VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Jozefina Topalli bashkëpunëtore sekrete e Edi Ramës Nga Desada Metaj

By | August 16, 2019
3 Comments
  • author avatar
    Kujtim GJUZI 1 month ago Reply

    Jozefina eshte akoma nen kujdestarine Luleve te Edi RAMA ne ditelidjet e saj te bujeshme kur drejtonte Kuvendin . Jozi me sa duket kerkon ti kujtojme se ka patur raste qe perdet e zures se saj kostoni 50 milone lek dhe kjo behej ne raste te vecanta edhe dy here ne vit. Ajo drejtoj kuvendin per tete vite sepse skuqej nga KESHILLAT E DOKTORIT qe nga 1997 qe erdh ne PD Jozi harroj se si zoje shkodre mund te behej presodente por aso kohe skuqjet nu ishin me nga doktori aop fjala vjen nga ndonje doktor qr e hipi ne motorin e sahares se Arabise SAUDI per kete shkak ZOJA JOZEFINE KUMBI PRESIDENCEN GJATE QEVERISJES SE DOKTORIT TE POLITIKES NE TIRANE E PO ASHTU DO TE HUNMBE DHJE NUK DO TE JETE PRESIDENTE EDHE ME RAMEN 77 VOTASH

  • author avatar
    Amarda 1 month ago Reply

    Desara te shohi bashkepunimet e veta se I ka historit per Roman. Jozefina Topalli e din te gjithe qe nuk ben keto lloj bashkepunimesh. Ka te meta sa te duash Po Jo keto…

  • author avatar
    Beni 1 month ago Reply

    Josefina Topalli femra me e ulet e politikes shqiptare! Nje bythe lepirse monstruoze e Sali Berishes!
    Delnie e merrni per zhelezh do mbetet fjala e saj legjendare e rrugacesris se pushtetit!
    Turp, tirp, a mund te zevendesohet Betisha tek Opinioni . Fjalet e saj do mbesin simbole te rrugacerise, injorances! Cudi si harrojne shqiptaret kete monster te pushtetit me idiot, qe harxhoi autobote me nafte dhe fuste makinen ne krahun e kundert! Pa llogaritur abuzinin e saj absolut me pushtetin si nje zyrtare pa asnje pike morali e dinjiteti!

Komentet

Nga grafisti i shquar Avni Delvina: Grafike nga cikli “Reforma e Shekullit drejt WC-es”.

Piktori i shquar Avni Delvina sjell grafikën e rradhës me titull:

“Grafike nga cikli “Reforma e Shekullit drejt WC-es”.
Nje reforme e vleresuar nga nderkombetare te shumte dhe me perspektive PLANETARE, qe nga Shqiperia, MAQEDONIA, etj”

 


Mediat e huaja me sytë nga Tirana, çfarë shkruajnë pas vendimit të Gjykatës për Saimir Tahirin

Pas më shumë se 10 orë në dhomën e këshillimit, Gjykata për Krime të Rënda dënoi me 5 vite burg ish-ministrin e Brendshëm, Saimir Tahiri, për “Shpërdorim detyre”, ndërsa rrëzoi 3 akuzat e ngritura nga Prokuroria. Dënimi me burg i Tahirit u pezullua dhe kaloi në shërbim prove për tri vite. 

 

Ndërkohë, Prokuroria akuzonte Tahirin për “Trafikim të narkotikëve”, në bashkëpunim, në formën e grupit të strukturuar kriminal, “Kryerja e veprave penale nga organizata kriminale” dhe “Grup i strukturuar kriminal”, por për Gjykatën këto akuza nuk faktohen me prova dhe për këtë është bërë ndryshimi i cilësimit të veprës penale, duke e gjetur fajtor për “Shpërdorim detyre”.

***

Vendimi i bërë publik nga treshja e gjyqtarëve në orët e mbrëmjes, nuk ka kaluar pa u komentuar nga mediat ndërkombëtare, të cilat që në titull raportojnë se një gjykatë shqiptare e ka liruar nga akuzat për trafik droge ish ministrin Saimir Tahiri.

Ja çfarë shkruajnë mediat e huaja sot:

REUTERS: “Një gjykatë shqiptare e shpalli fajtor ish-ministrin e brendshëm Saimir Tahiri të enjten për shpërdorim detyre por të pafajshëm për trafik droge, dhe e dënoi atë me tre vjet shërbim provë. Prokurorët kerkonin që Tahiri, dikur një nga bashkëpunëtorët më të afërt të kryeministrit Edi Rama, të burgosej për 12 vjet me akuzën e korrupsionit, trafikut të drogës dhe të qenurit pjesë e një grupi kriminal, një rast që ka tronditur administratën e majtë.

Vendimi vjen një muaj para se vendet anëtare të Bashkimit Evropian, të interesuar të shohin Tiranën të rritë luftën e saj kundër korrupsionit, të takohen për të vendosur nëse do të mbështesin ofertën e Shqipërisë për të filluar bisedimet e pranimit të rekomanduara nga Komisioni i BE”.

Ansa: “Ish-minister ne kabinetin e kryeministrit socialist të Edi Ramës, në detyrë deri në marsin e kaluar 2017, Tahiri përfundoi në gjyq pas hetimeve të kryera në Itali, hetime që çuan, në tetor të po këtij viti, në shkaterrimin e një organizatë kriminale e përbërë nga italianë dhe shqiptarë, disa të afërm të ish-ministrit, qe merreshin me trafikimin ndërkombëtar të drogës dhe armëve. Tahiri tashmë ka njoftuar se do të apelojë vendimin”.

Euronews: “Ligjvënësit socialistë në pushtet refuzuan thirrjet për të hequr imunitetin e Saimir Tahirit vitin e kaluar dhe per tja dorezuar drejtesise, por ai hoqi dorë vetë nga mandati i deputetit në muajin maj pasi shtetet e BE kërkuan nga Tirana që të luftonte seriozisht korrupsionin nëse dëshironte të anëtarësohej ne BE.

Një nga yjet në ngjitje të Partisë Socialiste kur u emërua ministër i Brendshëm në vitin 2013, kur ishte vetëm 34 vjeç, Tahiri filloi modernizimin e forcës policore dhe i dha fund prodhimit në shkallë industriale të kanabisit në Lazarat në fillim të vitit 2014.

Sidoqoftë, kanabisi më pas u përhap në të gjithë vendet e Ballkanit dhe trafikantët kanë zbarkuar ngarkesa deri në një ton në Itali”.

BalkanInsight: “Gjykata i jep ish-ministrit të Brendshëm një dënim me burg të pezulluar për shpërdorim detyre, por e konsideron atë jo fajtor për akuzat më të rënda për trafik droge, në një aktgjykim që partia kryesore e opozitës e quajti “të turpshem”.

VIDEO/ Shihni si policia ndjek makinën e Sotës me 863 mijë euro dhe patentat e Tahirit

Mbrëmjen e shpalljes së vendimit nga Gjykata e Krimeve të Rënda për ish-ministrin e Brenbdshëm Saimir Tahiri, gazetari Basir Çollaku publikoi në emisionin “Open” në Top Channel një video.

 

Pamjet disa-sekondëshe sipas tij tregojnë momentet pak para se të ndalohej biznesmeni Orest Sota në oborrin e kompanisë “Kurum”, në Elbasan më 1 nëntor 2017, të cilit gjatë një kontrolli të ushtruar iu gjetën në makinë 863 mijë euro dhe patentat e ish-ministrit të Brendshëm, Saimir Tahiri dhe bashkëshortes së tij.

Sota po akuzohet aktualisht për veprat penale “pastrimit të parave” dhe “fshehjes së të ardhurave” dhe çështja ka kaluar nga Krimet e Rënda në Prokurorinë e Elbasanit. Prokuroria dyshonte fillimisht se paratë e gjetura në makinën e Sotës i përkisnin ish-ministrit të Brendshëm, Tahiri. Mbetet ende e paqartë se si Prokuroria e ndau çështjen “Sota” nga ajo “Tahiri”.

Biznesmeni dhe avokati i tij pretenduan se paratë rrjedhin nga burime të ligjshme dhe janë tërhequr nga një bankë e nivelit të dytë 10 vite më parë dhe mbaheshin në qarkullim të lirë me qëllim kurimin e nënës së Sotës dhe për blerje të hekurit në kompaninë “Kurum”.

Sipas gazetarit Basir Çollaku kjo video rrëzon pretendimet zyrtare se Sota është ndjekur me makinë nga policia pasi nuk i ka qëndruar postbllokut dhe më pas ka hyrë me forcë në ambientet e kompanisë “Kurim”. Çollaku tha se siç duket nga pamjet, Sotës i është hapur dera kryesore dhe se më pas duket që vjen policia.

WhatsApp Video 2019-09-19 at 230443 from LAPSI. AL on Vimeo.

Rritet numri i azilkërkuesve nga Siria dhe Iraku në Kosovë (video)

Silueta e dy fëmijëve emigrantë në Idomeni të Greqisë, reflekton në një mur ku shkruan: “Lejoni ta kalojnë kufirin”.
Taulant Qenaj

Të ikur nga lufta dhe zonat e konfliktit, një numër i madh i refugjatëve vijnë në Kosovë, për të vazhduar më pas transit drejt vendeve perëndimore. Derisa në vitin 2015, kur në Kosovë brenda vitit kishin hyrë 88 persona nga vende të ndryshme, numri është rritur çdo vit.

Sipas të dhënave të Policisë së Kosovës, për periudhën janar-gusht të këtij viti, numri i emigrantëve të parregullt që kanë hyrë në Kosovë është 753 persona. Emigrantët kryesisht janë nga Siria, Iraku, Afganistani dhe territoret palestineze.

Javën e kaluar në territorin e Kosovës kanë hyrë 22 emigrantë të cilët tashmë janë vendosur në Qendrën për Azil në fshatin Magure të Lipjanit.

Udhëheqësi i kësaj qendre, Fitim Zariqi, tha për Radion Evropa e Lirë se që nga fillimi i vitit e deri në muajin shtator, këtë strehimore e kanë frekuentuar gjithsej 902 emigrantë.

Sipas tij, vitet e fundit vërehet një rritje e numrit të emigrantëve të cilët vijnë në Kosovë.

“Ka ardhje pak më shumë se vitet e kaluara, megjithatë për ne ende është në suaza të menaxhimit normal. Prej që është hapur Qendra për Azil, nga viti 2010, vazhdimisht kanë frekuentuar azilkërkues ose persona që vijnë nga vatrat e luftës dhe konfliktit”, tha Zariqi.

Zariqi tha se emigrantët, që kryesisht ikin nga zonat e luftës, e përdorin Kosovën si vend transit për të depërtuar në vendet perëndimore.

“Shumica, kohët e fundit janë duke ardhur nga territori i Shqipërisë, vitet e kaluara kanë ardhur më shumë nga Maqedonia (e Veriut), por që nga viti i kaluar kanë filluar të vijnë nga Shqipëria, pra e shfrytëzojnë Kosovën si vend transit. Gjatë intervistave që i bëjmë ne, ata tregojnë që kanë lëvizur nga Greqia, në Shqipëri, pastaj kanë hyrë në Kosovë ilegalisht dhe pretendojnë që të kërkojnë azil, të qëndrojnë disa ditë këtu dhe pastaj të vazhdojnë tutje për në vendet perëndimore”¸ tha Zariqi.

Arton Demhasaj nga organizata Çohu, tha për Radion Evropa e Lirë se më herët emigrantët prej Maqedonisë së Veriut kanë hyrë direkt në Serbi, por për shkak të forcimit të sigurisë në atë kufi, ata po vazhdojnë të hynë nga ana e Kosovës, pasi sipas tij, kalimi nga Kosova në Serbi, mund të jetë më i lehtë.

“Duke marrë parasysh numrin e madh të emigrantëve, sidomos sirianë që janë në Turqi edhe që e kanë si rrugë transitore për të kaluar brenda vendeve të Bashkimit Evropian apo kalimin që mundet të ndodhë përmes vendeve të Ballkanit, që pastaj të hyjnë ndoshta përmes Serbisë të hynë në Hungari dhe për të hyrë në vendet e Bashkimin Evropian, atëherë është pra kjo rruga më e lehtë që ata të kenë qasje për të shkuar në BE”, tha Demhasaj.

Azilkërkues që kanë qëndruar për disa ditë në Kosovë, vitet e fundit më së shumti ka pasur nga vendet ku ka konflikte, e që janë Siria dhe Iraku.

Numri më i madh është i emigrantëve nga Siria. Vetëm vitin e kaluar rreth 200 sirianë kanë kërkuar azil në Kosovë.

Zëri i Amerikës: Tahiri dënohet me 3.4 vjet shërbim prove

Në Shqipëri, Gjykata e Krimeve të Rënda vendosi të dënojë mbrëmjen e së enjtes, me 5 vite burgim ish ministrin e Brendshëm Saimir Tahiri. Duke qenë se ai kishte pranuar më parë gjykimin e shkurtuar, atëherë dënimi sipas vendimit, konvertohet në 3 vite e 4 muaj shërbim prove. Po ashtu zotit Tahiri i ndalohet të ushtrojë funksione publike po për të njejtën periudhë.

Prokuroria kërkoi javën e shkuar dënimin prej 12 vitesh burgim, duke e akuzuar ish ministrin për të paktën tre vepra të rënda: Trafik i narkotikëve kryer në bashkëpunim në formën e grupit të struktuar kriminal; Pjesmarrje në grup të strukturuar kriminal dhe Kryerja e veprës në grup të strukturuar kriminal. Por gjykata i rrëzoi ato, duke vlerësuar se nuk kishte prova që të mbështesnin këto akuza, por se megjithatë, ishin sipas saj të mjaftueshme për ta dënuar zotin Tahiri për shpërdorim detyre.

Ish ministri i Brendshëm u vu nën hetim nëntorin e vitit 2017, nën dyshimet se kishte lidhje me grupin e vëllezërve Habilaj, kushërinj të tij, të cilët ishin pjesë e një organizate italo-shqiptare e cila trafikonte marijuanë nga Shqipëria drejt Italisë. Hetimet nisën pasi autoritetet italiane goditën këtë organizatë në Catania, ndërsa në përgjimet e kryera, emri i zotit Tahiri përmendej disa herë në bisedat mes trafikantëve.

Prokuroria kërkoi me urgjencë arrestimin e zotit Tahiri, por shumica e majtë, refuzoi kërkesën duke pretenduar se ajo nuk kishte paraqitur asnjë prove. Në maj të vitit të kaluar zoti Tahiri dha dorëheqjen nga mandati i deputetit. Menjëherë më pas prokuroria kërkoi sërish arrestimin e tij. Zoti Tahiri kaloi një periudhë të shkurtër në arrest shtëpie, derisa më pas Gjykata e Apelit lejoi hetimin e tij në gjendje të lirë, hetim i cili u mbyll shkurtin e kaluar.

Si zoti Tahiri dhe avokati i tij kanë këmbëngulur në pafajësi duke u shprehur se prokuroria dështoi të ofronte një provë konkrete në mbështetje të akuzave të ngritura. Ndërsa pas vendimit të gjykatës zoti Tahiri u shpreh i habitur. “Për 2 vjet u hetova si pjesë e një grupi kriminal që kam bërë trafik droge, sot gjykata thotë se meqë kushërinjtë kanë përdorur emrin tim, paskam shpërdoruar detyrën. Jam pa fjalë se Gjykata më quan përgjegjës se disa kushërinj të mi përdorën emrin tim”, tha zoti Tahiri jo pa ironi, duke njoftuar se ai do ta ankimojë në Gjykatën e Apelit, vendimin e mbrëmjes së sotme.

Pak pasi Gjykata u shpreh për ish ministrin e Brendshëm, reagoi dhe kryetari i Partisë Demokratike Lulzim Basha: “Vendimi i turpshëm për të mos bërë drejtësi për krahun e djathtë të Edi Ramës, që e mbushi Shqipërinë me drogë dhe e shndërroi atë në njollën e zezë të krimit në Europë, provon se drejtësia në Shqipëri është peng i Edi Ramës, dhe Edi Rama është peng i krimit”, shkroi zoti Bashan ë një status në Facebook, duke htuar se “vendimi i sotëm konfirmon se Edi Rama bëri gjithçka për ta mbrojtur Saimir Tahirin, sepse Saimir Tahiri e mban peng Ramën me dosjet e korrupsionit dhe të lidhjeve të tij me krimin”.

Ndërsa për ish ministrin e Brendshëm mund të flitet për një “fitore si e Pirros”, vendimi ishte një shuplakë për Prokurorinë e Krimeve të Rënda, e cila pas gati një vit e gjysëm hetimesh, nuk mundi, sipas vlerësimit të vetë gjykatës, të mbështeste në prova akuzat e rënda që ajo ngriti ndaj zotit Tahiri.

Zëri i Amerikës: Tiranë, pritet vendimi i Gjykatës ndaj Tahirit

Në Shqipëri, Gjykata e Krimeve të Rënda pritet të japë sot pasdite vendimin në procesin kundër ish ministrit të Brendshëm Saimir Tahiri. Prokuroria kërkoi javën e shkuar dënimin prej 12 vitesh burgim, duke e akuzuar ish ministrin për të paktën tre vepra të rënda penale: Trafik i narkotikëve kryer në bashkëpunim në formën e grupit të struktuar kriminal; Pjesmarrje në grup të strukturuar kriminal dhe Kryerja e veprës në grup të strukturuar kriminal. Duke qenë se zoti Tahiri ka pranuar gjykim të shkurtuar, atëherë dënimi i kërkuar nga Prokuroria përkteheht në 8 vite burgim.

Si zoti Tahiri dhe avokati i tij kanë këmbëngulur në pafajësi duke u shprehur se prokuroria dështoi të ofronte një provë konkrete në mbështetje të akuzave të ngritura.

Ish ministri i Brendshëm u vu nën hetim nëntorin e vitit 2017, nën dyshimet se kishte lidhje me grupin e vëllezërve Habilaj, kushërinj të tij, të cilët ishin pjesë e një organizate italo-shqiptare e cila trafikonte marijuanë nga Shqipëria drejt Italisë. Hetimet nisën pasi autoritetet italiane goditën këtë organizatë në Catania, ndërsa në përgjimet e kryera, emri i zotit Tahiri përmendej disa herë në bisedat mes trafikantëve.

Prokuroria kërkoi me urgjencë arrestimin e zotit Tahiri, por shumica e majtë, refuzoi kërkesën duke pretenduar se ajo nuk kishte paraqitur asnjë prove. Në maj të vitit të kaluar zoti Tahiri dha dorëheqjen nga mandati i deputetit. Menjëherë më pas prokuroria kërkoi sërish arrestimin e tij. Zoti Tahiri kaloi një periudhë të shkurtër në arrest shtëpie, derisa më pas Gjykata e Apelit lejoi hetimin e tij në gjendje të lirë, hetim i cili u mbyll shkurtin e kaluar.

Shteti harron Gjergj Fishtën, rikonstrukton me 500 mijë Euro vilën e prokurorit në Korçë, vendimi i Mirela Kumbaros

Në foto: Mirela Kumbaro dhe prokurori Kolë HysenajQeveria ka gjetur fonde për të rikonstruktuar banesën e prokurorit Kolë Hysenaj në Korçë, por banesa e At Gjergj Fishtës është drejt rrënimit.

Shqipëri- Në Shqipëri ndodhin edhe ‘çudira’ të tilla. Vila e prokurorit Kolë Hysenaj në Korçë është trajtuar si “Objekt i trashëgimisë kulturore”. Ky vendim mban vulën e ish-ministres së kulturës Mirela Kumbaros,  vilë e cila tashmë është e rikonstruktuar nga shteti deri në detaj  dhe ka kap vlerën e 500 mijë eurove në treg. Shteti është kujtuar për vilën e prokurorit në Korçë, e cila tashmë është një pronë private, duke investuar në të, pasi është cilësuar me vlerë arkitektonike.

Por menjëherë na shkon mendja, çfarë ka ndodhur me shtëpinë e At Gjergj Fishtës?

Deri më tani, asnjë ‘dorë’ nuk i është vënë shtëpisë së Fishtës, e cila është drejt rrënimit. Kjo shihet qartë edhe në fotot e mëposhtme ku banesa nuk ka as dritare.  Një derë e vjetër druri, pjesë të pa suvatuara të banesës, këto shohim në fotot e mëposhtme.

Dy fjalë për librin e Isuf Kalos Nga Ardian Ndreca

Foto ilustruese: “Vdekja e Stalinit, ta therrasim apo jo mjekun”

Neveria e thellë asht përshtypja e vetme që të ngjall leximi i pasazheve të librit të Isuf Kalos, xherrah besnik i shëndetit të nji klani gjakatarësh që kishte si qëllim të vetëm ruejtjen e pushtetit me çdo mjet, tue derdhë gjak, tue burgosë e persekutue këdo që imagjinata e sëmurë konsideronte si anmiq potencial.

Asht nji libër i botuem prej sharlatanit Henri Çili, i cili vetëpërkëdhelet me termin liberal, por asht thjesht nji pehlivan parvenue që s’ia ka pi as hirrën liberalizmit.

Libër i promovuem me nji grumbullim ish- bllokmenësh e lakejsh, mes tyne edhe Sali Berisha, varkari i përjetshëm i familjes Hoxha. Libër i himnizuem prej nji figure si Ilir Meta, prezantimin e denjë të t’cilit mund ta bajnë vetëm SPAK-u.

Libër i shkruem prej nji personi që të paktën betimi i Hipokratit do ta kishte detyrue mos me u zgjatë në disa detaje që nxjerrin në pah nji mendje me pulsione voyeristike, mbasi paska pasë vesin me iu afrue shtratit të pacientave me bllok në dorë për me marrë shënime pikante. Por megallomania senile ban atë që as guximi djaloshar s’mbërrin me e ba: ta nxjerr bojën.

Autori i librit del në pah si nji skuth moralist i kompleksuem ndaj atyne që nuk respektonin normat e moralit komunist, dylme ndaj të fortëve, i frustruem prej kinse suksesit të atyne që prej jashtë kishin mbërrijtë me ecë para në Bllok, adhurues i Enverit edhe në fazën e tij demenciale, i përjargun mbas Nexhmijes – “dimensionet” intelektuale e njerzore të së cilës i paska njohtë si kurrkush tjetër. Edhe kujtimet e nji idioti si Haxhi Kroi nuk të ngjallin ma shumë neveri se këto faqe që liberali Çili, sahanlëpisi i çdo pushteti, ka botue me pompozitetin me të cilin servir sahanat e çorbës së tij intelektualoide.

Fakti që vitet e fundit ka nji valë revizionimi të gjykimit historik ndaj krenëve të komunizmit shqiptar asht edhe rrjedhojë e mosfunksionimit të gjithë atyne organeve që në këto dekada do të ishte dashtë që të kishin mbledhë dokumentacionin përkatës për krijimin e kujtesës historike për krimet e komunizmit. Shumica e tyne kanë qenë në shërbim të Sali Berishës, i cili siç dihet pozonte në varkë me bijtë e Enver Hoxhës së bashku me kolegun e tij, qatipin e regjimit Kalo.

Në rrëfimin e këtij të fundit Enveri del autoritar e hijerandë, jo “burrë grashë” – shkruen ai, tue citue në mënyrë kriptike nji thanje të Kujtim Alimerkos, hero i burgjeve të Enverit, që Atë Zef Pllumi e sjell tek libri i tij me kujtime. Ka diçka makabre në këtë citim: shprehja e Alimerkos e vendosun në thojza edhe prej vetë Kalos, rezervohej në origjinal për ata që kanë ruejt dinjitetin njerzor në burgjet e regjimit enverist, ndërsa këtu përdoret nga Kaloja për me karakterizue vetë Enverin!

Kaloja shkruen për Enverin: “Ai imponohej me një shikim. Me një mbledhje të vetullave dhe rrudhave në ballë. Ndonjëherë me buzëqeshje, pa fjalë. Me heshtje. Burrëria tradicionale e meshkujve shqiptarë me nuanca mazohizmi ishin të shfaqura krenarisht dukshëm në mënyrën e tij të sjelljes” e vijon: “Ai rrezatonte autoritet, prandaj as guxova të ndaja me iniciativën time me të ndonjë mendim, shqetësim apo ta ndikoja në ndonjë drejtim, jashtë kuadrit të detyrës sime profesionale”. Librit të Kalos i mungon vetëm fraza mbyllëse: Rroftë KQ i PPSH me në krye…

Pyesim veten nëse i ka pa ndonjiherë ky Kaloja regjistrimet në video të mbledhjeve të Byrosë ku Enveri hidhej si zorra në prush tue anatemue shokët e tij me fjalor rrugaçash, a ia kanë dhanë miqtë e tij me lexue ndonji dokument arkivor ku me firmën e Enverit pushkatoheshin dhe dënoheshin njerëz të pafajshëm?

Nexhmija e Kalos del si nji grue e devotshme me “kompleksin e adhurimit dhe nënshtrimit të përhershëm të saj ndaj burrërisë, vendosmërisë dhe guximit të Enverit, si vendimmarrës i pakundërshtueshëm, që imponohej me bindjen se kishte gjithmonë të drejtë”.

Deliri i Kalos shkon deri aty sa me vizatue paralelizma mes Enverin e Leninit dhe Nexhmijes e Krupskajës, por nuk thotë sesa ndikonte gjendja psikofizike e Enverit, ashtu si ajo e sifilitikut të Uljanovskit, në vendimarrjen dhe në fobitë e tija me efekte traumatike për mbarë popullin!?

Nuk thotë që spesori intelektual i Nexhmijes ishte i papërfillshëm, se prej gjithë jetës së saj si “studiuese” dhe udhëheqëse nuk mbetë as edhe nji paragraf i denjë për t’u kujtue!

Por shqiptarët i kujtojnë ama shumë mirë zemërligësinë, atë substancialen që shorti ndau pothuejse barabar mes saj dhe të shoqit: nji egërsi e pashoqe prej kafshësh të egra që nuk stepeshin dhe zhduknin me kuç e maç edhe familjet e shokëve të luftës dhe të idealit. Kaloja flet për mungesën e “nexhmijizimit” si rrymë politike, a thue se e keqja tek ajo mund të kishte krijue individualitet të atillë sa me prodhue forma të reja!

Nji mendje mediokre si ajo e Nexhmijes dhe e Enverit mund të pillnin veç plane vrasjesh e pabesish, qesharakësia e tyne si pseudo-mendimtarë marksista asht e njohun botnisht. Në kushte normale Enveri do ta kishte pasë vendin si shitës cigaresh kontrabandë në ndonji qoshe të Tiranës ndërsa Nexhmija nji anonime deng pa markë.

Por Nexhmijes nuk mund t’i mohohet nji meritë tjetër, si intrigante meskine ajo nuk hezitoi me miratue si në shtrat si në forumet e partisë krimet ma të shëmtueme e me projektue të tjera së bashku me Ramizin për me ruejt familjen e saj.

Kur doktori i Enver Hoxhës sajon komplote deri edhe me dadon e Mehmet Shehut, tue hjedhë dyshime sesi nji plakë e huej mund të rriste fëmijët e kryeministrit, e kuptojmë se çfarë regjimi ka pasë Shqipnia, çfarë llomi njerzor ka drejtue atë vend dhe ka mbajtë në kambë makinerinë e diktaturës dhe të dhunës. Kur doktori arsyeton si nji operativ sigurimi çka mund të pritej prej nji hetuesi apo polici!?

Doktori Kalo shprehet se “në elektrokardiogramet e zemrave të tyre ne mjekët nuk pamë tek ata imazhe apo gjene të djallit”.

Asht e qartë tentativa me i paraqitë edhe njerzit ma gjakatarë të regjimit si individë të zakonshëm, me të mira e të këqija si gjithë të tjerët.

E kuptojmë delirin e pleqnisë, sindromën e mirënjohjes së përjetshme ndaj atyne që “e kanë ba njeri” tue i dhanë shkollë, tue e nxjerrë jashtë shtetit, tue e shetitë me barkë, tue e veshë me privilegje, pushtet, tue e mbrojtë dhe vlerësue si besnik.

Por vetvetijshëm të vjen me mendue se edhe nji njeriu pleh, por pleh krejt ama, siç duhet të jetë ky Kaloja, duhet t’i vijë turp me derdhë lavde pa doganë mbi ata që në vitin 1990 ia dorzuen Shqipninë dhe shqiptarët botës ma keq se fiset e egra afrikane, të unshëm, të izoluem, të mjerë, të dëshpëruem, me burgjet plot, me mija e mija të pushkatuem, me qindra mija vite burgu vetëm për me ruejt pushtetin dhe privilegjet e Enverit dhe të bedelave si Kaloja.

Zgjedhja e Sali Berishës nga ana e Ramizit e Nexhmijes në 1990 paska qenë e sigurtë dhe me symbyllë, pse këdo të kishin zgjedhë prej varkarëve të tyne rezultati do të kishte qenë i njejtë. Këtë gja e tregon ky libër dhe promovimi i tij sot.

Kobet e komunizmit shqiptar nuk ka asnji aparat diagnostikimi pozitiv që i tregon, prandaj edhe varkari i familjes Hoxha s’ka mujtë me i pa. Për me i pa duhet humanizëm dhe qytetari dhe mbi të gjitha empati me ata që kanë vuejt dhe që janë shumica e shqiptarëve, ata që nuk hynin në Bllok me pistoletë në brez apo me stetoskop në qafë si Kaloja apo Berisha.

“Genet e djallit” në trupat që mjekonte Kaloja s’mund të shihen si imazhe apo diagrama të ftohta në letër karbonit, por si vuejtje, shkatrrime jetësh dhe si izolim i pashpirt i nji populli të tanë prej botës së qytetnueme dhe idealeve të saja të lirisë. Nexhmija me shokë duhet t’i jenë mirënjohës Kalos jo pse vitet e fundit ka surfullue Enverin tue ia zgjatë fazën e gjytrymllekut, por për ketë libër që mëton me paraqitë anën njerzore të Bllokut.

Kalos i ka mungue empatia me shqiptarët që nuk kishin akses në Bllok, me ata që vuenin në kampe internimit dhe burgje. Tek ky libër ai ngjason me nji zagar shërbestar të cilit i ka interesue vetëm sahani i tij dhe asgja tjetër. Si të tillë duhet t’ia lexojmë edhe epikrizën e tij të diktaturës.

Ai e ka shkrue edhe për vete atë epikrizë, privilegj i rrallë i atyne që në tentativën me u monumentalizue edhe nepërmjet nji nuliteti si Henri Çili vorrosin vetveten nën malin ma të madh të plehut që ka prodhue historia shqiptare e shekullit XX.

Mesiç: Kufiri Kosovë – Serbi është i paprekshëm, nuk kishte arritur ta ndryshonte as Millosheviqi

Ish-presidenti i Kroacisë, Stipe Mesiç, në një intervistë për edicionin e DW-së në gjuhën polake, ka folur për zhvillimet në Ballkanin Perëndimor.

Mesiç ka thënë se problemi i Bosnje e Hercegovinës është një prej problemeve që duhet zgjidhur, pasi, sipas tij, është një prej problemeve më komplekse në rajonin e Ballkanit Perëndimor.

Mesiç ka kritikuar ndërkohë politikën e Beogradit karshi Bosnjës, pasi siç thotë ai, në njërën anë serbët deklarohet se e respektojnë një Bosnje e Hercegovinë të unifikuar, ndërkohë në të njëjtën kohë mbështesin politikat e Millorad Dodikut, i cili nuk e njeh si shtet Bosnjën.

Tutje ish-presidenti kroat ka folur edhe për paprekshmërinë e kufijve të shteteve në Ballkanin Perëndimor, duke theksuar faktin se të gjitha luftërat në Ballkan janë bërë për shkak të kufijve.

“Absolutisht. Të gjitha luftërat në Evropë kanë filluar për shkak të kufijve. Dhe të gjithë agresorët kanë gënjyer duke thënë se po tentojnë të mbrojnë minoritetet kombëtare në vendin tjetër. Sidoqoftë ata më pas pushtonin territore të popujve tjerë. Ata thjesht kanë gënjyer”, ka thënë Mesiç, transmeton Gazeta Express.

Teksa ka folur për regjimin e Sllobodan Millosheviqit, Mesiç ka thënë se presidenti famëkeq dëshironte një Serbi të Madhe etnikisht të pastër.

Por ish-presidenti kroat thotë se Millosheviq edhe përkundër ushtrisë së fuqishme që kishte nuk kishte mundur të ndryshonte asnjë milimetër kufijtë në mes të republikave të ish-Jugosllavisë dhe provincave.

“Pra kur Millosheviqi me ushtrinë e tij të fuqishme nuk arriti t’i ndryshonte kufijtë, askush nuk mund t’i ndryshojë ata as tani”, ka potencuar Mesiç, transmeton Gazeta Express.

Ish-presidenti kroat shton tutje se tendenca e Millosheviqit për krijimin e një “Serbie të Madhe” e të pastër etnikisht kishte shkaktuar persekutimin dhe spastrimin etnik të popujve tjerë joserbë të Ballkanit.

Teksa është pyetur për mundësinë e ndonjë shpërthimi të mundshëm në Ballkan, Mesiç ka thënë se nuk beson që situata është në atë fazë që mund të pritet diçka e tillë, duke ritheksuar si problematike, Republika Srpskan e Dodikut në Bosnje e Hercegovinë.

DW: “Sekretet” e Matthew Palmer, kush është i ngarkuari për Ballkanin. Amerikanët e njohin si shkrimtar, pse Daçiç e quan “dhëndri ynë”

Kush është Matthew Palmer, i ngakuari i posaçëm amerikan për Ballkanin? Nga ai pritet ndihmë në zgjidhjen e çështjeve shumë të ndërlikuara në këtë rajon.

 

Si „Holbrookun e shekullit 21″ e sheh revista beogradase “Vreme” (Koha) diplomatin amerikan Matthew Palmer. Gazeta kujton kështu ish-ndërmjetësuesin amerikan  Richard Hollbrook, i cili me stilin e tij, kërcënimet me bomba dhe punën intensive, ka arritur t’i bindë palët në Bosnje-Hercegovinë që të arrijnë marrëveshje paqësore. Ministri i Jashtëm amerikan Mike Pompeo e ka emëruar tani zëvendëssekretarin për Ballkan dhe Egje, si përfaqësues të posaçëm për Ballkanin Perëndimor, që paraqet më shumë se vetëm simbolikë. Menjëherë pas emërimit, Palmer ka vizituar pikat më nevralgjike në rajon, ku bëri të qartë, se krahas BE-së, Rusisë, Kinës dhe Turqisë, edhe SHBA do të luajë në të ardhmen një rol të rëndësishëm në Ballkan. Nëse amerikanët do të marrin rolin udhëheqës, si dikur Holbrooke, mbetet të shihet. Por kjo me siguri që nuk mund të përjashtohet.

Mbështetësit e Palmerit

Opinioni amerikan e njeh Matthew Palmerin në radhë të parë si shkrimtar. Edhe babai i tij Michael ka qenë autor i njohur me romanet e tij thriller nga bota e mjekësisë, të përkthyer në shumë gjuhë. Vëllai i tij Danieli ka shkruar libra me tematikë Science Fiction. Historia dhe tematika e komunikimit kanë qenë shpesh në rend dite në shtëpinë tonë, shkruante dikur Matt. Të tre Palmerët kanë shkruar apo shkruajnë ende. Babai i tij Michael, ka vdekur në vitin 2013, pa pasur ambicie të mëdha në tregun e librit. Librat e Matthew me tematikë krimet dhe diplomacia, janë lexuar me vëmendje në Departamentin e shtetit, në veçanti pjesët ku bëhet fjalë për rrezikimin e interesave amerikane.

Palmeri dallon nga Richard Holbrooku, i njohur si një diplomat i ashpër. Ai është miqësor, pak i tërhequr dhe me karakter ndryshe. Misioni i madh amerikan, i cili lulëzonte në kohën e presidentëve Bill Clinton dhe George W. Bush, është zbehur në kohën e Barack Obamës dhe është shuar në kohën e Donald Trumpit. Palmer është mbështetur dikur nga ministrja e Jashtme e Clintonit, Madeleine Albright. Palmer ka qenë këshilltar i Bushit dhe në pesë romanet e tij ka paraqitur mendimet e veta. Një nga romanet e tij mban titullin madje „Misioni amerikan”.

Njohja me rajonin

Palmeri e njeh këtë rajon më mirë se gati të gjithë bashkëvendasit e tij të tjerë. Beogradi ishte stacioni i parë i diplomatit të ri Palmer, në vitin 1993. Deri atëherë ai ishte i interesuar për Lindjen e Largët dhe Japoninë. Pas Afrikës, Azisë dhe Qipros, Palmer është rikthyer prapë në Ballkan, sikur edhe heroi i romantit të tij të tretë „Ujku nga Sarajeva”, ku ai përshkruan vuajtjet shpirtërore të një diplomati amerikan nga tmerret e para në Srebrenicë. Në Beograd ai është njohur edhe me gruan e tij, me të cilën pjesën më të madhe të pushimeve e kalon në bregdetin malazez. Ministri i Jashtëm serb Ivica Daçiq e ka përshëndetur emërimin e “dhëndrrit tonë”, si të ngarkuar të posaçëm për Ballkanin. Ai tha se nga Palmeri pret shumë, që shkaktoi qeshje në sallën e diplomatëve të mbledhur në Bled të Sllovenisë. Mbetet të shihet nëse njohja e rajonit do të jetë përparësi apo mangësi për Palmerin. Por mendimet në Beograd janë të ndara. “Dhëndrri” shihet si pjesë e një aleance të natyrshme. Por Palmeri shihet edhe si një person që është përzier në punët e brendshme të Serbisë dhe Kosovës, me rastin e krijimit të qeverisë, e thuhet madje se e ka mbështetur Partinë Përparimtare të Vuçiqit.

Matthew Palmer në Tiranë

Politikën amerikane ndaj Ballkanit e kanë dominuar muajt e fundit presidenti Trump dhe ish-këshilltari për sigurinë, John Bolton. Trumpi e ka mbështetur në dy letra dërguar krerëve të Serbisë dhe Kosovës shkëmbimin e territoreve mes Kosovës dhe Serbisë, që ka shkaktuar shqetësime të mëdha në Ballkan dhe Gjermani. Pas largimit të Boltonit, tani sytë janë drejtuar sërish nga Departamenti i Shtetit. Palmer ndryshe nga Boltoni nuk i përket grupit të ideologëve republikanë, të cilët hedhin poshtë konceptin multilateral dhe i besojnë shteteve nacionale. Por ende nuk është e qartë se si do të pozicionohet në çështjen e ndryshimit të vijës kufitare. „Në qendër të historisë qëndron gjithmonë një personalitet i fuqishëm”, shkruante dikur Palmer. Koncepti i tij i shkrimtarit i ngjan edhe konceptit politik. Në qendër qëndrojnë personat e fuqishëm, jo strukturat apo interesat e popullit, të pa artikualuara deri në fund. Të fuqishmit në pushtet në Beograd, Sarajevë, Banja Lukë, Podgoricë, Prishtinë dhe Tiranë me siguri që i gëzohen këtij koncepti.

Zëri i Amerikës: Kush është Robert O’Brien, këshilltar i ri i Sigurisë Kombëtare të SHBA

Presidenti Donald Trump ka emëruar zotin Robert C. O’Brien si Këshilltarin e tij të ri të Sigurisë Kombëtare.

Zoti O’Brien zëvendëson zotin John Bolton, i cili dha dorëheqjen javën e kaluar.

Presidenti Trump e shpalli emërimin të mërkurën nga llogaria e tij në Twitter, duke përmendur se O’Brien po shërbente si i dërguar i posaçëm presidencial për çështjet e pengjeve në Departamentin e Shtetit. Presidenti shtoi se ka punuar gjatë dhe shumë me zotin O’Brien. “Ai do të bëjë një punë të shkëlqyer!” shkruante Presidenti.

Robert O’Brien ka qenë përzgjedhur nga ish-Presidenti George W. Bush si përfaqësues i SHBA në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së, ku ai punoi me paraardhësin e tij, Bolton.

Robert O'brien swearing in

Robert O’brien swearing in

Ai ka qenë gjithashtu këshilltar për fushatat presidenciale republikane të ish-guvernatorit Scott Walker nga shteti Wisconsin, ish-guvernatorit Mitt Romney nga shteti Massachusetts dhe senatori Ted Cruz nga Teksasi.

Më parë në karrierën e tij, O’Brien ka qenë zyrtar i lartë juridik për komisionin e Këshillit të Sigurimit të OKB-së që vendosi pretendimet financiare kundër Irakut si rrjedhojë e Luftës së Gjirit. Ai ka qenë më parë major rezervist në ushtrinë amerikane.

O’Brien ka një diplomë juridike nga Universiteti i Kalifornisë-Berkeley, dhe është bashkë-themelues i një firme juridike në Los Angeles që merret me çështje gjyqësore dhe të arbitrazhit ndërkombëtar.

O’Brien është autor i librit “Ndërsa Amerika flinte”, një përmbledhje shkrimesh mbi sigurinë kombëtare dhe politikën e jashtme të SHBA. Shkrimet shihen si një thirrje zgjimi për popullin amerikan.

Libri paralajmëronte se bota është bërë më e rrezikshme “nën politikën e jashtme pasive të Presidentit Obama”.

Harry J. Kazianis, Drejtor në Qendrën për Interes Kombëtar, i cili ka punuar me zotin O’Brien për gati një dekadë, thotë për VOA se O’Brien njihet në bashkësinë e sigurisë kombëtare si dikush që kuptoi ngritjen e Kinës – veçanërisht synimet e saj detare – si një sfidë kryesore për SHBA në Azi.

“Ai ishte shumë vite përpara të tjerëve kur e kuptoi se aspiratat e Pekinit përbënin një kërcënim të madh për interesat e SHBA dhe u kritikua shumë për këtë. Por veprimet agresive të Kinës vitet e fundit, vërtetuan se O’Brien ishte i saktë,” thotë analisti.

Ndërkaq, Larry Pfeiffer, ish-shef i stafit të CIA-s thotë se nuk e njeh personalisht zotin O’Brien, por shton se “ai nuk ka thellësinë e përvojës në çështjet e sigurisë kombëtare, krahasuar me secilin prej pararendësit e tij të fundit.”

Presidenti Trump e kërkoi dorëheqjen e zotit John Bolton javën e kaluar, duke thënë se ai kishte qenë një “katastrofë” në politikën për Korenë e Veriut, se ishte treguar “i ngathët” me Venezuelën dhe se nuk shkonte mirë me disa zyrtarë të rëndësishëm të administratës.