VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Dëshmitari që humbi jetën në Mal të Zi dhe marrja në pyetje në Hagë, rrëfehet Haradinaj

By | August 8, 2019

Komentet

Weber: Berlini dhe Parisi do ta marrin rolin kryesor në dialogun Kosovë-Serbi

Analisti politik në Këshillin Gjerman për Demokratizim, Bodo Weber, ka thënë se paralajmërimi i Gjermanisë dhe Francës për përfshirje më të madhe në dialog s’duhet të interpretohet si thirrje për të rifilluar menjëherë negociatat.

“Artikulli është së pari një rekomandim i fortë nga Berlini dhe Parisi për ta marrë rolin kryesor në dialog, dhe për të theksuar se dialogu në të kaluarën ka qenë, dhe mbetet ai i udhëhequr nga BE-ja. Së dyti, fjalia më e rëndësishme për mua është insistimi se ‘nuk ka zgjidhje të shkurtra dhe rregullim të shpejtë”, ka thënë Weber

Në një opinion të botuar , ministri i Jashtëm francez, Jean-Yves Le Drian, dhe ai gjerman, Heiko Maas, kanë thënë se janë të vendosur që t’i zgjidhin të gjitha pengesat e mbetura mes Serbisë e Kosovës.

“Një qasje serioze kërkon negociata të strukturuara mirë, të thella, me BE-në si ndërmjetës luajalë. Nevojitet një ndërmjetësim më solid dhe vendosmëri politike – gjë që mund ta prisni nga Miroslav Lajçaku dhe ekipi i tij – me mbështetjen nga ana e përfaqësuesit të lartë Borrell, si dhe atë të Berlinit dhe Parisit”, kanë shkruar ata.

Weberi thotë se deklarata qartësisht i referohet frikës së ngritur ditëve të fundit, se nëse mund të ketë një shtytje të përtërirë për një rregullim të shpejtë dhe të rremë, “do të thotë marrëveshje për shkëmbimin e territoreve, para zgjedhjeve presidenciale të SHBA-së, në gusht-shtator”.

Analisti gjerman vlerëson se mund të paraqiten pengesa në përpjekjen për arritjen e marrëveshjes.

“Duke marrë parasysh skenarët e ndryshëm të mundshëm që lidhen me vendimin e ardhshëm të Gjykatës Kushtetuese për zgjidhjen e situatës pas votimit të mocionit të mosbesimit, nga njëra anë, dhe zgjedhjet parlamentare të qershorit në Serbi nga ana tjetër, një raund i ri i negociatave të Brukselit nuk mund të ndodhë para korrikut, me gushtin më realist”, ka thënë Ëeber.

Sipas tij, pengesat kryesore në njërën anë është performanca e të dërguarit amerikan Grenell, “që minon rolin kryesor të BE-së në negociata dhe krijon hapësirë manovruese për elitat politike në Kosovë që ndjekin synimet e brendshme politike, dhe nga ana tjetër konfuzionin e prodhuar nga BE-ja vetë në lidhje me vendosmërinë e saj për t’i udhëhequr negociatat për një marrëveshje përfundimtare, gjithëpërfshirëse bazuar në parimet dhe synimet që përbëjnë dialogun politik në vitet 2012-13”.

Weber thotë se BE-ja po përpiqet t’i japë fund qasjes armiqësore të Serbisë që kundërshton shtetësinë e Kosovës.

Grenell po pret qeverinë e re për të vazhduar sa më parë dialogu me Serbinë

Richard Grenell do të mbetet i dërguar i posaçëm i Presidentit Trump për dialogun Kosovë-Serbi, pas lajmit se ai do të tërhiqet nga pozita e ambasadorit të SHBA-së në Berlin, ka deklaruar zëdhënësi i tij, Dick Custin.

“Ai pret që dialogu të vazhdojë sa më parë, posa që të finalizohet krijimi i Qeverisë në Kosovë”, ka thënë Custin, për agjencinë serbe të lajmeve Tanjug.

Ambasadori amerikan në Berlin dhe Emisari Special i Presidentit Trump për dialogun Kosovë-Serbi, Richard Grenell ka konfirmuar përmes llogarisë së tij në Twitter se po largohet nga pozita e ambasadorit në Gjermani.

Grenell ka postuar shkrimin e gazetës amerikane ‘Politico’ duke shkruar “E vërtetë” në llogarinë e tij në rrjetin social.

Në shtator të vitit 2017, Richard Grenell u emërua ambasador në Gjermani nga Presidenti Donald Trump.

Sipas informatave të agjencisë gjermane të lajmeve, DPA, 53-vjeçari do të tërhiqet shumë kohë para zgjedhjeve presidenciale në SHBA, më 3 nëntor. Robin Quinville, që ka qenë zëvendëse e Grenellit, pritet të marrë përsipër detyrat e tij

Ëndrra e presidentit vazhdon! – Nga Vjosa R. Osmani

Në prag të 24 Majit, Ditës së Presidentit, e inicuar si ditë presidenti nga vetë dr. Ibrahim Rugova, e kujtuam arkitektin e pavarësisë së Kosovës, ideatorin e shtetësisë së saj, njeriun e butë por këmbëngulës në vizionin e tij për ta realizuar ëndrrën e brezave për të jetuar të lirë.
U përkulëm para varrit të Presidentit historik, me kujtesën e freskët për njeriun, i cili na mësoi se këmbëngultësia në parime, sado e vështirë, është rruga e vetme për ta realizuar ëndrrën për shtet që i bën të dinjitetshëm qytetarët e vet dhe ua garanton atyre liritë qytetare; se ëndrra për t’i shërbyer me dinjitet vendit është më e madhe se moskuptimi, sharjet e sulmet nga ata që s’mund ta kuptojnë vizionin tuaj, madje edhe kur sulmoheni me bomba, sikur i ndodhi presidentit tonë, 16 vjet më parë.
Sot, vetura në të cilën ndodhej presidenti Rugova atë ditë, së bashku me veturat e tjera të eskortës së tij, gjinden në oborrin e Kuvendit të Kosovës, në mëshirë të fatit. Si kryetare e Kuvendit të Kosovës, do t’u propozoj institucioneve përgjegjëse që këtë veturë, e cila është pjesë e rëndësishme e historisë së Kosovës, ta marrin nën mbrojtje. Atë veturë nuk guxon ta mbulojë pluhuri i harresës. Ajo është dëshmi se duhet ta ruajmë kujtesën kolektive e jo të bëhemi pjesë e amnezisë kolektive. Është dëshmi se Presidenti nuk thyente parimet as kur përballej me bombat. Prandaj, ajo veturë duhet të jetë në muze, qoftë në Muzeun Kombëtar, qoftë në atë të Pavarësisë, sepse, sikur e gjithë veprimtaria e dr. Rugovës, ajo është dëshmi se vizioni për shtetin e pavarur, i prirë nga dashuria për vendin, është i pathyeshëm; se këmbëngulja për ta ndërtuar vendin është më e madhe se cilado pengesë dhe se kujtesa për lëvizjen për pavarësi është kujtesë për qenien tonë.
Ne do ta kujtojmë përherë presidentin Rugova si njeri stoik e si model të papërsëritshëm të politikanit, i cili ia dha politikës dimensionin më të çmuar të saj: atë human; e kujtojmë unifikuesin e jashtëzakonshëm të popullit të tij e përafruesin po kaq të madh të pikëpamjeve të ndryshme politike rreth vizionit për lirinë. Ai u ndihmoi shqiptarëve që ta krijonin lirinë e brendshme, si premisë mbi të cilën do ta realizonin lirinë fizike dhe kjo qe e arritur e jashtëzakonshme e tij dhe e lëvizjes që ai e udhëhoqi; e kujtojmë udhëheqësin shpirtëror të shqiptarëve, i cili vizionin e tij për Kosovën dhe çështjen shqiptare e shpalosi aq bindshëm nëpër kancelaritë botërore, sa krijoi ura miqësie gjithandej globit dhe e vulosi përfundimisht aleancën e qëndrueshme e të përhershme të shqiptarëve me qytetërimin e vendet e përëndimit. Këto, sikur dihet, ia mundësuan Kosovës që përfundimisht ta prekte ëndrrën për të jetuar e lirë, ëndërr që u bë realitet më 1999.
Ëndrra e presidentit vazhdon!

Orvatja e katërt për rrëzimin presidencial të Republikës së Kosovës – Nga Albin Kurti

1. Nga vizita në Washington D.C. u kthye duarthatë. Qëndroi atje mbi një javë, nga 23 shkurti deri më 2 mars 2020, takoi Vuçiqin e Serbisë, u soll e pështoll korridoreve pa arritur të ndodhet në të njëjtin kuadër filmik me Presidentin Trump ose Zëvendës Presidentin Pence. Unë nuk ju bashkova në lidhjen e shkurtër që ka me Vuçiqin për ujdi me thika mbi hartën e Kosovës. Ngeli pa marrëveshjen ‘historike’ sepse edhe ndërmjetësit amerikanë edhe presidenti serb e dinin që nuk ka legjitimitet: në Kosovë ishin kurorëzuar ndryshimet e 6 tetorit me qeveri të re të 3 shkurtit.
2. Të nesërmen e shpalljes së gjendjes emergjente shëndetësore më thirri në telefon. Presidenti më thoshte që don të konsultohet për shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme në Kosovë. Ia shpjegova që nuk janë krijuar kushtet për gjendje të jashtëzakonshme në vendin tonë. Situata është nën kontroll. Më 17 mars mbajtëm mbledhjen e Këshillit të Sigurisë së Kosovës në kohën kur nuk kishim asnjë të vdekur nga virusi Corona dhe vetëm 19 të infektuar. Edhe aty dështoi që ta fitojë diskutimin për nevojën e shpalljes së gjendjes së jashtëzakonshme. Qeveria dhe mekanizmat shtetërorë po funksiononin të sinkronizuar si rrallë herë më parë. Me një përjashtim prej ministri.
3. Me 25 mars u bënë bashkë ata që në fakt nuk ishin ndarë. E votuan mocionin e mosbesimit ndaj qeverisë ndërkohë që nuk donin zgjedhje të reja! Meqë humbën te populli donin të fitonin në tavolinë. Të anashkalonin edhe fituesin e zgjedhjeve edhe më të votuaren e LDK-së. Pas 25 marsit, Presidenti po sillej thua se nuk kishte ndodhur 3 shkurti. Mirëpo, ai PLAN kishte dështuar në mëngjesin e 3 shkurtit, kur Presidenti kishte kërkuar nga deputetët e pakicave joserbe që të mos e votojnë qeverinë, me premtimin se herën e dytë ai do t’ia jep mandatin LDK-së kurse ata do të marrin më shumë ministri. 😉 Mbase PLAN-i edhe ka besuar që ne të LVV aq shumë e duam pushtetin saqë do biem në depresion kur të na e rrëzojnë qeverinë. 🙂 Mirëpo, ne nuk mund ta duam pushtetin sikur ata. Për neve pushteti është mjet për shtetin dhe qytetarët e jo shtëpi e re për qeveritarët. Ne jemi në detyrë.
4. Gjykata Kushtetuese duket se është nën trysni të paparë nga veprimet e Presidentit. Dekreti i tij kapërceu partinë fituese dhe mandatoi atë që nuk ishte as në mesin e dhjetë më të votuarve në zgjedhjet e 6 tetorit! Teksa diskutimi që duhet të bëjmë është për datën më të përshtatshme për zgjedhje. Sepse rasti i tanishëm as formalisht e as materialisht nuk është i ndryshëm prej viteve 2010 dhe 2017: binte qeveria e shkohej në zgjedhje, pra respektohej procedura ashtu si e parasheh shprehimisht Kushtetuta. Në anën tjetër, Presidenti shpalli se 20 ditë është afati që duhet të ketë partia fituese për të çuar emër, pra, nga letra e parë me 2 prill deri te tryeza konsultative me 22 prill. Presidenti në Republikën e Kosovës është politikisht joaktiv. Ai nuk përzgjedh kandidatët e as nuk përcakton afatet, por veçse pranon propozimet. Presidenti simbolik, meqë vuan këtë fakt, don ta kthejë Republikën në simbolike. Me sjelljet e tij ilegale synon ta reduktojë shtetin në institucion paralel ndërsa Kushtetutën në udhëzim të tij administrativ.
Edhe orvatja e katërt do t’i dështojë. Koha nuk kthehet mbrapsht. 6 tetori 2019 ka ndodhur. Që prej atëherë, koha ka ecur përpara. I thjeshtë është problemi të dashur qytetarë: nuk mund ta shpëtojmë edhe Republikën edhe këtë President. E, unë e kam ndarë mendjen. Moti.

20 maj 2020

Pandemia etnike, si po rikthen virusi ndasitë racore në Europë dhe në Ballkan – Nga JANUSZ BUGAJSKI

Në mes të pandemisë dhe rënies ekonomike, Europa përballet, gjithnjë e më shumë me ndasi etnike dhe rajonale. Teksa irritimi dhe varfërimi i shoqërive shtohet, vetë-mbrojtja brenda grupit dhe agresioni (ndaj atyre) jashtë grupit do të përshkallëzohet. Konflikte të tilla mund të jenë të disa formave, që nga ksenofobia anti-emigrantë dhe shënjestrimi i pakicave deri tek mosmarrëveshjet ndër-rajonale dhe ndër-shtetërore. Ato gjithashtu krijojnë një terren të përshtatshëm për fuqitë kundërvepruese si Rusia.

Në vende të ndryshme raportohet një rritje e ksenofobisë anti-emigrantë dhe e abuzimit racist sëbashku me akuzat se emigrantët përhapin sëmundje. Sipas Agjencisë së Bashkimit Europian për të Drejtat Themelore (FRA), njerëzit që mendohet të jenë me origjinë kineze ose aziatike janë veçanërisht të shënjestruar. Për radikalët e djathtë, faji më i madh qëndron në përpjekjet e liberalëve  globalistë për të promovuar multikulturalizmin, i cili sipas tyre, dobëson shoqëritë në kohë krizash.

Pakicat etnike që kanë jetuar në një vend të caktuar ndër breza gjithashtu mund të përzgjidhen për tu sulmuar, pavarësisht  nëse ata akuzohen se përfitojnë padrejtësisht nga ndihmat e shtetit, se përpiqen për të drejta më përfshirëse për minoritetet, apo se thjeshtë janë shënjestra më të lehta. Komunitetet Rome në disa shtete, përfshirë Rumaninë, Holandën dhe Irlandën, kanë dëshmuar rritje të abuzimit policor (ndaj tyre) gjatë emergjencës shëndetësore. Në Francë, nacionalistët kanë bërë thirrje që të gjithë popullsitë jo të bardha të dërgohen në “vendin” e tyre.

Mosmarrëveshjet ndër-rajonale brenda shteteve etnikisht të ndara gjithashtu mund të thellohen. Marrëdhëniet midis verioreve hollandisht-folës të dhe jugoreve frëngjisht-folës në Belgjikë janë të përkeqësuara për shkak të kundërpërgjigjes ndaj pandemisë. Argumentet në lidhje me paketat e rimëkëmbjes ekonomike dhe oraret për rihapjen e ekonomisë po ndezin separatizmin Flemish që ankohen se prej tyre pritet të shpëtojnë  financiarisht zonat më të varfra.

Shpërndarja e fondeve të ardhshme të rimëkëmbjes ndërmjet rajoneve dhe vendeve të BE-së ka gjithashtu gjasa që të ndezë armiqësitë dhe madje edhe të ringjallë ndasi mes Europës veriore dhe asaj jugore. Një numër qeverish të Europës Qendrore janë shprehur se kanë frikë se do të humbasin para nga buxheti i BE-së, të cilat do shkojnë drejt vendeve jugore, si Italia dhe Spanja, që janë prekur më shumë nga virusi.

Mosmarrëveshje ndër-shtetërore gjithashtu mund të nxiten nga pretendimet për territore etnike dhe akuzat e separatizmit. Për shembull, qeveritë në Bukuresht dhe Budapest po përdorin pakicën hungareze në Transilvani si një kartë kundër kundërshtarëve të tyre politikë si dhe për të ngritur kredencialet e tyre kombëtare gjatë krizës. Presidenti rumun Klaus Iohannis ka akuzuar opozitën se po komplotonte me pakicën hungareze dhe planifikonte t’ia jepte Transilvaninë Hungarisë, teksa qeveria rumune ishte e pavëmendshme prej pandemisë.

Një tjetër përplasje diplomatike midis Bukureshtit dhe Budapestit u shkaktua nga dërgimi i pajisjeve mbrojtëse prej këtij të fundit për të shtypur pandeminë tek hungarezët në Transilvani. Perceptimet për favorizim etnik gjatë një krize kombëtare përkeqësojnë dukshëm tensionet mes përkatësive. Kryeministri hungarez Victor Orban i përkeqësoi tensionet rajonale pasi në faqen e tij në Facebook postoi një hartë të Hungarisë para Luftës së Parë Botërore, ku përfshiheshin territore të Rumanisë, Serbisë, Kroacisë, Ukrainës dhe Sllovakisë.

Gjatë pandemisë, ndarjet etnike gjithashtu po manipulohen nga Rusia, në mënyrë që të fitojë avantazhe politike në shtetet e synuara. Në fillim të majit, qeveria qendrore e Bosnje-Hercegovinës reagoi ashpër kundër vizitës së një ekipi mjekësor rus në Republikën Serbe dhe në qytetin me shumicë kroate të Mostarit. Në njësinë mjekësore raportohet se përfshihej edhe personel ushtarak rus. Sarajeva është veçanërisht dyshuese për lidhje të ngushta midis zyrtarëve rusë, separatistëve serbë dhe nacionalistëve kroatë.

Sidoqoftë, faktori etnik mund të përdoret për të kundërsulmuar Moskën. Kremlini ka lejuar që të 85 rajonet federale të vendosnin kufizimet e veta gjatë pandemisë dhe disa qeveri me republikë kanë vepruar me pavarësi të shtuar. Zyrtarët në Çeçeni kanë ndaluar hyrjen e të gjithë transporteve në republikë duke bërë që kryeministri federal të ankohej se ata po tejkalonin autoritetin e tyre. Pandemia gjithashtu ka nxjerrë në pah gjendjen e shkatërruar të kujdesit shëndetësor dhe thellimin e mosbesimit të autoriteteve në të gjithë Kaukazin e Veriut dhe rajoneve të tjera të trazuara në Rusi.

Si Europa ashtu edhe Rusia do të përballen me lëvizje etno-nacionale dhe rajonale në rritje nëse vihet re se qeveritë qendrore po dështojnë t’i përgjigjen frikës, pasigurisë dhe krizës ekonomike. Nëse kushtet ekonomike përkeqësohen seriozisht dhe BE akuzohet se nuk ka siguruar ndihmën e nevojshme, Ballkani është veçanërisht i gatshëm për tu shfrytëzuar nga nacionalistët dhe fuqitë e jashtme.

Moska dëshiron të thellojë ndikimet e saj copëtues në rajon duke kërkuar një rol në bisedimet Serbi-Kosovë. Ajo përllogarit se kriza ekonomike dhe zelli i Shtëpisë së Bardhë për të arritur një marrëveshje përpara zgjedhjeve të SHBA në nëntor i jep asaj mundësi. Përfshirja e Rusisë do të ishte jashtëzakonisht e dëmshme, pasi ajo do t’I jepte guxim Beogradit për të kërkuar lëshime të ndryshme, për të dobësuar sovranitetin e Kosovës, dhe për të marrë mbrapsht shtetësinë e saj.

Dita70, Albania

ETHNIC PANDEMIC

Janusz Bugajski, 22 May 2020

In the midst of the pandemic and economic crash, Europe faces growing ethnic and regional divisions. As societies become increasingly frustrated and impoverished, in-group self-defense and out-group aggression will escalate. Such conflicts can assume several forms, from anti-immigrant xenophobia and minority scapegoating to inter-regional and inter-state disputes. They also produce fertile terrain for adversarial powers such as Russia.

A rise in anti-immigrant xenophobia and racist abuse has been reported in various countriesamidst allegations that migrants spread disease. According to the European Union’s Agency for Fundamental Rights (FRA), people perceived to be of Chinese or Asian descent have been especially scapegoated.For radical rightists the ultimate blame lies in liberal-globalist attempts to foster multi-culturalism, which allegedly weakens societies during times of crisis.

Ethnic minorities who have resided in a country for generations can also be singled out for attack, whether they are accused of benefiting unfairly from state assistance, canvassing for greater minority rights, or are simply easy targets. Romani communities in several states, including Romania, Holland, and Ireland, have seen a rise in police abuse during the health emergency. In France, nationalists have called for sending all non-white populations back to their “home” countries.

Inter-regional disputes within ethnically bifurcated states may also deepen. Relations between Belgium’s Dutch-speaking northerners and French-speaking southerners are deteriorating over responses to the pandemic. Arguments about economic rescue packages and timetables for reopening the economy areinflamingFlemish separatism with grievances thatthey are expected to bail out the poorer Walloons.

The distribution of future recovery funds between EU regions and countries is also likely to stir animosities and even revive division between northern and southern Europe. Several Central European governments have expressed fear that they will lose money from the EU budget to southern countries that have been most afflicted by the virus, such as Italy and Spain.

Inter-state disputes can also be incited by ethno-territorial claims and charges of separatism. For instance, governments in both Bucharest and Budapest are using the Hungarian minority in Transylvania as a foil against their political opponents and to raise their national credentials during the crisis. Romanian President Klaus Iohannis accused the opposition of planning to give Transylvania to Hungary in a conspiracy with the Hungarian minority while the Romanian government was distracted by the pandemic.

A diplomatic rowbetween Bucharest and Budapest was also triggered by the latter’s dispatch of protective equipment to stymie the pandemic to Hungarians in Transylvania. Perceptions of ethnic favoritism during a national crisis evidently exacerbate neighborhood tensions. Hungarian Prime Minister Victor Orban further aggravated regional tensions by posting a map of pre-World War One Hungary on his Facebook page, including sections of Romania, Serbia,Croatia, Ukraine, and Slovakia.

Ethnic divisions have also been manipulated by Russia during the pandemic to gain political advantages in targeted states. In Bosnia-Herzegovina the central government reacted strongly in early May against the visit of a Russian medical team to the Serb Republic and to the Croatian majority city of Mostar. The medical unit reportedly included Russian military personnel. Sarajevo is especially suspicious of closer ties between Russian officials, Serbian separatists, and Croatian nationalists.

Nonetheless, the ethnic factor can also backfire against Moscow. The Kremlin permitted all 85 federal regions to impose their own restrictions during the pandemic and some republican governments have acted with increasing independence. Officials in Chechnya stopped all transportation from entering the republic leading to complaints from the federal Prime Minister that they were overstepping their authority.The pandemic has also highlighted the calamitous condition of health care and deepened distrust of the authorities throughout the North Caucasus and other restive regions in Russia.

Both Europe and Russia will face growing ethno-national and regional movements if central governments are seen to be floundering in their response to fear, uncertainty, and economic crisis. The Balkans in particular are ripe for exploitation by nationalists and outside powers if economic conditions seriously deteriorate and the EU is accused of failing to provide necessary assistance.

Moscow wants to deepen its disruptive influences in the region by seeking a role in the Serbia-Kosova talks. It calculates that the economic crisis and the eagerness of the White House to achieve a deal before the US elections in November provides it with opportunity.Russia’s involvement would prove extremely damaging, as it would embolden Belgrade to demand various concession to weaken Kosova’s sovereignty and reverseits statehood.

Urim e Thirrje! – Nga AZGAN HAKLAJ

 

Besimtarë myslimanë, faleni namazin, shpërfillni Zhupan Ramën.

Zoti e shpëtoftë Shqipërinë nga Satanai i Surrelit.

Vëllezër dhe motra, besimtarë myslimanë, miqt’ e mij’ kudo që ndodheni:
Unioni Artistik i Kombin Shqiptar “Kalorës i Urdhrit të Skënderbeut” ju uron gezuar Fitër Bajramin.
Allahu na pranoftë agjërimin e lutjet tona.
Falenderimet i takojnë Atij, krijuesit të gjithësisë, atij që krijoj qiellin dhe tokën, fuqiplotit, të mëshirueshmit, Zotit.
Lutemi që Allahu të blatojë mirësi e begati për ju dhe familjet tuaja, për mbarë Kombin Shqiptar.
Na largoftë të keqen.
Në këtë ditë të madhe lutemi për të varfërit, jetimët, njerëzit në nevojë, për një jetë më të mirë për ta.
Lutemi për mbarë njerëzimin, që jeta të ngadhënjejë mbi vdekjen e bota të shpëtojë nga kercënimi serioz i Covid-19-ës, shpikur nga medja diabolike e darvinëve të rinj’, komunistë kinezë, të cilët u përpoqën të asgjesojnë demokracitë botërore dhe inkurajuan instalimin e pushteteve autokratike, model allaRama.
Lutemi që Shqipëria të shpetojë nga totalitarizmi ramian.
Ndalimi i faljes së namazit nga despoti ynë, që nuk ka moral, besë as fe, nuk e zbeh dot madhështinë e kësaj feste.
Forcën e saj e shpreh më zemër dhe me shpirt çdo besimtarë.
Por siç u tall ai me namazin do tallet dhe Zoti me të, ashtu siç u tall me shtatoren e Enver Hoxhes me lak në qafë para tre dekadash.
Populli ynë ka një fjalë të urtë popullore:
“Zoti vonon por nuk harron”.
Para një gjysëm shekulli diktatori Enver Hoxha shembi kisha dhe xhamia, disa prej tyre i ktheu në vatra kulture, qendra të propogandës së pushtetit të tij.
Kjo platformë e kishte zanafillën tek bolshevizmi dhe tek levizja kulturore e Maos në Kinë.
Diktatori Hoxha kaloj çdo limit të fantazisë njerëzore, shpalli Shqipërinë të vetmin vend ateist në botë, duke denuar me vdekje dhjetëra misionarë, burgosur e internuar qindra klerikë, sidomos katolikë e bektashinjë, sëbashku me familjet e tyre, megjithatë nuk e shkuli dot besimin tek Zoti të Popullit Shqiptar.
Epilogu i pushtetit të tij erdhi me lak në qafë.
Talebani Edi Rama pas shembjes së Tempullit të kulturës shqiptare, shtëpisë së artit, Koloseut të identitetit kulturor shqiptar, urdhëroj gestapon e tij të ushtroj dhunë të pashembullt policore ndaj protestuesve paqësorë, pikërisht në muajn e madhnueshëm të Ramazanit, duke mos kursyer artistë, gazetarë, ish deputetë, madje edhe qytetarë që agjeronin.
Tani Zhupani ynë ndalon namazin, biles duke u tallur me të.
Ai demonstroj kështu haptazi urrejtje fetare.
Ky veprim çertifikoj filozofinë hegjemoniste dhe celebroj portretin ortodokso- bizantin të pushtetit të instaluar nga zhupani i vetëpagëzuar si sundimtari suprem, sivllau i Vuçiçit dhe Putinit, i cili synon zhbërjen e identitetit kulturor, integritetit territorial, zhdukjen e besimit fetar, transplantin e racës shqiptare, duke e zbrazur Shqipërinë nga shqiptarët dhe zëvendësimin e tyre me racën aziatike, që po e sjell të maskuar në emër të filantropisë.
Por ky vendim i Dushman Ramës s’e ndalon dot kuvendin e besimtarëve me Perendinë.
Ai nuk mund të shkulë besimin tek Zoti të shqiptarëve dhe nuk mund t’i asimilojë ata.
Atë nuk e bënë dot perandorët romako -bizantinë, zhupanët e Serbisë, Nemanjiqët, Stefan Deçani e Stefan Dushani, sulltanët e Turqisë, fashizmi e diktatura komuniste.
Identitetin kulturor, besimin e shqiptarëve, adn-në e tij s’e zhdukën dot të gjithë ata diktatorë në mijëra vite, prandaj nuk mund ta zhdukë as neodiktatura e Edi Ramës.
Kombi Shqiptar tani ka bekimin e mbështetjen hyjnore për të rrëzuar juntën ushtarake të tij, të instaluar duke shfrytëzuar pandeminë botërore.
Shqiptarët tani kanë të drejtn hyjnore absolute për të zhbërë me çdo çmim pushtetin absolut, për të shembur regjimin totalitar’ të kuislingut që vuri në pikëpyetje vetëekzistencën e Kombi tonë duke u bërë aktor e protagonistë, i ndarjes se territoreve të tij, zhbërjes së identitetin kulturor, integritetit territorial, transplantit rracor’ e tjetërsimit fetar’.
Besimtarë myslimanë falni namazin, lutuni e shpërfillni Zhupanin, Satanain e katakombeve të Surrelit.
Zoti e shpëtoftë Kombin shqiptar nga djalli Edi Rama.
Allah Allah.
Amin.

(11) VIRUSI PYET: PO KET A E DINI: CILI ASHT GJUETARI..?- Nga Fritz RADOVANI

 

DO MARR ÇIFTEN MORE, DO DAL PER GJAH…

Jaman shok-o, jaman aman…
E çiftenë more me gjithë zagar,
Jaman shok-o, jaman aman…
E çu ngjita more sipër në mal
Jaman shok-o, jaman aman…
E pashë dy more të bukuro,
Jaman shok-o, jaman aman…

Kaluene një jetë, dit’ e natë tue gjuejtë..Cili po vret ma shumë?

Besoj, ju kujtohet kjo kangë andej kah Pogradeci… Eeee, iku ajo kohë, kjoftë per atëherë… Ikën edhe ata.., që e këndonin…

Ikën gjuetarët… E vështirë se vijnë ma monstrat e tyne… Ikën.!

Po mundohet “Rilindja” me vazhdue kangën e tyne… Po, na u gjet havale ky “virusi”… Erdhi bash në kohen ma të keqe, kur gjithë Ballkani ishte çue peshë “me coptue Shqipni e Kosovë”?!

Kësaj i thonë, si dikur t’ vjetrit: “Mos me t’ lane dreqi rahat”!

Shpesh’ e shikoj këte foto… E u bane sa vjet’ e vjetë që nuk dij me e kuptue se, cili kje gjuetari e cili zagari? Veç, kur ndigjoj…

Çiftëja bam… zagari ham… ham… ham… Si sot… ham …ham!

I vetmi vend n’ Botë, ku lehin “heronjtë” edhe mbas vdekjes…

                      Melbourne, 24 Maji 2020.

“Aty je përsëri, pranë skenës dhe luleve…” Poezia “Një bredh në oborrin e Teatrit Kombëtar” kushtuar aktorit Prokop Mima

Memorie.al publikon poezinë “Një bredh në oborrin e Teatrit Kombëtar” (rekuiem për Prokop Mimën) të shkruar nga përkthyesi i njohur, Robert Shvarc, “Mjeshëtr i Madh”, një nga njohësit më të mirë të gjuhës gjermane në Shqipëri, i cili u nda nga jeta më 25 prill të vitit 2003. Poezia i kushtohet aktorit të madh të skenës dhe kinematografisë shqiptare, Prokop Mima, “Artist i Merituar” e cila u dha për botim nga autori dhe u publikua në “Gazeta Shqiptare” më 2 qershor të vitit 2000, me rastin e botimit një një shkrimi dossier, për gjigandin e skenës shqiptare.

Nga Robert Shvarc

NJË BREDH NË OBORRIN E TEATRIT KOMBËTAR

(rekuiem për Prokop Mimën)

Tërë jetën tënde,

tërë jetën tënde sa të gjatë

e aq të shkurtër, kunat,

mbete një bredh, diku në të acartin veri,

një bredh i fortë,

i drejtë si qiri,

duke ëndërruar një tjetër fat –

ndoshta atë palmën e vendeve të nxehta,

ndoshta atë qiellin mesdhetar,

atë diellin tonë, atë diellin tënd

nën të cilin nuk donin

të na linin vend!…

Dhe tani, që nuk je më,

tani që të vdiqën para kohe

dhe dërrasat e skenës tënde aq të dashur

t’i kthyen në dërrasa qivuri –

tani një shpirt fisnik

të shkuli nga harrimi

e nga mosmirënjohja

e nga cmira

e nga dhunimi

dhe të përjetësoi sërishmi

në një bredh,

sipas ritit të shenjtë të romakëve të lashtë

dhe të hebrenjve të sotëm!

Aty je përsëri, kunat,

pranë skenës tënde,

pranë fjalës tënde të kristaltë

të gjuhës sonë burrërore,

pranë luleve të tua që ishin

e jotja e madhja dashuri, pranë jetës tënde,

mes shokëve të tu!

Aty je përsëri,

i thjeshtë e pa babëzi

titujsh e kurorash –

dhe do të bëhesh

një bredh shtatlartë i drejtë,

siç ishe në jetë.

Memorie.al

“La Repubblica” tregon si u fshi ndërtesa nga “zemra” e Tiranës: Ndodhi në agim, policët shkuan me kallashnikov

Shembja e Teatrit Kombëtar ka bërë jehonë të gjerë brenda dhe jashtë vendit. Gazeta më e madhe italiane “La Repubblica” i ka kushtuar një hapësirë të gjerë këtij akti, i cili është dënuar masivisht nga artistët, qytetarët dhe opozita shqiptare.

Në një shkrim dedikuar shembjes së Teatrit, “La Repubblica” thekson mes të tjerash se “Fadromat e IKMT, të dërguara nga kryeministri Edi Rama, kanë fshirë nga zemra e qytetit ndërtesën e ndërtuar në fund të viteve 1930, raporton “BalkanWeb”.

Në shkrim citohet edhe regjisori i njohur, Robert Budina, teksa rrëfen atë që ndodhi në orët e para të mëngjesit të 17 majit, ku sipas tij, policia i ka drejtuar kallashnikovin dhe e ka nxjerrë jashtë godinës së Teatrit me forcë.

Shkrimi i plotë:

Teatri Kombëtar i Tiranës nuk është më: fadromat e Inspektoratit për Mbrojtjen e Territorit të dërguar nga kryeministri socialist, Edi Rama, kanë fshirë nga zemra e qytetit ndërtesën e ndërtuar në fund të viteve 1930 nga arkitekti Italian, Giulio Berte (i njëjti që nënshkroi projektin për Ponte Flaminio në Romë). Gjithçka ndodhi në agim të të dielës së 17 majit, teksa dhjetëra artistë të mbledhur nga Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit Kombëtar ishin te ndërtesa, disa hapa larg Sheshit Skënderbej. Rreziku është që ato fadroma u bënë shkak i një proteste shumë të ashpër.

Tashmë, në anën tjetër të Adriatikut, artistë dhe kundërshtarë të qeverisë Rama flasin për një “kthim në autoritarizëm të kryeministrit”. Dikush tjetër e quan “diktaturë”. Presidenti i Republikës, Ilir Meta, në një postim në “Facebook” e quajti operacionin si “shkatërrim përfundimtar i çdo iluzioni të ekzistencës së sundimit të ligjit në Shqipëri”. Dhe sipas agjencive të lajmeve, gjatë aksionit të IKMT për shembjen e godinës, e pranishme në protestë ishte edhe gruaja e Kreut të Shtetit, Monika Kryemadhi, drejtuese e Lëvizjes Socialiste për Integrim. Edhe Zonja e Parë u shoqërua nga policia, së bashku me rreth gjashtëdhjetë artistë, përfshirë dhe regjisorin Robert Budina, i cili u lirua pas 15 orësh.

“Ne ishim në një dhomë në katin e tretë të Teatrit, kur mbërritën fadromat dhe policia na sulmoi, duke përdorur spray. Ata më drejtuan një kallashnikov para se të më çonin në komisariat”, thotë artisti 56-vjeçar për “Repubblica”. “Rama na cilëson si barbarë, që kundërshtojmë modernizimin e vendit. Ai thotë se ajo ndërtesë kishte probleme statike”, shton Budina.

“Gënjeshtër. Struktura mund të rikonstruktohej, aq sa i rezistoi edhe tërmetit të nëntorit 2019”, thotë Krasta, gazetar televiziv, 55 vjecc, pedagog i komunikimkt në Universitetin e Tiranës dhe të Prishtinës, kryeqyteti i Kosovës. Një zë jo komod dhe jo i preferuar për kryeministrin (“më ka përzënë nga tre televizione”, kujton gazetari profesionist). Akuza është se zona prej 5 mijë metër katrorë, që i kaloi fillimisht bashkisë me një vendim të qeverisë Rama më 8 maj dhe që ajo hapësirë do të shërbejë për të ndërtuar kulla, përvecc se një teatër më modern. Dhe protesta vjen nga Bari, nga presidenti i Konfiindustrisë së Barit, Sergio Fontana, i cili që nga viti 2018 është edhe në krye të Konfiindustrisë shqiptare.

Fjalë shumë të ashpra: “Është sikur të ndërtosh një teatër më të guximshëm, të mbuluar dhe të rehatshëm, u vendos që të rrënohej Arena e Veronës ose Kolosseumi”, thotë sipërmarrësi Apulian. Dhe pastaj: “Teatri Kombëtar ishte një shembull i arkitekturës italiane, dëshmi për lidhjen e thellë të vëllazërimit që bashkon të dy popujt. Në vend të kësaj, ne mund të kishim aftësitë tona dhe kompanitë tona për ta ristrukturuar atë dhe ruajtur historinë e tij. Vendimi i qeverisë ishte një gjest i ndyrë dhe i pakuptimtë”.

Thirrja nga Puglia, e cila ka një lidhje të fortë me anën tjetër të Adriatikut, vjen nga drejtori i Barit, Fabrizio Bellomo. “Është gjithmonë e njëjta histori në çdo këndvështrim. Të fshish atë ndërtesqë është si të shembësh Pallatin e Acquedotto në Bari. Por kjo është një histori e vjetër: Fshihet e zakonshmja për t’i dhënë hapësirë stileve të jetës globale”.

Artistë të tjerë pulianë kishin marrë pjesë në të. Ndër këta tenori Aldo Caputo, i cili për dhjetë vjet ka qenë edhe tenori i Bandës së Policisë së shtetit të drejtuar nga Maurizio Billi: “Ne ishim atje në nëntor për një koncert me rastin e javës së kulturës italo-shqiptare. Ata na kishin mirëpritur mirë dhe më dhemb lajmi për shembjen”.

Nga Tirana, kërkesa për pulianët, dhe për të gjithë Italinë është një: “Ndihmoni, duam të njëjtin teatër”, thotë Krasta.

FOTO E DITËS – MILIAM ZEKA NË NJË VETËRRËFIM

VOAL – Në mediat sociale qarkullon ky vetërrëfim i Milaim Zekës, i cili nuk ka nevojë për më tepër koment.

 

Tragjikomedia Nga Lida Fabian Miraj

Ishte 12 Prill i vitit 1985. Një ditë më parë, domethënë me 11 Prill, Radio Tirana kishte filluar që herët të transmetonte muzikë funebre, gjë që vetëm rreth orës 9.00 të paradites bëri të përhapej rrufe lajmi se ‘zemra e udhëheqësit, e Enver Hoxhës, pushoi së rrahuri’. Asnjeri nga aparatçinjtë nuk tha direkt ‘Enveri vdiq’, por sa më larg, në mënyrë disi poetike, disi si për të mos e thënë se ai s’ishte më.
Shqipëria kishte shpallur zinë. Në rrugë shihje njerëz të përlotur. Ata që u gëzuan u fshehën, per të mos u dukur të tillë në sytë e turmës së dëshpëruar. Televizioni filloi të transmetonte ngjarjen. Njerëzit e shquar të Shqipërisë filluan të jepnin intervista. Seicili mundohej të gjente fjalët më të zgjedhura e delikate, për ta ngritur figurën e udhëheqësit, që nuk ekzistonte më.
-Ai ishte një flamur e ky flamur do të valëvitej gjithmonë – tha njeri nga të nderuarit profesorë.
-Ai ishte trim …….luftoi me vdekjen por …… vdiq – tha, ndërmjet të tjerëve, mjeku i familjes. Si më i privilegjuari ndër mjekët e tjerë, duhej dhe ai patjetër të lartësonte Enverin, që arriti të përballonte sëmundjen, ndonëse s’e përballoi dot.
Dhanë intervista edhe njerëz të thjeshtë të popullit, të cilët menduan se me të vërtetë vdekja e Enverit ishte humbje e ata flisnin e qanin me shpirt.
Në datën 13 Prill në Tiranë vërshuan njerëzit për të bërë homazhe rreth kufomës së vendosur në Sallën e Kuvendit Popullor. Në rradhë ishin me qindra mijra njerëz, të grumbulluar prapa Pallatit të Kulturës dhe aty niste vargu i rregullt përmes Bulevardit të Dëshmorëve.
Rreth ores 10 filloi një shi i lehte.
-Qan edhe koha për Enverin – thanë disa. Në mbrëmje televizioni filmoi dhe kalin e Skënderbeut me “lot” në sy nga shiu, gjë që bëri mjaft përshtypje
Ecnim ngadalë, Turma në autokolonë fliste me zë të ulët. Po afroheshim drejt godinës së Kuvendit. Shiu ishte shtuar dhe, kush ishte treguar më i kujdesshëm kishte marrë çadrën.
-Nuk lejohet të hyhet me çadra brenda – u dëgjua një zë.
-Si do bëjmë? – pyetën të tjerët.
Zgjidhja u gjet pa vonesë. Gjithnjë ka persona, që s’e humbin toruan as në moment hidhërimi e as në moment gëzimi. Kështu njeri nga grupi do të grumbullonte çadrat në hyrje e do të priste në dalje me çadra në dorë, dhe pastaj do të futej vetë për të bërë homazhe. Kështu ndodhi dhe me ne. Njeri nga grumbulli që do të futej mblodhi çadrat dhe ne u futem brenda. Në sallën e madhe ishte i shtrirë Enveri. Të gjithë qanin me zë. Kufoma dukej pak ndryshe nga Enveri që kishim parë në televizor. Më pas mësova se njeri nga problemet e grupit të ngarkuar me funeralin kishte qenë grimi. Duhej patjetër që grimi të bëhej nga njeri me zemër të fortë. Kush mori përsipër këtë i mjaftonte pasja e kurajos, pa u vënë re fort cilësia profesionale.
Homazhi qe i shkurtër e shpejt e ndjemë që kishim dalë jashtë. Vëmëndja ishte për çadrat e lëna në hyrje, por çadrat nuk po shiheshin dhe direkt u pyet polici.
-I kanë çuar tek ‘Kolonat’ – u përgjigj polici, që ishte në shërbim. Dhe vërtetë ishin në këndin e Muzeut e të bibliotekës.
Ndërkohë shiu kishte pushuar, por çadrat përsëri nuk lejoheshin brenda dhe gjendej gjithnjë dikush që t’i mblidhte e t’i grumbullonte tek ‘Kolonat’. Pas homazheve, pas dëshpërimit, në dalje njerëzit freskoheshin e menjëherë kërkonin çadrat. Kishte nga ata që s’e bënin vehten, dilnin dhe ecnin normalisht drejt grupit me çadra, tashmë të pa identifikuara. Por kishte dhe nga ata që sapo shfaqeshin në derën e daljes, vraponin drejt grumbullit me çadra.
Këtu filloi loja. Kush qe i shkathët e la çadrën e vjetër e mori një të re. Njëri bile kur a afrua në grumbullin me çadra e nuk e gjeti të tijën, s’u ngut, por priti furnizimin tjetër dhe pa e zgjatur zgjodhi çadrën më të mire e menjëherë u fut në turmë për t’u fshehur se mos vinte i zoti i çadres. Ai në fakt s’kishte faj se edhe atij ja kishin marrë çadrën. E kish patur të re, bile nga ato të importit, të cilat filluan të fluturonin, nuk arrinin të vinin tek grumbulli.
Ne qëndruam për të parë spektakël.
-Shihni atë burrin e shkurtër – tha Dona, e ka nisur vrapin që brenda, për të gjetur çadrën. Dhe ne pamë një burrë të shkurtër, të veshur me kostum e pardisy, që përveç trupit, kishte edhe duart mjaft të shkurtra, tëcilat I binin mjaft në sy.
Ai arriti shpejt tek grumbulli i çadrave dhe rrufe filloi të kërkonte për çadrën e tij. Kërkoi e kërkoi, por nuk e gjeti. Dikush i tha se më tutje ishte edhe një grumbull tjetër me çadra e ai nuk përtoi për të kontrolluar dhe atje. Ne vazhdonim të shihnim komedinë, ndonëse dikush u shpreh se kjo ishte disi e turpshme pas tragjedisë. Por dhe atij që foli s’i bënë këmbët të largohej. Kishte kaluar rreth një ore kur Dona tha përsëri:
-Ej shihni, ai burri i shkurtër po vjen vërdallë dhe s’e ka gjetur akoma çadrën. Nuk mundëm të mbanim gazin, kur pamë atë të mjerë që sillej më kot rrotull, sepse nuk ishte i zoti as të gjente çadrën e tij e as të merrte ndonjë të ngjashme, siç bënë të tjerët.
Po kalonte orari zyrtar i punës e nxitova të kthehesha në shtëpi. Para meje, i dëshpëruar, i lëshuar, i dërmuar, po ecte ai, dhe në dorë i kish mbetur një çadër e vjetër, fare e zbardhur. Kostumi gri, pardisyja gri, çadra e fytyra gri. Kjo masë me ngjyrë gri kishte preferuar më mirë një çadër të vjetër, se sa të mbetej fare pa të.
Në darkë televizioni jepte kronikën e homazheve, por nga kronika askush s’mund të mendonte se ç’kishte ndodhur me çadrat.
Gazetarët, telekronistët, shkrimtarët, poetët ishin të preokupuar të paraqitnin ngjarjen sa më të dhimbshme, ndonëse ata mendonin ato çaste se pas disa ditësh do të dekoroheshin për punën e shkëlqyer në transmetimet e ceremonisë funebre.
Këtë nuk e dinte as grupi i mjekëve qe do te dergohej jashtë shtetit ‘për t’u qetësuar’ nga ‘tronditja e vdekjes’ dhe nga ‘lodhja e tyre’, ndonëse e pa suksesshme. Për ta, në fakt, ishte një shans vdekja e Enverit, sepse i dha dekorime e pushime.
Natyrisht kush mbeti pa çadër nuk e kishte menduar se do t’i kushtonte funeral i Enverit në vlerën e një çadre të humbur, në atë pranverë të vitit 1985.

E shkruar parame shume se një çerek shekulli, ekzaktësisht para 35 vjetësh nga Partha Kelmendi, dmth nga unë, se në atë kohë ky emër u përdor si pseudonim.

Kurti dhe Xhaferoviq: Shkëmbimi i territoreve mes Kosovës dhe Serbisë, i rrezikshëm

Kryeministri në detyrë i Kosovës, Albin Kurti dhe kryesuesi aktual i presidencës trepalëshe të Bosnjës, Shefik Xhaferoviq, kanë thënë se shkëmbimi i territoreve mes Kosovës dhe Serbisë do të ishte i rrezikshëm dhe se “politika që nuk ka pasur sukses gjatë luftërave të viteve 1990”, është kërcënimi më i madh me të cilin përballen këto dy vende.

Kurti dhe Xhaferoviq kanë biseduar të premten në telefon për marrëdhëniet dypalëshe për situatën me koronavirus dhe për bashkëpunimin në nivel kulturor dhe historik, është bërë e ditur nga Qeveria në detyrë e Kosovës.

Siç ka njoftuar kabineti i Kurtit, Xhaferoviq e ka falënderuar atë për heqjen e taksës 100 për qind ndaj prodhimeve të Bosnje-Hercegovinës ndërsa Kurti ka thënë se Kosova nuk do ta trajtojë Bosnjën njësoj sikurse Serbinë.

Më 1 prill, Qeveria në detyrë e Kosovës ka hequr taksën 100 për qind ndaj importeve të Serbisë dhe Bosnjës, por ndaj Serbisë ka vendosur masa reciprociteti.

Ky vendim është kundërshtuar nga Shtetet e Bashkuara.

Përndryshe për shkëmbimin e territoreve më herët kanë folur presidentet e Kosovës dhe Serbisë, Hashim Thaçi dhe Aleksandar Vuçiq, mirëpo kjo ide ka shkaktuar debate të shumta, si në Kosovë ashtu edhe në skenën ndërkombëtare.

Kurti ka thënë më 20 prill se marrëveshja që e synon i dërguari i Shtëpisë së Bardhë për dialogun Kosovë – Serbi, Richard Grenell, përfshin edhe shkëmbimin e territoreve.

Grenell në anën tjetër ka reaguar ndaj kësaj deklarate, duke thënë se nuk ka pasur bisedime për një gjë të tillë. rel