VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Intervista – Shoku i qelisë i Visar Zhitit: Ja kush ishin spiunët e Komandës në burg

By | March 28, 2017
blank
4 Comments
  • author avatar
    ermal 4 years ago Reply

    Visari është FLORI i dhoqërisë tonë të shëndoshë . Nishani një KOMUNIST i Sali BANDIT Berishës :I besuari i Enverit !!!??? Plera i politikës Shqipëtare SOT e 27 vjet.!?

  • author avatar
    Mirush Osmani 4 years ago Reply

    Te lumte goja miku dhe bashkeluftetari im Lek Froku.
    Me Visar Zhitin mos luani sespe nuk ishte mi-birucash por Luan me zemer te madhe.
    Jam plotesisht dakort me intervisten e Antikomunistit dhe Heroit te Gjalle : Lek Frroku.
    Ne gjirin tone kishte edhe spiune, shumica te denuar per krime ordinere dhe me nje nen 55-es..i kalonin tek Armiqte dhe Kundershtaret e Vertete te Diktatures..

  • author avatar
    vini 4 years ago Reply

    Mbas njezet e gjashte vjetesh, shqiptaret duhet te kene inisiative dhe njekohesisht kurajo, per te mare fatet e Shqiperise vete ne dore dhe jo t’ua lene kete partive qe me shume deri me sot vecse I kane mashtruar, por per te arritur kete duhet te kemi unitet dhe te jemi te bashkuar. Dekriminalizimi, vetingu dhe reforma ne drejtesi eshte per te miren e popullit dhe jo te partive te cilat si te inkriminuara, edhe pse paraqiten sikur e duan, realisht e pengojne. Situata pikerisht sot eshte e pershtatshme dhe kerkon nje force dhe nje lider te besueshm qe t’i shkohet pas.

  • author avatar
    Milaim Nela 4 years ago Reply

    Kur akuzojne edhe Visar Zhitin imagjino cfare mund te bejne me te tjeret!
    Skeptikeve ju sugjeroj te lexojne Burgologjine e Zhitit (Ferri I Care). Ju ben absolutisht mire te kuptojne sado pak kush eshte Visar Zhiti dhe permes kesaj vepre qe per mua mund te krahasohet vetem me “Rrno per me tregue” te At Zef Pllumit te kuptojne sado pak cfare ka ndodhur me keta njerez para te cileve cdo shqiptar sado pak I civilizuar duhet te perkulet me respekt. Kjo do ti zbuse sado pak edhe shpirtrat e atyre qe edhe pas 26 vjetesh vjellin vrer mbi shtresen e te perndjekurve te mirefillte politike si Visar Zhiti.
    Vepra e Visar Zhitit duhet te ishte perkthyer ne gjuhet me kryesore te botes me subvencion nga shteti e jo Zhiti te perdoret si mjet i luftes mes klaneve e partive qe jane ne borxh deri ne fyt ndaj kesaj shtrese.

Komentet

blank

Biden i shkruan Osmanit: Mbështesim dialogun Kosovë-Serbi, një marrëveshje gjithëpërfshirëse me njohjen reciproke

Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Joe Biden, ka thënë se SHBA-ja mbështet vazhdimin e dialogut të Kosovës me Serbinë dhe arritjen e një marrëveshjeje gjithëpërfshirëse, e cila do të përqëndrohej në njohjen reciproke.

“SHBA-ja do të vazhdojë të mbështes përpjekjet për sigurimin e paqes së qëndrueshme dhe dialogut produktiv ndërmjet Kosovës dhe Serbisë dhe përfundimisht marrëveshjes gjithëpërfshirëse për normalizim, e cila besojmë se do të duhej të përqendrohej në njohjen reciproke”, thuhet në një letër të cilën presidenti amerikan, Joe Biden i ka dërguar presidentes së Kosovës, Vjosa Osmani në të cilën e uron atë për zgjedhjen në këtë pozitë.

Në letër, Biden shkruan se partneriteti mes dy vendeve është i rrënjosur në vlera të përbashkëta, duke theksuar se do të punojë me Presidenten Osmani në prioritetet që kanë të bëjnë me forcimin e sundimit të ligjit, luftën kundër korrupsionit, mbrojtjen e të drejtave të pakicave dhe bashkësive fetare, rimëkëmbjen nga pasojat e pandemisë Covid-19, zhvillimin ekonomik si dhe sigurimin e të ardhmes së qëndrueshme energjetike.

Në njoftimin e zyrës së presidentes Osmani, thuhet se presidenti Biden i është përgjigjur edhe kërkesës së Osmanit që SHBA-ja të ndihmojnë me vaksina, bazuar në letrën e saj të 19 marsit.

Presidenti Biden ka thënë se, “me shtimin e sasisë së vaksinave, SHBA-të do të punojnë me partnerët për shpërndarjen e tyre dhe se ekipi i tij do të jetë ne kontakt me Presidenten Osmani për realizimin e synimit të tillë”.

Presidenti Biden ka përmendur edhe raportin personal të familjes Biden me Kosovën.

Në këtë kontekst, presidenti amerikan ka përmendur të birin e tij Beau, i cili ka shërbyer në Kosovën në kuadër të forcave paqeruajtëse amerikane, siç thuhet në letër për “avancimin e paqes, si dhe sundimit të rendit e ligjit”.

blank

Gulielm Radoja në gjendje të rëndë shëndetësore për shkak të COVID-19

Aktori i njohur i skenës shqiptare, Gulielm Radoja ndodhet në gjendje të rëndë shëndetësore në reanimacionin e Spitalit të Durrësit.

Aktori është infektuar prej ditës nga koronavirusi dhe ndodhet në reanimacionin e spitalit të qytetit në gjendje të rënduar shëndetësore.

Për rastin, ka reaguar edhe skenografi i njohur, Bashkim Zahaj, i cili bën apel që shteti të ndërhyrë për një mjekim më të specializuar jashtë vendit.

“Mesoj se Guljemi aktori jone i dashur qenka rende ne spitalin e Durresit nga covid. Shteti shqiptar i detyrohet ketij aktori per nje sherbim me te specializuar jashte shtetit. Uroj te rezistosh e te fitosh Guljem”, shkruan ai.

Guljelm Radoja ka lindur në 2 korrik të vitit 1945 në qytetin e Shkodrës. Pas përfundimeve studimeve të larta në Institutin e Lartë të Arteve (sot Akademia e Arteve) për Dramaturgji në vitin 1972, fillon punën si aktor profesionist në Teatrin e Librazhdit.

Më pas largohet nga ky teatër për të punuar si aktor dhe regjisor pranë Teatrit “Bylis” të qytetit të Fierit dhe më pas si aktor në Teatrin “Aleksandër Mojsiu” në Durrës. Ndër interpretimet e tij në teatër mund të përmendim rolet e tij në dramat “Bourgeois Wedding” e Bertold Brehtit, “Me syrin e një klouni” e Heinrich Bëllit, “Trojanët” e Vasilis Theodoropulosit etj.

Në kinematografi ai ka luajtur më shumë se 30 role. Roli i i tij i parë ishte ai i inxhinnierit të pyjeve në filmin “Gjurma” në vitin 1970. Më tej do të vazhdonin një sërë rolesh të tjera si roli i Tenente Gruabardhit në filmin “Në fillim te verës” në vitin 1975, roli i Stefan Bardhit në filmin “Mësonjëtorja” në vitin 1979, roli i Petro Nini Luarasit në filmin “Kush vdes në këmbë” në vitin 1984, roli i priftit në filmin “Kthimi i ushtrisë së vdekur” në vitin 1989, roli i prokurorit në filmin “Kolonel Bunker” në vitin 1998, etj.

Për meritat e tij artistike Guljelm Radoja është nderuar me titullin “Artist i Merituar”. Radoja jeton në Durrës./Gazeta Bulevard

blank

KUJTESË PËR ATA QË DO TË VOTOJNË PËR NDRYSHIMIN, KUNDËR KRIMIT – Nga Agim Xh. Dëshnica

VILSON BLLOSHMI GENC LEKA

 

Ju që do të shkoni të votoni për ndryshimin kundër krimit, ndaluni pak pranë përmendores së Gencit e Vilsonit, hidhni do lule e kujtoni me nderim dy djemtë e pafajshëm, poetët demokratë të  lirisë,  të pushkatuar,  pasardhës të denjë të mësuesve atdhetarë.

 

 Si çdo ditë, në mëngjes herët, pas natës së 17 korrikut 1977, gra e vajza me drapër në dorë, tek zbrisnin, për në arat e kooperativës së Bërzheshtës mbi  Librazhd, s’kishin dëgjuar krisma armësh në mesnatë,  as nuk dinin se në hijen e malit të Zgarës, ishin pushkatuar dy mësuesit e rinj, Genc Leka e Vilson Blloshmi! Kur kujtohen të dy poetët, shpaloset faqe maleve, bukuria e blertë e Librazhdit, dëgjohet jehona e poezive të paharruara, këngët si vaje të Bërzeshtës, isot e kabatë për vallen e vdekjes me dridhma shtatesh të Rrajcës në livadhet e përzhitura nga vapa e korrikut.

Në rrjedhën e kohës nga brezi në brez, kujtesa e ngjarjeve tragjike, mbart pamje nga të  vërtetat e hidhura. Historia e trishtuar e viteve  pas luftës, flet sesi  komisarët me yll të kuq në ballë, tjetërsuan jetën, me vrasje e burgosje në qytet e fshat, rrëmbyen tokat e bukës, pronat, shtëpitë, hotelet, teatrot. kinematë e dyqanet, rrënuan e mbyllën xhami, kisha e teqe. Nga shtati i masakruar i poetit Dom Lazer Shantoja, pas sharrimit mizor të gjymtyrëve, u pushkatua çfarë kishte mbetur gjallë.. Më pas vijoi pushkatimi i poetëve Manush Peshkëpia, Trifon Xhagjika, i muzikantit të ri Gramoz Omari. Nëpër burgje, humbën jetën nga torturat poetët e shkrimtarët Vinçenc Prennushi, Bernardin Palaj, romancieri i parë shqiptar Ndoc Nikaj, dramaturgu klasik Et’hem Haxhiademi e shumë të tjerë. Aso kohe Lidhja e shkrimtarëve, botonte poemat “Enverit” “Me ty Stalin!”, “Strategu i fitoreve Stalini” etj. Pas pushkatimit pa gjyq të 21 burrave fisnikë dhe dijetares Sabiha Kasimati pranë Urës së Beshirit, një turmë e zhurmëshme, u mblodh para Legatës Sovjetike duke brohoritur për Stalinin, Enverin e Bashkimin Sovjetik.

Një përfytyrim i rrejshëm rreket të tregojë, edhe sot, sikur në atë sistem të çoroditur, gjthçka shkonte vaj. Veçse në orë të caktuara ditën, madje, edhe natën qytetarët mbanin radhë për bukë, kos e me raste për një a dy pula, të heshtur e të përulur para shitësit në dyqanet e shtetit. Një filozof gjerman shkruante: ” edhe populli gabon, madje është fajtor, meriton qeverinë që mban mbi shpinë.” Shtetëzim, burgim e pushkatim-fjalë tmerri. Vendim për shembje ndërtesash monumentale-çmenduri  sekretarësh  në komitetet e partisë në qendër e në rrethe. Për të ndalur sadopak dorën e tyre rrënimtare, studiuesit më në zë, botonin hera-herë shkrime  për formimin  e kombit  shqiptar, për kulturën, vlerat etnografike e nd֝ërtimore. E megjithatë zjarri i luftës kundër feve, kanuneve e zakoneve, të trashëguar brez pas brezi, mbahej i ndezur nga poetët e shkrimtarët real.socalistë, të cilët ngrinin lavde për një të krisur me emrin Enver, mburrnin heronjtë e sigurimit të cilët për të mbuluar dështimet në ekonomi, me porosi të partisë, sajonin grupe armiqsh e sabotatorësh.

 Në vitet 70, kur ekonomia e përqendruar po tronditej në themel, partia vendosi përsëri, të vriste njerëz. Ndaj si ujku në pergjim priste rastin te kapte gjahun e parë. Nisi me poetët, shkrimtarët dhe artistët e lirisë në burgje, kampe pune, e miniera.  Në vitin e zi 1977, u dënuan në kundërshtim me ligjet,   dy poetët  e rinj, me fat tragjik, Genc Leka 32 vjeç e Vilson Blloshmi 29 vjeç, për vargjet, ëndërrimet e  shpresat e tyre djaloshare. Këta poetë të mohuar, e të pambrojtur nga askush, u rrezikuan jo vetëm nga dëshmitarët e rremë, por edhe nga ekspertët e letërsisë, për realizimin e skenarit vrastar me “grupin e sabotatorëve” në Kooperativën e Bërzheshtës. Skenari fillonte me një mushkë të mbytur, diku në punë e sipër. Në vijim u sajuan akuzat:  “zjarrvënës e vjedhës”. Sipas partisë e sigurimit ato “akte sabotimi synonin rrëzimin e pushetit popullor!!”

Për dënimin e tyre, u hartua një plan i gjerë masash nga Komiteti i Partisë së Librazhdit me urdhër të sekretarit të parë, druvarit Sotir Koçollari, bashkë me gjykatën, prokurorinë, hetuesinë, drejtorinë e policisë etj. U ngarkua një lukuni hetuesish me detyra të veçanta me kryehetuesin kriminel, Selim Çaka në krye. Në akuzën e sajuar u renditën shpifje nga më të ndryshmet: “krim e sabotim  në bujqësi, axhitacion e propaganda.” Të gjitha bashkë morën pamjen e një litari të përgjakur nga historia tragjike e fisit të blloshmëve me zanafillë nga lufta vëllavrasëse e vitit 1944, zgjatimi hakmarrës në kohë paqeje, shpallja “kulak”, një nofkë e ngjashme me emrin skllav e së fundi, caktimi i “grupit të tetë sabotatorëve.” Në përfundim u dënuan me pushkatim dy më të rinjtë, Genci e Vilsoni “kryetarë e udhëheqës grupi.”, “Fajet”  e “krimet” e tyre më të rënda, ishin krijimi i poezive dhe përkthimet  nga Volteri, Viktor Hygo, Edgar Po, Alfred De Myse, Bodler, Rembo, Shatobrian, Maksim Gorki etj. A ka ligj në botë për vrasje  poetësh, të cilët krijojnë poezi e kënaqen vetë me to? Dokumente për dënimin e tyre ishin ditaret, fletoret e shënimeve dhe letërkëmbimi me të afërmit e dashur, ku poetët shkruanin poezitë, mendimet  për letërsinë, artin e kulturën. Hetuesit pa shkollën përkatëse shqyenin sytë dhe me anën e torturave shtazarake përpiqeshin t’i detyronin të pandehurit, të pranonin “fajet, krimet dhe veprimtarinë armiqësore.” Pengësë e pakalueshme, për ata, që morën përsipër detyrën e caktuar nga sekretari i parë i Komiteti të Partisë, ishte vetëm një, Vilsoni i paharruar që mbante emrin e nderuar të presidentit shpëtimtar amerikan. Hetuesit-xhelatë, me britma e sharje, ua përplasnin kokën nga muri në mur, i qëllonin me grushta e shkelma, ku të mundnin. Vilsonit ia thyhen  krahun, por ai qendroi i patundur, shkëmb-vigan. Të tjerët, gjatë torturave të padurueshme, u lëkundën, pranuan disa nga fajet e paqena.

Krejt ndryshe janë zhvilluar ngjarjet në kohën e Monarkisë së përfolur, me Migjenin mësues në shkollat e shtetit, kur poeti  i trishimit, botonte lirshëm poezi e shkrime kritike, si “Hidhet e përdridhet” (me nënkuptime kundër Mbretit.), “Poema e Mjerimit”, “Molla e Ndalueme,” “Legjenda e Misrit.“ “Bukën tonë falna Zot”, ndërsa poetët mësues  Gencin e Vilsonin, i vranë për krijime të pabotuara.

 Ne fillimet e demokracisë, njërëz të politikës e të kulturës, u munduan më kot të shfajsoheshin me frikën e diktaturës, heshtën  për librat e botuar dikur, por për çudi, as sot nuk po e marrin veten, përpiqen të harrohet gjithçka nga e kaluara me shprehje të tilla “se ashtu ishin ligjet në monizëm.” Ndërkohë të tjerët për pak desh u fshinë nga kujtesa e kombit. Gjithsesi, ndihen të qetë në ndërgjegje ndaj shkruajnë  për të vërtetat e asaj kohe të mallkuar, kur ndalohej mendimi ndryshe, kur vriteshin poetët e lirisë për vargje kushtuar natyrës e dashurisë njerëzore.

Siç ndodh zakonisht me poetët, në moshë të re, me anën e poezive, Genci e Vilsoni shprehnin gjendjen  shpirtërore ndaj fatit të mbrapsht, për humbjen e të drejtave studimore, mendimin e heshtur kundër padrejtësive: largimi nga arsimi, në minierë e bujqësi, punëtorë në pyje dhe ushtri. Ajo lojë hetuesish, ishte në kundërshtim me faktet  e ekspertizës  ekonomike  e juridike. Megjithatë tërë ato fakte pafajësije, u fshinë me vendosmëri nga sekretari i parë i cili kryente verbërisht detyrat e caktuara nga lartë, sipas parimit komunist: “të vrasim njerëz për të mbajtur pushtetin.”

 Kjo detyre u plotësua, edhe me ndihmën e njerëzve të kulturës nga Tirana. Faktet janë kokëfortë, nuk merren me nderime ndaj askujt, qofshin dhe profesorë, të cilët nuk mundën të mbronin poetët me argumentin e fuqishëm, se poezitë, as ishin botuar as të shperndara dorazi.. Gazetarja Çuli e tmerruar nga sigurimi, tejkaloi detyrat duke qëmtuar, edhe me hamendje vargjet e Gencit kushtuar dashurisë. Prof. Xhaxhiu bëri çmos t’i komentonte përkthime e krijimet si punime adoleshentësh. Ndërsa N.Jorgaqi për poezitë“ Vjeshtë”, “Rrethi i hënës”, “Harabelat”,  gjykon: “Vilsoni ka thënë se që të bëhesh njeri i afirmuar, duhet të studiosh dhe në gjuhë të huaj. Ai ka bërë përkthime nga autorë dekadentë, si: Lamartin, Shatobrian, Rembo, Bodler etj. Ka nxjerrë shënime me përmbajtje reaksionare si “s’ka gjë më të bukur se ajo që nuk shërben për asgjë”, ka nxjerrë citime nga Gorki “nuk ka njeri më egoist se i sëmuri”, ose nga Naim Frashëri “mos u bëj mjaltë se të hanë mizat” – citime që i shërbejnë ideologjisë së tij”. Bara më e rëndë ra mbi mësuesin e poetin K. Petriti, me poezinë e Vilsonit  “Saharaja”. Sado, u orvat me disa e trajtime, me jo, të paqarta apo të errëta, nuk mundi t’ia dilte mbanë për shkak të hetuesve të egër, të cilët me klithma, kërcënonin, se për idealin komunist mund të hidhnin në erë, malet dhe vetë Shqipërinë.

Pra, ishin, vetëm dy nga ekspertët të cilët duke kryer detyrën e letrarit bashkëkohor, shqyrtuan poezitë intime e përkthimet e bukura të poetëve. Ishin ata të dy, që poshtëruan veten me fyerjet ndaj poetëve të mëdhej europianë e kësisoj lehtësuan punën e hetuesve për dënimin e Gencit e Vilsonit.

Dokumenti i vendimit të jashtëligjshëm, me vdekje, u miratua nga kryetari i Gjykatës së lartë, Aranit Çela dhe Kolegji i Apelit, ndërsa Presidiumi i Kuvendit Popullor, nuk e pranoi lutjen për faljen e jetës. I fundit, ministri i brendshëm, urdhëroi me shkrim policinë e Librazhdit për ekzekutimin larg qytetit. Qarkullon dhe një dëshmi nga një pjesëtar i togës së pushkatimit. Në moshë të thyer, i munduar nga ankthi i padurueshëm i heshtjes, si në një rrëfim, ai tregon për çastet e fundit të jetës së dy poetëve Genc Leka e Vilson Blloshmi. Para pushkatimit, kryehetuesi kriminel, iu qas buzëgas Vilsonit. Mesa kuptohej pas torturave ç’njerzore ai kërkoi poshtërimin e tij, edhe në çastet e fundit të jetës, bashkëpunimin me organet e sigurimit. Kundërshtimi këmbëngulës i poetit të lirisë, qe i menjëhershëm. Pas pak u dha komanda, ”zjarr!” Gjithçka mbaroi. Krismat në hijen  e malit të Zgarës u përzihen me zhurmën e rrjedhës së Shkumbinit e jehonën maleve, ku poetët të pandarë ndrijnë si yje lart në qiell, ndërsa vepra e tyre e bukur jeton në mendjen e zerat e rinisë. 

Kur diktatori i pashpirt, u zhduk nën dhe, degjohej gaz-hidhët në festivale, kënga e vdekur, “Lule për xhaxhin Enver” nga barinjëtë e dhive, “bilbila me lule mbi qeleshe…”Një nga këngëtarët-vallëtarë nga Librazhdi, mban emrin Taulant Balla. Sot ai eshtë një prej mashtruesve të koruptuar e gënjeshtar i gjobitur nëpër gjyqe. Ndërkohë, edhe shërbëtor besnik i kryeminitrit në ikje Rama. Për çudi vetëm aty nga viti 2017, shkrimtari  i realizmit socialist, Ismail Kadare, u bë i gjallë tepër vonë, me parthënien në librin “Genci  e Vilsoni”, botuar nga Sadik Bejko për dy poetët e pushkatuar në 1977.

I pyetur disa vite më parë  Kadare ishte përgjigjur, se për vrasjen e dy poeteve.  qe njohur nga një shkrim i historianit Uran Butka!

 

 Nxënësit në shkolla, kudo në Shqipëri, presin të kthehen mësuesit e vërtetë, të mësojnë, si krijohen poezitë e lirisë.  Tashmë poetët, Genci e Vilsoni,  ligjërisht janë jo vetëm të pafajshëm e Martirë të Demokracisë, por  Nderi i Librazhdit, e Nderi  i Kombit.

 

Dy nga  poezitë e dënuara të Gencit:

 

KUJTIMI YT

“Kujtimi yt më hodhi këtë natë

Në thellësinë e brengave pa fund…

( Ah! ëndërr e kaltër,  këputur për mes)

Dhe nis mendimi  rrugën më të gjatë.

Shtegun e blertë kur nuk e gjen gjëkund

Vezulluar  prapa mbrëmjes e çdo mëngjes.”

 

  POEZIA E FUNDIT

“O hënë pse dole, moj kaq e trishtuar

Mos vallë për mua po mban zi?

Ç’më fsheh ashtu me sy të lotuar,

Mos m’u sos jeta dhe unë s’e di?

Po dhe në vdeksha, jeta s’ka të mbaruar

Dhe pse sot po shkruaj  të fundmen poezi

.

Nga dosja e Vilsonit:

 Në dosjen e Vilsonit u gjetën  shënime  me shqipe të pasur, arsyetime të thella, ligjërime prej shkrimtari, me vlerë për ata që studiojnë gjuhen e letërsinë shqipe:

“Në vitin 1966 mbrojta shkollën e mesme pedagogjike. Ishim 208 maturantë. Nga të 208-ët vetëm unë u ndava: nuk m’u dha e drejta për të ushtruar profesionin si arsimtar. Me sa duket, kjo lidhej me të kaluarën jo të mirë të familjes sime. Në vitin 1972 kam shkruar një poezi. E kam bërë në ditët kur po hapej viti i ri shkollor; isha i dëshpëruar, mbasi me kohë kisha kërkuar që të ushtroja profesionin si arsimtar dhe kjo e drejtë nuk më jepej. Në ato rrethana kam shkruar poezinë:

“Nëse nuk munda brengës t’i bëj ballë

Zjarr përsëri unë kam në shpirt të djegur

Nëse më i vdekur jam nga çdo i gjallë,

Mirë pra, m’i gjallë jam se çdo i vdekur.”

Jam thyer para dëshirë sime, para dëshpërimit tim. Kohët shkonin dhe unë vazhdoja të punoja në prodhim. U bëra pesimist. Nuk jam llogaritur mes njerëzve dhe shokëve me të cilët bashkë mbaruam shkollën, por u llogarita midis klasave të vdekura, mes njerëzve të vdekur. Në poezinë më sipër unë kam dashur të them se jam më i gjallë se të vdekurit.

Shënimet në ditarin tim japin mbresa nga jeta e përditshme, shprehje të nxjerra nga studimi i autorëve të ndryshëm të letërsisë së huaj, ngjarje dhe ndodhi të jetës sime, të jetës shoqërore. Me shprehjen se njerëzit mbajnë ndonjëherë emra falsë, dua të them se njerëzit ndryshe hiqen e ndryshe janë. E kam shkruar këtë si vlerë njohëse për njeriun, ose dhe për ndonjë njeri konkret.

Ndryshe nga shokët e mi të shkollës, të cilët kanë disa vjet që e ushtrojnë profesionin e mësuesit jeta ime është monotone, e mërzitshme dhe pa asnjë gëzim. Ata janë arsimtarë, unë punoj në minierë. Ky trajtim nuk më pëlqen dhe më duket i padrejtë. Perspektiva ime është e një njeriu të pafat në jetë. Ç’farë kam bërë? I ri jam, forcat nuk më mungojnë, por nuk kam qetësi, ndërgjegjja nuk më lë të qetë. Kulmi i dëshpërimit arrin atje ku unë them më mirë të mos kisha lindur sesa linda në një jetë që më vret e më brengos. Unë kam një natyrë të keqe, kjo është natyra e trishtimit, unë mërzitem shpesh. Në jetën e përditshme e kam për natyrë që të mos i bëj keq askujt. Gjithmonë vrisja mendjen: ç’do bëhej më vonë, madje, duke qenë i brengosur, rrija zgjuar, i mërzitur, i dëshpëruar, sa arrija ta bashkoj mbrëmjen me mëngjesin…”

Pra, në dëshpërim  e sipër poeti përfytyronte veten në një botë të ngjashme me Saharanë:

 Saharaja, larg është Saharaja,

Saharaja shkëmb e rërë e gurë,
Që ka shok veç emrin e saja

Dhe ngaqë s’sheh ëndrra, s’sheh as drurë.

Saharaja s’di të ëndërrojë.
Ajo bluan gurë në mënt’ e sajë…
Saharaja s’ka këngë të këndojë,
Saharaja s’ka as lot të qajë,

.Saharaja nuk ka miq e shokë
Saharaja është një copë tokë,
Thonë se dhe natën nuk shkon mirë.

Natës s’i pëlqen në Sahara,

S’i pëlqen të ketë veç gurë për shtrojë;

Fjalë e dashuri e njerëz s’ka;

Shkretëtirës shket e shkrepë
Kur hynë dielli e kur hesht thëllimi
Shkretëtirë e shkretë mbetet shkretë…”

                    ———–

 

Nga Viktor Hygo:

                    EKSTAZE 

 

Një natë plot me yje, pranë dallgëve isha vetë.

As dhe një re në qiell, as dhe një vel mbi det.

Më larg nga bota jonë vështrimi zhytej thellë.

Dhe pyjet mbarë, dhe malet, natyra pa mbarim

Sikur po pyesnin ngjanin, me të turbullt murmurimë

Dallgët e detit, zjarret edhe qiell.

 

Edhe të lartë yje, legjiona me mijë

Me zë të lartë e të ulët me mijëra harmoni   

Thoshin duke përkulur  atë kurorë të zjarrtë.

Dhe dallgët blu  q’asnjë s’mund, t’i drejtojë, t’i ndalë,

 Thoshin duke mbështjellë shkumën mbi shkulm e vale:

Ky është Zoti, Zoti i lartë.

 

 

                            * * *

Në kujtim e peng nderimi, shkruesi i këtyre rradhëve u ka kushtuar poezinë “Dy yje mbi hijen e malit.”

 

DY  YJE  MBI  HIJEN  E  MALIT*

 

Në hijen e malit, në përvëlim korriku,

shkretëtira bijtë e nënave mbuloi,

bylbylat  e pyjeve, poetët e freskisë rinore,

poetët e bukur të qiellit, guximtarët e lirisë.

 

Me klithma  e flakë vrastare

në terr mizor,

shkretëtira e tërbuar mori hak,

kundër ajrit, kundër lirisë,

kundër dritës,

kundër ëndrrave, kundër këngëve.

Heshtja e thellë sundoi

veç një çast!

Jehona  e dhimbjes së malit

fluturoi gjithkund!

 

S’është aq lehtë  të vrasësh poetët

në hijen e malit,

s’është aq  lehtë të vrasësh poetët,

të ndalësh rrjedhat e mendimit,

të zhdukësh shpirtin, të fikësh ditën,

s’është aq lehtë  të vrasësh poetët,

krimin ta fshehësh nën dhe!..

 

Nga zemra e tyre,

këngët e gjakosura, thirrjet për liri,

me flatrat e shqipes,

kryengritëse u ngritën lart,

murlanin e fjetur zgjuan,

zëmërimin ndaj tiranisë.

 

U rrafshuan dunat e sfilitjes,

në shkretëtirë  zhegu  u shua,

pluhuri gri  u tret.

U tund piramida në themel,

muret e ngujimit ranë.

 

Fryma e kohës i shkundi retë ujëplota,

u zbut dheu, ngriti kryet bari i njomë,

plasën gonxhet, shpërhyen lulet,

mbi blerim e hijeshi.

 

Frymë e kohës me psherëtimë,

tymin shpërndan nga hija e malit,

gjurmë krimi, njolla gjaku zbulon.

 

Në oborre shkollash,

vështrojnë ndër lot malin e trishtuar,

rrëzimin e gjetheve në vjeshtë.

Pse vonojnë mësuesit,

pse s’po vijnë poetët

Genci e Vilsoni?

 

Shkumbini shkumëzon

dredhon ndër  gurë e kthesa,

zëra valësh zhurmërojnë,

kërkohen poetët.

Oshëtima nga hija e malit

çohet  në qiell.

 

Dilni e shihni,

mbi  rrethin e hënës

vezullues dy yje  të qetë,

dy yje të bukur,

dy yjet e ndritur të zgjimit

blank

Bushati e Shkullaku refuzuan të dorëzojnë materialin, GJKKO vendos sekuestro të databazës së 910 mijë votuesve

TIRANË

Gjykata e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar është vënë në lëvizje pas publikimit të të dhënave personale të 910 mijë personave në Tiranë.

Gazetarja Klodiana Lala raporton për “BalkanWeb” se GJKKO, me kërkesë të SPAK, ka vendosur të detyrojë drejtuesit e portalit “Lapsi.al”, që publikoi i pari të dhënat, të dorëzojnë databasën me të dhënat personale të 910 mijë personave.

Por, siç raporton gazetarja Lala, drejtuesit e portalit, Armand Shkullaku dhe Andi Bushati, kanë refuzuar t’i dorëzojnë materialin GJKKO për të ruajtur burimin.

Për këtë arsye, GJKKO ka vendosur sekuestro të databazës dhe pritet të shkojë te zyrat e “Lapsi.al” për materialin.

blank

Kryetarja e Partisë Konservatore britanike të kryeministrit Johnson dhe Daniel John Hannan-Bashës: Ju urojmë fitoren dhe ju mirëpresim si kryeministër në Londër

Kryedemokrati Lulzim Basha zhvilloi këtë paradite një bisedë online me kryetaren e Partisë Konservatore Britanike të kryeministrit Johnson, Amanda Milling, dhe këshilltarin e bordit të tregtisë në Britani, Daniel John Hannan.

Në fjalën e saj, kryetarja e konservatorëve të kryeministrit Johnson, Amanda Milling, shprehu gatishmërinë për bashkëpunim dhe i uroi kryetarit Basha fitoren më 25 prill.

“Jam shumë e kënaqur që dëgjoj se bashkëpunimi ynë midis partive tona ka mundësuar marrëdhënie më të mira mes nesh dhe ka patur një impakt pozitiv për vendin tuaj. Unë e mirëpres gjithmonë shkëmbimin e eksperiencave midis nesh, pasi kemi mundësi të mësojmë nga njëri-tjetri. Të urojmë fitoren dhe të presim si kryeministër në Londër”, tha Amanda Milling.

Ndërsa, këshilltari bordit të tregtisë në Britani, Daniel John Hannan, tha se është i vetëdijshëm që Shqipëria ka potencial zhvillimi, por që e ka penguar keqmenaxhimi. Ai gjithashtu uroi kreun e opozitës për fitore më 25 prill, në mënyrë që Shqipëria të rimar orientimin perëndimor.

“Jam shumë i inkurajuar nga optimizmi juaj, sepse u binda edhe vetë herën e fundit që isha në në Tiranë se Shqipëria është një vend me një potencial shumë të madh, i cili thjesht është menaxhuar keq për një kohë të gjatë. Ti e the vërtet shumë bukur. Më lejoni që ta shfrytëzoj këtë moment për t’ju uruar gjithë suksesin e mundshëm. Dhe do të thosha mezi pres të të shoh përsëri në Shqipëri, por edhe më shumë se kaq. Pres me padurim t’ju mirëpresim në Londër si kryeministër i një Shqipërie të lire, me ekonomi të lirë dhe me me një orientimin perëndimor. Ndaj për të gjithë ju, forca deri në 25 prill dhe gjthë suksesin e mundshëm”, u shpreh Daniel John Hannan.

blank

Rrëfimi ndryshe i çiftit Basha, Luli dhe Aurela tregojnë për herë të parë historinë e dashurisë

Kreu i Partisë Demokratike, Lulzim Basha, së bashku me bashkëshorten Aurela, kanë rrëfyer për herë të parë së bashku njohjen e tyre, që përfundoi më pas me kurorëzimin e martesës.

Të ftuar këtë të diel në një studio televizive, Lulzimi dhe Aurela rrëfyen se kanë qenë për 5-6 vite shokë, ndërsa më pas, në nga viti i dytë i universitetit, ata janë afruar më shumë me njëri-tjetrin, kjo edhe për shkak se të dy ishin jashtë vendit, në një kulturë e shoqëri të re.

Pjesë nga rrëfimi:

Aurela: Është diçka sinqerisht, se nuk është vetëm një moment, pasi erdhi natyrshëm. Për 5-6 vjet ne ishim shokë. Pasi nga viti i dytë i universitetin kishim shkuar aty edhe ishim të dashur pastaj, boyfriend
Basha: Lidhesh më fort, gjërat i përjeton më ndryshe, tani jetojmë në një shoqëri ku s’ka familje që si ka njerëzit e vetë për fat të keq në emigracion, gjërat i përjeton më fort gjithçka.
Aurela: Ne ishim si të gjithë 18-vjeç, 19-vjeç kishim jetuar gjithë jetën me mamin dhe babin shkuam në një vend krejt ndryshe, krejt të ri, jashtë shtetit dhe mbase si gjithë ata shqiptarët që vijnë në Tiranë, aman vijnë në Tiranë në konvikt po janë në shtetin e vetë. Ne duhet që një të përshtateshim me shoqërinë e re me kulturën e re dhe dy të kujdeseshim për veten tonë.

Basha: Të shkosh atje 19-vjeç e para e punës mbaj mend është befasia se mirë Aurela ishte mësuar të bënte punë shtëpie, por unë s’bëja punë shtëpie, mund të ndihmoja ndonjëherë tim at ose ime më por e vërtet është që unë shkova si dikush që nuk kishte skuqur një herë vezë në jetën e vet. Duhet të administroja një buxhet, të blija ushqimet. Papritur, duhet të ndërtosh një të përditshme ku nuk ke më ndihmën e prindërve. Dikush që nuk ka gatuar dy vezë, duhet të gatuaj spageti me ton peshku për të gjithë shtëpinë. Duke u gjetur në një ambient ku mund të ishe krejtësisht i pavarur, u afruam më shumë me njëri-tjetrin që nga njëra anë na bëri më të fortë me sfidat që duhet të përballeshim dhe nga njëra anë na bëri më të fortë por nga ana tjetër na afroi më shumë me njëri-tjetrin, duke njohur gjëra që nuk i dinim.
Aurela: Ishim të dashur në Holandë. Ne bashkëjetuam së bashku në Tiranë. Në uikend takoheshim apo jo?
Basha: Edhe gjatë javës me të thënë të drejtën (qesh). Më pas u largova për në Kosovë dhe Aurela punonte në Holandë.
blank
Aurela: Unë gjeta punë në Holandë dhe fillova aty. 5-6 vjet kemi qenë në dy vende të ndryshme.
Basha: OKB jepte një leje çdo tre muaj dhe unë shkoja. Aurela vinte në Prishtinë. Vinte në Tiranë.
Arditi: Kishte luhajte….
Aurela: Normal po!
Basha: Është ajo shprehja larg syve larg zemrës…
Aurela: Francezët thonë larg syve pranë zemrës.

blank

Zbërthehet burimi i Lapsi.al- Si e përdorin Drejtuesit Politikë të PS programin me të dhënat për 3.5 milionë shqiptarë

Kur raportuam përvetësimin e të dhënave personale për 910 mijë banorë të Tiranës nga Partia Socialiste për fushatën e 25 Prillit, e kemi theksuar vazhdimisht se Database që arritëm të siguronim me një volum prej 234 MB, nuk ishte e plotë.

Sepse ideatorët e modernizimit të skemës së Patronazhit kishin ndërtuar një program online të dedikuar tërësisht keqpërdorimit të informacioneve konfidenciale për 3.5 milion votues, që është funksional ende sot. Në këtë program janë të regjistruara akoma më shumë të informacione për secilin prej emrave që rezultonte në Database për Tiranën. Programi i plotë online mund të aksesohet vetëm nga pak drejtues të PS dhe njerëz të tyre të besuar dhe nuk mbulon vetëm qytetarët e kryeqytetit, por të gjithë personat me të drejtë vote në Shqipëri, pra rreth 3 milion e 500 mijë qytetarë.

Prokuroria e Posaçme u fokusua tek drejtuesit e portalit Lapsi.al në hetimet e saj për vjedhjen e të dhënave nga AKSHI, por një verifikim i thjeshtë në kompjuterat e Partisë Socialiste apo në Agjensinë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit (AKSHI) mund të zbulonte shumë më tepër.

Gjithsesi, Lapsi.al kontaktoi edhe një herë burimin që na dha Database e patronazhistëve, i cili pranoi të na shpjegojë se si funksionon sistemi i plotë online i Patronazhimit. Rrëfimin e bëri duke kërkuar ruajtjen e konfidencialitetit përmes pseudonimit, që rastësisht po e quajmë DORIAN.

Ajo çfarë zbuloi është tronditëse. Përtej qyfyreve të patronazhistëve e gjitha rezulton të jetë një skemë shantazhi dhe kërcënimesh, e dirigjuar direkt nga kupola drejtuese e Rilindjes ndaj votuesve më të varfër, të papunëve, atyre që trajtohen me ndihmë ekonomike, me kemp, atyre që kanë probleme me legalizimet etj. Përveç mënyrës se si drejtohet skema e Patronazhit direkt nga Drejtuesit Politikë të Partisë Socialiste, DORIAN pranoi të rrëfejë edhe mënyrën se si shantazhohet kushdo që ka një hall për të zgjidhur me shtetin. Ndiqni më poshtë rrëfimin e burimit të Lapsi.al, që zbuloi skandalin dhe tregon se ku mund të gjenden ende sot të dhënat online që janë marrë nga institucionet shtetërore.

Lapsi.al: A mund të shpjegoni si funksionon sistemi i patronazhit në Partinë Socialiste?

DORIAN: Ky sistem është krijuar fillimisht në vitin 2012, si përgatitje për zgjedhjet e vitit 2013. Në këtë kohë, sistemi kishte vetëm të dhëna të mbledhura nga Organizatat Socialiste dhe listat e zgjedhësve që merreshin nga Ministria e Brendshme dhe KQZ. Pasi PS fitoi zgjedhjet në 2013, databaza u popullua me të dhëna të ndryshme shtetërore deri sa arriti gjendjen që është sot. Aktualisht sistemi funksionon me dy nivele.

Drejtuesit Politikë kanë një sistem të veçantë tepër të sigurtë. Kjo platformë nuk aksesohet direkt në internet. Pas shkarkimit të programit bëhet edhe realizimi i lidhjes me VPN (Virtual Private Network) që të mos lihet gjurmë dhe të mos gjendet location nga po përdoret. Drejtuesve Politikë të zonës apo personave që kanë të drejtë të aksesojnë platformën. Për të hyrë në platformë shkarkohet program “Fortclient” dhe më pas aksesohet përmes linkut sistemi.ps.al. Detajet për të hyrë nuk janë kaq të thjeshta dhe për këtë arsye çdo përdoruesi i dërgohen të dhënat dhe shpjegimet përkatëse në një email si ky që po jua nis me foto, ku i dërgohet Password dhe Username për të hyrë në sistem.

 

Qendra ka dërguar edhe manuale të detajuara për ta përdorur me lehtësi këtë platformë. Drejtuesit më pas ia japin Password-in një apo disa personave të besuar, të cilët nxjerrin informacione të ndryshme nga sistemi për t’jua shpërndarë patronazhistëve.

Lapsi.al: Ky është niveli i parë i patronazhit. Po niveli i dytë?

DORIAN: Patronazhistët janë kryetarë dhe anëtarë të Organizatave Socialiste, të punësuar në shtet apo të afërm të kandidatëve në të gjithë Shqipërinë.

Çdo patronazhisti i jepet një listë me të dhëna të plota për personat që duhet të gjurmojnë, për të kuptuar se për kë votojnë si dhe nëse nuk janë “tanët”, apo janë të lëkundur, duhet t’i marrin në telefon dhe t’i takojnë për t’i bindur që të votojnë Partinë Socialiste. Kryesisht patronazhisti është banor i zonës që po patronazhon.

Kur kanë informacione, patronazhistët futen në sistemin e tyre të futjes së të dhënave, i cili gjendet online në adresën https://anetar.ps.al/#/login

 

Lapsi.al: Çfarë të dhenash kanë patronazhistët në sistem?

DORIAN: Në sistemin e drejtuesve që aksesohet me VPN ka gjithçka që shteti ka grumbulluar për një person. Të dhënat e përgjithshme, emër, mbiemër, ID. Pastaj të dhënat e veçanta, si adresë banimi, numër telefoni, vendin e punës, çfarë përfiton nga shteti, kemp, ndihmë ekonomike, a ka bërë ndonjë legalizim, a ka aplikuar për legalizim, a ka pësuar dëme nga tërmeti dhe nëse ka aplikuar pranë institucioneve të posaçme të ngritura për këtë qëllim, ku punon, ku ka punuar, sa e ka rrogën, nëse është pronar i ndonjë kompanie, çfarë gjobash ka, etj etj.
Këto të dhëna nxirren nga sistemi dhe ju shpërndahen patronazhistëve sipas listës së emrave.

Lapsi.al: Çfarë udhëzimesh marrin patronazhistët?

DORIAN: Drejtuesit nga qendra japin udhëzime të ndryshme ditë pas dite. Për shembull, një ditë merren me përfituesit e ndihmës ekonomike apo kempit. Personat kontaktohen dhe i kërkohet vota. Nëse nuk e premtojnë votën, kërcënohen se do ju hiqet ndihma, do t’u hiqet kempi. Një ditë kontaktohen personat që kanë përfituar legalizime apo kanë aplikuar për ndonjë legalizim. Njësoj ju kërkohet vota për “nderin” që ju është bërë, ose u premtohet që do ta zgjidhim problemin. Si rregull, ata premtojnë një numër të caktuar votash. Emrat e premtuar regjistrohen dhe hidhen në sistem. Pastaj kontaktohen nëse kanë dijeni. Nëse ka emra që dalin të pasaktë, kontaktohet përsëri personi që ka premtuar votën. Javën e fundit iu kanë dhënë udhëzim të kontaktojnë personat që kërkojnë punë kundrejt votës dhe t’u premtojnë që pas fitores së zgjedhjeve do të zëvëndësojnë të gjithë ata që dalin me PD, LSI apo të lëkundur në sistem dhe do të lirohen shumë vende pune dhe ata mund të përfitojnë.©Lapsi.al

blank

“Ky është sistemi i Gestapos!” – Meta paralajmëron të dhëna të reja për patronazhistët

Presidenti Ilir Meta i është drejtuar popullit 1 javë para zgjedhjeve të 25 prillit, duke kërkuar që kjo javë të jetë e qetë dhe pa incidente.

Ai ka kërkuar nga qytetarët që t’u drejtohen qendrave të votimit, ndërsa ka bërë edhe një thirrje për Policinë e  Shtetit, duke kërkuar nga efektivët që të qëndrojnë në krye të detyrës dhe të mos bëhen palë me politikanët.

“Si President ndjej detyrimin që t’ju përcjell këto mesazhe si qytetarë të Shqipërisë.

Kjo javë e mbetur duhet të shoqërohet nga një frymë më e qete zgjedhore, ndaj ftoj të gjithë politikanët dhe qytetarët të distancohen nga çdo veprim që nxit dhunën.
Të gjithë qytetarët duhet t’i drejtohen qendrave të votmit dhe të refuzojnë përpjekjet për të shtrembëruar vullnetin e tyre.
Jam besimplotë se ju qytetarë, do të bëni më të mirën për t’i refuzuar të gjithë ata që duken apo ata që fshihen pas tyre. Mos pranoni të shisni votën për një shpërblesë momentale.
Barazia para ligjit garantohet vetëm nga vota e barabartë, prandaj çdo qytetar duhet të votojë i lirë, duke zgjedhur atë që mendon se do t’i përfaqësojë më mirë.

Asnjë pushtet nuk është më i fortë se vota e lirë, çdo pushtet buron vetëm prej saj. Sa më i plotë dhe sa më referandar të jetë vullneti i popullit, aq më të ndëshkueshëm janë ata që përpiqen ta ndryshojnë vullnetin e sovranit. Duhet që kushdo që do të rezultojë fitues, duhet ta gëzojë pushtetin.

Të gjithë drejt 25 prillit, të gjithë të verifikojnë kartat dhe qendrat e votimit. Një thirrje të veçantë e kam për Policinë e Shtetit. Qëndroni të pavarur dhe mos u keqpërdorni sin ë zgjedhjet e shëmtuara të Dibrës dhe Shijakut. Policia duhet të tregojë integritet të plotë dhe të jetë e pavarus. Duhet të luftojë edhe më fort krimin”, tha Meta.

Presidenti ka paralajmëruar se do të nxjerrë në dritë fakte të reja se si patronazhisti ndjek qytetarin që ka në mbikëqyrje që nga rrjetet sociale dhe më pas me problemet që ai ka me shtetin të krijohet një pengesë e paligjshme, që ai të ndërrojë kahun dhe të votojë pro qeverisë.

Presidenti Meta: Nuk janë patronazhist, por fuksat që ka njohur populli shqiptar për 50 vite në të kaluarën. Memet për këtë çështje janë të papërgjegjshme dhe shumë shpejt do të keni prova tepër serioze dhe pse ky është sistemi i Gestapos dhe pse sulmon ata që kanë mendim ndryshe, apo janë mbështetës të opozitës dhe se si monitorohen ata në rrjetet sociale. Është e tmerrshme të shohësh se si patronazhisti monitoron qytetarin në vijim.

blank

Basha mbërriti dje nga Saranda në Tropojë brenda ditës, mbylli turin me 9 ndalesa

Kryetari i Partisë Demokratike, Lulzim Basha është pritur me ovacione dhe duartrokitje në
Tropojë, edhe pse në qytet kishte nisur shiu. Demokratët kishin dalë ta prisnin në hotelin ku ishte akomoduar, duke e shoqëruar deri në hollin kryesor.

blank

Anketa: Papunësia dhe korrupsioni largojnë të rinjtë nga Shqipëria

Ilirian Agolli

Në Shqipëri, papunësia dhe korrupsioni vlerësohen nga një anketë kombëtare me të rinjtë si faktorët kryesorë, që e nxitin rininë të largohen nga vendi. Mbi 70 për qind e të rinjve përcaktojnë papunësinë si problemin e tyre më të madh, ndërsa vështirësia e dytë e tyre është arsimi jocilësor dhe mos-mbështetja institucionale.

blank

Rezultatet e Anketës Kombëtare nga Rrjeti i të Rinjve u publikuan në një forum mbi demokracinë shqiptare, ku morën pjesë studiues, veprimtarë dhe ekspertë të cështjeve sociale.

Mbi 80 për qind e të rinjve pohojnë se qeveria nuk ka bërë asgjë për të ulur papunësinë e lartë të tyre.

Afro 70 për qind e të anketuarve pohojnë se mungojnë programet mbështetëse për punësim të studentëve me kohë të pjesshme që kanë mbaruar studimet. Kjo sipas tyre shkakton edhe mospunësimin afatgjatë të tyre.

Madje të rinjtë mendojnë se në Shqipëri nuk bëhet një analizë e mirëfilltë e tregut të punës për ta.

Mbi 90 për qind e të rinjve pranojnë se e kanë menduar seriozisht largimin nga Shqipëria për shkollim, punësim dhe jetesë normale.

Papunësia dhe pagat e ulëta janë për pjesën më të madhe të tyre dy faktorët kryesorë që i nxitin të largohen nga vendi.

Afro 65 për qind e të anketuarve pohojnë se si qeverisja qendrore edhe ajo vendore i mban ata jashtë proceseve vendim-marrëse, që provohet edhe nga buxheti i pamjaftueshëm për programet rinore dhe ligjin për rininë.

Partitë politike, sipas pjesës më të madhe të të anketuarve, dëgjojnë zërin formalisht mendimet e të rinjve vetëm gjatë fushatave zgjedhore.

Mbi 90 për qind e tyre pohojnë se kriminaliteti i të rinjve po rritet dhe ky është një problem shumë shqetësues.

Mbi 92 për qind e të rinjve e vlerësojnë nivelin e korrupsionit si të niveleve të larta, kryesisht në administratë publike, ministritë, bashkitë dhe universitetet.

Një problematikë tepër shqetësuese për shëndetin e të rinjve janë edhe stresi dhe depresioni që mbizotëron në afro 90 për qind të të rinjve.

blank

Megjithatë, afro pjesa më e madhe e tyre pohojnë në anketën e Rrjetit të të Rinjve se do të marrin pjesë në zgjedhjet e 25 prillit si një rrugë për jetesë më të mirë në atdheun e tyre.
Mbi 58 për qind e të rinjve të anketuar pohuan se do të votojnë në zgjedhjet e përgjithshme të 25 prillit, sepse besojnë që kjo është një rrugë për të siguruar një të ardhme më të mirë në vendin e tyre.

Këtë fushatë zgjedhore partitë politike e kanë mbështetur kryesisht tek premtimet për rininë, ndërsa dita e zgjedhjeve është vetëm një javë larg.

Mbi 60 për qind e tyre pohojnë se cilësia dhe gjendja e arsimit në Shqipëri është keq ose shumë keq.

Më shumë se gjysma e tyre shprehen problematika më e madhe lidhur me arsimimin e tyre është niveli i korrupsionit në universitete.

blank

PËRKEQËSOHET GJENDJA SHËNDETËSORE E ALI DACIT NË SPITALIN E PËRGJITHSHËM TË PEJËS

-Apel urgjent për TreShtetshin Ballkanik: Kosovë-Mali i Zi-Shqipëri-
GJENDJA SHËNDETËSORE:
Ali Daci i Rrozhajës në Malin e Zi ka dy javë i shtruar në Spitalin e Përgjithshëm të Pejës në Kosovë. Të hanen e 12 prillit iu krye një operacion për gurë në tëmth, pasi iu kishte enjtur, infektuar dhe gjendja shëndetësore e përgjithshme nuk paraqitej mirë.
Sot, më 17 prill, thuhet se: “gjendja shëndetësore e Ali Dacit është e përkeqësuar, ka infeksion në plagën e operuar (infeksioni i ka prekë dhe mushkëritë), ndodhet në shërbim mjekësor intensiv, përditë i japin gjak pasi ende ka gjakderdhje-humbje gjaku, ka temperature të larta”.
Ora 08.17 nga Rajoni i Pejës njoftohemi se Ali Dacit i duhet gjak i Grupit B-Negativ, pasi nuk ka në Spitalin e Përgjithshëm të Pejës.
Me një fjalë të vetme: Jeta e Ali Dacit është në rrezik për çdo ditë, orë e çast…!
DYSHIME PËR GJENDJEN E TIJ SHËNDETËSORE:
1.-Ali Daci edhe mund të jetë helmuar në mënyra mafioze e kriminale për shkak të aktivitetet të tij për Çështjen Kombëtare Shqiptare, Gjuhën Shqipe, të Drejtat e Liritë Themelore të Njeriut në Malin e Zi e Sanxhak, për shkrimet e studimet e tij kundër asmilimit, diskriminimit e krimet kundër njerëzimit ndaj Shqiptarëve nga Mali i Zi e Serbia, etj.
Ali Daci ka qënë më 1999 Kryetar i Komisionit të Pritjes të mijëra Shqiptarëve të Shpërngulër me dhunë serbe nga Kosova për në Rrozhajë.
Ali Daci është denoncuesi i Masakres serbo-malazeze në Husaj të Rrozhajës, të 18 prillit 1999 (si tani-22 vjet ma parë) ku u vranë 21 refugjatë të pafajshëm të Kosovës; ka kërkuar në disa shkallë në Gjykatat e Malit të Zi të dënohen kriminelët vrastarë, (çështja do të jetë edhe objekt i drejtësisë ndërkombëtare); ka botuar një monografi me 268 faqe “Shtigjet e Përgjakura” (Pejë, 2021) për këtë Masakër, vepër e cila u promovua në mars-prill 2021 edhe në Gjakovë e në Shkodër.
Shkolla Shqipe në Dacaj, e vetmja shkollë shqipe në komunën e Rozhajës, ku është mësues i gjuhës shqipe Ali Daci, u dogj nga një dorë kriminale vitin e kaluar.
2.- Ndoshta ka dhe paaftësi ose pamundësi nga Spitali i Përgjithshëm i pejës, tek i cili Ali Daci ia ka besuar jetën e tij.
Një ekip mjekësh i dërguar nga Ministri i Shëndetësisë Arben Vitia mundet të dalin me konkluzionet e duhura e të dërgohet Ali Daci në Spitalin Qëndror të Prishtinës, ose drejt Tiranës, ose jashtë: në Gjermani etj.
DY FJALË PËR ALI DACIN:
Shkurtimisht: Ali DACI është publicist, analist, studiues, veprimtar politik e shoqëror, nga Rrozhaja në Malin e Zi; Kryeredaktor i “Gazeta e Alpeve” për Mali i Zi e Sanxhak (gazetë Rajonale-PanShqiptare-NdërBallkanike, që botohet në Tiranë); Drejtor i Manifestimit Tradicional Kulturor PanShqiptar “Ora e Maleve” (XII) në Rrozhajë; Nënkryetar i Shoqatës Kombëtare “Kosova për Sanxhakun”; “Qytetar Nderi” i Pejës në Kosovë; nënkryetar i të pares parti shqiptare-LDSH në Malin e Zi; i dekoruar nga Presidenti i Shqipërisë Ilir Meta me Urdhrin e lartë “Naim Frashëri të Artë”; autor me libra poetik, studimor e publicistik si monografia “Shtigjet e Përgjakura”, vëllim me poezi “Shtigjeve të rinisë”, etj., i nderuar dhe me disa çmime (ndër)kombëtare.
APEL QYTETAR KOMBËTAR:
Gjejmë rastin të ftojmë Spitalin e Përgjithshëm të Pejës, Ministrin e Shëndetësisë së Kosovës, kryetarin e komunës së Pejës e të Rrozhajës, krerët e lartë të Treshtetshit Ballkanik: Kosovë-Mali i Zi-Shqipëri, Trupin Diplomatik në Kosovë (veçmas Ambasaden e Shqipërisë, të Malit të Zi, EULEX) ambasaden e Kosovës në Tiranë, ambasadat e Shqipërisë e Kosovës në Malin e Zi), organizata Politike e të Shoqërisë Civile në Kosovë, Shqipëri, Malin e Zi, Sanxhak, që përveç interesimit të pritshëm e të mundhshëm; të kryejnë edhe diagnostikimin e saktë mjekësor (me komision të posaçëm, ndoshta dhe qeveritar e ndërshtetëror), t’i sigurojnë e garantojnë jetën Ali Dacit, i cili ka nevojë emergjente edhe për gjak (Grupi B-Negativ)…, mundët të dërgohet edhe në spitalet qendrore në Prishtinë e Tiranë apo diku tjetër në Europë.
Askush nuk mundet t’i shpëtojnë përgjegjësisë për çdo përkeqësim të mëtejshëm të gjendjes shëndetësore të gazetarit Ali DACI- kryeredaktor i “Gazeta e Alpeve” për Malin e Zi e Sanxhak…!
Ne po presim reagimet shtetërore e qytetare për çështjen e Ali Dacit! Ne po presim diagnostikimet e shërimin e plotë e të shpejtë të Ali Dacit!
“Gazeta e Alpeve” e shpall 17 Prillin 2021: “Dita e Solidaritetit Qytetar Shqiptar për gazetarin e atdhetarin Ali Daci”!
Na ndihmoni me interesim tuaj për gjendjen e tij shëndetësore! Zoti ju Ndihmoftë, ua shpërbleftë kujdesin tuaj njerëzor, qytetar e shtetëror!
Ramiz LUSHAJ
Kryeredaktor i “Gazeta e Alpeve” – gazete Rajonale-PanShqiptare-NderBallkanike
Tiranë, 17 prill 2021
blank

Plani për riorganizimin e kufijve në Ballkan, reagon Presidenca e Kosovës

Pas raportimeve të shumta, kryesisht në mediat në Bosnjë dhe Hercegovinë, Kroaci, Slloveni dhe Serbi ku flitej se kryeministri slloven Janez Jansha ka paraqitur një “plan për riorganizimin e kufijve të Ballkanit”, ka reaguar edhe Presidenca e Kosovës.

Ky plan i publikuar në mediat boshnjake fliste për riorganizimin territorial që prek Kosovën, Bosnjë dhe Hercegovinën dhe shtetet tjera të rajonit. Në një deklaratë për Telegrafin, këshilltari për media Bekim Kupina ka thënë se nuk i komentojnë artikujt e mediave. “Sido që të jetë, pas komunikimit me ta, përfaqësuesit e shtetit slloven kanë bërë të ditur se artikulli të cilit i referoheni ju është një lajm i rremë (fake news), ndaj ekzistenca e tij është mohuar nga autoritetet sllovene”.

Kupina ka thënë se një gjë të tillë e kanë konfirmuar edhe pas bisedave që kanë pasur me Brukselin.
“Qëndrimi i Presidentes Osmani është i njohur. Nuk pranojmë dhe nuk do të jemi pjesë e asnjë lloj dialogu që temë diskutimi e ka territorin e Republikës së Kosovës, që prekë tërësinë territoriale dhe rendin kushtetues të saj”, tha Kupina.


blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
Send this to a friend