VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Azem Syla u njoftua për aksionin, prandaj iku në Durrës

By | May 5, 2016

Komentet

Shttt! Duhet te heshtni sot se dukeni te neveritshem! Nga Eva Idrizllari

#Kujtese #historike

#Liria nuk dhurohet. Duhet te luftosh diktaturen qe ta fitosh. Dhe lufta nuk behet duke kruar koken nga mendimi se çfare do perfitoj, duke korruptuar zemren. Por duke luftuar deri ne fund per ate qe mendon se eshte e drejte.

Kane kaluar plot 29 vite nga 8 dhjetori i vitit 1990, protesta madheshtore e studenteve kunder diktatures.
Natyrshem, sot me 8 dhjetor 2019, shtrohen pyetjet:

A e rrezuam vertet strukturen e diktatures?
A jemi realisht qytetare te lire?

#Koncepti i #lirise do te thote te veprosh pa shtrengime (pa e ngaterruar lirine me lejen per te bere çdo gje) dhe te zgjedhesh ne vetevendosje te plote (pa lenduar askend).

Njeriu qe mendon (me koken e tij) mbi parimet, qe vepron me vullnetin e tij (moral) pa shtrengime, ne vetevendosje te plote (i pakufizuar), qe zemren e tij e ruan te pakorruptuar, eshte vertet nje #njeri #i #lire.

Fatkeqesisht “heronjte” e dikurshem qe u shfaqen si “ithtaret” e permbysjes se diktatures pothuajse u korruptuan dhe i ashtuquajturi “Revolucion Demokratik” nuk arriti kurre ta permbushte permbysjen e struktures ish-diktatoriale.
Keta “heronj” formale, realisht jo te lire si qytetare, por te varur nga nomeklatura komuniste, e korruptuan zemren per poste dhe privilegje, duke adoptuar thjesht nje sistem te ri politik me rregulla te percaktuara nga kjo “kaste”, duke krijuar nje regjim ne dukje demokratik, por ne thelb totalitar. Nje genjeshter me etiketen “sistem demokratik”.

Shume nga keta pseudo-heronj, qe akoma sot edhe pas gjithe genjeshtres qe ndertuan fryhen si pjesemarresit e “Revolucionit” (Bullshit) per Demokraci, pergjate 28 viteve deshmuan praktikisht se ishin ne thelb njerez te shitur, te trashe, dembele, medioker, te paafte, mashtrues, hajdute, llafazane(gam-gam) dhe te babezitur.

Protesta idealiste e studenteve te dhjetorit 1990, perfundoi thjeshte me nje etikete fallco si “Demokraci” ne sistemin e nomeklatures komuniste.

Perbuzje per te gjithe mashtruesit qe vrane endrren e shqiptareve te ndershem dhe idealiste, per Demokracine e vertete.

Shttt. Duhet te heshtni sot se dukeni te neveritshem.

Ceremonia për ambasadorin amerikan, si e mbrojti Konica Mbretin Zog. Çfarë ndodhi në darkën madhështore në hotelin “Astor” – Nga DALIP GRECA

Në gazetën “DIELLI”, më e vjetra gazetë e shqiptarëve në botim, e cila me 15 shkurt 2019 mbush 110 vite nga dita e parë e botimit, gjenden kronika dhe shkrime të gjinive të ndryshme, që sjellin informacione të shumta, që nga dita e nisjes të ambasadorit amerikan drejt Tiranës e deri në ditëkthimin e tij.

Marrëdhëniet e Konicës dhe Vatrës me Herman Bernstein kanë qenë të shkëlqyera. Vatra e priti me gëzim emërimin e z. Bernstein ambasador në Shqipëri. Popullariteti që ai gëzonte jo vetëm te hebrenjtë, por edhe tek i gjithë opinioni amerikan, falë penës së tij dhe kurajës qytetare, mbështetja që gëzonte nga Presidenti amerikan, u jepte shpresë vatranëve se Shqipëria do të fitonte shumë nga ambasadori hebre. Dhe nuk u zhgënjyen.

Ambasadori amerikan, Bernstein

* * *

Në gazetën “Dielli” të 21 marsit 1930, faqja e parë i kushtohej pikërisht “Ekselencës së Tij, zotit Herman Bernstein, ministër i Shteteve të Bashkuara pranë Oborrit Mbretëror të Shqipërisë”. Ka vetëm një titull faqja e parë e “Diellit” të atij numri dhe pesë fotografi, të zotit Herman Bernstein, zonjës Bernstein dhe fëmijëve të tyre, Miss Dorothy, Mr. David dhe Miss Violet Bernstein.

Kopertina e gazetës “Dielli”, 1930

Ndërsa në faqen e dytë të gazetës, në vend të editorialit botohej shënimi “Ministri i ri i Amerikës”. Në momentin që janë publikuar fotografitë e familjes Bernstein në faqen e parë të “Diellit” dhe shënimi editorial në faqen e dytë, z. Bernstein ende nuk ishte nisur për në Tiranë, por po gatitej për nisje.

Në fakt, ai e kishte marrë emërimin që më 17 Shkurt 1930 dhe u nis nga Amerika të mërkurën e 2 prillit 1930 me avulloren “President Roosevelt”.

Ministri shqiptar në Uashington, Faik Konitza shkoi ta përcillte në avullore ditën e nisjes, duke dhuruar tri buqeta me trëndafila për të shoqen e ministrit dhe dy të bijat.

KUSH ISHTE HERMAN BENRSTEIN

Kush ishte Herman Bernstein deri në momentin e nisjes për në Tiranë? Herman Berstein ishte shkrimtar, gazetar dhe diplomat. Kishte lindur në Neustand-Scherëindt të Rusisë, më 21 shtator 1876.

Ishte i biri i David Bernstein, tregtar dhe njeri i ditur i hebraishtes. Hirsch Bernstein, ungji i tij, ishte themeluesi i gazetës së parë hebraisht në Shtetet e Bashkuara që më 1870. Herman Bernstein emigroi në SHBA më 1893, ku mësimet e nisura në Rusi i përfundoi në Amerikë. Ishte i prirur pas shkrimeve dhe gazetarisë. Që më 1900 ishte bashkëpunëtor i rregullt i gazetës “The New York Evening Post” dhe i të përkohshmeve “Nation”, “Ainslee’s Magazine” dhe “Independent”.

Gazeta e famshme “The New York Times” e dërgoi z. Bernstein si korrespondent të saj në Europë gjatë viteve 1908, 1909 dhe 1911.

Gazeta “Dielli” tek do t’ua prezantonte lexuesve të vet aktivitetin gazetaresk të z. Bernstein për këto vite, shkruante: “Në kohën e udhëtimeve në Europë, z. Bernstein pati intervista me disa nga njerëzit më të shquar të Europës si: Witte-n, Metchenikoff-in, Bergson, Bodi-n, Bernard Shown, Tolstoi-n dhe mblodhi subjektet për librin e tij ‘Me mësonjësit e mendjes’, që e botoi më 1912″. (“Dielli”, 21 mars 1930)

Kur u kthye në SHBA, Bernstein themeloi më 1914 gazetën “The Day”, e përditshme në gjuhën hebraishte. Ishte editori i saj deri më 1916. Ai po ashtu ishte botues dhe kryeditor i gazetës “The American Hebreë” nga vitet 1915- 1919.

Gjurmë ka lënë pena e tij në fushën e gazetarisë së kohës në vitet 1917, ku u dërgua në Rusi prej gazetës “The New York Herald”, ai përshkroi revolucionin dhe përmbysjen absolute të Carëve dhe qeverimin e Sovjetëve.

Ai mbahet si një ndër gazetarët më të rëndësishëm gjatë kohës së Luftës së Parë Botërore. Bernstein kreu një studim në ato vite për vendndodhjet e popullit izraelit në shtetet ku bëhej lufta.

Penës së Bernstein i dedikohet korrespondenca e bujshme mbi bisedën mes Carit dhe Kaiseri-t në kohën e luftës RusoJaponeze, ku ai nxori në dritën e diellit bisedat e fshehta që preknin interesat anglo-amerikane. “Herald”-i i Nju Jorkut e dërgoi Bernstein në Japoni, Siberi, e Çekosllovaki më 1918, ndërsa më 1919 ai ishte korrespondent special në Konferencën e Paqes në Paris.

Më 1920-‘21, gazeta “The New York American” i kërkoi Bernstein-t që të përshkruante shtetet e reja të Europës, që u krijuan pas Traktatit të Versajës. Për çdo vit, ai ndërmerrte udhëtime me qëllime gazetarie dhe letrare në Europë.

Karriera e Bernstein në Europë ishte e pasur. Ai ishte edhe editor i gazetës “The Jewish Tribune” nga vitet 1923 deri në 1928.

Herman Berstein ka lënë pas edhe vepra letrare, si vëllimi me poezi “Fluturimi i kohës”-1899; një vëllim me përralla “Në portën e Izraelit” 1902, ka shkruar librin “Herbert Hoover, “Njeriu që solli Amerikën përpara Botës”-1928 etj. Një trashëgimi të pasur ka lënë Bernstein në fushën e përkthimeve nga rusishtja. Ai përktheu drama dhe përralla nga Tolstoi, Maksim Gorkit, Leonid Andreiv e të tjerë.

Z. Herman Bernstein ishte martuar me 1 janar 1902 me zonjushën Sophie Friedman dhe kishin katër fëmijë: Hilda, e martuar me z. Murray Giltin, Dorothy (e cila e bëri dasmën në Tiranë), Violet dhe djali David Bernstein.

Është interesant të shënohet fakti se ceremoninë e dasmës së vajzës së Bernstein e drejtoi kryetari i Bashkisë së Tiranës, Rexhep Jella, dhe në të morën pjesë të gjithë anëtarët e kabinetit qeverisës. Dasma u bë të dielën e 19 tetorit 1930 në Legatën Amerikane. Dorthi u martua me zotin Actius Nash, në atë kohë student i mjekësisë në një universitet francez.

 

DARKA MADHËSHTORE NË HOTELIN “ASTOR” NË NEW YORK, I FTUAR NDERI FAIK KONICA

Para nisjes së ministrit Amerikan, miqtë e tij dhe lobi hebre, shtruan të hënën e 31 marsit 1930, një darkë përcjelljeje në hotelin “Astor” në New York. Lajmin e nisjes së Konicës për në New York, gazeta “Dielli” e dha në numrin e 25 marsit, në faqen e parë.

Në darkë morën pjesë më shumë se 200 të ftuar, mes të cilëve shquheshin diplomatë, kongresistë, juristë, shkrimtarë, artistë, financierë të shquar, gazetarë etj.

Në këtë mjedis, i ftuar nderi ishte Ministri i Mbretërisë Shqiptare në Uashington, z. Faik Konitza. Në numrin e 4 prillit, “Dielli” përshkruante me shkëlqim darkën, ku merrnin pjesë personalitete më të njohura të kohës. Gjykatësi Otto A. Rosalsky, që “Dielli” e përshkruan si dollibashin e darkës, mbajti një fjalim të bukur rreth jetës dhe veprave të Herman Bernstein.

Më pas, ai ia ka dhënë fjalën milionerit filantropist Nathan Straus, i cili edhe pse i kishte kaluar të 80 vjetët, qëndroi deri në fund dhe foli për Bernstein, si një personalitet i kohës. Fjala më e zgjedhur u vlerësua ajo e zotit James W. Gerard, ish-ambasadori i Amerikës në Berlin, si dhe fjala e z. Robert Underwood Johnson, ishambasador i Amerikës në Romë.

Që të dy thurën fjalë të hijshme, tepër lëvdonjëse për kombin shqiptar, dhe që të dy shfaqën mërzinë që nuk patën mundësi ta vizitonin Atdhenë e Skënderbeut, Shqipërinë. Shumë u duartrokit edhe fjala e Dr. Samuel Schulman, i cili e lëvdoi shumë Shqipërinë dhe përmendi hebraisht fjalën e një profeti, kuptimi i së cilës ishte se një djalë izraelit nga populli do të dilte para mbretërve: kjo fjalë i shkonte pikë për pikë shkuarjes së Bernstein, që do ta priste Mbreti Zog. Në kronikën e fjalimeve të asaj nate plot shkëlqim, shënohet edhe fjala e Dr. Macfarland, përfaqësonjësi i Këshillit Federal të Kishave të Krishtit në Amerikë, i cili shtroi nevojën e vëllazërimit të popujve.

Vëmendjen e audiencës e ka tërhequr fjalimi që mbajti zonja Rebekah Kohut, kryetare e Kongresit të Përbotshëm të Grave Izraelite, e cila përmendi veprën e një spanjolli të shekullit XVI, i cili kishte përshkruar me admirim figurën e Heroit të Kombit Shqiptar, Gjergj Kastrioti Skënderbeu. Pikërisht aty, e kishte marrë ngacmimin Longfellow, për të shkruar po emën e vet, që i jep lavdi heroit shqiptar.

Zonja Rebekah nuk harroi të përmendë edhe takimin që kishte pasur në Vjenë me motrat e Mbretit Zog I.

Atë natë u fol vetëm për Shqipërinë dhe Bernstein.

SHKËLQIMI I FAIK KONICËS NË DARKËN PËRCJELLËSE

Fjalimin e Faik Konicës, gazeta “Dielli”, që për atë kohë kishte editor Refat XH. Gurrazezi, e përshkruan me supershkëlqim, duke e paralajmëruar në faqen e parë: “Zoti Faik Konica jep një fjalë të pritur mirë… Përgënjeshtron propagandat e padrejta kundër Mbretit tonë… Lëvdon Trimërinë, Zotësinë, Zemërbardhësinë e Mbretit… Të gjithë të ftuarit ngrihen në këmbë dhe pinë Shëndetin e Madhështisë së Tij…”.

Ministri i Shqipërisë e kishte marrë fjalën pas orës 12 të natës. Ishte i parafundit në radhë, para ministrit amerikan Bernstein.

Në fjalën e tij, z. Konica e komplimetoi ministrin amerikan, z. Bernstein, si një njeri që bashkon në personin e tij dy gjëra, që rrallë janë të bashkuara- Ëndrrën dhe Veprimin: Zoti Bernstein,-tha ai, është-‘both a man of letters and a man of action, both a dreamer and a fighter’.

Konica shtoi se z. Bernstein pati fatin e çuditshëm të njihet dhe të fjaloset me figura historike si Papa Benedikti i XV dhe Presidenti Wilson, me shkrimtarë si Tolstoi dhe Bernard Shaw, me shkencëtarë si Mecnikof-i dhe Einstein-i, me artistë si August Rodin-i etj. I patrembur dhe i palodhur, si korrespondent lufte dhe kryengritjesh është futur në sheshet më të rrezikshme. Vetëm një popull kishte mbetur gjer tani i panjohur për zotin Bernstein-populli shqiptar dhe këtë popull do ta vizitojë për së afërmi si i Dërguari i Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Konica e shfrytëzoi mjeshtërisht fjalimin për të vrarë me një gurë dy zogj; përgënjeshtrimin e shkrimeve të gazetarëve trillues, për të hedhur dritë mbi shpifjet kundër Shqipërisë dhe Mbretit, dhe së dyti për t’i bërë apel ministrit amerikan para miqve të tij dhe para gazetarëve, që ta shihte Shqipërinë me sytë dhe zemrën e tij, jo me të thënat e gazetave.

Faiku tha:- Një gjë që z. Bernstein ka për ta vënë re menjëherë, është ndryshimi i madh në mes Shqipërisë siç është, dhe Shqipërisë siç e kanë përshkruar gazetarët.

Konica shtoi se “njeriu mund t’i ndajë gazetarët në dy soje; gazetarët-historianë, që vazhdojnë me kujdes e me ndërgjegje historinë e sotme siç po bëhet në sytë tanë; dhe gazetarët-poetë, të cilët nxjerrin lajme jo nga burime të jashtme, por vetëm nga fantazia e tyre. Gjer më sot, më të shumtët gazetarë të huaj që janë marrë me Shqipërinë, janë të sojit të dytë”, tha Faiku.

Kryediplomati shqiptar, Konica, e bëri për vete auditorin, kur filloi të tregojë shembuj konkretë. Salla shpërtheu në të qeshura e habi kur ai tregoi: “Afro këtu e katër vjet më parë, qindra gazeta në Amerikë botuan lajmin se kish dalë në Shqipëri një vullkan dhe një liqen i ri me ujë të nxehtë që valonte:- shumë qytete dhe fshatra u prishën… Ministri shqiptar në Uashington nisi të marrë telegrame ngushëllimesh nga gjithë anët e Amerikës. Madje, edhe vizita zyrtare u bënë në ambasadë. Pasi u kabllua në Tiranë, u mësua se gjithçka nuk ishte e vërtetë, lajmi ishte i çpikur nga rrënja në majë”.

Pastaj Konica kishte shtuar me ironi: Ndoshta gazetari- poet që çpiku këtë lajm kish parë çiliminj të lozin afër një pellgu me ujë duke djegur kashtë…Të qeshura…!

Pasi dha edhe disa shembuj të tjerë, Konica komentoi se: “Sot, gazetarët kanë hequr dorë nga vullkanet dhe liqenet me ujë të përvëluar, mania e tyre është të çpikin lajme mbi Mbretin e Shqiptarëve dhe Shqipërinë. Mbretin, herë e përshkruajnë si njeri të shkurtër e të trashë, të veshur pa shije, herë si njeri pa mëshirë, herë si njeri të trembur që ruhet tepër, e të tjera marrëzira. Fakti është, tha Konica, se Mbreti Zog është një i ri 35- vjeçar, i qytetruar, i hollë, i veshur me shije dhe pa shkëlqim, jo vetëm më i dukshëm, por dhe më i zoti i të gjithë Mbretërve që rrojnë sot. Që të kuptojë njeriu zotësinë krijonjëse të tij, duhet të ketë njohur Shqipërinë si ish para se ta merrte ai fuqinë dhe si është sot. Vlera e një njeriu, veçan e një njeriu të kësaj shkalle, nuk matet me fantazi, por me studimin e kthjellët dhe të duruar të fakteve”.

Pas fjalës së Konicës, drejtuesi i darkës kërkoi të ngriheshin në këmbë dhe të pinin shëndetin e Mbretit të Shqiptarëve.

Banketi përfundoi me dhurimin e një busti mermeri të z. Bernstein, vepër e skulptorit të njohur të kohës, Moses Dykaar, dhuratë e miqve.

Ky banket madhështor u mbyll në orën 1 të mëngjesit të 1 prillit 1930. Shumë gazetarë i shtrënguan dorën Faik Konicës për informacionin e hollësishëm që dha për Shqipërinë dhe Mbretin Zog….

BERNSTEIN DREJT SHQIPËRISË

… Gazeta “Dielli” e 21 marsit e përcaktonte kështu personalitetin e ministrit amerikan Bernstein: “Shkrimtar i zoti, njeri me karakter, dhe me kurajë, z. Bernstein është një nga personalitetet më të forta të Amerikës. Është ai që e shtrëngoi Henry Ford-in të heqë dorë nga lufta fanatike që industrialisti i madh kish vazhduar disa vjet me radhë kundër izraelitëve. Sot, z. Ford është një nga miqtë e çquar të z. Bernstein, i cili ka një shumicë miqësh këtu dhe veçan, gëzon miqësinë dhe besimin e Presidentit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës”.

Në komentin e tij, “Dielli” shënonte se “z. Bernstein shkonte si përfaqësonjës diplomatik në një vend që ka vuajtur qindra vjet dhe vazhdon së vojturi nga grackat dhe çpifjet e popujve të tjerë”.

Dielli shfaqte bindjen se z. Bernstein do ta përkrahte popullin shqiptar dhe se shpejt ai do të shfaqte simpatinë për shqiptarët, me gjithë mungesat e mëdha. Po ashtu, “Dielli” shfaqte bindjen se, “S’kemi asnjë dyshim se Shqipëria, e cila kurdoherë ka nderuar karakteret e forta dhe mendjet e holla, do ta bëjë z. Bernstein të ndjejë se është mes miqsh dhe si në shtëpinë e tij”.

Pasi prezantonte familjen e ministrit amerikan, artikulli mbyllej me urimin: “Vatra dhe Dielli, i urojnë udhë të mbarë!”

Fitimtarë dhe të mundur – Nga SKËNDER SHKUPI

Në prag të ditës së fitores  së komunizmit në Shqipëri u ngacmova nga ideja  e analizës së një të kaluare  aq fort të debatuar për zhvillimet politike dhe ushtarake  gjatë L2B në Shqipëri. Mirëpo, fatkeqësia e tërmetit të 26  nëntorit më bëri ta harroj në çast atë ngasje. Tashmë që  situata po shkon drejt qetësimit, vendosa t’i kthehem  sërish asaj teme, që prej vitesh më ka intriguar fort. Ne jemi i vetmi vend në botë që gjatë L2B kemi luftuar të nxitur nga motive ideologjike.

Të gjithë të tjerët kanë marrë pjesë në luftë të frymëzuar nga interesat e tyre kombëtare. Të nesërmen e 7 prillit 1939, Kryeministri i Britanisë së Madhe, njërit prej vendeve më demokratike të botës, Nevil Chembërlejn, i pyetur nga gazetarët për agresionin fashist të Benito Musolinit ndaj Shqipërisë u përgjigj ftohtë: ‘Ne nuk kemi interesa të veçanta atje’ (?!). Lemë mënjanë anglezët.

Po Bashkimi Sovjetik, vendi i reklamuar si më ‘antifashisti’ në botë përse nënshkroi traktat mossulmimi e miqësie me Gjermaninë? Sepse ia diktuan interesat shtetërore dhe kombëtare të Rusisë. Dhe po të mos e shkelte Hitleri marrëveshjen, Stalini as që do të pyeste për kampet e shfarosjes së nazistëve, të cilët, kuptohet, modelin e kampeve të tyre të shfarosjes e morën nga Bashkimi ‘i lavdishëm’ Sovjetik. Në historiografinë tonë të viteve të komunizmit theksohet me të madhe se gjatë konfliktit ‘ne ishim në kahen e duhur’.

Mirëpo, jashtë ideologjisë kemi dy fakte të thjeshta: Gjermania e njohu, në tetor të vitit 1943, situatën reale të bashkimit të pothuajse pjesës më të madhe të trojeve etnike shqiptare, kurse Britania e Madhe, përmes ministrit të saj të Punëve të Jashtme, Sër Entoni Iden, na dha në dhjetor të 1942-it, ‘sihariqin’ që kufijtë e Shqipërisë së Jugut do të rishiheshin mbas lufte, kuptohet në dobi të Greqisë. Ndërkohë, ‘miku’ i madh i vendit tonë, J.V.Stalini, e pyeti disi i çuditur Titon, ca vite më vonë, sipas librit të Milovan Gjilasit ‘Bashkëbisedime me Stalinin’: ‘Ende s’e keni gëlltitur Shqipërinë’?. Këta qenë miqtë e zgjedhur prej nesh që përbënin ‘drejtimin e duhur të historisë’.

Në të vërtetë, ky ishte drejtimi i duhur i vendeve sllave. Ata kishin interesa kombëtare filofranceze, filobritanike dhe filoruse. Dhe vepruan ashtu siç ua diktonte ndërgjegjja e tyre kombëtare. Po për Hungarinë e Rumaninë, përse historianët tanë nuk revoltohen që iu bashkëngjitën boshtit? Madje, edhe Bullgaria, ndonëse sllave, për shkak të lidhjeve historike me Gjermaninë, nuk iu kundërvu asaj, por mbeti asnjanëse. Pse? Sepse ia diktuan interesat e saj kombëtare.

Thuhet, ndër të tjera, se ne po të mos luftonim fort kundër gjermanëve, ‘do të na pinte e zeza pas lufte’, sepse do të na bënin copa-copa fqinjët. Po pse Bullgaria, Rumania apo Hungaria nuk u bënë copash? Vërtet që nga pak u kafshuan dy të fundit, por, nga ana tjetër, ne krejt rastësisht shpëtuam nga shndërrimi në Republikë të 7-të të Jugosllavisë, pra, jo nga zhvatja e ndonjë cope, por nga gllabërimi total. Kuptohet që anatemimi më i egër u është rezervuar atyre që thanë ‘të mbetemi neutralë deri sa të mbarojë lufta’, atyre që u quajtën ‘kolaboracionistë’. Ata qenë jo armiqësorë ndaj të huajve të paftuar të ardhur te ne nga 1000 km larg e që po u digjej koka nga sulmet e tmerrshme të tankeve ruse dhe avionëve anglo-amerikanë. Po, të tillë qenë ata.

Por a mund të krahasohen ata kolaboracionistë me skotën e shërbëtorëve të përulur e të neveritshëm të pasuesve të Enver Hoxhës që u bënë puthadorët e Titos e të Stalinit, duke e kthyer Shqipërinë praktikisht në një koloni të armiqve më të egër historikë të kombit shqiptar? Me ç’sy e faqe mund të krahasohet Ernest Koliqi që hapi shkollat në Kosovë për rilindjen e ndërgjegjes kombëtare të të rinjve të asaj treve me Enver Hoxhën, që propozoi në Mbledhjen e Beratit, në tetor 1944, që të shpallej Josif Broz Tito Sekretar i Parë i PKSH?

A nuk do të ishte më mirë që fill pas kapitullimit të Italisë, të gjitha forcat politike shqiptare të ndërtonin një qeveri të shpëtimit kombëtar, të shpallnin asnjanësinë ndaj palëve në konflikt e të prisnin qetësisht largimin e pashmangshëm të gjermanëve nga Shqipëria? Cili është ai budalla që beson se nazistët do të qëndronin këtu për vite të tjera po të mos u turreshin nga pas brigadat tona partizane? Ata që mburren se ne i thyem gjermanët këtu në brigjet e Adriatikut duhet së pari të na provojnë se vallë i patëm thyer më parë pushtuesit italianë?

Italia kapitulloi në shtator të 1943, nën goditjen e fuqishme të armatave amerikane dhe britanike në Sicili. Po ne në Shqipëri, a kemi çliruar qoftë edhe një qytezë të vetme nga italianët para kësaj date? Po të ishte ashtu, fill pas kapitullimit të Italisë, ne duhet të zinim të gjithë territorin e vendit dhe do t’u vinim që në kufi ‘kufirin te thana’ batalioneve gjermane që hynë në Shqipëri. Kjo nuk ndodhi. Nuk ndodhi sepse s’patëm këllqe të fitonim as ndaj një ushtrie të demoralizuar italiane e jo më ndaj trupave të Vermahtit. Ata do të iknin sepse nuk kishin asnjë perspektivë të qëndronin në Shqipëri kur trupat ruse dhe perëndimore po i afroheshin Berlinit. Pavarësisht nga propaganda e shfrenuar 50-vjeçare e historiografisë komuniste, të gjithë e dinë realitetin.

Pesë pushkë u zbrazën kundër gjermanëve në ikje në mënyrë që të mos ndahej pushteti pas lufte me partitë e tjera. E ky është realiteti i pastër i paretushuar. ‘Ne ishim në kahen e duhur’! – nënvizojnë me të madhe historiografët tanë komunistë. Pse? Kriteri përcaktues qenka rezultati ose fitorja e aleatëve pas lufte. Pra, ne, pasi llogaritëm që aleanca anglo-sovjeto-amerikane do të fitonte L2B, u treguam të mençur dhe lidhëm aleancë me ta. Po mirë, nëse një bandë hajdutësh sulmon një shtëpi paqësore, ne jemi të sigurt se banditët do të jenë fitimtarë. A ka sens që të bëjmë aleancë me ta meqë ata me siguri absolute do të jenë fitimtarë dhe të tallemi e të shpotisim viktimat paqësore të sulmuara prej tyre? Ky lloj arsyetimi është pervers.

Nuk ka as logjikë e as moral. Të vijmë te problemi i ndërgjegjes morale dhe historike. Ithtarët e qëndrimit tonë të vendosur në krahun e aleancës së madhe antifashiste mbështeten edhe në perceptimin tonë humanitar të pozicionuar fort kundër bishës naziste. Mirëpo, lind pyetja: a e dinim ne që bisha bolshevike ishte më e tmerrshme dhe më tinëzare se ajo e nazistëve? Për këtë flasin faktet. Milionat e rusëve të masakruar, të vrarë e të persekutuar nga Stalini janë më të shumtë nga ata që vrau e masakroi Hitleri. Madje, modelin stalinian zbatuam edhe ne këtu në Shqipëri. Pra, nuk kanë qenë motivet humanitare, por interesat e ngushta të pushtetit që vendosën aleancën tonë me tre të mëdhenjtë. Megjithëse ne kurrë nuk kemi qenë aleatë me anglo-amerikanët, pasi në të gjitha veprat e Enver Hoxhës të kohës së L2B shprehet mosbesimi, urrejtja dhe përçmimi për ta.

Ne ishim aleatë vetëm me Bashkimin Sovjetik. Dikush mund të thotë: ‘Ne nuk i dinim në atë kohë bëmat e Stalinit’. Mirëpo, deri më 1945, nuk diheshin gjithashtu as bëmat e Hitlerit. Në fund të fundit mund të përdorim këtu thënien e njohur të Benedikt Spinozës – ‘padija nuk është argument’. Kriterit të përzgjedhur të ‘llogaritjes së fitimtarëve të ardhshëm’, që bëri PKSH dhe shoku Enver, i mungon besueshmëria. Le të kthehemi 100 vite pas.

Gjatë L1B, të gjithë intelektualët patriotë shqiptarë u rreshtuan në një linjë me Austro-Hungarinë dhe Gjermaninë. Dhe me të drejtë. Austro-Hungaria ishte fuqia kryesore që u përpoq, mbështeti dhe mbrojti pavarësinë e Shqipërisë. Patriotët shqiptarë nuk bënë llogari se kush do të fitojë, por u bënë totalisht me fuqitë qendrore. I vetmi që i bëri këto llogari ishte Esat Pashë Toptani.

Ai nuhati qysh në muajt e parë të luftës se fitorja do të jetë e Antantës. Kështu, u bë aleat me Anglinë e Francën dhe si rrjedhojë edhe me aleaten e mëvonshme të tyre, Italinë. Aleate e Antantës ishte edhe Serbia. Kështu që Esat Pasha u bë detyrimisht aleat edhe me Serbinë. Ai u pozicionua në ‘drejtimin e duhur’. Tani nuk e kuptojmë dot: ç’ndryshim ka Esat Toptani nga Enver Hoxha?

I pari gjeti drejtimin e duhur gjatë L1B, kurse i dyti gjatë L2B. Përse të parin e shajnë me ç’t’u vijë nëpër gojë historianët tanë komunistë, kurse të dytin, të paktën për periudhën e L2B, e justifikojnë plotësisht. Mbetet enigmë. Historia e Luftës sonë NC është një rebus që u mundua ta zgjidhte vetëm Kinostudio ‘Shqipëria e Re’. Janë disa dhjetëra filma ‘mallëngjyes’, që i kushtohen asaj lufte. Ajo, për fat të keq, nuk ekziston më, por ‘vepra’ e saj do të rrojë në shekuj.

Lajmet e rreme, një dukuri pa zgjidhje (video)

Arton Konushevci

Lajmet e rreme, si një fenomen global, por që viteve të fundit ka marrë përmasa të mëdha, nuk kanë lënë anash as Kosovën. Mediat online, të cilat krijohen pa një shpjegues se kush qëndron pas tyre, prej ku më pas përhapen me shpejtësi të madhe nëpër rrjetet sociale, konsiderohen si burimi kryesor i tyre.

“Fake news” apo lajmet e pavërteta, sikurse në çdo vend tjetër, edhe në Kosovë po konsiderohen si fenomen shqetësues.

Në Komisionin e Pavarur të Mediave [KPM] thonë se kanë pranuar në vazhdimësi dhe po pranojnë ankesa të shumta nga qytetarët dhe publiku lidhur me lajmet e rreme që publikohen.

Zyrtari për informim në Komisionin e Pavarur të Mediave, Arsim Dreshaj, thotë se ankesat më të shpeshta kanë të bëjnë me disa portale (media online).

“Komisioni i Pavarur për Media është duke punuar në zbatimin e projektit për Edukimin Medial për të gjithë qytetarët, si masë edukuese dhe mbrojtëse nga lajmet e rreme”.

“Edukimi medial është një proces, i cili u referohet aftësive dhe njohurive të të kuptuarit që u mundëson qytetarëve t’i përdorin mediat në mënyrë efektive dhe të sigurt”, thotë ai.

Sa i përket legjislacionit, ai thotë se funksionimi i mediave audiovizuale, është i rregulluar me Kodin e Etikës së Komisionit të Pavarur të Mediave, i cili parasheh rregullimin e paanshmërisë dhe saktësisë së lajmit.

“Por, sa i përket ankesave për lajmet e rreme ndaj medieve audiovizuale, palët mund të ankohen duke u bazuar te Kodi Etik i KPM-së, i cili parasheh masa ndëshkuese që nisin nga tërheqja e vërejtjes, gjobitja me të holla, e deri te heqja e licencës për mediat e licencuara”, thekson Dreshaj.

Blerim Halili, një qytetar nga Prishtina, thotë se lajmet e rreme janë bërë një mekanizëm, i cili po u shërben interesave e klaneve të ndryshme për qëllime të caktuara.

“Ka shumë raste, sidomos kur bëhen top-tema disa çështje shoqërore politike këtu te ne. Lajmi është shndërruar në një mjet propagande të fuqishme që i bën njerëzit të mendojnë për një çështje të caktuar në mënyrë jo reale”, shprehet Halili.

*Video nga arkivi: Fakescape, platforma që lufton “lajmet e rreme”

Ligjëruesi në Fakultetin e Filologjisë në Degën e Gazetarisë, Muhamet Jahiri, thotë për Radion Evropa e Lirë se problemi me lajmet e rreme është se mediat online, nuk kanë një kornizë të rregullimit ligjor, as me Ligjin për Komisionin e Pavarur për Media.

“Duhet të ngrihet niveli i vetëdijesimit qytetar, pra një lloj edukimi medial që t’i dallojnë këto lajme të rreme nga përmbajtjet e vërteta dhe në këtë formë fillojnë t’i bojkotojnë ato”.

“E dyta, mediat kryesore duhet t’i denoncojnë edhe ato këto lajme, edhe në të njëjtën kohë të marrin rolin e primatit të një gazetarie të vërtetë. Dhe, e treta, nxitja e një gjykimi kritik te publiku, sepse publiku është ai, i cili po i vuan pasojat e këtyre lajmeve që në esencë kanë qëllime të errëta”, vlerëson Jahiri.

Sipas tij, lajmet e tilla shpesh shkaktojnë panik te qytetarët dhe në të njëjtën kohë, po shkatërrojnë gazetarinë profesionale.

Edhe kryetarja e Asociacioni të Gazetarëve të Kosovës, Gentiana Begolli, thotë për Radion Evropa e Lirë se ajo që është më së e nevojshme tash për tash, lidhur me lajmet e rreme është vetërregullimi i mediave online, edhe pse, siç shprehet ajo, janë mbajtur shumë takime e debate dhe nuk është gjetur një zgjidhje dhe nuk dihet se si do të duket ose do të duhej të ishte ai vetërregullim.

Begolli thotë se lajmet e tilla të pavërteta është shumë e vështirë të ndalohen, pasi që, siç thotë ajo, me një dukuri të tillë po ballafaqohen të gjitha shtetet jo vetëm në Evropë, por edhe më gjerë.

“Mënyra e vetërregullimit nga [mediat] dhe e vetëdijesimit të qytetarëve për lajmet e rreme, momentalisht shihet si e vetmja mundësi që të paktën të ketë numër më të vogël të tyre”, thekson Begolli.

Me shtrirjen e shpejtë dhe masiv të internetit, mediat online kanë gjetur një shtrirje të gjerë dhe kanë zëvendësuar gati se në tërësi mediat e shtypura (gazetat, revistat), kurse radiot dhe televizionet qëndrojnë ende në tregun medial duke u përshtatur me zhvillimet dhe trendët global, nëpër të cilët po kalojnë ato.

“S’e harrojmë kurrë ndihmën gjatë Holokaustit”, flet kreu i ekspertëve izraelitë

Koloneli Golan Vach

Izraeli është një prej shteteve që ka dhënë një ndihmë të madhe për vendin tonë për përballimin e pasojave të tërmetit të 26 nëntorit.

Kolonel Golan Vach, drejtues i njësisë së kërkimit dhe shpëtimit i Ushtrisë izraelite, në një intervistë për televizionin “News 24”, thotë se populli i tij nuk e harron ndihmën që shqiptarët u kanë dhënë hebrenjve gjatë Holokaustit. Bashkë me inxhinierët, koloneli vetëm gjatë ditës së djeshme ka inspektuar 35 godina në qytetin e Durrësit, ku 90% e tyre ishin të sigurta dhe pa probleme.

Ekipi, i përbërë nga 10 persona, po përqendrohet në inspektimin e ndërtesave për të zbuluar nëse struktura e tyre ka mbetur e shëndoshë pas tërmetit.

“Dje, ne kemi inspektuar në Durrës 35 ndërtesa, jam i lumtur t’ju them se më shumë se 1000 familje u autorizuan të ktheheshin në banesat e tyre. Më shumë se 90% e godinave që ne inspektuam, kishin kodin jeshil, që do të thotë janë të banueshme për banorët”. Koloneli izraelit, i cili gjatë 15 viteve të fundit ka qenë i pranishëm në Meksikë, Haiti, Nepal e së fundmi në Brazil për të dhënë asistencën e tij në përballimin e katastrofave natyrore, deklaroi se kanë një plan konkret që prej dy ditësh po e vënë në zbatim. Ekipi do të këshillojë autoritetet lokale se si të menaxhojë fatkeqësinë.

“Kemi ekspertizën që konsultohemi direkt në Izrael, kemi interaktivitet të vazhdueshëm me ta. Ata u përgjigjen pyetjeve tona. Ne jemi këtu që të japim kontributin tonë me eksperiencën që kemi sigurisht në fatkeqësitë natyrore dhe në luftëra. Ne kemi një plan për të bashkëpunuar për të gjitha nevojat, jemi këtu për të ndihmuar qeverinë shqiptare dhe autoritetet për të planifikuar hapat e ardhshëm, duke u bazuar te të dhënat e mbledhura deri më sot. Ne kemi një pajisje qe e quajmë ‘Harta e dhimbjes’, ajo vendos të gjitha të dhënat së bashku dhe nxjerr në pah problematikat reale. Kështu vendosen piketat te prioritetet dhe fokusojmë fuqitë dhe burimet në vendet e duhura. Gjëja e dytë është kur inxhinieri vjen me kontraktorin, i cili bën gati rregullimet përfundimtare të nevojshme nëpër banesa, në mënyrë që njerëzit të mos rrinë jashtë banesave, vetëm se banesa e tyre ka nevojë për rregullime të vogla”, u shpreh koloneli.

Ai thekson se kanë sjellë me vete gjithë diturinë dhe eksperiencën e duhur, të cilën po ua përcjellin inxhinierëve shqiptarë.

“Kemi sjellë me vete disa koncepte të thjeshta, që do të jenë së pari shumë të nevojshme për inxhinierët shqiptarë, kur të ikim ne ata do ta dinë se çfarë të bëjnë. Ne do të lëmë metodologjinë në terren për ta, ata do të dinë ta zbatojnë shpejt dhe në mënyrë profesioniste dhe t’i bëjnë qytetarët të jenë të sigurt. Ata do të kthehen shpejt në banesat e tyre. Nesër do të trajnojmë një grup të madh me inxhinierë shqiptarë”, shtoi ai.

“News 24” ndoqi inspektimin e ekipit izraelit në një pallat në Durrës, ku me shpejtësi, fotografitë dhe informacioni u dërgohej në kohë reale kolegëve në Izrael për të vendosur për fatin e pallatit, nëse ishte i sigurt apo i pabanueshëm.

“Këtu jemi në mes të një inspektimi, u dërgojmë në kohë reale kolegëve tanë në Izrael fotografitë dhe kështu ndajmë me ta edhe opinionet tona. Dëmi në këtë banesë nuk është aq serioz, kemi parë më keq, por është vetëm një pikë në kolonën brenda, e cila do të inspektohet më mirë”, theksoi Golan Vach. Në fund, koloneli u shpreh se do të qëndrojnë pranë popullit shqiptar, derisa të rikthehet normaliteti.

“Dua t’i them popullit shqiptar se populli hebre nuk harron se çfarë keni bërë për ta në Holokaust. Dhe shteti i Izraelit gjithmonë i paguan borxhet. Qëndroni të sigurt dhe ju ndihmoftë Zoti dhe se do të jemi me ju për aq kohë sa ju duhet që t’i riktheheni jetës normale”, tha koloneli Vach. Gjashtë shtete anëtare të BE-së kanë dërguar 50 inxhinierë strukturorë, më shumë pritet të vijnë, për të vlerësuar dëmet së bashku me homologët vendës. Qeveria shqiptare i ka bërë thirrje komunitetit ndërkombëtar për ndihmë financiare dhe ndihmë ekspertësh, duke thënë se është e paaftë ta bëjë atë vetëm.

CAFO BEG ULQINI (1893 – 1977) “TOKAT E MIJA JANË TOKA SHQIPTARE”- Nga Fritz RADOVANI

 

 

  • ATDHETARI CAFO BEG ULQINI (Mustafa Osman Alibegu) U le në Ulqin në 1893 – Ka vdekë i Nderuem nga Populli i Shkodres, larg Familjes, me 25 Dhjetor 1977.

1940 Në krye të ma shumë se 5000 malsorëve të krahinave t’Ulqinit, Cafo Begu bashkë me Imzot Nikoll TUSHEN dhe Popin Ortodoks, shpallin autonominë e Ulqinit dhe të Tivarit, tue ngritë Flamurin e Kastriotit në kompanjelin e Kishës së Ulqinit. Per këte veper Atdhetare, Imz. Nikoll TUSHEN komunistët shqiptarë ua dorzojnë serbëve dhe ata e pushkatojnë me 4 Nandor 1946, bashkë me Popin Vaso FILIPI, Ali BEQIRIN dhe Lek MACIN. Cafo BEGU mbas 1944 ishte i mshefun tek Miku i vet Noc ZEFI.

NANDOR 1944 Rregjenti Cafo Beg Ulqini thonte: “Shërbimi i At Antonit për mosnjollosjen e Ditës së Madhe të Flamurit, asht shërbimi ma i madh që një Atdhetar si At Anton Harapi mundet me i ba Atdheut të vet. Ka me ardhë një kohë që për këte vepër Ai do të zanë vendin që meriton! At Anton Harapi asht kenë nji e nuk bahen dy!”

  • Më thonte i Nderuemi Cafo Beg: “Kaq shumë kanë rrejtë komunistat, sa vërej tashti në 1974, tue lexue dokumentat historike të botueme në këta 30 vjet, e tham sinqerisht, nuk gjej asnjë fakt historik të shkruem pa falsifikime dhe shtrembnime, madje, as edhe vetë aktin e Pavarësisë së Shqipnisë në Vlonë me 28 Nandor 1912, até që kanë botue këta..!”

25 Dhjetor 1919 Kongresi i Durrësit vendosi formimin e Qeverisë së Perkohshme me kryetar Turhan Pasha. Delegacioni i kryesuem prej tij per në Konferencen e Paqës, kishte edhe Imzot Luigj Bumçin dhe At Gjergj Fishten, dhe të dy Klerikët patne kenë kundershtue nga qeveria italiane, per pikpamjet e Tyne Atdhetare.

 

24 Dhjetor 1898 U le Don Shtjefen KURTI, Arrestohet në 1946, bani 15 vjet burg dhe, u arrestue se kishte “Pagzue një fëmij…” Per këte u pushkatue në 1971…

27 Dhjetor 1899 U le Lasgush PORADECI, Shkrimtar Atdhetar.

2 Dhjetor 1906 u le At Daniel DAJANI S.J. dhe u pushkatue me grupin e Parë antikomunist “Bashkimi Shqiptar” në Shkoder, me 4 mars 1946…

Dhjetor 1906 U le Don Lec SAHATCIJA (1906 – 1986) Vdiq në burgun e Tiranës në vitin 1986. “Nuk pranoi me akuzue Imz. Frano GJININ.”

5 Dhjetor 1931 U le Nikolin MUZHANI, aktivist i së Djathtes së Bashkueme në Shkoder me Mentor QUKUN,  Nikolin DESTANISHTEN, etj..,në fitoren e 1996.

14 Dhjetor 1933 U le në Shkoder muzikanti Mark KAFTALLI.

 

1 Dhjetor 1935 Shuguroet Meshtar Papa Josif MIHAJLI (1912 –  26 Tetor 1948).

1 Dhjetor 1928 U le Imz. Zef SIMONI (1928 – 2009) Ndihmes Ip. në Shkoder.

 

30 Dhjetor 1940 Vdiq Poeti Kombtar Shqiptar At Gjergj FISHTA O.F.M.

 

2 DHJETOR 1944 U le Presidenti i Kosovës Ibrahim Rugova (Vdiq 21 Janar 2006) Kujtimi i Tij do të jetë frymëzues përgjatë gjithë shekujve per Popullin Shqiptar!

 

2 Dhjetor 1945 Zgjedhjet e para të Frontit Demokratik pa asnjë grup ose parti kundershtare. Ky ishte hapi i parë i vendosjes Diktaturës sllavokomuniste në Shqipni.

31 Dhjetor 1945 Arrestohet At Daniel DaJANI dhe At Gjovani FAUSTI.

 

2 Dhjetor 1946 At Bernardin PALAJ mbytet në tortura me korrent elektrik…

4 Dhjetor 1946 arrestohet At Leon KABASHI dënohet dy herë, 12 vjet burg.

4 Dhjetor 1946 Arrestohet At Alfons ÇUNI, per armë të vume nga sigurimi..

6 Dhjetor 1946 Arrestohet Imz Jul BONATI (1874 – 1951), mbasi kthehet nga anglezët prej Italije, dhe dënohet me 5 vjet burg. Mbytet në çmendi.., në 1951.

10 Dhjetor 1946 Arrestohet At Sebastjan DEDA ( 1916 – 1984) Denohet 5 vjet.

11 Dhjetor 1946 Arrestohet At Aleks BAQLI  ( 1916 – 1993) per armët në Kishë.

11Dhjetor1946 Arrestohen At Pal DODAJ, Don Tom LACA, Don Nikoll SHELQETI, At Gjon KARMA,  At Mëhill MIRAJ,  Don Ndoc SAHATÇIJA dhe Fra Zef PLLUMI. Akuzohen per futjen e armëve në Kishen e Fretenve nga vetë sigurimi.

20 Dhjetor 1946 Nxirren  nga Kuvendi i tyne 60 Motrat Stigmatine të Shkodres.

 

19 Dhjetor 1947 Arrestohet At Anton LULI  (1910 – 1998) Një klerik i njohun per qendrimin e Tij burrnor në hetuesi dhe nder kampet e shfarosjes komuniste.

28 Dhjetor 1947 At Çiprian NIKA dënohet me vdekje… Pushkatohet 1948.

28 Dhjetor 1947 At Pal DODAJ dënohet me vdekje, i kthehet dënim i perjetshem dhe ka vdekë me 5 Shtator 1951.., në spitalin e burgut të Shkodres.

 

5 Dhjetor 1948 Arrestohet Don Kolec PRENNUSHI (1902 – 1950) Lirohet mbas 11 muejsh në Nandorin 1949 “I pafajshem”, dhe vdes nga torturat me 2 Korrik 1950.

20 Dhjetor 1948 Arratiset At Daniel GJEÇAJ…Drejtues i Radio “Vatikanit”.

28 Dhjetor 1948 Arratiset Don Prek NDREVASHAJ.

29 Dhjetor 1948 Arratiset At Bernard SERREQI (1907 – 1977).

 

5 Dhjetor 1956 vdes At Nikoll DAJÇI (1875 – 1956) nga Dajçi i B.Bunës…

Dhjetor 1956 Vdes në Burgun Burrel Don Rrok FRISKU (1892 – 1956)…

 

24 Dhjetor 1963 Arrestohet Don Errnest TROSHANI (1928) Shugurohet Meshtar nga Imz. Errnesto ÇOBA. Arrestohet në Dhjetor 1963 Lirohet 1981.

Papa Françesku e Emnon Kardinal me 12 Nandor 2016, në Vatikan, Romë.

 

21 Dhjetor 1964 Vdes At Justin RROTA ( 1889 – 1964)Historian dhe letrar…

 

25 Dhjetor 1972  Papa PALI VI njofton në mbledhjen e Kardinalave, perpjekjet pa rezultat per Lirinë e Fesë në Shqipni…Kujtohet per Festimin e 500 vjetorit të Gjergj KASTRIOTIT – Skenderbeut, në Vatikan me Shqiptarët jashta Atdheut…

 

10 – 12 DHJETOR 1990 Nga frika e formimit të Partisë Demokristjane në 13 Nandor 1990 në Shkoder, diktatori hipokrit Ramiz Alia, formon Partinë Demokratike simbas porosisë së Katovicës, tue percaktue: “Pushteti politik do të jetë perjetsisht yni…”

Pergjegjen e meritueme Ramiz Alia e mori nga Rinia Shkodrane të nesermen…

 

13 Dhjetor 1990… Rrëxohet në Shkoder busti i diktatorit tiran E. Hoxha…

Arrestohen mjaft të rinjë dhe torturohen barbarisht, me pasoja të randa per gjithë jeten.

 

25 Dhjetor 1990 Kremtohet në mesnatë Mesha e Parë e Krishlindjes mbas 1967 në Rrmaji,  nga Don Simon JUBANI… Marrin pjesë mbi 30.000 qytetarë Shkodranë…

 

  • SHKODRA I KA PARAPRIJË TË GJITHA ZHVILLIMEVE DEMOKRATIKE !

Ju uroj me gjithë zemer Vitin e At Gjergj FISHTËS 2020 ! Autori.

            Melbourne, 2 Dhjetor 2019.

Ju urrej! Nga Ismail Çala

Ju urrej!

Ju kam urryer qysh kur isha 11vjeç, qysh kur më përzute si qen nga shtepia ime bashkë me vëllezërit, motrën e vogël dhe prindërit e mi që tani janë në atë botën tjetër!
Qysh kur na latë ne baltë, atje mes hiçit, pa shtëpi e pa asnjë ndihmë!

Ju urreva me gjithë shpirt që më hoqet violinën nga dora!
Kur kullosja lopën ju mallkoja të gjithëve që më bëtë të vuaj aq shumë!

Ju urreja përditë kur shkoja ne shkollën tetëvjeçare një orë larg shtepisë, mes baltës e i lagur nëpër shi!

Ju urreja me vetëdije të plotë edhe kur shkova në gjimnaz, ndonëse për ne nuk lejohej ta vazhdonim atë shkollë!

Ju urrej akoma sot kur kujtoj se nuk blija dot bukë gruri për vëllezërit e mi që punonin në atë m…t kooperative të qelbur!
Ju kam mallkuar me shpirt kur nuk me latë të shkoja në universitet!

Ju urrej akoma më shumë sot kur i kujtoj ato ditë e javë kur bashkëmoshatarët e mi shkonin ne shkolla të larta.

Ju urrej sot e kësaj dite që harxhova tre vite të jetës sime në ushtrinë tuaj halabake, ku gënjenit djemtë e rinj me dokrrat e qelbura për mbrojtjen e atdheut të poshtëruar nga raca juaj e ndyre!

Ju urrej unë dhe gjithkush qe ka pak mend, për gjithçka që i bëtë këtij populli për gjysmë shekulli me radhë!

Ju urrej pafundësisht që askush nga ju nuk kërkoi falje, jo vetem mua, por gjithë shqiptarëve!

Ju urrej akoma sot që nuk ndaheni dot nga e kaluara juaj kriminale.

Ju urrej që tradhëtuat shokët tuaj që ranë në luftë për çlirimin e atdheut dhe mbrothësine e vendit!

Ju urrej që akoma sot e kësaj dite nuk keni turp e nuk pranoni, atë që i bëtë shqiptarëve aq dekada, që vazhdoni sot e kësaj dite të pëllisni në emër të dëshmorëve, të shokëve tuaj të idealeve, që i vratë e i pretë në emër të serbëve, rusëve e kinezëve!

Ju urrej edhe sot që po e shkatërroni këtë vend, që po e zbrazni Shqipërine, që e poshtëroni atë kudo ku vini dorë!
Ju urrej që tradhëtoni sot Kosovën fiks si etërit tuaj në 1945!

Çdo gjë që bëni ju, është djallëzore, është me hile, sepse djalli e hilja ju ka pjellë!
Qofshi te mallkuar, ju qelbësira komuniste, ju bastardë qe flisni e ngrifeni edhe sot, me krimet që i keni bërë këtij vendi e që vazhdoni t’ia bëni akoma edhe sot!

Ju urrej dhe ju njoh…ju di…dalloheni nga ecja, nga e folura, nga pamja..nga gjithçka që ju bën të jeni të urryer!

Nuk shpëtoj dot nga urrejtja që kam për ju, prandaj ju urrej akoma me shumë!

Flori Haçkaj: Hiqni dorë nga loja dhe anulloni konçensionet me kosto 3 miliardë $ sa është fatura e tërmetit!

Zyrih, 04.12.2019

“Ambasadori i kombit” i lutet Kryeministrit Rama për ndihmë.

Drejtuar Kryeministrit të Shqipërisë Z. Edi Rama

Shkurtimisht mbi mua: Quhem Florian Haçkaj, jam 36 vjeç e vij nga Tirana. Duke filluar me studimet në Gjermani prej shtatorit të 2002 e deri më sot ku jetoj në Zvicër e punoj e si menaxher prej më shumë se 10 viteve, bëj plot 18 vite që jam pjesë e diasporës shqiptare. Disa muaj më parë, ju dhe qeveria juaj më shprehët mirënjohjen me titullin “Ambasador I kombit”. Titull i rëndë ky që në këtë situatë të veshtirë që ka kapluar vëndin, rëndon edhe më shumë. Si një qytetar i preokupuar shqiptar, si një ekonomist/menaxher i suksesshëm në perëndim, si një atdhedashës dhe së fundmi si “Ambasador i kombit”, nuk mund të rri i heshtur teksa ndjek keqmenaxhimin e situatës kaotike në të cilën ndodhet vëndi.

Më duhet tju them që nuk gëzoj as respektin më të vogël për ju si 1) keqmenaxhues i besimit të shqiptarëve duke e çuar nivelin e korrupsionit mbi çdo parashikim, 2) duke dhënë konçesione të tmerrshme, kostot e të cilave do ti mbajnë edhe femijët e fëmijëve tanë nëse nuk arrijmë të çlirohemi nga ato, 3) duke ulur mirëqënien e qytetarëve shqiptarë aq keq sa ti shtyni ato drejt emigrimit etj etj.

Të njëjtin mosrespekt gëzoj për të gjithë sojin tuaj të politikaneve me premtime boshe që mezi prisni të merrni stafetën, për të vazhduar vjedhjet. Megjithate, sot nuk është koha për politikë por për të marrë situatën në dorë e për këtë arsye po ju* drejtohem me disa kërkesa konkrete e të rëndësishme për menaxhimin e gjëndjes së emergjencës.

*Është e papranueshme për Shqipërinë, vënd që synon antarësimin në Bashkimin Europian, që akoma në 2019 (thuajse 2020), nuk ka struktura funksionale, por vazhdon tradita e «njëshit» që duhet të zgjidhë çdo gjë e në këtë rast ju ka rënë juve të jeni «njëshi». Duke e marre këtë si fakt, po ju drejtohem me disa pika të rëndësishme, të cilat do tju jepnin shancin juve të hyni në histori si një menaxhues I suksesshëm I një katastrofe të kësaj mase në vënd e më në fund të bëni diçka të saktë:

1) Ndaloni urgjentisht shkatërrimin nga IKMT të ndërtimeve gjysëm të shkatërruara nga tërmeti sepse ato vënde ku vdiqen njerëz, janë skena krimi!

a. Skena krimi që duhet të hetohen nga prokuroria me urgjencën më të madhe dhe si asnjëherë tjetër, duhet të nxirren fajtorët për të marrë fund një herë e mirë, abuzimi me cilesinë e ndërtimeve, si një rrezik direkt ndaj jetëve të njerëzve.

b. Duhet të bëhen përgjegjës menjëherë kryetarë bashkie, nënkryetarë, inspektorë, inxhiniere, ndërtues, çertifikues etj. të cilët kanë firmosur, kanë ndikuar në ato ndertime ose kanë ndërtuar pallatet në fjalë.

2) Ju personalisht duhet të ndaloni urgjentisht lojën e dyfishtë ku në njërën anë kërkoni hapjen e hetimeve e në tjetrën kërkoni me ngulm pastrimin e vëndit deri perpara festave! Me këtë gjëndje, nuk ka shqiptar që do ketë shpirt të festojë pasi po lëmë një vit të trishtë pas.

3) Ndaloni urgjentisht daljen në televizione duke debatuar me popullin e trishtuar se po bëheni qesharak dhe I pështirë në të njëjten kohë. Fakti që nuk funksionojnë strukturat e menaxhimit të emergjencave por duhet të shkoni ju në çdo vënd për të dhënë zgjidhje, tregon qartë se çfare shteti mosfunksional keni krijuar, në vitet tuaja të qeverisjes. Fajin e ka edhe soji juaj i politikanëve nga partitë e tjera, por ju e kishit për detyrë ta përmirësonit këtë në mbi 6 vite qeverisje.

4) Lereni shtabin e emergjencave të bëjë punën siç duhet dhe thërrisni në këshill kombëtar të rindërtimit, profestionistë nga fushat, të cilët mund tjua thonë të vërtetën e mendimin në sy e mos thërrisni sahanlëpires me interesa direkte në këtë gjëndje psh. në shitjen e apartamenteve boshe në Tiranë e Durrës.

5) Lerini çertifikimet e sigurisë së pallateve të dëmtuara të bëhen me proçes verbal, fakt ky që i jep një farë sigurie popullit të rifutet aty me familjet e tyre dhe që e bën shtetin përgjegjës në rast dëmtimi të mëtejshëm për shkak të sigurisë së munguar. Lërini specialistët të thonë fjalën e fundit e ndaloni ministrat militantë si Sander Lleshaj dje që iu hakërrye inxhinierit.

Info mbi piken 5) Pas rënies së dy avionëve Boeing 737 Max, drejtuesit e Boeing propozuan që në fluturimet e para pas rregullimit të difekteve të ishin vetë pasagjerë, me qëllim që të rikthenin besimin tek klientët dhe pasagjerët. Duke e lidhur ketë me gjendjen e pas-tëmetit, ata qe çertifikojnë banesat si jo të rrezikshme, zyrtarë të lartë (përfshirë ju e Z. Lleshaj) dhe ndërtues, nëse duan ti japin garanci banorëve të kthehen në banesat e riparuara/te reja, duhet që minimalisht disa javë/muaj të jetojnë vetë bashkë me familjet në këto ndërtesa.

6) Merrni masa urgjente ndaj atyre që kanë keqpërdorur fondet për materiale e aparatura për menaxhimin e të tilla katastrofave. Shqiptarët sado të varfer, taksat i paguajnë dhe ato duhet të shkojnë në vëndin e duhur.

7) Ndaloni urgjentisht dhunën ndaj mediave të lira me justifikimin e përhapjes së panikut. Është thuajse 2020 dhe Shqipëria ka nevojë më shumë se kurrë për fjalën e lirë.

8) Së fundmi disa sugjerime për ju dhe qeverinë tuaj, të paraqitura nga nisma qytetare (Nisma #Thurje) më parë por edhe të shprehura nga individë të tjerë në kuadrin e sygjerimeve për tu rimëkëmbur sa më shpejt dhe se si qeveria mund të pagojë faturat e dëmeve të tërmetit, të cilat do të jenë shumë të larta:

Të anullohen menjëherë kontratat e mëposhtme:
– Konçesioni i check-up – 90 milionë USD
– Sterilizimi – 160 milionë USD
– Dializa – 70 milion USD
– Shërbimi laboratorik – 90 milion USD
– Inceneratori i Elbasanit – 52 milion USD
– Inceneratori i Fierit – 40 milion USD
– Inceneratori i Tiranës – 310 milionë USD
– Rrugët e Devoll Hdrp – 68 milion USD
– Ndërtimi i shkollave në Tr – 80 milion USD
– Rruga Milot Balldren – 300 milionë USD
– Rruga Orikum-Dukat – 75 milion USD
– Trau te rruga e Kombit – 470 milion USD
– Rruga e Arbërit – 400 milion USD
__________________
2.2 miliardë USD

Si edhe të mos lidhen kontratat e mëposhtme sipas planifikimit që keni ju si KM:
– Spitali i Fierit – 90 milion USD
– Rruga Thumanë-Vorë – 340 milion USD
– Rruga Kashar-Rrogozhinë – 410 milion USD
__________________
840 milion USD

Totali 3.05 miliardë USD
Me 3.05 miliardë dollarë përballojmë jo vetëm faturën e tërmetit por edhe hapim vende të reja pune si edhe përmirësojmë dukshëm shërbimet dhe pagat e sektorit publik.

Si Diasporë Z. Kryeministër ne folëm dhe ndihmuam si financiarisht, si materialisht. Ju lutem na ndihmoni ju neve dhe vëndin tonë, duke plotesuar pikat e lartpërmendura.

Florian Haçkaj
MSc Business Administration
Vice President UN/NGO

PS: Nëse përveç jush, dikush do ketë durim të më lexojë deri në fund dhe nuk e ka të qartë akoma, çdo qindarkë e kostove të konçesioneve të lartpërmëndura por edhe kostove të rindërtimit nga këto shkatërrime që pervec tërmetit, bazohen fort mbi keqndërtimet dhe abuzimet (të cilat po tentohen të fshihen) , do të rëndojnë mbi xhepat tonë si taksapagues por edhe nëse kujtoni se ikët jashtë Shqipërisë dhe shpëtuat, të jeni të sigurtë që paratë që do sillni për familjet tuaja në Shqipëri (remitancat) do të përdoren gjithashtu për ato më sipër !

Çerçiz Loloçi: Për Shaban Muratin dhe librin e tij ‘Bosnja, një pikëpamje nga Tirana’

Ismail Kadare dhe Shaban Murati, vjeshte 2019

 

Të dymbëdhjetë botimet e publicistit dhe diplomatit të njohur Shaban Murati janë një ngjarje më vete në hapësirën shqiptare dhe kjo ndodhi edhe me librin më të fundit të tij ‘Bosnja, një pikëpamje nga Tirana’, në shqip dhe në gjuhën boshnjake, mbështetur nga fondacioni kulturor ‘Alsar’.

Autori që është marrë gjerësisht në vepra të veçanta me serbët, maqedonët, shqiptarët e Kosovës, me profile të ndryshme nga diplomacia europiane, me rajonin e Ballkanit apo me Rusinë Ballkanike, me librin e tij të radhës pati disa promovime, mes të cilave në Tiranë dhe në Sarajevë dhe u përcoll më një varg artikujsh e analizash, vendase dhe të huaja, përfshi opinionin e deputetes me origjinë boshnjake në Kuvendin e Kosovës Duda Balje, analizën e Sanadin Voloder në multimedian botërore ‘Al Jazeera’, studiuesin Admiri Lisica e Qendrës së Studimeve Ballkanike dhe shumë të tjerë.

Në panoramën e sotme politike në Shqipëri dhe jo vetëm ka një ndarje të ashpër të palëve kundërshtarë e megjithatë librat e Shaban Muratit, (duke mos qenë populiste që tërheqin verbërisht turmat, por të klasit elitar, pra të profilizuara për një kontigjent të caktuar njerëzish e personalitetesh), përcillen nga të gjitha kahet dhe bëhen njëkohësisht të njohura në Tiranë, Prishtinë, Shkup, në kryeqendra të tjera ballkanike dhe më gjerë.

Në morinë e diplomatëve të vjetër dhe të rinj, të skotës së ministrave të Jashtëm, Shaban Murati ka gjetur këndin e vet për të mos qenë i ngjashëm dhe pikërisht për këtë arsye ai është i lexuar dhe i replikuar nga homologë dhe intelektualë të klasit të vet, jashtë vendit, madje edhe nga vende që janë me peshë planetare për fatet e popujve e të kombeve.

Autori ka një bagazh të gjerë diplomatik, është hulumtues serioz që ndjek përditshmërisht zhvillimet e ndryshme brenda vendit, në rajon, Europë e më gjerë dhe që çdoherë artikulon qëndrimin e vet përtej palëve.

Siç është vënë re edhe nga studiues të tjerë, libri është një përbledhje e analizave të botuara në shtypin e përditshëm në periudha të ndryshme kohore duke marrë shkas nga zhvillime politike që kanë të bëjnë me Bosnje-Hercegovinën, raportet e saj me të tjerët dhe veçanërisht me shqiptarët, qëndrimi i qeverisë dhe administratës europiane ndaj Sarajevës, etj.

Është domethënës fakti se pas një libri kushtuar boshnjakëve, botuar shumë kohë më parë në periudhën e Rilindjes nga Vaso Pasha, ky është libri i dytë që i shikon në një dritë tjetër raportet mes shqiptarëve e boshnjakëve duke nënvizuar nevojën e bashkëpunimeve më të mëdha mes njeri-tjetrit, si dy popuj të lidhur mes shekujsh, me fate të ngjashme e të përbashkëta, madje edhe me popullsi respektive në terriroret e tyre.

Libri hapet me analizën ‘Rruga për në Bruksel kalon nga Sarajeva’, e cila është marrë një një libër i mëparshëm i tij ‘Serbia kundër Serbisë’, ku autori flet si se është punuar ndër vite për ndarjen e Bosnjes, duke risjellë denoncimin e ish-presidentit kroat Stipe Mesiç në Gjykatën Ndërkombëtare të Hagës për marrëveshjen Millosheviç-Tuxhman si dhe deklarimet e ish-presidenti të Maqedonisë së Veriut, Kiro Gligorov. Autori me të drejtë është kundër dyzimit të disa politikanëve europianë, madje edhe kundër qëndrimeve lëshuese që janë bërë ndaj Beogradit zyrtar, që si atëhere edhe në ditën e sotme mbetet strumbullari i paqëndrueshmërisë së rajonit.

Analiza e dytë e autorit “Provim i dytë boshnjak i BE’ flet për iniciativën europiane në vitin 2003 që ndërmerrte hapin për një mision sigurie në republikën më të goditur nga regjimi i Beogradit. Në këtë mënyrë Europa merrte më shumë përgjegjësi për sigurinë në vend, pas dështimit të misionit të parë diplomatik në periudhën 1992-1995 ku, nën preteksin e ruajtjes së ish-Jugosllavisë, u shkaktuan katër luftra ndërshtetërore dhe që Bosnja e pagoi më shtrenjtë nga të gjithë me mijëra të vrarë dhe me miliona refugjatë.

Analiza e tretë ka në fokus një qëndrim dhe deklaratë të presidencës holandeze të BE, më 22 nëntor 2004 që kërkonte mbështetje dhe bashkëpunim edhe të Shqipërisë me Gjykatën Ndërkombëtare të Hagës. Presidenca holandeze e di fort mirë se luftën në ish-Jugosllavi e shkaktoi regjimi i Millosheviçit dhe kriminelët e luftës mbrohen nga udhëheqësit e rinj të Beogradit që duan ta sfidojnë komunitetin ndërkombëtar dhe gjykatën e Hagës.

Analiza e katërt merret me gjyqin absurd të Serbisë kundër NATO-s kur siç dihet Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë, si trupi më i lartë legjislativ i OKB-së, e hodhi poshtë këtë padi në dhjetor 2004.

Në analizën ‘Kush dëshiron ta rindezë Bosnjen’ autori flet për përpjekjet e drejtuesit të “Republika Srpska’ Dragan Çaciç që i nxiste serbët e kësaj republike artificiale për të kërkuar pavarësi dhe si qëllim përfundimtar për t’u bashkuar me Serbinë.

Në analizën e gjashtë flitet për qëndrimin e padrejtë të Europës ndaj Turqisë në samitin e Kopenhagenit të 12-13 dhjetorit 2004 duke e lënë sërish jashtë saj me disa pretendime që nuk janë fort të besueshme. Turqia, si vend anëtar i NATO-s dhe me një peshë të konsiderueshme në këtë aleancë, me parametra të tjerë demokratikë si edhe vendet e tjera të perëndimit, edhe në këtë samit mbetet jashtë familjes europiane.

Shkrimi vijues ‘Integrim rajonal apo jugosllavizëm rajonal’ analizon propozimin që bëri në 3 maj 2005 ish-administratori i BE-së për Mostarin në periudhën 1994-1996 dhe i dërguari i qeverisë gjermane për Bosnjë-Hercegovinën, Haans Koshnik. Ky propozim sipas autorit që Ballkani të integrohet fillimisht brenda vetes e pastaj në BE, nuk është gjë tjetër veçse një arenë e re ‘përplasjesh mes interesave strategjike të kundërta të shteteve europiane’.

‘Mohimi i holokaustit boshnjak’ flet për qëndrimin e qeverisë serbe në 8 mars 2006 që kundërshtoi zyrtarisht padinë për genocid të bërë nga pala boshnjake në Gjykatën Ndërkombëtare të Hagës. Përfaqësuesit e kryeqendrës serbe, Stojanoviç, ish-kryeministri Koshtunica, ish-zëvendëskryeministri Labush e mbështesnin kundërshtinë e tyre me moskopetencës së gjykatës së Hagës dhe akoma më keq duke mohuar tërësisht genocidin në Bosnjë.

Sipas autorit holokausti boshnjak i kryer nga forcat ushtarake dhe paramilitare është ‘I mirënjohur, i mirëdokumentuar dhe i dënuar nga bashkësia ndërkombëtare’, përfshi OKB, OSBE, Këshilli i Europës, ‘Amnesty International’. Është një holokaust ku u vranë dhe u masakruan mbi 200 mijë boshnjakë, ga, pleq, fëmijë, me masakrat horror si ato të Srebrenicës më 1995 ku serbët vranë gjakftohtësisht mbi 8 mijë vetë, me kampe përqëndrimi të shfarosjes si ai i Omarskas, me gjymtime e përdhunime masive, me 2 milionë refugjatë, etj. Holokaustit boshnjak autori i rikthehet dhe në shkrimin ‘Pendesa europiane’ ku vlerëson vendimin e marrë më 15 janar 2009 për të shpallur në të gjitha vendet anëtare të BE, një datë të caktuar përkujtimi, pra 11 korrikun si ditë e përkujtimit të maskarës së Srebrenicës.

Të tjera problematika bartin analizat e tjera si ‘Bomba e Sanxhakut’, ‘Pamje e re me fytyrë të vjetër’, ‘Pse jam me Karla del Ponten’, ‘Dekorata shtetërore e turpit’, ‘Një tumor ballkanik’, ‘Kriza bosnjake dhe tolerance europiane’, etj.

Të gjitha artikujt e këtij libri kanë interes të veçantë pasi dokumentojnë qëndrime të liderëve ballkanikë dhe europianë, në periudha të ndryshme kohore dhe akoma më tepër fshikullojnë tentativat e disa protagonistëve të mëhershëm e e të sotëm, që vijojnë ta mbajnë Ballkanin ende të izoluar dhe larg integrimeve euro-atlantike.

Disa botime të Shaban Muratit

“Mbyllja graduale e detit Adriatik, përplasi pllakat dhe…”, ekspertët e huaj tregojnë nëse do ketë tjetër tërmet të fuqishëm

Tërmeti i fuqishëm i 26 nëntorit, me magnitudë 6.4 ballë që i mori jetën 52 viktimave është shoqëruar nga disa paslëkundje.

 

Gjendja është e mjerueshme në Durrës, Thumanë dhe në disa zona të Tiranës ku mijëra banorë kanë mbetur pa shtëpi, ndërsa shumë të tjerë enden spitaleve, pasi të afërimit e tyre janë plagosur.

Për të shpieguar se përse kohët e fundit në Shqipëri po ndodhin tërmete dhe nëse do të ketë lëkundje të tjera të fuqishme, Exit.al, ka kontaktuar disa ekspertë të huaj, si: Dr. Stephen Hicks, kërkues në Fakultetin e Inxhinierisë në Kolegjin e Londrës, Dr. Wendy Bohon gjeologjist në Institutin Kërkimor për Sizmiologjinë dhe Remy Bossu Sekretar i Përgjithshëm i Qendrës Sizmiologjike Evropiane -Mesdhetare dhe bashkëkrijues i aplikacionit Last Quake.

Pjesë nga intervista:

Pas tërmetit të 26 nëntorit, sa janë gjasat që një tërmet me magnitudë të njëjtë të ndodhi në ditët dhe në javët në vijim?

Stephen: Pas një tërmeti, ne presim shumë tërmete — ne i quajmë këto paslëkundje.Rregulli është se pas tërmetit, paslëkundja më e madhe është një njësi më pak se magnituda e tërmetit kryesor — e cila njihet si “Ligji i Bathit” — pra tërmeti ishte i magnitudës 6.4 Rihter dhe paslëkundja pritet të jetë 5.4 Rihter.

Në fakt në vend ka patur paslëkundje me magnitudë 5.4 Rihter. Sidoqoftë jo të gjitha paslëkundjet e ndjekin këtë ritëm, dhe mund të ndodhin paslëkundje edhe më të forta — megjithëse ky skenar ka më pak mundësi të ndodhi.

Numri i paslëkundjeve mund të ulet me kohën sipas ligjit të njohur se për ligji i Omorit. Shpeshtësia e paslëkundjeve do të ulet me kohën — cila doqoftë mundësia e paslëkundjeve ditën e parë, ditën e dytë do të ketë 50 përqind mundësi më pak të ndodhë se ditën e pare dhe ditën e dhjetë do të ketë mundësi 10 përqind më pak se ditën e parë.

Wendy: Gjasat që të ndodhi një tjetër tërmet i të së njëjtës magnitude është e ulët. Sidoqoftë, paslëkundjet do të vazhdojnë. Paslëkundjet janë tërmete që ndodhin pas goditjes kryesore ose tërmetit më të madh dhe ato mund të shkaktojnë dëme, në vecanti tek objektet e dëmtuara.

Remy: Në pjesën më të madhe të rasteve, nuk ka një tërmet të dytë më të madh ose sa i pari. cdo tërmet gjeneron paslëkundje dhe ato do të vazhdojnë për ditë dhe për javë por numri i paslëkundjeve në Tiranë ka filluar të ulet. Një goditje e madhe ka shumë pak gjasa të ndodhi por asnjëherë nuk mund të përjashtohet por mund të duhen disa muaj pasi goditjet të kthehen në nivelin e tyre normal.

Pse shqipëria po goditet nga disa tërmete kohët e fundit?

Stephen:Tërmetete në Shqipëri dhe në përgjithësi në rajonin e Adriatikut Lindor ndodhin për shkak të deformimit të shpejt të pllakës tektonike, në veçanti, përplasjes në veri të pllakës së Afrikës në lidhje me pllakën tektonike Euroaziane.

Kjo përplasje lidhet me mbylljen graduale të detit Adriatik, duke rezultuar në gabime në vendosjen e pllakave përgjatë bregdetit të Adriatikut. Një nga këto gabime ndoshta shkaktoi tërmetin e 26 nëntorit.

Nuk ka probabilitet statistikor domethënës në ndryshimin e aktivitetit siszmik me kalimin e kohës. Natyrisht, tërmetet janë të paparashikueshëm, dhe ne jo gjithmonë kemi katalogun historik të tërmeteve, instrumentat matëse datojnë në 1970, ndaj ne jo gjithmonë jemi të aftë të krahasojnë aktivitetin sizmik gjatë kohës për rajonin.

Remy: Ka pasgoditje të cilat janë normale pas tërmetit me magnitudë 6. Në këtë rast shumë nga pasgoditjet janë afër me zonat e banuara duke bërë që edhe pasgoditjet me magnitudë të vogël të ndjehen. Kjo është një situatë shumë e vështirë për tu përballuar psikologjikisht. Kjo vështirësi duhet të njihet plotësisht: të gjitha këto pasgoditje kanë një kosto psikologjike tek qytetarët.

Agron Tufa: “Kam kërkuar azil politik në një vend të Europës”

Raimond Kola

Drejtori i Institutit për Studimin e Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit në Shqipëri, Agron Tufa i tha “Zërit të Amerikës” se kërkoi azil politik në një vend të Europës për shkak të kërcënimeve të shumta ndaj tij për shkak të detyrës.

Përmes telefonit zoti Tufa tha se përmes një letre të gjatë drejtuar Kryetarit të Bordit të Institutit Uran Butka dhe për dijeni Presidentit, Kryetarit të Parlamentit dhe Prokurores së Përgjithshme kishte paraqitur dorëheqjen nga posti drejtues që mbante prej vitit 2010, kur ishte krijuar Instituti.

Zoti Tufa shprehet në letër se ndjehej i pasigurt për jetën e tij dhe të familjes pasi sipas tij “sidomos këtë vit ishte vënë përballë falangave më të egra të enverizmit, të veshur me pushtet të lartë politik, ekonomik e administrativ”.

Zoti Tufa përmend në letër disa kërcënime ndaj tij të cilat ishin të vazhdueshme. “Pa asnjë garanci mbrojtjeje, me një drejtësi që nuk reagon, mua i nderuar kryetar nuk më mbeti rrugë tjetër”, iu drejtua Tufa përmes letrës Kryetarit të Bordit të Insitutit.

Agron Tufa ka qenë mjaft aktiv kohët e fundit në denoncime ndaj krimeve të regjimit komunist në Shqipëri me publikime dëshmish dhe të dhënash. Ai u përfshi në një debat të ashpër publik edhe me ish Kryetarin e Komisionit të Sigurisë, deputetin e Partisë Socialiste, Spartak Braho. Agron Tufa njihet nga publiku i gjerë në Shqipëri si shkrimtar, publicist dhe akademik.

Qytetarë, ndërgjegjësohuni nëse jeni vërtet liridashës – Nga Eva Idrizllari

Çfare me ben pershtypje dhe me revolton shume, sidomos ne kete situate tragjike ku goditjet e termeteve nxoren ne pah edhe problematikat e shkaktuara nga keq-qeverisjet gjate ketyre dekadave post-komuniste, eshte se jemi nje popull shume i indoktrinuar nga kastat politike, aq sa kemi arritur ne kulmin e absurditetit qe nuk na vjen mire te pranojme te vertetat qe deshmojne gabimet trashanike, abuzimet dhe paaftesite menaxhuese te gjithe drejtuesve te shtetit shqiptar (te majte dhe te djathte) ne te gjitha qeverisjet e ketyre pothuajse 30 viteve.

Asnje nga ish-qeveritaret dhe qeveritaret e sotem nuk ka shfaqur pendese, apo te kerkojne falje publike per shkaterrimin qe i kane bere shtetit shqiptar, jashte standarteve normale organizative – teknike dhe juridike.

Pse keta pseudo-drejtues shtetare apo ish-shtetare nuk e marrin persiper nje pergjegjesi te tille si nje akt pendese?

Sepse gjate gjithe ketyre dekadave ata kane punuar fort per indoktrinimin e shoqerise shqiptare ne kampe militantesh partiake, ashtu si anetaret dhe militantet e dikurshem besnike te ish-PPSH-se, nepermjet te cileve mbahej regjimi komunist.

E njejta fryme ka asfiskuar demokratizimin e shoqerine shqiptare edhe keto 30 vjet, por me dy kampe kundershtaresh pseudo (te majte dhe te djathte), por qe ne thelb percjellin te njejtin mentalitet ne luften per pushtet, nepermjet militanteve dhe lakejve. Pikerisht per t’i pasur si mburoje mbrojtese te abuzimeve dhe paaftesive te tyre, ne çdo kohe kur iu drejtohen kritikat apo akuzat.

Kjo eshte katastrofa edhe me e rende qe kane shkaktuar kastat politike shqiptare post-komuniste, keto 30 vjet te pluralizmit politik. Duke i trajtuar qytetaret si sherbetore te regjimeve te tyre, duke e leshuar shtetin kunder shoqerise, dhe duke deformuar shtetin institucional jo si vullnet i popullit, por si vullnet i interesave te tyre.

Mjafton te shohesh se si i mbrojne “padronet” e tyre te dy krahet dhe kupton se cili eshte shkaku kryesor i te gjitha tragjedive dhe shkaterrimit te shtetit te qytetareve keto 30 vjet.

Qytetare, ndergjegjesohuni nese jeni vertet liridashes. Duhet te luftojme per shtetin e qytetareve dhe jo per pushtetet e “padroneve” politike, qe kane ndotur Demokracine.