VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

GARDEROBA VERORE 2015 – NGA KOSTUMI I BANJËS TEK SANDALET PREJ LËKURE

By | June 1, 2015

Komentet

Kronika e vdekjes e vajzës 15 vjeçare që u nda nga jeta sepse shteti shqiptar e la të vdesë!

Më datën 19 Gusht 2019 Gazetari Erjon Skëndaj në rrjetin social njofton :
“Pas 10 ditesh ne spital, dhe pas presionit te madh te medias, ministrja e shendetsise Ogerta Manastirliu ka vizituar sot 15 vjecaren Elona Kuburja qe po perjeton momentet me kritike per jeten ne reanimacionin e QSUT.
Ministrja nuk ka dhene koment per rastin ndersa zyra e shtypit te ministres lajmeroi se ministria e shendetesise do mbeshtese kurimin e vajzes.
Sipas ministrise, vajza do niset sot privatisht ne nje spital ne Turqi dhe me pas do shikohet mundesia e rimbursimit te shpenzimeve familjes.
Nderkohe ministria pohon se sot pritet edhe pergjigja e kerkeses nga spitalet turke me te cilat shteti ka kontrate dhe menjehere vajza do te transferohet ne spitalin ku do t’i mbulohen 100 % te gjitha shpenzimeve.
Me heret familja Kuburja nga Fushkruja me ndihmen e gazetares nga kosova Saranda Hoda(anetare e keshillit komunal te Gjakoves), eshtë lidhur me nje spital privat në Turqi per ta nisur me urgjencë Elonen brenda mesditës privatisht me avion sanitar. Familja ka grumbulluar nga te aferm, qytetarë e biznese 10 mije euro qe i ka depozituar si garanci per spitalin. Nderkohe avioni sanitar i nisur nga Turqia kerkon edhe 15 mije euro te tjera pwr transportin, te cilat familja nuk i ka po i detyrohet spitalit që ai ta pranoje vajzen. Nderkohe kostoja e trajtimit per sëmundjen e rralle qe ka Elona llogaritet ne mbi 60 mije euro per nderhyrjen e pare emergjente. Familja vijon lutjen drejtuar shqiptareve per ta ndihmuar financiarisht Elonen, pasi koha nuk pret per procedurat burokratike te ministrise se shendetsisë se Shqiperise. Numri i llogarise eshte ne bnken Credins ne emer te babait te Elones Alban Kuburja. E keni ne foto.”
Ndërsa dje, më 15 shtator gazetari Erjon Skëndaj e lajmëron kështu ikjen nga kjo botë të vajzës 15 vjeçare Elona Kuburja!

 

15 Shtator 2019

“U shua nje engjell qe aq shume e donte jeten.
U keput ne mes nje lule qe sa kish nis te cel.
Ike ti Elona dhe le pas me mijera zemra te vrara shqiptaresh qe u luten aq shume per ty qe ti ta mundje semundjen, por ishte vone, shume vone.
Per ty shteti u kujtua vetem ne ditet e fundit, tek lengoje ne shtratin tend e lidhur me aparatura qe te mbanin me sforco ne jete, e kur shume pak kish mbetur per te luftuar.
Njesoj si me Kristin e vogel, qeveriu beri shown e rradhes, sa per sy e faqe, si per ti thene popullit qe ne e beme punen, pikerisht kur çeshtja ishte bere mediatike dhe lajmi kish marre dhene ne mes te shqiptareve.
Ministria e shendetsise e njihte rastin qe vite me pare, pasi ishte semundje e lindur, por heshti deri ne diten kur u denoncua ne news 24.
Veç dhimbjes dhe hidherimit te njerezve qe aq shume te deshen, ti le pas nje tjeter histori te trishte qe uleret por qe nuk degjohet nga veshet e pushtetit shurdh, qe si dje dhe sot vazhdon ti ndaje njerezit ne anonim dhe vipa. U prehsh ne paqe Elona, te qofte dheu i lehte.”

 

 

Video- Nostalgjikët e diktatorit në Pezë me flamuj, brohoritje e portrete të Enver Hoxhës

PEZE

Fotografi të Enver Hoxhës dhe brohoritjet në emër të tij dhe të Partisë Komuniste ishin prezent edhe sot në festimet me rastin e 77-vjetorit të Konferencës së Pezës.

Menjëherë pas ceremonisë zyrtare ku ishin të pranishëm, Presidenti Ilir Meta, zv/kryeministri Erion Brace, kreu i Bashkisë Erion Veliaj, ministra e deputetë, një grup me antarë të Partisë Komuniste u shfaqën edhe këtë vit në Pezë, me foton e Enver Hoxhës, kurora me lule e flamurin kombëtar.

Antarët e Partisë Komuniste marshuan të pashqetësuar deri tek Varrezat e Dëshmorëve të Pezës ku nderuan kujtimin e të rënëve në luftë.

IDRIZ LOGU, NJË EMËR I MERITUAR PËR GJIMANZIN E TROPOJËS! – Nga SKËNDER BUÇPAPAJ dhe një grup intelekualësh të nderuar tropojanë*

 

“Por ajo çka vertet vlen, ti vendosim emrin e tij gjimnazit të vetëm të Tropojës, i cili së shpejti feston 60 vjetorin e tij. E meriton këtë emër gjimnazi me traditë, do të ishte padyshim ikona jetëgjatë e arritjeve historike ndër vite dhe tregues i një epoke të lavdishme të kuadrove që sakrifikuan gjithçka për arsimimin dhe kulturën e Tropojës në veçanti dhe të Malsisë së Gjakovës në përgjithësi.”

                        Një grup intelektualësh nga Tropoja

Idriz Talush Logu lindi në Markaj të Tropojës më 12.05. 1937 në një familje me tradita atdhetare dhe patriotike. Ai u rrit dhe u edukua me frymën e bujarisë dhe fisnikërisë malësore, me etjen për dije dhe me dëshirën e thellë per tu arsimuar, pavarësisht kushteve të vështira ekonomike dhe mjedisit ngarkuar me paragjykime të vjetra.

Shkollën fillore e mbaroi në Bujan , një ndër shkollat e para të hapura në Tropojë, ndersa shkollën tetëvjeçare në qytetin B. Curri, nderkohë që Shkollen e Mesme Pedagogjike e perfundoi në Shkodër me rezultate të shkelqyera. Studimet e larta në Fakultetin Histori – Filologji të Universitetit Tiranës, në degën Histori, i kreu me rezultate shumë të mira në vitin 1964.Ai perfundoi gjithashtu edhe Kursin Pasuniversitar per drejtues shkolle, po në Tiranë.

Në vitin shkollor 1955-1956 filloi punën si mësues në shkollën tetëvjeçare të qytetit B. Curri dhe vetëm pas tre muajsh u caktua si inspektor arsimi, detyrë që e mbajti deri në vitin 1959, kur u emërua Drejtor i të parës shkollë të mesme në Tropojë, gjimnazit “ Asim Vokshi”.Pastaj më vonë drejtoi per shumë vite Seksionin e Arsimit dhe Kultures në rreth, me kompetence dhe aftësi komunikimi.

Ai ishte gjithashtu edhe drejtor i Shkollës së Mesme Industriale të Fierzës, gjatë kohës kur ndertohej Hidrocentrali i Fierzës, duke deshmuar veti të mëdha menaxhuese dhe duke e kthyer këtë shkollë në një qender të vertetë profesionale dhe vatër e lindjes së kuadrove  të ardhshëm teknikë.

Ishte edhe drejtor i Shkollës Mesme Cerrnicë dhe më 1981 caktohet si drejtor i Kabinetit Pedagogjik të rrethit , detyrë që e mbajti per tetë vite. Në sajë të perzgjedhjes tij të qëlluar dhe të punës së spikatur studimore dhe shkencore, kabineti mbeti një orientues i pazëvëndësueshëm per zhvillimin dhe reformimin e arsimit lokal dhe më  gjerë.

Pervoja e tij u pergjithësua nga Ministria e Arsimit, duke cilësuar si arritje zgjerimin e arsimit të mesëm në Tropojë, ngritjen dhe pasurimin e bazës materiale dhe didaktike, shkollimin dhe sigurimin e kuadrit vendas, kualifikimin adekuat të mësuesve si dhe afrimin dhe perfshirjen e komunitetit vendas, nderthurur kjo me vetë ndryshimin e mentalitetit të familjes tropojane drejt koncepteve të përparuara të kohës.

Kudo qe punoi, Idriz Logu, puna e tij qe e vlerësuar dhe e nderuar, sidomos si drejtues perfekt dhe me autoritet moral dhe shoqëror, si njeri publik dhe i angazhuar, si orator i veçantë, si njeri gjithmonë opozitar ndaj pengesave të zhvilimit, si demokrat i vertetë në marrëdhënjet njerëzore, si mik i njerëzve të thjeshtë , të cilëve u gjendej gjithmonë pranë, si  prind model i edukatorit që di të percjellë gjithmonë te fëmijët i tij, tiparet me të mira.

Idriz Logu është autor i dhjetëra referateve, kumtesave e punimeve të ndryshme në sesione shkencore dhe në katër konferenca pedagogjike të rrethit si dhe në aktivitete të ndryshme kulturore dhe historike brenda dhe jashtë vendit, ku dalloi eksperienca e tij si metodist, por dhe bagazhi i vyer i njohurive historike per Tropojën dhe trevat e tjera shqiptare.

Nderkohë ishte bashkëpuntor i organeve pedagogjike dhe gazetave tjera, ku shkroi dhe mbrojti teza dhe projekte arsimore dhe kulturore si dhe të mbrojtjes së traditave të zones. Ishte bashkëautor i librit “ Historiku i Arsimit në Tropojë” ku shkroi pjesën “ Arsimi në vitet 1975-1990”

Pjesë e rëndësishme e Shoqatës së  Historianëve, ai në fund të jetës tij, po punonte per ringritjen e Muzeut Historik të rrethit, perherë konstruktiv, koherent dhe i përkushtuar si nga ana shkencore , por edhe në pikëpamje të objektivitetit social dhe shoqëror.

Arritjet në fushën e arsimit në rrethin e Tropojës janë të lidhura pazgjidhshmërisht me figuren, punën dhe mundin e Idriz Logut tek i cili ishin të mishëruara në mënyrë të harmonishme aftësitë shkencore dhe personale me artin e të drejtuarit, si rrallë tek ndonjë tjetër. Breza të tërë nxënësish kanë marrë dije prej tij dhe sot janë politikanë dhe pushtetarë,mjekë të shquar, shkrimtarë të njohur dhe shkencëtarë, të cilet e kujtojnë sot me shumë respekt këtë figure të madhe të arsimit.

Ai ka dhënë  një kontribut të çmuar në fushën e studimeve pedagogjike, psikologjike dhe historike. Edhe pas daljes në pension, nuk reshti së punuari per problemet e arsimit, të shkollës dhe mendimit shkencor si dhe të problemeve sociale që kalonte Tropoja. Per këto merita ai u zgjodh nënkryetar i Këshillit Pluralist të rrethit dhe anëtar nderi i disa organizatave tjera.

Idriz Logu, në kohë të ndryshme është vlerësuar me urdhra dhe medalje. Pas vdekjes u dekorua nga Presidenti i Republikës me medaljen “ Naim Frashëri” i Argjendë, vlerësim i cili ishte larg vlerave të verteta që mbart ai në kompleksitetin e ngjarjeve që shoqëruan jetën e tij.

Të gjithë e dinë dhe e pohojnë në Tropojë, Idriz Logu ishte njeri i fjalës së thënë hapur dhe ballas, kurrë i pajtuar me padrejtësitë dhe kompromiset konformiste, njeriu që kurrë nuk  afrohej me servilët dhe kameleonët e çfarëdo rryme, njeriu gjithmonë avantgardë me të renë dhe zhvillimin, duke respektuar pandalur historinë dhe traditat e familjes dhe vendit të vet, njeriu që kurrë nuk vuri para parimeve njerëzore, meritat e veta personale, titujt dhe dekoratat.

Per shumë vite me rradhë ka qene evidente kerkesa e ish nxënësve, ish kolegëve dhe mbarë popullit të Tropojës, për të vënë në vendin e merituar këtë figurë të kompletuar të arsimit tropojas, si figura kryesore e tij, si drejtuesi i parë dhe jetëgjatë, si bartës i rezultateve të pamohueshme në fushën e arsimit dhe kulturës.

Vazhdimisht, intelektuale dhe përfaqësues të komunitetit kanë kërkuar vlerësimin e merituar të tij, tani si përfaqësues të brezit të sotëm, por edhe të veteranëve të arsimit tropojas, ti propozojmë Presidentit  të Republikës, ti akordojë atij dhënjen e titullit: “ Mjeshtër i Madh i Punës” për Idriz Logun, por ajo çka vertet vlen ti vendosim emrin e tij gjimnazit të vetëm të Tropojës, i cili së shpejti feston 60 vjetorin e tij.E meriton këtë emër gjimnazi me traditë, do të ishte padyshim ikona jetëgjatë e arritjeve historike ndër vite dhe tregues i një epoke të lavdishme të kuadrove që sakrifikuan gjithçka për arsimimin dhe kulturën e Tropojës në veçanti dhe të Malsisë së Gjakovës në përgjithësi.

Idriz Logu ishte njeriu që vazhdimisht në mënyrë aktive, me bindje dhe me me një aktivitet per tu patur lakmi, përcillte  gjithmonë ndershmëri, dinamizëm dhe ekuilibër të qendrueshem, tolerancë dhe respekt, kulturë dhe prespektivë, duke edukuar me energji, besim dhe kurajë ,elementët modern të intelektualëve të kohës, në skenën e këtushme, por jo vetëm, ai mbetet një shembull i papërseritshëm i intelektualit atdhetar dhe gjithmonë të angazhuar..

Kurrë nuk shikoi nga vetja, familja e tij apo interesa meskine të momentit, aq shumë të perhapura në kohë, por shpresoi dhe punoi, duke besuar në një të ardhme qytetare dhe evropiane , larg shablloneve vulgarë të ditës. Në mbledhje , konferenca dhe kongrese ku ai mori pjesë, u bë në mënyrë të natyrshme pjesë integrale dhe e admirueshme, njehkohësisht e respektuar dhe e vlerësuar edhe nga personalitete shqiptare, për  elegancën, natyrshmërinë dhe pjekurinë e gjykimit si dhe maturinë e vendimit të marrë në kohë të ndryshme.

Edhe në momentet më delikate dhe të veshtira të marëdhenjeve politike në Tropojë, ai ja arriti të jetë një zë origjinal i mendimit dhe aksionit politik bashkekohor, kontributi i  të cilit veshtirë të harrohet nga njerëzit e ndershëm tropojanë.

Idriz Logu vdiq i ri, vetëm 64 vjeç, mesditën e 1 korrikut 2001, një humbje e befasishme që hidhëroi te gjithë. As semundja e rëndë dhe e pashërueshme, nuk arriti ta vinte poshte, ruajti optimizmin deri në fund, vullnetin dhe kurajon për të qenë me dinjitet deri në çastin e fundit.

Por nuk vdiq në memorien e popullit tropojan, pjesa me krenare e të cilit tani është ai vetë, me veprën dhe figurën e tij. Koha e të qënit njeri , ka qenë gjithmonë, por tani me shumë se kurrë historia verteton se njerëzit e mençur mbeten, servilët, kameleonët dhe frikacaket bien, pavarësisht çdo lloj mbrojtje. Koha pranon  njeriun dhe ngadalë ju nderton piedestalet në shpirtrat e njerëzve!

Idriz Logu e ka ndërtuar tashmë piedestalin e tij në kujtesën e Tropojës, koha eshtë t’ja ndriçojmë me tepër atë me vlerësimin e merituar!

Së shpejti festohet 60 Vjetori i Gjimnazit të Bajram Currit, një shkollë me tradita , e cila kishte si drejtor të parë Idriz Logun.Emri i tij do ta nderonte këtë shkollë, me godinë ta saporindertuar, e gatshme per brezat e rinj të demokracisë shqiptare, si një shkollë e nivelit evropian, e cila nderon kontributin e madh të mesuesve atdhetarë dhe idealistë si Idriz Logu!

*Skënder Buçpapaj, Haki Zllami, Ibrahim Zhana, Kadri Basha, Petrit Zeneli, Isuf Çela, Mehmet Hyka, Nushe Doçi, Rukie Rama, Kadë Mulosmani, Frrok Vukaj, Muhamet Vatoci, Naim Sadikaj, Hasan Selimi, Gjon Neçaj, Fran Ukcamaj, Ramiz Lushaj, Muje Buçpapaj, Sadete Sellaj, Sadri Oruçi, Petrit Prengzaj, Gjon Markokaj, Ibrahim Kadria, Bukurie Berisha, Astrit Margjekaj, Nuredin Ahmetaj, Kujtim Hajdarmataj, Ali Berbati, Drita Elezaj, Guxim Alimani, Riza Lataj, Rexhe Byberaj, Asllan Osmanaj, Ali Sylaj, Zenel Çelaj, Zeqir Lushaj, Azem Baliaj, Xhane Ymeri, Rexhep Shpati, Shaban Haxhia, Zeqir Hasanpapaj, Elida Buçpapaj.

Nis viti i ri shkollor, në banka sot 100 mijë nxënës më pak se vjet. 24 mijë vogëlushë, për herë të parë

Ky vit i ri shkollor do të gjejë jo vetëm më pak shkolla, pas reformës së nisur vjet për mbylljen e klasave kolektive, por edhe më pak nxënës.

 

Janë jo pak, por 100 mijë minus krahasuar me vitin e kaluar. Sipas shifrave të Ministrisë së Arsimit, në arsimin parauniversitar (arsim bazë-gjimnaz) do të shkollohen 380 mijë nxënës, nga 480 mijë që ishin vitin 2018-2019.

Nga këta, pjesa më e madhe, 272 mijë, janë pjesë e ciklit të ulët, ose sistemit bazë të detyruar 9-vjeçar, ndërsa 90 mijë futen në gjimnaz. Për herë të parë, në bankat e shkollës do të hyjnë 24 mijë nxënës, të cilët futen në klasën e parë.

Edhe këtu, shifrat e raportuara nga dikasteri i arsimit flasin për tetë mijë nxënës më pak. Rënia e lindshmërisë ndër vite dhe emigrimi shikohen si dy arsyet kryesore të rrudhjes së numrit të nxënësve që frekuentojnë shkollën.

Ndryshe nga vitet e kaluara, ku vogëlushët urohen me anë të një videomesazhi nga numri 1 i arsimit, ministrja Besa Shahini ka zgjedhur të urojë drejtpërdrejt sot nxënësit për rrugëtimin e ri shkollor 2019-2020.

Për arsimin bazë, mësimi përfundon më 12 qershor, ndërsa matura një javë më herët. Ndërsa pushimet e shumëpritura të dimrit do të zgjasin dy javë, nga 21 dhjetori deri më 5 janar 2020.

Ndahet nga jeta në moshën 100-vjeçare gjenerali Rrahman Parllaku

Është ndarë sot nga jeta, në moshën 100-vjeçare, gjenerali i njohur shqiptar Rrahman Parllaku.

Parllaku ka qenë partizan në luftën Antifashiste, hero dhe komandant, i persekutuar në komunizëm.

 

Jetëshkrim i gjeneralit Rrahman Parllaku:

Lindi në fshatin Novosej të Lumës, i biri i Latif Parllakut dhe Kadimes. Shkollën fillore e kreu në Shishtavec. Në moshën 12-vjeçare ka filluar punë me babanë dhe vëllanë në profesionin e pastiçierit nga viti 1932 në Cakran të Mallakastrës dhe nga viti 1936 në Selenicë të Vlorës.

U kthye përsëri për të vazhduar shkollën dhe për të dhënë provimet. Me ndihmën dhe këmbënguljen e mësuesit të tij Salih Kolgeci, dhe të drejtorit të shkollës Myslim Sina nga Tërbaçi i Vlorës, arrin ta përfundojë arsimin fillor 5 vjeçar.

Më 1930, babai i Rrahmanit, Latifi , së bashku me të vëllain u largua për në Vlorë dhe Cakran të Mallakastrës. Nga viti 1936 deri në vitin 1939, Rrahmani punoi në Selenicë të Vlorës.

Në prag të pushtimit fashist të 7 prillit 1939 me vëllanë Selimin kushëririn Baftjarin bashkë me popullin e Selenicës zbritën në Vlorë për të kërkuar armë për të mbrojtur vendin nga pushtimi fashist. Të zhgënjyer e dëshpëruar nga qëndrimi i mbretit dhe qeverisë, që nuk e armatosën e organizuan popullin për luftë kundër fashizmit, u kthyen në Selenicë. Në nëntor 1939, hapën një lokal pasticeri në qytetin e Vlorës.

Në protestën e zhvilluar më 28 nëntor 1941 kundër pushtuesve iu dha rasti që në kulmin e entuziazmit të protestuesve të dalë në krye për të mbajtur flamurin kombëtar që përpiqeshin ta rrëmbenin fashistët, aty mori një goditje në kokë. Pas kësaj dite përfshihet në njësitet guerile të qytetit, fillimisht guerilas i thjeshtë, pastaj përgjegjës grupi e njësiti dhe me pranimin si anëtar i Partisë Komuniste. Më 6 janar 1943 u caktua komandant i njësiteve guerile të qytetit të Vlorës deri më 28 nëntor 1943, kur e transferuan me detyrë komisar batalioni. Pas rezultateve të mira në drejtimin e batalionit në luftimet kundër forcave naziste dhe ruajtjen e kompaktësisë të efektivit gjatë Operacionit armik të Dimrit 1943-1944, emërohet zëvendëskomisar i Brigadës së 8-të, e përuruar më 26 prill 1944 në Sheper të Gjirokastrës.

Gjatë muajit maj u mor me organizimin e Brigadës së 12-të Sulmuese dhe mbrojtjen e Kongresit të Përmetit. Më 8 qershor 1944 transferohet në Brigadën e 3-të Sulmuese dhe së bashku me anëtarët e shtabit që drejtonin këtë njësi përballoi me sukses Operacionin e qershorit të ushtrisë naziste.

Pas këtij operacioni me urdhër të Shtabit të Përgjithshëm, brigada kalon në Shqipërinë e Mesme, me detyrë të spastrojë nga armiqtë zonat malore të Elbasanit e Tiranës e të sigurojë nga shpina forcat e Divizionit të 1-rë, që vepronin në Mat e Dibër dhe të mbronte bazën e Bizës, ku hidhnin materiale avionët aleatë. Në fillim të shtatorit, brigada me urdhër të Komandës së Përgjithshme mori për detyrë që së bashku me Brigadën e 5-të të kalonin në Kosovë për të shpejtuar çlirimin e kësaj zone e të ndihmonin në ngritjen e Këshillave Naconalçlirimtare si organe të pushtetit të ardhshëm për përfshirjen në masë të kosovarëve në luftë për t´ju bashkuar frontit antifashist të popujve dhe të dëmtonin e pengonin forcat gjermane në tërheqje.

Me çlirimin e Kosovës, më 22 nëntor, në qytetin e Pejës merr urdhrin e emërimit komandant i Divizionit të 5-të dhe u gradua kolonel. Nga 20 dhjetori i vitit 1944 deri në mars të vitit 1945, forcat e komanduara nga Parllaku në bashkëveprim me forcat jugosllave çliruan krahinën e Sanxhakut. Me ndërprerjen e luftimeve, forcat e Divizionit të 5-të e të 6-të Sulmues u kthyen në Kosovë. Më 14 prill të vitit 1945, kur ndodhej në Mitrovicë, ai mori urdhrin e emërimit komisar i Korparmatës së 2-të në Berat. Me shkrirjen e saj e nxorën në lirim dhe e caktuan sekretar politik i Komitetit Qarkor të PK të Shkodrës. Me kërkesën e tij rikthehet në ushtri në detyrën e drejtorit të Personelit në Ministrinë e Mbrojtjes. Në vitin 1947 i jepet grada kolonel. Në dhjetor të vitit 1947, Parllaku u caktua në detyrën e drejtorit Politik të Ushtrisë, detyrë të cilën e kreu deri në prill të vitit 1948, kur u dërgua të studionte jashtë shtetit. Parllaku ka mbaruar studimet në Akademinë e Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë sovjetike “Voroshillov”.

Pas kthimit nga studimet, ai u emërua drejtor i Drejtorisë së Organizim-Mobilizimit në Ministrinë e Mbrojtjes. Në vitin 1952-1954 caktohet në postin e zëvendësministrit të Mbrojtjes e drejtor i Prapavijës së Ushtrisë dhe mori gradën e lartë të gjeneral-majorit. Gjatë viteve 1954-1961 do të shërbente si zëvendësministër i Mbrojtjes për përgatitjen luftarake të ushtrisë.

Nga viti 1961 deri në vitin 1967 kreu detyrën e komandantit të Forcave Ushtarako-Detare dhe më pas komisar i këtyre forcave dhe iu dha grada gjeneral-leitnant. Në vitet 1969-1970 do të shërbente si komisar i Forcave Ushtarako-Ajrore dhe një vit më vonë u emërua zëvendësministër për Përgatitjen Luftarake të Ushtrisë. Për merita të veçanta i është dhënë titulli “Hero i Popullit” dhe është dekoruar me 9 urdhra e tri medalje të luftës dhe 3 urdhra të shërbimit ushtarak. Parllaku, ka qenë zgjedhur deputet i Kukësit në Kuvendin Popullor për 7 legjislatura rresht, që nga viti 1945 deri në vitin 1973. Gjeneral Parllaku ka qenë kandidat i KQ të PKSH që nga tetori i vitit 1944 deri në Kongresin e Parë.

Në kongresin e Katërt rizgjidhet përsëri kandidat i KQ të PPSH dhe në Kongreset e Pestë e të Gjashtë anëtar i këtij Komiteti. Parllaku u arrestua dhe dënua për pjesëmarrje në të ashtuquajturin “puç ushtarak”, nën akuzën e “krimit dhe tradhtisë ndaj atdheut, sabotimit dhe agjitacionit dhe propagandës me rrezikshmëri të lartë”. Në bazë të këtyre akuzave u dënua me 25 vjet heqje lirie, nga të cilat 16 vjet e tri muaj i vuajti në burg (nga dhjetori i vitit 1974 deri më 17 mars të vitit 1991), si pjesëtar i të ashtuquajturit “grup i Beqir Ballukut”. Duke pasur akuzën e rëndë të “tradhtisë ndaj atdheut”, të ashtuquajturit pjesëtarë të këtij grupi: Beqir Balluku, Petrit Dume, Hito Çako e Rrahman Parllaku nuk amnistoheshin nga ligjet në fuqi. Në rekursin e bërë nga Parllaku, Gjykata e Kasacionit vendosi, më 20 korrik të vitit 1994, prishjen e vendimit të 5 nëntorit të vitit 1975 të Gjykatës Ushtarake, që i cilësoi fajtorë ushtarakët e lartë, dhe pushimin e akuzave të mësipërme. Ai ishte kryetar i Organizatës së Bashkuar të Veteranëve të Luftës të Popullit Shqiptar.

Zëri i Amerikës: Në Shqipëri vazhdon largimi i popullsisë (video)

Në Shqipëri zona të tëra, jo vetëm malore, por edhe afër qyteteve, po vijojnë të braktisen nga popullsia, ndonëse kanë pasuri dhe investime të mëdha të vetë individëve.

Fshati “Andon Poçi” në Gjirokastër pak vite më parë numëronte rreth 40 biznese dhe 700 banorë, por tani ka vetëm një biznes dhe rreth 80 banorë.

Sipas banorëve arsyeja e mbylljes së bizneseve prodhuese është mosmbrojtja e prodhimit vendas përmes politikave qeveritare. Disa ferma blektorale, të përpunimit të qumështit, madje edhe njësi për riciklimin e mbetjeve që u hapën pas viteve nëntëdhjetë në fshatin “Andon Poçi” tashmë janë mbyllur dhe sipërmarrësit janë larguar sërish në emigracion.

Vilat e banimit në vlerën e disa qindra mijë dollarëve, pothuasje janë braktisur, ndërsa banorët thonë se të rinjtë nuk kthehen për të jetuar në fshatin ku investuan kursimet e emigracionit.

Sipas banorëve, zona megjithëse ka pasuri të mëdha po braktiset prej mungesës së sigurisë për të ardhmen. Ky fshat në Luginën e Drinos është edhe nga zonat e rralla në Shqipëri ku një pjesë e madhe e banorëve vuajtën burgjet dhe persekutimet e regjimit komunist.

Një memorial në qendër të fshatit përkujton dhjetëra persona, familjet e të cilëve u interrnuan dhe u persekutuan në kampet që regjimi komunist ngriti në zona të ndryshme të Shqipërisë.

Nga peneli brilant i grafistit të shquar Avni Delvina: Zot i madh bëj që Luigi Soreca të mos i ngjaj Vllahutinit

NJE LUTJE E TE GJITHE POPULLIT SHQIPTAR DREJTUAR ZOTIT DHE KOMUNITETIT EUROPIAN!
Zot i madh qe je ne qiell,
Qofte i shenjteruar emeri yt,
SI ne qiell edhe ne toke.
Na e jep buken e perditeshme,
Dhe bej qe Soreca mos t’i ngjaj Vllahutinit.
Dhe te thote vetem dy fjale kundra rruges Milot- Balldre, si psh, :
Bejeni me mire tenderin !

 

“Vëlla i dashur ky vend është i joti”, PD nxjerr audiopërgjimin e sulmon Artan Lamen: Duhet të ishte në burg (video)

TIRANË

Partia Demokratike ka sulmuar ashpër kreun e Kadastrës, Artan Lame, duke e akuzuar për ndërhyrje për punësime në administratë. Në një dalje para mediave ish-deputetja Oriola Pampuri deklaroi se Lame duhet të ishte në burg pasi sipas PD ai ka përdorur administratën për fushatë elektorale, ndërsa shton se “vazhdon të mashtrojë shqiptarët me propagandën e Edi Ramës për punësime me konkurs”.

“Jemi dy muaj para zgjedhjeve që do të thotë se nga historia e deputetëve, kandidatë bashkie, kërkojnë ndihmë dhe mbështetje…E keni parë se Legalizimet është një nga gjerat më të rëndësishme që konsiderohet, kështu që deri në zgjedhje, historinë e ditës së shtunë nuk dua ta dëgjoj. Për sa kohë që unë ditën e shtunë jam në punë, kush mendon se do të rri pushim, fare thjesht le ta thotë dhe natyrisht të ikë pastaj. Në rastet kur janë larguar njerëz të tjerë, ua kam thënë ministrave e deputetëve përkatës; vëlla i dashur, ky vend është i joti.”, thuhej në audion ku fliste Lame, e cila u ripublikua sot nga PD. Audiopërgjimi i përket kohës para zgjedhjeve të 2017, ndërsa u bë publik nga PD në janar të vitit të kaluar.

DEKLARATA E PARTISE DEMOKRATIKE

Propaganda e Edi Ramës me punësimet shtetërore është një nga çështjet penalizuese jo vetëm për integrimin europian, por, mbi të gjitha, për keqfunksionimin dhe korrupsionin endemik, i përhapur në çfo qelizë të administratës shtetërore.

Shembull tipik i kësaj propagande është Agjencia e Kadastrës, e drejtuar prej 6 vitesh nga Artan Lame me emrin e Agjencisë së Legalizimeve. Pak ditë më parë, Artan Lame, pa u skuqur fare, foli për konkurs të ndershëm në plotësimin e disa dhjetëra vendeve të reja të punës të hapur në ketë agjenci me shtrirje në të gjithë vendin. Por gjithçka është një teatër.

Artan Lame, si gjithë kolegët e tjerë pjesë të qeverisë grabitëse të Edi Ramës, nuk mund të organizojnë konkurse të ndershme. Ata dinë vetëm të punësojnë militantë partiakë, që i përdorin në zgjedhje në shkelje të ligjit ndaj kundërshtarit politik. Artan Lame është modeli tipik i kësaj skeme skandaloze që ka mbajtur peng administratën publike gjithë keto vite, duke punësuar militantë që vijnë me lista nga partia në pushtet dhe, në vend t’u shërbejnë qytetarëve, i shërbejnë partisë në pushtet në kohë fushatash elektorale.

Rreth një vit më parë, kjo u provua me një material autentik, të publikuar në media, ku Artan Lame dëgjohet që pranon ndërhyrjen e deputetëve socialistë për marrjen në punë të militantëve dhe përdorimin e tyre gjatë fushatës. Ju ftoj ta ndekim këtë pjesë, ku Artan Lame nuk është në rolin e një shtetari që flet për konkurse, por në rolin e një partiaku që emëron militantët e sjellë nga partia.

Teatri që luhet me shqiptarët dhe tallja e tyre nga Artan Lame dhe shefi tij Edi Rama është e qartë. Në vend që ky funksionar i qeverisë të ishte sot në burg për përdorimin e administratës në fushatë, vazhdon të mashtrojë shqiptarët me propagandën e Edi Ramës për punësime me konkurs.

Modeli i vërtetë i Artan Lames dhe gjithë të ngjashmëve të tij është vetë Edi Rama. Dosja 339, e trajtuar gjerësisht nga Zëri i Amerikës pak muaj më parë, provoi se është Kryeministri ai që ndêrhyn drejtpërdrejt për prishjen e konkurseve të administratës dhe, në mënyrë kriminale, ndërhyn nga zyrat e tij për të larguar më të aftët dhe për të punësuar militantët partiakë apo njerëzit e kriminalizuar.

Edi Rama ka ngritur një shtet mafioz, ku gara në zgjedhje, gara për vendet e punës, gara për tenderat janë fasadë e një pushteti të korruptuar dhe të inkriminuar. Pra daj, sot Shqipëria ka vetëm një zgjidhje, largimin e Edi Ramës!

Digjet 1 hektar ullishte në Elbasan, policia dyshon për zjarrëvënie të qëllimshme

Digjet 1 hektar ullishtë gjatë natës në Samurr të Elbasanit. Burime zyrtare konfirmuan për gazetarin e ‘News24’ dhe ‘BalkanWeb’ Fatmir Popja se vatra e zjarrit u shfaq rreth orës 22:00 dhe u izolua rreth orës 01:30 të mëngjesit të kësaj të diele. Për shuarjen e flakëve u aktivizuan 13 punonjës të shërbimit zjarrfikës të Elbasanit dhe dhjetra banorë të zonës. Zjarri pati përhapje me shpejtësi në një sipërfaqe mjaft të madhe duke shkaktuar dëme të konsiderueshme. Dyshohet se zjarri ka qenë i qëllimshëm, ndërsa policia po heton për të identifikuar autorët dhe kapjen e tyre.

Haradinaj: Unë luftoja e këta të PDK-së më quanin dezertor nga “Rogner”-i

Ramush Haradinaj u është përgjigjur zyrtarëve të PDK-së, të cilët po e quajnë “dezertor” pas dorëheqjes nga Qeveria e Kosovës, ku për dy vite mbajti pozitën e kryeministrit.

Haradinaj ka thënë se njerëzit e PDK-së e quanin kështu edhe nga hoteli “Rogner” në Tiranë gjatë kohës së luftës. Ai ka thënë se përderisa ai luftonte kundër serbëve, zyrtarët e PDK-së e akuzonin nga Tirana.

“Këta kolegët e PDK-së, këta më quanin dezerter edhe prej Rognerit. Prej atëherë më quanin dezerter, a unë t’u luftu”, ka thënë Haradinaj. “Unë s’po them që është dezertor, se lufta është e vështirë. Dikush qëndron e dikush s’mun qëndron. Unë s’e kam pas armikun asnjëherë më larg se 300 metra. Këta më akuzojshin: s’po ngon e s’po merr vesh… e kështu”, ka thënë Haradinaj në emisionin n’Konak.

Haradinaj, tutje ka treguar se pse ka hyrë në politikë, pas lufte ku shërbeu si gjeneral.

“Kam pasë bindje politike edhe përpara. Bindja për liri dhe për të drejtë të vendit tonë. Mospajtimet mes brezave tonë, janë gjatë gjithë kohës. Edhe gjatë kohës së Titos. Kur i kam pa proceset e reja pas lufte. Polarizimet e atëhershme. Mendova që është me rëndësi që me u kyçë edhe në atë pjesë të re”, ka thënë Haradinaj.

Zëri i Amerikës: Nderimi i dëshmorëve nacionalistë në Gjirokastër (video)

Në varrezat e dëshmorëve nacionalistë në Grehot të Gjirokastrës u kryen të shtunën nderime për 37 luftëtarë të Ballit Kombëtar, që ranë 76 vjet më parë në luftime me pushtuesit italianë. Organizata e Ballit Kombëtar në Shqipëri e shënon 14 shtatorin si “Ditën e Dëshmorëve Nacionalistë”. Familjarët e viktimave kërkuan sot që historia shqiptare për këtë ngjarje të rishkruhet pasi është manipuluar gjatë viteve të regjimit komunist. Ndërsa një grupim reagoi ashpër në ceremoni ndaj pranisë në parlamentin e sotëm shqiptar të përfaqësueve të Ballit Kombëtar.


Familjarë të dëshmorëve nacionalistë nderuan në varrezat e Grehotit 37 luftëtarë të Ballit Kombëtar, që ranë 76 vjet më parë në përpjekje me pushtuesit italianë. Mes familjarëve në ceremoni ishin edhe perfaqësues politikë te Partisë Demokratike, Ballit Kombëtar dhe ish të persektuarve politikë. Pas vendosjes se kurorave, oratorët nderuan kontributin e komandatëve të çetave të Ballit Kombëtar dhe Komandatit të Përgjithshëm Hysni Lepenica të cilët u vranë në përpjekjen me forcat fashiste italiane në 14 shtator të vitit 1943. Ish deputeti i Partisë Demokratike Enkelejd Alibeaj tha se historia shqiptare për ketë ngjarje duhej të fliste për të vertetën e cila u manipulua gjatë viteve të regjimit komunist.

“Në qoftë se ka një tension dhe ka një ndrydhje të shoqërisë shqiptare është pikërisht fakti i munegsës së të vërtetës e cila për 50 vite, por edhe për tridhjetë vite pas rënies së sistemit, kjo shoqëri dhe ndoshta edhe institucionet nuk ia arritën të hidhnin dritë mbi të vërtetën”, tha zoti Alibeaj.

Ndërsa Kryetari i Organizatës së te Përndjekurve Politikë Antikomunistë Nebil Çika tha se 14 shtatori ishte një ditë e shënuar, jo vetëm për nacionalistët, por për kombin shqiptar.

“Është një ditë e shënur, por është edhe një ditë që duhet të reflektojë në rishikimin e historisë sonë. Janë këta dëshmorë nacionalistë të shpallur nga shteti shqiptar që na vendosin ne në anën e drejtë të historisë. Kemi dëgjuar 100 herë që përmendet nga politikanët se kush është ana e drejtë e historisë. Ata kishin ideal perëndimin, Shtete e Bashkuara të Amerikës, Europën,pra një Shqipëri perëndimore, demokratike, të lirë”, tha zoti Çika.

Gjatë ceremonisë, një grupim pjesëmarrës reagoi me tone të ashpra ndaj politikanëve të partive të sotme të Ballit Kombëtar të cilën janë pjesë e parlamentit shqiptar. Sipas reagimeve, prania e tyre në parlament ishte një shenjë tradhëtie ndaj vlerave të të parëve të tyre. Masakra e Grehotit vlerësohet nga burimet historike se u shkaktua nga një sulm i beftë i ushtarëve italianë që përgatiteshin të braktisnin kazermat e Grehotit pak ditë pas kapitullimit të Italisë fashiste në Shqipëri.

Nacionalistët e mbledhur nga disa krahina që kishin negociuar për një dorëzim pa kushte u qëlluan në pabesi dhe 37 luftëtarë, mes të cilëve edhe Komandanti i Përgjithshëm i Ballit Kombëtar Hysni Lepenica humbën jetën.