kryetarit të Shoqatës “Trojet e Arbrit” për të ndihmuar projektin në fjalë, rrjedh si pasoj e mungesës së mjeteve dhe ngecja e grumbullimit të mjeteve në terren nga kurbetçarët, ndoshta si pasoj e pushimeve verore dhe arsyenave tjera që janë të shumta.

 

Por, sido qoft siç thuhet se shpresa vdes e fundit, shpresojm se me të lexuar këtë lexuesit do të përkrahin thirrjen dhe do të ndihmojnë sipas thirrjes dhe si pas të dhënave në këtë shkrim të publikuar.

 

          E për ta jetësuar këtë kërkesë duhet ndihma konkrete në mjete materiale:

 

Në vijim po japim llogarinë rrjedhëse të bankës ku mund të bëjnë pagesën kush dëshiron ta përkrah këtë kërkesë lidhur me ngritjen e shtatorës  së Gjergj Kastriotit – Skënderbeut në Prizren.

 

  • Ka mundësi për veprimtarët në Zvicër që mbledhjen e mjeteve nga kurbetçarët vullnetar ta bëjnë përmes Fletëdëshmive dhe formularit që mund ta marrin përmes postës elektronike–Emailit në këtë adresë abas_fejzullahi@hotmail.ch  nga komisioni për këtë qëllim në nivel të Zvicrës si dhe të gjitha të dhënat që u intereson lidhur me mënyrën e pagesës apo rrjedhen e aksionit për ndihmë.

 

 

1.Pagesa përmes llogarisë bankare është në fund të kësaj fotografije.

Ushtria zvicerane do të ketë një shef të ri

VOAL – Thomas Süssli do të jetë kreu i ri i ushtrisë zvicerane duke filluar nga 1 janari i vitit 2020. Të Mërkurën, Këshilli Federal emëroi 52-vjeçarin nga Argau në vend të Philippe Rebord, i cili do të largohet në fund të vitit për shkaqe shëndetësore.

Süssli – me origjinë nga Wettingen – është i martuar dhe ka dy fëmijë. Ministrja e Mbrojtjes Viola Amherd zgjodhi pra një oficer zvicerano-gjerman nga radhët e milicisë.

Kreu i ardhshëm i ushtrisë së pari studioi si teknik i laboratorit të kimisë dhe më pas ndryshoi plotësisht fushën e tij profesionale dhe kreu formacione të ndryshme, duke marrë diplomat federale të analistit programues, menaxherit të IT dhe analistit financiar, thuhet sot në një shënim i qeverisë.

Nga viti 1989 deri në 2001, Süssli ka punuar në funksione të ndryshme në UBS në Basel, Zyrih dhe Londër dhe më vonë ka menaxhuar IFBS-in e Zyrihut si një sipërmarrës dhe bashkëpronar deri në fund të vitit 2007.

Nga viti 2008 deri në 2014, ai mbajti pozicione të ndryshme drejtuese në bankën Vontobel dhe Credit Suisse në Zyrih. Nga tetori i vitit 2014, ai ishte Drejtori i Përgjithshëm i Vontobel Financial Products të Singaporit, në të cilin mbikëqyri hyrjen në treg dhe produktet financiare në Azi.

Si oficer i milicisë, Süssli ka komanduar kompaninë shëndetësore 22 dhe batalionin spitalor 5. Që nga viti 2008, ai është përfshirë në stafin e brigadës logjistike 1 si zëvendësues për komandantin. Më 1 korrik 2015 ai u emërua më pas nga Këshilli Federal si komandant i brigadës logjistike 1, me promovim të njëkohshëm për gjeneral brigade. Më 1 Janar 2018 ai u emërua Shef i Bazës së Ndihmës së Sjelljes, me promovim në komandant divizioni.

Ndeshet me zviceranin Stan Wawrinka, tenisti Novak Gjokoviq largohet nga gara e turneut US Open

Tenisti serb Novak Gjokoviq është larguar nga gara e turneut US Open, për shkak të një lëndimi gjatë lojës kundër zviceranit, Stan Wawrinka.

Gjokoviq, 32-vjeçar është larguar pas një problemi me krahun.

“Më vjen keq për publikun. Ata kanë ardhur që të shohin gjithë lojën mirëpo nuk u realizua”, ka thënë kampioni aktual.

Mirëpo ndeshjen ishte duke dominuar Wawrinka, pasi rezultati ishte 6-4, 7-5, 2-0, në të mirë të tij, kur Gjokoviq vendosi që të mos vazhdojë më garën.

“Më vjen keq që ai u largua nga loja ashtu, mirëpo për mua, më e rëndësishmja është mënyra si luaj unë, si lëviz”, ka thënë Wawrinka.

“Sa më shumë që zhvillohej loja, më mirë luaja. Isha duke goditur topin shumë ashpër. Ndihesha në mënyrë fantastike në fushë”, ka shtuar ndër të tjera ai.

Wawrinka, 34-vjeçar do të përballet me rusin, Daniil Medvedev në çerek-finale.

Në Zvicër sprinti përfundimtar i partive drejt zgjedhjeve federale të tetorit

VOAL – Janë më pak se dy muaj për të shkuar në zgjedhjet federale dhe disa parti kanë zgjedhur të Shtunën për të filluar garën përfundimtare përpara zgjedhjeve.

SVP zgjodhi të takohej në Sattel, kanton Schwyz, jo larg vendeve ku u zhvillua beteja e Morgarten mbi 700 vjet më parë, nga e cila Presidenti Albert Rösti nisi një “fushatë të fuqishme” për të mbrojtur interesat e Zvicrës.

Ndërsa FDP u mblodh në Aarau, Aargau, për të filluar fushatën e saj elektorale dhe për të prezantuar tabelat e reja në të cilat qëndron një shigjetë, për të treguar interesin e partisë për të ardhmen e vendit.

Po ashtu në kantonin e Aargau, por në Lupfig u takuan deputetët e PBD-së, një parti që do të përqendrohet në klimën, politikën evropiane dhe sociale, por edhe në vlerat zvicerane si solidariteti dhe hapja ndaj botës.

Delegatët e të Gjelbërve janë vendosur që të takohen në Rapperswil-Jona, në kantonin e Shën Galen. Ata duan të sjellin suksesin e arritur në nivelin kantonal në nivelin federal, duke u përqëndruar në klimën, barazinë dhe shkëputjen nga pozicionet populiste.

Federer ndahet me fitore nga ndeshja e 100-të në US Open

Stamboll

Bartësi i tretë në turneun e tenisit US Open, zvicerani Roger Federer, u kualifikua në raundin e tretë të këtij kampionati Grand Slam, raporton Anadolu Agency (AA).

Në ndeshjen e tij të 100-të në turneun që zhvillohet në New York, zvicerani Federer u përball me tenistin e 99-të në renditjen botërore, boshnjakun Damir Dzumhur.

Në përballjen që zgjati 2 orë e 22 minuta, Federer ishte më i mirë se kundërshtari i tij me rezultatin 3-1 në sete, gjegjësisht 3-6, 6-2, 6-3 dhe 6-4.

Federer është pesë herë fitues i US Open, edhe atë pesë vite radhazi, nga 2004 deri më 2008.