VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

“600 mijë refugjatë në Shqipëri”, Majko lëshon alarmin: Situatë shpërthyese, duhen bërë mirë llogaritë

By | June 20, 2018
3 Comments
  • author avatar
    Isuf 4 weeks ago Reply

    Edhe kete gabim po qe e ben shqiperija dorezohuni si nje shtet i cili ka prijes te menqur, ket potez e din shum se kush po jav pregadit shqiperise se pari njerzit me pagese qe moti i trajnuan , mandej shtetet per rreth , qe ta bejne shqiperine te mos zhvillohet ekonomikishte dhe politikisht dhe te behen trazira etj. Majko eshte politikan shum i menqur dhe se besoj qe edhe te tjeret do ta pranojne ket inicijative antishqipetare sepse nji shtet si shqiperija ti marrin 600.000 refugjate eshte apsurde, ne 3000.000 banore gjysma refugjate kjo eshte e pa tolerushme.

  • author avatar
    BERATI 4 weeks ago Reply

    po cfare presim ne nga edvin qelbesira ky qen bir qeni shkateroi familjen e vet e jo me shqiperine po ne shqipetaret e meritojme kete menxyre se e kemi votuar kaq e here kete qen ne e meritojme se na eshte bere truri tepegere ne e meritojme ev qe ata do vine do vine mbase jo gjashte qindmije po pak me pak po ne i kemi nja tremije iraniane edvin qeni eshte kukull e janullatosit i cili e realizoi marjen e jugut shqipetar me ardhjen e sirianeve do ikin shqipetaret qe kane ngelur dhe sirianet do mbajne veriun jugun e mer greku e me mire nen grehun se nen sirianet keshtu e beri edhe krimineli e vegla e grekeve ali pasha i nxori uje te zi shqipetareve me ndihmen edhe te kishes greke e shqipetaret u bene me ustain e ali qenit e njejta situate shqipataret per te shpetuar nga sirianet do te behen me ustain e edvin qenit grekun pra ne e meritojme edhe ky qen qe na tregon pralla eshte vegel e grekut

  • author avatar
    Papali 3 weeks ago Reply

    O majka,lere karrigen e fol te sheshi.edhe ti I ardhur je por jo nga jevgjitistani.shqiperia ka mjaft jevgjit e pakica pa vellezerit e Edi erdoganit.rrofte shqiperia pa jevgjit e tradhetar. Shqiptaret emigruan se na bene te varfer laverat e marksizmit dhe pederat e Europe’s se nuk ikem as per te pushtuar teritore as per te perhapur islamin.

Komentet

Shtëpia Botuese Onufri përgënjeshtron lajmin e rremë për shëndetin e shkrimtarit tonë të madh Ismail Kadare

Ka qenë Shtëpia Botuese Onufri që ka ekskulzivitetin e veprës të shkrimtarit tonë të madh Ismail Kadare që ka bërë përgënjeshtrimin e një lajmi se gjoja gjendja shëndetësore e Ismail kadaresë është e rënduar dhe ai ndodhet për kurim në Paris. Është e gjithë një gënjeshtër. Më poshtë po ju sjellim reagimin e Onufrit:

“KUR NJË BUDALLA HEDH NJË STATUS NË FACEBOOK

Shtëpia botuese Onufri përgënjeshtron me vendosmëri një lajm të rremë për shëndetin e shkrimtarit Ismail Kadare.

Jemi të autorizuar të njoftojmë të gjithë shqiptarët kudo që ata ndodhen, se Kadare gëzon shëndet të plotë dhe për momentin ndodhet në rezidencën e tij verore në Malin e Robit, Golem, Durrës.

Kemi rastin e lumtur që t’ju bëjmë me dije lexuesve të tij të shumtë, se Kadare është në përfundim të librit të tij më të ri “Kur sunduesit grinden”, i cili do të dalë në Panairin e Librit të Tiranës.”

Voal.ch me këtë rast komunikoi direkt me zotin Bujar Hudhrin, botuesin e Kadaresë, i cili na informoi se shkrimtari gëzon shëndet të plotë dhe po pushon bashkë me familjen në Malin e Robit!

 

Donte t’i ndryshonte imazhin vendit në botë, ndërron jetë shqiptari i famshëm i Hollivudit

Stan Dragoti, regjizori i njohur shqiptaro-amerikan, që dikur la botën e filmave për të ndryshuar imazhin e New York-ut, vdiq dje, në California, SHBA, në moshën 86-vjeçare.

Këngëtarja e njohur Genta Ismajli, gazetari Beqir Sina, etj ishin disa nga shqiptarët e parë që dhanë lajmin në rrjetet sociale.

Në vitin 2007, me ndërmjetësimin e botuesit të gazetës “Illyria” Vehbi Bajrami, e intervistova për shkrimin e mëposhtëm. Në atë kohë, ëndërronte të bënte diçka të ngjashme për Shqipërinë, si fushata e famshme “E dua Nju Jorkun” që i kishte dhënë dikur famën në botën e reklamave.

Fotografia gjatë bisedës me të është bërë nga mjeshtri Alex Selimaj, që bashkë me Vehbi Bajramin ishte gjithashtu i pranishëm në bisedë.

Lamtumirë Stan!

I HEART ALBANIA

Nga Ruben Avxhiu

Regjizori i njohur shqiptaro-amerikan Stan Dragoti luajti dikur një rol të dorës së parë në ndryshimin e imazhit të New York City-t në botë. Gati 30 vjet më vonë ai është gati për një sipërmarrje të ngjashme: të ndryshojë imazhin e Shqipërisë, vendit nga i cili prindërit e tij emigruan për në SHBA.

Ky ishte edhe qëllimi i një vizitë të tij kohët e fundit në Shqipëri, gjatë së cilës u prit edhe nga kryeministri Berisha.

Dragoti ka bërë disa filma në Hollywood, në vitet 60-70 kur ishte një nga yjet e kinematografisë amerikane, mirëpo, suksesi i madh në fushën e reklamave sidomos fushata “I love New York”, solli një zhvendosje të angazhimeve të tij, në një mënyrë që as e kishte parashikuar e as nuk e kishte dashur. Sot, i angazhuar maksimalisht në botën e reklamave, ai do që të bëjë diçka të veçantë për Shqipërinë. Një fushatë për t’ia transformuar imazhin ballë gjithë botës, e ndoshta në punë e sipër t’i rikthehet filmave edhe një herë tjetër.

Një fushatë për të ndryshuar fytyrën e Shqipërisë në botë

Gjatë vizitës së tij të fundit në Shqipëri, ai u takua me kryeministrin Sali Berisha dhe biseduan për një projekt që do transformonte mënyrën sesi përfytyrohet Shqipëria në botën e gjerë.

Dragoti, i cili prej kohësh ka dashur të kontirbuojë në këtë drejtim ka dalë i kënaqur nga gatishmëria e qeverisë shqiptare për të bashkëpunuar në këtë drejtim.

Në një bisedë në restorantin e njohur Fino në Manhattan, Dragoti shpalosi disa nga elementët e një platforme strategjike që i kishte paraqitur kryeministrit të Shqipërisë.

Regjizori shqiptaro-amerikan beson se mungesa e një imazhi tërheqës është problemi kryesor i Shqipërisë. Ai përmend rastin e Kroacisë dhe bumin e paparë që mori turizmi i saj, nga një fushatë e ngjashme imazhi që e bëri vendin ballkanik një nga destinacionet botërore të pushuesve verorë.

Sipas Dragotit, Shqipëria nuk është aq e humbur sa e bëjnë. E mbuluar me një mantel misterioz për gati gjysëm shekulli, për shkak të izolimit të saj, ajo mund të kthehet në një subjekt interesant që mund të tërheqë të huajt.

Ai është përgatitur mirë përpara takimit me kryeqeveritarin shqiptar duke studjuar raportet e marketingut për Shqipërinë, ndër të cilët një studim shumë serioz të Bankës Botërore.

“Në thelb të asaj që i parashtrova kryeministrit Berisha”, tregon Stand Dragoti, “ishte marrja e Shqipërisë si të ishte një produkt i panjohur dhe kthimi i saj në një markë të njohur e të kërkuar në treg.”

Sipas mjeshtrit të reklamave, gjithshka duhet të fillojë në planin kulturor.

“Pasuria më e madhe e Shqipërisë është historia e saj e jashtëzakonshme”, thotë ai. “Është një histori që ka një potencial të madh joshës. Nuk njihet sa duhet dhe nuk janë nënvizuar aspektet më interesante të saj”.

Dy janë drejtimet që ai do të punojë për të përdorur historinë si mjet tërheqës, filmat artistikë me sukses ndërkombëtar dhe valëve të kanalit televiziv History Channel.

Tre filma që do ta vendosin Shqipërinë në qendër të vëmendjes botërore

Regjizori Dragoti këmbëngul te fuqia e artit të shtatë. Një film i suksesshëm në shkallë botërore do të luante një rol të madh në imazhin e Shqipërisë.

Dragoti ka zgjedhur tre tema të cilat sipas tij do të zgjonin interes te publiku ndërkombëtar nëse do të realizoheshin. Një film do të ishte për Skënderbeun, një tjetër i bazuar mbi librin e gazetarit shqiptaro-amerikan Peter Lukas për agjentët shqiptaro-amerikanë në Shqipërinë e Luftës së Dytë Botërore dhe një i tretë për shpëtimin e hebrejve gjatë pushtimit nazisto-fashist.

Dragoti ka mënyrën e tij të veçantë të shikimit të këtyre tre temave.

Ai ka një interes të veçantë për portretin psikollogjik të Skënderbeut, një figure sa shqiptare aq edhe ndërkombëtare për nga fama dhe simbolika.

Ndërsa filmin për hebrenjtë do që ta mbështesë mbi historinë e përshkruar nga libri “Via Albania”, shkruar nga Johanna Jutta Neumann, e cila tregon aventurën e familjes së saj për t’i shpëtuar persekutimit nazist. Familja e saj nga Hamburgu u vendos në Shqipëri ku shqiptarët u kujdesën për ta ashtu si për gjithë hebrenjtë e tjetë të Shqipërisë e të vendeve të tjera që u strehuan aty.

Është një histori e bukur që meriton të tregohet. Shumë njerëz nuk e dinë këtë vlerë të madhe të historisë së Shqipërisë. Gjithmonë në historitë që tregohen apo edhe në filmat që janë bërë është gjithmonë tema e një njeriu të veçantë që shpëton një njeri tjetër. Po këtu kemi rastin që një popull i tërë, një popull i veçantë ka shpëtuar një komunitet të tërë. Kjo është e veçanta e jashtëzakonshme e kësaj teme që meriton të kthehet në film.

Nga këto tre projekte, filmi që do të kishte dëshirë që ta drejtonte vetë është ai i bazuar mbi librin “The OSS in World War II Albania” të gazetarit Lukas. Libri ndjek rrugën nëpër Shqipërinë e Luftës së Dytë Botërore të një grupi shqiptaro-amerikanësh që punojnë për OSS (CIA e atëhershme) dhe që ndodhen papritmas në situatën e ndërlikuar të gërshtetimit të detyrës së misionit me emocionet e rizbulimit të atdheut të prindërve të tyre. Politikat dhe ideologjitë e kohës ndeshen dhe maten me ndjenjat personale e humane, me tragjeditë dhe dramat personale të perzonazheve të kohës.

Në bashkëpunim dy shqiptaro-amerikanë të tjerë Enver Jisufi dhe Besnik Bezhin, Dragoti ka themeluar kompaninë “DBJ Production”, e cila ka në fakt pronësinë për të tre filmat e lartpërmendur.

Dy të rinjtë shqiptaro amerikanë i janë bashkuar regjizorit Dragoti në projektet e tij për Shqipërinë. Enver Jisufi e ka njohur Dragotin në vitin 1996, kur ai ishte në Detroit për një konferencë. Jisufi, familja e të cilit ka ardhur nga Struga në SHBA kur ai ishte vetëm 3 vjeç, është sot biznesmen i suksesshëm në fushën e restoranteve. Ndërsa Besnik Bezhi nga Gjakova, ka qenë dikur model në Austri e pastaj ka hapur vetë një agjensi për përfaqësimin e modeleve. Ai është kthyer në Kosovë për t’iu bashkuar UÇK-së gjatë luftës. I ati i tij, Prenk Bezhi, ka qenë nismëtar në përpjekjen e të rinjve për një film për Skënderbeun, me një tekst 25-faqësh që përshkruan historinë e Heroit të madh.

Enveri dhe Besniku e kanë shoqëruar regjizorin Dragoti gjatë vizitës së tij në Tiranë.

Një karrierë e shkëlqyer në botën e reklamave dhe fushatave publike

Lidhja e Stan Dragotit me botën e reklamave filloi në vitin 1968, kur firma “Well, Rich and Greene” e punësoi si drejtor artistik. Dy vjet më parë, ajo kishte punësuar një tjetër talent të ri që do të bënte emër me këtë firmë, Charlie Moss, autor i teksteve e përmbajtjes të disa prej reklamave më të famshme të kësaj firme.

Bashkëpunimi Moss/Dragoti fitoi vëmendje mbarëkombëtare me reklamat e tyre të American Motors Corporation në të cilat morën pjesë aktorë të njohur si Robert De Niro, Richard Dreyfuss dhe Herb Edelman.

Dragoti u shkëput nga firma në vitin 1971 për të bërë filmat e tij humoristikë si “Dashuri me kafshim të parë”, apo “Zoti Mëmë”, por iu rikthye bashkëpunimit me Moss-in kur kompania fitoi të drejtën për të bërë reklamat “I Love New York” për shtetin e New York-ut.

Në kohën kur filloi fushata “I Love New York”, New York-u ishte në prag të falimentimit. Kërkesa që i bëri qeverisë amerikane për një ndihmë financiare u refuzua. Në atë kohë gazeta Daily News botoi titullin kryesor me shkronjë të mëdha: Ford to New York: Drop Dead (që mund të përkthehet Presidenti “Ford i thotë Qytetit: Bjer dhe vdis!” ose “Vdis po deshe!”)

“Vinim re në atë kohë që njerëzit e kishin zakon të thonin: E urrej New York-un! Nuk e duroj dot atë qytet! Dhe na dukej e padrejtë”, kujton Stan Dragoti për gazetën “Illyria”. “Ky është një qytet i mrekullueshëm. Imagjino, ky qytet ka Cental Park-un, muzeume të mrekullueshme, restorante si askund, Broadway-n që është i pashoq në botë. Ndaj edhe thamë, le të themi të kundërtën. Le të themi: I love New York. Dhe kështu filluam.”

Në vitin 1995, kur Well, Rich and Greene humbi shumicën e klientëve të saj, Dragoti dhe Moss, dy menaxherët më të sukseshëm vendosën të dalin më vete me firmën Moss/Dragoti. Në atë kohë, gazeta e shquar “The New York Times” citonte Dragotin që shpjegonte maninë e tij për reklamat televizive: “Nganjëherë, është më mirë të paraqesësh ide të mëdha në ekranin e vogël se sa ide të vogla në ekranin e madh.”

Në vitin 1997, dhjetë vjet më parë, firma Moss/Dragoti fitoi konkurrimin për të drejtuar fushatën promovuese të një kanali të ri televiziv që ishte krijuar dy vjet më parë, por ende nuk kishte fituar njohjen e nevojshme. Ky kanal televiziv ishte “History Channel”. Sot, pas djetë vjetësh, ai është jo vetëm një nga kanalet më të kërkuara në botë, por ka krijuar shumë degë si Biography Channel (që përqendrohet tek jetërrëfimet e njerëzve të shquar), një kanal për historinë ushtarake të botës (pas ankesave se kanali po i jepte shumë hapësirë filmimeve të Luftës së Dytë Botërore), kanali i historisë ndërkombëtare, kanale të përshtatura për Kandanë dhe Britaninë, si dhe një sukses më vete të versionit në Internet të këtij programi.

Për një vit me radhë Moss/Dragoti administroi edhe promovimin 25-milion dollarësh të Cnn.com por pastaj u detyrua t’ia linte atë një kompanie tjetër.

Për secilën nga këto sipërmarrje konkurrenca është e jashtëzakonshme. Për shembull për History Channel, një numër i madh konkurrentësh ishin në garë dhe Moss/Dragoti u pranua vetëm pas tre muajsh mbikqyrje. Suksesi ishte i madh.

Në vitin 1999, Dragoti u vu në shërbim të çështjes shqiptare me punimet fotografike që prekën opinionin publik me vuajtjet e popullit të Kosovës. Fushata në media që krahasonte Millosheviçin me Hitlerin dhe nënvizonte nevojën e ndalimit të katastrofës humanitare u pasqyrua në gazetat më të mëdha të botës.

Që nga viti 2004, Moss/Dragoti nuk vepron më në vete por si degë e sektorit amerikanoverior të “BDDP Worldwide”, pronë e gjigandit botëror Omnicom Group.

Tema e parë e fushatës: Shqipëria anëtare e NATO-s në vitin 2008!

Stan Dragoti e ka shfrytëzuar suksesin e tij me History Channel për të krijuar një marrëveshje në shërbim të Shqipërisë. Ai ka ndërmjetësuar që ky kanal të fillojë të shihet në Shqipëri duke siguruar liçensën e nevojshme me një çmim shumë të leverdishëm, një lloj përjashtimi vetëm për Shqipërinë.

Nga ana tjetër, ai po ndërmjetëson edhe që emisione mbi historinë e Shqipërisë të zënë vend në programin e këtij kanali për të zgjuar interesin e teleshikuesve në gjithë botën. Domethënë dokumentare shqiptare, prodhime televizive shqiptare, mbi historinë e Shqipërisë do të kenë mundësi të gjejnë vend në këtë kanal prestigjioz.

Dragoti e konsideron këtë një arritje të rëndësishme për Shqipërinë që e bën shumë krenar.

“Nuk është një marrëveshje që mund ta sigurojë çdokush”, tha ai.

Ka qenë një nga elementët e fushatës së imazhit për të cilën ka folur me kryeministrin Berisha.

Një nivel i tretë pune do të ishte një fushatë për imazhin e vendit. Fushata duhet të flasë për njerëzit, për mundësitë për biznes, për potencialet turistike etj. Infrastruktura për turizmin nuk është ende gati. Mirëpo, Dragoti shpjegon se mundësia e “turizmit me çanta shpine” siç e quajnë dhe që është mjaft popullor midis të rinjve sot në Perëndim.

Bashkëpunimi ndërkohë ka nisur, në 15 janar në gazetat kryesore të të gjitha vendet anëtare të NATO-s do të fillojë një fushatë e përgatitur nga Stan Dragoti dhe bashkëpunëtorët e tij, e cila do të ketë si synim mbështetjen e aplikimit të Shqipërisë për t’u bërë anëtare e NATO-s.

Pas pak javësh ai do të kthehet në Shqipëri që të kryer filmimet e nevojshme për reklamat televizive të kësaj fushate

“Pak njerëz kanë përvojën që kam unë”, thotë ai. Pak janë të tillët që kanë lidhjet e mia në fushën e reklamave, përvojën në disa prej fushatave publicistike më të mëdha të botës, madje përvojë edhe regjizor i filmave artistikë”.

“Dua që Shqipëria të përfitojë nga unë”, thotë ai.

“The New York Times” shkruan në vitin 1980, se fushata 10 milionëshe e shtetit të New York-ut solli një rritje gati 114 milionë dollarëshe në fushën e turizmit dhe në shfaqjet e Broadway-t. Sot, qyteti është një nga vendet më të vizituara të botës. A është i mundshëm ky projekt për Shqipërinë?

Nga ana tjetër, nuk duhet harruar se fushata për New York-un u shoqërua nga një punë më e përgjegjshme e administratave të qytetit në disiplinimin financiar, në rritjen e sigurisë dhe shërbimeve të tjera të qytetit. Të gjitha këto kthyen jo turistët por shtresën e mesme të njujorkezëve që po iknin jashtë qytetit. Ky kthim e bëri qytetin përsëri të jetueshëm dhe akoma edhe më të dashur për miliona turistë nga e gjithë bota. Është ky një tjetër mësim nga New York-u që Shqipëria dhe politikanët e saj duhen të marrin bashkë me idenë e bukur të rindërtimit të imazhit publik.

Një festë e paharruar në Tiranë

I biri i Asllan dhe Bahire Dragotit, Stan-i u rrit me tregimet plot mall për Shqipërinë, por vetëm pas rënies së komunizmit ai rivendosi marrëdhëniet dhe zhvilloi interes për të bashkëpunuar me vendlindjen e prindërve të tij

Në një vizitë në vitin 1995, ai paraqiti Berishës të njëjtin vizion për të cilin po angazhohet sot, por në atë kohë Shqipëria në tranzicion ishte ende e papërgatitur për një ekspozim të tillë mbarëbotëror.

12 vjet më pas Dragoti nuk ka hequr dorë nga ideja dhe është kënaqur nga gatishmëria e kryeministrit Berisha.

Vetëm pak orë pasi kishte mbërritur në Tiranë, një tjetër bashkatdhetar i njohur me banim në SHBA, Nazar Mehmeti, i telefonon në hotel dhe e fton në një festë që po organizaohej atë natë. Dragoti tregon se si shkoi me përtesën e njeriut që sapo ka bërë një udhëtim të gjatë, por ajo që pa aty e mahniti.

Në zemër të festës ishte ministri i Mbrojtjes i Shqipërisë, Fatmir Mediu, djali i të cilit, që prej kohësh kishte vuajtur nga një sëmundje për të cilën kurimi në Shqipëri ishte i pamundur. Tani jo vetëm që djali ishte jashtë rrezikut por fëmijë të tjerë shqiptarë që vuajnë nga sëmundje të ngjashme mund të kurohen në vend. Ky ishte rezultat i një pune të mirë të qeverisë për të sjellë ndryshime në shërbimin shëndetësor të vendit. Në mënyrë kuptimplote në festë merrnin pjesë, mjeku nga Dallas-i i Texas-it, që kishte ndihmuar djalin e vogël, por edhe dy mjekë nga Turqia e dy nga Austria që kishin ndihmuar që Shqipëria të ecë me hapin e vendeve më të përparuara edhe në mjekësi. Merrnin pjesë edhe shumë mjekë shqiptarë.

Politikanët pjesëmarrës ishin nga të gjithë krahët politikë. Ndër ta shihej ministri i Shëndetësisë, Nard Noka, ministri i Financave, Ridvan Bode, ish-ministri dhe deputeti socialist Arben Malaj e shumë të tjerë.

Regjizori Dragoti u habit nga numri i madh i të rinjve në festë, që ishin tashmë pjesë e elitës së re politike dhe profesionale të vendit. Të gjithë flisnin anglisht, ishin të qeshur e me humor, entuziastë dhe me gëzim për jetën. Atij i pëlqeu që politikanët ishin nga të gjitha krahët e politikës dhe që shumëkush tregoi interes e dëshirë që të fliste me të.

“Kjo është Shqipëria e vërtetë”, tha ai kur i kërkuan të mbante një fjalë të shkurtër. Ai kujtoi kohën e fëminisë, festat shqiptare në të cilat e merrte i ati. “Është po ajo atmosferë e bukur, po ajo dëshirë për t’u kthyer te një botë më e gëzuar e më e mirë”.

Enver Jisufi, i cili bashkë me Besnik Bezhin ashtu si gjatë gjithë vizitës e shoqëronin regjizorin Dragoti edhe në këtë festë tregon se “Stan-i dukej që ishte i emocionuar. I la një përshtypje shumë të thellë”.

I pyetur për këtë ngjarje nga Illyria, vetë regjizori i njohur tha: “Ia di për shumë faleminderit, Nazar Mehmetit që më ftoi në atë festë. Ishte një ngjarje që nuk do ta harroj kurrë”. ILLYRIA

Intervistë – Robert Austin: Kosovarët paguajnë çmimin e “Qeverisë së korruptuar” për vizat

“Imazhi i Qeverisë së Kosovës, në perspektivën globale, nuk është pozitiv. Është një qeveri e kriminalizuar, një shtet i korruptuar që nuk është në gjendje të trajtojë çështje serioze të sundimit të ligjit”, thotë në një intervistë për Radion Evropa e Lirë, Robert Austin, profesor në Qendrën për Studime Evropiane, Ruse dhe Euro-aziatike, Universiteti i Torontos.

Radio Evropa e Lirë: Kosova dhe Serbia, me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, po hyjnë në fazën finale të dialogut për normalizimin e marrëdhënieve. Dy palët synojnë të arrijnë një marrëveshje ligjërisht të detyrueshme. A prisni që kjo marrëveshje të rezultojë me njohje të dyanshme?

Robert Austin: Jam optimist për atë që pritet të ndodhë në muajt e ardhshëm. Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, e ka bërë të qartë se dëshiron të arrijë diçka në këtë drejtim. Sfida më e madhe është kah pala kosovare. Kush në Kosovë është i zoti të bëjë marrëveshje historike? Kosova ka bërë shumë kompromise në dekadën e fundit dhe, në muajt e ardhshëm, mund të ketë kompromise të reja dhe përfitime të tjera për serbët në veri të Kosovës.

Radio Evropa e Lirë: Çfarë kompromisesh mund të prodhojë marrëveshja?

Robert Austin: Nuk mendoj se dikush nga komuniteti ndërkombëtar, sidomos Bashkimi Evropian, që po e ndërmjetëson dialogun, dhe Shtetet e Bashkuara që nuk po luajnë shumë rol, do që të shohë ndonjë zgjidhje territoriale të problemeve etnike. Por, qartazi, negociatat e dekadës së fundit mbi fatin e pakicës serbe në Kosovë u kanë dhënë përparësi atyre. Mund të them se njohja do të tregtohet me më shumë avantazhe për ta.

Radio Evropa e Lirë: Politikanët kosovarë janë të ndarë. Opozita atje nuk dëshiron që dialogu të udhëhiqet nga presidenti Hashim Thaçi. Një pjesë e opozitës e kundërshton edhe formimin e Asociacionit të komunave me shumicë serbe. Çfarë do t’i këshillonit politikanët kosovarë?

Robert Austin: Çdo qeveri në Kosovë duhet të pranojë se marrëveshjet e kaluara, si ajo e Brukselit, ajo për fusnotën, e kanë nxjerrë atë si palë humbëse. Këto marrëveshje nuk kanë qenë të parapara me Planin e Ahtisaarit, në bazë të të cilit është shpallur pavarësia e Kosovës. Negociatorët e Kosovës, në fakt Qeveria e Kosovës nuk ka kredibilitet ndërkombëtar. Ata nuk janë njerëzit e duhur për negociata dhe kjo është sfidë për Kosovën. Pra, këshilla ime është: ju duhen negociatorë më të mirë dhe ju duhet të mendoni për sovranitetin e Kosovës në afat më të gjatë dhe të ndaloni të bëni marrëveshje që minojnë sovranitetin e vendit.

Radio Evropa e Lirë: Por, në anën tjetër, Serbia aktualisht balancon midis Rusisë dhe Perëndimit. A do t’i duhet asaj një ditë të zgjedhë njërën rrugë?

Robert Austin: Mendoj se faktori rus është mbivlerësuar. Kur shihni Rusinë, çfarë ka ajo? Praktikisht asgjë, përveç naftë të lirë dhe gaz të lirë. Mendoj se e ardhmja e Serbisë qëndron në Bashkimin Evropian. Kjo reflekton edhe opinionin publik serb.

Radio Evropa e Lirë: Por, këtë javë, media greke raportoi për dëbimin e disa diplomatëve rusë nga Greqia nën dyshimet se kanë bërë përpjekje të minojnë marrëveshjen për emrin midis Athinës dhe Shkupit…

Robert Austin: Shikoni, e ardhmja është shumë e mjegulluar tani; edhe Bashkimi Evropian përballet me shumë sfida. Por, unë jam ai optimist që beson se e ardhmja e Ballkanit Perëndimor është në BE. Nuk ka plan B, ka vetëm të ardhme evropiane brenda Bashkimit Evropian, nuk ka alternativë tjetër për shtetet e Ballkanit. Është ende proces i gjatë, jo vetëm për Kosovën, por për gjithë rajonin. Unë nuk e fajësoj BE-në për këtë. Shoh që vendet e Ballkanit thonë se i takon Evropës të na evropianizojë. Në Ballkan, reforma serioze kanë dështuar. I fajësoj qeveritë në Beograd, Tiranë, Prishtinë, Podgoricë, Sarajevë, Shkup për ngadalësimin e procesit. Është koha që vendet e Ballkanit të tregojnë se janë të përkushtuara.

Radio Evropa e Lirë: Në kontekstin e proceseve të integrimit, liria e lëvizjes është një element i rëndësishëm, por vetëm Kosova aktualisht është lënë jashtë procesit të liberalizimit të vizave. A mendoni se Bashkimi Evropian do t’i heqë vizat për Kosovën deri në fund të këtij viti?

Robert Austin: Për befasinë time, jam optimist për liberalizimin e vizave për Kosovën, por, prapëseprapë, topi është te Qeveria e Kosovës. Për fat të keq, qytetarët e rëndomtë të Kosovës paguajnë çmimin që kanë një qeveri, e cila gjerësisht perceptohet si qeveri e kriminalizuar ose e paaftë. Andaj, procesi është zhargitur. Për më tepër, përse procesi i liberalizimit të vizave është lidhur me disa çështje që nuk kanë të bëjnë me të, si për shembull ajo e kufirit me Malin e Zi. Qeveria e Kosovës ka reputacion të keq që u ka bërë dëm të madh qytetarëve të Kosovës dhe procesit të liberalizimit të vizave.

Radio Evropa e Lirë: Çfarë mendoni konkretisht kur thoni këtë për Qeverinë e Kosovës?

Robert Austin: Mendoj se imazhi i Qeverisë së Kosovës, në perspektivën globale, nuk është pozitiv. Është një qeveri e kriminalizuar, një shtet i korruptuar që nuk është në gjendje të trajtojë çështje serioze të sundimit të ligjit. Por, kjo nuk vlen vetëm për Kosovën, janë edhe vende të tjera të Ballkanit për të cilat mund të thuhet e njëjta gjë. Por, Kosova paguan çmimin më të lartë, në kuptimin që nuk ka ende liberalizim vizash.

President Trump, Ju lutem mos dilni në foto me kryepolitikanët shqiptarë! Nga Elida Buçpapaj

Shqipëria dhe Kosova vuajnë krizën e keqqeverisjeve, të mosfunksionimit të sistemit, vuajnë prej mungesës së shtetit ligjor, prej korrupsionit, shpërdorimit të pushtetit, nepotizmit, klientelizmit, mercenarizmit që ka paralizuar tregun dhe iniciativën e lirë, që ka paralizuar konkurencën e ndershme, shanset për punë, që ka rritur pasigurinë, papunësinë, pabarazinë sociale, varfërinë, shtimin e shtresave vulnerabël dhe në nevojë.

Nga ana tjetër kemi fuqizimin e një kaste politike që ka uzurpuar çdo instancë të shtetit, përmes një sistemi zgjedhor të degraduar që fuqizon pushtetin e njëshit. Kjo kastë shumë e fuqishme, e privilegjuar, është pasuruar në bashkëjetesë me krimin e organizuar dhe taksave që i merr një populli në mjerim.

Kjo klasë politike ka humbur plotësisht besimin e Sovranit, sepse pasurimi i saj është në përpjestim të drejtë me varfërinë e Sovranit, sa më tepër pasurohet kasta, aq më tepër vuajtjet e popullit agravohen. Në raste të tilla, në një sistem normal demokratik, populli do të kishte shpëtuar me kohë prej tyre, por me një shtet antiligjor, kryepolitikanët janë mbi ligjin, kryepolitikanët e bëjnë ligjin, kryepolitikanët janë vetë ligji!

Qëllimi i tyre është përjetësimi i pushteti. Presidentëve të SHBA në kushte normale Kushtetuta u lejon të zgjidhen vetëm në dy mandate, ndërsa kasta politike në Shqipëri, Kosovë e Maqedoni është e përhershme. Kjo kastë riciklohet, bën aleanca interesi, por janë gjithmonë ata, të pasuruar, të gjithëpushtetshëm që kanë fatin e popullit në dorë dhe synojnë fuqizimin e tyre edhe përmes lobingjeve në metropolet e Perëndimit, përfshi edhe Washington D.C.

Kjo klasë politike që urrehet nga populli synon të fitojë kredenciale duke u fotografuar me liderët dhe figurat më të fuqishme të politikës botërore, që janë përfaqësuesit e vlerave të Perëndimit, e sidomos me Presidentin e SHBA.

Duke dalë nëpër foto me Ju:

Së pari, ata mashtrojnë popullin, sepse pjesa më e varfër e elektoratit, që nuk ka kushte minimale vetëdijësimi të pavarur, kujton se politikanët shqiptarë që dalin me Ju, janë burra të mirë dhe kësisoj vijojnë e japin votën;

Së dyti, kjo kastë politike, tek e cila Sovrani nuk beson më, kërkon të riparojë imazhin e sterrosur dhe rrënuar,

Së treti, ata synojnë t’i diktojnë popullit se qëndrojnë në pushtet pasi kanë mbështetjen e SHBA !

Populli shqiptar, elita dhe gjithë shqiptarët e ndershëm kanë shpresë të madhe tek Amerika që na ka shpëtuar disa herë nga zhbërja, sepse besojnë me të drejtë se SHBA është vendi i lirive dhe demokracisë së vërtetë.

Fotot Tuaja me kryepolitikanët shqiptarë janë në respekt të plotë me një rit protokollar zyrtar, si konfirmim i marrëdhënieve ndërshtetërore, por politikanët tanë i përdorin për interesa të tyre. Këto foto  nolens volens krijojnë një kontraversëri, sepse Ju duke përfaqësuar shtetin e së drejtës takoheni me shkaktarët e degradimit të sistemit, shtetit ligjor dhe të varfërisë e mjerimit të Sovranit.

Këta kryepolitikanë faqezinj Ju përdorin për të bërë demagogji dhe për të mashtruar Sovranin.

Kur shqiptarët Ju shohin nëpër foto me kryepolitikanët që sillen si sulltanë me Sovranin më së paku po them se dëshpërohen shumë dhe bëhen edhe më shpresëhumbur! Sepse gjatë këtij tranzicioni mbi çerek shekulli janë ndërruar pesë presidentë dhe SHBA, ndërsa shqiptarëve iu ka mbetur mbi kurriz e njëjta kastë, që po ua le rininë  pa të ardhme!

Prandaj, Ju lutem, mos dilni më në foto për publikun me kryepolitikanët shqiptarë, sepse ky stanjacion që po vuajnë shqiptarët u dedikohet atyre.

Populli shqiptar meriton foto me Ju, por jo kryepolitikanët!

Populli shqiptar meriton të integrohet në BE, meriton të ketë një sistem demokratik, ku të mbretërojë ligji dhe shteti i së drejtës!

 

*Ky opinion ribotohet, sepse kryepolitikanët shqiptarë dështimet e tyre kërkojnë t’i fshehin duke u fotografuar me kryeburrashtetasin e botës!

VIDEO-LIVE/ Nis marshimi drejt Presidencës e Kryeministrisë: Jo shkatërrimit të Teatrit!

Ka nisur protesta kundër shembjes së Teatrit Kombëtar.

Artisë e qytetarë u bashkuan këtë pasdite në sheshin para Teatrit Kombëtar dhe kanë nisur marshimin drejt godinës së Presidencës. Më pas është planifikuar një marshimin drejt godinës së Kryeministrisë.

“Jo shembjes, jo shkatërrimit. Teatri i Qytetarëve. Eja mblidhuni këtu këtu bashkë me ne. Rroftë Shqipëria, poshtë diktatura. Teatri është i joni…“, ishin disa nga thirrjet në kor të protestuesve.

Ka nisur pasditen e sotme protesta kundër shembjes së Teatrit Kombëtar. Artistë e qytetarë u bashkuan këtë pasdite në sheshin para Teatrit Kombëtar, nga ku nisën marshimin drejt godinës së Presidencës. Më pas marshuan drejt godinës së Kryeministrisë.

“Jo shembjes, jo shkatërrimit. Teatri i Qytetarëve. Eja mblidhuni këtu këtu bashkë me ne. Rroftë Shqipëria, poshtë diktatura. Teatri është i joni…“, ishin disa nga thirrjet në kor të protestuesve.

Me nisjen e protestës ka reaguar edhe kreu i PD-së Lulzim Basha i cili në një shënim në rrjetet sociale shkruan: “Opozita bashkë me qytetarët prej muajsh protestojnë kundër aferës korruptive te Edi Ramës me pastrimin e parave të pista të drogës dhe korrupsionit nepërmjet shembjes së Teatrit e ngritjes se kullave”.

Te enjten e kaluar, mazhoranca votoi në parlament projektligjin që parashikon shembjen e godinës së Teatrit Kombëtar dhe ndërtimit të një të reje nga një kompani private. Një grup artistësh i dërguar një letër Presidentit Ilir Meta duke i kërkuar mosderektimin e ligjit. Edhe opozita (PD e LSI) ka mbajtur të njëjtën qëndrim.

Minatorët, si opsion të grevës, shohin edhe futjen në minierë

Minatorët e “Trepçës” kanë hyrë në ditën e katër të grevës në shenjë pakënaqësie me draft-statutin e kombinatit “Trepça”, të miratuar nga Qeveria e Kosovës. Gjatë muajit të kaluar, si formë paralajmëruese, minatorët kanë mbajtur greva njëorëshe. Por, sipas tyre, institucionet nuk i kishin shqyrtuar kërkesat e parashtruara. Minatorët thonë se pa plotësimin kërkesave të tyre, ata nuk do të dalin nga greva dhe paralajmërojnë veprime tjera në rast të mospërmbushjes së kërkesave.

NATO riafirmon qëndrimin e aleancës rreth nenit 5

Bruksel, 11 korrik 2018

Udhëheqësit e NATO-s premtuan “angazhim të palëkundur” drejt përmbushjes së objektivave për shpenzime në mbrojtje dhe kritikuan Rusinë për veprimet që, sipas tyre, kanë zvogëluar sigurinë në Evropë dhe gjetkë.

Në një deklaratë formale, të lëshuar të mëkurën pas takimit të krerëve të shteteve anëtare, aleanca po ashtu shprehu mbështetje për Britaninë dhe konstatimet e saj se Rusia qëndron prapa helmimit me agjent nervor të një ish-spiuni rus dhe të vajzës së tij, më 4 mars, në qytetin Sallsbëri të Anglisë.

Deklarata e NATO-s riafirmoi edhe qëndrimin e aleancës rreth nenit 5 – klauzola më e rëndësishme e aleancës – që thotë se sulmi mbi një shtet anëtar konsiderohet sulm mbi të gjithë.

“Sulmi kundër një aleati do të konsiderohet sulm kundër të gjithë neve, ashtu siç qëndron edhe në nenin 5 të Traktatit të Uashingtonit. Ne do të vazhdojmë të qëndrojmë së bashku dhe të veprojmë së bashku, në bazë të solidaritetit, qëllimit të përbashkët dhe ndarjes së drejtë të barrës”, thuhet në deklaratën e NATO-s.

Në të kaluarën, presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, ka shprehur dyshime rreth nenit 5. Por më vonë ai e ka qartësuar se është “absolutisht” i përkushtuar ndaj tij.

Trump do të takohet me presidentin rus, Vladimir Putin, javën e ardhshme në Helsinki.

Në Prizren, marshim për Srebrenicën

Prizren, 11 korrik, 2018.

Qytetarët e Prizrenit, pjesëtarë të komuniteteve të ndryshme, marshuan tw mwrkurwn me rastin e 23-vjetorit të gjenocidit në Srebrenicë.

Marshimi i paqes, me moton “Mos të harrojmë Srebrenicën”, u mbajt nën organizimin e shoqërisë kulturore-artistike “Behari i Sharrit”, ndërsa nw tw morwn pjesw shqiptarw, boshnjakw dhe turq, si dhe pjesëtarë tw bashkësive tjera pakicë.

Atyre iu bashkua edhe kryetari i Komunës së Prizrenit, Mytaher Haskuka, si dhe përfaqësuesit tjerë politikë të bashkësive pakicë.

“Jemi mbledhur në këtë marshim simbolik të paqes, marshim për Srebrenicën dhe u shprehim nderimet të gjitha viktimave. Të paktën, në mënyrë simbolike të bashkëndjejmë me nënat e Srebrenicës. Të gjithë së bashku, boshnjakët, shqiptarët, turqit dhe romët, jemi mbledhur këtu që t’i shprehim nderimet”, tha Edis Jonuzi, njëri nga organizatorët e marshimit.

Porosia që u dërgua nga ky tubim është që krimi nuk duhet asnjëherë të harrohet, në mënyrë që të mos përsëritet sërish.

Zëri i Amerikës: Anëtari i Gjykatës së Lartë, i dënuar në Itali

Në Shqipëri të dhënat e grumbulluara nga Operacioni ndërkombëtar i Monitorimit, i cili mbikqyr dhe ndihmon procesin e rivlerësimit të gjykatësve dhe prokurorëve, zbuluan sot se gjyqtari i Gjykatës së Lartë Admir Thanza ka qenë dënuar në vitin 1999 për vjedhje në Itali ku dhe është dënuar. Gjatë seancës dëgjimore, gjykatësi tha se kishte marë përsipër krimin për të ndihmuar një të afërm të tij, por ai e ka mbajtur të fshehur këtë fakt. Komisioni i Pavarur i Kualifikimit ka gjetur probleme në të tre shtyllat e rivlerësimit, ndërkohë që gjyqtari Thanza rezulton të jetë hetuar dhe për korrupsion, në një çështje të mbyllur më pas nga prokuroria.

Ndërsa nuk ka mbushur ende 50 vjec, gjyqtari Admir Thanza ka patur një karrierë për t’u patur zili, me një ngjitje të shpejtë në majat e sistemit, nga anëtar i Këshillit të Lartë të Drejtësisë, në anëtar të Gjykatës Kushtetuese në moshën 40 vjeçare dhe aktualisht në Gjykatën e Lartë. Por sot, në seancën dëgjimore të procesit të rivlerësimit, ai pa se gjithshka rrezikon t’i shembet para syve. Atij i janë komunikuar probleme me pasuritë e deklaruara: fshehje të të ardhurave apo deklarime të rreme. Probleme janë konstatuar dhe në vlerësimin profesional, për mënyrën e administrimit të dosjeve. Ndërsa goditja më e madhe ka ardhur lidhur me integritetin e figurës së tij.

Ekspertët ndërkombëtarë që asistojnë procesin kanë zbuluar një fakt që ai e ka mbajtur fshehur prej shumë vitesh e që nuk e ka deklaruar as gjatë procesit të rivlerësimit. Në qershor të vitit 1999, ndërsa ishte në funksionin e gjyqtarit, ai është dënuar nga Gjykata e Pizës në Itali me 40 ditë burgim dhe 100 mijë lireta gjobë për vjedhje në bashkëpunim me të tjerë, madje ka qenë vetë i pranishëm në sallën e gjyqit kur është dhënë vendimi.

Gjyqtari e ka pranuar këtë ngjarje, duke shpjeguar se ai nuk e kishte kryer vjedhjen porse kishte marrë përsipër aktin e bërë nga kunata e tij për të shpëtuar nipin që ndodhej i shtruar në spital nga një sëmundje e rëndë, dhe nëse do të dënohej e ëma atëherë ajo do të kthehej në Shqipëri dhe nipi s’do kish patur mundësi kurimi.

Po ashtu ndaj tij, u bë i ditur dhe një tjetër fakt i vetëm para dy viteve të cilin ai sërish nuk e kishte deklaruar në formularët e vettingut. Për gjyqtarin Thanza, ka patur dhe një procedim penal për korrupsion. Ndërsa policia vëzhgonte të afërmin e një të dyshuar për një vepër penale, ajo ka filmuar takimin me gjyqtarin Thanza. Dyshimet kanë qenë për një pagesë e bërë në favor të tij që ai të ndërhynte për të lehtësuar pozitën e të akuzuarit në gjykatën e Shkodrës. Por çështja është mbyllur në korrik të vitit 2016 nga prokurori Kosta Beluri.

Koincidencë ose jo, prokurori Beluri kishte radhën sot pas gjykatësit Thanza që të dilte para Komisionit të pavarur të Kualifikimit. Ndërsa pasuria e tij ka rezultuar pa probleme, pushimi i çështjes ndaj Thanzës ka qenë pika e errët në procesin ndaj tij. Rreth këtij momenti janë vërtitur edhe pyetjet e trupës gjykuese, ndërsa prokurori ka deklaruar se çështja i ka kaluar atij dy muaj nga momenti i filmimit, gjë që e pamundësonte vërtetimin e korrupsionit të dyshuar. Sipas tij policia do të duhet të kishte ndërhyrë për të bërë ndalimin në flagrancë. Ai deklaroi gjithashtu se pamjet që i ishin vënë në dispozicion nuk kishin qenë të qarta, ndryshe nga ato që zotëron vetë KPK për ngjarjen, duke këmbëngulur më pas, se ishte i bindur se kishte vepruar drejt.

Por nëse shpjegimet e tij kanë qenë bindëse ose jo për Komisionin, kjo mbetet për t’u mësuar pas dy ditësh, ndërkohë që për Thanzën, vendimi do të jepet pas një jave

E dhimbshme, 43% e shqiptarëve duan të largohen nga vendi

Gati gjysma e popullsisë shqiptare dëshiron që të largohet nga vendi, sipas një sondazhi që është kryer nga Këshilli i Bashkëpunimit Rajonal në kuadër të Barometrit të Opinionit Publik në vendet e Ballkanit. Të anketuarve nga i gjithë Ballkani u është bërë pyetja: A do të merrnit në konsideratë që të largoheshit dhe punonit jashtë vendit?. 43% e shqiptarëve janë përgjigjur po, 52% kanë thene jo dhe pjesa tjetër kanë refuzuar të përgjigjen. Dhe pjesa më e madhe e atyre që duan të ikin janë të kualifikuar.

 

Në fakt, banorët e shteteve të Ballkanit janë të prirur të marrin në konsideratë të largohen nga vendi i tyre. Të parët janë shtetasit e Kosovës, me 48% që janë përgjigjur se do të merrnin në konsideratë që të largoheshin apo punonin jashtë vendit. Më pas, vjen Bosnjë Hercegovina, me një përqindje të përafërt me Shqipërinë (44%). Më pak të prirur të largohen janë maqedonasit dhe serbët, përkatësisht me 39% dhe 32% të të anketuarve.

Emigrimi i jashtëm mbetet një propozim shumë atraktiv, sidomos për segmentet e popullsisë së rajonit, që kanë më shumë mundësi të lëvizin, thekson Barometri. “Një numër i madh i të anketuarve raportojnë një prirje për të lëvizur jashtë ekonomisë së tyre dhe jashtë rajonit – kjo është ndoshta më shumë një tregues i pakënaqësisë sesa një deklaratë e qëllimit për të ikur, por ka shqetësime gjithnjë e më të mëdha për rrjedhjen e trurit”.

“Tregjet e huaja të punës vazhdojnë të konkurrojnë fuqishëm me ato vendase, veçanërisht në disa ekonomi, si Kosova dhe Shqipëria, si dhe për individët më të rinj dhe më të kualifikuar. Punëtorët me më pak aftësi kanë më shumë gjasa të kenë një nxitje më të fortë për të lëvizur, duke pasur parasysh mundësitë e tyre të punësimit të kufizuar në shtëpi, por ata nuk kanë gjasa të sigurojnë punësim jashtë vendit, të paktën jo pa fituar aftësi të reja. Kjo reflektohet në numrin relativisht të ulët të punëtorëve të pakualifikuar që thonë se marrin në konsideratë lëvizjen jashtë vendit”, përfundon raporti.

Por, ndërsa pyetja për Ballkanin mbetet në nivelin e dëshirës, shqiptarët kryesojnë në rajon, madje dhe në botë për bërjen realitet të saj. Sipas Raportit vjetor të situatës së azilantëve, të publikuar nga Bashkimi Europian pak javë më parë, Shqipëria renditet e shtata në botë për numrin e azilkërkuesve në Bashkimin Europian në vitin 2017, pas shteteve që i ikin luftës, si Siria, Iraku, Afganistani, Pakistani dhe Eritrea, me 26 mijë aplikime. Që nga viti 2013, rreth 157 mijë qytetarë shqiptarë kanë bërë kërkesë për azil, ku numri më i lartë ishte në 2015-n, me rreth 69 mijë persona, për të zbritur më pas në 33 mijë persona në 2016-n.

Sipas përllogaritjeve të Monitor për numrin e azilkërkuesve për 1000 banorë për secilin nga 20 shtetet që kryesojnë listën në vlerë absolute, Shqipëria renditet e para në botë, duke tejkaluar edhe azilkërkuesit që po ikin nga lufta dhe konfliktet, për shkak të popullsisë relativisht të vogël që ajo ka, prej 2.87 milionë banorësh.

Për çdo 1000 banorë në Shqipëri, numri i azilkërkuesve në vendet e Bashkimit Europian ishte 9, duke kryesuar top-listën. Të dytët renditen shtetasit nga Gambia, me 6.5 kërkesa për azil në çdo 1000 banorë, duke u ndjekur nga sirianët, të cilët po i ikin njërit nga konfliktet më të përgjakshëm që ka njohur bota, me 5.9 kërkesa për 1000 banorë, të renditur të tretët.

Monitor

Si u bë Kosova ‘parajsë’ për kompanitë serbe?

Minatorët e Trepçës hyjnë në grevë të përgjithshme

Minatorët e Kombinatit Trepça në Kosovë hynë në grevë të përgjithshme, duke i fajësuar institucionet se nuk i kanë plotësuar kërkesat e tyre.

Punëtorët kërkojnë që të gjitha vendburimet përreth Trepçës dhe të gjitha zonat e interesit të përfshihen në draft-statutin e kombinatit Trepça.

Ata po ashtu kërkojnë që t’iu njihet përvoja e punës, siguria shëndetësore në punë, si dhe pensioni të jetë 70 përqind i pagës.

Kryetari i Sindikatës së Punëtorëve të Trepçës, Shyqri Sadiku, tha se minatorët i kanë dhënë afat Qeverisë që deri të hënën t’i plotësojë kërkesat e tyre, por, siç tha ai, ata nuk kanë marrë asnjë përgjigje nga institucionet përkatëse.

“Minatorët kanë marrë vendim që sot të hyjnë në grevë të përgjithshme. Greva do të vazhdojë, por nuk e di deri kur. Greva po mbahet në Stantërg. Gjithashtu ka filluar greva edhe në Artanë (Novobërdë) dhe Kishnicë. E gjithë Trepça është në grevë, të gjitha njësitë”, tha Sadiku për Radion Evropa e Lirë.

Minatorët e Trepçës, muajin e kaluar, kanë hyrë në grevë njëorëshe dhe kanë parashtruar kërkesat e tyre ndaj institucioneve.

Ministria e Zhvillimit Ekonomik, më pas, ka kërkuar afat prej dy javësh për t’i shqyrtuar kërkesat e minatorëve. Por, sipas Shyqri Sadikut, ky afat ka skaduar sot.