VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Behrami e “godet” Petkoviçin, i zhgënjyer me largimin nga përfaqësuesja e Zvicrës

By | August 12, 2019
1 Comments
  • author avatar
    Anonymous 4 months ago Reply

    Po bire kurve eshte Petkovici s pritet ma mire prej tij

Komentet

Artistë shqiptarë dhe artistë arbëreshë me projekte të përbashkëta në Zvicër Nga Elida Buçpapaj

Kur dëgjojmë këngën arbëreshe “Moj e bukura More” emocionohemi. Është një këngë 600 vjeçare që prej mallit i ka mbijetuar shekujve. Këngën e ka sjellë me fjalë të dokumentuar filologu arbëresh Dhimitër Kamarda. Moreja është Poleponezi i sotshëm nga u larguan shqiptarët e atjeshëm dhe u vendosën në Kalabri, Napoli dhe Siqeli.

Kënga këndohet nga arbëreshët, por edhe nga shqiptarët e vendit amë. Kush e këndonte i dridhej zëri, kush e dëgjonte i dridhej zemra. Dhe ashtu ka mbetur, dramatike edhe sot e kësaj dite. Kush e dëgjon i dridhet zemra, kush e këndon, i jep shpirt nga i gjithë atyre që e ëndërruan Morenë por nuk u kthyen dot kurrë.

Pushtimi turk i kishte ndarë vëllezërit e një gjaku. Të njëjtën gjë kishte bërë edhe Perdja e Hekurt. Dhe malli rritej e rritej si një mal.

Pas rrëzimit të diktaturës u mundësua takimi i shumëpritur, i aq ëndërruar.

Arbëreshët me kujdes dhe dashuri të madhe kishin ruajtur kulturën, veshjet, gjuhën, këngët dhe traditat e 600 viteve më parë, të cilat kalonin nga brezi në brez, sikur kalonte brez pas brezi edhe kënga “Moj e bukura More”. Që ne e dëgjuam të kënduar magjishëm nga sopranoja arbëreshe Maria Cristina Imbrogno. Maria është 20 vjeçare, ajo është shumë e talentuar dhe studion kanto në konservator. Një ditë Maria do të bëhet artiste e madhe dhe nuk do të heqë dorë kurrë së kënduari “Moj e bukura More”, që të mos harrohet kurrë malli i të parëve për tokën ku lindën: Moj e bukura More/si të lash e më ngë të pash/Si të lash, si të lash/siç të gjeta ngë të lash/.

Maria dhe Mimmo Imbrogno, ati dhe bija janë pjestarë të grupit artistik “Vëllezërit Arbëreshë” nga Franscineto e Kalabrisë, ku Mimmo është zvpresident i shoqatës. Ata kanë ardhur disa herë në Zvicër duke bashkëpunuar me artistët shqiptarë në Konfederatën Helvetike, kanë dhënë koncerte në Sirnach, Zvicër, Saint-Julien, Francë, pastaj artistët shqiptarë ua kanë kthyer vizitën dhe bashkë kanë dhënë koncerte në Civita, Kalabri.

Dhe bashkëpunimi nuk është ndalur midis artistëve të një gjaku, artistëve shqiptarë, të emigruar në Zvicër nga shteti amë, Kosova, Maqedonia e Veriut de-tre dekada më parë dhe arbëreshëve që nuk janë asimiluar dhe kanë konservuar gjithçka që e kanë sjellë të parët e tyre gjashtë shekuj më parë. Të dyja palët dëshirojnë të ruajnë kulturën.

Në muajt e fundit artistët shqiptarë dhe arbëreshë kanë realizuar dy projekte të mrekullueshme. Ideatori dhe mbeshtetësi i tyre është Don Pren Kola që drejtoi për shtatë vite Misionin Katolik në Aara si një shembull ku shërbëtori i Zotit është edhe shërbëtori i kulturës të vendit të vet. Don Pren Kola ka kohë që përkthen liturgjinë fetare në shqip. Këngë liturgjike të kompozuara nga Franz Schubert dhe kompozitorë të tjere, Don Pren Kola i përkthen fjalët e poezisë dhe ato këndohen shqip.

Me rastin e e vjetorit të Shenjtërimit të Nënë Terezës, Don Pren Kola organizoi në Misionin katolik në Aarau në bashkëpunim me artistët shqiptarë në Zvicër dhe artistët arbëreshë Festivalin e Këngës Liturgjike shqip. Don Preni kishte punuar gjithë tekstet e këngëve për t’i adaptuar me muzikën. Në festivalin e Liturgjisë i parë i këtij lloji i Komunitetit shqiptar në Zvicër Maria Cristina Imbrogno bëri një prezantim shumë të shkëlqyer bashkë me artistët e suksesshëm Ermira Lefort, Gentjana Tafili, Elona Mathieu, Fiona Gjini, koret nga komuniteti shqiptar nga Berna, po ashtu nga Mali Zi dhe korali i fëmijëve të Aaraut, që emocionuan dhe e ngritën në standing ovation publikun e gjërë me më tepër se 700 spektatorëve të pranishëm.

Liturgjia në gjuhën shqipe është një domosdoshmëri, kur po në Zvicër komuniteti shqiptar shkon deri aty sa nëpër xhamitë e besimit mysliman i dërgon fëmijët shqiptarë të mësojnë arabisht, ndërsa këta fëmkijë nuk dinë gjuhën shqipe!

Projekti i dytë i Don Pren Kolës është regjistrimi i një CD me këngë liturgjike. Kjo ishte edhe arsyeja që Maria dhe i jati i saj Mimmo kishin ardhur në Gjenevë, për të regjistruar në studio këngët nën kujdesin e Ermira Lefort. Me Ermirën unë isha në kontakt atyre ditëve dhe ajo deri vonë me Marian dhe Mimmon regjistronin në studio. Ermira si specialiste është entuzuaste me zërin e Marias. Nuk e kam dëgjuar Moj e bukura More të kënduar aq mrekullisht sikur Maria, më thotë ajo.

Angazhimi i Artistëve shqiptarë në dy projekte që lidhen me Liturgjikinë e kënduar në Shqip përcjell mesazhin e rëndësisë që ka gjuha amëtare, për t’i shpëtuar asimilimit. Është shumë më bukur t’i lutesh Zoti shqip apo t’i këndosh këngët e kulttit në shqip.

Kjo ishte edhe tema e bisedës me Marian dhe Mimmon. Komuniteti arbëresh sjell shembullin unik për të treguar se si ruhet tradita e paprekur sikur e sollën të parët qindra vjet më parë. Kenget arbereshe liturgjike ne CD, mund te jene pjese e repertorit në një projekt të ardhshëm.

At’ e bijë na tregojnë për aktivitetet e komunitetit të tyre me grupin artistik “Vëllezërit Arbëreshë”, se si japin koncerte, vënë në skenë pjesë teatrore, ku iu bashkangjitet edhe mamaja e Marias dhe gruaja e Mimmos Caterina Imbrogno, bëjnë festa ku veshin ato kostume të mahnitëshme ngjyra ngjyra dhe këndojnë këngët e tyre me një timbër zëri që e kanë vetëm ata që nuk e harrojnë kurrë dheun e të parëve.

Maria Cristina Imbrogno ka plot ëndërra. Vajza arbëreshe me një zë të jashtëzakonshëm sopranoje vijon studimet dhe po ashtu kultivon këngën arbëreshe. Do të bëhesh një artiste e madhe padyshim, i them. Maria më qesh. Pastaj bëjmë ca foto, si për ta fiksuar mallin. Ata do të merrnin trenin për në Milano, ne për në Basel. Ermira Lefort më tregonte se sa bukur ishin organizuar pjestarë të komunitetit shqiptar në Gjenevë për t’i mikpritur sa më mirë. Tani që po i përcillnin sytë i kishim të gjithë të mbushur me lotë.

Por tani rruga e bashkëpunimit është hapur midis artistëve shqiptarë të Zvicrës dhe atyre arbëreshë të Kalabrisë. Projekte të tjera i presin, takime të tjera. Dhe sa herë do të takohen, nuk do të harrojnë kurrë pa kënduar “Moj e bukura More”!

 

 

Don Pren Kola përfundoi shërbimin në Zvicër e filloi të riun në Toronto,përveç shërbesës meshtarake, ai i ka dhënë një kontribut të shquar edhe kulturës sonë shqiptare –

Më datën 30 Nëntor Don Pren Kola mbajti Meshën përshëndetëse e Misionarit të Aaraut, pas 7 vjet shërbimi shembullor ndaj komunitetit.

Don Pren Kola përveç shërbesës meshtarake dhe të mirat e shumta që ia ka bërë Misionit,

ka dhënë një kontribut të shquar  edhe në kulturës sonë shqiptare! Don Pren Kola ka kryer studimet Fetare në Universitetin e Vjenës.

Don Pren Kola deri tani ka përkthyer 600 këngë liturgjike në gjuhën shqipe.

ishte inisiativë e tij që me rastin e 3 vjetorit të Shenjtërimit të Nënë Terezës në Misionin Katolik shqiptar në Aarau u mbajt Festivali i këngës liturgjike.

Është shumë bukur t’i falesh dhe t’i lutesh Zotit në gjuhën shqipe!

Don Pren Kola ka nisur shërbimin e tij të ri 4 vjeçar në Toronto të Kanadasë.

Për komunitetin shqiptar në Kanada është një lajm shumë i bukur, ndërsa për komunitetin shqiptar katolik dhe jo vetëm largimi i Don Pren Kola është trishtues.

Vendin e tij në Misionin shqiptar të Araut e ka zëvebndësuar  Don Albert Jakajt, të cilit i urojmë mirë se ardhjen dhe punë të mbarë !

Në Shkollat Shqipe në Zvicër spikat dhimbje e solidariteti për Shqipërinë tonë të pikëlluar Nga Nexhmije Mehmetaj

 

Në Shkollat shqipe në Zvicër, të mërkurën e pasdites është zhvilluar një orë e veçantë mësimore, ku spikat dhimbja dhe solidariteti me Shqipërinë tonë të pikëlluar nga pasojat e tërmetit shkatërrues të 26 nëntorit ’19.

Të gjithë jemi të tronditur! Mu në prag të festës më të rëndësishme të historisë sonë kombëtare të 28 Nëntorit – Ditës së Flamurit. Përgatitjet me nxënës pritnin orën e kremtimit kombëtar tradicional. Në vend të buzëqeshjes u tronditem në shpirt dhe mendje për numrin i viktimave në Durrës e Thumanë, për njerëz me trauma që nuk kalojnë lehtë, për dëmet tjera ekonomike dhe shoqërore.  Respekt! Për të gjithë bujarët shqiptarë në atdhe, në trojet e Ilirisë – Arbërisë, për shqiptarët jashtë atdheut si dhe të miqve tanë ku do nëpër botë, pa kursim u solidarizuan e qëndruan paranë Shqipërisë në këto ditë të vështira nga fatkeqësia natyrore.

Solidariteti i shqiptarëve në Zvicër, vazhdoi edhe në Shkollat Shqipe, me mësuesit/et dhe nxënësit/et e saj. Në organizimin dhe planifikimin e një ore mësimore të detajuar dhe reale të zbatuar në gjuhën shqipe, me fokus Tërmeti në Shqipëri, me synim madhor, t’ iu ofronim nxënësve, një dritare të hapur ndaj atdheut. Dashuria për atdheun dhe tokën tonë është një nga objektivat që ka vetë Shkolla Shqipe. Edukimi atdhetar, si një pjesë tjetër e

programit që ne ndjekim është një nga objektivat e punës sonë.

Shpreh mirënjohjen time për punën e palodhur e fisnike të kolegeve që me profesionalizëm të përsosur më dërguan punën e nxënë: Mendja më shkon tek puna e përkushtuar dhe e angazhuar më se miri në këtë organizim me veprimtari solidarizuese dhe përkujtimore me pjesëmarrjen e drejtpërdrejtë të vetë nxënësve dhe të prindërve mendja na shkon te mësuesja Idaije Jashari nga Shkolla Shqipe në Bernë, pika shkollore në Ostermundingen (shih fotografitë e nxënësve që dëshmojnë këtë).

Mësuesja Mirela Duka, Bernë pika shkollore në Lorraine (të zgjedhura poezi nga nxënësi Nis Zhubi dhe nxënësja Chiara Xoxi).  Mësuesja Florije Xhema nga shkolla shqipe në  Basel Land (shih vizatimin e nxënësit Endrit Merovci kl. 3). Mësuesja Lumnije Emini, Gjenevë. Në vazhdim po ua përcjell disa nga punimet nxënësve të shkollës sonë në Jura.

Konstatuam për veprimtarinë mësimore, dhe për befasinë që na dhuruan fëmijët e shkollës sonë. Përfundimi i ngjante një ylberi që ka zbritur në botën e mrekullisë fëmijërore edhe pse të lindur në një vend tjetër që nuk është atdheu. Kudo dashuri, mesazhe, piktura e vizatime të thjeshta, me ide të mençura: Ideja u përçua!

 

Delemont, 06.12.2019                              Nexhmije Mehmetaj

(Updated) Për djeni të DFAE – EDA & Z.Amanda Bennett, VOA – Në mbrojtje të Agron Tufës – Prej 1997 Ambasada e Shqipërisë në Bernë është në duart e ish-nomenklaturës Nga Elida Buçpapaj

Për djeni Departamentit të Punëve të Jashtëme të Zvicrës, – DFAE – EDA

Zonjës Amanda Bennett, Drejtore e VOA, Zërit të Amerikës,

 

Arsye për këtë shkrim është kërkesa për azil politik e shkrimtarit të njohur Agron Tufa, i cili pas kërcënimeve të vazhdueshme nga eksponentë të lartë të shtetit shqiptar, detyrohet të japë dorëheqjen nga posti i Drejtorit ekzekutiv i Institutit për Studimin e Krimeve dhe pasojave të Komunizmit në Shqipëri (ISKPK), vend që e ka mbajtur me shumë dinjitet dhe përgjegjshmëri.

Agroni Tufa thotë se këtë hap e ndërmori pas kërcënimeve direkte me jetë nga ish-sigurimsat që “do më vrisnin”, thotë Agroni ” siç ekzekutuan në mënyrë mafioze dëshmitarin Haxhi Baçinozi në mars të këtij viti”.

Gjithë opinioni shqiptar e kujton vrasjen e Haxhi Baçinozit në praninë e të birit dhe menjëherë pas saj, gjithë shtypi u mbush me lajmin e rremë se “Haxhi Baçinozi u vra sepse kishte borxhe”!

Në fakt Haxhi Baçinozi, ish i burgosur politik nga regjimi komunist, u vra sepse do të dëshmonte për krimet e një kryepolici në burgun e Spaçit që torturonte të burgosurit.

Kryepolici i diktaturës, Edmond Caja që prej gati 30 vjetësh është shtetas i Gjermanisë e do të përballej me dëshmitarin Haxhi Baçinozi, sot duhej të ishte i dyshuar kryesor për ndikim në vrasjen e viktimës që e torturonte në burgjet komuniste dhe që u vra pa dëshmuar.

Vrasja e Haxhi Baçinozit tregoi fuqinë që kanë sot në shtetin shqiptar ish Sigurimsat dhe nëntoka e ish regjimit diktatorial që i ka duart të lyera me gjak viktimash. Haxhi Baçinozi tentoi të dëshmonte të vërtetën e krimeve të diktaturës dhe u vra barbarisht.

Po ta shohësh nga hierarkia, Agron Tufa është shumë më i rrezikuar se Haxhi Baçinozi, tashmë i vrarë, pasi institucioni që drejtonte ai, e fuste në shina shtetërore zbardhjen e krimeve të diktaturës që shoqëron dekomunistizimin.

Jam dëshmitare se Agron Tufa ka gati 3 vjet që kërcënohet në mënyrë permanente nga vetë shteti dhe nga media që ka në dorë ish Sigurimi.

Spartak Braho, deputet i Partisë Socialiste (PS), njëri nga ata që udhëheq këtë linçim publik të Agron Tufës është një ish gjyqtar i kohës së diktaturës që ka dhënë dënime me vdekje; Sabit Brokaj, ish minister i diktaturës dhe ish deputet e ish minister i mbrojtes i PS shkon deri aty sa e kërcënon Agron Tufën, se do ta ndjekë këmba këmbës për t’ja shkatërruar jetën.

Pra njerëz të shtetit shqiptar të lidhur me ish regjimin totalitar po e përndjekin Agron Tufën edhe kur ky u largua nga Shqipëria. Agron Tufa i detyruar paraqiti dorëheqjen tek krerët më të lartë të shtetit, të cilët, sa ishte Agroni aty, nuk ndërmorën asnjë masë sigurie jete as për të dhe as për familjen. Pra, Agron Tufa u përball i vetëm me falangat e skuadroneve të ish Sigurimit, që janë pjesë e shtetit dhe e pushtetit, pa marrë parasysh se Shqipëria është vend anëtar i NATO-s!

Sabit Brokaj, shkon deri aty, sa kërkon që Ambasada e Shqipërisë në Bernë të bëjë gjithçka që “Agron Tufa të mos e marrë statusin e azilantit politik në Zvicër”.

Ja çfarë shkruan Sabit Brokaj ekzaktësisht: “Unë i pari, (dmth Sabit Brokaj – shpjegimi im – E.B.) por edhe të tjerë mendoj se do të bëjmë të pamundurën që edhe atje ku ka kërkuar azil politik të mos gjejë vrimë ku të futet…. Prandaj ambasada jonë në atë vend, por edhe ambasada zvicerane në vendin tonë, duhet të ngrenë alarmin dhe të mos i japin strehë një njeriu të tillë. Ua bëj këtë apel këtyre ambasadave publikisht. Por edhe vendeve të tjera ku ai mund t’ia mbathë sërish .”

Shikoni sa kriminale është thirrja e Sabit Brokajt! Po të ishte Shqipëria shtet demokratik, prokuroria do të duhej ta merrte nën hetim menjëherë!

Natyrisht Ambasada e Zvicrës në Tiranë nuk ndikohet nga histeri e tillë kriminale e tipit të Sabit Brokajt. Mjafton të kujtoj se Zvicra i dha azil politik Dritan Zaganit, ditën që Edi Rama, me kostum kryeministri, vuri këmbën në Konfederatën Helvetike në vizitë zyrtare, ndërsa qeveria e tij e kishte shpallur Zaganin “most wanted”.

Sa për Ambasadën e Shqipërisë në Bernë, më duhet të hedh dritë se prej vitit 1997, ajo drejtohet nga njerëz me lidhje eksplicite me ish diktaturën që kanë vijuar karierën në tranzicion pa u konvertuar kurrë!

Të mbetur të pakonvertuar prej urrejtjes, do të thotë që viktimat e diktaturës të vijojnë edhe sot t’i trajtojnë sikur regjimi totalitar, pra si armiq të komunizmit dhe të komunistëve.

Unë dhe bashkëshorti im Skënder Buçpapaj, të dy shkrimtarë, gazetarë dhe botues kemi përvojë personale prej falangave të ish diktaturës që gjatë këtij tranzicioni gati prej tre dekadash janë të integruara në të gjitha qelizat e shtetit shqiptar deri në krye të Ambasadave duke minuar demokratizimin e vendit .

Ambasada e Shqipërisë në Bernë ka patur Ambasador Leontiev Çuçin, ish anëtar i Komitetit Qendror të Partisë së Punës të Shqipërisë (KQPPSH) dhe ministër i kohës të Ramiz Alisë, më pas deputet i PS i emëruar nga kjo forcë politike.

Ambasada e Shqipërisë në Bernë ka patur për dy mandate rresht Ambasador Mehmet Elezin, ish kryeçensor i diktaturës dhe kandidat i KQPPSH, i cili ka vijuar në Zvicër kursin e vjetër kur e mbronte me fanatizëm vijën e Partisë të Punës nga ndikimet e ideologjisë borgjeze dhe bartësit e saj. Mehmet Elezi ishte emëruar Ambasador i Republikës të Shqipërisë në Bernë direkt nga Sali Berisha. Mehmet Elezi nuk kishte asnjë atribut moral që ta meritonte këtë post, bile nuk ishte as eksponent i Partisë Demokratike.

Qendrimi armiqësor dogmatik që shfaros pluralizmin dhe nuk i toleron zyrtarët publikë apo gazetarët të përmbushin misionin e tyre sipas standarteve të Perëndimit shprehet në dy mënyra: Ose si Sabit Brokaj dhe Spartak Braho kundër Agron Tufës, ose duke aplikuar nga Ambasadat luftë të heshtur, ku të dy metodat i shërbejnë varrosjes të sistemit demokratik.

Ambasada e Shqipërisë në Bernë me largimin e Mehmet Elezit drejtohet nga Ilir Xhelil Gjoni, pra i biri i një eksponenti të njohur të diktaturës dhe nipi i Hysni Kapos, numri dy i nomenklaturës diktatoriale komuniste.

Në dhjetor të vitit 2013 i kam drejtuar një letër të hapur Presidentit të Republikës të Shqipërisë Bujar Nishani që të mos e dekretonte Ilir Xhelil Gjonin, jo se kisha fakte kundër tij, por e shihja të mjaftueshme që kishte lidhje të forta gjaku me ish regjimin dhe nuk ishte distancuar prej tij. Mblodha edhe shumë firma dhe ia paraqita edhe këto Presidentit Bujar Nishani, i cili nuk i mori parasysh dhe e dekretoi Ilir Xhelil Gjonin, ndërsa i njëjti Bujar Nishani nuk do të dekretonte Ambasador në Vatikan një ish të burgosur politik si shkrimtari i njohur Visar Zhiti.

Ambasadorët me skeletë në dollapë kanë mbetur të njëjtë sikur në ditët e egra të diktaturës. Nëpër Ambasada ata kanë vijuar luftën kundër “armiqve” të ish regjimit diktatorial, duke përdorur lloje të tjera vrasjesh.

Natyrisht Zvicrën nuk e bëjnë dot kurrë Shqipëri, por duke shpërdorur detyrën e zyrtarit të lartë publik ata shkaktojnë dëme të pallogaritëshme, duke përçarë komunitetin e duke sjellë e mbjellë frymën e luftës të klasave kur diktatura e konsideronte diasporën Mërgatë Qyqesh.

Dorëheqja e Agron Tufës nga detyra pas tre vjet linçimi është kambanë alarmi.

Kur Agron Tufa është larguar nga Shqipëria, më tepër se kurrë, sot bëhet i nevojshëm demokratizimi i vërtetë i Shqipërisë që si kusht sine qua non kërkon dekomunistizimin e shtetit.

Po të analizohet kariera e ish eksponentëve të diktaturës në tranzicion si Spartak Braho e Sabit Brokaj me shokë apo e trashëgimtarëve të ish regjimit, do të vihet re se rrëzimi i diktaturës nuk ka ndikuar aspak negativisht dhe nuk ua ka prishur aspak karierën e shkëlqyer  si zyrtarë publikë as bijve të ish- nomenklaturës, pa kurrëfarë merite,  as ish Sigurimsave apo personave që me firmën e tyre direkt apo indirekt jane pushkatuar njerëz të pafajshëm.

Mjafton të shohësh karrierën e shkëlqyer politike të Ilir Xhelil Gjonit pas 1992, për të parë se në Shqipëri nuk ka ndryshuar asgjë.

Prej 1992, Ilir Xhelil Gjoni ka qenë deputet i PS, Ministër i Brendshëm dhe Ambasador, ndërkohë që ka bërë specializime në vendet e BE dhe SHBA, ndërsa viktimat e regjimit diktatorial janë endur nëpër botë për të gjetur një strehë. A ka cinizëm më të madh!

Kur iu drejtova Presidentit të Republikës me Letër të Hapur, nuk e paragjykova Ilir Xhelil Gjonin, por kisha parasysh standartet etike të një shteti demokratik. Ilir Xhelil Gjoni nuk kishte merita personale, ai ishte i zgjedhur politik, por që nuk i kishte denoncuar kurrë krimet e diktaturës dhe nuk ka treguar kurrë me veprime se është konvertuar, pra ka mbetur në shekullin e shkuar.

Kjo është situata dramatike që mbretëron në shtetin shqiptar dhe ambasadat e këtij shteti!

Dekomunistizim do të thotë të prishet kjo “status quo”. Agron Tufa u përpoq që, duke respektuar standardet Perëndimore, t’i aplikonte ato standarte edhe në Shqipëri, çka ishte mision i pamundur.

Dekomunistizim nuk do të thotë t’i shpallësh armiq luftëtarët e luftës Antifashiste sikur spekulojnë kërcënuesit e Agron Tufës, por të pastrosh sistemin nga figura të përlyera sikur veproi Gjermania menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore kur bëri denazistizimin.

Një vend anëtar i NATO-s nuk duhet që të ketë në pikat kyçe të institucioneve të shtetit njerëz me lidhje eksplicite me të shkuarën dhe të pa distancuar nga krimet kundër njerëzimit që ka kryer regjimi totalitar.

Lind pyetja e përse nuk vijnë në krye të shtetit shqiptar, përfshi edhe në krye të Ambasadave njerëz me bindje politike qofshin të majta apo të qendrës, por që janë figura të pastra dhe të respektuara ?

Lind pyetja e përse në historinë kontemporane, ku jemi të gjithë dëshmitarë, të pas rrëzimit fake të diktaturës, shtetin e kanë në dorë të njējtët njerëz ose me lidhje me regjimin totalitar ose me skeletë në dollapë ose të lidhur me mafien?

Kjo është situata dramatike në Shqipëri dhe ngjan e pashpresë!

Këtë e tregon edhe akti i dorëheqjes i Agron Tufës, i cili deri në minutën e fundit si Drejtor i ISKPK, shërbeu me dinjitet, duke patur si kauzë standartet Perëndimore të sistemit, ku dekomunistizim do të thotë themele të shëndosha të shtetit të së drejtës, që të garantojë jetë të denjë për qytetarët, pa marrë parasysh preferencat politike.

Por lufta e shtetit, (se Spartak Braho dhe Sabit Brokaj me shokë identifikohen me vetë shtetin shqiptar) ndaj një personi të vetëm, që është Agron Tufa tregon se në çfarë degrade ndodhet sot Shqipëria! Është e patolerueshme që Spartak Braho dhe Sabit Brokaj me shokë të jenë shtetarë të një vendi anëtar i Aleancës Veri-Atlantike.

Degrada bëhet edhe më kritike kur shtypi i lirë në Shqipëri është nën pranga. Dhe pa shtyp të lirë e të pavarur nuk mund të pretendohet për ndryshime.

A do të ketë drejtësi për Haxhi Baçinozin që në diktaturë e mbajtën të burgosur nën tortura ndërsa në vitin 2019 e njëjta diktaturë e vrau në sy të të birit!

Kujtoj Zërin e Amerikës më 1990-1992 se si i trimëroi Shqiptarët.

Shqiptarët sot janë të varfër, të mjeruar, pa shtet të së drejtës dhe të frikësuar.

I gjithë populli është vulnerabël, elitat janë vulnerabël. Agron Tufa i trimëronte shqiptarët! Kriminelët me pushtet, (ish segmente të diktaturës), në një shtet anëtar të NATO-s e detyruan Agron Tufën që të largohet dhe tani e kërcënojnë se do ta ndjekin këmba këmbës deri në Zvicër apo kudo që të kërkojë strehë !

Le të mendojë secili si për veten e tij, nëse nuk ka një vend pune, nëse nuk e ka strehën e sigurt, nëse nuk ka drejtësi, a mund të jetojë në atë vend?

E vërteta është se Agron Tufa, qoftë edhe një njeri i vetëm i tronditi dhe ua luajti themelet kriminelëve me pushtet. Agron Tufa u përpoq e bëri gjithçka që të ndryshonte diçka dhe si përgjigje mori linçimin nga falangat me ndërgjegje të pistë, të ndyrë gjatë diktaturës që sot vijojnë të kenë pushtetin dhe synojnë ta mbajnë me çdo kusht duke i fshehur krimet e diktaturës dhe duke kryer krime të tjera.

Një popull vulnerabël kërkon energji pozitive, kërkon që të ketë mijra si Agron Tufa; por kur vendit i ikën edhe një i vetëm, atëherë çfarë do të bëhet me këtë vend?

SHHK “Salih Çekaj” në Zvicër, shoqata më emblematike e mërgatës tonë – Nga Florim Zeqa

Në vigjilje të 10 vjetorit të themelimit, Shoqata Humanitare dhe Kulturore “Salih Çekaj” në Zvicër, të shtunën e 23 nëntorit 2019 në Büron, mbajti manifestimin tradicional dhe jubilarë, të dhjetin më radhë të “Darkës së Lamës”, në një ambient impozant, të ngrohtë dhe vëllazëror, me një pjesëmarrje enorme të bashkatdhetarëve të ardhur nga të gjitha anët e shtetit zviceran, nga Gjermania, Italia dhe Kosova.

Si zakonisht manifestimi filloj me intonimin e hymnit dardan „Kur ka ra Kushtrimi n’Kosovë“, i pasuar me monologun “Zogu i Diellit” nga Din Mehmeti, interpretuar në mënyrë briliante dhe në nivel të lartë artistik nga moderatori Qamil Çekaj, sekretar i shoqatës “Salih Çekaj”.

Pas intonimit të hymnit, moderatori i këtij aktiviteti, z. Qamil Çekaj në emrin e tij personal dhe të kryesisë i përshendeti të gjithë pjesëmarrësit e këtij aktiviteti, duke ju uruar mirëseardhje mysafirëve të kësaj mbrëmje, si: Smajl Çekaj vëlla i heroit Salih Çekaj, Sylejman Kollçaku (ndihmës i ministrit të mbrojtjes Ahmet Krasniqi dhe zv. komandant i Zones Operative të Pashtrikut, grupin e oficierëve të Ministrisë së Mbrojtjes së Republikës së Kosovës në krye me oficierin e karrierës Jahir Maleta, analistin Florim Zeqa nga Italia, fotografin dhe kameramanin Reshat Murati nga Gjermania, si dhe mysafirin e ardhur enkas nga Kosova, ushtarin e Koshares legjendare, Bekë Osmanaj, bashkëpunëtor dhe përfaqësues i shoqatës “Salih Çekaj” për Kosovë, pastaj Daniel Rosaj, përfaqësues i shoqatës “Nënë Tereza” në Zvicër së bashku me anëtarët e kryesisë, Besnik Rraci, përfaqësues i Muzeut të Kosovës dhe zonja Ylfete Fanaj, nënkryetare Parlamentit të Kantonit të Lucernit.
Në ndërkohë, tubimit ju bashkangjit edhe Hysen Çekaj, djali i kryeheroit të Kosovës Salih Çekaj.

Pas prezentimit të mysafirëve, moderatori për një fjalë rasti e ftoi kryetarin e shoqatës “Salih Çekaj”, z. Xhemajl Haxhiu, i cili i përshendeti edhe një herë pjesëmarrësit dhe mysafirët e kësaj mbrëmje, për të vazhduar më pas me historikun e Darkës së Lamës, duke shtuar se Darka e Lamës është festë e moçme sipas traditës shqiptare e rikthyer në kujtesën tonë nga presidenti Rugova.
Në Vazhdim, për prezantimin e raportit vjetor të aktiviteteve humanitare të shoqatës, fjala ju dha arkëtarit të shoqatës, z. Lush Mulaj, i cili në mënyrë të detajuar i njoftoj anëtarët e shoqatës për shumat e grumbulluara dhe ato të ndara për nevojat e bashkatdhetarëve, nga të cilat ia vlenë të veqohet ndihma prej 100 mijë eurove për nevojat e Spitalit të Bajram Currit në Shqipëri dhe shuma tjera të konsiderueshme për ndërtimin e shtëpive, shërimin e të sëmuarëve, bursa për student, për botimin e Monografisë për Salih Çekaj si dhe sponsorizimin e videoklipit të vëllëzërve Alimusaj, kushtuar heroit Salih Çekaj dhe shumë ndihma tjera për bashkatdhetarët tonë në Kosovë dhe trojet tjera etnike shqiptare.
Në fund, Lush Mulaj i permendi me emra dhe i falenderoj të gjithë sponsorët e “Darkës së Lamës”.

Më pas, para të pranishmëve u ftuan këngëtarët e mirënjohur në mërgatën tonë, vëllëzërit Sami e Avni Alimusaj me këngën premierë “Fol o Salih Çeku”, e cila u përcjellë me duartrokitje të gjata nga të pranishmit në sallë.

Pas kësaj kënge të bukur, me nga një fjalë rasti prezentuan: Smajl Çekaj, analisti Florim Zeqa, oficieri Sylejman Kollçaku i cili ndau evokime nga takimet me heroin Salih Çekaj, duke e vlerësuar lartë figurën e tij, si njeri fjalë pak e punë shumë.
Me ketë rast, shoqata “Salih Çekaj”, i ndau një dhuratë të veçantë oficierit Sylejman Kollçaku, një punim artistik me figurën e Salih Çekajt, të cilën ia dorëzoi arkëtari Lush Mulaj. Por e gjitha nuk përfundoj me kaq, edhe “Bashkimi i Intelektualëve Shqiptarë” në Zvicër e kishte përgatit një mirënjohje për kolonelin Sylejman Kollçaku, të cilën ia dorëzoj kryetari Abas Fejzullahu.

Shoqata “Salih Çekaj” në këtë 10 vjetor të themelimit të saj e kishte përgatitë një dhuratë të veçantë për veprimtarin Selman Mulaj, e cila ju dorëzua djalit të tij, Labinot Mulaj si dhe ndau dy mirënjohje për veprimtarët Sefedin Vokshi dhe Driton Alimusaj.

Në vazhdim fjala ju dha veprimtarit të dëshmuar të çështjes kombëtare, Hamëz Morina, i cili foli për librin monografik me titull: “Kontributi i presidentit historik Dr. Ibrahim Rugovës në shtetformimin e Kosovës”, me autor: Dr.Sadik Krasniqi dhe Mr.Besnik Besnik Rraci, i cili u ekspozua gjatë Darkës së Lamës.
Mirënjohjen që kryetari i Pejës, z. Gazmend Muhaxheri i cili kishte ndarë shoqatës “Salih Çekaj” në Zvicër, luftëtari i Koshares dhe veprimtari nga Kosova, Bekë Osmonaj ia dorëzoi kryetarit Xhemajl Haxhiu.

Pjesa më kulmore e Darkës së Lamës ishte shtruarja e “Sofrës Dardane” me të gjitha llojet e ushqimeve tradicionale, të përgatitura nga gratë, nënat dhe motrat tona, të cilat edhe këtu në mërgim po e ruajnë me xhelozi traditën e gatimit të ushqimeve nga kuzhina tradicionale shqiptare.
Bashkimi i grupit të burrave rreth sofres së bekuar dardane, ishte simbolika e unifikimit të gjakut të pastër dardan, e bashkimit të shpirtërave dhe zemrave rreth vizionit rugovian.
“Darka e Lamës” në Büron, ishte më e veçantë dhe më madhështore sesa herave të tjera, ku në ballë të “Sofrës Dardane” qëndronin veprimtarë dhe atdhetarë të njohur në Zvicra, Gjermania, Italia dhe Kosova.
Kësaj radhe, salla e madhe në Büron ishte tepër e ngushtë për pjesmarrjen masive të mërgimtarëve të ardhur në këtë aktivitet nga të gjitha kantonet e Zvicrës dhe shteteve për rreth, si Gjermania, Italia, etj.

Pastaj u vazhdua me programin muzikor me këngëtarët e rinjë, por shumë të talentuar, vllëzërit Arbnor dhe Rrezar Kuqi, këngëtarin Gëzim Jaha dhe vëllëzërit Alimusaj.
Padyshim, pjesa më kulmore dhe më ekzaltuese ishte këndimi i përbashkët rreth Sofres Dardane, me këngët autoriale të vëllëzërve Alimusaj për kryeheroin Salih Çekaj dhe presidentin historik Ibrahim Rugova.
Progarmi muzikor me këngë e vallëzim të përbashkët vazhdoi deri pas orës 23, kur edhe u përcjellën mysafirët sipas zakoneve dhe traditave tona nga anëtarët e kryesisë së shoqatës.

Në mesin e mbi 500 pjesëmarrëve në këtë manifestim, prezent ishin edhe Arbër Gashi (veprimtar), Haki Latifi (veprimtar), Vesel Xhaferi (fotograf dhe veprimtar), Tahir Buqolli (nënkyetar i degës së LDK-së në Gjermani) dhe shumë të tjerë.

Shoqata Humanitare dhe Kulturore ”Salih Çekaj” në Zvicër, me nder dhe krenari është duke mbajtur emrin e kryeheroit kombëtar, intelektualit të shquar, veprimtarit të orëve të para dhe komandantit të luftës çlirimtare në vijen institucionale të presidentit historik Dr.Ibrahim Rugova.
Shoqata “Salih Çekaj” në Zvicër, gjegjësisht veprimtarët dhe anëtarësia e gjërë, me shpirtin e tyre human, me dashuri dhe solidaritet të lartë njerëzorë kanë hyrë në zemrat e çdo shqiptari.

Meritat për sukseset e pandalshme të shoqatës “Salih Çekaj” në Zvicër i takojnë edhe bashkëluftëtarit të heroit Salih Çekaj, z. Saim Tahiraj, themeltar dhe kryetar nëntë vjeçar i shoqatës, tanimë kryetar nderi i shoqatës, i cili gëzon respektin e madh dhe autoritetin e pakontestuar, si personalitet unifikues me vlera të larta kombëtare.
Kështu pra, sukseset dhe puna kolosale dhe vlerëmadhe humanitare e shoqatës janë rezultat i një pune ekipore të kryesisë, anëtarëve dhe donatorëve, ku që të gjithë së bashku, kanë bërë që shoqata ta bartë me krenari emrin e kryeheroit kombëtar Salih Çekaj.
Jo vetëm kaq, me punën vlerëmadhe dhe transparencën e plotë në veprime, shoqata “Salih Çekaj”, e ka fituar besimin e mërgatës edhe jashtë kufijve të shtetit zviceran, duke kaluar edhe përmasat e një shoqate, për të marrë keshtu formën e një institucioni të përgjegjshëm që kujdeset dhe ndihmon bashkatdhetarët në Kosovë dhe trojet etnike shqiptare, duke u bërë shëmbulli më i mirë i organizimit dhe sinonim i unitetit në mërgatën shqiptare.
Shoqata Humanitare dhe Kulturore “Salih Çekaj” krahas ndihmave të pakursyera për bashkatdhetarët, në mënyrë të veçantë po e bënë edhe promovimin e vlerave të trashëgimisë kulturore siq është “Darka e Lamës”, e ripërtërirë për herë të parë nga ana e saj në diasporën shqiptare, festë kjo e lashtë iliro-dardane e cila ishte rikthyer në kujtesën tonë nga presidenti historik Ibrahim Rugova.
Si rezultat i kësaj, sot shoqata humanitare “Salih Çekaj” në Zvicër, konsiderohet shoqata më e organizuar dhe më unike, më humanitare dhe më emblematike në mbarë diasporën shqiptare.
Prandaj, respekti u takonë drejtuesve, aktivistëve, veprimtarëve, sponsorëve, donatorëve dhe anëtarësisë së gjërë, që e ngriten në piedestalin më të lartë shoqatën “Salih Çekaj” në Zvicër.
Zoti i bekoftë shpirtërat human të mërgatës sonë!

P.S. Fotograf: Reshat Murati dhe Vesel Xhaferi

Leter publike kryeministrit te pandershem te Shqiperise Edvin Kristaq Rama – BEJE TAKSEN RRUGES HUMANE Nga Sabit Gecaj

Letre publike kryeministrit te pandershem te Shqiperise Edvin Kristaq Rama

BEJE TAKSEN RRUGES HUMANE

Shume i pandershmi kryeminister i Shqiperise, Edvin Rama!

Me rastin katastrofes humanitare e njerezore, qe ka kapluar Shqiperine, pas goditjes se termeteve te fundit atje, meqerast jane humbur shume jete njerezish dhe eshte shkaterruar nje pjese e konsiderueshme infrastruktures banesore, ne disa vendbanime shqiptare!

Kjo gjendje para shqiptareve, kudo qe jane ata, ka shtruar kerkesen imediate te solidaritet nacional! Shqiptaret, po e shprehin solidaritetin, dhe demonstrojne ne praktike gjithe keto dite ne menyre te shkelqyeshme.

Por kjo eshte pak, sepse nevoiten edhe ide e perkrahje te tjera institucionale, sikur ishte ta zeme, ajo e Qeverise se Republikes se Kosoves per ndarjen e gjyse milioni euro, per situaten, e cila duhet te rritet diteve ne vijim, sepse aq sa u tha eshte simbolike!

Une kam nje ide te vogel, 5 vjeçare, e cila kujtoj se do te mjaftonte per riparimin e shumices se demeve infrastrukturore te kesaj katastrofe nacionale!

Ju bej thirrje qe te merrni vendim, qe te gjitha parat e mbledhjra,- plaçkitura nga taksa Edvin Rama, per shqiptaret e Kosoves, qe e vizitojne Shqiperine, te destinohen per sanimin e demeve te familjeve te atakuar nga termeti!

Afari i ketij vendimi duhet te zgjase 5 vite, dhe keshtu e ne kete menyre, hipokrizia e vendimit tuaj, apo mospezullimi i takses menjehere pas kesaj katastrofe gjitheshqiptare, do te quhej e ligjeshme, dhe ne aspektin njerezor humane!

Te fala nga nje poet pa shtet!

Bit Gecaj

Jubileu i 15-të me kauzë humanitare i “Mbretëreshës Teuta” në Zagreb – Kroaci Ditët e Mbretëreshës Teuta: ” Ju nuk jeni vetëm”:

Me një event social-humanitar-kultural,në datë 18. Nëntor-2019,u mbajt në Muzeun e famshëm Mimara,- sheshi Rooseveltov, Zagreb-Kroaci, në një sallë prestigjioze, ku mbahen koncerte të artistëve botërorë.

Event ky,organizuar nga shoqata klubi i femrave shqipetare te Kroacise  dhe shoqates  ndërkombëtare “Mbretëresha Teuta” me kryetare Shenida Bilalli ,në bashkëpunim me shoqatën “Nismo Same” ,me kryetare Ivana Kalogjera,organizatë që mbështet luftën e grave që përballen me sëmundjen kundër kancerit.

Përpos festimeve e arritjeve që demonstrohen siç e do praktika  vjetore e një shoqate,nuk ndodh shpesh,që një jubile ti përkushtohet një kauze kaq të rëndësishme jetësore,kur Klubi  i femrave shqipetare  te Kroacisë  feston 28 vjetorin e krijimit dhe”Mbretëresha Teuta” , shoqatë  ndërkombetare që numëron 27 shtete, feston 15 vjetorin jubilar si shoqatë e rregjistruar zyrtare.

Me shumë dashamirësi,humanizëm e preokupim e realizoi këtë “Mbretëresha Teuta” në Zagreb,mbas një tjetër kauze që përshfaqi e mbështeti në Prishtinë,për 20 mije gra shqipëtare të dhunuara gjatë luftës në Kosovë.

Nën patronazhin e vetë Presidentes së Kroacisë Znj,Kolinda Grabar Kitarovic, Kryetarit të Bashkisë së qytetit të Zagrebit Milan Bandiq, Këshillit për pakica të qeverisë Kroate dhe barazi gjinore, përkrahjen e deputetes për minorancat në parlamentin kroat, të mediave të rëndësishme gjithashtu, ky event-jubile mori përmasa dhe jehonë në qarqet politike,sociale dhe të specialistëve profesionalë (onkologë,psikologë e terapistë).

Në  sallë me vepra arti shumëshekullore, filloi eventi dhe jehuan me solemnitet e dinjitet,Himni kombëtar i Kroacisë dhe Himni kombëtar i Shqipëtarëve,interpretuar nga Elona Mathieu-soprano e Ermira Lefort-piano

Në nderimin ndaj himneve,publiku në sallë nderonte zyrtarisht dy kombet dhe kulturat përkatëse,që do shpaloseshin me humanizëm e me art të një niveli aq cilësor gjatë mbrëmjes.

Më pas është shfaqur dokumentari -videoklip “Ku janë tanët ,më të afërmit” të autores Znj.Shenida Bilalli,i shpërblyer disa herë me çmime.

U pasurua ky program ,mes dëshmive të dhimbjes,luftës e shpresës kundër kancerit,në ndërthurje artistike me grupin e baletit të “Mbretëresha Teuta”  ILIRET, në tabllotë koreografike me mesazhe të forta,si,”Teuta në fron” “Teuta luftëtare” e tabllonë koreografike për “Nëna Terezë”,dhe po ashtu me ariet e famshme klasike të huaja,shqipëtare e kroate,nga anëtare të “Mbretëresha Teuta” ardhur nga shtete të ndryshme (Zvicër,Gjermani,Kroaci,Slloveni..) soliste e artiste të mirënjohura,që ju bashkuan me solidaritet kauzës.

Skenari,regjia dhe koreografia,realizuar nga Znj.Shenida Bilalli kishte ndërthurur aq bukur,baletin,artin lirik e literaturën dhe aktrimin,sepse në momente të vështira të kësaj lufte kundër kancerit,qëllimi ishte që të tregohej sa më shumë optimizëm dhe shpresë,siç janë vetë këto heroina.

Me personalitetet politikë kroate e shqipëtare,ishin të pranishëm mes publikut të shumtë,kryetari i nderit  të Unionit shqipëtar të Kroacisë Z.Simon Kuzhnini,drejtoresha e Teatrit Kombëtar të Zagrebit ,Misioni katolik shqipëtar,Shoqata “Mërgimtari”.

Znj.Ermina Lekaj përshëndeti jubileun humanitar-kulturor të 15 vjetorit të “Mbretëreshës Teuta” dhe Znj.Shenida Bilalli me stafin e saj dhe të pranishmit e shoqatës “Nismo Same”

Znj.Elona Mathieu,imazhi i eventit,me dëshminë e saj rreth fillimit e trajtimeve për sëmundjen,ju la hapësirë,mos shikohej vetëm si grua me këtë diagnozë ,por si artiste ,para së cilës është rruga e suksesit në art,dhe siç u shpreh vetë ajo “muzika po e ndihmon në këte betejë,që nuk ka kombësi ashtu si dhe arti”

Me dëshmitë e grave të tjera dhe  fragmentet e lexuara nga libri “Nuk jemi vetëm” u tregua forca e “Mbretëreshës Teuta” që me angazhimin në këtë kauzë, solidarizohet me këto gra.

Mesazhe të forcës,ndjeshmërisë pozitive,lirikës dhe humanizmit u ndërthurën me emocion nga tabllotë e baletit “Teuta luftëtare” dhe të “Nënë Tereza”, tek ariet mbresëlënëse klasike të huaja,si dhe ato kroate e shqipëtare,interpretuar nga soliste me emër që ju bashkangjiten kauzës, Elona Mathieu,Zvicër, Antonela Mallis,Kroaci, Ermira Lefort, Zvicër, Miriam Tola, Slloveni, Alida Hisku, Gjermani.

Fragmentet e recituara nga shumë e njohura Mia Begovic,Kroaci dhe poezia e Nënë Terezës “Jetoje jetën” interpretuar nga Kostandinka Velkovske ,Kroaci,me atmosferën e reflektimit e filozofisë për jetën,shtonin emocionin në rritje.

Të gjitha këto detaje artistike jepnin tjetër frymarrje arti e dëshire për jetën,mes fjalëve të mbajtura nga mjekë specialistë e dëshmive sa të veshtira e po aq mbresëlënëse si shëmbull,në këtë luftë për jetën.

Në Muzeun e famshëm MIMARA, jehoi shqip-kroatisht humanizmi,arti e solidariteti, rrethuar nga Ekspozita e Revistës shumëvjeçare ILIRIA (revistë dygjuhëshe që botohet përgjatë 15 viteve) e që ngjalli shumë interesim,

Momenti solem të “Ditëve  të Mbretëreshës  Teuta” me moton- “Ju nuk jeni vetem”  ishte gjithashtu vlerësimi me Medaljen e “Mbretëreshës Teuta” e cila ju nda zonjave më të sukseshme për vitin 2019.

Presidentes së Kroacisë Kolinda Grabar Kitarovic- për përkrahjen e pakicave dhe grave

Ermira Lefort-për kontribut të performancave artistike, dhe promovimin e artit shqipëtar.

Gorana Perc-për kurajon dhe 900 km që ka bërë në kembë  për kauzën e kancerit, mbasi u diagnostifikua me këtë sëmundje

Elona Mathieu-për luftën dhe solidaritetin me gratë që luftojnë kunder kancerit

Shoqëruar me trëndafila të kuq,dashurie e humanizmi dhe trëndafila rozë,ngjyra e kauzës,ishin vlerësime të rëndësishme këto,ku si çdo vit përzgjidhen zonja me kontribut e mbështetje kauzash.

Mbrëmja u mbyll me duartrokitje të shumta të të ftuarve dhe publikut,duartrokitje solidariteti për jetë që nuk duhet të ndërpriten,e që kundër kancerit ,arti i nivelit të lartë i dha tinguj të bukur forcës humane, në një event që do mbahet në vëmendje./Reportazh nga voal.ch

 

 

 

 

Kongresmeni JoeDioGuardi & Keshilltarja per Çeshtje te Ballkanit Shirley Cloyes DioGuardi takim me diasporën në Zvicër

Me kenaqesi ju njoftojme se Presidenti i LQSHA-se, ish-Kongresisti i SHBA-ve Joe DioGuardi dhe Keshilltarja per Ceshtje te Ballkanit znj. Shirley Cloyes DioGuardi do te marrin pjese, si mysafire te vecante, ne nje manifestim madhor ne Zvicer me 24 Nentor 2019 prej ores 15:00 deri ne 19:00 ne:

Pentorama Amriswil
Arbonerstrasse 4,
8580 Amriswil

I ftojme te gjithe shqiptaret qe jetojne ne Zvicer qe te marrin pjese ne kete manifestim bashke me Kongresistin DioGuardi dhe znj DioGuardi, qe shenon edhe 30 vjetorin e punes se palodheshme te Liges Qytetare Shqiptaro-Amerikane, organizates se vetme lobuese per shqiptaret te regjistruar ne Washington, DC.

Eshte pikerisht kjo pune e Liges se bashku me kontributin e madhe te Anetareve te Bordit, miqeve e perkraheseve, qe ka qene esenciale dhe instrumentale ne drejtimin e politikes se jashtme amerikane ne interes te kauzes kombetare shqiptare, e cila perfshine lirine dhe pavaresine e Kosoves, demokratizimin e Shqiperise, dhe sigurimin e te drejtave te plota per shqiptaret ne Mal te Zi, Maqedoni, dhe Lugine te Presheves!

Ju lutemi, shperndajeni kete lajmerim (share) tek te gjithe miqte dhe familjaret tuaj ne Zvicer.

Ju falemnderit!

It gives us great pleasure to announce that AACL President and former US Congressman Joe DioGuardi and Balkan Affairs Adviser Shirley Cloyes DioGuardi will be attending a major event in Switzerland, as special guests, on Sunday, November 24, 2019, from 15:00 to 19:00 at:

Pentorama Amriswil
Arbonerstrasse 4,
8580 Amriswil

We invite all Albanians in Switzerland to join Congressman DioGuardi and Ms. DioGuardi at this event, marking the 30th anniversary of the tireless work of the Albanian American Civic League, the only registered lobby for the Albanian people in Washington, DC.

It is the work of the Civic League and the support of its Board Members, friends and other supporters, that has been essential and instrumental in shaping America’s foreign policy in favor of the legitimate and righteous plight of the Albanian national cause, including a free and independent Kosova, a democratic Albania, and equal rights for Albanians in Montenegro, Macedonia and the Presheva Valley!

Please share this announcement with all your friends and family who live in Switzerland.

Thank you!

# # #

KUVENDI I LAPSH_it “NAIM FRASHËRI” NË ZVICËR KËRKON INSTITUCIONAILIZIMIN E SHKOLLËS SHQIPE TË MËSIMIT PLOTËSUES Nga Nexhmije Mehmetaj

Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë „Naim Frashëri“ në Zvicër mbajti Kuvendin vjetor të punës më10.11. ’19 në Spreitenbach- Argau.

Në të morën pjesë 41 mësues, mësuese të gjuhës shqipe e veprimtarë të kësaj shkolle që flasin e shkruajnë shqip e që dëshirojnë që edhe fëmijët e tyre të flasin, shkruajnë e lexojnë shqip.

Kishin ardhur përfaqësues të Këshillave Kantonale nga ku organizohet mësimi shqip si Argau, Berna, Bazel Landi, Cyrihu, Friburgu, Glarusi, Jura, St. Galleni dhe Vaudi.

Ishte i pranishëm edhe z. Nuhi Gashi nga MASHT e Republikës së Kosovës.

Punimet e Kuvendit i hapi znj Merita Azemi- sekretare, mësuese.

Një raport të pasur pune paraqiti z. Nexhat Maloku- kryetar i LAPSH-it. Ndër të tjera tha:” Shkolla shqipe në Zvicër është një emër që e meriton dhe ka krijuar traditë. Historia dhe aktiviteti tridhjetë vjeçar i kësaj shkolle e dëshmojnë këtë më së miri. Veprimtaria jonë është përqendruar kryesisht në organizimin dhe funksionimin sa më efikas të mësimit plotësues të gjuhës shqipe. Për  rezultatet në veprimtarinë tonë flasin vetë faktet. Numri i mësimdhënësve të kyçur në procesin mësimor është 54. Mësimin e vijojnë 1661 nxënës/e, në 14 kantone. Në krahasim me përpjekjet tona dhe sa i madh është numri i fëmijëve shqiptarë në Zvicër ky numër nuk është për çdo lakmi. Sa i përket vështirësive të shkollës problem në veti paraqet mos institucionalizimi i saj, mësimi mbetet në baza vullnetare dhe duhet paguar nga prindërit.”

Periudha 29-30 vjeçare e veprimit të shkollës shqipe të mësimit plotësues në Zvicër, sa i përket funksionimit mund të konsiderohet si fazë e stërzgjatur për të arritur nivelin institucional.

Në pjesën përfundimtare të Kuvendit u mor vendim që Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frahëri “ në Zvicër të kërkojë nga Qeveria e re e Republikës së Kosovës që në afate sa më të shkurtër të institucionalizojë Shkollën shqipe të mësimit plotësues në Zvicër me të gjithë parametrat shtetëror. Shkollën për mësimin e gjuhës amtare duhet ta bëj shteti, vetëm ai di të organizojë shkollë të mirëfilltë.

Besojmë Qeverinë në  ardhje se do të përmbushur premtimin që e dha gjatë fushatës  zgjedhore. Fëmijët dhe mësuesit shqiptarë kanë nevojë të përkrahen dhe vlerësohen në të njëjtën masë ashtu siç kolegët e tyre në atdhe.

Kuvendi i punës mund të themi me plot gojën se ishte një tubim i suksesshëm. Ai përcolli mesazhe për dy shtetet shqiptare, mesazh që në thelb përmban shqetësimin e mësimdhënësve për të mos harruar gjuhën e bukur shqipe, për të mos u asimiluar nga kulturat e vendit ku punojnë dhe jetojnë. Kjo, veçanërisht, është më urgjente për fëmijët e lindur këtu në mërgim asimilimi gjuhësor dhe kulturor i të cilëve po bëhet me hapa të shpejtë ndërsa interesimi i shtetit dhe shoqërisë është në skaj të vëmendjes. Humbja e gjuhës amtare dobëson marrëdhëniet me vendlindjen. Atdheu ynë mbetet vetëm në kujtesë, sa për të treguar vetëm origjinën.

 

 

Delemont, 18.11. 2019                              Nexhmije Mehmetaj

Ekspertët zviceranë hedhin poshtë konstatimet e institucioneve kosovare për rastin “Astrit Dehari” Nga Bardhyl Mahmuti

Në bazë të raportit të autopsisë të Institutit të Mjekësisë Ligjore në Prishtinë (me numër reference IML: MA16-286, të datës 7 nëntor 2016), “vdekja e Astrit Deharit ka ardhur si pasojë e asfiksisë mekanike nga bllokimi i rrugëve të sipërme të frymëmarrjes nga një mjet me konsistencë solide (i fortë) dhe se shkaktimi i vdekjes mund të shpjegohet me ndaljen e menjëhershme të punës së zemrës” (në tekstin e autopsisë: ndaljen “reflektore të punës së zemrës”).

Krahas diagnozave, që përkufizohen si shkaktarë të vdekjes, ekipi mjeko-ligjor që kreu autopsinë në Kosovë interpreton lëndimet që ka pasur Astrit Dehari. Në pjesën e titulluar: “Shkaqet dhe mekanizmi i vdekjes”, ky ekip përmend vetëm lëndimet që ishin përshkruar në pikën 1 dhe 2 të raportit të autopsisë dhe i përkufizon si dëmtime, që me “besueshmëri janë dëmtime të vetëshkaktuara”.

Në pikat 1 dhe 2 të raportit të lartpërmendur të autopsisë përshkruhen vetëm lëndimet në anën e djathtë të qafës dhe në pjesën e poshtme të brendshme të parakrahut  të dorës së  majtë dhe përkufizohen si “dëmtime (gërvishtje) sipërfaqësore të lëkurës”.

Duke u mbështetur në këtë raport, kryeprokurori i Prokurorisë Themelore në Prizren, Sylë Hoxha, më 18 nëntor 2016, në një konferencë të jashtëzakonshme deklaroi: “Nga dëshmitë e siguruara deri më tani, nuk është dhënë asnjë dyshim i mundshëm për ndonjë përleshje fizike apo probleme në mes të paraburgosurve dhe oficerëve me tani të ndjerin Dehari. Nuk është gjetur asnjë provë apo dëshmi e mundshme se ka ndonjë ndërhyrje me faktor të jashtëm që rezulton në lëndimin apo dëmtimin fizik të të ndjerit Astrit Deharit. Të gjitha provat dhe ekzaminimet demonstrojnë se ky rast ishte vetëvrasje”. Për t’u dukur bindës në punën “profesionale” që kanë bërë, Sylë Hoxha saktëson se “gjatë procesit hetimor janë marrë në pyetje 17 persona, nga të cilët janë ri-marrë në pyetje katër prej tyre dhe janë ekzaminuar të gjitha dëshmitë e sekuestruara nga vendi i ngjarjes”.

Ekspertët mjeko-ligjorë zviceranë analizuan procesverbalet e hetuesisë, raportin e lartpërmendur të autopsisë, rezultatet e punës së Agjencisë së Kosovës për Forenzikë dhe të dhënat për aspektet fizike, psikologjike dhe sociale, që kanë të bëjnë me vdekjen e Astrit Deharit.

Në pjesën e mësipërme, që u publikua si pjesa e parë e këtij shkrimi, u përmendën pasaktësi të shumta që përmban raporti i autopsisë së lartpërmendur lidhur me lëndimet që shihen në ekzaminimin e jashtëm, por edhe një numër lëndimesh që nuk përmenden fare në këtë raport.

Sa u përket plagëve sipërfaqësore, për të cilën ekspertët mjeko-ligjorë të Kosovës deklarojnë me “besueshmëri” se “janë dëmtime të vetëshkaktuara”, ekspertët zviceranë kanë dyshimet e tyre dhe vijnë në këtë përfundim: “Plagët sipërfaqësore, të vërejtura në pjesën anësore të qafës, në anën e djathtë, si dhe në kyçin e majtë, janë pasoja të shkaktuara nga goditjet me një mjet të mprehtë dhe, sipas vendit ku ndodhen, fillimisht mund të mendohet se kemi të bëjmë me lëndime të kryera kundër vetvetes. Duke u nisur nga fakti i karakterit sipërfaqësor i këtyre plagëve dhe nga fakti se z. Astrit Dehari kishte njohuri mjekësore, vështirë se mund të besohet që këto lëndime të jenë shkaktuar nga autori, me qëllim që të shkaktojë vetëvrasjen”.

Në këtë kontekst, ekspertët zviceranë jo vetëm që nuk përjashtojnë ndërhyrjen e “faktorit të jashtëm” në shkaktimin e lëndimeve të tilla, por, përkundrazi, ata mbështesin domosdoshmërinë e ndriçimit të “hipotezës nëse këto lëndime janë shkaktuar nga një person tjetër, me qëllim të maskimit të krimit”. Përjashtimi i hipotezës për përfshirjen e personave të tjerë në këtë krim nuk mund të bëhet në mënyrën siç është vepruar, pa asnjë fakt, nga kryeprokurori i Prokurorisë Themelore në Prizren, Sylë Hoxha. Një hipotezë e tillë duhet të përjashtohet vetëm nëse me fakte të pakontestueshme dëshmohet që persona të tjerë nuk kanë qenë të përfshirë në procesin fatal.

Sa u përket mënyrës se si është vepruar gjatë hetuesisë, gjatë autopsisë dhe gjatë punës së Agjencisë së Kosovës për Forenzikë me rastin “Astrit Dehari”,ekspertët zviceranë bëjnë vërejtje të shumta.

Vërejtje thelbësore bëhet rreth pretendimeve të Prokurorisë së Prizrenit, për gjoja profesionalizmin që kanë treguar “gjatë procesit hetimor, kur janë marrë në pyetje 17 persona”.

Duke u mbështetur në materialet që u janë dorëzuar nga autoritetet e Kosovës, ekspertët zviceranë tërheqin vëmendjen në faktin se 12 ditë pas vdekjes së Astrit Deharit, “më 17 nëntor 2016, njësia forenzike e Kosovës ka bërë fotografimin e Naser Makollit, të Frrok Berishës dhe të Adonis Gashit, tre të burgosurve që ishin në të njëjtën dhomë me Astrit Deharin. Ata janë fotografuar lakuriqë dhe nuk janë vërejtur lëndime, gjurmë apo shenja që mund të ngjallin dyshime”. Lidhur me konstatimet e policisë, se “të burgosurit e lartpërmendur nuk kishin lëndime në datën e fotografimit”, ekspertët zviceranë theksojnë: “Megjithatë, duhet të vihet re se ky afat është shumë i gjatë dhe se gjurmët eventuale ose lëndimet ndërkohë kanë mundur të zhduken”.

Vërejtja e dytë bëhet lidhur me shenjat e gishtërinjve që janë gjetur në shishen plastike, në një enë për vlimin e ujit dhe një orë dore.

Në bazë të raportit daktiloskopik të Agjencisë së Kosovës për  Forenzikë, në shishen plastike, në një enën për vlimin e ujit dhe në orën e Astrit Deharit janë gjetur gjurmë jo të plota të gishtërinjve, të cilat ishin të pamjaftueshme për t’i përdorur në procesin e identifikimin të personave, të cilëve u përkitnin këto gjurmë.

Shishja plastike (“bouteille en plastique” në frëngjisht), me të cilën pretendohet se është mbytur Astrit Dehari, përmendet me dhjetëra herë dhe është e përkthyer saktë. Në paragrafin, ku ekspertët zviceranë vënë në pah çështjen e gjurmëve jo të plota të gishtërinjve,  “bouteille en plastique”, është përkthyer “kuti prej plastike”!!! Është e pabesueshme që “bouteille en plastique” (“shishja plastike”), e përkthyer saktësisht me dhjetëra herë, rastësisht të jetë përkthyer gabimisht, pikërisht në kontekstin kur flitet për gjurmë gishtërinjsh në shishen plastike, që dëshmitarët e kishin parë në gojën e Astrit Deharit. Kam bindjen e plotë se heqja e fjalës “shishe” dhe zëvendësimi i saj me fjalën “kuti” nuk është e rastësishëm. Përkundrazi, kemi të bëjmë me ndryshim të qëllimshëm, për të fshehur në “kuti” shishen bashkë me gjurmët e saj.

Ndërsa sa i përket faktit, që Agjencia e Kosovës për  Forenzikë “nuk ka identifikuar asnjë përzierje gjurmësh gjenetike gjatë analizave të sendeve të ndryshme dhe të rrobave të Astrit Deharit”, ekspertët zviceranë e cilësojnë si “të habitshme”, sepse nuk është e besueshme të arrihet tek ato rezultate “në rastet kur kemi 4 individë në një dhomë”. Prandaj, ata shprehin gatishmërinë e tyre “për analiza gjenetike shtesë”.

Vërejtja e mësipërme është një goditje e rëndë për procesin e hetimeve në rastin “Astrit Dehari”. Sidomos kur kemi të bëjmë me zbatimin e metodave shkencore për ndriçimin e krimit.

Përkthimi në gjuhën shqipe i kësaj vërejtjeje ia zvogëlon rëndësinë që i japin ekspertë zviceranë. Në vend të “përzierje gjurmësh gjenetike” (“mélange de traces génétiques” në frëngjisht), që nënkupton përzierje të dy apo më shumë ADN-ve, analizimi i së cilave mundëson identifikimin e personave që kanë qenë pranë njëri-tjetrit, në tekstin shqip është përkthyer si “përzierje e gjurmëve digjitale”. Nuk besoj të jetë i rastësishëm as përkthimi i kësaj vërejtjeje, për vetë faktin se paragrafi paraprak në raportin e ekspertizës zvicerane lidhet pikërisht me gjurmët e gishtërinjve (“Des empreintes digjitales”, në frëngjisht). Edhe ata që nuk e njohin gjuhën frënge, mund ta vërejnë se nuk janë të njëjtat gjëra “mélange de traces génétiques” dhe “des empreintes digjitales”. Lënia e gjurmëve gjenetike është rezultat i vendosjes së qelizave në një send, gjatë kontaktit të individit me atë send, kurse përzierja gjenetike është kur me këtë send kanë pasur kontakte edhe individë të tjerë. Për këtë arsye, për ekspertët zviceranë është e habitshme si ka mundur të ndodhë, që në sendet e lartpërmendura të mos ketë gjurmë gjenetike të personave të tjerë, që kanë qenë në të njëjtën dhomë me Astrit Deharin. Një gjë e tillë nuk është e mundur, pos nëse dikush i ka fshirë qëllimisht!

Në raportin shtesë të datës 9 shtator 2019 (me numër reference: EI190001 TF/SG/jb, V/ref. PPN/I nr. 461/16), Njësia Romande e Mjekësisë Forenzike të Qendrës Universitare Romande të mjekësisë ligjore në Lozanë trajton analizën gjenetike që është bërë në Kosovë.

Ekspertiza zvicerane bën një numër të madh vërejtjesh lidhur me mënyrën se si është vepruar gjatë analizës gjenetike të sendeve “të skenës së krimit”.

Vërejtja kryesore bëhet për shkak të faktit, se nuk janë analizuar të gjitha sendet që duhej të analizoheshin e që janë thelbësore për ndriçimin e rastit. Pse u kufizuan analizat gjenetike në Kosovë, kryesisht në sendet që kanë pasur gjurmë gjaku dhe nuk është analizuar trikoja e Astrit Deharit apo fletorja ku Astrit Dehari mbante ditarin e vet, e cila u gjet në dysheme afër krevatit të Naser Makollit? Për çfarë arsyeje ekspertët e Kosovës nuk e saktësojnë vendin nga ku janë marrë mostrat e analizave? Nuk është e parëndësishme të dihet nëse mostra është marrë nga fundi i shishes, që ka qenë e futur në gojën e Astrit Deharit, nga ku rezultati i analizave domosdoshmërish do të rezultojë pozitivisht me ADN të Astrit Deharit, apo në pjesën e sipërme të shishes, ku ka mundur të ketë gjurmë gjenetike të ndonjë personi tjetër…

Për çfarë arsyeje janë hequr një numër mostrash nga lista e mostrave të analizuara në Kosovë? Ku humbi mostra me numër 20 dhe pse u hoq nga lista e mostrave që mbajnë numrat nga 1-21? E njëjta gjë vlen edhe për serinë e mostrave 14.1-14.4, ku mungojnë mostrat 14.2 dhe 14.3, pa u dhënë asnjë shpjegim. Cilat ishin rezultatet e tyre? Kush i hoqi thonjtë e duarve të Astrit Deharit nga zarfet? Edhe nëse pranohet hipoteza, se thonjtë janë shfrytëzuar gjatë analizave të bëra nga Agjencia Kosovare e Forenzikës, prapëseprapë një çështje mbetet e dyshimtë: pse zarfet u dërguan bosh në Zvicër?

Nga mungesat e shumta që e përshkojnë punën e ekspertëve të Kosovë në rastin konkret, ekspertiza zvicerane përmend vetëm një shembull për ilustrim: “Agjencia e Kosovës për Forenzikë nuk i ka analizuar mostrat që janë marrë nga ora e Astrit Deharit, që, sipas tyre, përmbanin shumë pak ADN. Nga mostra që kemi marrë prej të njëjtës orë, ne kemi mundur të nxjerrim profilin e ADN-së së një burri të panjohur,i emëruar H1. Ky rezultat lë të nënkuptohet se, sigurisht mund të nxirren profile të ADN-së edhe nga gjurmët e tjera që nuk janë analizuar nga Agjencia e Kosovës për Forenzikë. Analiza të tilla mund të bëhen edhe nga ADN-ja, që tanimë janë nxjerrë nga Agjencia e Kosovës për Forenzikë ose nga mostrat që ka realizuar Qendra Universitare Romande e Mjekësisë Ligjore në Lozanë, për aq kohë sa ruhet materiali”.

Ekspertët zviceranë hedhin poshtë interpretimin e plagëve sipërfaqësore, të shkaktuara nga goditjet me një mjet të mprehtë në pjesën anësore të qafës, në anën e djathtë dhe të kyçit të majtë, si “dëmtime të vetëshkaktuara”, që i kanë paraprirë “vetëvrasjes me zënie fryme”. Ata theksojnë se në literaturën shkencore, që ka të bëjë me vetëvrasjet, “asnjëherë nuk është përshkruar vetëvrasja komplekse, që implikon një zënie fryme të llojit “smothering”, të cilit t’i ketë paraprirë përdorimi i një objekti të mprehtë”.

 

Duke u mbështetur në analizat e veta, ekipi mjeko-ligjor zviceran erdhi në përfundimet, se “një numër lëndimesh të konstatuara mbi trupin e z. Astrit Dehari nuk janë përshkruar nga mjekët ligjorë të Kosovës, që kanë kryer autopsinë apo edhe nga të tjerë, dhe nuk janë marrë parasysh në konkluzionet përfundimtare të raportit të autopsisë:

Lëndimet e shkaktuara me mjete jo të mprehta janë gjetur në nivelin e pjesës anësore të fytyrës, në anën e djathtë, dhe në pjesën anësore të qafës, në anën e djathtë, në parakrahun e djathtë dhe të shuplakës së djathtë, të cilat mund të jenë shkaktuar nga goditjet me mjete të forta, nga shtrëngime të qafës ose nga mbërthime të dorës. Duke pasur parasysh vendin ku ndodhen këto lëndime, ekipi mjeko-ligjor zviceran nuk beson që kanë ndodhur aksidentalisht. Ndërkaq, përpjekjet e ekspertëve të Kosovës i shpjegojnë si lëndime të shkaktuara gjatë bartjes së trupit të Astrit Deharit, veprimeve mjekësore për ta kthyer në jetë apo “konvulsioneve” që shoqërojnë bllokimin e rrugëve të frymëmarrjes, por që nuk duken bindëse. Prandaj, ekspertiza zvicerane nxjerr konkluzionin, se rrethanat e vdekjes së z. Astrit Dehari janë shumë të dyshimta, për shkak të ndërhyrjes së një personi tjetër në procesin fatal.

 

Në cilat fakte mbështet ekipi mjeko-ligjor zviceran për të hedhur poshtë diagnozat e Institutit të Mjekësisë Ligjore në Prishtinë dhe të  kryeprokurorit të Prokurorisë Themelore në Prizren, Sylë Hoxha? Pse Astrit Dehari nuk ka bërë vetëvrasje? Ku janë kundërthëniet e diagnozave të ekipit mjeko-ligjor të Kosovës dhe të prokurorit Sylë Hoxha? Të gjitha këto çështje do të trajtohen në pjesën që vijon

“Fshehja e raportit zviceran për 4 muaj”, Prokuroria s’reagon ndaj pretendimeve të Bardhyl Mahmutit

Publicisti Bardhyl Mahmuti ka prezantuar disa dëshmi nëpërmjet të cilave thekson se një pjesë e ekspertizës për rastin e Astrit Deharit është përcjellë në Kosovë, më datë 14 qershor, ndërkohë që dokumentit të përkthyer në gjuhën shqipe i është vënë data 14 shtator. Për këtë ai i është drejtuar me një letër publike edhe kryeprokurorit të shtetit, Aleksandër Lumezi, duke thënë se raporti është mbajtur fshehtë 4 muaj. Mirëpo, Prokuroria Speciale nuk ka treguar nëse do të zhvillojë hetime në këtë pjesë. Një përgjigje për këtë ka pasur edhe Prokuroria e Prizrenit, shkruan Gazeta Express.

GazetaEXPRESS

Veprimtari i njohur shqiptar, dikur përfaqësues politik i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Bardhyl Mahmuti, ka hedhur disa dyshime mbi rastin e hetimeve për mënyrën e vdekjes së ish-aktivistit të Vetëvendosjes, Astrit Dehari, që ndërroi jetë në rrethana të dyshimta tre vjet më parë në Qendrën e Paraburgimit në Prizren.

Pas ardhjes së ekspertizës nga Lozana e Zvicrës ku kërkoheshin hetime të reja, për të zbardhur vdekjen e Deharit, Mahmuti ka publikuar disa reagime, përfshirë këtu edhe një letër drejtuar kryeprokurorit të shtetit, Aleksandër Lumezi.

Ai pretendon se raporti i ekspertizës zvicerane për rastin e Astrit Deharit u mbajt fshehtë për katër muaj nga organet e Kosovës.

Mahmuti thotë se në bazë të ekspertizës që u është bërë materialeve të dorëzuara nga Prokuroria Themelore, një pjesë e raportit u dorëzua në Kosovë me datë 14 qershor, e shton se për katër muaj i njëjti u mbajt i fshehur në Prokurorinë Themelore të Prizrenit.

“Raporti i ekspertizës i datës 19 qershor u fsheh 4 muaj nga dikush në prokurorinë themelore të Prizrenit. As familja, as avokati i palës civile dhe as opinioni publik që ka ndjekur me shqetësim zhvillimet lidhur më këtë çështje nuk u vu në dijeni të përmbajtjes së këtij raporti. Rreth 3 muaj më vonë, më 9 SHTATOR 2019, instituti i lartpërmendur i qendrës universitare të Zvicrës dorëzoi ekspertizën shtesë prej 14 faqesh, me numër reference: EI190001 TF/SG/jb, V/ref. PPN/I nr. 461/16”, shton ai, derisa bën të ditur se sipas tij është ndryshuar edhe data e këtij raporti nga 14 qershor më 14 shtator.

“Ftoj publikisht Prokurorin e Shtetit, z. Aleksandër Lumezi dhe Ushtruesin e Detyrës së Kryeprokurorit të Prokurorisë Speciale të Kosovës, z. Afrim Shefkiu që në përputhje me kompetencat dhe autorizimet kushtetuese dhe ligjore të fillojnë hetimet e menjëhershme dhe të merren masat e parapara me ligj për autorët e këtij falsifikimi”, ka thënë i njëjti.

Për pretendimet e Mahmutit, Gazeta Express ka kontaktuar kryeprokurorin e Prokurorisë Themelore të Prizrenit, Admir Shala. Shala ka deklaruar se për pranimin e raportit tashmë janë deklaruar e se duhet t’u referohemi komunikatës së lëshuar për këtë temë.

Më 17 tetor kryeprokurori Shala pati dalë me një konferencë për media ku kishte bërë të ditur se ka arritur në Kosovë ekspertiza për rastin Dehari.

“Sot kemi pranuar raportin përfundimtar të ekspertizës së rastit të Astrit Deharit nga Instituti në Lozanë të Zvicrës. Nuk e dimë çka ka përbrenda, sot është dorëzuar në Prokurorinë e Shtetit. Ne këtë do t’ia dorëzojmë prokurorit të rastit që do ta hapë dhe do të dorëzohet për përkthim”, kishte thënë ai.

Për datën e arritjes së kësaj ekspertiza nga prokuroria ishin arsyetuar duke përcjellë për media një fotografi të zarfit që brenda kishte raportin e dërguar nga Lozana.

Për të njëjtën vonesë të publikimit të ekspertizës institucionet i kishin akuzuar publikisht edhe prindërit e Astrit Deharit.

Në Prokurorinë Speciale nuk kanë pranuar që të komentojnë pretendimet e Mahmutit. Të njëjtët deklarojnë se nuk kanë dalë ende me aktvendim për nisje të hetimeve, pasi që fillimisht duhet të analizohen mirë të gjitha të dhënat që i kanë.

Avokati i familjes Dehari, Tomë Gashi, në anën tjetër ka thënë për Express se i përkrahin qëndrimet e Bardhyl Mahmutit.

“Sa i përket qëndrimeve të z.Bardhyl Mahmuti të cilat kanë të bëjnë me dallimet në gjuhën frënge dhe gjuhën shqipe, ndër të tjera edhe në datat e përpilimit të ekspertizës në rastin e vrasjes së Astrit Deharit unë si avokat i familjes Dehari në tërësi e përkrahi letrën publike të dërguar nga ana e tij te prokurori i shtetit Aleksandër Lumezi dhe te prokurori i rastit Afrim Shefkiu”, thotë Gashi.

I njëjti shton se shtyllat më të rëndësishme të shtetit të Kosovës do të duhej që të hetojnë pretendimet e Bardhyl Mahmutit. Familja Dehari për punën e vonesës së ekspertizës janë drejtuar edhe te prokurori i shtetit dhe në Ministri të Drejtësisë.

“Normalisht që prokuroria duhet të dalë me një qëndrim të saj për këto dallime që lehtësisht vërehen në gjuhën bazike që është përpiluar raporti, atë frënge dhe në gjuhën shqipe”, thotë ai.

Gazeta Express ka raportuar me 21 tetor se ekspertiza e plotë për rastin e Astrit Deharit ka arritur në Kosovë para datës 20 shtator, por, që e njëjta u publikua vetëm pasi që në vend përfunduan zgjedhjet e jashtëzakonshme.

Hetimet për rastin Deharit me vendim të kryeprokurorit të shtetit, Aleksandër Lumezit do të zhvillohen në Prokurorinë Speciale të Kosovës.

ECAJAKET 10 VJEÇARE TË SHKSH“BASHKIMI“ NË OSTERMUNDIGEN-BERNË CH – Nga Abas Fejzullahi

 

Me 14 Frytor(Shtator) 2019 Shoqata Kulturore Shqiptare „Bashkimi“ në bashkin Ostermundigen të Bernës kryeqendrës së Zvicrës, organizoi shënimin e dhjetëvjetorit të themelimit , me paraqitjen para të pranishmëve pjesëmarrës me një program të organizuar mirë, historikun dhjetvjeçarë të ecajakeve në Zvicër.

Zvicëra ka mundësuar të gjitha Shoqatat Kulturo Artistike në tërë Zvicrën, të themelohen, ushtrojnë dhe paraqesin vlerat kulturo-artistike nga thesari i pasur i folklorit në veçanti dhe artit muzikor në përgjithësi si trashëgimi kulturore nga vendi i origjines.

Në këtë drejtim, me programet e tyre të pasura, kanë luajtur edhe rolin e përfaqësimit të vendit të tyre të origjines në shumë drejtime e në veçanti në vëlerat me rëndësi të trashëgimis kulturore por edhe të diplomacisë.

Hapja e programit me një pjesë instrumentale nga anëtarët e Shoqatës

Kur thuhet të diplomacisë, Shoqatat s’jua kanë marrur detyrat dhe përgjegjësit përfaqësive diplomatike me detyra të caktuara në ambasadave dhe konsulata, por i kanë ndihmuar ato më shumë organizime e manifestime, nga se me programet e tyre të pasura kulturo-artistike të paraqitura nëpër të gjith festat në tërë hapësirat e Kantonet e Zvicrës, kanë depërtuar tek miljona shikues që përfaqësuesit diplomatik asnjëhere skanë mundur e as që munden ta bëjnë e të paraqesin ato vëlera të trashëgimis kuturore nga vendi i origjines ashtu siç e bëjnë SHKA..
Prandaj ndikimi i tyre me programet kulturo-artistike në masë në kohë dhe hapësirë në të gjitha drejtimet është më i madh dhe shumë më i thellë se i përfaqësive diplomatike..

Një detyrë të kësaj natyre në ruajtjen me paraqitjen e trashëgimisë kulturore të vendit të origjines me shumë sukses e ka paraqitur për 10 vjetë rrjesht edhe SHKA“BASHKIMI“ në bashkinë e Ostermundigenit ku është mirë e bashkuar dhe në kryeqendrën e Zvicrës Bernin dhe në tërë hapësirat e kantonet Zvicërane në bashkëveprim e bashkëpunim edhe me shoqatat simotra dhe me Shkollën shqipe të mësimit plotësues në Ostermundigen ku anëtarë të rregulltë të shoqatës janë nxënësit dhe shumica e prindërve të tyre.

Rjedhën e programit në këtë përvjetor e udhëheqi me shumë përgjegjësi e profesionalizem Znj. Brikela Ndue, folëse ku mes tjerash në vijim po i bashkangjesim atë që e lexoj para pjesëmarrësve, që bëri gërshetimin herë herë edhe me pika të caktuara muzikore si nga thesari i pasur i folklorit, pjesë instrumental dhe programi i përgatitur nga nxënësit e mësimit plotësues të shkollës shqipe në bashinë e Ostermundoigenit me mësuesen tani më të mirënjohur Znj. Ida Jasharin në bashkëpunim të vazhdueshëm me kryetarin e SHKSH“BASHKIMI“ Z. Ajet Cervadiku.

Znj. Brikela Ndue, folëse

„Nuk është hera e parë që takohemi dhe mblidhemi në një vend si ky që jemi sot, rrethuar me shqiptarë nga vende të ndryshme, por edhe me zvicëranë që na përkrahin dhe mbështesin gjithmonë.
Sot jemi së bashku për të festuar këtë mbrëmje, për nder të 10 viteve pune të palodhshme si dhe suksesin n rrugen e pandalshme që bëri ajo për kultivimin dhe ruajtjen e kutlurës dhe traditës Shqiptare. Eshte pra Shoqata Kulturore Shqiptare Bashkimi këtu ne Ostermundigen.

Duke u nisur nga situata e atëhershme e mërgates këtu në Ostermundigen në -Bern dhe rrethinat e saj, ku vetëm në Ostermundigen ishin mbi 100 familje Shqiptare nga te gjitha viset tona, ideja ishte të formohej një Shoqatë që të bashkonte keto Familje. Qellimi i formimit të Shoqatës nga disa veprimtarë, ishte që të gjendej një model i përshtashëm që ti bashkonte shqiptarët, gjithmone duke menduar për të ecur në të ardhmen me hapa të ngadalshëm por të sigurt.

Kështu dhe ndodhi, u bë bashkimi rreth Kulturës, muzikës e Sportit, u ndihmuan të rinj dhe te reja në Arsim duke ditur që kjo do të kishte rëndesi të veçantë për integrimin me të mirë të Shqiptarëve këtu në Ostermundigen dhe rrethina. Duke u nisur nga thenia se për të mesuar një gjuhë të huaj, se pari duhet të njohësh gjuhën tënde, Shoqatai përkrahu dhe bashkepunoi ngushte me Shkollen Shqipe për mësimim plotësues. Ky bashkëpunim vazhdon edhe sot si në ditët e para.

Kryetari i SHKSH“Bashkimi“ Z. Ajet Cervadiku ndan Mirënjohje mësuese Ida Jasharit

Kuvendi i parë zgjedhor u mbajt me 12.shtator.2009. Nga ky kuvend dolen strukturat udhëheqëse të Shoqatës. Kryetari i parë u zgjodh Aasan Jashari, sekretar Hajdar Sadrija dhe Arkatar Refik Memeti.

Kurse tashë janë : Ajet Cërvadiku Kryetar, Ibrahim Bajraktaraj ,Arkatar Daut Aliu ,ndërsa Udhëheqse e komisionit të gruas është Besa Krasniqi

Shoqata mënjëhere filloi punën për afrimin e Familjeve Shqiptare në Shoqatë dhe dërgimi i Fëmijeve në mësimin plotësues të gjuhës shqipe, dhe ky ishte suksesi pare.

Me fillimin e aktivitetve të ndryshme ,u angazhuan edhe persona të tjerë në shoqatë si Ramiz Cizmolli, LamiI Istogu dhe Ajet Cervadiku duke filluar me mesimin në Instrumente, vallezim dhe këndim për te rinj dhë të reja.
Brenda një kohe të shkurtër, paralel me të gjitha këto aktivitete, filloi edhe perkrahja e Femijeve në detyrat dhe ushtrimet e shtëpisë për shkollen normale. Shumë Fëmijë u ndihmuan nga Aasan Jashari në Matematikë.

Shoqata ka qenë pjesmarrse disa her n Tregun Vjeshtor (herbsmärit) në Ostermundigen,
Feston rregullisht Festën e Flamurit, festen 28.Nëntorit dhe Pavarësinë e Kosovës, 7 marsin diten e Mësuesve dhe 8 Marsin diten e Gruas. Rendesi te vecantë i eshte kushtuar Rinis dhe sportit. duke u organizuar 3 mini turne të futbollit.

Në 2014 shoqata ishte pjesmarrëse në Ekspoziten BESA me temë “shpëtimi i Hebrenjeve nga shqiptarët”. ku komisioni i gruas përgatiti një Apero ku ishin me shumë se 100 Pjesmarrës të pranishëm.
Po ashtu ,çdo Dhjetor vjen babagjyshi që flet shqip, dhe sjell dhurata për të gjithë femijët.

Ne Qershor se bashku me shkollen Shqipe u festua Festa e Abetarës, duke qenë kështu në cdo aktivitet së bashku.
Shoqata ishte e pranishme në organizimin nga Ministria e Diasporës në Zürich dhe Gjenevë . Televizioni Zviceran SRF 2 si edhe ai SRF kanë qenë mysafiret tanë.

Shoqata ka një bashkëpunim të mirë edhe me tre Ambasadat tona në Bern, vlen të përmendet se në qdo Aktivitet kemi të pranishem Zyrtar nga Ambasadat.

Eksiston një bashkëpunim i ngushte me RTV SYRI BLUE duke qenë Pjesmarrës disa herë në Emisionet e tyre.
Po ashtu kemi bashkëpunim edhe me Altin Markun dhe Emisionin e tij “Fol Shqip” Nga rtsh emsisioni URA me Artur Bejzade

Ne fund lind pyetja?
A do te ishte e mundur që të beheshin të gjitha këto vetëm pa ndihmën e të tjereve?
Sigurisht qe jo.
Përkrahja dhe mbështetja e Anëtaresisë dhe e Komunës së Ostermundigenit, bënë që të realizohen qëllimet për të cilat shoqata është zotuar në ditët e para të themelmimit te saj.

SHKSH/AKV BASHKIMI www.bashkimibern.ch
Postfach 1057 info@bashkimi-bern.ch
CH – 3072 Ostermundigen „

Në vijim lidhur me ecajaket e SHKSH“BASHKIMI“ për 10 vite, kryetari saj Z. Ajet Cervadiku paraqiti një vështrim në vijim.

SHOQATA KULTURORE SHQIPTARE BASHKIMI
ALBANISCHER KULTURVEREIN BASHKIMI

„ 14 shtator 2019 Ostermundigen

Në një pritje me dashamirësi me një pamje gazmore dhe festive bashkësia shqiptarë në Ostermundigen në kryeqendrën e Zvicrës në Bern, shënoi dhjetëvjetorin e themelimit të Shoqatës kulturore shqiptare „Bashkimi“.

Kjo festë ishte shumë emocionues, sepse ishte një rikthim dhe takim me themeluesit, ish udhëheqëset dhe udhëheqësit e Shoqatës. Një rrezatim i pandalshëm pune për dhjetë vite me rradhë, pa dyshim të shumëmbushur me shumë punë, me shumë djersë por edhe me shumë këmbëngulësi dhe dashuri .

Para të pranishmëve kryetari i Shoqatës z. Ajet Cevadiku foli për punën dhe aktivitetin e Shoqatës ku ndër të tjera tha se në mesin e bashkësisë tonë në Zvicër ka pasur gjithmonë, ka dhe do të ketë shumë veprimtarë në drejtimin e ruajtjes së trashëgimisë kulturore në kurbet. Aktivistët e Shoqatës „Bashkimi“ gjatë kësaj kohe, me punën e tyre në vazhdimsi, kanë arritë të shpalosin shpirtin e vendit të prejardhjes tue i dhënë një pamje krenare sikurse i kanë dhënë pamje e krenari të denjë edhe vetë bashkësisë tonë në Zvicër, tue dhtuar në vazhdimsi peshën dhe rëndësin si bashkësi që me veprimtarin e tyre kulturore, janë shëndrruar në një qëndresë dhe në një zë të kulturës dhe artit që kudo që qfaqet me programin kulturo artistik ngjallë kënaqësi dhe freski te secili shiques.

Jubiletë si ky dhjetëvjetor kanë një rëndësi të veçantë, pasi që vetvetiu bëjnë që njeriu të këthehet në prapa me kujtime dhe të hecë përpara me veprime , për të kujtuar se kush jemi e nga vijmë dhe tue kujtua e nderuar vendin e prejardhjes tue marr forcë për të vazhduar tutje. Vetëm tue ditur prej nga vijmë dhe në çfarë tradite e kulture mbështetemi, atëherë edhe vazhdimi i më tejm i së ardhmes tonë, s’ka se si të jetë ndryshe përveç se e sukseshme.

Një jubile si ky, është një mundësi e mirë për të parë të ardhmen me besim të plotë, për të zhvilluar die, për të bërë plane dhe për të mbledhur energji të reja për qëllime të reja. Veprimtaria në vazhdimsi e organizuar mirë e si duhet e kurbetçarëve jashtë atdheut, është vazhdimësi e qartë e asaj tradite që e mësuam nga librat dhe gojëdhënat dhe më të cilën shqiptarët u frymzuam ndër breza.

Njejtë sikurse edhe në të kaluarën edhe sot vazhdojnë me traditën shembullore që kurbetçarët shqiptarë qoft këtu në Zvicër, qoft gjithandej ku shtrijnë veprimtarinë e tyre, nuk përkufizohen thjeshtë vetëm në organizimin e veprimtarive të njëtrajtëshme . Një numër i madh i organizimeve të Shoqatës „Bashkimi“ në Ostermundigen kanë karakter kulturo-edukativ dhe i shërbejn organizimit të bashkësisë shqiptare në përgjithësi në ruajtjen e gjuhës ,traditës, kulturës, historisë dhe atdhedashurisë.
Një veçori tjetër që duhet përmendur dhe të përsëritet në vazhdimsi është qëndrimi i përhershëm i drejtë që me zë dhe krenari e pranojnë përkatësinë europiane të shqiptarëve kudo që paraqiten ata.

Me guxim të pa lëkundur kjo bashkësi me shumë sukses paraqet para publikut kudo që qfaq programet e tyre kulturo-artistike si trashëgimi me vëlera dhe tradita të vjetra të populli shqiptarë me porosi se kultuara është një urë që lidhë kombet. Rrugë të cilën asnjëhere bashkësia shqiptare nuk është larguar, por ka vazhduar gjithnjë tue përparuar në saje të veprimtarisë së veprimtarëve të bashkësisë shqiptare në shoqërin Zvicërane, pa e humbur asnjëhere përkatësin e tyre kombëtare.

Shoqata „Bashkimi“ përuron në vazhdimsi mirëkuptim të ndërsjelltë në të gjitha fushat e jetës duke nxitur bashkëjetesën në paqe dhe harmoni në mjedisin ku punojnë e jetojnë pavarësisht nga përkatësia etnike, fetare, politike dhe me vendosmëri qëndrojnë kundër çdo përpjekje që rrezikon këto vëlera të mirëfillta.

Jubeltë duhet festuar për të përgëzuar të gjithë ata që veprojnë me ndershmëri për të mirën e përbashkët dhe për të motivuar gjeneratat e reja që të vazhdojnë këtë rrugë. Në festën e dhjetëvjetorit të punës dhe veprimtarive organizative kulturore të Shoqatës „Bashkimi“ pat edhe mysafirë të shumtë të cilët përshëndetën dhe shprehën urimet e tyre për punën e Shoqatës .

Me fjalët më të mira u falënderuan të gjitha ato familje që ndihmuan Shoqatën“Bashkimi“ sepse këtë Shoqatë ata që nga themelimi e panë si shtëpinë e tyre. Veçanërisht u theksua bashkëpunimi me shkollën e mësimit plotësues të gjuhës shqipe në Ostermundigen, nxënësit e së cilës janë pjesë e pandashme e festave të Shoqatës.

Nxënësit me vallet e tyre para pjesëmarrësve u mirëpriten dhe u duartrokiten. Që janë edhe anëtarë të Shoqatës

Mysafir special ishte kryetari i komunës së Ostermundigenit z. Thomas Iten i cili para të pranishmëve foli për rëndëesinë e organizimit dhe për përshtatjen dhe bashkimin e shkëlqyeshëm të shqiptarëve në këtë komunë.

Ajet Cervadiku kryetar i SHKSH“Bashkimi“ dhuratë ëe veçant për kryetarin e bashkisë së Ostermundigenit në shenj falënderimi për përkrahje të vazhdueshme.

Në fund të programit familjet e shumta anëtare të shoqatës kishin përgatitur sjellur pije të mjaftueshme freskuese dhe zier e gatuar mjaftë ushqime të shishme tradicionale për të gjithë pjesëmarrësit pas përfundimit të programit të paraqitur.“

Pamje e një pjese të ushqimeve tradicionale të përgatitura për pjesëmarrësit nga anëtarët e shoqatës dhe prindërit e nxënësve.