VOAL

Please Wait ...
0%

Intervista – Dr. Pierre Maurer: Ja ngjashmëritë dhe dallimet mes shqiptarëve e zviceranëve dhe e ardhmja e marrëdhënieve me Zvicrën Intervistoi Nexhmije Mehmetaj

By | May 16, 2017

Komentet

Zvicër: Bardhyl dhe Maria Coli marrin çmimin “Hotelierët në ngritje” për sezonin 2017/2018

Foto: Bardhyli së bashku me bashkëshorten e tij Maria Coli kanë marrë çmimin e hotelierëve të vitit në ngritje(“Aufsteiger des Jahres”).

Në solemnitetin e mbajtur të hënën në kuadrin e vernisazhit të librit “Die 150 besten Hotels in der Schweiz 2017/2018” (150 hotelet më të mirë të Zvicrës 2017/2018) është shpërblyer edhe hotelieri i ri shqiptar Bardhyl Coli, njofton albinfo.ch. Ai, së bashku me bashkëshorten e tij Maria Coli kanë marrë titullin e hotelierëve të vitit në ngritje (“Aufsteiger des Jahres”).

Bashkëshortët Coli njihen për menaxhimin e dy hoteleve luksoze në dy vende të ndryshme të Zvicrës, të destinuar për dy lloje turizmi. Gjatë dimrit ata janë në krye të hotelit “Waldhotel” në Davos, ku është përqendruar turizmi dimëror e i skitarisë ndërsa gjatë verës, çiftin Coli e gjejmë në krye të hotelit “Vitznauerhof” në Vitznau, buzë liqenit Vierwaldstättersee, në Zvicrën Qendrore .

Në të vërtetë, 80 për qind të personelit të d hoteleve ndërrojnë vendin e tyre të punës, varësisht nga sezoni, sqaron Bardhyli në një prezantim në portalin zentralplus. “Ne jemi si një familje, në mesin e 42 punëtorëve tanë, një numër janë çifte bashkëshortorë”.

Në këtë prezantim, Bardhyli 33 vjeçar ka treguar edhe për ambiciet e tij politike. “Kur shikon në të ardhmen, ai sheh edhe sfida. “Ne duhet që Vitznau-n ta bëjmë më të njohur dhe si bashkësi hoteliere të jemi një forcë politike”, thotë ai, transmeton albinfo.ch. Coli bën pjesë në FDP (Parti Liberale) dhe përpiqet që me zërin dhe votën e tij të luftojë për kushte më të mira në degën e hotelerisë. “Nganjëherë them se demokracia mund të funksiononte më shpejt”, shpreh dëshirën ai.

Drejtori më i ri i një  hoteli luksoz në Zvicër

Bardhyl Coli është hotelier i diplomuar ndërsa punën dhe kualifikimin e tij në hotelieri, ai e ka filluar që nga viti 2000. Ky shqiptar 33 vjeçar, i ardhur nga Kosova në Zvicër si vogëlush 8 vjeçar, ka disa vite që është mjaft i pranishëm në mediat zvicerane si menaxher i suksesshëm hotelier, shkruan albinfo.ch. Para katër vitesh ai ka qe shpallur drejtori më i ri në Zvicër i një hoteli të kategorisë luksoze siç është Waldhotel në Davos.

Ron Atiqi fiton çmimin kitaristi më i mirë i ri i Zvicrës

Pasi ka kaluar me sukses të gjitha nivelet në garat e kitaristëve të rinj, Ron Atiqi ka fituar dje edhe çmimin më të lartë që për këtë kategori ndahet në Zvicër. Ai ka dalë i pari në finalen e Garës Zvicerane të Muzikës për të Rinj (SJMW) që është mbajtur dje në Le Chaux de Fonds në kantonin Neuchatel.

Roni, në finale ka interpretuar këto vepra muzikore: “Variations sur La Traviata, D-Dur nga Arcas Julian, “Tarantella” nga Castelnuovo-Tedesco, Mario dhe “Julia Florida-Barcarolla, D-Dur” nga Barrios Mangore, Augustin Pio.

Megjithëse gara quhet e të rinjve, në konkurrencë me Ronin 17 vjeçar ka pasur edhe instrumentistë të moshave pak më të vjetra, studentë 22-23 vjeçarë, tregon babai i tij, Ali Atiqi.

Kjo fitore në nivel nacional për talentin e ri shqiptar është hapje e portave për suksese të tij ndërkombëtare që priten shumë shpejt.

Fituesit nga të gjitha kategoritë në garë, do të mbajnë nesër, më 21 maj koncertin festiv në Konservatorin e Muzikës në Neuchatel.

Roni është i lindur para 17 vjetëve në një familje artdashëse të Mitrovicës që jeton në qytezën Elg afër Winterthurit në Kantonin e Zyrihut. Babai i tij, Ali Atiqi është po ashtu kitarist dhe merret edhe me pikturë.

Ron Atiqi njihet edhe nga artdashësit shqiptarë të Zyrihut e më gjerë, pasi që është prej kohësh pjesë e aktiviteteve kulturore të mërgatës së këtushme shqiptare, për çfarë albinfo.ch ka shkruar tashmë disa herë. Së fundi ai ka shkëlqyer në programin pararendës të koncertit të Eda Zarit në Zyrih, ku për interpretimet e tij mjeshtërore me kitarë është duartrokitur gjatë nga publiku.

Pak muaj më parë Roni pati marrë çmimin promovues të qytetit të Zyrihut për të rinjtë në muzikën klasike, për interpretim me kitarë.

Landrit Ejupi – Baseli shpërblen talentin 17 vjeçar shqiptar (video)

Baseli ka shpërblyer disa prej lojtarëve të rinj të akademisë së saj.

Në mesin e shumë futbollistëve të rinj që u shpërblye ishte edhe Landrit Ejupi.

Ky i fundit është 17-vjeçar dhe vjen nga qyteti i Gjilanit të Kosovësi.

Ai është ndër lojtarët më të mire në akademin në e skuadrës së së Baselit U-17 dhe konsiderohet si një nga talentët më premtues për të ardhmen e klubit kampion të Zvicrës.

Kujtojmë se prej kësaj akademie të ekipit zviceran kanë dalë shumë emra të njohur si Xherdan Shaqiri dhe vëllezërit Granit dhe Taulant Xhaka që luajnë në liga mjaft të forta.

Lukë Frrokaj, Kryetari i PSHDK-së Bern jep dorëheqjen pas koalicionit në Kosovë të PSHDK-së me PDK

I Nderuari kryetar i BD të PSHDK-së në Zvicer Z.Nue Kaqinari!

I Nderuari Sekretar i BD të PSHDK-së në Zvicer Z.Tush Berisha!

 

Me lejoni t’ju njoftoj se pas shumë veprimeve të kryesisë së PSHDK-së,

mendoj në dëm të elektoratit dhe në veçanti pas shkarkimit pa asnje argument

dhe pa u thirrur në asnjë nen të statutit të partisë tê antarit të kryesisë time!

I zhgenjyer shumë me këto vendime pata ofru dorheqjen,

por ju kryetar i nderuar nuk pranuat dorheqjen time dhe pas bisedave që patem dhe në pritje të sqarimeve nga Prishtina gjë që nuk e bëri kurrë e shtyem për një kohë dorheqjen time!

Por sot me veprimin që bënë udheheqsit e PSHDK-së në Kosovë duke hyrë në koalicion me PDK-PD etj jam i detyruar të largohem si kryetar i Deges së më Bern.

Edhe pse elektorati jonë deshironte një tjeter koalicion atë me LDK-në si në kohen e të medhenjeve DR.Ibrahim Rugova dhe AKD.Mark Krasniqi,

për çka edhe une personalisht kamë luftu në këtë drejtim dhe kam marrë përkrahje nga elektorati.

Andaj në shenjë respekti për elektoratin e PSHDK-së,

gjithashtu në shenjë përgjegjsie,

nuk mundem ta uli koken thua se nuk ka ndodh asgjë,

dhe në shenjë të parimeve të mia që kam:

Jap dorheqjen nga pozita e kryetarit të PSHDK-së në Bern dhe gjitha funksionet në BD të PSHDK-së në Zvicer.

Nga sot do të jemë antar i thjesht i PSHDK-së!

Lukë Frrokaj Bern

DT:17.05.2017

Intervista – Dr. Pierre Maurer: Ja ngjashmëritë dhe dallimet mes shqiptarëve e zviceranëve dhe e ardhmja e marrëdhënieve me Zvicrën Intervistoi Nexhmije Mehmetaj

VOAL – Intervistën e dr. Pierre Maurer, personalitet i njohur zviceran dhe mik i shqiptarëve, njohës i çëshjes së Kosovës e i çështjes shqiptare në përgjithësi, e ka realizuar për voal.ch, Nexhmije Mehmetaj.
Zotin dr Pierre Maurer e takova ditën e shtunë, datë 21 prill, 2017 ora 18.30 do të bëhet hapja e ekspozitës të piktorit shqiptar Samedin Asllani në qytetin e Porrentryës – Jura-Zvicër. Ai është një personalitet zviceran që ngre ura bashkëpunimi mes shqiptarëve dhe zviceranëve. Kisha dëgjuar për të se ka qenë anëtar udhëheqës kryesor në kuadër të misionit të OSBE në Shqipëri dhe në kohën e luftës në Kosovë, kontributi i tij padyshim është i çmueshëm. Lidhjet midis njerëzve si me zotin Pierre Maurer kalojnë në ura midis popujve e këto shpien, qoftë dhe në masën e vet të thjeshtë, në paqe mes shteteve. Ndërgjegjja e ditës ato i ulë te nënndërgjegjja e njeriut duke i kthyer në pasurimin e marrëdhënieve të njohura në histori mes dy vendeve. Bëmë një bisedë të shkurtër me të. Në fund i kërkova një Intervistë për portalin voal.ch të cilën ma dha me mirësjelljen e zakonshme fisnike të tij ( në gjuhën shqipe).

Z. Pierre Maurer, cila është vendlindja juaj dhe çfarë trashëgoni prej saj në kujtesën tuaj?
P. M. Jam me origjinë gjermane, jetoj në Zvicër, gjithashtu jam zviceran dhe jetoj në Porrentruy. Kam studiuar Sociologjinë, Zhvillimin dhe Shkencat Politike. Kam përfunduar doktoraturën mbi Politikën e Jashtme Jugosllave. Unë kam qenë student dhe studiues në Universitetin  e Lozanës, Gjenevës, Bradford, Bruxelles, Beograd dhe Harvard. Aktualisht punoj si diplomat në Divizionin Humanitar të Agjencisë Zvicerane për Zhvillim dhe Bashkëpunim, e cila është pjesë e Ministrisë së Jashtme Zvicerane. Një kohë të gjatë kam punuar në Ballkan ( më shumë se 15 vite ) në funksione të ndryshme. Aktualisht punoj si diplomat në Divizionin Humanitar të Agjencisë Zvicerane për Zhvillim dhe Bashkëpunim, është pjesë e Ministrisë së Jashtme Zvicerane.

A mund të na tregoni si u formua dashuria – miqësia me shqiptarët?
P. M. Për herë të parë kam qenë në Shqipëri për hulumtime tregtare përfaqësues i Kompanisë Burrs . Pastaj kam punuar për OSBE në Shqipëri, para, gjatë dhe pas luftës në Kosovë (1998 – 2000). Kam qenë në Bajram Curri, Gjirokastër, Vlorë, Berat etj. Mandej kam punuar në Kosovë pas luftës. Fillimisht kam qenë shef i sektorit për partitë politike në Kosovë në kuadër të OSBE dhe mandej në Ambasadën e Zvicrës në Kosovë. Gjithashtu shumë herë pushimet i kam kaluar në Ulqin

Cilat ishin njohuritë e para mbi shqiptarët?
P. M. Për herë të parë kam njohur një familje shqiptare në Shqipëri ka qenë ( klienti i Kompanisë Burrs cigareve Parisien në Zvicër) që në kohën e Enver Hoxhës. Edhe pse ishte shumë i pasur bënte një jetë shumë modeste. Në vazhdimësi kam njohur qytetarë në Tropojë, të cilët ishin shumë mikpritës, gjithashtu edhe  shumë të kujdeseshim. Ata respektojnë jashtëzakonisht shumë miqtë dhe respektojnë me të vërtetë besën. Më kujtohet se në një varrim, isha ulur pranë vrasësit, i cili ishte toleruar për të marrë pjesë në varrimin e personit që vrau, sepse babai i të vdekurit pranonte praninë e tij. Ky pranim u hoq menjëherë pas varrimit dhe vrasësi duhej të ikte për të shpëtuar jetën e tij. Ata njëkohësisht janë edhe konservatorë dhe sidomos gratë shpesh kanë një jetë të vështirë. Ndërsa fjalën e parë që e kam mësuar shqip është fjala ,,Nuk e di” për arsye se të gjithë më përgjigjeshin kështu prej qytetareve të thjesht deri te njerëzit zyrtare. Ndërsa gjatë qëndrimit në Kosovë kam krijuar një rreth me miq shqiptarë.

Kur e keni vizituar Kosovën për herë të parë dhe kohëve të fundit?
P. M. Në Kosovë për herë të parë kam qenë në kohën e okupimit serb, më kujtohet kur në Prishtinë shihja çdo 50 metra polic. Dhe në hotelin Grand ku qëndroja kishte vetëm 5 apo 6 mysafirë. Herën e fundit kam qenë në janar të vitit 2015, për t’ i vizituar miqtë e mi në Kosovë.

Cilat janë përshtypjet e juaja për shqiptarët?
P. M. Për mua shqiptarët dukën shumë të hapur, miqësorë dhe mikpritës. Ata i përmbahen traditave të tyre dhe janë të vetëdijshëm për gjendjen e tyre ekonomike. Lidhur me çështjet fetare, ata janë shumë tolerant.

Sipas jush ku afrohen e ku largohen, sadopak, Zvicra me Kosovën?
P. M. Është e vështirë të krahasohet Zvicra dhe Kosova. Ndër gjërat që ata kanë të përbashkët , do të përmendja një individualizëm ose egoizëm (që nuk është rasti për shqiptarët nga Shqipëria, të cilët janë më kolektiv). Të dy popujt  janë gjithashtu mjaft konservatorë në besimet dhe zakonet e tyre. Shqiptarët janë gjithashtu shumë krenarë (mendojnë se ata kanë mundur vetëm Ushtrinë Serbe, me UÇK-në, duke harruar se NATO luajti gjithashtu një rol të caktuar), siç janë zviceranët që mendojnë se janë më të mirë se gjithë të tjerët. Të dy popujt  janë gjithashtu poliglot, edhe pse  kosovarët nën moshën 35 vjeç për fat të keq nuk flasin më gjuhën serbe, gjuhën e fqinjëve të tyre. Si dallime, do të them se kosovarët kanë një perceptim të ndryshëm të kohës, më shumë ballkanike sesa zvicerane. Niveli i arsimit është gjithashtu një ndryshim, kryesisht për shkak të rrethanave historike, gjë që e bënte të pamundur që një brez i tërë kosovarësh të ndjekin shkollën normalisht. Kjo ka pasoja tragjike, edhe pse askush nuk e përmend këtë .

Por me kohë dhe me rritjen e numrit të shkëmbimeve mes dy vendeve, unë jam i sigurt se këto dallime do të reduktohen ngadalë.

A mendoni se Kosova ka ndryshuar për të mirë në këto vitet e fundit?
P. M. Kosova ka ndryshuar sigurisht në vitet e fundit, por këto ndryshime nuk janë shumë të dukshme. Për fat të keq, ekonomikisht, gjërat mbeten kryesisht të pandryshuara, me një pjesë të madhe të të rinjve pa punë dhe pa perspektiv, dhe një grupi të vogël njerëzish shumë të pasur (shpesh të ulur në Parlament).

Politikisht, shumë gjëra mbeten të bllokuara, jo vetëm në dialogun midis shqiptarëve dhe serbëve, por edhe midis vetë shqiptarëve. Brezi i liderëve të vjetër të UÇK-së mbanë në kontroll  forcat kryesore politike dhe të shoqërisë, dhe ka pak mundësi për ndryshime. Një brez i ri politik mezi doli, edhe pse  kishte disa individë me kapacitete të dukshme.

Për sa i përket çështjeve sociale, përparim i vogël është arritur, me traditat shqiptare që ende ndikojnë shumë në jetën e përditshme të popullit dhe vendosin modele konservatore dhe sjellëse për të gjithë anëtarët e shoqërisë. Megjithatë, në këtë fushë, unë shoh më shumë potencial për ndryshime. Për shembull, niveli i lindjeve tani ka arritur standardet evropiane, larg situatës që mbizotëronte në kohën komuniste, ku familjet me 8 ose 9 fëmijëve ishin të zakonshëm, për të mos thënë standarde. Kjo ka ndryshuar krejtësisht.

Sa i përket marrëdhënieve ndërkombëtare, Kosova mbetet shumë e varur nga ndihma e parë dhe subjekti i ndërhyrjeve politike, veçanërisht amerikane. Marrëdhëniet me fqinjët kanë mbetur të kufizuara, me përjashtim te pushimeve verore qe i kalojnë ne Ulqin një numër i madh i kosovarëve.

Çuditërisht, marrëdhëniet me Shqipërinë nuk kanë çuar në bumin ekonomik që pritej nga disa observues. Marrëdhëniet me BE mbeten të dobëta dhe problematike, ilustruar nga mohimi i liberalizimit te vizave , e cila është  prioritet i jashtëm i Prishtinës për shumë vite. Mungesa e njohjes së Kosovës nga vende të tjera, përfshirë edhe BE, mbetet një pengesë që pengon zhvillimin e saj. Ende kërkohen shumë ndryshime.

Çfarë mendoni për të ardhmen e Kosovës dhe ku i shihni mangësitë në qeverisje?
P. M. Bazuar tek ajo qe  thashë me lartë , nuk jam optimist për të ardhmen e Kosovës. Reformat serioze në të gjitha fushat, në veçanti në qeverisje, janë të domosdoshme. Transparenca në sistemet gjyqësore dhe ekonomike është urgjentisht e nevojshme. Duhet të bëhet një luftë e vërtetë kundër korrupsionit. Një nga prioritetet është zgjidhja e çështjes së pronës, e cila bllokon të gjitha mundësitë e zhvillimit. Unë jam i vetëdijshëm se e gjithë kjo nuk është e lehtë, por qeveria duhet t’i trajtojë këto çështje urgjentisht. Arsimi është gjithashtu një problem qendror, mungesa e mjeteve, niveli i dobët i mësuesve, kushtet e këqija të shkollës, e gjithë kjo e bën shumë të vështirë që Kosova të fillojë një fazë të vërtetë zhvillimi. Prioritetet duhet të rishikohen. Për shembull, unë nuk mund ta kuptoj insistimin nga lidershipi i Kosovës për të krijuar një ushtri: në rrethana aktuale, unë nuk mendoj se kjo është ajo që i nevojitet më së shumti Kosovës për momentin!
Megjithatë, kam frikë se parakushtet për ndryshime të rëndësishme ende nuk janë në dispozicion në Kosovën e sotme.

Si do ta përshkruani imazhin e shqiptarëve në Zvicër ?
P. M. Imazhi i shqiptarëve në Zvicër është shumë negativ. Gazetat janë të mbushura me tregime që paraqesin shqiptarët me stereotipa: të paarsimuar, të dhunshëm etj. Si zakonisht, kjo vjen nga një pakicë e keqbërësve që nuk janë përfaqësues të të gjithë popullit. Dhe disa “shembuj të mirë” të shqiptarëve të suksesshëm, si disa futbollistë, burrështetas si Behgjet Pacolli dhe të tjerë, apo artistë si Sam Asllani, nuk janë të mjaftueshëm për të balancuar këtë perceptim negativ. Kam frike se do të duhet kohë para se të ndryshojë kjo.

Këto ditë ju jeni angazhuar në hapjen e Ekspozitës së piktorit të shquar shqiptar Samedin Asllanit në Porrentruy duke dhënë kontribut të çiltër në forcimin e miqësisë tradicionale midis dy popujve. Si lindi ideja për këtë mbështetje fisnike?
P.M.Arsyeja është se Samedin Asllani është një artist i madh, po krijon një stil të pastër, të veçantë, gjithashtu është një person që po jep një imazh pozitiv për kosovaret në Zvicër, gjithashtu edhe për arsye të personalitetit të tij dhe si njeri shumë profesional. Ne fillim ideja ka lindur nga miku im ish ambasadori i Kosovës në Zvicër Naim Malaj.

A mos keni përshkruar ndonjë udhëtim, kujtim nëpër Shqipëri apo Kosovë që do ta veçoni?
P. M. Po. Kam shkruar një raport për OSBE që tregon përvojën time në Tropojë gjatë vitit 1998, ishe një eksperiencë  e pabesueshme, ishte një kohë kur sundonte kaosi (asgjë nuk ishte nën kontroll). Shumë njerëz vdisnin, ishte shumë rrezik, njerëzit shtinin me armë gjatë gjithë kohës. Ndërsa Bajram Curri ishte qendra e grupimit të të gjithë luftëtareve të UCK, që vinin nga të gjitha këndet e botës. Puna ime ishte si monitor pranë OSBE përgjatë gjithë kufirit, më lejonte të shihja luftën direket përgjatë kufirit. Ju mund ta imagjinoni që kam përjetuar shumë momente shqetësuese që do të mbesin në kujtesën time përgjithmonë. Ju mund të gjeni krejt ketë përshkrim në librin “Mission impossible en Albanie”nga Gerard de Villiers të cilit ia kam treguar regjionin gjatë asaj kohe. Mund të gjeni gjithashtu përshkrime për ketë periodë në librin e Ismail Kadaresë ,,Lulet e Prillit”, duke e pasur parasysh stilin e tij shumë imagjinar dhe karakteristik. Kjo ishte për mua një përvojë e paharrueshme në një regjion shumë të bukur siç është Valbona.

Ju falënderoj me respekt të veçantë për intervistën e bukur e të sinqertë!

Delemont, 15.05.2017                                   Nexhmije Mehmetaj

 

NË VËMENDJE TË GJENDJES NË KOSOVË SHOQATAT BAMIRËSE DHE QEVERITARËT E KOSOVËS – Nga Abas Fejzullahi

ARTON PRENAJ E GËZOFSH SHTËPIN
DHURATË NGA
SHOQATA HUMANITARE „SALIH ÇEKAJ“ NË ZVICËR
„BAMIRËSIA ËSHTË THASARI I VETEM, I CILI SHTOHET DUKE E NDARË ME TË TJERËT“

Ehhhh, sikur ta kishin mendjen dhe veprimin e bamirësë për popull e atdhe, kuvendarët e Kuvendit të Kosovës, ashtu siç e kanë anëtarët e SHH“SALIH ÇEKAJ “ me veprimtari bamirëse në Zvicër (përveq disa kuvendarëve pakicë prej tyre), Kosova hallemadhe kishte me pas një gjendje krejt tjetër të mirëqenies dhe të zhvillimit ekonomik e për lakmi,  nga gjendja që e ka tani..!

E për gjendjen e tashme, përgjegjës në veçanti janë ata që mbajnë pozita nga më të ndryshme në pushtet si pushshtetar e politikuaj, tue fillue prej kryetarit e kryeministit e deri te anëtarët dhe përkrahësit e tyre militant të partive përkatëse në pozitë në veçanti dhe opozitë në përgjithësi, me shumë shoqata të ndryshme të ashtuquajtura joqeveritare që orkestrohen e kontrollohen nga qeveritarët bashkë me mjetet e lamëve (gazeta të shtypura dhe elektronike si dhe RTV publike e private) e që kryesisht janë truthatë për veprimtari bamirësie, por shummë të shkatht dhe plot mend e tru me zhdërvjelltësi e aftësi të veçanta, për t`u pasuruar pa mund e pa djersë në kurrizin dhe djersën e popullit, si taksa pagues të detyruar, ku emërin e popullit si (votues) e lakojnë përherë në fushata parazgjedhore dhe zgjedhore, se lëshonë nga goja edhe gjatë gjumit se friksohen në humbje, në të cilin thirren, betohen dhe premtojnë se do t`ua krijojnë mirëqënien dhe lumturin e të lulëzuar, por në praktikë u kanë dhurua terr e tmerr, varfëri dhe skamje në përditshmëri, që shpeshëherë ka ndoshur e ndodhin edhe vetvrasje, ku prej tyre shumë nga ushtarët e UÇK-së, për gjendjen e rëndë të skamjes e mjerimit, pa kulm mbi kokë dhe kushte për jetesë… !

Kurse, politikuajt e Kosovës, që thirren në vlera të luftës dhe të UÇK-së, në mrin e votuesëve dhe si përfaqësues të popullit, bëjnë pazare e marrëveshje mes veti, e besa edhe me kërcënime marrin pozita e pushtet në Kuvend dhe qeveri, dhe vet kanë treguar se janë për kah pasuria e treguar jo krejt dhe gjthë çfarë kanë por pjesërisht na  kanë dalur e po dalin edhe milioner .. !

Kosova kishte me pas një gjendje krejt tjetër për të mirë e për lakmi, por gjendja në të cilen tani gjindet Kosova, të cilen e kan sjellur dhe janë përgjegjësit kryesor pushshtetarët në veçanti, nga viti 2008, kur për herën e dytë Kosovën e shpallen të pavarur me kushte e kushtëzime nga më të ndryshme, vetem e vetem për të bërë turrë kush i pari e shpalli në Kuvend për të hy në histori, pasi që shpalljen e parë të vitit 1990 bashkë me Kushtetuten e saj të njohur si Kushtetuta e Kaçanikut,  dhe kryetarin e parë të Kosovës dhe historik,të zjedhur me referendum gjithëpopullor Dr.Ibrahim Rugova (iurryeri i shumicës së atyre që sot janë në pushtet dhe i shkojnë te varri për formalitet) jo vetem që se njohen por edhe e kundershtuan dhe e mohuan në vazhdimsi dhe në vitin 2000 kërkuan para administratorëve ndërkombëtar zhbërjen zhbërjen dhe mosnjohjen  e Kuvendit, Kushtetutes  dhe të kryetarit të shtetit me arsyetime e tyre si akademk, pushtetar te qeverisë pë përkohëshme dhe  arrijten ta bëjnë të pa qenë dhe si dhuratë fituan Kornizen Kushtetuese që për tetë vite u sjellen e mbshtellen si kuajt në lamë  me administrator të huaj  ku gërryen e shkrryen Kosovën  dhe më në fund erdhen në pushtet  përmes kësaj  Kushtetute të sotme, me te cilen qeverisin vendin të cilin e kanë kthyer në parajsë për veten e tyre dhe në ferr për popullin e Kosovës, për shqiptarët shumicë mbi 95% dhe pakicatë tjera në veçanti-përjashto pakicen serbe prej 3%  e cila ka të drejta që asnjë pakicë kudo ne botë si ka bile edhe më shuë te drejta se vetë vendorët shqiptar mbi 95% sepse atyreu janë siguruara dy grazhde për të ngrënë  e pi e bërë pallen e sefaë, për të  marrë falas pa mund e pa djersë, një nga  grazhdi i Kosovës  së Hashimistanit dhe nga grazhdi i dytë nga majka Serbia e mbshtetur nga otac Rusia, që në vazhdimsi punojnë e veprojnë kundër Kosovës, përkrahin e punojnë për Serbi, e kjo ndodh vetem në Kosovën e qeverisur nga qeveritarët që na viti 2008 në veçanti, tue ju siguruar pakicës serbe  vende të siguruara në Kuvendin e Kosovës sikur ata të ishin  30% e jo siç janë vetem  3% dhe këta kuvendar serb i përzgjedh Serbia në Kuvendin e Kosovës, të cilët marrin paga nga taksa paguesit e Kosovës por edhe paguhen edhe nga Serbia, kanë punuar e punojnë kundër Kosovës dhe për Serbinë (dëshmi për këtë është gjendja e krijuar në Mitrovicë qe 17 vite dhe shumë dëshmi tjera).

Shqiptarët nga Kosova hallemadhe, jetojnë dhe punojnë në kurbet në shtetet e ndryshme të Europes, në SHBA, Azi e Australi e kudo në botë,  që s`paku janë mbi një miljonë, gjithnjë me mallë e brenga për gjendjen e familjarëve dhe të atdheut. Kanë dhënë djersën e mundin e tyre për ta ndihmuar Kosovën hallemadhe, (për të mbijetuar gjenocidet e ndryshme serbe, ushtruar në vazhdimsi në kohë dhe kushte kur ata i kanë vlerësuar për zbatim), jo vetem për të mbijetuar e mbetur gjallë, por edhe për t`u përgattitur e luftuar për liri e pavarësi, me ndihma materiale dhe me bijtë më të zgjedhur të tyre qe vullnetarisht u rradhiten në radhët e UÇKsë të ardhur nga te gjitha vendet e kurbetit dhe ranë edhe në fushen e nderit si dëshmorë për liri e pavarsi të  Kosovës.

Qeveritaret e Kosovës, jo vetëm se kurbetqarët  i harruan, por asnjëhere s`ju shkoj ndermend që të kenë vende të rezervuara për ta në Kuvendin e Kosovës për të përfaqësuar kurbetqarët, sipas përqindjes, aq sa janë në kurbet, por u kujdesen për sigurimin e vendeve për pakicën ardhacake serbe e cila dogji e poqi shqiptarë gjatë luftës bashkë me ushtrin e shtetin e Serbisë kriminale, në mënyrë institucionale zbatuan gjenocidin në Kosovë ndaj shqiptarëve në veçanti si shumicë vendore sipas planit dhe urdhërave të kryekriminelit Sllobodan Millosheviç, sipas  udhëzimeve të AASHS dhe AU dhe Kishës Orthodokse serbe.

Pushtetarët e Kosvës jovetem që s`ju siguruan vende në Kuvendin e Kosovës, kurbetqarëve për përfaqësim sipas përqindjesë, por ata i vjedhin, dhe i mjelin sa herë që shkojnë për të vizituar familjet  etyre në Kosovë përmes pagesave të taksave me të hyrë në kufi me qerre, gjëja per sigurim edhe pse ska pasur e ska kurrfar sigurie, edhe pse shtetet tjera ku kalojnë shqiptaret e Kosovës s`paguajn këtë denim sepse kanë sigurimet e tyre në shtetet ku jetojnë dhe veprojnë.

Kurbetçarët në kufi të Kosovës, të gjithë e kanë një fotografi në lejet e udhëtimit të tyre, nga secili shtet qe vijnë, e kjo foto është pamja jo e udhëtarit por pamja e valutes : EURO, DOLLAR, FRANGA etj
Pra kjo është gjendja e vërtetë e Kosovës hallemadhe, për të cilen pergjegjësit kryesor janë pushtetarët e sipërpërmendur, serbve ardhacak u sigurojnë të gjitha kushtet ndersa kurbetqarët i vjelin dhe mjelin sa herë që vizitojnë atdheun , rinin vendore e kanë kthyer në rini pa shpresë, në ikje nga vendi ku mbanin shpresa për një të ardhme më të mirë, e që shprsat u humben qeveritarët e për këtë humje të shpresave edhe populli po ik nga Kosovën me 1100 namë e sharje në adresë të qeveritarëve (dëshmi të mjaftueshme munden me u gjet në pamje në pamje të shumte në tv, gjatë hikjes  nga Kosova tue kaluar permes serbisë pa penesa  e pritje, siç ndodh me pritje e keqtrajtime me orë të tëra të ardhjes së kurbetqarëve për vizitë në Kosovë… !)

Qeveritarët vazhdojnë ta luajn për mrekulli pa pengesa vallen e dreqit, me rrena e premtime, për mirëqenje dhe investime, për siguri dhe për kufi, për marrëveshje e bisedime me serbi, për bashkimin e Mitrovicës, për paga dhe pensione, për shëndetësi dhe arsim, për luftën e shpallur kundër krimit të organizuar dhe korrupsionit që vetë i kanë krijuar dhe janë në krye të tyre, për krijimin e ushtrisë dhe premtime tjera që vazhdimisht i përserisin e asnjëhere s`i përmbushin, kur është për popull e atdhe, por kujdesen shumë në veprimet e tyre që kanë për qëllim përfitime dhe mbajtjen apo marrjen e pushtetit e që kanë qenë dhe janë të lidhura ngusht me mirëqenien e tyre.. !

Dhe si përfundim, po t`ju besohet fjalëve dhe premtimeve të qeveritarëve në pushtet dhe pozita udhëheqëse, për veprimet e tyre në bërjen e shtetit , në përmirësimin e mirëqenies së popullit dhe në të miren e atdheut, (që në realitet është e kundërta), për ta duhet votuar, zgjedhur e rizgjedhur, sepse edhe ashtu vazhdimisht janë në pozita e pushtet vetem se ndërroj vende  e karriga dhe SHH »Salih  Çekaj » duhet t`ju ofroj ndihmë këtyre të përvuajturve qeveritarë, për mundin që kanë bërë e po e bëjnë… !

Fotografi  që pasqyrojnë gjendjen e mirëqënies së premtuar nga pushtetarët e Kosovës…

Edi Rama: Po punojmë për një linjë ajrore me Zvicrën

VOAL – “Jemi në proces dhe shpresojmë shumë se, më në fund, shqiptarët do të çlirohen nga tmerri i linjave dhe i biletave të shtrenjta dhe patjetër se do të vijë edhe dita për të vendosur për të hapur rrugën, për t’iu çuar avionin te dera edhe shqiptarëve të Zvicrës që të vijnë edhe në pushime këtu.” Kështu deklaron kryeministri Edi Rama në një intervistë me dialogplus në prag të vizitës së tij në Zvicër.

Këtë të premte ju do të vizitoni Zvicrën, të cilën më herët e keni quajtur një vend tmerrësisht monoton. Çfarë kërkoni në një vend monoton?

Unë nuk e di si është kuptuar, si është lexuar çfarë kam thënë, unë flas për monotoninë e demokracisë funksionale dhe në këtë rast jam si dhelpra që nuk arrin dot rrushin dhe thotë s’më hahet. Por, patjetër që Zvicra është një planet tjetër. Të shkosh në Zvicër është si të shkosh në një planet tjetër në kuptimin më të mirë të fjalës. Por, pikërisht pse është një planet tjetër, mendoj që nuk do të mund ta arrijmë kurrë dot ne, po jo vetëm ne, por të gjithë në pellgun mesdhetar, andaj më mirë ta konsiderojmë, ta mbyllim me atë konkluzionin tonë se më mirë kjo rrëmuja jonë gazmore, se sa monotonia vdekjeprurëse e Zvicrës.

Pjesë e kësaj monotonie janë mbi dyqind mijë shqiptarë nga Kosova, nga Maqedonia, më pak nga Shqipëria. Si e shihni rolin e tyre?

Fakti që shqiptarët kanë arritur sukses edhe në Zvicër për mua është fantastik. Kjo tregon se shqiptarët kudo ku ka një sistem, i cili ua bënë të pamundur t’i shmangen punës dhe të sigurojnë ekzistencën me rrugë alternative, korrin sukses. Pra, duhet një sistem që respekton meritën dhe kontributin e secilit. Kjo tregon se nëse ne s’e kemi ende shtetin që e duam, ky nuk është problem gjenetik i trashëguar i shqiptarëve, ky është një problem i trashëguar nga mungesa e vizionit, nga mungesa e vendosmërisë për të bërë shtet.

Shqipëria nuk është më destinacion ekzotik i turizmit. Çdo vit këtu kalojnë pushimet qindra-mijëra turistë. Jo pak shqiptarë në Zvicër ankohen se ende mungon një linjë ajrore nga ky vend në Shqipëri.

Derisa Zvicra nuk e ka ndonjë linjë me Shqipërinë, mos është pak e tepërt që t’i kërkoni Shqipërisë të vejë linjën ajrore me Zvicrën? Sidoqoftë, ne kemi një plan të themelojmë një kompani ajrore që si bazë do të ketë Shqipërinë, një kompani ajrore shqiptare në bashkëpunim me «Turkish Airlines» dhe kompaninë ajrore «AtlasGlobal». Jemi në proces dhe shpresojmë shumë se, më në fund, shqiptarët do të çlirohen nga tmerri i linjave dhe i biletave të shtrenjta dhe patjetër se do të vijë edhe dita për të vendosur për të hapur rrugën, për t’iu çuar avionin te dera edhe shqiptarëve të Zvicrës që të vijnë edhe në pushime këtu. Ndërkohë jemi duke punuar me aeroportin e Vlorës, i cili është një aeroport komercial dhe do të jetë komplementar me aeroportin e Rinasit, ndërkohë për aeroportin e Sarandës ende nuk ka diçka konkrete, ka disa propozime, por ai është një aeroport turistik shumë më pak kompleks dhe shumë më i lirë, dhe me siguri se do të bëhet realitet.

Abas Fejzullahu: Gjuha shqipe është prejardhja e identitetit tonë Nga Nexhmije Mehmetaj

 

Tregimi i plotë për mësuesin veteran z. Abas Fejzullahun nuk arrihet të shkruhet ndoshta, as dhe me një libër të tërë, ndërsa sot ne po bëjmë vetëm një paraqitje të shkurtër, për të krijuar një përshtypje rreth tij tek të gjithë ata që nuk e kanë njohur nga afër. Ishte i detyruar që gjithë jetën ta kalonte nën vëzhgimin dhe shtrëngimin e regjimit serb. I cenuan lirinë e izoluan e burgosën por nuk mundën t’ia zbehnin fisnikërinë dhe krenarinë e familjes dhe të vendlindjes. Pasioni i mësuesisë e bëri fatlum në jetë duke përjetuar gjatë karrierës pedagogjike kënaqësinë dhe lumturinë magjepse të orëve të mësimit. Ai, duke e parë veten të kërcënuar në mënyrë të vazhdueshme u detyrua që të marr rrugën e mërgimit. Gjithsesi, personaliteti dhe karakteri i z. Abas u shpalos me dinjitet edhe jashtë atdheut. Ai ka dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm për komunitetin shqiptarë në Zvicër. Kam pasur nderin të bëjë një intervistë me këtë veprimtar të devotshëm.

 Zoti Abas cila është vendlindja juaj dhe çfarë trashëgoni prej saj në kujtesën tuaj?
A.F.:Vendlindja ime është fshati Shupkovc – Shala ë Bajgores, baskia e Mitrovicës së Kosovës së sotme hallemadhe, apo e Dardanisë së lashtë Pellazgjike, më vonë Iliria… e njohur me pasuri  e bukuri të shumta natyrore mbi dhe nëntokësore,  me xehe dhe Xeheroren e  njohur të Trepçës qysh nga kohët e lashta, shumë e lakmueshme për pushtues të ndryshëm, deri ne ditët e sotme…!

Kam lindur më 15. 04. 1945. U rrita nën kujdesin e prindërve, të dashur e të mrekullueshëm,  nënës, Zarife Trepça babës Rrahim ( Nuradin) Fejzullahi, si dhe gjyshë Syleme e babagjyshit Nuradin, kujtimet për ta janë të shumta e të veçanta, në kushte dhe rrethana  të rënda nënë pushtimin serb, në skamje dhe mjerimin e përjetuar…

Si nxënës i moshës 10 vjeçare, më kujtohet fare mirë aksioni famëkeq i mbledhjes së armëve i njohur si aksioni i pushkëve. Keqtrajtimet që bëheshin ndaj shqiptarëve me programe të veçanta sipas këshillave dhe elaborateve të çetnikëve serb si: Ilia Garashanin, Vaso Qubrilloviq, Ivo Andriq (Nobelist për letërsi), Antonie Isakoviq, Aleksandar Rankoviq, Dobrica  Qosiq e deri tek krimineli Sllobodan Milosheviq, secili prej tyre udhëheqës  e përgjegjës, në drejtime të caktuar shtetërore, të cilët kanë vepruar sipas udhëzimeve, këshillave, programeve dhe elaborateve të punuara nga: Akademinë e Shkencave dhe Arteve të Serbisë, Akademia Ushtarake, në bashkëpunim dhe veprim të vazhdueshëm me Kishën Orthodokse Serbe,  jetësuar në praktikë nga OZN-a  famëkeqe OZNA -Mbrojtja e Përgjithshme e Popullit, më vonë vazhduar nga UDB-ja – Sigurim i Brendshëm Shtetëror  ku në vazhdimësi keqtrajtoheshin shqiptarët vendor  në trojet e tyre autoktone, por të pushtuara nga sllavët ardhacak … ! Këtyre keqtrajtimeve, si ka shpëtuar as babai im Rrahim Fejzullahi.

Pasojat që nga viti 1981-1993:
a). Sipas Aktvendimit të datës 30.04.1981 të SKPP( Sekretariatit Krahinor për Punë të Brendshme) të Prishtinës, jam izoluar në burgun e Lypjanit. Sipas Vendimit të Sh F.”Mosha Pijade » në Sreckë të datës 4.IX.1981 gjithnjë sipas udhëzimeve dhe porosive të aktivit të LKJ-së të Shkollës dhe Komitetit LKJ-së të Prizrenit largohem nga procesi mësimor, si i papërshtatshëm moralo-politikisht, për mësimdhënie…

b). Më pas u gjenda si njehsues i normes në Industrin e Tekstilit “PRINTEKS” në Prizren në njësinë punuese të Vektarisë.

c). Izolimi dhe paraburgimi (20-III-1989 –19-IX-1989) sipas nenit famkeq  të LPJ-së 114.Sipas Aktvendimit nr.277/1 të datës 21.03.1989 të SKPB Prishtinë dhe PPQ në Prizren PP.nr.84/89 të datës 26.05.1989. Pas të cilave  kanë qëndruar  të njejtet organe te LKJ të sipërpëmendura dhe këta persona: Dragan Markoviqi, sekretar i komitetit të LKJ në Prizren, Sfetisllav Dolasheviqi,  funksonar i lartë në Krahinë, i cili ka vepruar sipas kërkesave dhe propo- gandës të organizatës së LK të shkollës fillore “Mosha Pijade” në Sreckë me sekretarin e aktivit të LK. Sllobodan Zernzeviqit etj.

d).  Nga viti 1990-1993 Themelimi I Sindikatës së Pavarur në IT. “PRINTEKS” në PRIZREN (në fillim Sekretar e më vonë Kryetar i Sindikatës në IT.”Printeks”në Prizren, në bashkëpunim me BSPK–së & Sekretar i Këshillit Koordinues të Bashkimit të Sindikatave të Prizrenit.Në rubrikën BALLAFAQIME në ZËRIN E RINISË më, 5 tetor1990 është publikuar artikulli im: KUSH JANË VARRËMIHËSIT E “PRINTEKSIT”. Si dhe disa  APELE  në Kosovaren, Rilindje etj. në emër të SHH”FNF”, Shoqatës Humanitare “FAMILJA  NDIHMON  FAMILJEN” në trojet  etnike dhe mërgatë 1990-1996, ideator, themelues dhe përgjegjës për zhvillimin e veprimtarisë… në bashkëpunim me këshillatë e themeluar për bashkërenditjen e veprimtarisë në terren në trojet etnike dhe kurbet…

Aktiviteti Institucional:

I caktuar nga baza, për Bashkinë e Prizrenit dhe Sharrit në organizimin e veçantë institucional të RK 44 63 (Minisstria e Mbrojtjes e R.K)

e). Nga viti 1993-1996 Kalimi në Shqipëri nga mesi i muajt Gusht i vitit 1993 deri në vitin 1996 me veprimtarinë e veçantë institucionale të 4463 (MMRK). Shpeshëherë edhe kalimi në Maqedoni nga Shqipëria dhe anasjelltas me detyra të caktuara sipas  përgjegjësisë në sistemin e 4463 (MMRK).

Mëngjesi i parë në Zvicër si dhe pse erdhët?
A.F.:Mengjesin e parë në Zvicër viti 1996 dhe javën e parë e kalova në familjen e Z. Hajredin  Çoçaj, me të cilin u njoftuam në  qelin e burgut te Qarkut në Prizren në muajn mars të vitit 1989. Erdhëm në Zvicër, për arsye se: Qëndrimi i më tejshëm në Shqipëri ishte i pa mundur.

Dita e parë e punës si mësues i shqipes, ku dhe kur?
A.F.:Gjatë muajt shtator 1998 në shtëpinë për strehimkërkues (azilant) në Ballmberg të Solothurnit,  kam mbajtur mësimin në gjuhën shqipe me një grup të fëmijeve të ikur nga lufta me familjet e tyre, sipas kërkesës së përgjegjëses  së Caitasit  Z. Helena  Gebert. Është punuar falas.

Më 2004 kam hap paralele të shkollës shqipe në Solothurn, dhe jam anëtar i LAPSH ”Naim Frashëri” në Zvicër, përgjegjës dhe bashkërenditës i organizimit të mësimit plotësues shqip në kantonin e Solothurnit dhe mësimdhënës deri më vitin shkollor 2012/2013 pas pensionimit 2011,  ndihmesen time  vazhdoj ta jap për LAPSH ”Naim Frashëri” në Zvicër ne detyrën e sekretarit.

Për prindërit dhe fëmijët shqiptarë që duhet të ndjekin mësimin e gjuhës shqipe cili është mesazhi juaj?
A.F.:Gjuha shqipe është prejardhja e identitetit tonë. Për prindërit dhe fëmijët shqiptarë, porosia ime është: Nëse dëshirojnë që të mbesin shqiptarë edhe në kurbet, duhet patjetër që fëmijët e tyre të ndjekin rregullisht mësimin e gjuhës shqipe, të mësojnë shkrim leximin, të lexojnë libra  në gjuhën shqipe, në familje të flasin vetëm gjuhën shqipe, të përcjellin muzikën dhe programet në RTV në gjuhën shqipe.

Një dashuri e veçantë e jetës suaj në mërgim, është Shoqata Bashkimi i Intelektualëve në Zvicër”, cili është mesazhi juaj?
A.F.:Po. Që nga viti 2004 jam Sekretar i Shoqatës BISHZ. Në kushtet aktuale, për bashkatdhetarët që jetojnë e punojnë në Zvicër prej disa vitesh, përgjegjësia individuale duhet të jetë parësore.
Dëshirë dhe dashuri e veçantë e jetës sime në kurbet do të ishte sikur të jetësohej në praktik: Përfshirja e të gjithë fëmijëve  në mësimin plotësues të gjuhës shqipe që gjuha jonë të ruhet e zhvillohet brez pas brezi edhe këtu larg atdheut. Kjo detyrë i bie në radhë të parë intelektualit, i cili përveç profesionit që ka, duhet të jetë i ndërgjegjshëm, përgjegjës ndaj punës, që kryen, me vetëdije të lartë njerëzore dhe intelektuale, kuptohet edhe institucionale e kombëtare.

Dita më hidhur në mërgim?
A.F.:Dita më e hidhur në kurbet ka qenë lajmi, kur filloj shpërngulja e shqiptarëve të Kosovës me dhunë nga gjenocidi serb për në Shqipëri dhe Maqedoni e jashtë në shtetet e perëndimit e më larg.

Dita më e bukur në Zvicër?
A.F.:Hyrja e Forcave të NATO-së në Kosovë më 10 qershor  1999. Në fund.

Ju falënderoj për kujtimet që më zgjuat, kujtime të cilat i ruaj edhe në marrëdhënie me shumë anëtarë e bashkëpunëtorë të mi, kudo që kam qenë.

Delemont 27.03.2017

Me rastin e Ditës të Mësuesit Nderohet figura dhe vepra e pedagogut, albanologut Prof Dr Basil Schader

Të shtunën, më 11 mars 2017, Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri” në Zvicër festoi 7 Marsin – Ditën e Mësuesit. Një festë e bukur me plot emocion dhe dashuri, siç janë festat e vërteta. Kur festat janë të përbashkuara më figurën e mësuesit dhe nxënësit, bëhen edhe më të bukura, sepse mbajnë fisnikërinë dhe magjinë e dijes brenda.

Në mbrëmjen festive kishte një ide tjetër e përbashkuar me festën e 7 Marsit, Ditës së Mësuesit, nderohet figura dhe vepra e pedagogut, albanologut zviceran prof dr dr Basil Schader, me rastin e shkuarjes në pension.

Siç dihet prej të gjithëve Prof. dr. dr. Basil Schader, doktor i Universitetit të Cyrihut (Zvicër) dhe të Tiranës, njëri ndër pedagogët e fushës së arsimit zviceran, autor i sa e sa veprave nga praktika didaktike e metodike. Figura e këtij personaliteti të shquar ka lidhje të ngushta, të tërthorta me arsimin në Shqipëri, Kosovë dhe diasporën shqiptare në Zvicër.

Të flasësh për Shkollat shqipe të mësimit plotësues në Zvicër apo gjetiu në Evropë nuk mund të mos flasësh për personalitetin e shquar, fisnikun shkencor të prof dr dr Basil Schader-it, për ndihmën e çmuar që i dha tingëllimit dhe mësimit të gjuhës shqipe jashtë trojeve shqiptare, në ruajtje të identitetit kombëtar.

Ne mësuesit shqiptarë të ardhur në Zvicër kryesisht në vitet ’90 të shekullit që lëmë pas, nga një vend i vogël dhe i robëruar siç ishte Kosova atëherë, por me dëshirën e madhe të ruajtjes dhe kultivimit të gjuhës dhe kulturës shqiptare tek brezi i ri hapem Shkollat  shqipe me mësim plotësues të gjuhës shqipe. Por si të ecësh në këtë rrugë vetëm me sigurimin e programeve, nuk mund të flasësh për kërkesat në zgjedhje të teksteve dhe për nevojat e mësimit, trajnimit dhe kualifikimi i mësuesve. Prof Basil Schader dhe vepra e tij ka qenë dhe mbetet e pandarë e procesit mësimor të shkollës shqipe e mësimit plotësues. Veprimtaria e tij fillimisht është e lidhur me botimin e librit ”Shqip”, Fjalorit “Ura e fjalëve” me mbajtjen e Seminareve për ngritje profesionale, Konferencave për gjuhën shqipe etj. .

Nën drejtimin shkencor pedagogjik të prof Basil Shaderit është realizuar Projekti (2009-2012) “Tekstet mësimore për shkollën shqipe të mësimit plotësues në diasporë“ në bashkëpunim me MASHT Republikën e Kosovës që paraqet frytet e 19 teksteve shkollore nga Para-abetarja, Gramatika dhe Libri i letërsisë deri tek Historia dhe Trojet shqiptare si dhe arti dhe Kultura shqiptare.

Këto tekste përdorën në Shkollat shqipe të mësimit plotësues në Zvicër dhe gjetiu në Evropë..

Nën kujdesin e Prof B. Shaderit është realizuar Projekti po aq i rëndësishëm “Doracak për mësues/e” që përfshinë serinë e 6 teksteve me “Materiale për mësimin në gjuhën e prejardhjes”. Në këto projekte përmes bashkëpunimit disa vjeçare punuan mësimdhënës/e të dalluar të mësimit plotësues, në hartimin e teksteve shkollore si burim dijesh për atdheun.

Veç kësaj me emrin e prof dr dr  Basil Schader-it është e lidhur tradita albanistike në Zvicër. Me gjithë mungesën e një institucioni që do të merrej në mënyrë të drejtpërdrejtë me albanologji, B. Schader arriti të krijojë albanologjinë zvicerane, e cila do të japë gjithnjë e më shumë kontribute të rëndësishme në studimet e shqipes. Këtë punë ai e bëri në kuadër të studimeve në fushën e shkencës sociolinguistike sidomos në aspektin e kontaktit të shqipes me gjermanishtes në Zvicër. Studimi “Shqyrtime gjuhësore rreth kontaktit mes shqipes dhe gjermanishtes në Zvicër” përfshin 473 faqe.

Tubimi u zhvillua në mjediset e Restorantit « Glattbrugg” në Cyrih. Ceremonia filloi në orën 19.00 e konceptuar në formën e një sesioni vlerësues me referate, fjalime, falënderime dhe me dhënie Mirënjohjesh. Gjithashtu e shoqëruar nga pjesa artistike muzikore me këngëtaren e shquar nga Prishtina Shpresa Gashi.

Përveç mësimdhënësve, prindërve, morën pjesë përfaqësues nga Ministria e Arsimit, zoti Nuhi Gashi dhe znj Shyhrete Kastrati, MD e Republikës së Kosovës si dhe z. Skënder Nikoliqi nga Qendra për Arsimim dhe Këshillim të Emigrantëve me seli në Basel të Zvicrës.

Të ftuarit e nderit: prof dr dr Basil Schader dhe prof dr Naxhi Selimi, ShL Pedagogjike të Cyrihut (Zvicër).

Mësues nga vende më të largëta që shërbejnë ndër vite në Shkollat e mësimit të gjuhës së bukur shqipe në Gjermani si: Rifat Hamiti, Sami Thaçi, Nexhmije Hamiti dhe Hazir Mehmeti -Austri.

Pjesëmarrja në këtë tubim ishte e madhe. Kjo në sajë të kujdesit të jashtëzakonshëm të mësuesit Nexhat Malokut, i cili kishte punuar me përkushtim për përgatitjet e këtij organizimi shumë të suksesshëm.

Manifestimin e hapi z. Nexhat Maloku, kryetar i Lidhjes së Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri”, i cili mbajti edhe referatin kryesor për figurën dhe veprën e tij.

Mbrëmja bëhet edhe më e rëndësishme kur lexohet urimi plotë mall e respekt drejtuar prof dr dr Basil Schader nga prof dr Gjovalin Shkurtaj, Akademik i rrallë, të gjithë u ndejmë krenar!

Në nderim të këtij autori Ndue Sinishtaj nga Lucerni kishte dërguar  një poezi kushtuar prof Basil  Schader-it, me një stil fare të kulluar; shumë i shndritshëm. Ndër referuesit tjerë qenë Hazir Mehmeti dhe Rifat Hamiti

Prof Schader në fjalën e tij ka vlerësuar shumë këtë organizim, shprehu entuziazëm për bashkëpunimin e ngushte me mësimdhënës edhe në të ardhmen. ” Unë u jem shumë mirënjohës dhe ju faleminderit të gjithëve nga zemra për konsideratat e shprehura ndaj meje në ketë mbrëmje të bukur tipike shqiptare, siç i dua aq shumë. Jam tepër i prekur dhe i emocionuar; asnjëherë nuk do të kisha pritur që të nderohem kaq shumë. Lidhur me meritat fare nuk më takojnë mua, por po ashtu juve të gjithëve, të cilët më keni përkrahur dhe ndihmuar në angazhimet e mia dhe që jeni bërë miq për tërë jetën. Gjithashtu falënderoj të gjithë ata që me referatet e tyre kujtuan dhe vlerësuan punën time, si dhe për kontributet e të gjithë pjesëmarrësve!” tha ai ndër të tjera.

Në përfundim bashkëshortëve Basil dhe Erica Schader për kontributin e dhënë në përhapjen e dijes për shqipen dhe shqiptarët në Zvicër u dhanë Mirënjohje.

Anëtarët e Lidhjes e falënderuan Profesorin e nderuar Schader për gjithçka që bëri për arsimin dhe kulturën shqiptare, që brezi ri të ruaj gjuhën, identitetin kombëtar dhe lidhjet me atdheun.


Delemont, 16. 03.2017                                 Nexhmije Mehmetaj

Shqiptari nga Kosova dëbohet nga Zvicra pas 27 vitesh qendrimi

Ai është një shqiptar nga Kosova. Është 30-vjeç dhe pothuaj gjithë jetën e ka kaluar në Zvicër.

Duhej ta kishte marrë me kohë shtetësinë zvicerane nëse prindërit e tij do të kishin aplikuar me kohë, kur ai nuk i ishte futur rrugës të pakrye të shkeljeve të ligjit.

Në Zvicër ka ardhur në moshën 3-vjeçare. Kur ishte vetëm 11 vjeç ai është gjobitur. Pesë herë është dënuar nga gjykata për të rinj, në kohën kur nuk e kishte mbushur moshën si i rritur, nga këto dy herë për vjedhje.

Edhe kur mbushi moshën ai vazhdoi ta shkeli ligjin. Si dealer droge dhe për krime të tjera u dënua 7 herë.

Më 2013 një gjykatë e dënoi me 42 muaj burg për shkak të sulmit fizik dhe shkaktimit të lëndimeve trupore. Sipas vendimit të gjykatës ai kishte sulmuar viktimën e tij me grusht në fytyrë pa qenë i provokuar dhe pastaj e kishte sulmuar me thikë. Viktima për fat kishte shpëtuar falë ndërhyrjes të shpejtë. pa marrë dënimin përfundimtar për këtë krim ai kapet tek nget veturën në gjendje të dehur.

Pas këtyre krimeve, njëri pas tjetrit, autoritetet e Bernës ia anulluan leje qëndrimin e tij në Zvicër dhe urdhëruan që ai të largohet nga Zvicra pas vuajtjes së dënimit.

Shqiptari nga Kosova 30-vjeçar u ankua deri në Gjykatën Federale por pa sukses. Gjykata la në fuqi vendimin për dëbim nga Zvicra.

Avokatja e të dënuarit argumentoi se dëbimi ishte një goditje e rëndë pasi shqiptari nga Kosova kishte ardhur në Zvicër në moshën 3-vjeçare dhe nuk kishte ndonjë lidhje me vendin e prejardhjes.

Gjykata Federale në Lozanë nënvizoi faktin se dëbimi nga Zvicra në raste kur keqbërësi ka jetuar gjatë këtu duhet të shqiptohet me rezervë të madhe.

Por në rastin konkret interesi publik është më i rëndësishëm se ai interesi privat i shqiptarit nga Kosova..

Shqiptarit nga Kosova i duhet të mbulojë edhe shpenzimet e procesit përpara se ta lejë Zvicrën./BZ

http://www.langenthalertagblatt.ch/region/bern/Nach-27-Jahren-ausgeschafft/story/26788604

Mensur Krelani: Ah bre President, ka metë LDK-ja për gjynah të Zotit!

Veprimtari i njohur i LDK-së në në Zvicër Mensur Krelani shpreh shqetësimin për situatën ku ndodhet sot LDK. Në rrjetin socvial ai shkruan si më poshtë:
“Ah bre President,
Kerkush nuk e ka besu se do të vije koha që të gjithë ata që kanë qenë kundër Presidentit Historik Dr.Ibrahim Rugova,
në kohen sa ai ishte gjallë,
një ditë po ata njerëz do të thurin elozhe për te!
Kerkush nuk ka besu se një ditë Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK) do të mbes për gjynah t’zotit!
Ah bre President,
nuk kam qare pa të tregu ty se,
Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Rrustem Mustafa, Milaim Zeka, e të tjere si keta,
tash pas shkuarjes tuaj në amshim,
po vinë e po të përkulen te vorri,
po ta lavdojnë punën tende,
po mundohen me ec hapave tu.
Krejt kjo po ndodhë para syve të parisë së LDK-së së sotme!
Ku kta të fundit jan dorzu para krimit, para partive mafijoze, para “komandantave”të rrëmë të UÇK-së,
para atyre që ditën e natën jan munu me të luftu ty.
Kjo LDK e sotit nuk e merr guximin e me ju thënë troç hajnave e kriminelve të Kosovës se, ju nuk keni të drejtë të flisni për Presidentin Rugova,
sepse e keni luftu ate për të gjalë të tij,
se Ibrahim Rugova është i yni, i LDK-së, i popullit të Kosovës.
Jo President,jo,ka met LDK për gjynah t’zotit,
ka mbet në meshirën e elektoratit të saj, e të zotit.
Deri kur do të shkoj kështu se di, por se shpresoj se seshpejti LDK ka me u liru nga njerëzt e saj të padenjë për ta udhehequr,
dhe do të vije dita ku këtë parti do ta udheheq Fryma Rugoviane,
e me këtë do të fitoj Kosova dhe do të humbin tradhtaret e kriminelt e saj.”

Ylli i Matrix-it, Keanu Reeves, viziton restorantin e shqiptares

Aktori amerikan, Keanu Reeves, ka qëndruar të martën në qytezën Bütschwill të Kantonit St. Gallen, Zvicër.

Por, ajo që bëri bujë është se aktori hollivudian, drekoi në restorantin “Shäfli”, që është në pronësi të shqiptares Neta Beçiri.

“Nuk po mund të besoja se Keanu Reeves po qëndronte në restorantin tim”, ka thënë Neta Beçiri, për “20 minutes”, transmeton Koha.net.

Ajo nuk po u besonte syve të saj kur e pa aktorin e famshëm amerikan para saj më 14 shkurt.

“Ai është një prej aktorëve të mi të preferuar, i kam parë të gjithë filmat e tij”, ka thënë biondja shqiptare e cila e njohur atë menjëherë.

Aktori 52 vjeç, i cili ishte i shoqëruar nga dy miq, hyri në restorant dhe kërkoi të pinte diçka.

“Natyrisht”, iu përgjigj Neta replied, e cila nuk rezistoi që ta pyeste nëse ai është Keanu Reeves.

“Ai u përgjigj thjeshtë, “Po, jam unë”. Ishte shumë i sjellshëm”, thotë nëna e re e cila pati rastin që ta kthente në përjetësi këtë moment duke u fotografuar me heroin e “Matrixit”.