VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

A është ky sekreti i qetësisë së përhershme politike në Zvicër? – Nga Jonas Marti*

By | April 1, 2018

Komentet

Berset: Nëse hyni në Zvicër nga njëri prej këtyre 29 vendeve, duhet të karantinoheni 10 ditë

VOAL – Kushdo që hyn në Zvicër nga një prej 29 vendeve në listën e publikuar nga Zyra Federale e Shëndetit Publik, do të duhet të karantinohet për dhjetë ditë. Masa, e njoftuar në një konferencë shtypi nga Ministri Alain Berset dhe botuar të enjten, do të hyjë në fuqi më 6 korrik dhe do të përditësohet një herë në muaj.

Shtetet në listë përfshijnë Serbinë, Kosovën dhe Suedinë, vendi i vetëm në zonën Shengen. Detyrimi i karantinës vlen edhe për ata që vijnë nga Maqedonia e Veriut, Rusia, Armenia, Azerbajxhani, Bjellorusia, Moldavia.

Gjithashtu udhëtarët nga Shtetet e Bashkuara, Argjentina, Bolivia, Brazili, Kili, Kolumbia, Peru, Republika Dominikane, Hondurasi, Panama, Turqit dhe Ishujt Kaikos, Izraeli, Bahreini, Katari, Iraku, Kuvajti, Oman, Arabia Saudite, Afrika e Jugut dhe Kepi Jeshil konsiderohen në rrezik sepse në tranzit nga rajone me rrezik të lartë të infektimit.

Njerëzit do të informohen për këtë masë në aeroplanët, autobusët dhe veturat, si dhe në kufij. Atëherë ata do të kenë dy ditë për t’u raportuar pranë autoriteteve kantonale. Do të bëhet një listë me detajet e kontaktit të tyre, përmes të cilave mund të kontrollohet përputhshmëria me karantinën. Kushdo që nuk zbaton rregullat përballet me gjobë deri në 10,000 franga. rsi/eb

Qytetarët nga Kosova që shkojnë në Zvicër, duhet të vetizolohen

Aeroporti i Prishtinës “Adem Jashari”

Nga data 6 korrik, qytetarët e 29 vendeve që shkojnë në Zvicër, do të duhet të lajmërohen tek autoritetet dhe të vetizolohen, si masë për parandalimin e përhapjes së koronavirusit.

Lista e vendeve me rrezik të lartë infeksioni përfshin edhe Kosovën.

Një njoftimin e Qeverisë zvicerane, të publikuar të enjten, thuhet se “vizitorët që kanë kaluar kohë në vendet e emëruara gjatë 14 ditëve të mëparshme, duhet t’i njoftojnë autoritetet zvicerane menjëherë pas mbërritjes dhe më pas të futen në karantinë për 10 ditë”.

Lista e vendeve të prekura përfshin gjithashtu Serbinë, Suedinë, Shtetet e Bashkuara, Brazilin e të tjera.

Lista do të rishikohet vazhdimisht, tha Qeveria zvicerane.

Në Zvicër, numri i të infektuarve me koronavirus ka filluar të rritet në javët e fundit, por kufijtë e saj me Italinë, Austrinë, Gjermaninë dhe Francën mbeten të hapur.

Zvicra ka konfirmuar afro 32,000 raste me koronavirus dhe 1,686 viktima. rel

Koronavirusi: Zvicra miraton masa të reja detyruese

VOAL – Nga e hëna do të jetë e detyrueshme të mbani një maskë për të qenë në gjendje të udhëtoni në transportin publik në Zvicër. Për më tepër, ata që hyjnë në Konfederatë nga rajone të caktuara që konsiderohen të rrezikuara, duhet të karantinohen vetë. Këto janë vendimet e marra nga Këshilli Federal për të shmangur shpërthimet e reja të koronavirusit, pas rritjes së rasteve të regjistruara në ditët e fundit.

Detyrimi i maskës, i cili duhet të mbulojë gojën dhe hundën, do të jetë i vlefshëm në të gjithë transportin publik, d.m.th trenat, tramet dhe autobusët, por edhe makinat kabllore dhe anijet, pavarësisht nga numri i pasagjerëve. Përjashtimet e vetme janë për ashensorët e skive dhe ashensorët e karrigeve.

Nuk lejohet të mbuloni fytyrën me shall ose shami në vend të maskës. Fëmijët nën 12 vjeç dhe njerëzit që nuk mund ta bartin atë për arsye shëndetësore, përjashtohen nga detyrimi. Stafi në tren dhe shërbimet e sigurisë do të kontrollojnë detyrimin. Ata që nuk pranojnë të veshin maskën, do të duhet të zbresin nga mjetet e transportit në ndalesën tjetër, përndryshe do të aplikohet gjoba e zakonshme.

Udhëtimet ndërkombëtare

Për sa i përket udhëtimit, një karantinë e detyrueshme 10-ditore do të futet nga 6 korriku për ata që hyjnë në Konfederatë nga rajone të caktuara të rrezikut, të cilat do të komunikohen të enjten nga Zyra Federale e Shëndetit Publik (FOPH). Gjatë një konference për shtyp në Bernë, Këshilltari Federal Alain Berset dha shembullin e Suedisë dhe Serbisë si vendet e mundshme në rrezik.

“Personat në fjalë informohen në mënyrë të posaçme në aeroplan, autobus dhe në kufij dhe kërkohet që të njoftojnë autoritetin kantonal për hyrjen e tyre”, shkruan FOPH.

Këshilli Federal gjithashtu shënoi rekomandimet e Këshillit të Bashkimit Evropian për heqjen, që nga 1 korriku, të kufizimeve të hyrjes për 15 shtete të miratuara për të luftuar përhapjen e koronavirusit. Zvicra pritet të pajtohet me këto rekomandime, por vetëm nga 20 korriku 2020 dhe të bëjë një përjashtim për Serbinë. rsi/eb

Zvicër – Kaprollët të kërcënuar nga klima

Kaprollet luftojnë për të gjetur barishte dhe bimë të buta, të lehta për t’u tretur dhe me një përmbajtje të lartë energjie e proteine ​​të domosdoshme për këlyshët që ushqejnë me gji.

VOAL – Pranverat e hershme falë ngrohjes globale krijojnë gjithnjë e më shumë probleme për popullsinë e kaprollëve në Zvicër, pasi periudha në të cilën kushtet ushqimore janë optimale dhe ato të lindjeve takohen më rrallë.

Sipas një studimi të Institutit Federal të Kërkimeve për Peizazhin e Pyjeve, Borës dhe WSL, zhvillimi i bimësisë është zhvendosur përpara 20 ditë për shkak të ndryshimit të klimës gjatë 45 viteve të fundit, ndërsa ushqyerja me gji është zhvendosur vetëm tri ditë. Një zhvillim pesë deri në shtatë herë më i ngadaltë.

Në të ardhmen ekziston rreziku që kaprolli të bëhet një specie gjithnjë e më e rrallë në pllajën zvicerane, sepse do të priret të kalojë në lartësi më të mëdha, ku zhvillimi vegjetativ fillon më vonë dhe prandaj korrespondon më mirë me periudhat e laktacionit.EB/RSI

Festa në Beograd, infeksionet në Zvicër

VOAL – Një grup të rinj shkuan në Beograd, Serbi dhe e sollën koronavirusin përsëri në Graubünden të Zvicrës. Gjashtë personat u futën në karantinë.

Njëri nga pjesëmarrësit në festë u sëmur tri ditë pasi u kthye nga Beogradi dhe, pas kontrolleve mjekësore, shërbimi i gjurmimit kantonal ndërhyri duke i vendosur gjashtë të rinjtë në karantinë.

Jo vetëm kaq, të gjithë njerëzit që ranë në kontakt me të gjashtë pasi u kthyen nga Serbia gjithashtu përfunduan në karantinë. 73 persona në karantinë janë aktualisht në Graubünden dhe pothuajse të gjithë kanë lidhje me “partizanët” e Beogradit. ATS

Gjenevë: Nxit diskutime statuja e goditjes me kokë që Zidane i dha lojtarit italian

VOAL – Përplasja e mendimeve në Gjenevë për statujën që kujton goditjen më të famshme me kokë në historinë e futbollit, atë që ylli i ekipit kombëtar francez Zinedine Zidane i dha mbrojtësit italian Marco Materazzi gjatë finales së Kupës së Botës 2006 në Berlin. Episodi, i cili ndryshoi fatin e lojës në favor të përfaqësues italiane, u përshkrua me një skulpturë bronzi pesë metra të gjatë, i krijuar me teknikën e dyllit të shkrirë dhe konceptuar nga artisti francez Adel Abdessemed.

Vepra, e vendosur në Gustave-Ador, është pjesë e ekspozitës bienale të Skulpturës së Kopshtit të mbajtur në qytetin lemanas, dhe mund të admirohet deri në shtatorin e ardhshëm. Ashtu si në një bar normal sportiv, performanca nuk mungoi së ngjalluri diskutime midis gjenevasve. Për dikë, statuja është art i pastër provokimi, për dikë tjetër është e papranueshme që të bëhet në këtë mënyrë falja e një sjelljeje të mjerueshme dhe josportive.

Zvicra i pari vend në botë – Prej sot aplikacioni i ri SwissCovid për të identifikuar të infektuarit me Covid 19 është në funksion

Sipas ATS, 150,000 vetë tashmë e kanë shkarkuar këtë Aplikacion.

Po ashtu njoftohet se ka patur 52 të infektuar në orët e fundit – pra ka një rritje të rasteve!

 

Voal.ch – Nga mesnata e 25 qershorit, aplikacioni i ri SwissCovid është funksional: ai mund të shkarkohet nga Apple Store dhe Google Play Store.

Zvicra i pari vend në botë që ka vendosur këtë aplikacion në rrang konfederate për të identifikuar rastet e infektuara me Covid 19.

ky aplikacion ka synim mbrijtjen e popullësisë dhe mos përhapjen e virusit.

Sipas ATS, 150,000 vetë tashmë e kanë shkarkuar atë.

Në një konferencë shtypi sot në Bern, Zyra Federale e Shëndetit Publik theksoi rëndësinë e identifikimit të zinxhirëve të infeksionit, tani që ka një rritje të vogël të numrit të infeksioneve: në fakt, janë 52 të infektuar në orët e fundit.

Stefan Kuster, kreu i ri i Divizionit të Sëmundjeve Infektive të Zyrës Federale të Shëndetit Publik , në fillim komunikoi rastet e reja, duke vënë në dukje se pas 44 rasteve të konfirmuara dje, dhe 52 rasteve të reja të konfirmohet një prirje e lehtë në rritje. Për këtë arsye është thelbësore të ndërpriten zinxhirët e transmisionit, duke vazhduar të zbatohen masat higjienike dhe distanca hapësinore, por mbi të gjitha duke përdorur aplikacionin SwissCovid për telefonat mobil (Android / iPhone).

Gjithashtu Angela Schwab, nënkryetare e seksionit të Operacioneve të Zyrës Federale për Mbrojtjen e Popullsisë , duke iu referuar një hulumtimi të kryer ditët e fundit nënvizoi rëndësinë e aplikacionit. Sidomos nëse shikoni situatën në transportin publik duhet të kuptoni që është e domosdoshme të mos e ulni kujdesin për të mbrojtur veten: kompanitë kanë raportuar se nuk kanë asnjë vështirësi në zbatimin e masave të rekomanduara nga autoritetet, por përdoruesit, veçanërisht gjatë kohës së pikut, nuk janë gjithmonë të vëmendshëm . Nga të dhënat e siguruara del se në autobusë vetëm 5% e pasagjerëve në fakt kanë një maskë mbrojtëse, ndërsa në trena pjesa ndryshon midis 6 dhe 20%.

Aplikacioni, me anë të një njoftimi, paralajmëron për rrezikun e mundshëm shëndetësor të përdoruesve që e kanë shkarkuar atë në smartphone të tyre dhe që kanë qenë në afërsi të një personi të infektuar për një periudhë të caktuar kohore, me kusht që edhe ata e kishin instaluar më parë në telefonin e tij celular.

Kur ka një rast pozitiv, shërbimi mjekësor kantonal dërgon sinjal për personin e infektuar me të ashtuquajturin kodin Covid  që të futet në aplikacion. Po ashtu, ky hap, është mirë të kujtohet, që është opsional. Nga ana e tyre, përdoruesit e tjerë të përfshirë do të marrin një tregues të ditës në të cilën u zhvillua kontakti, informacione që Zyra Federale e Shëndetit Publik i administron në një linjë këshillimi telefonike fala dhe ku jep rekomandime . /ats / joe.p./EB

 

 

 

Ylfete Fanaj, e para shqiptaro-zvicerane kryetare e parlamentit kantonal të Lucernës për vitin 2020/2021-

Voal.ch – Në kushtet e situatës të koronavirusit, në Qendrën e Panaireve të qytetit të bukur të Lucernës u mbajt seanca solemne e Parlamentit e Kantonit.

Në rendin kryesor të ditës ishte zgjedhja e kryetares së parlamentit, që do të jetë  Ylfete Fanajt. E para shqiptaro-zvicerane në historinë e komunitetit shqiptare që arrin në këtë pozicion të lartë.

Ylfete Fanaj nga qershori i vitit të shkuar ishte nënkryetare e parlamentit Kantonal të qytetit të Lucernës, ndërsa ajo si angazhim politik  prej disa vitesh kryeson Grupin Parlamentar të Partisë Socialdemokrate.Ylfete Fanaj ka mbi një dekadë në politikë duke arritur step by step deri ku është sot. E para shqiptare në një komunitet më i madhi pas atij italian.

Ylfete Fanaj u votua me shumicë pro 91 vota  dhe 59 kundër për të qenë kryetarja e Parlamentit Kantonal të Lucernës për vitin 2020/2021.

Në nder të Ylfete Fanajt si kryetare e Parlamentit të Kantonit të Lucernit, doli në skenë një këngëtare zvicerane që këndoi këngën e bukur arbëreshe “Moj e bukura More”.

Ndërsa komunitetin shqiptar e përfaqësoi piktori i mirënjohur shqiptaro-zviceran Samedin Asllani i cili me këtë rast i dhuroi Ylfete Fanajt një pikturën e tij.

Sipas ligjit, drejtimi i parlamentit kantonal zgjat një vit. Në krye të Parlamentit kantonal çdo vit vjen një anëtar nga Këshilli i Madh i kantonit që janë të zgjedhur partiakë, sipas rezultatit në zgjedhjet lokale dhe zgjat gjithë legjislaturën, dmth katër vjet.

Voal.ch nga ana e vet i uron Ylfetes suksese të mëtutjeshme në politikë./EB

Prof.Dr. Përparim Kabo: Ta duash, ta ndërtosh dhe ta mbrosh të vërtetën ! – Parathënia e librit të Elida Buçpapajt ”Tirania e tranzicionit”

 

E vërteta ka dishepujt e vet, ka popullin e vet, ka kodet e saj, ka moralin dhe ruajtësit e saj të përditëshëm. Media dhe mediatarët janë vigjilentët e palodhur të së vërtetës, ata që e duan atë, që e ndërtojnë dhe që e mbrojnë atë. E tillë është për mua gazetarja Elida (Skënderi) Buçpapaj.

Ky është më shumë se një postulat, është filozofi ekzistenciale që ndryshe konvertohet në atë që quhet cila është rruga, cilat janë parimet dhe ku fillon dinjiteti?! Marëdhënia me të vërtetën është më e vështira, aq sa dëshmori i saj në kryq e mbylli frymën në tokë duke mos u tërhequr nga thënia e tij: ”Thuajeni të vëretën që të ndjeheni të lirë!” Binomi e vërteta-liria, janë themeli i dinjitetit njerëzor dhe sfida e shoqërisë njerëzore në të gjitha kohërat. Demokracia në udhëtimin e saj kalvar deri sa mbërriti tek sistemi i sotëm i demokracisë që në qendër ka liritë dhe të drejtat e njeriut, është dashur që në frymë të saj të ketë treguar kujdes të thellë për të vërtetën dhe lirinë, për njeriun dhe individin, për autoritetin dhe mizorinë, për shpresën dhe për vrasjen e jetës, duke mbajtur në gji të vet gjithçka progresive dhe duke u ndehur e fituar me gjithçka autoritariste dhe antihumane.

Në këtë hulli kaq të vështirë dhe fisnike ecet edhe në ditët tona, sepse nuk ka një betejë të fundit që përcakton vijën e gjelbërt përtej së cilës ne themi se jemi duke mbretëruar në “ruajalitetin” e së vëretës që nuk rrezikohet!

Njeriu jeton edhe me jehonat e thella të brezave që nuk janë me fizikisht. Ai dhe institucionet qofshin edhe në ditët e sotëme, nuk janë të imunizuara në “eternita” si të parrezikuara nga gënjeshtra, fallciteti, imoraliteti apo informaliteti korruptiv! Një shoqëri e tillë sterile është pjellë e fantazisë fëminore.

E vërteta ka dishepujt e vet, ka popullin e vet, ka kodet e saj, ka moralin dhe ruajtësit e saj të përditëshëm. Media dhe mediatarët janë vigjilentët e palodhur të së vëretës, ata që e duan atë, që e ndërtojnë dhe që e mbrojnë atë. E tillë është për mua gazetarja Elida (Skënderi) Buçpapaj.

Një sy vigjilent që nuk fle! Nje mendje qe punon pa u lodhur, sepse dashuron njeriun që ushqehet nga e vërteta. Një shpirt kritik që “rebelohet” krenarisht për të mbrojtur të vërtetat e rëndësishme principiale por edhe ato të voglat e përditëshme sepse “metri” i saj etik është dinjiteti njerëzor. Tek e lexon shkrimin e saj në faqet e bardha të jetës por edhe në dritëhijet e ndeshjes së përditëshme, ke arsye që të kujtosh një thënie të Nënë Terezës, që “në vend që të mposhtesh nga mërzia, ndiz një dritë të vogël të shpresës!”

E kam ndjekur Elidën në këto dy dekadat e fundit dhe libri që ajo sjell para lexuesit është një pjesë e jetës së saj të përditëshme në peshoren e shqetësimit njerëzor, civil dhe atdhetar, ku shtrirja është sa lokale aq edhe globale, sa institucionale aq edhe njerëzore, sa e ditës aq edhe anticipuese! Në librin e saj me publicistikë të përzgjedhur ne marrim në dorë si të thuash një ditar të pulsit të jetës, të fatit dhe sfidës, të shqetësimit dhe protestës, të oponencës dhe demaskimit, sepse Elida Buçpapaj jeton me shqetësimin e njeriut në nevojë, me brengën e lodhjes për fatin e shqiptares si universale, kudo ku ajo ndodhet; ajo është vigjilente për gjithçka që hidhet në harresën denigruese, dhe për atë që e pret të ardhmen e shoqërisë shqiptare kudo ku ata jetojnë si unitet kombëtar por edhe si segmente social dhe kulturor të bashkësive më të gjëra.

Në gjykimin tim personal Elida Buçpapaj në të gjithë “materien” e librit të saj ravijëzon një arkitekturë solide dhe me densitet, gati si një manual rrëfyes se si duhet të sillemi me faktin, me ngjarjen, me dukurinë, me realitetin, me kundërthënien, me informimin, me dizinformimin, me alternativën, me vijat e kithta të pseudoinformimit që shpërndajnë mjegull dhe iluzion. Në besë të kësaj sjelljeje ajo nuk shkon të vizitojë disa të vërteta që njihen dhe janë certifikuar e më tej të na i sjelli të spërkatura me “erëzat” dhe “salcat” pikante të “guzhinës” politike të protagonistëve të ditës që “bëjnë orgji” me disa media që vetëm të tilla nuk janë. Elida është besnike e të vërtetës që godet, që rrezikon, që shpotit, që rrëfen, që këlthet, që proteston, që paralajmëron dhe që me kurajo civile dhe me peshë “Sizifiane”, akuzon duke vënë gishtin mbi plagën. Në këtë kuptim ajo është një reportere në frontin e rrezikut dhe të ndeshjes.

Kjo do të thotë ta duash të vërtetën si veten dhe ta mbrosh atë jo për veten por për socialen, për publiken, për humanen, për zhvillimin, për dinjitetin. Në librin e saj ne ndeshemi me dukuri që kanë ndodhur kohë më parë por nëse arsyetimet e saj në të shumtën e rasteve kanë qenë parashijonjës dhe paralajmërues, kjo shpreh se analiza e saj, gjykimi dhe drejtpeshimet paskërkan qenë në ekuilibër dhe në zemër të ciklonit. Ajo ka folur, ka sjellë mesazhin e saj, si të thuash “ka folur dhe ka shpëtuar shpirtin e saj” – si thoshin latinët; por se ka dhënë kontributin si një “dishepulle e së vërtetës” që gjërat të ishin gjykuar dhe projektuar më mirë në kohën e duhur.

Besnikëria me të vërtetën është provë karakteri, është kujdes në vijueshmërinë që verifikon, është syçelësi në përplasje e papritura, dhe gjetje e peshores historike për gjithëkohësi. Në këtë gjithëgjykim, Elida ka treguar se nuk bën kompromise me konjunkturën, nuk lyp strehë alibish si kovalishencë të politikës së ditës dhe “kuajve të rradhës” mprehur në “karrocën e ekzekutivit” në kohën konkrete. Larg interesave të tilla ajo është e lirë të takojë lirinë, ajo është e lirë të na sjelli lirinë e informimit pa censurë dhe pa vetëcensurë, ajo është e lirë të gjykojë me kokën e saj dhe të peshojë me arsyen e saj pa tabu.

Një mediatare e tillë është e plotësuar me formimin intelektual, dhe adresuar në mënyrë speciale me kulturën publicistike, ku spikat fjala e gjallë, mendimi virulent, stili luftarak, forma joshëse, lundrimi me begati i fjalës, dhe dinamika e shpalosur “katër kanat” ku asgjë nuk fshihet, çdo gjë në dritë të diellit!

Ndokujt kjo kurajo dhe shpirt proteste nuk i ka pëlqyer, i ka krijuar bezdi dhe një lloj urrejtje shpagimi, por se ajo nuk është frikësuar nga sulmet e hapura apo të “ambalazhuara”, nuk është mikluar nga joshjet shkurajuese që dhurojnë “puthje jude”, nuk është tronditur në boshtet e saj edhe nga kundërshtimet arogante që jashtë kostumit zyrtar në pafuqinë e tyre sillen me arrogancën e (mos)kulturës së rrugës. Si një “skllave” e lirisë e dinjitetit dhe së vërtetës, ajo ka vijuar punën, duke ndërtuar profilin që ka sot.

Dinjitoze, e vëmendëshme në çdo grimë të kohës, mbajtëse e rregullt e bilanceve të ngjarjeve dhe një penë kurajoze që flet me zërin, që di të dëgjoj jehonën e vet por edhe të kombinohet në koralet serioze që media ka sot.

Gjeografia e këtj zëri është globale. Lëvizet në Shqipëri në meridianet dhe paralelelet gati kapilare të shoqërisë shqiptare. Në institucionet, partitë, aleancat, intrigat dhe poshtërsitë, në fitoret reale dhe arritjet e atdheut. Zgjerohte kjo gjeografi në Kosovë, dhe kudo ku janë shqiptarët. Elida është në Bruksel, në Strasburg, në Hagë apo në Paris, në Londër apo në New York, në Beograd apo Athinë, ajo është kudo me syrin e saj vigjilent ku globi përpiqet të çajë me kalimin e vështirësive drejt së ardhmes dhe paqes. Është atje ku institucionet ndërkomëbëtare rrahin mendimet, përballin versionet, dhe ndeshen pro dhe kundër në sitsteme ku” gijotina” e vetos ndal rrjedhat historike! Ky puls shqetësimi dhe ky kujdes qelibar e shembullor, e ka bërë punën e përditëshme të gazetares Elida Buçpapa një arkiv të çmuar të historisë së dy-tre dekadave të fundit. Në këtë këndëvështrim librin që kemi në duar dhe që do ta kemi si një alamanak në gjithëkohësin e pasme, do duhet ta çmojmë edhe si një lloj biografie të historisë sonë Brenda asaj 100 vjeçare të Shqipërisë si shtet i pavarur!

Vlerësoj tek Elida edhe kuptimin mbi kujtesën historike. Ajo e kombinon atë me qëndrimin kritik ndaj adresës historike. Elida është kundër amnezisë historike, jo në udhë dhe frymëzim të shpagimit për kalvarin e saj dhe të familjes gjatë rregjimit komunist! Kurrsesi jo në atë kahje! Ajo ka një bindje të thellë civile dhe formim intelektual që e mbajnë larg dallgëve të tilla turbullonjëse.

Për Elidën të mos harrosh do të thotë të njohësh rrethanat, subjektet, individët, protagonistët, xhelatët, spiunët, mashtruesit, “shumëfytyrësit” të cilët nuk kanë humbur, por se kanë ndryshuar kostumet dhe llojin e humorit. Nga ai i ziu tek ai rozi, nga ai gri tek ai laramani! Në këtë gjendje ajo nuk e fsheh neverinë e përligjur. E mbron me forcë të drejtën sepse ndryshe ne jemi në gënjeshtër të plotë me veten, me demokracinë, me të ardhmen.

Në lirinë e gjykimit secili ka në posedim të plotë veten dhe përjetimet e tij. Edhe kur të lexojë librin është i lirë të thotë me këtë jam në një mendje, me këtë nuk jam dakord, kjo më duket e motivuar, kjo nuk më bind.

Vetëm kështu jemi në ujërat e rrjedhave plurale dhe të diversitetit. Argument i autores është udhërëfyes, argumentet tanë janë komplementarë. Ne jemi të lirë të gjykojmë me mendjen tonë, por nëse jemi në sinergji me mesazhet që përcjell autorja Elida Buçpapaj, qoftë edhe si ndryshim qëndrimi dhe argument, edhe në këtë rast ne jemi në demokracinë e mendimit, të barabartë si të ndryshëm. Këtë kontrastim ia kemi për mirënjohje autores Elida Buçpapa dhe librit të saj.

* * *

Të sjellësh një libër në jetë është ngjarje për autorin/autoren. Në të gjen shqetësimin dhe jetën e saj në puls të shqetësimit qytetar dhe intelektual.

Bashkë me të ne si lexues marrim me vete edhe një pjesë të vet autorit që si peng respekti dhe miqësie na vjen për të nyjëzuar lidhjen reciproke.

Për ata që e kanë njohur me kohë Elidën (ky është rasti im) janë në gjendje të thellojnë miqësinë përmes prurjeve të reja të ndërsjellta dhe miqësi të tilla vjetrohen si vera. Për ata që njohjen e kanë të kohëfundit ky libër është një shans më shumë për komunikim që thellojnë njohjen sepse kështu bëhet e mundur që të bashkohen kontributet.

Për lexuesin që e takon autoren për here të parë, është e thjeshtë, nga dita që ai merr në dorë librin e saj ka mundësinë që të zgjerojë njohjen për problematikën e rrokur dhe të celebrojë një miqësi të re, sepse Elida është një personalitet mendjehapur, që i shton humanizmit nga humanizmi i saj bujar. Nga sot ne kemi një libër më shumë në qarkullim, pra një doracak më shumë në udhëtimin që për fatin tonë të mirë është i përbashkët.

Libri dhe shqetësimi i Elida Buçpapajt e ka brënda natyrshëm edhe këtë shqetësim apo mesazh, si do të jetë udhëtimi ynë i ardhshëm, le të mendojmë që sot në mënyrë që nesër të mos themi të zënë në përgjegjësinë e fajit të mosveprimit, përse nuk e bëmë dje këtë gjë!

Të faleminderit Elida!

 

 

Ambasadori i Zvicrës në Kosovë: Prekja e kufijve do të sillte tragjedi të reja

Ambasadori i Zvicrës në Kosovë, Jean Hubert Lebet ka thënë se procesi i dialogut dhe arritja e një marrëveshje mes Kosovës dhe Serbisë, është një proces afatgjatë dhe që kërkon kohë.

Lebet në tryezën e organizuar nga KDI me temën “Cila është platforma e Qeverisë së Kosovës në dialogun me Serbinë?”, tha se e mbështesin procesin e dialogut të lehtësuar nga Bashkimi Evropian.

“Qëllimi kryesor i dialogut është normalizimi i raporteve me Serbinë për të përmirësuar jetën e njerëzve, për të forcuar paqen në rajon dhe për të zhbllokuar rrugën e Kosovës drejt njohjes së plotë si anëtare e Komunitetit Ndërkombëtare dhe aspiratave të saj euroatlantike. Normalizimi i raporteve Kosovë-Serbi është çështje evropiane, prandaj na mbështesim dialogun në lehtësimin e BE-së”, tha Lebet.

Ambasadori zviceran theksoi se është e rëndësishme që të dyja palët si Kosova ashtu edhe Serbia të kenë vullnet për të normalizuar marrëdhëniet. Lebet i dëshiroj fat kryeministrit Avdullah Hoti duke i thënë se “ ju nevojitet, pasi po udhëhiqni Kosovën në këtë kohë pandemie si dhe në udhëheqjen e Kosovës në dialogun me Serbinë dhe në realizimin e përgjegjësive tuaja”.

“Shpresojmë që Kosova e Serbia janë të gatshëm të rifillojnë dialogun dhe kryeministër Hoti ju inkurajoj të bashkëpunoni ngushtë me përfaqësuesin e BE-së z.Lajçak”, u shpreh Lebet.

Lebet tha se ky proces e ka mbështetjen e të gjitha shteteve anëtare të BE-së por edhe shteteve që s’janë anëtare, siç është Zvicra.

Ambasadori theksoi se vetëm zgjidhja e cila do të respektojë vlerat evropiane mund të qoj në fund drejt integrimit evropianë për të dy vendet.

Ai shtoi se ndryshimi i kufijve në baza etnike nuk qon në këtë drejtim, dhe se një gjë e tillë do të sillte tragjedi të reja.

“Ndryshimi i kufijve nuk ka funksionuar kurrë, dhe ne e dimë që në Ballkan por edhe në Evropë kur tentojmë të zgjidhim një problem duke lëvizur popullatën nuk funksion sepse konflikti fillon përsëri. Nuk kemi ndonjë shembull të historisë moderne që ndryshimi i kufijve ka mundësuar normalizimin dhe qëndrueshmërinë mes dy vendeve, një qasje e tillë do të sillte tragjedi tjera”, theksoi Lebet.

Ambasadori më tej shtoi se arritja e një marrëveshje gjithëpërfshirëse është kapitull i ri për normalizimin e marrëdhënieve mes Kosovës dhe Serbisë dhe se nënshkrimi i një marrëveshje nuk është çështja kryesore.

“Vetëm zbatimi i plotë i të gjitha marrëveshjeve do të bëjë ndryshimin. Këshilla ime është që të mos nguteni por të investoni në besim. Procesi duhet të jetë gjithëpërfshirës dhe transparent dhe të ketë mbështetjen e akterëve vendorë dhe ndërkombëtarë. Kuvendi i Kosovës luan rol kryesor në mbikëqyrjen e procesit të dialogut dhe pres që të punoni me Kuvendin”, tha Lebet./Telegrafi/

Gazetari dhe veprimtari i mirënjohur Llukman Halili do të prehet në Zvicër

Familja e Llukman Halilit njoftoi të afërmit, miqtë e familjes dhe kolegët e dashamirët e gazetarit të njohur përmes rrjetit social lajmin e hidhur.

Gazetari Llukman Halili jetoi në Zvicër me familjen prej më tepër se çerek shekulli, ku ka shtrirë aktivitetin e tij si gazetar dhe veprimtar shumë i njohur midis komunitetit shqiptar.

Bashkëshortja Lumja, djali Daors dhe dy vajzat Doresa dhe Arta njoftuan me pikëllim të thellë lajmin e largimit nga kjo jetë të njeriut të tyre më të dashur, bashkëshortit dhe babait të tyre Llukman Halili si më poshtë:

 

“NJOFTIM:

Me dhimbje te thellë i njoftojmë te afërmit dhe miqtë se me datën 13.06.2020 ndërroi jetë më i dashuri ynë Llukman Halili.

Varrimi bëhet me 16.06.2020 në ora 14:00 ne Varrezat në Friedhof Zürich-Witikon, 8053 Zürich.

Shpirti yt i bardhë u prehtë ne paqe Babi jonë.

Të pikëlluarit,

Lumja, Doresa, Daorsi dhe Arta”

 

Pas ceremonisë mortore është organizuar një ceremoni komemorative në nder dhe kujtim të veprimtarisë të Llukman Halilit.

 

 

Kompania zvicerane Edelweiss me gati 200 pasagjerë shqiptarë nuk lejohet nga Zyrihu të aterrojë tek Nënë Tereza, ndërsa Air Serbia po! Nga Elida Buçpapaj

Ndërsa dje Zvicra hapi kufijtë me zonën Shengen dhe me pesë shtete të BE-së që nuk janë pjesë, plus Britaninë e madhe, në Aeroportin Kloten të Zyrihut janë bllokuar rreth 170 pasagjerë, shumica shqiptarë, një pjesë e tyre ardhur edhe nga Çikago dhe Kanadaja, të cilët do të vijonin fluturimin drejt Tiranës me avionin e kompanisë zvicerane “Edelweiss”.

Por kompanisë zvicerane “Edelweiss” nuk i është dhënë ok nga ANTA – Air Navigation Services of Albania – që të fluturojë drejt aeroportit Nënë Tereza të Tiranës.

Me gjithë komunitetin e madh të Shqiptarëve që jetojnë në Konfederatën Helvetike për gati dy dekada asnjë kompani ajrore zvicerane nuk fluturonte për në Shqipëri, ndërsa midis Prishtinës dhe Zvicrës ka deri tre fluturime në ditë nga qytetet Zyrih, Bazel dhe Gjenevë.

Në vitin 2018 kompania “Edelweiss” pjesë e Lufhansa Gruppe firmosi marrëveshje me Tiranën dhe kështu komunitetit shqiptar të ngulitur në Zvicër iu krijua mundësia prej prillit 2019 që të fluturonte direkt dy herë në javë nga Zyrihu.

Por dje Edelweiss nuk u lejua të aterrojë në Aeroportin e Tiranës, megjithëse në faqen elektronike të Rinasit u shfaq në ekran se ky avion do të ngrihej nga Aeroporti Kloten në ora 13:40 dhe të aterronte tek Nënë Tereza në orën 15:40.

Me këtë avion do të fluturonte edhe i Dërguari special i Bashkimit Evropian për bisedimet Kosovë-Serbi, Miroslav Lajçak. Zoti Lajçak si zyrtar i lartë i BE-së patjetër do të ketë gjetur zgjidhje, ndryshe nga pasagjerët shqiptarë që po mbushin 48 orë të bllokuar në një nga hapësirat e aeroportit, pa të drejtë dalje në kushte shumë të vështira, kur grrumbullimet e shtojnë rrezikun e infektimit prej virusit.

Duket sikur shqiptarët janë gjithmonë qytetarë të dorës së dytë.

Edelweiss ka shitur bileta pa marrë ok nga Shërbimi Shqiptar i Lundrimit Ajror, por ndërkohë marrëveshja afatgjatë mes Edelweiss dhe Tiranës, duke nisur prej pasojave që po vuajnë pasagjerët, linte hapësirë për gjetjen e një konsensusi që ta lejojë Edelweiss t’i sjellë pasagjerët në Tiranë.

Sipas një kronike dhënë nga Zëri i Amerikës thuhet se “Autoritetet shqiptare nuk i kishin dhënë asnjë leje fluturimi Edelweiss, aq më tepër kur mes Shqipërisë dhe Zvicrës, nuk është nënshkruar ende një marrëveshje për rihapjen e fluturimeve, të cilat u pezulluan për shkak të pandemisë së COVID 19”.

Mund të jetë kështu, por kur është fjala se pasojat po i vuajnë pasagjerët shqiptarë, zgjidhje duhet të gjendet. Topi ka mbetur tek pala shqiptare.

Së pari, pala shqiptare e ka për obligim të kujdeset për qytetarët e saj, të cilët po torturohen 48 orë në sallën e Aeroportit të Zyrihut.

Së dyti, pala shqiptare duhet të kujdeset edhe për interesin e shtetit ndaj një kompanie serioze zvicerane si Edelweiss me të cilën u bë e mundur pas dy dekadash mungesë, fluturimi nga Zvicra në Shqipëri dhe anasjelltas, si hap i domosdoshëm jo vetëm për komunitetin shqiptar që jeton në Zvicër, por edhe për zhvillimin e ekonomisë përmes sjelljes të turistëve zviceranë në tokën e shqiponjave.

Por momentalisht pasojat e kësaj situate po i vuajnë pasagjerët shqiptarë që e kaluan natën duke fjetur nëpër ndejtëset e sallës ku pasagjerët presin zakonisht për të marrë avionin.

Ditën e djeshme në aeroportin Nënë Tereza ka aterruar Air Serbia, ndërsa qytetarët shqiptarë kanë mbetur peng e të ngujuar në Aeroportin e Zyrihut, në mëshirë të fatit.

Portali JOQ kishte botuar dje një video ku një pasagjere fliste për kushtet e vështira dhe tregonte se kishin marrë një propozim nga pala shqiptare që ata të paguajnë edhe 350 Euro të tjera dhe të fluturojnë drejt Shqipërisë me Air Albania. Kjo e kishte shkaktuar zemërimin e pasagjerëve tashmë të cfilitur nga kushtet e vështira.

Por problemi është se çfarë do të bëhet me pasagjerët shqiptarë?

A do të gjejë pala shqiptare, në interes të qytetarëve të saj që po vuajnë këtë situatë, një zgjidhje me Edelweiss, me të cilën pas 20 vitesh qiell të mbyllur, kriijoi urën qiellore midis qiellit zviceran dhe atij të Shqipërisë apo… ?!!