VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

“American Music Awards” pushtohet nga tri shqiptare

By | October 9, 2018

Komentet

Dua Lipa fiton çmimin e rëndësishëm në ‘BAMBI Awards’

BERLIN – Këngëtarja shqiptare, Dua Lipa, po vazhdon me suksese në arenën ndërkombëtare. Në Berlin u ndanë sërish çmimet BAMBI, njërin prej tyre e mori këngëtarja me origjinë nga Kosova. Ajo u shpërblye me një çmim mjaft të rëndësishëm në këtë mbrëmje, atë për “muzikën më të mirë internacionale”.

Këngëtarja shqiptare u ngjit në skenë për të marrë trofeun e artë të Bambit, që njëherësh është e para që merr në një spektakël si ky.
Organizatorët e Bambit e quajnë Bambin çmimin më të rëndësishëm mediatik të Gjermanisë, i cili këtë vit mbushi 70 vjeç.

Dua i ofroi publikut një performancë me tre këngët e saj më të famshme: “Be the one”, “Neë Rules” dhe “IDGAF”. Dua Lipa u lind në Londër, në një familje me prejardhje nga Kosova. Interesin për muzikën e mori që kur ishte ende fëmijë falë të atit, Dukagjin Lipa, i cili është një këngëtar i njohur në Kosovë.

Ndërron jetë Stan Lee, krijuesi i Spiderman dhe superheronjve të tjerë

NEW YORK – Në moshë 95-vjeçare, ka ndërruar jetë Stan Lee, krijuesi i karaktereve të famshme botërore si Spiderman, Hulk dhe Iron Man.

Avokati i familjes Lee, Kirk Schenk, tha se themeluesi i Marvel Comics dhe krijuesi i superheronjve të paharruar ka ndërruar jetë dje në Los Angeles.

Nuk janë dhënë detaje mbi shkakun e vdekjes së Lee.

I lindur më 28 dhjetor të vitit 1922 në New York, Stan Lee njihet si krijuesi i Spiderman, Hulk, Iron Man, X-Man, Fantastic Four dhe karaktereve të tjera.

Gerard Butler dhe Orlando Bloom, yjet që zjarri u shkatërroi shtëpitë

LOS ANGELES – Numri i të vdekurve nga zjarret pyjore në shtetin Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës (SHBA), është rritur në 31, ndërsa mbetet i papërcaktuar numri i shtëpive të shkatërruara, shumë prej të cilave, pronë luksoze e yjeve hollivudiane.

Me të shuar të zjarrit, disa nga yjet e estradës filmike dhe asaj muzikore janë kthyer te pronat e tyre luksoze, duke i gjetur të shkrumbuara, meqë as ato, nuk ishin kursyer nga stuhia e zjarrtë.

Aktorët Gerard Butler dhe Orlando Bloom janë vetëm disa nga yjet e Hollivudit të cilëve zjarret ua shkatërruan shtëpitë, për çka kishin postuar në Twitter fotografi nga pronat luksoze të shkatërruara.

“Pas evakuimit u riktheva në shtëpinë time në Malibu. Momente të trishta në Kaliforni. I frymëzuar nga guximi dhe sakrifica e zjarrfikësve”, shkruan Butler, i fotografuar në pronën e tij të shkrumbuar.

“Kjo është rruga ime, pasi dy orë më parë lutesha për sigurinë e familjes sime në Malibu, falënderues ndaj zjarrfikësve të guximshëm”, shkruan në profilin e tij në Twitter, Orlando Bloom, të bashkangjitur me një fotografi të lagjes së tij të kapluar nga stuhia e zjarrtë.

Ndër yjet hollivudiane, prona e të cilëve ka pësuar në zjarret është edhe çifti Kim Kardashian dhe Kanye West.

Kim Kardashian-West dhe familja e saj evakuuan familjen e tyre të premten, duke thënë se kishin pasur vetëm një orë për të mbledhur gjësendet e tyre.

Ylli i programeve “Reality Show”, mbante fansat e saj të përditësuar përmes aplikacioneve Snapchat dhe Stories Instagram, duke shpërndarë edhe fotografi nga flakët.

Kim kishte postuar një foto me mbesën e saj, me mesazhin “të gjithë jemi të sigurt, kjo është më e rëndësishmja”.

Ndër yjet që kanë postuar mbi shtëpitë e tyre të shkatërruara nga zjarret janë edhe këngëtarët Lady Gaga, Neil Young dhe Robin Thicke dhe aktorja Alyssa Milano dhe personazhi televiziv Caitlyn Jenner, por që të gjithë i kanë shpëtuar stuhisë së zjarrtë. aa

Më 10 nëntor 2016 u nda nga jeta Leonard Cohen, këngëtar, kompozitor dhe poet i shquar kanadez

VOAL – Një këngëtar, por edhe një autor këngësh dhe poet i shquar kanadez Leonard Cohen ka lindur në Montreal, Quebec, më 21 shtator 1934.

Pas përfundimit të studimeve ai u transferua në Nju Jork. Ai pastaj u zhvendos në Greqi dhe në fillim të viteve 60 botoi dy romane, “The Favorite Game” (1963) dhe “Losers Beautiful (1966). Vazhdon të shtëtisë botën: kalon disa vjet në një manastir budistik kalifornian duke marrë emrin Jikan, që do të thotë “i heshtur”; ai jeton në Kubë gjatë periudhës së revolucionit; pastaj kthehet në Nju Jork.

Në librin e tij të poezive “The Parasites of Heaven”, “Parazitët e Qiellit” shfaqen disa tekste (duke përfshirë “Suzanne”) që më vonë do të bëhen këngë. Vetëm në vitin 1966 falë këngës së tij “Suzanne” fillon të njohë suksesin në një nivel muzikor.

Falë inkurajimit të këngëtarit dhe kompozitorit të tij, Judy Collins, ai vendosi të publikojë albumin e parë. Është viti 1968 dhe albumi thjesht quhet “Këngët e Leonard Cohen”: albumi menjëherë pati një sukses të mirë.

Veprat e mëposhtme janë “Songs from a Room” (1969), “Songs of love and hate” (1971) e “Live songs” (live), respektivisht “Këngët nga një dhomë” (1969), “Këngët e dashurisë dhe urrejtjes” (1971) dhe “Këngët live” (live). Pastaj ai hyn në një periudhë krize personale nga e cila del pak vite më vonë me botimin e “New skin for the old ceremony”,  “Lëkura e Re për Ceremoninë e Vjetër” (1974).

Në fund të viteve 80 ai jeton në Kaliforni, në Los Anxhelos. Pas apokaliptikës “The Future”, “E ardhmja” (1992) Cohen vendos të tërhiqet përsëri në një manastir budist në Kaliforni; ai kaloi një periudhë të meditimit dhe u kujdes për të moshuarin maestro Roshi, nga viti 1993 deri në vitin 1999.

Pas gati dhjetë vjet heshtje kompania e tij muzkore publikon “Cohen live” disqe (1994) dhe “Field Commander Cohen” , “Fusha e Komandant Cohen” (2000, regjistrimet e koncerteve të 1978), dhe “More Greatest Hits” , “Më shumë hite të mëdha” (1997).

Pas vitit 2000 ai kthehet për të punuar me bashkëpunëtorin e tij të vjetër Sharon Robinson dhe publikon në moshën 67 vjeç albumin “Ten New Songs” (2001).

Ndër pjesët më të famshme nga Cohen përfshijnë: “The famous blue Raincoat”, “Mushamaja e famshme blu”, “The Partizan”, “So long Marianne” – “Për sa kohë Marianne”, “Chelsea Hotel # 2”, “Sisters of Mercy” – “Motrat e Mëshirës”, “Hallelujah” (bërë edhe më i famshëm nga mbulesat e shumëfishta, dhe në veçanti atë të Jeff Buckley) dhe “Bird on a Wire”.

Dikush e ka përcaktuar zërin e ngrohtë dhe të pagabueshëm të Leonard Cohen si zërin e një brsiku rroje të ndryshkur. Cohen është autor i teksteve prekëse dhe aranzhues eklektik. Për disa, ai madje ka revolucionuar figurën e këngëtarit-kompozitorit që po i afrohet poetit.

Që nga vitet ’60 ai punoi si kompozitor për filma dhe industri televizive: bashkëpunimi i tij më i rëndësishëm ishte “Natural Born Killers” (Vrasës të lindur natyralë, 1994), për regjisorin Oliver Stone.

Leonard Cohen përpara lidhjes me aktoren e njohur Rebecca De Mornay, ka pasur nga artistja Suzanne Elrod, djalin Adam në vitin 1972, i cili pasoi hapat profesionale të babait të tij duke u bërë një këngëtar dhe Lorca, i lindur në vitin 1974, i quajtur kështu nga dashuria për poetin Federico Garcia Lorca.

Ai vdiq në moshën 82 vjeç në Los Anxhelos më 10 nëntor 2016.

Humoristi i madh shkodran pëson atak kardiak, ja si është gjendja e tij

Besnik Çinari, humoristi i mirënjohur shkodran ka pësuar një atak kardiak ditën e djeshme, ndërsa është sjellë me urgjencë drejt Tiranës në QSUT, ku menjëherë është në futur në sallën e reanimacionit.

Nga sa bëhet e ditur, mjekët i kanë vendosur një unazë duke bërë koronaren, ndërsa do të duhet që t’i vendosin edhe një unazë tjetër, për të stentuar dy enë të tjera që i ka të bllokuara.

Burime për Gazeta Shqiptare kanë bërë të ditur se gjendja e tij është stabilizuar disi dhe pas ndërhyrjes së dytë do të shihet më mirë gjendja e tij.

Kjo ngjarje vjen menjëherë pas premierës ‘Humor me Shkollë të Mesme’ ku Besnik Çinari ishte regjisor dhe aktori kryesor i asaj shfaqjeje në teatrin ‘Migjeni’ për katër ditë me radhë.

Ndërkohë që ky infarkt i Besnik Çinarit vjen në ditën kur do të festohet në Shkodër, jo pak por 60 vjetori i krijimit të estradës profesioniste të teatrit ‘Migjeni’.

E rëndësishme në këto momente është gjendja e aktorit të madh që të bëhet më mirë.

Më 5 nëntor 1959 lindi rokeri i famshëm Bryan Adams

VOAL – Kur të qenit rocker nuk është një etiketë si një tjetër, por kjo është diçka që është në gjak, kur kjo është një mënyrë dhe një mënyrë e jetës që ju të ndjeni në lëkurën tuaj si një natyrë të dytë … Bryan Adams përgjigjet në mënyrë të përkryer në këtë profil . Është i vërtetë, i menjëhershëm,  i gjitha kitara dhe bateri ashtu si rock’n’roll i shëndetshëm dhe i mirë i tij.

I lindur më 5 nëntor, 1959, në Kingston, Ontario (Kanada), me prindërit angleze (babai i tij ishte një diplomat i cili solli familjen në mbarë botën), Bryan Adams është bërë këngëtari më i famshëm kanadez i  viteve ’80  dhe ’90, dhe ai është e njohur kryesisht në sajë të baladave të tij (traditë e pastër rock) dhe pjesë të këngëve klasike të tilla si “Summer of ’69” e “Cuts like a knife”, si dhe këngë të tjera të shumta meloditë e të cilave shpesh janë bërë tejet popullore ngaqë janë zgjedhur nga spote të famshme televizive.

Albumi me emrin e tij debutoi në vitin 1980 dhe krijon bazën për nisjen, vitin e ardhshëm, albumi i tij i dytë “You want it, you got it”, “Ju doni atë, ju mori atë,” i pari që imponohet, megjithëse në një shkallë më të vogël, ngjitet në klasifikimet amerikane në sajë të një hiti radioje të quajtur “Nights Lonely”.

Albumi i tretë, “Cuts like a knife”, “Pret si një thikë”, doli në vitin 1983 dhe do të jetë ai që në fakt arrin të përfshihet klasifikime, madje duke arritur pozitën e tetë, nuk është diçka e vogël në peisazhin e mbushur me njerëz dhe të ndërlikuar të muzikës së përtejoqeanit. Për habinë e prodhuesve, Bryan Adams madje merr në shtëpi një album platini, i cili pastaj u përsërit në Angli tre vjet më vonë.

Rruga duket se është shtruar dhe pas kësaj rockeri nuk i zhgënjen pritjet e prodhuesve që ia kanë vënë syrin, çka vjen me “Live Aid” në Filadelfia dhe më pas një duet me yje si Tina Turner në notat e”It’s only love”, “Është vetëm dashuri”.

Fundi i viteve ’80. Pas turneve të gjata, Bryan Adams kthehet tek ne në një vështrim më reflektues “pas skenave”. Ai shkruan dhe përgatit këngë të reja me bashkë-producent dhe bashkë-autor Mutt Lange dhe kontribuon në veprat e artistëve të tillë si Motley Crue, Belinda Carlisle, Charlie Sexton dhe të tjerët. Në vitin 1988 ai është ende në formë të përkryer, më shumë se kurrë, në koncertin në nderim të Nelson Mandelës në stadiumin Wembley në Londër.

Në vitin 1990, ai shkoi në skenën e Berlinit duke organizuar një shfaqje të veçantë nga Pink Floyd: “The Wall with Roger Waters”.

Gjithë kjo mbetej në hije nga suksesi i pabesueshëm i albumit të vitit 1991, “Waking up the neighbours”, “Zgjimi i fqinjëve”, i cili përfshinë hitin “(Everything I do) I do it for you”,  “(Gjithçka që bëj unë) e bëj për ju”; tema e hit filmit “Robin Hood – Prince of Thieves”, starring Kevin Costner – është një sukses i jashtëzakonshëm nga të rangut më të lartë dhe arrin të qëndrojë në krye të Listave në Mbretërinë e Bashkuar për 16 javë (deri sot numri një i historisë së muzikës britanike). Në fund ai shiti tre milionë kopje dhe arriti në krye të listave të gjysmës së botës duke u bërë shitësi më i mirë i atij viti dhe duke i dhënë Bryan Adamsit nominimin e tij të parë të Oskarit.

Singlet e mëonshme, “Can’t stop this thing we started”, “Thought I’d died and gone to heaven”, “Please forgive me” e “All for love” – respektivisht “Nuk mund ta ndalojmë këtë gjë kemi filluar”, “Mendova se vdiqa dhe shkova në qiell”, “Të lutem më fal” dhe “E gjitha për dashuri” janë aq fitimprurëse sa ia mundësojnë këngëtarit që në vitin 1994 të ndërmarrë një turne të gjatë që e çoi në Azinë Juglindore dhe gjatë të cilit Adams u bë i pari rokeri i parë perëndimor që vizitonte Vietnamin që nga fundi i luftës. Pas kthimit të tij, i palodhur, ai do të prodhojë prova të tjera të lavdërueshme, të përshëndetura gjithmonë nga publiku me entuziazëm.

Në prag të vitit 2000, Bryan Adams merr një pushim për t’u fokusuar me sukses në fotografinë. Në vitin 2002 ai fotografoi Mbretëreshën Elizabeta II për Golden Jubilee, Jubileun e saj të Artë, një imazh që më vonë u përdor për një vulë britanike.

Pas daljes së albumit me hitet e tij më të mira të titulluar”Best of me”, “Më të mirat e mia”, në fund të vitit 2000 ai botoi një album të ri, në bashkëpunim me kompozitorin Hans Zimmer; regjistrim që do të jetë kolona zanore e filmit “Spirit”, “Shpirti”, nominuar më pas me një Glob të Artë.

Pastaj vjen “Room Service” , “Shërbimi në Dhomë” (shtator 2004), i regjistruar pas një ndërprerjeje trevjeçare. Vepra është prodhuar nga vetë Adams, mikuar nga Bob Clearmountain dhe regjistruar kryesisht në dhomat e hoteleve ose në prapaskenë gjatë turneut të gjatë evropian të dy viteve të fundit.

Në vitin 2008 doli albumi i ri me titull “11”. Dy vjet më vonë ai është i pranishëm me bashkatdhetarin e tij Nelly Furtado në skenën e ceremonisë së hapjes së Olimpiadës Dimërore Vancouver 2010.

 

Më 2013 publikon To Be Loved, album i ri me Michael Bublè.  Më 2015 sjell albumin e ri Get Up! shkruar me Jim Wallance dhe prodhuar nga Jeff Lyne.

Grupi Spice Girls ribashkohet për turne, por pa Beckham

LONDËR – Pjesëtaret e grupit muzikor më të njohur femëror të viteve të 90-ta Spice Girls sërish do të mblidhen, por pa Victoria Beckham.

“The Sun” bëri të ditur se së shpejti do të dihet turneu i ri i Spice Girls. Megjithatë theksuan se ribashkimi do të kalojë pa Victoria Beckham.

Ish-grupi i njohur incizoi një mesazh i cili do të shpaloset të hënën, ndërsa në të cilin do të paralajmërojnë turneun.

Përveç Beckham, dizajnere e suksesshme e modës, në bandin përfshihen Melanie Chisholm, Emma Bunton, Melanie Brown dhe Geri Horner.

MERUSHE BADOLLI, DERVISH SHAQA, DEMUSH NEZIRI. Treshja kosovare që ringjalli legjendën – Nga Kadri Tarelli

 

Çdo ditë, madje dy herë në ditë, me biçikletë kaloja në Shënavlash dhe “Nish Tulla“, (lagje e Durrësit), kështu që, më jepej rasti të ndeshja në udhë apo në kafene rapsodët Demush Neziri e Dervish Shaqa. Demushi i gjatë dhe me trup të mbushur, të lidhur e shpatullgjerë, të ngjeshur si shkëmb mali, ndërsa Dervishi ishte shumë elegant, i gjatë i hollë dhe me fytyrë tipike të malësorit shqiptar, që hijeshohej nga mustaqet e plota allashqiptarçe, fytyrë nevrike dhe e sertë në pamje, model i përkryer për piktorët dhe skulptorët, për të pikturuar e gdhendur racën tonë. Nuk ishte e vështirë t’i njihje, pasi dalloheshin prej së largu nga veshja dhe nga plisi i bardhë në kokë. Dervishin edhe më lehtë, pasi në dorë mbante përherë sharki, që thuajse ju kishte bërë gjymtyrë e trupit, sa që shkrimtari Adem Istrefi e thëriste Dervish Sharkia.

Ishte një periudhë e pakuptimtë e heshtjes ndaj Kosovës shqiptare, aqsa te njerëzit e thjeshtë, ajo dukej si copë toke e një shteti të huaj, madje disa habiteshin që kosovarët flisnin shqip. Dalja e tyre në skenë, thyente kornizat dhe shqiptarët po njihnin dhe po e donin këtë truall të shenjtë shqiptarie, që historia na e shkëputi padrejtësisht e mizorisht.

Të dy, duhet thënë të tre, bashkë me valltaren Merushe Badolli, edhe kjo me origjinë kosovare, më shumë i njoha përmes skenës, nëpër koncerte, që zhvilloheshin në Pallatin e kulturës “A. Moisiu“, në Durrës, më pas edhe nga televizori, kur trasmetoheshin koncertet dhe festivalet në Gjirokastër, Tiranë dhe në qytete të tjerë. Ata ishin bërthama e Grupit Kosovar të Rrashbullit, që përfaqësonte Durrësin në të gjitha veprimtaritë artistike lokale dhe kombëtare. Artistët, Dervish Shaqa, Demush Neziri, Merushe Badolli, i lindi Kosova, i rriti kënga, i bashkoi shpirti, i përjetësoi oda dhe skena. Ata sollën e përcollën tek ne, në mjedisin shqiptar, folkun shqiptar të Kosovës, si një pasuri shpirti dhe kulture të magjishme, por të fshehur, të penguar e të mohuar deri atëherë.

Sa herë shikoj në televizor “vallen e shpatave“, apo kur bie fjala në biseda mes shokësh dhe me familjarë, seç më ngacmon të kujtoj legjendën e hasur në Berat, kur dy trima e azganë, Tomori dhe Shpiragu, ndeshen me njëri-tjetrin, për një dashuri, për një vajzë bukuroshe. Pas dyluftimit, ata ngurtësohen në dy male: Tomori gropa-gropa, nga goditjet e topuzit dhe Shpiragu vija-vija, nga të prerat e shpatës, kurse “Zana e malit” hyn në mes për ta shuar e ndaluar dyluftimin. Ajo shndërrohet në rrjedhë lumi, jo për t’ i ndarë, por për t’ i bashkuar, për t’i freskuar trup e shpirt, si një damar gjaku, mbushur me lëng jete, që sjell e mban jetë. Eh! Trojet shqiptare me plot legjenda, që i bëjnë jehonë që nga lashtësia, duke i sjell e shtuar dritë jetës, edhe në ditët tona.

Ata, që i kanë njohur nga afër këta artistë të mëdhenj të flokut shqiptar, sidomos drejtues dhe pjestarë të veprimatrive artistike të kohës, si Enver Plaku, dikur drejtor dhe regjizor i teatrit “A. Moisiu” në Durrës, Ermir Dizadari, dirigjent dhe udhëheqës artistik, Qemal Kërtusha këngëtar, Naim Kërçuku këngëtar, Shpendi Topollaj, më herët officer, sot shkrimtar, në kujtimet dhe shkrimet e tyre, edhe sot nuk i ndajnë nga njëri-tjetri. Madje kur shikojnë veprimtari, apo lexojnë krijimtari, mbi jetën artistike të atyre kohëve, trishtohen, sepse disa përpiqen t’i ndajnë, t’i veçojnë, a thua se i zbehin vlerat e njëri-tjetrit. Është një lloj marrëzie e heshtur e natyrës së shqiptarit, sepse, si pa dashje harrojnë, se kur ata ishin bashkë, secili në madhështinë e vet, plotsonin aq natyrshëm shoqi-shoqin. Ata ishin magji dhe sillnin magjinë e artit shqiptar të gjysmës tonë, duke mbajtur ndezur zjarrin e lirisë dhe të bashkimit të kombit.

Enver Plaku, në kujtimet e tij, veçon: “Ishte viti 1968. Në grupin kosovar të Rrashbullit, ku spikasnin rapsodët me emër, Dervish Shaqa, Demush Neziri dhe plot shokë të tjerë, vallëzonte edhe një vajzë e shkathët, me një temperament të veçantë të karakterit, e cila i binte dajres, këndonte dhe njëkohësisht kërcente. Ishte një mrekulli e pazbuluar më parë. Ajo demonstronte vetëm, shpesh si soliste, por edhe e shoqëruar në grup. Ishte kjo mrekulli, që menjëherë Panajot Kanaçi, koreografi i shumënjohur i Ansamblit shtetëror të Tiranës, na e kërkoi, që pas festivalit, (festivali i Gjirokastrës), ta merrte disa ditë në Teatrin e Operas dhe Baletit, në Tiranë, për të “regjistruar” nga ajo, vallet dhe lëvizjet e kombinuara aq magjishëm, folklorisht dhe artistikisht”. Libri “Ah.. Shqipni mos thuj mbarova!”, të autorit Bajram Halil  Gashi.

Ndersa Ermir Dizdari rrëfen një lloj pakënaqësie, që Merushen e lenë disi mënjanë, duke përmendur vetëm dy të mëdhenjtë, Dervishin dhe Demushin.  Gabojnë, sepse aq vlera sa ka dyshja Dervish e Demush, që sollën këngën epike, po kaq vlera ka edhe Merushja, që solli vallen e Kosovës shqiptare. Ajo ishte e magjishme, aqsa e mpinte sallën me lëvizjet e saj aq rimike, aq harmonike e delikate, të kokës, supeve, krahëve, belit dhe këmbëve, që dukesh sikur nuk e preknin tokën. Çuditërisht, sa e urtë e qetë dhe e heshtur ishte si vajzë, aq shpërthyese, enegjike dhe e stuhishme ishte në valle. Ua kam thënë edhe drejtuesve dhe organizatorëve të festivalit të përvitshëm, “Eshkë e ndezur mbi Shkëlzen”, se pa portretin e Merushes, veprimtaria është e drunjëzuar, pa jetë, pa shpirt. Merushja ishte si fllad dhe shpresë jete, për grupin kosovar dhe spektatorin e që e duartrokiste gjatë”.

Naik Kërçuku flet gjatë për këtë artiste të magjishme. Unë po citoj vetm pak falë të tij: “Për Merushen, nuk dua të përsëris fjalët e mjeshtarve të skenës e muzikës, të Enver plakut dhe Ermir Dizdarit. Pjesëmarrja e saj në grupin Kosovar dhe dalja në skenë, goditi fanatizmin, sidomos në fshat, duke i dhënë krahë emancipimit të femërs shqiptare. Ishte fantastike në skenë”.

Ndërsa Berati trashëgon e tregon legjendën e ardhur që s’dihet qëkur, Dervishi, Demushi dhe në mes tyre valltarja e magjishme Merushe Badolli, përmes valles, na marrin për dore, na ulin pranë zjarrit dhe na përcjellin rrëfenjën mbarë shqiptare, që i jep jetë e krahë dashurisë. Treshja e stuhishme e Kosovës, sa e ashpër, aq delikate, në vallen e shpatave e përjetëson magjishëm legjendën, duke e përditësuar në art, për ta shtruar e ndezur në çdo odë e vatër shqiptare.

Çdo kohë nxjerr artistët e saj, por të madhërishëm mbeten ata që dalin në kohë të vështira, kur kombi ka halle e vështirësi. Në kujtesën e popullit, në të gjitha trevat ku flitet shqip, kjo treshe kosovare do mbetet legjendë e artit shqiptar, sepse na bashkuan shpirtërisht, duke çarw kufijtë, që dhunshëm na vendosi bota. 

Kadri Tarelli

Durrës më: 20, fund-vere, 2018.                                                                                                          

Bebe Rexha shënon hisorinë, prej 1 viti kryeson Billboard Hot 100 (video)

‘Meant to Be’ e Bebe Rexhës ka shënuar historinë.

Projekti i saj në bashkëpunim me Florida Georgia Line ka arritur diçka të rrallë në industrinë e muzikës.

Përveçse ka arritur brenda një viti mbi 610 milionë klikime në YouTube, ‘Meant to Be’ kryeson listën e këngëve më të dëgjuara County në Billboard Hot 100.

Kënga nuk ka rënë asnjëherë nga kategoria dhe qëndron prej 1 viti në vend të parë.

Billboard njofton se ‘Meant to Be’ është kënga e vetme që ka arritur këtë gjë dhe ndër të paktat në këtë dekadë që qëndron kaq gjatë në krye të listës.

Tri regjisore të Prishtinës në garë për çmimin Oscar

Qendra Kinematografike e Kosovës njofton se ky është një vit i veçantë për industrinë e filmit kosovar, pasi tre regjisore të saj, Lendita Zeqiraj, Blerta Zeqiri dhe More Raça, janë kualifikuar për edicionin e 91-të të Çmimeve të Akademisë – Oscar.

Filmi debutues i metrazhit të gjatë i Blerta Zeqirit ‘MARTESA’ fitoi çmimin FIPRESCI dhe çmimin special të jurisë në festivalin Tallin Black Nights në vitin 2017.

Filmi Martesa është propozimi zyrtar i Kosovës për Oscar – kategorinë e filmit më të mirë në gjuhë të huaj.

Filmi i shkurtër i Lendita Zeqirajt ‘GARDHI’ u kualifikua si filmi më i mirë i shkurtër në festivalin ndërkombëtar të filmit në Hamptons dhe si filmi më i mirë nën 15 minuta në festivalin e filmit të shkurtër në Palm Springs.
Filmi prek temën e përjashtimit, shovinizmit dhe racizmit në shoqërinë kosovare.

‘AJO’ nga More Raça është përzgjedhur si njëri ndër finalistët e Manhattan Short Film Festival.

Filmi është shfaqur në mbi 350 qytete nëpër 6 kontinente dhe ka fituar të drejtën të garojë për Oscar. Ajo flet për temën e dhunës në familje dhe e përcjell trimërinë e një vajze të vogël, të luajtur nga Diella Valla, e cila bën të pamundurën për te shpëtuar vetveten dhe nënën e saj, të cilën e luan Aurita Agushi.

“Këto tri kualifikime vazhdojnë të pasqyrojnë trendin e zhvillimit të industrisë kosovare të filmit, që po prodhon gjithnjë më shumë filma të pëlqyer në mbarë botën. “Kemi shpresa të mëdha për atë se çfarë do të sjellë e ardhmja për talentet tanë”, ka thënë drejtori i Qendrës Kinematografike të Kosovës, Arben Zharku.

Aktoren e njohur e përzënë nga avioni, çfarë ndodhi (video)

Aktorja e njohur amerikane Tara Reid është përzënë nga avioni, pasi nisi të debatonte me personelin për shkak të kushteve që i ofruan. Aktorja e cila ishte duke shkuar nga Los Anxhelos në New York, i ka kërkuar personelit që ajo të ulej nga dritarja, fill pas kësaj ajo nisi të bërtiste duke krijuar panik te pasagjerët e tjerë.

Tara u shpreh se nuk ndjehej rehat, i nevojitej një jastëk dhe personat që ishin ulur para saj pothuajse merrnin të gjithë hapësirën e saj. Ajo zbriti nga avioni dhe vetëm pas pak orësh arriti të rezervonte biletën në një kompani tjetër fluturimesh.

Por Tara Reid nuk është e vetmja e famshme që është përzënë nga avioni, kemi dhe rastet e Naomi Campbell që në vitin 2008 e përzunë për shkak të një konflikti i cili përfundoi deri në po famshme që është përzënë nga avioni, kemi dhe rastet e Naomi Campbell që në vitin 2008 e përzunë për shkak të një konflikti i cili përfundoi deri në polici.

Supermodelja Kate Moss u dëbua në vitin 2015 për shkak të një konflikti me personelin e avionit. Gjithashtu, Ivana Trump në vitin 2009 për shkak se i bërtiti fëmijëve u përzu nga avioni, pasi sipas saj, ata po vraponin në hapsirën ku ajo ishte ulur.

Tenori Saimir Pirgu flet për rrugëtimin e tij operistik (video)

Tenori shqiptar Saimir Pirgu ka bërë emër me interpretimet e tij në operat kryesore të botës. Ai thotë se për të është e rëndësishme të ruajë nivelin artistik, si dhe ta pasurojë repertorin e krijuar në vite. Saimir Pirgu ishte këto ditë në studiot e Zërit të Amerikës në Uashington. Me të bisedoi kolegia Laura Konda:

Tenori i njohur shqiptar Saimir Pirgu ka një dekadë e gjysëm që e ka nisur rrugëtimin e tij në artin operistik. Falë aftësive të veçanta vokale, sot ai ka një repertor mjaft të larmishëm: ka interpretuar në rolet kryesore të shumë operave. …Por ai thotë se dëshiron ta pasurojë më tej repertorin.

​“…Tani unë jam bërë më shumë se një dekadë e gjysëm që po këndoj; këndoj role të repertorit lirik, si Alfredo, Lucia, Boheme, dhe avash avash këto vite kam menduar që ta ndryshoj pak repertorin, duke u fokusuar më tepër tek ai francez, si dhe tek repertori serioz italian, si: Ballo di Maschera, Hoffman, Boheme mbeten ndër rolet më të preferuara dhe mendoj t’i mbaj për disa kohë. Por janë edhe rolet e mija në operat Karmen, apo Faust, që po bëhen pjesë e repertorit tim nga dita në ditë.”

Saimiri ka interpretuar në operat më prestigjioze të Europës, Amerikës e Azisë.

Laura Konda: Siç thatë dhe ju, keni arritur një lloj pjekurie në interpretimin e operave. A jua shton kjo përgjegjësinë për të ardhmen?

Saimir Pirgu: Të them të vërtetën, po, sepse unë nuk jam krijues; duke mos qenë krijues, nuk prodhoj absolutisht asgjë të re. E reja është gjithmonë nga një rol tek tjetri dhe shpeshsherë përgjegjësia e rolit nuk varet tek unë, por nga regjisori, apo nga dirigjenti; edhe suksesi i shfaqjes është një bashkëpunim i tërë trupës ku luaj unë, mund të ndodhem në Itali, në Washington, apo kudoqoftë… Por që kjo gjë shton edhe përgjegjësinë që të jem mes njerëzve të rinj; ti je ai personi që këndon prej vitesh dhe duhet gjithmonë që ta mbash veten në atë nivel, që si publiku, kolegët, por edhe ata që më ftojnë, kanë gjithmonë një pritshmëri… Kështu që kjo nuk është diçka e lehtë…

Laura Konda: Pra, duhet të punoni fort për ta ruatjur këtë nivel që keni?

Saimir Pirgu: Duket shumë e thjeshtë, sikur nuk ke bërë gjë, vetëm ke qenë atje, por në të vërtetë, prapa këtyre udhëtimeve dhe shfaqjeve ku unë jam, ka një punë, mund të them, si ajo e një mjeshtri që merret me orat Rolex, dmth deri në imtësitë më të vogla.

Për një artist të nivelit botëror si Saimiri, që është vazhdimisht në udhëtim për të dhënë koncerte, mund të thuhet se shtëpia e tij është skena, qoftë ajo në Evropë, Amerikë, apo Azi. Megjithatë, Saimiri thotë se kur interpreton para publikut shqiptar, ai provon emocione të veçanta. Kjo ndjenjë e bën atë të rikthehet me kënaqësi për të interpretuar në Shqipëri.

“Me kënaqësi të madhe, sa herë që kam ftesën nga Shqipëria. Kur të ftojnë në atdheun tënd, janë edhe përgatitjet mendore, edhe ato të zemrës… zemra fillon të rrahë fort kur është fjala për Shqipërinë, sepse sido që të jetë, është vendi yt, publiku jot, që nuk ka për të të refuzuar kurrë. E kam pak të vështirë të kthehem shumë shpesh dhe për fat të keq, kam anuluar disa koncerte vitin që shkoi, për arsye shëndetësore; isha i sëmurë në Japoni, dhe nuk arrita dot të shkoj, kështuqë i jam borxhli publikur shqiptar, të paktën me disa shfaqje; por me siguri, me shumë kënaqësi, unë kthehem në Shqipëri sa herë që marr një ftesë.”

Laura Konda: Shqipëria është një vend me probleme të skajshme politike, a mendoni që opera mund të luajë një rol në zbutjen e kësaj situate?

Saimir Pirgu: Shumë pozitiv, sepse njerëzi e mbajnë veten të fiksuar me jetën e përditshme, sidomos atë politike. Nuk ka nevojë që populli të dijë kaq shumë për politikën. Mendoj se nuk ka nevojë që një popull të jetë kaq prezent në jetën politike, ashtu sikurse edhe politika nuk ka aq shumë nevojë ta mbajë interesin e vet në këtë aspekt. Do t’i bënte shumë mirë më tepër arti jetës shoqërore shqiptare…

Saimiri sapo është kthyer nga Bangkoku, ku ka interpretuar për herë të parë rolin e Don Zhozes në operan Karmen; më pas ai interpretoi në teatrin Champs Elysee në Paris, ku është kthyer sërish me operan Traviata, me një produksion të ri. Vitin e ri ai do ta fillojë me operan e Giuseppe Verdit “Un ballo di maschera” “Një ballo me maska”, në “Teatro Regio di Parma”.

Saimir Pirgu: Në SHBA vij në muajin shkurt, në Chicago Symphony dhe në sezonin tjetër 2020-21, në Metropolitan Opera të Los Anxhelosit…

…Dhe kështu, tenori Saimir Pirgu vijon udhëtimin e tij nga njëri kontinent në tjetrin, duke interpretuar në skenat e operave më të njohura të botës. Për Ditarin, Laura Konda, Washington.