VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Aforizma nga William Makepeace Thackeray ( Uilliam Mejkpisë Thekëri – 18 korrik 1811 – 24 dhjetor 1863)

By | July 18, 2020

Komentet

Aforizma nga Francois de La Rochefoucauld (Fransua dë la Roshëfokô, 15 shtator 1613 – 17 mars 1680)

VOAL – Njeriu fal në atë masë sa ai dashuron.

Ka vetëm një lloj dashurie, por ka një mijë imitime.

Pasioni i bën idiotë njerëzit më të zgjuar, dhe i bën të zgjuar idiotët më të mëdhenj.

Hipokrizia është nderimi që vesi ia bën virtytit.

Ne gjithmonë i duam ata që na admirojnë ne, por jo gjithmonë i duam ata të cilët ne i admirojmë.

Dashuria e vërtetë është si fantazmat, për të cilat flasin të gjithë, por pak kush i ka parë.

Mirënjohja është kryesisht një shpresë e fshehtë për të tjera favore.

Asnjë njeri nuk është aq i zgjuar sa t’i kuptojë të gjitha të këqijat që ai bën.

Grindjet nuk zgjatin aq shumë nëse ata janë vetëm për fajin e njërës palë.

Më mirë të flasim keq për veten tonë se të mos flasim fare.

Një njeri i zgjuar e kupton se është më mirë të mos hyjë në betejë se ta fitojë atë.

Të gjitha pasionet na shtyjnë ne të bëjmë gabime, dashuria më shumë se të gjitha.

Për të arritur madhështinë njeriu duhet të jetojë sikur nuk do të vdesë kurrë.

Akcenti i vendlindjes mbetet në mendjen dhe shpirtin e atij që flet.

Është më e lehtë të jesh i zgjuar për veten se për të tjerët.

Lumturia dhe mjerimi i njerëzve varet jo më pak në temperamentin se në fatin.

Në premtojmë të mbështetut tek shpresat tona dhe realizojmë të mbështetur te frikat tona.

Jo të gjithë ata që i njohin mirë mendjet e veta, i njohin po ashtu zemrat e veta./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

Aforizma nga Agatha Christie (Agata Kristi, 15 shtator 1890 – 12 janar 1976)

VOAL – Një arkeolog është burri më i mirë që mund të ketë një grua. Sa më shumë që ajo plaket, aq më shumë ai rrit interesin ndaj saj.

Njeriu nuk i njeh momentet vërtet më të rëndësishme në jetën e tij derisa të jetë vonë.

E keqja nuk është diçka mbinjerëzore, është diçka më pak se njerëzore.

Mos ia bëj kurrë vetes diçka që të tjerët mund ta bëjnë për ty.

Shumë pak nga ju janë ashtu siç duken.

Çdo vrasës ka të ngjarë të jetë miku më i mirë i dikujt.

Koha më e mirë për të menduar për një libër është kur je duke larë enët.

Është qesharake të vendosësh një ngjarje me detektivë në Nju Jork. Nju Jorku është vetë një ngjarje me detektivë.

Është një mendim kureshtar, por vetëm kur shikon sa qesharakë janë njerëzit, vetëm atëherë ti e kupton sa shumë i do ata.

Çdo grua mund ta budallepsë një burrë, nëse ajo dëshiron dhe nëse ai e dashuron atë.

Këshilla e mirë gjithmonë shpërfillet, por është më mirë ta japësh atë.

Është një prirje tejet e tepruar për t’ia veshur Zotit të këqijat të cilat njeriu i bën me plot dëshirë.

Një nga gjërat më të mira që mund t’i ndodhin njeriut në jetë është të ketë një fëmijëri të lumtur.

Qentë janë të zgjuar. Ata tërhiqen mënjanë dhe i shërojnë plagët e tyre. Dhe nuk shfaqen më në botë derisa t’i kenë shëruar plagët./Elida Buçpapaj

 

Aforizma nga Friedrich Nietzsche (Fridrih Niçe, 15 tetor 1944 – 25 gusht 1900)

VOAL – E ardhmja ndikon tek e tashmja po aq sa e shkuara.

Arti është qëllimi i mirëfilltë i jetës.

Dashuria është e verbër; miqësia i mbyll sytë e saj.

Nuk është mungesa e dashurisë, por një mungesë e miqësisë ajo që i bën martesat të palumtura.

Tek individët çmenduria është e rrallë; por tek grupet, partitë, kombet dhe epokat, ajo është ligj.

Mendimet janë hijet e ndjenjave tona – gjithmonë më të errëta, më boshe dhe më të thjeshta.

Të jetosh do të thotë të vuash, të mbijetosh do të thotë të gjesh njëfarë kuptimi në vuajtjen.

Kur ti shikon në një humnerë, edhe humnera shikon në ty.

Ne duam jetën, jo ngaqë jemi bërë për të jetuar, por sepse jemi bërë për të dashur.

Thelbi i gjithë artit të madh, i gjithë artit të bukur është mirënjohja.

Ajo që nuk na vret, na bën ne më të fortë.

Bindjet janë armiq më të rrezikshëm të së vërtetës se gënjeshtrat.

Egoizmi është thelbi i vërtetë i një shpirti fisnik.

Një femër mund të krijojë një miqësi të vërtetë me një mashkull, por që kjo të zgjasë, duhet të ketë ndihmën e njëfarë antipatie fizike ndaj tij.

E gjithë besueshmëria, e gjitha ndërgjegja e shëndoshë, e gjithë e vërteta e faktuar vijnë vetëm nga shqisat.

Ne i dëgjojmë vetëm ato pyetje për të cilat jemi në gjendje të japim përgjigje.

Kurdo që ngjitem, unë jam i shoqëruar nga një qen i quajtur ‘Ego’

Në çdo burrë të vërtetë është i fshehur një fëmijë që dëshiron të luajë.

Shpresa në të vërtetë është e keqja më e madhe, sepse ajo zgjat vuajtjet e njeriut.

Autori më i mirë është ai të cilit i vjen turp të jetë shkrimtar.

Pa muzikën, jeta do të ishte një gabim.

Në Parajsë të gjithë njerëzit interesantë janë të humbur.

Nuk ka fakte, ka vetëm interpretime.

Një subjekt për një poet të madh duhet të jetë mërzia e Zotit pas ditës së shtatë.

Njeriu duhet të vdesë me krenari kur nuk mund të jetojë më me krenari.

Njeriu mund të gënjejë disa herë, por mimika e tij duhet ta thotë të vërtetën.

Qëllimi im është ta them me dhjetë fjalë atë që të tjerët nuk e thonë dot në një libër.

Njeriu i ditur duhet të jetë i zoti jo vetëm t’i dojë armiqtë e tij, por edhe t’i urrejë miqtë e tij.

Njeriut i duhet të paguajë shtrenjt për pavdekësinë e tij; i duhet të vdesë disa herë, ndërsa tjjetërkush është ende gjallë.

Ka gjithmonë njëfarë çmendurie në dashuri, por ka gjithmonë edhe njëfarë arsyeje në çmenduri.

Ka gjithmonë më shumë zgjuarsi në trupin tënd se në filozofinë tënde më të thellë.

Suksesi ka qenë gjithmonë një gënjeshtar i madh.

Frika është nëna e moralitetit.

Gënjeshtra është kusht i jetës.

Unë prapë jetoj, unë prapë mendoj; unë prapë do të jetoj, sepse prapë duhet të mendoj.

Ata që nuk mësojnë t’i vënë mendimet e tyre në akull, nuk duhet të përfshihen në zjarrin e debatit.

A është Vagneri një qenie njerëzore vallë? A nuk është ai më shumë një sëmundje? Ai infekton gjithçka që prek – ai e ka sëmurur muzikën./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

 

 

 

Aforizma nga Salvatore Quasimodo (Salvatore Kuazimodo, 20 gusht 1901 – 14 qershor 1968)

VOAL – Poezia është zbulimi i një ndjenje që poeti beson se është personale dhe e brendshme, të cilën lexuesi e njeh si të vetën.

Njeriu thërret kudo fatin e një atdheu

Po sa vonë është gjithnjë për të dashuruar.

Zemra kërkon ose që kënaqësitë e saj të rriten ose që dhimbjet e saj të dëgjohen. Ajo kërkon që të shqetësojë e të shqetësojë, sepse ndjen se lëvizja është në jetë dhe qetësia në vdekje.

Filozofët, armiqtë natyrorë të poetëve dhe skeduesit fiks të të menduarit kritik, pohojnë se poezia (dhe të gjitha artet), si veprat e natyrës, nuk pësojnë asnjë ndryshim as gjatë dhe as pas një lufte. Iluzion; sepse lufta ndryshon jetën morale të një populli, dhe njeriu, me kthimin e tij, nuk gjen më masa sigurie brenda vetes, harruar ose qesëndisur gjatë përballjeve me vdekjen.

Lakmueshëm e zgjas dorën: më jep dhimbje dhe ushqim të përditshëm.

Më kot kërkon nëpër pluhur, dorë e gjorë, qyteti ka vdekur.

Askush tjetër nuk është ti, dhe kjo është fuqia jote.

Ujku shikon plot yje, por i ulëret vetëm hënës.

Më pëlqejnë njerëzit që, për të shkëlqyer vetë, nuk shuajnë askënd tjetër./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

Aforizma nga Sir Walter Scott (Sër Valter Skot, 15 gusht 1771 – 21 shtator 1832)

VOAL – O, çfarë rrjete të ndërlikuar ne endim, kur së pari nisim të mashtrojmë!

Të kesh gjithmonë ndërmend të ndërtosh një jetë të re, por kurrë të mos gjesh kohë për ta filluar – kjo është sikur njeriu të heqë dorë nga të ngrënët dhe të pirët nga një ditë në tjetrën derisa të vdesë nga uria.

Dashuria sundon… njerëzit poshtë dhe shenjtorët lart, sepse dashuria është parajsa, dhe parajsa është dashuri.

Vullneti për të bërë, shpirti për të guxuar.

Ai që ngjit pemën e lartë ka fituar të drejtën e frutave.

Ne nuk mund të mësojmë kurrë të ndjejmë dhe të respektojmë fatin tonë të vërtetë, nëse nuk kemi mësuar veten tonë që ta konsiderojmë gjithçka si një dritë hënë, në krahasim me dëshirën e zemrës sonë.

Shikoni prapa dhe buzëqeshuni rreziqeve e kaluara.

 

Ne i ndërtojmë shtatoret nga bora, dhe mezi presim që ato të shkrijnë.

Fytyrat që na kanë magjepsur më shumë, na zhduken nga kujtesa më shpejt se të gjitha të tjerat.

Mësojuni poezi fëmijëve tuaj. Poezia të hap mendjen, të jep mirësi e zgjuarsi, i bën trashëguese virtuytet heroike.

Fshehtësia është përkryerja e arsyes dhe një udhëheqje për ne në të gjitha detyrat e jetës sonë./Elida Buçpapaj

Aforizma nga Paul Valery (Pol Valeri, 30 tetor 1871 – 20 korrik 1945)

The best way to make your dreams come true is to wake up.

Paul Valery

Mënyra më mirë për t’i bërë ëndrrat e tua realitet është të zgjohesh.

Paul Valery

An artist never really finishes his work, he merely abandons it.

Paul Valery

Një artist në të vërtetë kurrë nuk e mbaron veprën e tij, ai thjesht e braktis atë.

Paul Valery

Dashuri do të thotë me qenë të marrë së bashku.

Paul Valery

Love is being stupid together.

Paul Valery

Lufta: një masakër e njerëzve që nuk e njohin njëri tjetrin për përfitimin e njerëzve që e njohin njëri tjetrin por nuk e masakrojnë njëri tjetrin.

Paul Valery

War: a massacre of people who don’t know each other for the profit of people who know each other but don’t massacre each other.

Paul Valery

Mënyra më e mirë për t’i bërë ëndërrat të vërteta është që të zgjohesh.

Paul Valery

The best way to make your dreams come true is to wake up.

Paul Valery

 

Aforizma nga William Makepeace Thackeray ( Uilliam Mejkpisë Thekëri – 18 korrik 1811 – 24 dhjetor 1863)

Mother is the name for God in the lips and hearts of little children.

William Makepeace Thackeray

Nënë është emri i Zotit në buzët dhe në zemrat e fëmjëve të vegjël.

William Makepeace Thackeray

To love and win is the best thing. To love and lose, the next best.

William Makepeace Thackeray

Të dashurosh dhe të fitosh është gjëja më e mirë. Të dashurosh dhe të humbësh, gjëja tjetër më e mirë.

William Makepeace Thackeray

Kur ti më shikon mua, kur ti mendon për mua, unë jam në parajsë.

William Makepeace Thackeray

When you look at me, when you think of me, I am in paradise.

William Makepeace Thackeray

Aforizma nga Anton Çehov (29 janar 1860-15 korrik 1904)

Anton Chekhov (Anton Çehov) ishte mjek, dramaturg dhe shkrimtar rus i cili konsiderohet si ndër më të mirët për tregime.

Lindi më 29 Janar të vitit 1860 dhe vdiq më 15 Korrik 1904, nga sëmundja e turberkulozit.

Anton Çehov konsiderohet si mjeshtër i tregimit dhe si një ndër dramaturgët kryesorë dhe më të rëndësishëm të fund shekullit të XIX dhe fillimit të shekullit të XX.

Karriera e tij si dramaturg përfshin katër vepra të famshme klasike dhe tregimet e tij më të njohura janë bërë objekte studimi nga shumë kritikë letrarë.

Shkrimtari i famshëm rus në veprat e tij thekson rëndësinë e humanizmit në jetën njerëzore dhe rëndësinë e fshehur të aktiviteteve të përditshme.

Në vitin 1879 autori vazhdoi studimet për mjekësi në Moskë.

Për Çehovin, mjekësia ishte një pjesë shumë e rëndësishme e jetës së tij, duke u shprehur se “Mjekësia është gruaja ime e ligjshme” ndërsa “letërsia është e dashura ime”.

Së bashku me Henrik Ibsen dhe August Strindberg, Anton Çehov ishte ndër figurat kryesore që themeloi teatrin modern.

Në vijim, ne kemi përmbledhur disa nga thëniet më të bukura të tij, që do t’ju pëlqejnë shumëëëë 🙂

17 thënie nga Anton Çehov

1. “Vetëm në kohët e vështira, njerëzit e kuptojnë se sa e vështirë është të jesh mjeshtër i ndjenjave dhe i mendimeve tua”.

2. “Kur njerëzit janë të lumtur, ata nuk e e vënë re, nëse është dimër apo verë”.

3. “Dija nuk e ka asnjë vlerë, nëse nuk e praktikoni”.

4. “Dashuria, miqësia dhe respekti nuk i bashkojnë njerëzit aq shumë, sa i bashkon urrejtja e përbashkët për diçka”.

5. “Ju duhet të besoni tek njerëzit, përndryshe jeta bëhet e pamundur.”

6. “Asnjë psikolog nuk duhet të pretendojë ta kuptojë, atë që ai nuk e kupton…

Vetëm budallenjtë dhe sharlatanët dinë gjithçka, por nuk kuptojnë asgjë.”

7. “Nëse keni frikë nga vetmia… Mos u martoni”.

8. “Kur e pyetën ‘Pse gjithmonë visheni në të zeza’, ai u përgjigj: Jam duke mbajtur zi për jetën time”.

9. “Ndoshta njeriu i ka njëqind shqisa dhe kur ai vdes, vetëm ato pesë shqisat vdesin me të, ndërsa nëntëdhjetë e pesë të tjerat mbesin të gjalla”.

10. “Detyra e artistit është të bëjë pyetje, jo t’u përgjigjet atyre”.

11. “Sa kohë e mirë sot! Nuk di çfarë të vendos: A të pi një çaj, apo të var veten”.

12. “Ndoshta ndjenjat të cilat i provojmë kur jemi të dashuruar, e paraqesin një gjendje normale.

Të qenurit i dashuruar, e shfaq njeriun ashtu siç ai duhet të jetë.”

13. “Nuk ka asgjë më të tmerrshme, më fyese dhe më depressive se sa banaliteti”.

14. “Pavarësisht se sa i korruptuar dhe i padrejtë mund të jetë një i dënuar, ai e dëshiron drejtësinë më shumë se çdo gjë tjetër.

Nëse njerëzit që janë të vendosur mbi të, janë të padrejtë, nga viti në vit ai do të zhytet në një gjendje të acaruar, e karakterizuar me një mungesë të madhe besimi”.

15. “Unë premtoj se do të jem një burrë i shkëlqyeshëm, por më jepni një grua e cila, ashtu si Hëna, nuk do të shfaqet çdo ditë në qiellin tim.”

16. “Vetëm gjatë momenteve të vështira, njerëzit e kuptojnë se sa e vështirë është të jesh mjeshtër i mendimeve dhe i ndjenjave”.

Duhet të ketë më shumë sinqeritet dhe zemër në marrëdhëniet shoqërore, më shumë qetësi dhe thjeshtësi në ndërveprimet tona.

Bëhu i ashpër kur je nervoz, qesh kur diçka është qesharake dhe përgjigju kur të pyesin.

Një njeri naiv nuk është asgjë më shumë se sa një budalla, mirëpo ju gra, e zbuloni një mënyrë të atillë të të qenurit naive, sa që tek ju naiviteti duket i ëmbël, fisnik dhe i përkryer dhe jo aq budalla sa në të vërtetë është

Aforizma nga Isaac Bashevis Singer (14 korrik 1904 – 24 korrik 1991)

Madhështia e artit nuk është të gjejë çfarë është e zakonshme, por çfarë është unike.

Isaac Bashevis Singer

Dija jonë është një ishull i vogël në një oqean të madh të padijes.

Isaac Bashevis Singer

Nganjëherë dashuria është më e fortë se bindjet e njeriut.

Isaac Bashevis Singer

Jeta është roman i Zotit. Lëre atë ta shkruajë atë.

Isaac Bashevis Singer

Kur tradhton dikë tjetër, ti gjithashtu tradhton veten tënde.

Isaac Bashevis Singer

Aforizma nga HANS KRISTIAN ANDERSEN (2 prill 1805 – 4 gusht 1875)

  1. E gjithë bota është një seri mrekullish, por ne jemi të mësuar me to sa që i quajmë gjëra të zakonshme.
  2. Vetë jeta është përralla më e mrekullueshme.
  3. Të lëvizësh, të marrësh frymë, të fluturosh, të notosh, Të fitosh gjithçka ndërsa jep, Të bredhësh rrugët e tokave të largëta, Të udhëtosh do të thotë të jetosh.
  4. Gjithçka që shikoni mund të bëhet një përrallë dhe ju mund të krijoni një histori nga gjithçka që prekni.
  5. Shijojeni jetën. Ka shumë kohë për të vdekur.
  6. Asgjë nuk është shumë e lartë për një njeri që do t’a arrijë atë, por ai duhet të ngjitet me kujdes dhe besim.
  7. Sa më i mençur bëhet njeriu, aq më shumë do të lexojë, dhe ata që janë më të mençurit lexojnë më së shumti.
  8. Të jesh i dobishëm për botën është mënyra e vetme për të qenë i lumtur.
  9. Ne nuk mund të presim që të jemi gjithmonë të lumtur … duke provuar të keqen dhe të mirën bëhemi të mençur.
  10. Jeta e çdo njeriu është një përrallë e shkruar nga gishtat e Zotit.
  11. Jeta është si një melodi e bukur, vetëm tekstet bëjnë rrëmujën.
  12. Por a nuk duhet të gjithë ne në tokë të japim më të mirën që kemi për të tjerët dhe të ofrojmë gjithçka që për sa kemi fuqi?
  13. Por një sirenë nuk ka lot, dhe për këtë arsye ajo vuan shumë më tepër.
  14. Kur zogu i zemrës fillon të këndojë, shumë shpesh do të ndalojë veshët e saj.
  15. Ishte e qartë për mua, ndërsa shikoja jetën time të mëparshme, se një Zot i dashur më vëzhgonte mua, se gjithçka ishte drejtuar për mua nga një fuqi më e lartë.
  16. Nëse do të shikoje deri në fund të shpirtit tim, do ta kuptoje plotësisht burimin e dëshirës time dhe – më mëshironi. Edhe liqeni i hapur dhe transparent ka thellësitë e tij të panjohura, të cilat asnjë zhytës nuk e di.
  17. Qëniet njerëzore, përkundrazi, kanë një shpirt i cili jeton përgjithmonë, jeton pasi trupi të jetë kthyer në pluhur. Ai ngrihet përmes ajrit të qetë dhe të pastër, përtej yjeve të shkëlqyeshëm.
  18. Jeta e lumtur shtëpiake është si një mbrëmje e bukur e verës; zemra është e mbushur me paqe; dhe gjithçka përreth rrjedh një lavdi të veçantë.
  19. Epo, nuk është aq e thjeshtë për të dhënë një përgjigje kur bëni një pyetje idjote!
  20. Jeta ime është një histori e bukur, e lumtur dhe plot incidente.
  21. Pastaj ajo pa një yll duke rënë, duke lënë pas saj një rreze zjarri të ndritshme. «Dikush po vdes», – mendoi vajza e vogël, për gjyshen e saj të vjetër, e vetmja që e kishte dashur ndonjëherë atë dhe që ishte e vdekur tanimë. Por ajo i kishte thënë asaj se kur bie një yll, një shpirt po ngjitej te Zoti.
  22. Jo, drita është shumë e fortë; ne ende nuk kemi sy që mund të shohin tërë lavdinë që ka krijuar Zoti. Por mbase një ditë do të kemi sy të tillë. Kjo do të jetë përralla më e mrekullueshme nga të gjithë, sepse ne vetë do të jemi pjesë e saj.
  23. “A ndalet e gjithë bukuria e botës kur vdes?” “Jo”, tha Lisi i Vjetër; “do të zgjasë shumë më gjatë – më gjatë nga sa mund të mendoj.” “Epo, atëherë,” tha pak maji-mizë, – kemi të njëjtën kohë për të jetuar; vetëm ne vlerësojmë ndryshe.
  24. Sa herë që një fëmijë i mirë vdes, një engjëll i Zotit zbret në tokë. Ai e merr fëmijën në krahë, përhap krahët e tij të mëdhenj të bardhë dhe fluturon me të në të gjitha vendet ku fëmija donte në tokë. Engjëlli mbledh një pjesë të madhe të luleve, dhe i merr me vete deri në Hyjin, ku lulet lulëzojnë më me shkëlqim se sa bënin në tokë.
  25. Naiviteti ishte vetëm një pjesë e përrallave të mia; humori ishte kripa e vërtetë në to.
  26. Vdekja ecën më shpejt se era dhe nuk e kthen kurrë atë që ka marrë.
  27. Koha është aq e shpejtë sa nëse nuk e kujtojmë Zotin në rininë tonë, mosha mund të na gjejë të paaftë të mendojmë për të.
  28. Është fuqia e mendimit që i jep njeriut fuqi mbi natyrën.
  29. Në çdo hap që ndërmerrni do të ndjeheni sikur po shkelni te tehët e thikës aq të mprehtë sa duhet të rrjedhë gjaku. Unë jam i gatshëm t’ju ndihmoj, por a jeni e gatshme të vuani të gjitha këto? “” Po “, tha sirena e vogël me një zë të dridhur, ndërsa mendonte për Princin dhe për të fituar shpirtin njerëzor.

Aforizma nga Ava Max (16 shkurt 1994)

VOAL – Familja ime është shumë muzikore.

Babai im më mori mua në opera kur sapo kisha filluar të rritem.

E gjithë familja ime është shumë e talentuar.

Të gjithë kushërinjtë e mi në Shqipëri këndojnë, iu bien tambureve, kitarave…

Të dy xhaxhallarët e mi ishin në grupe artistike, babai im ishte aktor komik, ai vishej në skenë si klloun.

Gjyshja ime këndonte. Unë e ndjej gjakun e saj në damarët e mi.

Trashëgimia ime e ka përcaktuar në shumëçka rrugën time.

Prindërit e mi punonin shumë kur ne erdhëm në Amerikë, bënin nga tri punë secili. Ne rrallë shiheshim me njëri-tjetrin.

Nëna ime gatuan ushqime shqiptare. Ajo është një kuzhiniere e hatashme.

Unë dua t’i ndihmoj prindërit e mi, njerëzit e mi dhe njerëzit në përgjithësi.

Unë nuk e ndjeva veten asnjëherë një Amanda.

Kur jam në skenë, unë shndërrohem në një bishë krejt tjetër.

Në skenë unë ndihem sikur kam flatra.

Isha shumë e vogël kur vendosa të merrem me muzikë dhe të këndoj.

Dashuria dhe urrejtja janë dy ndjenjat më të mëdha në marrëdhëniet mes njerëzve.

Nëse mund t’ia bëj dikujt ditën më të mirë, më të bukur, më të ndritshme, atëherë unë ndihem më e lumtur.

Nëse një këngë nuk më bën të kërcej, unë nuk e konsideroj.

Unë isha shumë e rreptë për t’i bindur njerëzit që të besojnë në projektet e mia. Secili prej tyre kishte idetë e tij, dhe donin të më projektonin mua në diçka që unë nuk isha./Elida Buçpapaj

 

 

 

Aforizma nga CHARLES DICKENS (Çarls Dikens, 7 shkurt 1812 – 9 qershor 1870)

VOAL – “Duhen njëzet vjet që një grua ta bëjë djalin e saj burrë dhe njëzet minuta për një grua tjetër që ta bëjë atë një idiot.”

“Ndonjëri mund të jetë i gëzuar dhe i dashur kur është i veshur mirë. Por nuk ka shumë merita për këtë “.

“Ky është rregulli për biznes të mirë – Budallepsi të tjerët, sepse edhe ata do ta bënin këtë me ty.”

“Bamirësia fillon në shtëpi, dhe drejtësia nga dera e fqinjit”.

“Është një e vërtetë e trishtueshme që çdo njeri i madh ka pikën e tij të dobët”.

“Na falni nëse ju shqetësoj – tha vrasësi duke hedhur plakën në zjarr.”

“Operativiteti është shpirti i biznesit dhe gurthemeli i prosperitetit”.

“Zotëri një herë, zotëri përgjithmonë.”

“Sa më shumë fiton peshë, aq më i mençur bëhet ai. Barku dhe mençuria rriten së bashku “.

“Ka mbaruar dhe nuk ka asgjë çfarë për të bërë, dhe kjo është tashmë një ngushëllim, siç thonë ata në Turqi kur ia presin kokën një njeriu të gabuar”.

“Surprizat, si fati i keq, rrallë vijnë vetë.”


Send this to a friend