VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Aforizma: çfarë kanë thënë për gruan burrat e famshëm – Përgatiti: Elida Buçpapaj

By | March 8, 2019
1 Comments
  • author avatar
    Anonymous 1 month ago Reply

    Fjale me vende.
    Lume kush I kupton grate sa vlere Kane.

Komentet

Më 28 mars 1994 u nda nga jeta shkrimtari i shquar frenko-rumun Eugène Ionesco

VOAL – Eugène Ionesco (Eugjen Jonesko) lindi më 26 nëntor 1909 nën emrin Eugen Ionescu në Slatinë të Rumanisë, tek një baba rumun dhe një nënë franceze.

Transferuar një vit më vonë në Paris me prindërit, pas Luftës së Parë Botërore ai u shpërngul në Majenne, në fshatin e vogël Chapelle-Anthenaise, edhe për shkak të anemisë së tij.

Kthehet në Paris dhe shkruan një dramë patriotike, vepra e tij e parë, në kulmin e adoleshencës. Më vonë prindërit e tij u divorcuan: më 1925, Eugene u kthye në Rumani, ku kryen arsimin e mesëm dhe mëson rumanisht.

Në vitin 1929, ndonëse dëshira e tij ishte të bëhej aktor, me impulsin e babait të tij, ai u regjistrua në Universitetin e Bukureshtit.

Vitet 1930

Në vitet në vijim ai iu kushtua shkrimit, artikujve kritikë dhe vargjeve poetike; në kritikën e tij letrare, në mënyrë të veçantë, ai vërsulet kundër romancierit Camil Petresco dhe kundër poetëve Ion Barbu dhe Tudor Arghezi, shkrimtarët më të rëndësishëm të Rumanisë, të cilët ka për t’i lartësuar më vonë: çka e provon në esenë “Nol”,  ku shpalos mundësinë e mbështetjes së dy tezave kundërshtare në të njëjtën kohë.

Dalluar në gjysmën e parë të viteve tridhjetë si një eksponent premtuese i avant-gardës rumune, në vitin 1934 Eugène Ionesco publikon esenë “Nu”. Dy vjet më vonë ai u martua me Rodica Burileano.

Jep pedagogji në një shkollë të mesme në Bukuresht; pastaj merr nga Qeveria rumune një bursë që i lejon atij për të shkruar një tezë në Paris dedikuar temave të mëkatit dhe vdekjes në poezinë franceze pas Bodlerit, ai u kthye në kryeqytetin francez në vitin 1938.

Vitet 1940 e 1950

Midis 1941 dhe 1944 (kur ai u bë baba i Marie-France) ai ishte i punësuar nga ambasada Rumune në qeverinë kolaboracioniste të Vichy. Në vitin 1950 ai përfundoi dramën e tij të parë, me titull “Këngëtarja tullace”, e cila u vu në skenë për herë të parë në maj të atij viti në Teatrin des Noctambules: punën, ndërsa intrigoi kritikën, vepra ishte e pasuksesshme për publikun.

Megjithatë, autori nuk trembet, shkruan disa drama të tjera: në mesin e tyre drama komike “La Leçon”, “Les Chaises”, “Disartikulimi i gjuhës”, “Përhapja e objekteve”, “Përshkrimi një botë shqetësuese dhe absurde”dhe “Amédée, ou comment s’en débarasser”, e cila ka në qendër një çift në krizë që nuk është në gjendje të pranojë se dashuria ka vdekur.

Në gjysmën e parë të viteve pesëdhjetë shruan edhe “Vizioni ëndërror i realitetit” dhe “Introspeksion shumë i thellë psikoanalitik”. Në këto vepra të hershme, Ionesco ka për qëllim veçanërisht në publikun e Rive Gauche (Bregut të Majtë); në vitin 1955, megjithatë, vjen me “Improptu de l’Alma”, në të cilën autori del personalisht në skenë, të përpiqet për të kënaqur publikun e Rive Droite (Bregun të djathtë), duke u shfaqur në Studio des Champs-Elysees.

Ndërkohë, Ionesco ka një sukses i madh në sajë të “Këngëtares tullace”, ndërkohë shfaq veprat në mënyrë të vazhdueshme në një teatër të lagjes latine, Theatre de la Huchette.

Në vitin 1958 autori boton dramën “The Rhino” (Rinoceronti), e cila, nga njëra anë, i siguron një sukses të jashtëzakonshëm, por nga ana tjetër, përballet me kritika të rënda dhe akuza për konformitetit: vepra ka protagonist Bérenger, një zyrtar i vogël, i cili përpiqet për të kundërshtuar rhinos (simbol i regjimeve totalitare që imponojnë veten me fuqinë e tyre dhe sigurohuni që qytetarët nga ana e tyre të marrin shfaqjen e kafshëve) pa pasur sukses.

Nga vitet ’60 e tutje

Ionesco është zbuluar në vitet e ardhshme si një autor pjellor: në mes të 1960 dhe 1963 shkroi “Apprendre à marcher”, L’oeuf dur”, “Délire à deux”, “L’avenir est dans les oeufs”, “Le roi se meurt”, “La photo du colonel”, “La colére” e “Le piéton de l’air”.

Në vitin 1964, Eugène Ionesco mbaroi “Exercices de conversation et de diction française pour étudiants américains” e “La soif et la faim”, ndërsa një vit më vonë daton “Pour préparer un oeuf dur””. Më pas: midis 1966 dhe 1975 janë botuar”La lacune”, “Jeux de massacre”, “Macbett”, “Ce formidable bordel!” e “L’homme aux valises”; më 1980 “Voyage chez les morts”.

Në vitin 1989, Ionesco inauguroi seancën publike që Parlamenti Europian organizoi në lidhje me shkeljet e të drejtave të njeriut të kryera gjatë regjimit komunist në Rumani; tre vjet më vonë ai u regjistrua në Partinë Radikale Transnacionale, me ftesë të Marco Pannellas.

Eugène Ionesco vdiq më 28 mars 1994 në Paris në moshën 83 vjeçare: trupi i tij është varrosur në varrezat e Montparnasse.

Aforizma nga Virginia Woolf (Virgjinia Vulf, 25 janar 1882 – 28 mars 1941)

VOAL – Kush mund ta matë zellin dhe dhunën e zemrës së një poeti kur kapet dhe bie në kurth në trupin e një gruaje?

Kam pasur një moment paqeje të madhe. Ndoshta kjo është lumturia.

Nuk ka kangjel, asnjë dry, asnjë rrufe që mund të përshtaten me lirinë e mendjes sime.

Çdo valë e detit ka një dritë të ndryshme, ashtu si bukuria e atyre që duam.

Pse jeta është kaq tragjike; aq e ngjashme me një rrip të trotuarit që shkon përgjatë një humnere. Unë shoh poshtë; ndihem e trullosur; Pyes veten se si do të shkoj në fund.

Perëndi, si vuaj! Çfarë aftësie e tmerrshme për t’u ndjerë intensivisht, imja!

Po sikur t’ju them se unë nuk mund ta toleroj zemrën time?

Më pëlqen të shkoj nga një dhomë në një tjetër; ky është truri im për mua, dhoma të ndezura; dhe shëtitjet në fusha janë korridoret … Dhe sot jam shtrirë për të menduar.

Lumturia është të kesh një fije për të varur gjërat në … Fije që, e zhytur në thesarin e valës, do të kthehej në sipërfaqen e mbuluar me perla.

Më duhet një pjesë e gjuhës që përdorin të dashuruarit.
Nuk kam nevojë për fjalë. Asgjë specifike.
Kam nevojë për një ulërimë, një britmë.

Pse gratë janë shumë më interesante për meshkujt sesa burrat për gratë?

I dua frazat që nuk do të lëvizin një inç edhe nëse përballen me një ushtri.

Ndonjëherë mendoj se qielli duhet të lexojë vazhdimisht, pa fund.

Megjithatë, e vetmja jetë emocionuese është ajo imagjinare. Sa më shpejt që unë të fillojë rrotat në kokën time unë nuk kam nevojë për shumë para ose rroba.

Gjithkush ka të kaluarën e tij të mbyllur si faqet e një libri të mësuar nga zemra dhe nga të cilat miqtë mund të lexojnë vetëm titullin.

Pamja jonë, tiparet që na dallojnë, janë thjesht gjëra fëminore. Nën to gjithçka është e errët, çdo gjë zgjerohet, ka një thellësi të padepërtueshme; por herë pas here ngrihemi në sipërfaqe dhe kjo është ajo që të tjerët e dinë për ne.

E çuditshme se si fuqia krijuese menjëherë e vë gjithë universin në rregull.

Përplasje kundër stuhisë duke besuar se dielli shkëlqen pas këtij rrëmuje.

Por njerëzit që më pëlqejnë janë gjithmonë të shpërndarë këtu dhe atje; ata janë të vetmuar … Vetëm ata e njohin njëri-tjetrin sa më shpejt që të jenë së bashku.

Qeniet njerëzore nuk vazhdojnë të mbajnë duart gjatë gjithë udhëtimit të jetës. Ekziston një pyll i virgjër në secilin prej nesh, një fushë e borës ku edhe pamja e putrave të shpendëve është e panjohur. Këtu shkojmë vetëm dhe ne preferojmë që të jetë kështu. Gjithmonë duke pasur solidaritet, gjithmonë të shoqëruar, gjithmonë duke u kuptuar, do të ishte e patolerueshme.

Ai kishte disa momente të zhveshur, në të cilën ai dukej se ishte një shpirt i palindur, një shpirt i shqyer nga trupi, duke hezituar në një majë me erë dhe të ekspozuar pa mbrojtje për të gjitha gusts e dyshimit.

Është një gjë e çuditshme, heshtje. Mendja bëhet si një natë pa yje.

Jeta është një ëndërr nga e cila ju zgjoheni duke vdekur.

Dashuria shkatërrohet gjithashtu. E gjithë kjo ishte e bukur, gjithçka që ishte e vërtetë, mbaroi.

Më ndodh që ky shtet, gjendja ime e depresionit, është gjendja e zakonshme e shumicës së njerëzve.

I ngurtë, skeleti i zakonit mbështet vetëm strukturën njerëzore.

Fryma ime është e pangopur vetëm nga fushat e gjelbra, nga dielli, nga vera; për t’u ulur dhe për të bërë asgjë.

Unë do të vazhdoj të guxoj, të ndryshoj, të hap mendjen dhe sytë, duke refuzuar të le veten të pëllumbur dhe të stereotipizuar. Ajo që ka rëndësi është lirimi i vetes: le të gjejë dimensionet e saj, që nuk ka kufizime.

Një libër, për të vazhduar të jetuarit, duhet të ketë fuqinë për të ndryshuar ndërsa ndryshojmë.

Çfarë burim i pafund kënaqësie janë librat për mua! Unë besoj se mund të jetoj këtu me lumturi, duke lexuar përgjithmonë.

Ai kurrë nuk gjeti pushim kur ai ishte vetë, por vetëm kur ai ishte një bërthamë e errësirës. Humbja e personalitetit të dikujt, shqetësimet, nxitimi, agjitimi u humbën gjithashtu.

Nuk është e ngjashme me leshi pambuku, në të cilën ditët tona janë të mbështjellura. I tërë problemi i ekzistencës konsiston në kapjen e momenteve në të cilat gjërat bëhen transparente dhe gjurma është gjetur. Sikur, për shkak të një shpërthimi të papritur, fundi i të qenit u bë i dukshëm dhe poezia u bë realitet.

Aforizma: çfarë kanë thënë për gruan burrat e famshëm – Përgatiti: Elida Buçpapaj

Nëse Zoti nuk do ta kishte bërë gruan, nuk do ta kishte bërë as lulen.

OSCAR WILDE

 

E dashur grua, nganjëherë ndodh që të jesh shumë grua, shumë e zgjuar, shumë e bukur, shumë e fortë, gjithmonë shumë.
Kjo e bën një burrë të ndihet më pak burrë dhe do të fillosh të ndjesh nevojën për të qenë më pak femër. Gabimi më i madh që mund të bësh është të heqësh bizhuteritë nga kurora jote në mënyrë që një burrë të mund ta mbajë atë me më shumë lehtësi.
Kur kjo ndodh, ti duhet të kuptoni se çfarë të duhet nuk është një kurorë më e vogël, por një burrë me duar të mëdha.

MICHAEL REID

 

Kur të shkruash për gratë duhet ta ngjyesh penën në ylber dhe ta thash fletën me pluhurin e krahëve të fluturave.

DENIS DIDEROT

 

Nga sytë e grave rrjedh doktrina time: ata ende shkëlqejnë nga zjarri i vërtetë i Prometeut, janë librat, artet, akademitë, të cilat tregojnë, përmbajnë dhe ushqejnë botën.

WILLIAM SHAKESPEARE

 

Përkufizimi i gruas? Një sfinks pa sekrete.

OSCAR WILDE

 

Gratë janë bërë për t’u dashur, jo për t’u kuptuar.

OSCAR WILDE

 

Gruaja dëshiron të jetë e dashur pa pse. Jo sepse është e bukur apo e mirë, jo pse është e sjellshme ose e bukur apo e butë, por sepse është grua. Çdo analizë i duket asaj një zvogëlim, një nënshtrim i personalitetit të saj.

HENRI-FRÉDÉRIC AMEL

 

Bota do të ishte e papërkryer pa praninë e gruas.

THOMAS D’AQUINO

 

Kush nuk e do gruan, verën dhe këngën, është i marrë, nuk është shenjt.

ARTHUR SCHOPENHAUER

 

Zemra e dobët nuk e fitoi kurrë gruan.

MIGUEL DE CERVANTES

 

Gruaja që nuk arrin të bëjë magjepsëse gabimet e saj, është vetëm një femër.

OSCAR WILDE

 

Gruaja doli nga brinja burrit, jo nga këmbët për t’u shkelur, jo nga koka për të qenë superiore, por nga ana tjetër, që të jetë e barabartë, të jetë nën krahun e burrit që të mbrohet prej tij, pranë zemrës së burrit për t’u dashur prej tij.

WILLIAM SHAKESPEARE

 

Natyra i ka thënë gruas: ji e bukur nëse mundesh, ji e zgjuar nëse do, por ji e denjë gjithmonë.

BEAUMARCHAIS

 

Në hakmarrje dhe në dashuri gruaja është më barbare se burri.

NIETZCHE

 

Prova më e madhe e dashurisë është t’i bindesh vullnetit të gruas.

MOLIERE

 

Gruaja është shpesh dobësia e të shoqit.

JAMES JOYCE

 

Lumturia është poezia e gruas.

HONORÉ DE BALZAC

 

Gruaja është prej qelqi, prandaj nuk duhet provuar nëse thyhet apo jo.

MIGUEL DE CEVANTES

 

Gruaja e zhveshur është një grua e armatosur.

VICTOR HUGO

 

Gratë, si ëndrrat, nuk janë asnjëherë ashtu si i do ti.

LUIGI PIRANDELO

 

Motorrët janë si gratë, duhet të dish t’i prekësh në pikat më të ndjeshme.

ENZO FERRARI

 

Gratë, kur nuk duan, kanë gjithë gjakun e ftohtë të një avokati plak.

HONORÉ DE BALZAC

 

Gratë nuk kanë asgjë për të thënë, por e thonë aq bukur!

OSCAR WILDE

 

Nëse nuk do të ekzistonin gratë, të gjitha paratë e botës do të ishin pa kuptim.

ARISTOTEL ONASSIS

 

Gruaja do të jetë gjithmonë rreziku i të gjitha parajsave.

PAUL CLAUDEL

 

 

AFORIZMA NGA GABRIEL GARCIA MARQUEZ (Gabriel Garsia Markes, 6 mars 1927-17 Prill 2014)

VOAL – Një burrë e di se kur po plaket, sepse ai fillon të duket si i ati i tij.

Një person nuk vdes kur duhet, por kur mund.

Gjithmonë mbani mend se gjëja më e rëndësishme në një martesë të mirë nuk është lumturia, por stabiliteti.

Një burrë në moshë të re është një bashkëshort i mirë, por një burrë i keq.

Çdo gjë që hyn në gojën time duket se më trash mua, çdo gjë që del nga goja ime më shqetëson mua.

Trillimi u shpik në ditën kur Jonas mbërriti në shtëpi dhe i tha gruas së tij se ishte vonuar tri ditë për shkak se kishte qenë gëlltitur nga një balenë.

Ai që pret më shumë mund të arrijë pak.

Unë nuk besoj në Zot, por kam frikë prej Tij.

Në qoftë se Perëndia nuk do të pushonte dielën, do të kishte pasur kohë për të përfunduar botën.

Nuk ka ilaç të kurojë atë që kuron lumturia.

Vjen gjithmonë mëngjesi dhe jeta ne na jep prapë mundësi t’i bëjmë gjërat si duhet.

Ajo që ka rëndësi në jetë nuk është ajo që të ka ndodhur, por ajo që ti kujton dhe si e kujton atë.

Një mik i vërtetë është ai që nuk ta lëshon kurrë dorën dhe të prek zemrën.

Kur të vdes, të vetmen keqardhje do ta kem është nëse në vdekje nuk do të ekzistojë më dashuria.

E nesërmja nuk është e sigurt për askënd, i ri apo i vjetër. Sonte mund të jetë e fundit herë që i shikon njerëzit që do. Prandaj mos prit, bëje sot sepse e nesërmja nuk vjen kurrë.

Injeksionet janë gjëja më e mirë e shpikur ndonjëherë për t’i ushqyer mjekët.

Nuk është e vërtetë që njerëzit ndalen së ndjekuri ëndrrat, ngaqë plaken; ata plaken ngaqë ndalen së ndjekuri ëndrrat.

Nevoja e ka fytyrën e një qeni.

Jo, jo nuk jam i pasur. Unë jam një njeri i varfër me të holla, çka nuk është e njëjta gjë.

Askush nuk i meriton lotët e tu, por ai që i meriton ata, nuk do të të bëjë të qash.

Nevoja ka fytyrën e qenit.

Ajo zbuloi me kënaqësi të madhe se njeriu nuk i do fëmijët e tij vetëm sepse ata janë fëmijët e tij, por për shkak të miqësisë së krijuar duke i rritur ata.

Kujtesa e zemrës e eliminon të keqen dhe e madhëron të mirën.

Ai që pret gjatë, mund të fitojë pak.

Në gazetari vetëm një fakt i rremë, e vë në dyshim të gjithë punën e bërë, ndërsa në fiksion vetëm një fakt i vërtetë e legjitimon të gjithë punën e bërë

Interpretimi i realitetit tonë nëpërmjet modeleve tona e jo nëpërmjet nesh, shërben vetëm për të na bërë gjithnjë e më të panjohur, kurrë më pak të lirë, gjithnjë e më të vetmuar.

Problemi me martesën është se ajo përfundon çdo natë pas së bëri dashuri, dhe duhet të rindërtohet çdo mëngjes para ngrënies së mëngjesit.

Në fund të fundit, letërsia nuk është tjetër vetëm se zdrukthtari. Me të dyja ju keni punë me realitetin, me një material po aq të vështirë sa druri.

Ajo që ka rëndësi në jetë nuk është ajo që ndodh me ju, por çfarë ju kujtohet dhe si ju kujtohet ajo.
ELIDA BUÇPAPAJ

FJALË, CITIME DHE AFORIZMA NGA VICTOR HUGO (1802 – 1885) – Mblodhi dhe përktheu FASLLI HALITI

Victor Hugo – Viktor Hygo (Besançon, 26 shkurt 1802 – Paris, 22 maj 1885) ishte një shkrimtar, poet, dramaturg dhe politikan francez. Udhëheqësi i Romanticizmit, ai konsiderohet si një nga shkrimtarët më të mëdhenj që ka pasur Franca.
***

FJALË, CITIME DHE AFORISMA

1.
Ka një spektakël më të madh dhe se i detit, dhe është qielli; ka një spektakël më të madh se qielli, dhe është brendësia e shpirtit.

(Të mjerët)

2.
Të udhëtosh është e nevojshme që të lindësh dhe të vdesësh në çdo çast.
(Të mjerët)

3.
Jeta është lulja për të cilën dashuria është mjalti

(Mbreti argëtohet)

4.
Lumturia supreme e jetës është që të jemi të dashuruar për atë që është, ose më mirë, të jemi të dashurar për inat të asaj se ç’është njeriu.

(Të mjerët)

5.
Të duash ose të kesh dashur, mjafton: mos kërko gjë më pas. Nuk është e mundur të gjesh margaritarë të tjerë në palat e errëta të jetës: të duash është të jesh i plotë.

(Të mjerët )

6.
Besoni, se jeni të fortë. Dashuroni, që të jeni të lumtur.

(Oqeani)

7.
Gjysma e jetës kalohet duke pritur kush do të na dashurojë dhe gjysma tjetër për të lënë atë që doni.

(Oqeani)

8.
Fikso qeni tënd në sy dhe tento të pohosh akoma se kafshët nuk kanë shpirt.

9.
Shpesh ka më shumë gjëra të mbytura në fund të një shpirti sesa në fund të detit.

(Oqeani)

10.
Një grua që ka një dashnor është një engjëll. Një grua që ka dy të dashur është një përbindësh, një grua që ka tre të dashur është një grua.

11.
Kam takuar në rrugë një djalë shumë të varfër i cili ishte i dashuruar: ai kishte një kapelë të vjetër, xhaketën të vjetruar, uji kalonte përgjatë shollit të këpucëve dhe yjet përmes shpirtit të tij.

***
12.
Shpirti ndihmon trupin dhe nganjëherë e ngre; është vetëm zogu që ndihmon kafazin e tij.

(Të mjerët)

13.
Agimi ka një madhështi misterioze të madhe që përbëhet nga një mbetje ëndrre dhe një princip mendimi.
(Punëtorët e detit)

14.
Jeta s’është veçse një humbje e gjatë e asaj që duhet.

(Njeriu që qesh)

15.
A e dini ç’është miqësia? Po!, të jesh vëlla dhe motër, dy shpirtra që takohen pa u ngatërruar me njëri-tjetrin, dy gishtat e dorës. Po dashuria? dashuri? Oh dashuria, është të qenit dy dhe të mosqenit veçse një person. Një burrë dhe një grua që shkrihen në një engjëll. Është qielli.

(Katedralja e e Parisit)

16.
Dashuria është si një pemë: buis në vetë, hedh thellë rrënjët e saj në të gjithë jetën tonë dhe vazhdon shpesh të gjelbërojë në një zemër në rrënojë.

(Katedralja e Parisit)

17.
Jeta pa butësi dhe pa dashuri nuk ishte veçse një makineri jo e vajosur, plot gërvima dhe lot.

(Katedralja e Parisit)

18.
Mund edhe të besosh as në asgjë, por ka disa çaste në jetë në të cilën lutet perëndia i tempullit që është përpara nesh.

(Katedralja e Parisit)

19.
Të jesh gjysmë i verbër është më keq se të qenit i verbër, sepse shihet ajo që na mungojnë.
(Katedralja e Parisit)

20.
Skepticizmi është kariesi i inteligjencës.

(Të mjerët)

21.
E gjithë historia është vetëm një përsëritje e gjatë: një shekull plagjiat i tjetrit.

(Të mjerët)

21 AFORIZMA
mblodhi dhe përktheu: Faslli Haliti

Aforizma nga nga George Herbert Walker Bush (Xhorxh Herbert Wokër Bush; 12 qershor 1924 – 30 nëntor 2018)

VOAL – Ne jemi një vend i komuniteteve… një diversitet brilant i përhapur si yjet, si një mijë pika të ndritshme yjesh në një qiell të gjerë dhe paqësor.

– Amerika nuk është kurrë vetvetja nëse nuk është e angazhuar në parim të lartë moral. Ne si popull kemi një qëllim të tillë sot. Ky qëllim është ta bëjmë më të mirë fytyrën e vendit dhe më njerëzore fytyrën e botës.

-Ne nuk duam një Amerikë të mbyllur ndaj botës. Ne duam një botë të hapur ndaj Amerikës.

-Ne e dimë çfarë funksionon. Liria funksionon. Ne e dimë çfarë është e duhura. Liria është e duhura.

-Një fllad i ri po fryn, dhe një botë e këndellur prej tij duket se po rilind, sepse në zemrën e njeriut koha e diktatorit ka marrë fund. Epoka totalitare po mbaron, idetë e saj të vjetra po shkunden si gjethet nga një lis i vjetër, i pajetë.

-Unë u betova kur u bëra President të mos flas për punën më të vështirë në botë dhe nuk e mbajta betimin.

-Unë kam opinionet e mia. Opinione të fuqishme. Por nganjëherë nuk pajtohem me opinionet e mia.

-Do të vijë dita – dhe nuk është e largët – kur trashëgimia e Linkolnit do të përmbushet më në fund në 1600 Pennsylvania Avenue kur një burrë ose grua me ngjyrë do të jetë në Zyrën Ovale. Kur ajo ditë do të vijë, gjëja më e shënuar e saj do të jetë se sa natyrshëm kjo do të ndodhë.

-Një nga gjërat e mira për mënyrën si përfundoi Lufta e Gjirit e vitit 1991 është se ne pamë veteranët e Luftës në Vietnam të marshojnë me veteranët e Luftës së Gjirit.

-Si nënpresident për tetë vite, unë mësova më shumë nga Ronald Reagan se nga të gjithë të tjerët në gjithë jetën time publike.

-Zoti ynë është Zot që fal.

-Është shumë më keq të lexosh kritika për djalin tënd se për veten.

-Debatet, unë i urrej.

-Ne mund të ndërtojmë një paqe afatgjatë dhe t’i shndërrojmë marrëdhëniet Lindje-Perëndim në një bashkëpunim të qëndrueshëm.

-Lexojini buzët e mia: jo më taksa.

-Pleqëria është e mirë, më e mirë se alternativa e saj, e cila është të mos jemi në këtë botë.

Aforizma nga John McCain (Xhon Mëkejn, 29 gusht 1936 – 25 gusht 2018)

VOAL – Unë rashë në dashuri me vendin tim kur isha në burgun e një vendi tjetër.

-Unë besoj evolucionin. Por unë gjithashtu, kur shkoj te Kanioni i Madh dhe e shikoj atë në perëndimin e diellit, besoj se edhe dora e Zotit është aty.

– Pika më e fortë e Amerikës ka qenë gjithmonë vizioni i saj shpresëplotë për një progres njerëzor.

– Roli i parë i një qeverie është t’i ndihmojë njerëzit që janë në krizë ose në nevojë.

– Për pjesën më të madhe të jetës sime, Marina ishte e vetmja fjalë që dija. Prapë ajo është fjala që e njoh më shumë dhe që e dua më shumë.

– Të dalësh kundër ekonomisë globale është sikur të bësh opozitë ndaj motit – ai vazhdon, të pëlqen ty po nuk të pëlqen.

– Unë e admiroj Islamin, ka plot parime të mira në të.

– Unë mendoj se askush nuk është si ai dhe as që mund të krahasohet me Ronald Reaganin, sepse ai ishte njeriu i duhur në kohën e duhur.

– Unë besoj në lutjet, unë lutem çdo natë.

– Një BE e fuqishme, një NATO e fuqishme dhe një partneritet i vërtetë strategjikndërmjet tyre janë thellësisht në interesin tonë.

– Për Amerikën, interesat tona janë vlerat tona – dhe vlerat tona janë interesat tona.

– Mos u jepni, mos u zmbrapsni. Qëndroni fort me Presidentin tonë dhe luftoni. Ne jemi amerikanë, dhe nuk do të dorëzohemi kurrë. Ata do të dorëzohen.

-Putini dëshiron të restaurojë Perandorinë Ruse. Ky është qëllimi i tij, ai e ka deklaruar këtë shpesh herë.

-Liderët rusë, të pasuruar me naftë dhe të korruptuar me pushtet, i kanë hedhur poshtë idealet demokratike dhe detyrimet e një pushteti të përgjegjshëm.

-Me urdhër të Putinit, aparatçikët e korruptuar dhe oligarkët ortakë grabitin pasurinë dhe burimet e popullit rus.

-Më shqetësuesja e agresionit të Putinit në Krime se ai pasqyron një mospërfillje në rritje ndaj besueshmërisë amerikane në botë. Kjo i ka trimëruar aktorët e tjerë agresivë në botë – që nga nacionalistët kinezë, tek terroristët e Al Kajdës dhe teokratët iranianë.

 

 

Aforizma Franz Kafka (Franc Kafka, 1883-1924)

VOAL – Libri duhet të jetë sëpata për të çarë detin e ngrirë brenda nesh.

Shenja e parë e fillimit të kuptimit është dëshira për të vdekur.

Njeriu i veprimit i detyruar të mendojë, është i palumtur deri në çastin që ia arrin të dalë nga kjo situatë.

Një shkallë që nuk konsumohet nga hapat e njerëzve, nisur nga pikëpamja e saj, është vetëm diçka e rëndomtë prej druri.

Gjithmonë fillimisht merrte frymë thellë pasi çlirohej nga kotësia dhe vetëkënaqësia.

Kushdo që nuk arrin të gjejë kuptimin e jetës së tij, ndërkohë që ai është gjallë, ka nevojë që një dorë ta ruajë paksa nga dëshpërimi ndaj fatit të tij… por me dorën tjetër ai nuk mund të zhdavaritë çfarë shikon në mes të rrënojave.

Kushdo që ruan aftësinë për ta parë bukurinë, nuk ka për t’u plakur kurrë.

Shoqërimi me qenie njerëzore çon në vetëvëzhgim.

Atlasit i ishte lejuar opinioni se ai ishte i lirë, nëse donte, ta kapte Tokën dhe ta hidhte tutje; por ky opinion ishte e vetmja gjë që i ishte lejuar.

Të besosh në progresin nuk do të thotë të besosh se është bërë ndonjë progres.

Duke besuar me pasion në diçka që ende nuk ekziston, ne e krijojmë atë. Joekzistuesja është çfarëdo gjëje që ne nuk e kemi dëshiruar mjaftueshëm.

Duke ia imponuar një përgjegjësi tepër të madhe, për më tepër, të gjithë përgjegjësinë, vetvetes, ti e rrënon vetveten.

Fatkeqësia e Don Kishotit nuk është përfytyrimi i tij, por Sanço Pançoja.

Mos u dëshpëro, madje as nga fakti se ti nuk dëshpërohesh.

Trembja prej natës. Trembja prej jo-natës.

Çdo revolucion avullon dhe lë prapa vetëm lëmashkun e një burokracie të re.

E ligë është çdo gjë dëfryese.

Nga një pikë e caktuar e lëvizjes përpara nuk ka më kthim prapa. Kjo është pika e cila duhet arritur.

Zoti t’i jep arrat, por ai nuk t’i thyen ato.

Ai që kërkon nuk gjen, por ai që nuk kërkon do të gjendet.

Qielli është memec, ai i bën jehonë vetëm memecërisë.

Ngurim para lindjes. Nëse ka një shpërngulje të shpirtrave, atëherë unë ende nuk jam i vënë në radhë. Jeta ime është një ngurim para lindjes.

Vendet e fshehjes janë të panumërta, arratisja është vetëm një, por mundësitë e arratisjes, prapë se prapë, janë aq të shumta sa edhe vendet e fshehjes.

Si mund të gjesh kënaqësi në botë nëse nuk e ke atë për strehë?

Unë nuk i lexoj reklamat. Sepse do ta harxhoja gjithë kohën duke kërkuar gjëra.

Unë kam ndjesinë e vërtetë të vetes sime vetëm kur jam tej mase i palumtur.

Dembelia është fillimi i të gjitha veseve, kurora e të gjitha virtuteteve.

Nëse unë do të jetoj përjetësisht, si do të ekzistoj nesër?

Nëse do të ishte e mundur të ndërtohet Kulla e Babilonisë pa u ngjitur atje, atëherë do të ishte lejuar ndërtimi i saj.

Në njëfarë kuptimi e Mira është e parehatshme.

Në debate krahasimet janë si këngët në ashuri; ato përshkruajnë shumë, por nuk vërtetojnë asgjë.

Në luftën midis teje dhe botës, përkrahe botën.

Në teori ka një mundësi të lumturisë së përkryer: Të besosh në elementin e pashkatërrueshëm brenda dikujt, dhe të mos përplasesh me të.

Është e rehatshme të mendosh se shpërpjesëtimi i gjërave në botë duket se është vetëm aritmetik.

Është shpesh më e sigurtë të jesh në zinxhirë se të jesh i lirë.

Sa tmerrshëm e pakët është njohja e vetes sime, krahasuar me njohjen e dhomës sime.

Nuk është e nevojshme të largohesh nga shtëpia jote. Rri në tryerë dhe dëgjo. Madje mos dëgjo, vetëm prit. Madje as mos prit, vetëm rri qetësisht dhe vetmitar. Bota do të paraqitet tek ti pa masë, nuk ka rrugë tjetër, vetëm do të bjerë në gjunj para teje.

Është vetëm konceptimi i kohës që na bën ne ta quajmë Gjyqin e Fundit me këtë emër. Në fakt është një lloj ligji ushtarak.

Lejomë ta kujtoj fjalën e moçme: njerëzit e dyshuar janë më normalë se të tjerët, gjersa ata rrinë në baraspeshë pa e ditur këtë gjë, duke qenë të peshuar bashkë me mëkatet e tyre.

“Frika” im është thelbi im, dhe ndoshta pjesa ime më e mirë.

Parimi im prijës është ky: Faji nuk duhet dyshuar kurrë.

Ende pa i thënë gjërat, i bën – kështu vepron njeriu me vlera.

Askush nuk mund ta shohë të vërtetën, por mund të jetë e vërteta.

Një përparësi në mbajtjen e ditarit është se ju nuk i vini re ndryshimet nga të cilat vuani papushim.

Njeriu thotë sa më pak gënjeshtra që të jetë e mundur vetëm duke thënë sa më pak gënjeshtra që të jetë e mundur, dhe mos e pasur asnjë mundësi që ta bëjë këtë gjë.

Frytshmëri është të bësh gjëra që nuk ishe i aftë t’i bëje më parë.

Vetëkontroll do të thotë të dëshirosh të jesh i frytshëm në një pikë në rrezatim të pafund me ekzistencën time shpirtërore.

Sa kohë që e ke kafshatën në bojë, atëherë i ke zgjidhur të gjith a problemet e momentit.

Fillo me çka është e drejtë sesa të fillosh me çka është e pranueshme.

Vuajtja është elementi pozitiv i kësaj bote, në të vërtetë është e vetmja lidhje midis kësaj botes dhe pozitives.

Dashuria sensuale është mashtruese si dhe dashuria hyjnore; ajo nuk mund të bëhet vetë, por gjersa e ka pavetëdijshëm elementin e dashurisë hyjnore brenda vetes, mund të bëhet edhe kështu.

Provohu me njerëzimin. Kjo është diçka që e bë dyshuesin të dyshojë, besuesin të besojë.

Historia e njerëzimit është çasti midis dy hapave të udhëtarit.

Medimi nga ana e gjarpërit është i nevojshëm. E keqja mund ta bëjë për vete njeriun, por nuk mund të bëhet njeri.

Fakti që synimi ynë është i matur saktësisht me jetën tonë, na e jep ne përshtypjen se jemi të përjetshëm.

Shpirti bëhet i lirë vetëm kur ai të pushojë së qeni një mbështetje.

Ka vetëm dy gjëra. E vërteta dhe gënjeshtrat. E vërteta është e pandashme, gjersa ajo nuk e njeh veten; të gjithë ata që duan ta njohin, vetëm sa gënjejnë.

Ne të gjithë kemi flatra, por ato nuk na duhen ne për asgjë dhe nëse do të mundnim, do t’i shqyenim.

Rinia është e lumtur, sepse ajo e ka mundësinë ta shohë të bukurën. Të gjithë ata që janë të aftë ta shohin të bukurën, nuk plaken kurrë.

Ne jemi mëkatarë jo vetëm se kemi ngrënë Pemën e Dijes, pore edhe sepse nuk e kemi ngrënë Pemën e Jetës. Gjendja në të cilën ndodhemi është mëkatare, pavarësisht nga faji./ELIDA BUÇPAPAJ

 

Aforizmi i ditës – 11 qershor 2018

You cannot step into the same river twice.
Heraclitus
Ti nuk mund të kalosh në të njëjtin lum dy herë.
Heraclitus

Aforizma nga Sigmund Freud (Zigmund Frojd, 6 maj 1856- 23 shtator 1939)

VOAL – Një shtet ndërluftues ia lejon vetes çdo keqbërje, çdo akt dhune deri në poshtërimin e skajshëm të individit.

Një qytetërim që lë një numër kaq të madh të pjesëtarëve të tij të pakënaqur dhe i çon ata në revoltë nuk e ka merituar dhe nuk e meriton të ekzistojë.

Njeriu nuk ia arrin t’i eleminojë komplekset e tij, por pajtohet me to: ato ligjërisht e drejtojnë veprimtarinë dhe sjelljen e tij në botë.

Anatomia është fati.

Të jesh tërësisht i ndershëm me veten është një ushtrim i mirë.

Fëmijët janë krejtësisht egoistë; ata i ndiejnë nevojat e tyre intesivisht dhe përpiqen mizorisht që t’i kënaqin.

Qytetërimi filloi për herë të parë kur një njeri i uritur përdori fjalën në vend të një guri.

Shoqëria e qytetëruar është përjetësisht e kërcënuar për t’u shkatërruar nëpërmjet armiqësisë së saj parësore të njerëzve ndaj njëri tjetrit.

Ëndërrat janë shpesh më të thella kur ato duken më të çmendura.

Çdo njeri normal, në fakt është mesatarisht normal. Egoja e tij ngjason pjesërisht me atë të një psikotiku varësisht më shumë a më pak nga njëri person tek tjetri.

Kudo që shkoj marr vesh se atje ka qenë një poet përpara meje.

Lulet janë çlodhëse për t’i shikuar. Ato nuk kanë as emocione, as konflikte.

Ai nuk beson se nuk jeton sipas besimit të tij.

Ai që ka sy për të parë dhe veshë për të dëgjuar mund ta bindë veten se asnjë i vdekëshëm nuk mund ta mbajë një sekret. Nëse buzët heshin, ai flet me majat e gishtave; tradhtia shpërthen nga ai prej të gjitha poreve.

Unë nuk mund të mendoj për asnjë nevojë në fëmijëri aq shumë sa për nevojën që të më mbronte babai.

Unë kam gjetur pak gjë që të jetë e “mirë” tek qeniet njerëzore në tërësi. Nga përvoja ime shumica e njerëzve janë trash, pavarësisht se ku bëjnë pjesë publikisht, tek kjo apo ajo doktrinë, apo te asnjëra. Kjo është diçka që nuk mund thuash me zë të lartë ose madje ndoshta as ta mendosh.

Nëse dikush ka qenë i pëkëdheluri i padiskutueshëm i nënës së tij ai ushqen gjatë jetës një ndjenjë triumfuese, besimin në sukses, i cili jo rrallë sjell me vete suksesin.

Iluzionet na mbisundojnë ne, sepse ato na kursejnë në dhimbje dhe na lejojnë të shijojmë kënaqësinë në vend të saj. Prandaj ato duhet t’i pranojmë pa ankime kur ato nganjëherë përplasen me realitetin përballë të cilit shndërrohen në thërrime.

Është e pamundur ta vështrosh shtrirjen deri ku qytetërimi është ndërtuar mbi refuzimin e instinktit.

Ashtu si askush nuk mund të detyrohet të besojë, po ashtu askush nuk mund të detyrohet të mos besojë.

Dashuria dhe puna janë themelet e qenies sonë njerëzore.

Dashuri dhe punë…punë dhe dashuri, kjo është e gjitha.

Njerëzit janë më moralë se mendojnë dhe shumë më tepër imoralë se e përfytyrojnë.

Njerëzit janë të fuqishëm sa kohë përfaqësojnë një ide të fuqishme, ata bëhen të pafuqishëm kur i kundërvihen asaj.

Shumica e njerëzve nuk e duan në të vërtetë lirinë, sepse liria përfshin përgjegjësinë, dhe shumica e njerëzve druajnë nga përgjegjësia.

Njeriu është shumë i çmendur kur është i dashuruar.

Opozicioni nuk është domosdo armiqësi; ai është kryesisht i keqpërdorur dhe është shndërruar në rast për armiqësi.

Egoja nuk është mësuese në shtëpinë e saj.

Qëllimi i gjithë jetës është vdekja.

Rekuizita e parë e qytetërimit është ajo e drejtësisë.

Pyetja më e madhe së cilës nuk është dhënë kurrë përgjigje dhe së cilës nuk kam mundur t’i jap përgjigje, pavarësisht tridhjetë viteve të kërkimeve në shpirtin e femrës është: “Çfarë do një femër?”

Intepretimi i ëndërrave është rruga mbretërore për të njohur veprimtaritë e pavatëdijshme të mendjes.

Liria e individëve nuk është dhuratë e qytetërimeve. Ajo ishte më e mrekullueshmja para të gjitha qytetërimeve.

Mendja është si një ajsberg, ajo noton me një të shtatën sipër ujit.

Zëri i intelektit është i butë, por ai nuk reziston derisa ta kenë dëgjuar.

Ne nuk jemi kurrë aq të pambrojtur ndaj vuajtjes sa kur dashurojmë.

Ne besojmë se qytetërimet janë krijuar nën presionin e kërkesave të larta të jetës me kush kënaqjen e instinkteve.

Sa kemi përparuar. Në Mesjetë do të më kishin djegur në turrën e druve. Tani ata mjaftohen të djegin librat e mi./Elida BUÇPAPAJ

Aforizma nga Joseph Pulitzer (Jozef Pulicer, 10 prill 1847 – 29 tetor 1911)

VOAL – Ajo që një gazetë ka nevojë në lajmet e saj, në titujt e saj, dhe në faqen e saj editoriale është koncizitet, humor, fuqi përshkruese, satirë, origjinalitet, stil i mirë letrar, kondensim i zgjuar dhe saktësi, saktësi, saktësi!

Unë jam thellësisht i interesuar në përparimin dhe ngritjen e gazetarisë, duke kaluar jetën time në atë profesion, duke e konsideruar atë si një profesion fisnik dhe të një rëndësie të pashoqe për ndikimin e saj në mendjet dhe moralin e popullit.

Një gazetar i aftë, i paanshëm dhe i gjallë, me inteligjencë të stërvitur për të ditur të drejtën dhe me guximin për ta bërë këtë, mund ta ruajë atë virtyt publik pa të cilin qeveria popullore është një tallje dhe vetëm tallje.

Nëse do t’i jepni mendimit një çast kohë, do të shihni se kujtesa është aftësia më e lartë e mendjes njerëzore.

Performanca është më e mirë se premtimi. Garancitë e mëdha shiten lirë.

Ne jemi një demokraci dhe ekziston vetëm një mënyrë për të mbajtur një demokraci në këmbë në çështjen e individit, të shoqërisë, të bashkësisë, të shtetit të saj, të sjelljes së saj kombëtare, dhe kjo është duke e mbajtur publikun të informuar për atë që po ndodh.

Amerikanët dëshirojnë diçka të ngjeshur, të fortë, piktoreske, të habitshme – diçka që do ta tërheqë vëmendjen e tyre, do të përfshijë simpatinë e tyre, do të nxisë indinjatën e tyre, do të stimulojë imagjinatën e tyre, do të bindë arsyet e tyre, do ta zgjojë ndërgjegjen e tyre.

Mos jini të ndjeshëm në qoftë se unë, në të ardhmen, duhet të dukem i ashpër, i ashpër ose madje i padrejtë në kritikat e mia. Unë sinqerisht shpresoj se kurrë nuk do të jetë kështu; por nëse do të ndodhë, mos harroni se gjetja e fajit është ndoshta privilegji im dhe dobësia ime, ky korrigjim është rruga e vetme për përmirësim dhe se temperamenti im i nxituar dhe sëmundja ime kanë të drejtën e një shqyrtimi.

Dëshiroj të ndihmoj për të tërhequr në këtë profesion të rinjve të karakterit dhe aftësisë, gjithashtu për të ndihmuar ata që tashmë janë të angazhuar në profesion që të fitojnë stërvitjen më të lartë morale dhe intelektuale.

Publiciteti, publiciteti, publiciteti është faktori më i madh moral dhe forca më e madhe në jetën tonë publike.

Parimet, bindjet dhe motivet nuk janë as për shitje, as për pazar!

Ne të gjithë duam prosperitet, por jo në kurriz të lirisë. Varfëria nuk përbën një rrezik aq të madh për lirinë, siç është pasuria, me ndikimet e saj korruptuese dhe demoralizuese. Le të mos kemi kurrë një qeveri në Uashington për shkak të mbështetjes së saj në fuqinë e milionerëve e jo në vullnetin e miliona njerëzve.

Unë mund të bëj shumë, mund të bëj gjithçka për një njeri që do të jetë miku im. Unë mund t’i jap atij pushtet; unë mund t’i jap pasuri. Unë mund t’i jap atij reputacion – fuqinë, pasurinë, reputacionin që vjen tek një njeri që flet për një milion njerëz në ditë në kolonat e një gazete të madhe.

Ajo që them është se në Shtetet e Bashkuara nuk ka pak gazeta që tallen me lajmet, të cilat i publikojnë ato duke e ditur se janë të rreme. Por në qoftë se unë mendoja se nuk kisha për të bërë më mirë se kaq, do të më vinte turp të posedoja një gazetë. Ju duhet të bëni gjithçka për të lidhur publikun me gazetën, që të besojnë se saktësia është për një gazetë çfarë virtyti është për një grua.

Paraqitni lajmin shkurtimisht, kështu që ata do ta lexojnë atë; qartë, kështu që ata do ta vlerësojnë atë; piktoresk, kështu që ata do ta kujtojnë atë dhe, mbi të gjitha, me saktësi, kështu që ata do të udhëhiqen nga drita e saj.

Unë me të vërtetë mendoj se një nga gjërat më të jashtëzakonshme në botë është sasia e zhurmës që një fëmijë mund të bëjë.

Fuqia për të formuar të ardhmen e Republikës do të jetë në duart e gazetarëve të gjeneratave të ardhshme.

Unë ha mëngjes kur ngrihem, ha drekë kur mundem. Nëse nuk më jepet mundësia, e harroj atë. Ndonjëherë ha në shtatë, nganjëherë në mesnatë, ndonjëherë nuk ha fare; dhe kurrë nuk kam shkuar në shtrat deri në katër ose pesë të mëngjesit. Gjithçka varet nga lajmet; orët nuk bëjnë dallim për mua.

Një shtyp cinik, mercenar, demagogjik me kohë do të prodhojë një popull si ai vetë.

Republika jonë dhe shtypi i saj do të rriten ose do të bien së bashku.

Nëse një gazetë duhet të jetë në shërbim të vërtetë për publikun, duhet të ketë një qarkullim të madh: së pari, sepse lajmet dhe komentet e tij duhet të arrijnë numrin më të madh të njerëzve; së dyti, sepse qarkullimi do të thotë reklamim, dhe reklamimi do të thotë para dhe para do të thotë pavarësi.

Ai shërben vetëm për të treguar se çfarë lloj personi duhet të jetë një njeri që nuk mund të marrë edhe dëshmi. Jo, jo; nëse një njeri sjell referenca, nuk provon asgjë; por nëse ai nuk mund të, kjo provon shumë. 

Janë njerëz të tillë si Abraham Lincoln dhe Jefferson dhe Xhekson dhe Franklin, të gjithë të lindur në shtresa të varfëra, që ne ua detyrohemi më së shumti madhështinë tonë si një komb./Elida Buçpapaj

AFORIZMA NGA LADY GAGA (Lindur më 28 mars 1986)

VOAL – LADY GAGA:  « JAM DUKE U PËRPJEKUR TË NDRYSHOJ BOTËN, PAK E NGA PAK »

„Çdokujt që thotë se nuk është në rregull të ndjesh kësisoj, i them: „Unë prej këtej kam dalë i dashur“

„Disa gra zgjedhin të shkojnë pas burrave, disa të tjera të shkojnë pas ëndërrave. Nëse ju mendoni se cilë rrugë të merrni, mos harroni se profesioni  apo kariera që keni zgjedhur asnjëherë nuk do t’ju zgjojnë një mëngjez për t’ju thënë se nuk ju do më“.

„Ata nuk mund të më trembin mua, nëse unë jam ajo që i tremb e para“.

„Ju do të jeni  e shkëlqyer, Numër 1, atëhere duhet të jenë ndryshe, dhe të shkëlqeni në mënyrën tuaj“.

„Paqja. Nuk do të thotë të jesh në një vend ku nuk ka shqetësim, zhurmë apo ku zjen puna. Paqe do të thotë të jesh në mes të shqetësimeve, zhurmave dhe aty ku zjen më shumë e të ndihesh e qetë“.

„Mirë, dakord, ky është opinioni jot, apo jo ? Dhe unë nuk jam për të harxhuar kohën time duke u përpjekur për të ta ndryshuar“.

„Tani, jam duke u përpjekur të ndryshoj botën, pak e nga pak.“

„Jam obsesive kundër të zakonshmes“

„Nëse nuk ke ndonjë hije, dmth nuk je në dritë“.

„Ne artistët jemi përjetësisht zemërthyer“

„Ne jemi  si plastelina, marrim forma, jemi të ndryshueshëm,  por edhe kjo na zbavit »

« Nuk më interesojnë dollarët që ke në xhep, unë dua shpirtin tënd ».

« Janë aq shumë ata që duan të më shkatërrojnë e shembin mua, janë pa fund ata që vijnë e kërkojnë të më përmbysin në periudhën e madhështisë time, por në këtë periudhë unë jam e pamposhtur.

Lady Gaga është emri im. Nëse ti më njeh mua dhe më thërret Stefani, ti në të vërtetë nuk më njeh mua aspak.

Yjet pop nuk duhet të hanë.
Ajo që kam zbuluar unë është se në art, si dhe në muzikë, ka shumë të vërteta dhe ka një gënjeshtër. Artisti është në thelb duke krijuar veprën e tij në mënyrë që ta bëjë këtë gënjeshtër të vërtetë, por ai shkrihet në mes të gjitha gënjeshtrave të tjera. Gënjeshtra e vogël e hajthme është momenti për të cilin unë jetoj, është momenti im. Ai është momenti me të cilin publiku im bie në dashuri.

“Mua nuk më pëlqen Los Anxhelosi. Njerëzit atje janë të urryer dhe tejet të neveritshëm. Dhe të gjithë duan të bëhen të famshëm, por askush nuk dëshiron të hyjë në lojë. Unë jam nga Nju Jorku dhe nuk lë gjë pa bërë për ta arritur atë që dua.”

« Unë jam e bukur në mënyrën time, sepse Zoti nuk gabon, prandaj jam në shinat e duhura, prandaj kam lindur ».GAGAKLEIN

« Albumi i ri që po krijoj, të cilin pothuaj e kam mbaruar, është shkruar prej energjisë instiktive që e kam zhvilluar duke njohur fansat e mi. Ata më mbrojnë mua dhe fati kërkon që edhe unë t’i mbroj ata ».

« A e njihni atë ndjesi, kur zemra juaj është aq e plagosur sa ju mund të ndjeni edhe se si pikon gjak prej pikëllimit ».

« Unë do të vdisja nëse fansat e mia do të më shihnin mua pa taka të larta, sepse ky është biznesi i show-t ».

« Artin tonë nuk mund ta skalisë dot Mikelanxhelo, ai nuk do të arrijë dot të skalisë tërbimin e zemrës time »./ELIDA BUÇPAPAJ